Romani Godi Derneği’nin hazırladığı “Covid-19 Pandemisinden Çıkış Süresinde Türkiye’de Romanlar” raporundan bazı başlıklar şöyle: 

• Ayrımcılık: Türkiye’nin en dezavantajlı gruplarından biri olan Romanlar, pandemi gibi sağlık krizinde bile dışlandılar: ayrımcı ve önyargılı tutumlara maruz kaldılar. Romanlara yönelik ayrımcılık politikaları ve önyargılar pandemi de sürdü.  
• İstihdam: Müzisyenlik, seyyar satıcılık, kağıt toplayıcılığı, hurdacılık gibi günübirlik kazanç getiren işlerde çalışan Romanlar, salgında çalışamaz oldular; gelir kaybına uğradılar, daha da yoksullaştılar. Bir araştırmaya göre, pandemide Romanların yüzde 70’i elektrik faturalarını, yüzde 53’ü kira ödemelerini, yüzde 50’si banka kredilerini ve yüzde 50’si özel borçlarını ödemekte zorluk yaşadı.
• Sağlık: Romanlar, pandemide de toplumun genelinden ayrı tutuldu; temizlik hizmetlerinden bile yeterince yararlanamadı, temiz içme suyuna erişmekte zorluk çekti. Tüm bu şartlarda, salgından daha fazla etkilendiler ancak yoksulluk ve güvencesizlikten sağlık hizmetlerine yeterince erişemediler. 
• Sosyal Hizmet ve Yardım: Daha çok desteğe ihtiyaç duymalarına rağmen sosyal yardımlardan da çok az yararlanabildiler. Pandemide Romanların sadece % 37.8’i kamu veya özel kurumlardan yardım aldı; bu yardımların da % 83.7’si ayni yardımdı.
• Eğitim: Roman çocukların yoksulluktan eğitim alamaz oldular: çünkü velilerin ortalama geliri açlık sınırının altındaydı, aileler çocuklarının okul ihtiyaçlarını gideremedi. Roman çocukların en az yarısı, uzaktan eğitime katılabilecek teknolojik cihaza sahip değildi ya da internete erişimi yoktu. Roman çocuklarda okul terki arttı. 
• Barınma: Hukuki düzenlemeler olsa da Türkiye’de birçok Roman, gettolarda ve ayrılmış mahallelerde, yetersiz ve aşırı kalabalık meskenlerde, altyapı ve temiz suya erişimin olmadığı sağlıksız koşullarda yaşıyor. Romanların yoğunlukla yaşadığı semtlerde “kentsel dönüşüm” kararları ve yerinden edinme politikaları, zorla tahliyeler barınma hakkını ihlal etti, mülkiyet hakkını güvencesiz kıldı. 
• Hak İhlalleri: Romanlar, pandemide istihdam, sosyal yardımlara ulaşma, eğitim, barınma, sağlık ve toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinde mevcut sorunlarına eklenen yeni sorunlar yaşamaya başladı. Roman topluluklar içinde kadınlar, LGBTİ+’lar, gençler, yaşlılar ve çocuklar pandeminin yarattığı ekonomik ve toplumsal sorunlardan daha ağır etkilendi.

‘Romanlar Pandeminin Derinleştirdiği Eşitsizliklere Karşı Korunmalı! Peki ne yapmalı?’ 

• Roman topluluklar, pandemide katmerlenen ve derinleşen mevcut sorunlarına ve maruz kaldıkları eşitsizliklere karşı sosyal politikalarla korunmalı! 
• Pandemide ciddi boyutlara ulaşan çocuk yoksulluğu ve derin yoksulluğun gelecek nesilleri ipotek altına almaması için kamusal önlemler alınmalı!
• Covid-19 salgınında derinleşen sorunların kronikleşmemesi ve yaygın eşitsizliklerin kalıcı hale gelmemesi için Roman topluluklar kamusal önlemlerle desteklenmeli! 
• Zira Romanlar, pandemin etkisiyle daha da ağırlaşan bu koşulları ve hasarı destek almadan onaramaz.

Raporun Türkçe versiyonuna buradan ulaşabilirsiniz.

Rapor hakkında detaylı bilgi ve sorularınız için info@romanigodi.org adresine yazabilirsiniz.

Romani Godi Hakkında 

Romani Godi, Romanes’te “Roman Aklı” anlamına geliyor. Romani Godi, Romanların eşitsizlik, ayrımcılık, hak ihlalleri, Roman dilinin ve kültürünün yaşadığı yok olma tehlikesini dert eden bir grup genç aktivistin ‘Opre Roma’ sloganı ile 2022 yılı başında çıktıkları bir yolculuktur.

Romani Godi; Romanların dillerini, tarihlerini, kültürlerini, Romanların yaşadığı eşitsizlikleri ve maruz kaldıkları her türlü tarihsel eylemleri; bir bütün olarak toplumsal hafıza olarak kabul eder.

Romani Godi, Romanların toplumsal hafızasının güçlendirilmesi ve eşitsizliğin ortadan kaldırılması için hak temelli çözümler üretilmesi amacıyla izleme, araştırma ve raporlama çalışmaları yürütmektedir. 

Bir inisiyatif olarak yola çıkan Romani Godi, sonraki süreçte Roman Hafıza Çalışmaları Derneği (Romani Godi) adıyla tüzel kişiliğe dönüşmüştür. 

The post Romani Godi’den Yeni Rapor: Pandemide Romanlar appeared first on Sivil Sayfalar.

• ihtiyaç analizi yaparak NEET kadınların mesleki ihtiyaçları ve deprem sonrası ihtiyaçlarını anlamaya çalışmak,
• yanı sıra bölgedeki yerel paydaşların ihtiyaçlarını da anlayarak toplumsal cinsiyet eşitliği ve kadının ekonomik güçlenmesini amaçlayan, istihdam edilebilirliğinin artırılmasını sağlayacak kapasite geliştirme eğitim ve etkinlikleri düzenlemek.

Proje Aktivitelerinden Bazıları:

• İşe yerleşme becerilerini güçlendirecek webinarlar düzenlenecek (CV yazma, mülakat teknikler, vb.)
• İşkur kaydı desteği sağlanacak.
• Kapasite geliştirme seminerleri gerçekleşecek.
• Mesleki eğitimler gerçekleştirilecek (Her il için ayrı)
• Kariyer danışmanlığı ile kariyer yol haritası oluşturulması konusunda desteklenecek.

Projeye Kimler Katılabilir?

Mardin, Gaziantep ve Şanlıurfa’da ikamet eden 18-29 yaşında olup ne eğitim ne de istihdamda olan kadınlar projeye dahil olabilir.

Kayıt olmak için tıklayınız.

The post eleleyiz Projesi Tüm Kadınlar için Proje Çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

Büyük çoğunluğu kamp dışında yaşayan mültecilerin başta insani yardım, daha sonra eğitim, sağlık ve iş hayatına katılım gibi olanaklara erişimlerinde tüm bu STK’lar, ilk günlerden bu yana yardımcı rol üstlendi. Son 4-5 yılda ise Türk toplumundaki mültecilere yönelik artan hoşnutsuzluk dalgasının da etkisiyle, STK’lar mültecilerin sosyal uyumuna yönelik projelere yönelmeye başladı. 

2020-21 yıllarında Mercator Vakfı’nın desteğiyle yürüttüğüm bir araştırmada, ulusal/yerel, uluslararası ve mültecilerin kurduğu STK’ların mültecilere yönelik çalışmalarının genel olarak üç ana grupta toplandığını gözlemledim[1]: (1) sadece mültecilerin katılımına yönelik faaliyetler, (2) mültecileri Türk toplumuyla bir araya getiren faaliyetler, (3) mültecileri yetki sahibi kişi ve/veya kurumlarla bir araya getiren faaliyetler. İlk grupta Türkçe dil dersleri, eğitim, kültürel ve spor faaliyetleri gibi aktiviteler yer alıyor. Bunun yanı sıra ruhsal danışmanlık ve terapi sunmak, mülteci öğrenci, yetim ve dullara burs vermek, yurt ve sığınma evleri açmak da bu gruptaki faaliyetler arasında yer alıyor. Bu faaliyetlerin temel amacı mültecilere güvenli bir ortam yaratmak, onları desteklemek ve diğer mültecilerle bağlarını güçlendirmek. Bunlar, sadece mültecilere yönelik olduğu için sosyal uyuma katkılarının genel olarak olmadığı veya çok dolaylı olduğu var sayılabilir.

İkinci grupta, STK’ların Türk toplumu ve mülteciler arasında karşılıklı hoşgörü ve uyumu artırmaya ve iki toplum arasındaki bağları güçlendirmeye yönelik faaliyetleri yer alıyor. Bunlar, Türk toplumu ile mültecileri bir araya getiren öğrenci kulüpleri, çocuklar ve gençlere yönelik kamplar, kadınlara yönelik yemek pişirme ve el becerileri kursları ve daha genel olarak sosyal faaliyetler, konferanslar, toplantılar, yarışmalar, mesleki eğitim ve beceri kurslarını kapsıyor. Örneğin bir STK, Türk, Suriyeli, Afgan ve İranlı katılımcıların beraber yer aldığı müzik grupları organize etmiş. Hatta bazı STK’lar sadece kişileri değil şirketleri de bir araya getirmiş, Suriyeli KOBİ’lerin Türkiye’deki iş piyasasına daha kolay uyum sağlayabilmeleri ve yeni ortaklıklar kurabilmeleri için Türk KOBİ’leriyle birlikte mentorluk programı kurmuş. Son gruptaki faaliyetler ise mültecilerin alanlarına göre yetki sahibi kişi ve kurumlarla ilişkilerine yardımcı olan faaliyetleri içeriyor. Örneğin mülteci girişimcilere resmi işlemler, vergi ödeme, ilgili kamu kurumları ile ilişkiler üzerine eğitimler; okullara kayıt, evlilik, kimlik sorunları, adli süreçler konusunda bilgi ve yönlendirme sağlayan ve daha genel olarak hak ve sorumlulukların anlatıldığı sosyal koruma masaları bu grupta yer alıyor.

STK’ların bu faaliyetlerine bakıldığında genel beklenti, ikinci gruptaki, mültecileri Türk toplumuyla bir araya getiren faaliyetlerin sosyal uyumu desteklemesidir ancak araştırma, bu tür faaliyetlerin sosyal uyuma etkisinin sınırlı olduğu gösteriyor. Bunun temel olarak üç sebebi vardır. Birincisi, Türk toplumuyla mültecileri bir araya getiren faaliyetlerin katılımcılarının genellikle karşılıklı diyaloga açık kişiler olmasıdır. Ayrıca, diyaloga daha ziyade kapalı olan Türklerin mültecilere kıyasla oranı bu tür faaliyetlerde çok daha azdır. İkinci temel sıkıntı dil bariyeridir. Türkçe dil dersleri birçok sivil toplum projesine entegre edilmiş olsa da çocuklar ve gençler dışında grupların yer aldığı bu tür karma projeler çoğunlukla tercüman aracılığıyla yürütülüyor. Bu da hem aktivitelerde iki toplum arasındaki etkileşimi sınırlıyor hem de kurulan diyalogun proje sonrasında devamına engel oluyor. Son olarak, projelerin ve STK’ların daha genel sürdürülebilirlik sorunu geliyor. Mültecilere yönelik projeler yapan STK’ların birçoğu bunları kurum dışından aldıkları fonlarla yapabiliyor. Birçok STK çalışanı, son yıllarda bu konuda azalan yurt dışı fonların bu tür projelerin devamlılığını olumsuz olarak etkilediğinin altını çiziyor.

Buna karşın mültecileri yetki sahibi kişi ve/veya kurumlarla bir araya getiren, özellikle girişimcilerle iş insanlarını Türk iş piyasasına girmesine yardımcı olan faaliyetlerin sosyal uyuma önemli bir etkisi olduğu söylenebilir. Bunun bir sebebi, bu faaliyetlerin mültecilerin sisteme adapte olmalarını ve resmi bir statü kazanmalarını kolaylaştırmasıdır. Bunun sonucu olarak mültecilerin Türklerle daha istikrarlı ve sürdürülebilir bir ilişki kurabilmeleridir. Örneğin, Türkiye’deki herhangi bir sektörde çalışan Suriyeli bir şirket, Türk muhataplarıyla iş ilişkisine girebilir, tedarik zincirinde yer alabilir veya ortaklık kurabilir. Bu türden ilişkiler, zamanla karşılıklı önyargıların kırılmasına ve sosyal uyuma olanak sağlar. Tabii burada, birçok STK’nın dile getirdiği temel sıkıntı, yerel yönetimlerde ve kamu kurumlarında mültecilere yönelik tavrın büyük değişkenlik göstermesidir. Sivil toplum çalışanları, örneğin bazı kurumların resmi prosedürleri yavaşlatarak mültecilerin şirket açmasını zorlaştırırken, kimi belediyelerin mültecilerin işlerini kolaylaştırmak için Arapça bilen personel istihdam ettiğini vurguluyor. Bu tür tavırlar kişiden kişiye veya kurumdan kuruma değişmekle birlikte, olumsuz tavırların tekil vakalar olmaması, mültecilerin sisteme adapte olmasını ve daha genel olarak sosyal uyumunu olumsuz olarak etkiliyor.

Türkiye’de STK’lar, son on yılda mültecilere yönelik farklı konularda çok sayıda faaliyet yürüttü ve yürütmeye de devam ediyor. Son yıllarda, bu faaliyetler daha ziyade sosyal uyum konusuna odaklandı. Ancak STK’larla görüşmeler sosyal uyum konusunun sadece mültecilerin Türk toplumuyla yan yana geldiği faaliyetlerle değil daha geniş bir perspektiften düşünülmesi gerektiğini bize gösteriyor.  

[1]: Bu araştırmanın sonuçlarıyla ilgili daha detaylı analize buradan ulaşabilirsiniz: Özge Zihnioğlu & Müge Dalkıran (2022) From social capital to social cohesion: Syrian refugees in Turkey and the role of NGOs as intermediaries, Journal of Ethnic and Migration Studies, 48:11, 2455-2472 (https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/1369183X.2022.2047908).

Görsel: Grace Heejung Kim

The post Mültecilerin Sosyal Uyumu Konusunda STK’ların Faaliyetleri appeared first on Sivil Sayfalar.

TÜİK’in belli periyotlarla kamuoyuna duyurduğu araştırmalar arasında ekonomi ile ilgili olanlar en fazla ilgi çekenler oluyor. Özellikle enflasyon, işsizlik ve büyüme oranları ile ilgili olanlar. Genellikle de hezeyanlara yol açıyor. İşsizlik oranları, medyada Türkiye’nin başarılı ekonomi yönetimin göstergesi olarak yer alıyor. Muhalifler ise enflasyon verilerinde olduğu gibi manipülasyon iddiasında bulunuyor. Bu açıklamaları takip eden yurttaşlar ise veri okuryazarlığı düşüklüğü ile kanaat önderlerinin dediğine inanmakla yetiniyor.

Teknik detaylara girmeden önce aynı rapordan farklı haber spotları çıkararak dört ana sonucu paylaşayım. 

1. İşsizlik oranı düştü! Nisan ayı işsizlik oranı %12.8’e düştü. İşsizlik oranı geçen yıl aynı ayda %13, bir önceki ay ise %13.2 idi. İşsiz sayısı 427 bin kişi azaldı.
2. İstihdam daralıyor! Çalışanların nüfusa oranı %41.1’e düştü, aynı oran geçen yılın aynı ayında %46.0 idi. Geçen yıl Nisan ayında 28.2 milyon kişi istihdamda idi, çalışan sayısı bu senenin Nisan ayında ise 25.6 Milyon kişiye düştü. Yani 2 Milyon 585 bin daha az çalışan var, üstelik çalışabilecek nüfus 1 Milyon 59 bin kişi artmışken.
3. İşgücümüz azalıyor! İşgücüne katılım oranı %47.2’ye düştü, aynı oran geçen sene %52.9 idi. Geçen seneye göre çalışabilecek nüfus 1 Milyon arttı. Başka hiçbir şey değişmemiş olsa ortalama 500 bin kişi artması beklenebilecek olan işgücündeki kişi sayısı 3 Milyondan fazla azalmış. Demek ki geçen yıla göre yaklaşık 3.5 milyon kişi çalışmaktan vazgeçmiş, ya da çalışma ümidini kaybetmiş. 
4. İşsizlik artıyor! Nisan ayında işsiz olanların sayısı geçen seneye göre 1 Milyon 769 kişi artarak 8 Milyon 358 bin kişiye ulaştı. Geçen sene %18.9, geçen ay %23.1 olan geniş işsizlik oranı %24.6’yı buldu.

Bu dört spot dört farklı göstergeye dayanıyor: işsizlik oranı, istihdam oranı, işgücüne katılım oranı ve geniş işsizlik oranı. 

Bu dört görünüm aynı fotoğraf içerisinde. Tek birinden bahsetmek son yılların iletişim kültürünün, habercilik anlayışının sıradan bir örneği: Yaz! İşsizlik oranı düştü.   

Konuya dönecek olursak işsizlik oranının düştüğü yalan olmasa da yanlış. Nedenine geçmeden bir veri ya da gösterge ile karşılaşıldığında yapılması gerektiğini düşündüğüm sorgulama sıralamasından bahsetmek istiyorum:

1. Bu verinin/göstergenin ölçmeye çalıştığı bir başka deyişle temsil ettiğini iddia ettiği bilgi nedir, yani tam olarak neyi gösterme iddiası taşıyor? 
2. Bu veri/gösterge ölçmeye çalıştığı bilgiyi ölçmeyi ne kadar başarıyor?
3. Bu veri/gösterge ile birlikte hangi verileri bir arada düşünmek fotoğrafı anlamak için koşul oluşturur?
4. Bu veri/göstergenin oluşturulmasında bir ölçümleme hatası ya da manipülasyon izi var mı?
5. Veriyi karşılaştırdığımız dönem nasılmış, yani baz etkisi nedir?
6. Bu verinin toplandığı zamanın bağlamından kaynaklı bir etki var mı? 

Bu sorularla işsizlik oranına bakalım. Ama temel tanımlara hâkim olmayanlar için en aşağıda kavram ve tanımlara ilişkin bir özet rehber hazırladım. Veriye hakim olanlar bu kısmı atlayarak tabloya bakıp devam edebilir.

Kavramlar – Tanımlar:  

İlk önemli kavram nüfus. İşgücü istatistiklerinde nüfus diye belirtilen nüfus aslında tüm nüfus değil, çalışabilir olan nüfus. Buna kimi zaman aktif nüfus da deniyor, ama kısaca nüfus deniyor. Aktif nüfusu, 15 yaş üstü çalışabilir nüfus oluşturuyor (15 yaş üstü nüfusun yaklaşık %96’sı). Buna hapishane, kışla, hastane vb. kurumlarda olduğu için çalışma yaşamına katılma ihtimali olmadığı varsayılan nüfus dahil değil. Aktif nüfus son açıklanan verilerin olduğu Nisan ayı raporuna göre 62 milyon 320 bin kişi. 

İstihdam kavramı aralarında kavraması en kolayı, çalışan kişi sayısı: 25 Milyon 614 kişi. İstihdam oranı ise aktif nüfus içindeki istihdamda olanların oranı.

İstihdam oranı = İstihdam/aktif nüfus = 25.614 / 62.320 = %41.1

İşgücü çalışan ve iş arayanların toplamı olarak görülüyor. Çalışabilir olup da iş aramayanlar işgücü dışında bırakılıyor. İşgücünde Nisan ayı itibari ile 29 Milyon 388 bin kişi var. İşgücüne katılım oranı ise, çalışabilir nüfusun ne kadarının çalıştığı ya da çalışmak istediğini gösteriyor. 

İşgücüne katılım oranı = (işsiz+istihdam)/aktif nüfus= (3.775+25.614)/62.320 = %47.2

İşsizlik de aslında basit gibi görünen bir kavram ama işler orda biraz karışıyor. Zira uluslararası kabullere paralel olarak resmi işsizlik tanımına yalnız iş arayanlar giriyor. İş arama için ise sınır 4 hafta olarak görülüyor. Çalışmıyor olsa da son dört haftadır iş aramamış olan biri işsiz olarak görülmüyor. Nisan ayındaki işsiz sayısı 3 Milyon 775 bin. Dolayısıyla işsizlik oranı da resmi işsiz sayısının işgücündeki payı olarak hesaplanıyor. 

İşsizlik oranı = İşsiz/işgücü = 3.775/29.388 = %12.8

Son olarak işsizlik oranının yanında mutlaka gözetilmesi gereken bir gösterge de geniş işsizlik. İşsizler haricinde iş bulmaktan ümidini kaybetmiş olan, bu yüzden iş aramayan fakat iş bulsa hemen başlayacak olan bir kesim de var: 4 Milyon 446 bin kişi. Bu halde olan kişi sayısı, resmi işsiz sayısından da fazla. Buna ek olarak da 123 bin kişi mevsimlik düzensiz işlerde çalışıyor. Bu iki rakam ve işsizliğin toplamı geniş işsizliği oluşturuyor.

Geniş işsiz = işsiz+iş aramasa da çalışmaya hazır halde olanlar+mevsimlik çalışanlar =3.775+4.460+123

İşte şu anki işsiz nüfusun sayısı için geniş işsizliğe bakmak en iyisi: 8 Milyon 358 bin kişi. Resmi işsiz sayısının 2.21 katı. 

Buna paralel olarak geniş işsizlik oranı da, geniş işsiz sayısının geniş işgücüne oranı. Geniş işgücünde 33 Milyon 971 bin kişi var. 

Geniş işsizlik oranı = geniş işsiz/(geniş işsiz+istihdam) = 8.358/(8.358+25.614) =24.6%.

Değerlendirme

Resmi işsiz tanımına sadece son bir ayda iş arayanlar giriyor. Buna karşın toplumun gözünde en son ne zaman iş aradığından bağımsız olarak, iş aramıyor olsa da işsiz işsizdir. Oysa resmi işsizlik rakamında yer almayan işsizler var. Örneğin artık iş aramaktan yorulmuş veya iş bulma ümidini kaybetmiş olanlar, aktif olarak iş aramasa da çalışmaya hazır kişiler. Hatta kimi zaman öğrenci, ev kadını ya da bir engeli ya da sağlık sorunu olan ve bu nedenlerle çalışamadıklarını beyan edenler dahi kendilerini işsiz olarak da tanımlayabiliyor, zira çalışma istekleri canlı olabiliyor.

Resmi işsizliği takip etmenin elbette bir değeri var. Ancak işsizliğin boyutlarını tek bu rakama bakarak yorumlamak eksik bir görüye, hatta kimi zaman yanılgıya neden oluyor.  

Dolayısıyla işsizlik oranının işsizliği takip için iyi bir araç olduğu şüpheli. İşsizliği ancak kısmen ölçebildiği söylenebilir. İşsizlik oranı işgücündeki ve istihdamdaki kişi sayısındaki değişim ile birlikte ancak yorumlandığında, işsizliğin seyri hakkında fikir veriyor. Bu üç veriyi bütünleyen geniş işsizlik göstergesinin ise işsizlik ile ilgili daha kullanışlı bir veri olduğu açık.

Peki TÜİK bize yalan mı söylüyor, buradan bu çıkmıyor. Medyadaki haberlerde bir yorum sorunu olduğu ise açık. TÜİK’in bu araştırmasının verilerini esas alsak dahi fotoğraf işsizlik azalıyor, ekonomi tıkırında şeklinde bir görüntüye sahip değil. Dolayısıyla medyada çıkan işsizlik düştü haberlerine yalan diyemeyiz ama verinin yanlış yorumlandığını net olarak söyleyebiliriz. Bu bir veri manipülasyonu mudur, hayır, ama bir iletişim hamlesi olduğu açık.

Verilerde aldatma var diye iddia etmek kendi araştırmamızı yapmadığımız sürece ve bir kanıt olmadığı takdirde doğru olmaz. Fakat verilerde bir tuhaflık var mı ona bakmak mümkün. Yukarıda aktardığım sorunların yanı sıra, resmi işsizliği de baz alsak tuhaflık olan bir durum da göze çarpıyor. Konuyla ilgili akademisyenlerin TÜİK’ten bunu açıklamasını talep etmesi yerinde olacaktır. Tuhaflık şurada: iş aramama sebepleri arasındaki kategorilerden biri “çalışamaz halde” kategorisi. Bir de mevcut kategorilere girmeyenlerin konulduğu “diğer” kategorisi var. Bu iki kategori, bu yıl olağandışı yükselmiş. Bununla ilgili değişimler aşağıdaki tabloda. Önceki seneler değişim düşük ve aynı seviyede seyrederken bu yılın başından bu yana bir önceki seneye göre olağandışı boyutlarda artışlar var. 2019 Nisan ayında 3.93 milyon olan çalışmaz halde kategorisi, 2020 Nisan’ında 4.9 Milyona yükselmiş. Diğer kategorisindeki artış ise 1 Milyon 158 bin kişi. Bu yükseliş bir açıklamayı hak ediyor ama TÜİK maalesef bültenlerinde bu tür olağandışı değişimlere açıklama getirmiyor. Halihazırda güvenin düşük olduğu kurum bu tür eksikliklerle güvenilirliğini daha da kaybediyor. Bu iki kategoride toplam artış 2120 bin kişi. Geçmiş yıllarda neredeyse hiç artmamış olan bu iki kategorideki nüfusun da geniş işgücüne eklenebilecek bir kitle olduğunu varsayacak olursak geniş işsizlik, %.28.8. Ya da bu kişilerin yarısı aslında resmi işsiz niteliğinde ise, resmi işsizlik oranı da %12.8 değil % 15.9 olabilir. 

Son 5 yılın Nisan ayı “çalışamaz halde” ve “diğer” kategorileri

Tüm bu tartışmaların yanı sıra bir de baz etkisi sorunu var. 2019 özellikle de ilk iki çeyrek ekonomik göstergelerin diplerde olduğu bir dönemdi. İşsizlik oranları da son on yılın en yüksek seviyesine gelmişti. Dolayısıyla yukarıdaki sorunlar olmasaydı dahi, işsizlik oranındaki düşüş, zaten en yüksek seviyelere gelmiş bir baza göre hafif bir düşüş. Dolayısıyla baza göre değerlendirildiğinde resmi işsizlik oranları da çok iç açıcı değil. 

Son 5 yılın Nisan ayı işsizlik oranları

Son olarak gelelim bağlamsal etkiye. Kamuoyunda işsizliğin düştüğü haberine güven duyulmamasının en önemli nedeni bu dönemde yoğun olarak hissedilen işsizlik ve gelir kayıpları. Birçok iş yeri kapandı, etkilenen şirketler ekonomik tedbirlere yöneldi. Fakat Türkiye’de salgının ekonomik etkilerini henüz istatistiklerde gözlemlemeye başlamadık, düzenlemeler etkiyi erteledi. Batıda ise etki doğrudan ve hızlı bir şekilde işsizlik rakamlarına yansıdı. 

Bir örnek verecek olursam, ABD’de Şubat ayında en düşük seviyeye gelen (%3.5) işsizlik oranı, Nisan ayında %14.7 oldu. İşgücüne katılım ise %60.2 ile 1973’den sonraki (%60.2) en düşük oran oldu. Mayıs ayında da işsizlik önce yükselme eğilimi devam etti ve ayın ikinci yarısında istihdama dönüşün başlaması ile beraber düşme eğilimine girdi. Mayıs ayı işsizlik oranı %13.3 oldu. ABD’de ayın işsizlik istatistikleri Türkiye gibi iki ayın üzerinde bir zaman sonra değil hemen ayın bitiminde paylaşılıyor. Bu sayede Haziran ayı sonuçlarından da haberimiz var. Haziran ayında oran %11.1’e gerilemiş ve Haziran’da 4.8 Milyon kişi işine geri dönmüş. Mayıs ve Haziran’daki toparlanmalara rağmen işsizlik Şubat ayına göre 3 kat fazla.

Türkiye’de ise yukarıda tartıştığımız işsizlik verilerinin bire bir pandemi ile ilgili olduğunu söylemek zor. Yani hem haberlerin iddia ettiği düşüş, hem de verilerin bütünün söylediği geriye gidiş, büyük ölçüde pandemiden bağımsız, halihazırdaki pandemi öncesi ekonomik durumdan kaynaklı. Zira Türkiye’de şu anda düzenlemeler nedeniyle pandemi kaynaklı işsizlik henüz istatistiklere yansımadı, yılın ikinci yarısında yansıyacak görünüyor. 17 Nisan 2020 tarihinde yürürlüğe giren kararname ile 17 Nisan – 17 Temmuz arasındaki dönemde işten çıkarma yasaklandı ve bu süre Temmuz’da bir ay daha uzatıldı. Şirketler çalışanlarını işten çıkaramıyor ama ücretsiz izne çıkarabiliyor. Yine uygulanan paket dahilinde, çalışılamayan dönemlerdeki ödemelere destek sağlanması, işten çıkarmaları durduran ya da erteleyen diğer bir faktör oldu. Önümüzdeki aylarda ekonomik sorunların etkileri daha fazla belirginleşecek ve muhtemelen işten çıkarmalar artacak. IMF’nin iyimser tahminlerine göre 2020’de resmi işsizlik oranı %17.2’yi bulacak. Sonuç olarak salgının etkilerinden kaynaklı işsizlik artışını henüz görmedik. Öte yandan henüz işsiz sayına esas etkileri gözlemlememiş olsak da iş bulmadan ümidini kaybetme eğilimindeki yükselişin, salgının yarattığı ekonomik etkilerin yoğun olarak hissedilmesinden kaynaklı olduğu söylenebilir. 

The post TÜİK İşgücü İstatistikleri Tartışmaları, İşsizlik ve İstihdam Karmaşası appeared first on Sivil Sayfalar.

Temmuz 2017’ye oranla işsiz sayısı 88 bin kişi artarak 3 milyon 531 bin kişi oldu. İşsizlik oranı ise Temmuz 2017’ye göre, 0,1; Haziran 2018’e göre, 0,6 puanlık artış gösterdi.

Genç nüfusta (15-24 yaş) işsizlik oranı 1,2 puanlık azalış ile yüzde 19,9 olurken, 15-64 yaş grubunda bu oran 0,1 puanlık artış ile yüzde 11 olarak gerçekleşti.

Kadınlarda işgücüne katılım arttı

İşgücü 2018 yılı Temmuz döneminde bir önceki yılın aynı dönemine göre 596 bin kişi artarak 32 milyon 796 bin kişi, işgücüne katılma oranı ise 0,3 puan artarak yüzde 54 olarak gerçekleşti.

Aynı dönemler için yapılan kıyaslamalara göre; erkeklerde işgücüne katılma oranı 0,3 puanlık artışla yüzde 73,8, kadınlarda ise 0,4 puanlık artışla yüzde 34,7 olarak oldu.

İstihdam oranında artış

Temmuz 2018’de istihdam edilenlerin sayısı, bir önceki yılın aynı dönemine göre 507 bin kişi artarak 29 milyon 265 bin kişi, istihdam oranı ise 0,2 puanlık artış ile yüzde 48,2 oldu.

Tarım sektöründe çalışan sayısı 247 bin kişi azalırken, tarım dışı sektörlerde çalışan sayısı 755 bin kişi arttı.

İstihdam edilenlerin yüzde 19,7’si tarım, yüzde 19,5’i sanayi, yüzde 6,9’u inşaat, yüzde 53,9’u ise hizmet sektöründe yer aldı.

Kamu istihdamında artış

TÜİK istatistiğinde Maliye Bakanlığı’nın derlediği verilere de yer verildi. Buna göre, 2018’in ikinci döneminde toplam kamu istihdamı 2017’nin aynı dönemine göre yüzde 15,1 oranında artarak 4 milyon 131 bin kişi oldu.

Bu artışta, daha önce kamu istihdamında yer almayan taşeronların kamu çalışanı statüsüne (sürekli işçi) geçmesi etkili oldu.

Tarımda kayıtdışılık oranı değişmedi

Temmuz 2018 döneminde herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna bağlı olmadan çalışanların oranı, bir önceki yılın aynı dönemine göre 0,9 puan azalarak yüzde 34,3 olarak gerçekleşti.

Tarım dışı sektörde kayıt dışı çalışanların oranı ise bir önceki yılın aynı dönemine göre değişim göstermeyerek yüzde 22,2 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış oranlar

Mevsim etkilerinden arındırılmış istihdam bir önceki döneme göre 6 bin kişi azalarak 28 milyon 733 bin kişi olarak tahmin edildi. İstihdam oranı değişim göstermeyerek yüzde 47,4 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış işsiz sayısı bir önceki döneme göre 53 bin kişi artarak 3 milyon 562 bin kişi olarak gerçekleşti. İşsizlik oranı 0,1 puan artarak yüzde 11 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış işgücüne katılma oranı bir önceki döneme göre değişim göstermeyerek yüzde 53,2 olarak gerçekleşti.

Ekonomik faaliyete göre istihdam edilenlerin sayısı, sanayi sektöründe 34 bin, inşaat sektöründe 52 bin kişi azalırken, tarım sektöründe 3 bin, hizmet sektöründe 77 bin kişi arttı.

Kaynak: Bianet

The post Temmuz 2018 Verileri Açıklandı: 88 Bin Kişi Daha İşsiz Kaldı appeared first on Sivil Sayfalar.

‘’Sahada özellikle kadın iş gücünün arttırılması adına çalışmalar yapmaktayız.’’

Çalıştay ile ilgili bilgi veren DİKAD Başkanı Reyhan Aktar, bölge ile ilgili DİKAD olarak 2004 yılından bu yana aktif olarak çalışan bir iş örgütü olduklarını belirterek, “Sahada özellikle kadın iş gücünün arttırılması adına çalışmalar yapmaktayız. Bunlar kimi zaman mesleki eğitim olmakta kimi zaman girişimciliği teşvik edici kimi zaman da girişimci kadının niteliğini artırabilecek politikalar olmaktadır. Bizler burada öncelikle toplumsal cinsiyet eşitliği nedir? Buna temel kavramı ile bakacağız. Toplum cinsiyet eşitliğinden ne anlıyoruz, gündelik yaşamımızda bununla nasıl karşılaşıyoruz? gibi sorulara cevap arayacağız.” dedi.

‘’Kadın örgütleriyle işbirliği bütüm kurumlarla diyalog ortamı kurulmalı’’

Çalıştayın ilk oturumu Berfin Abdaloğlu dünya ve Türkiye feminizm tarihini,  Kadın haklarının tarihsel süreçlerini ve arka planını anlattı. Kadınlık ve erkelik kavramları üzerinden başlattığı tartışmada toplumun kadına ve erkeğe verdiği rolleri devam ettirdiğini dile getirerek bu durumu şöyle özetledi :‘’  Kadınlık ve erkeklik rolleri biz doğmadan bize verilen bir elbise, siyasal, hukuksal faaliyetler ve eğitim faaliyetleri bu eşitsizliği yeniden üreterek sistemin devam etmesini sağlıyor. Yasa ihlallerinden bahsedildiğinde, eşi tarafından şiddete maruz kaldı dendiğinde, eşit işe eşit ücret talepleri dile geldiğinde kimsenin aklına bu mağdurların erkek olduğu gelmiyor. Özellikle çalışma yaşamında kadının haklarının ihlalleri kadının mağduriyetini katmerliyor. Bu ihlaller bazen doğrudan bazen de dolaylı olabiliyor; personel alımında erkeklerin tercih edilmesi,  hamilelikte işten çıkarmalar doğrudan ihlal, evli ve çocuklu kadınların tercih edilmemesi dolaylı bir ihlali oluşturuyor. Bunu önlemek için tüm kadın örgütlerinin birlikte çalışması ve ihlallere karşı yaptırımlar için kamu kurum ve kuruluşlarıyla dirsek teması kurmak lazım ‘’

‘’Miras hukukuna riayet edilmiyor’’

Berfin Abdaloğlu’nun  ardından sözü Faysal Yaşa alarak kadın sığınma evlerindeki problemlerle birlikte ŞÖNİM verilerini katılımcılarla paylaştı. Türkiye’de her 10 kadından 8’inin şiddete uğradığını özellikle bölge kadınlarının en büyük probleminin mülksüzleştirme olduğunu ifade eden Yaşa miras hukukuna riayet edilmediğini özellikle bölgedeki din adamları ve imamlardan bu konuda özel çalışmalar istediklerini belirtti. Miras hukukuna riayet edilmemesinin kadının ekonomik haklarından mahrum kaldığına ve bu mülksüzleşmenin şiddeti ve erkeğin hegemonyasını beslediğini söyledi.

‘’Tekstil bölgesine kreş açma projemiz var.’’

Güneydoğu Tekstil Sanayi ve İşadamları Derneği (GÜNTİAD) Başkanı İhsan Oğurlu, istihdam edilen 7300 işçiden 5000’in kadın olduğunu belirterek kadın ve istihdam konusunda şunları söyledi : ‘’ Kadınlar nişan yüzüğünü takar takmaz işten ayrılıyorlar. Biz evlendikten sonra da çalışabilsin diye kadının iş hayatına devam edebilmesini teşvik ediyoruz. Tekstil bölgesine kreş açmak gibi projemiz var. Kadınlar işi öğrenip artık kalifiye olacakken işten ayrılıyorlar bu hem onların emeklerini heba ediyor hem de işverenler olarak aynı süreçleri sil baştan yapmak zorunda kalıyoruz.  Bizim en büyük sorunlarımızdan biri de toplumsal cinsiyet gibi önemli konuların eğitimlerine gitmeye çekiniyoruz. Bu konuda DİKAD veya herhangi bir derneğin yapacağı kadın politikası ve istihdamı noktasında iyileştirmeye gidecek her projenin arkasındayız. Üzerimize ne düşerse yapmaya hazırız.

‘’Oda seçimlerinde listeye ekleyecek zar zor kadın bulduk, bu bizim için bir travmadır‘’

DTSO Başkanı Mehmet Kaya çatışma süreçlerinden beri bölgeden hem ekonomik hem de beyin göçünün olduğunu ifade ederek kadın hakları savunuculuklarını erkeklerin yapmasını ve erkeklerin bu konudaki konformist davranışlarını eleştirdi.  Eş başkanlık sistemine geçerek bu cinsiyet eşitsizliğini ş dünyasında rahatlatmaya çalıştıklarını özellikle DTSO’da kadın meclisi oluşturmaya ve burada kadınların kendilerini ilgilendiren sorunlara kendilerinin karar verdikleri bir sistemi oturtmaya çalıştıklarını söyleyen Kaya; ”Erkek egemenlerin kadınları şekillendirdiği bir sistemdeyiz. Kadınların kendi meclislerini kurdukları, karara mekanizmalarının kadınlar olduğu en küçük ölçekten bir kadın meclisi kurduk. Diyebiliriz ki şirketlere, yöneten ve bu şirketlere üye olan tüm kadınlara ulaşan bir çalışma yürütüyoruz. Oda seçimlerinde alana çıktık ve bu eşitsizliğin ne kadar bariz olduğunu listeye zar zor iki kadın ekleyebildik.” dedi.

İkinci oturum beyin fırtınası ile tartışmaya açılarak kurum temsilcileri ile STÖ temsilcilerinin fikirlerini paylaşarak sona erdi. Toplantı sonunda DİKAD’ın ev sahipliğini üstlendiği 1 Kasımda yapılacak 1.Kadın zirvesinde kadın politikalarının irdelenmesi ve kadın ekonomisi ve istihdamının geliştirilmesi için stratejiler geliştirilmesi gerektiğine karar verildi. 

The post DİKAD’dan Kadın Hakları Savunuculuğunda Yeni Yönelimler Çalıştayı appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’de işsizlik oranı, Haziran ayında geçen yılın aynı ayına göre aynı kaldı. Söz konusu dönemde işsizlik oranı yüzde 10,2 olarak ölçüldü. Bu dönemde işsiz sayısı 64 bin kişi artışla 3 milyon 315 bin kişi olarak kayıtlara geçti.

İşsizlik oranı bu dönemde bir önceki aya göre ise 0,5 puan arttı.

Aynı dönemde; tarım dışı işsizlik oranı yüzde 0,1 puanlık azalış ile yüzde 12,1 olarak tahmin edildi.

Genç nüfusta (15-24 yaş) işsizlik oranı yüzde 1,2 puanlık azalış ile yüzde 19,4 olurken, 15-64 yaş grubunda bu oran değişim göstermeyerek yüzde 10,4 olarak gerçekleşti.

İstihdam yüzde 48

İstihdam edilenlerin sayısı 2018 yılı Haziran döneminde, bir önceki yılın aynı dönemine göre 611 bin kişi artarak 29 milyon 314 bin kişi oldu. İstihdam oranı ise yüzde 48,4 olarak kayıtlara geçti.

Bu dönemde, tarım sektöründe çalışan sayısı 133 bin kişi azalırken, tarım dışı sektörlerde çalışan sayısı 744 bin kişi arttı. İstihdam edilenlerin yüzde 19,2’si tarım, yüzde 19,6’sı sanayi, yüzde 7,2’si inşaat, yüzde 54’ü ise hizmet sektöründe yer aldı.

Mevsim etkilerinden arındırılmamış temel işgücü istatistikleri şöyle oldu:

İşgücüne katılma oranı yüzde 53,8

İşgücü 2018 yılı Haziran döneminde bir önceki yılın aynı dönemine göre 675 bin kişi artarak 32 milyon 629 bin kişi, işgücüne katılma oranı ise 0,4 puan artarak yüzde 53,8 olarak gerçekleşti. Aynı dönemler için yapılan kıyaslamalara göre; erkeklerde işgücüne katılma oranı 0,4 puanlık artışla yüzde 73,4, kadınlarda ise 0,5 puanlık artışla yüzde 34,6 olarak gerçekleşti.

Kayıt dışı çalışanların oranı yüzde 34

Haziran 2018 döneminde herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna bağlı olmadan çalışanların oranı, bir önceki yılın aynı dönemine göre 0,7 puan azalarak yüzde 34 olarak gerçekleşti.

Tarım dışı sektörde kayıt dışı çalışanların oranı ise bir önceki yılın aynı dönemine göre değişim göstermeyerek yüzde 22,4 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış istihdam ve işsizlik arttı

Mevsim etkilerinden arındırılmış istihdam bir önceki döneme göre 75 bin kişi artarak 28 milyon 748 bin kişi olarak tahmin edildi. İstihdam oranı 0,1 puan artarak yüzde 47,4 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış işsiz sayısı bir önceki döneme göre 93 bin kişi artarak 3 milyon 505 bin kişi olarak gerçekleşti. İşsizlik oranı 0,3 puan artarak yüzde 10,9 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış işgücüne katılma oranı bir önceki döneme göre 0,2 puan artarak yüzde 53,2 olarak gerçekleşti.

Ekonomik faaliyete göre istihdam edilenlerin sayısı, tarım sektöründe 30 bin, inşaat sektöründe 6 bin kişi azalırken, sanayi sektöründe 68 bin, hizmet sektöründe 43 bin kişi arttı.

Kaynak: Bianet

The post İşsiz Sayısı Haziran’da 64 Bin Kişi Arttı appeared first on Sivil Sayfalar.

Kurumun kuruluş süreci hakkında bilgilendirmede bulunulan açıklamada, yeni sistem değişikliğiyle Devlet Arşivleri’nin Cumhurbaşkanlığı’na bağlanmasından sevinç duyulduğu ancak 16 Temmuz 2018 tarihinde yayınlanan kararnameye “kurum, personeli ile birlikte bağlanır.” ifadesi eklenmediği için Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü personelinin havuz sisteminde bırakıldığı belirtiliyor. Ardından  11 Ağustos 2018 tarihinde havuzda olan personelin bir kısmının Devlet Arşivleri Başkanlığı bünyesine dâhil edildiği, ancak hizmetleri 2 ila 30 yıl arasında değişen Osmanlı ve Cumhuriyet Arşivi’nden üç yüz civarında personelin ise istihdam fazlası olarak mesleği ile ilgili ilgisiz farklı kurumlara atandığı belirtilerek, “Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü ilga edilmiş olmakla birlikte, Cumhurbaşkanlığına bağlı Devlet Arşivleri Başkanlığı adıyla yeniden kurulduğuna göre bu durumda kurum personeli istihdam fazlası olarak değerlendirilmemelidir. Osmanlı ve Cumhuriyet Arşivinde tasnif edilmeyi bekleyen daha milyonlarca evrak dururken, yetişmiş uzman personelin başka kurumlara atanması Devlet Arşivleri ve devletimiz ve hatta dünya tarihçiliği açısından büyük bir kayıp oluşturmaktadır. Yaklaşık üç yıl önce yine aynı yöneticiler tarafından bin bir emekle geliştirilen restorasyon bölümü kadrolarında istihdam edilerek yetiştirilen personel de bu atamalardan nasibini almıştır.” İfadelerine yer verildi.

Tasfiyelerin ‘eksik bilgilendirme ve yanlış değerlendirmeler’ sonucu olduğuna inanıldığı belirtilen açıklamada, bu yanlıştan dönülerek personelin görevlerine iadesi istendi. Dernekten Devlet Arşivleri Başkanı Prof. Dr. Uğur Ünal’a yönelik yapılan açıklamada da dernek başkanı Yüksel Baycar’ın da aralarında bulunduğu  (özellikle en önemli vasfı Osmanlıca bilmek olan tasnif personelinin ve özel alınmış ve yetiştirilmiş restorasyon personelinin) yaptıkları iş ile hiçbir ilgileri bulunmayan kurumlara gönderilmelerinin, Devlet Arşivleri için büyük kayıp olduğu belirtilerek, bu yanlıştan dönülmesi çağrısı tekrarlandı.

Bu arada Türk Arşivciler Derneği, sosyal medyada kurumdaki atamaların FETÖ ve PKK gerekçesi olduğuyla ilgili yayınlara karşı da suç duyurusunda bulunduğunu da açıkladı.

The post Arşiv – Der ‘Tasfiye’ Yanlışından Dönülsün İstiyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Aynı dönemde tarım dışı işsizlik oranı 0,6 puanlık azalışla yüzde 11,6 olarak tahmin edildi. Genç nüfusta (15-24 yaş) işsizlik oranı yüzde 17,8 olurken, 15-64 yaş grubunda bu oran yüzde 9,9 olarak gerçekleşti.

İSTİHDAM ORANI YÜZDE 48,1

İstihdam edilenlerin sayısı 2018 yılı mayıs döneminde, bir önceki yılın aynı dönemine göre 650 bin kişi artarak 29 milyon 138 bin kişi, istihdam oranı ise  yüzde 48,1 oldu.

Bu dönemde, tarım sektöründe çalışan sayısı 97 bin kişi azalırken, tarım dışı sektörlerde çalışan sayısı 747 bin kişi arttı. İstihdam edilenlerin;

* Yüzde 18,8’i tarım,

* Yüzde 19,5’i sanayi,

* Yüzde 7,2’si inşaat,

* Yüzde 54,6’sı ise hizmet sektöründe yer aldı.

İşgücü 2018 yılı mayıs döneminde bir önceki yılın aynı dönemine göre 561 bin kişi artarak 32 milyon 274 bin kişi, işgücüne katılma oranı ise 0,3 puan artarak yüzde 53,3 olarak gerçekleşti. Aynı dönemler için yapılan kıyaslamalara göre; erkeklerde işgücüne katılma oranı değişim göstermeyerek yüzde 72,6, kadınlarda ise yüzde 34,4 olarak gerçekleşti.

KAYIT DIŞI YÜZDE 33,7

Mayıs 2018 döneminde herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna bağlı olmadan çalışanların oranı, bir önceki yılın aynı dönemine göre 0,5 puan azalarak yüzde 33,7 olarak gerçekleşti. Tarım dışı sektörde kayıt dışı çalışanların oranı ise bir önceki yılın aynı dönemine göre değişim göstermeyerek yüzde 22,4 oldu.

TAŞERONLARIN KADRO ETKİSİ

Maliye Bakanlığı’nın derlediği verilere göre, 2018 yılı II. döneminde toplam kamu istihdamı 2017 yılının aynı dönemine göre yüzde 15,1 oranında artarak 4 milyon 131 bin kişi oldu. Bu artışta, daha önce kamu istihdamında yer almayan taşeronların kamu çalışanı statüsüne (sürekli işçi) geçmesi etkili oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış istihdam bir önceki döneme göre 98 bin kişi azalarak 28 milyon 681 bin kişi olarak tahmin edildi. İstihdam oranı 0,2 puan azalarak yüzde 47,4 oldu.

Mevsim etkilerinden arındırılmış işsiz sayısı bir önceki döneme göre 93 bin kişi artarak 3 milyon 400 bin kişi olarak gerçekleşti. İşsizlik oranı 0,3 puan artarak yüzde 10,6 oldu.

Kaynak: Duvar

The post İşsizlik Artmaya Devam Ediyor: Yüzde 10,6 appeared first on Sivil Sayfalar.