Metro ve Beğendik mağazalarının el değiştirmesi ile tazminatsız bir şekilde işten atılan işçiler İstanbul, Ankara, Kocaeli ve Konya’da ‘da eyleme başladı. Konya’da eylemi sürdüren işçiler, diğer şehirlerdeki işçilere göre daha çok engellenmeyle karşılaştıklarını belirtiyor. Greve katılanlardan Doğan Çelik, Cem Koç ve Mehmet Öztekin’le yaşanan süreci konuştuk.

“Üyesi olduğumuz Tezkop İş sendikası da bu iflas ile ilgili bize bir açıklama yapmadığı gibi şirketin göz göre göre iflasa götürülmesine sessiz kaldı. Bu iflasa hileli dememizin sebebi budur”

 Öncelikle biraz kendinizden söz eder misiniz?

Doğan Çelik: Real Hipermarketleri’nin içecek şekerleme bölümünde dokuz sene boyunca çalıştım. 2006 yılında Türk- İş’e bağlı Tezkop-İş Sendikası’na üye oldum. .2014 yılında Metro Grup, Real Hipermarketleri’ni Beğendik grubuna sattı. 30 Nisan 2017’de ise Beğendik’in iflas ettiğini açıklamasıyla işten hiçbir hakkım ödenmeden çıkarıldım.

Cem Koç: Real Hipermarketleri’nde 15 Ocak 2003 tarihinde açılış personeli olarak başladım.14 sene boyunca içecek şekerleme bölümünde çalıştım. Aynı süreçlerin ardından ben de 30 Nisan tarihinde işten çıkarıldım.

Mehmet Öztekin: Benim işe giriş tarihim Cemal Koç’la aynı tarih. Ve arkadaşlarımla aynı tarihte hiçbir hakkım ödenmeden işten çıkarıldım.

 Eylemin başlaması ve katılma sebeplerinizi anlatır mısınız?

Beğendik, Real Hipermarketleri’ni aldıktan sonraki ilk yıl firmanın kar ettiğini açıkladı, Gebze’ye yeni bir şube dahi açtı. Fakat  aynı  Beğendik altı ay sonra ne hikmetse mahkemeye iflas erteleme talebinde bulundu. Sonraki süreçte firmaya kayyum atandı ve bunu müteakip firmalar artık mal göndermez hale geldi ve yavaş yavaş mağazaların içi Beğendik tarafından boşaltılmaya başlandı. Üyesi olduğumuz Tezkop İş sendikası da bu iflas ile ilgili bize bir açıklama yapmadığı gibi şirketin göz göre göre iflasa götürülmesine sessiz kaldı. Bu iflasa hileli dememizin sebebi budur.

“Bu direniş ile gerçek sınıf sendikacılığı ile sarı sendika denilen sermayeyle sarmaş dolaş olan, işçiden çok işverenin ağzına bakan sendikacılık anlayışını da öğrenmiş olduk”

Eylemin temel talepleri nelerdir, ve eylem sırasında yaşadıklarınızı biraz anlatır mısınız?

Direnişimizin ortak talebi verilmeyen kıdem ve ihbar tazminatlarımızın ödenmesidir. Direniş boyunca öncelikle yanımızda üyesi olduğumuz, yıllarca aidat ödediğimiz sendikanın olmaması bizim açımızdan en büyük hayal kırıklığı olmuştur. DİSK’e bağlı Nakliyat İş Sendikası’nın desteği ve mücadelemizi sahiplenmesi bizim için çok büyük bir moral kaynağı ve yol gösterici oldu. Bu direniş ile gerçek sınıf sendikacılığı ile sarı sendika denilen sermayeyle sarmaş dolaş olan, işçiden çok işverenin ağzına bakan sendikacılık anlayışını da öğrenmiş olduk. Nakliyat İş Sendikası’na bu vesile ile teşekkürlerimizi dile getirmek isteriz.

Yaşadıklarımıza gelince, direniş boyunca OHAL bahanesi ile yaptığımız etkinlikler engellenmek istenmekte ve uğradığımız bu hak kaybı sanki görmezden gelinmektedir. Polis bizim uğradığımız bu hak kayıplarından ve kanunen Real Hipermarketleri’nden doğan alacaklarımızdan sorumlu olduğu alacaklarımızı ödememesinden kaynaklı Metro marketin yaptığı kanunsuzluğu görmezken, bizim hak arama mücadelemize engel olmak için ne gerekiyorsa yapmaktadır diyebiliriz. Halbuki bizim verdiğimiz bu mücadelenin OHAL ile ne ilgisi var? Biz hem anayasal hakkımız olan protesto etme hakkını yasalar çerçevesinde aramaya çalışıyoruz, hem de 1475 sayılı kanunun 14. Maddesi gereğince işin bir sorumlusu olan Metro Marketleri’ni yasal sorumluluğunu yerine getirmeye çağırıyoruz. Yaptığımız başkaca bir şey de yok. Fakat engelleniyoruz, bu da bizi bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak gerçekten üzüyor ve rencide ediyor.

Konya özelinde diğer şehirlerdeki durumlardan farklı bir şey var mı?

OHAL bahanesi ile yapılan engelleme diğer şehirlerdekinden biraz daha farklı. Diğer şehirlerde de engelleme oluyor tabii ki fakat az da olsa esnetilebiliyor. Özellikle Konya için söylemek gerekirse mesela bu hafta yapmayı planladığımız eyleme izin verilmedi. Israrlarımız sonucu güç bela 10 dakikadan 40 dakikaya kadar bir zaman için Metro önünde durmamıza izin verildi. O da sendika yöneticilerinin ve biz Real mağduru işçilerin kararlı tutumuyla… Fakat önümüzdeki hafta ne olacağı konusu, nasıl yapılabileceği konusu şu an hala muallakta diyebiliriz. Biz hakkımızı alıncaya kadar mücadele etmeye kararlıyız. Bunun da bilinmesini isteriz. Bizler bir daha bu kadar uzun süreli çalışma ve bu miktarda kıdem tazminatı alma şansına yaşlarımızın da ilerlemiş olması sebebiyle sahip değiliz. Dolayısı ile bu bizim son şansımız diyebileceğimiz ve birçoğumuzun gençliğinin bir bedeli olan tek birikimimiz. O yüzden haklarımızdan asla vazgeçmeyeceğiz.

The post “Gençliğimizin bedeli olan birikimlerimiz için direniyoruz” appeared first on Sivil Sayfalar.

Ayakkabı imalatının önemli bir ayağını oluşturan ve küçük atölyelerde icra edilen sayacılık mesleği, güvencesizliğin ve denetimsizliğin gölgesinde gün geçtikçe göz önünden uzaklaşan ve değer kaybeden bir meslek haline gelmektedir.

Eylemlerin nasıl başladığına ilişkin bilgiler almak için eylemlere öncülük etmiş farklı şehirlerden işçi önderleriyle görüşülmüştür.

Raporun içerisinde, eylemler boyunca karşılaşılan zorluklar, sürecin getirdiği imkânlar ve Suriyeli işçilerin eylemlerdeki rolü hakkında bilgiler yer almaktadır.

Rapor, eylem sürecine dair güncel bilgiler paylaşmakla birlikte sektörün uzun soluklu problemlerine de ışık tutmaktadır.

Yaygın kayıt dışı istihdam, çocuk işçilik, düzensiz ve yoğun çalışma saatleri, zayıf iş güvencesi, işçi sağlığını tehdit eden çalışma ortamı ve düşük ücretler, araştırma sonucunda sektöre dair tespit edilen temel sorunlar arasında yer almaktadır.

Çalışmanın sonuç bölümünde geliştirilen öneriler ışığında umuyoruz ki saya işçilerine dönük insan hakları ihlalleri en kısa zamanda son bulur.

Rapora ulaşmak için lütfen tıklayınız.

The post Sayacılık Sektöründe Yaşanan Hak İhlallerine Dair Gözlem Raporu appeared first on Sivil Sayfalar.

Bu destek, araştırmaya dayalı akademik yayınların artırılmasını amaçlamaktadır. Türkiye’de hapishanelere yönelik yayınların oldukça büyük bir kısmının anı tarzı içeriğe sahip olması, araştırmaya dayalı çalışma ve yayınların azlığı bu desteğin motivasyonunu oluşturmaktadır.

Başvurucuların, araştırmalarının sonucunda araştırma raporu ya da makale yazması beklenmektedir. Bu çalışma, TCPS’in sitesinde yayınlanacak ve uygun görülenler TCPS Kitaplığı bünyesinde kitap olarak basılacaktır.

TCPS’in bu yıl vereceği fon desteği toplamda 12.000 TL’dir. Her bir araştırma için talep edilecek maksimum tutar ise 4.000 TL’dir. 3 araştırmadan daha fazla çalışmaya destek vermek adına bu miktar bölünebilir. Bu nedenle araştırmaları için daha küçük bütçeye ihtiyaç duyanlar da TCPS’e başvurabilirler.

Başvurular ve araştırmalar için aşağıdaki koşullar aranacaktır:

1. Araştırmaların konusu hapishaneler olmalıdır.
2. Başvurunun, hapishaneler üzerine daha önce çalışılmamış bir konuda olması, tercih sebebidir.
3. Başvurunun, CİSST’in çalıştığı (kadın, çocuk, LGBTİ, hasta, ağırlaştırılmış müebbet, yabancı, öğrenci, işçi, engelli, Roman) ya da başvurucunun belirlediği özel ihtiyacı olan mahpus gruplarına yönelik olması, tercih sebebidir.
4. Her araştırma bir yayın haline getirilecektir. Başvurucular, çalışmanın sonunda araştırma raporu/ makale sunmayı kabul etmiş sayılır.
5. Araştırmaların süresi en fazla 5 ay olabilir. Altıncı ayın sonunda araştırma raporu/makale yazılmış ve teslim edilmiş olmalıdır.
6. TCPS, desteklediği araştırmanın raporunu sitesinde ve TCPS Kitaplığı bünyesinde basılı olarak yayınlamak hakkına sahiptir.
7. Araştırmacılar, talep etmeleri ve uygun görülmesi halinde CİSST/TCPS’in kaynaklarını ve veri tabanını kullanabileceklerdir.
8. Araştırmacıların, projenin bitiminden itibaren en geç 1 ay içinde, verilen fona ilişkin harcamalarını gösteren belgeleri ve bütçe raporunu sunması gerekmektedir.

Bu desteğe başvurmak isteyenler başvuru formunu (araştırma fonu içeriği ve bütçe) doldurarak; info@tcps.org.tr adresine mail atabilirler.

17 Kasım tarihine kadar başvuru yapılabilir. Seçilen çalışmalar 15 Aralık günü CİSST/TCPS’in sitesinden açıklanacak ve başvuruculara mail ile bildirilecektir.

The post Türkiye Hapishane Çalışmaları Merkezi hibe çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

 Muhammet Bey kaç yıldır bu işi yapıyorsunuz, sayacılık nedir biraz anlatır mısınız?

15 yıldır sayacılık mesleğinin içindeyim. Sayacılık mesleğini kısaca özetlersem, ayakkabının taban hariç gördüğünüz üst kısımdaki deri, meşin vb. malzemeleri tek tek defalarca elden geçirip birleştiren ve ayakkabının temelini oluşturan bir meslek dalıdır.

 Sayacıları eylem yapmaya iten çalışma şartlarınız nedir ve bu durum kaç yıldır bu şekilde devam ediyordu?

Sanayideki arz talep dengesinin bozuk olması işçilik fiyatlarının düşmesine sebep oluyor. Kazanç düşüklüğünden dolayı yıllardır süregelen çalışma saatlerinin günden güne uzaması ve günlük çalışma saatinin 14-15 saati bulması ve buna rağmen yeterli kazanç elde edemememiz bizi bu eylemi yapmaya itmiştir. Beş yıldır işçilik fiyatlarına zam alınmıyor aksine fiyat düşüşleri yaşadık.

Sigortasız çalışmayla ilgili herhangi bir işlem yapılmıyor mu, bu konuda denetimler ne durumda?

Sigortasız, vergisiz çalışmamızın en büyük nedeni, yetersiz kazancımızdır. Maliye ve SGK denetimleri de bu konuda yetersiz hatta son dört yıldır Aykent Sanayi Sitesi’ne gelmediklerini söyleyebilirim.

Türkiye genelinde sayacılar eylem kararını ortak mı aldı, yani Konya’daki sıkıntılar sayacılar için tüm ülkede aynı şekilde mi?

İlk eylemleri yapan Adana’nın zam almış olması bizim için önemli bir faktör. İstanbul, Konya, Antep, İzmir, Adana, Manisa sayacıların eylem yaptığı illerden. Eylem kararını ortak almadık ama sayacıların ücret ve çalışma saatlerinin orantısız durumu tüm ülkede aynı şekilde.

 OHAL koşullarında eylemi yapma kararı verirken bir endişe duydunuz mu?

İçinde bulunduğumuz grev tamamen dayanma gücümüzün kalmadığından hatta artık bıçağın kemiğe dayanmış olduğundandır. OHAL’i ihlal eden bir eylem değildir.

Talep ve beklentileriniz nedir? Bu talepler karşılanmaz ise direnişi sürdürecek misiniz? Neler düşünüyorsunuz?

Eylemimizin amacı yıllardır alamadığımız fiyatımızı ve buna bağlı olan sosyal güvence açığını kapatmak. Muhatabımız ise bize fason iş yaptıran ayakkabı firmaları. Talebimiz karşılanmadığı sürece eylemimiz sürecek.

The post Konyalı Sayacılar da Grevde appeared first on Sivil Sayfalar.

Temiz Giysi Kampanyası Derneği’nin hazırladığı sitede meslek hastalıkları, bütün detayları ile hekimler ve konunun uzmanları tarafından hazırlanıyor.

Meslek hastalığı, birçok işkolunda çalışanlar için risk olmaya devam ederken; yapılan işin niteliğine göre farklı rahatsızlıklar olarak çalışanları tehdit ediyor, sağlıksız çalışma koşulları, her iş kolu için farklı rahatsızlıkları ortaya çıkartıyor. Çalışanların birçoğu ise yaşadıkları rahatsızların mesleklerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığını bilmiyor.

Temiz Giysi Kampanyası (TGK) Derneği tarafından hazırlanan meslekhastaligi.org web sitesi, meslek hastalığı konusunda farkındalık yaratmak amacı ile yayın hayatına başladı. Çalışanlar için rehber niteliğindeki sitede, birçok işkolunda yaşanan meslek hastalığı hekimler ve uzmanlar tarafından belirtileri ile birlikte anlatılıyor. Mesleklere göre hastalık çeşitlerinden rahatsızlık belirtilerine göre meslek hastalıklarına kadar, geniş bir içerikte hazırlanan sitede, doktorlarla meslek hastalıklarına ilişkin röportajlar ve konuya ilişkin makaleler de yer alıyor.

Meslek hastalığına yakalanan çalışanların hikayelerinin de yer aldığı meslekhastaligi.org sitesi, içeriği ve amacı itibariyle Türkiye’de bir ilk olma özelliği de taşıyor.

Temiz Giysi Kampanyası Derneği; meslekhastaligi.org aracılığı ile hem kamuoyu hem de çalışanlar nezdinde, çalışma yaşamının beraberinde getirdiği sağlık sorunlarına dikkat çekmek, meslek hastalıklarına ilişkin farkındalık yaratmak ve meslek hastalıklarından korunma bilincinin artırılmasını amaçlıyor.

Kaynak: CNN Türk

The post Türkiye’de bir ilk: İşçilere yönelik meslek hastalığı sitesi açıldı appeared first on Sivil Sayfalar.

“Plaza Eylem Platformu beyaz yakalılar arasında dayanışma ilişkilerini geliştirmeye çalışan emek temelli bir örgütlenme”

-İlk olarak bize Plaza Eylem Platformu’nun hikayesini anlatır mısınız? Kimsiniz ve neden bir araya geldiniz?

Plaza Eylem Platformu beyaz yakalılar arasında dayanışma ilişkilerini geliştirmeye çalışan emek temelli bir örgütlenme. 2008 yılında IBM’deki sendikalaşma döneminde bir araya geldik. İsmimizi o dönem yapılan eylemlerden aldık. Yani bu ismi tarihsel bir referansla taşıyoruz. Zamanla bir beyaz yakalı örgütlenmesinin önemli bir ihtiyaç olduğunu anlayıp düzenli toplanmaya başladık. Sadece “plazada” çalışanlara hitap etmiyoruz elbette, freelance çalışanlar, STK çalışanları, finans, araştırma, basın yayın, iletişim gibi sektörlerde çalışanlar, çağrı merkezi çalışanları, çeşitli profesyoneller ve ofis çalışanlarıyla birlikte “beyaz yakalı işsizler” de kapsama alanımıza giriyor.

-Ne tür çalışmalar yapıyorsunuz?

Düzenli toplantılara ilk başladığımız zamanlarda gündemde neler oluyor bunu konuşuyorduk. Sonrasında iş yerinde yaşadıklarımızı. Sonrasında yaşadıklarımızı düzenli bir şekilde paylaşacağımız toplantılar yapmaya karar verdik. Sonuçta beyaz yakalıların gizlilik, iş görüşmesi, performans gibi belirli başlıklarda deneyimlerini birbirine aktardıkları, ardından da işimize yarayacak kavramlar üretmek için raporlarını hazırladığımız “Deneyim Paylaşımı Atölyeleri” gerçekleştirdik.

Çok önem verdiğimiz işlerden birisi de istenatildim.org sitesinde yürüttüğümüz faaliyet. İşten atılan insanlar çoğu zaman panikle ne yapacağını bilemiyor, işverenin yanlış yönlendirmesi ve kurnazlığı yüzünden haklarından mahrum kalıyor; bu panik halini iyi biliyoruz. Bu site işten atılanlara hukuki destek sağlama işini görüyor. Ama aslında psikolojik destek tarafı daha güçlü. İşten atılan kişi bunun sadece kendisinin başına geldiğini, bu dünyada yapayalnız kaldığını düşünüyor. Biz de bu site aracılığıyla onlara yazarak yalnız olmadıklarını gösteriyoruz. Ayrıca, işten atılma konusunda önemli miktarda veri de toplamış oluyoruz.

Sitemizde kişisel veya kolektif yazılmış yazılarımızı yayınlıyoruz. Gündelik sorunlarımızı, halihazırda karşımızda bir tehdit olarak beliren ve bizi etkileyen meselelere dair görüşlerimizi, basın açıklamalarımızı ya da sokakta dağıttığımız bildirileri kolektif olarak yazıyoruz. Beyaz yakalıları ilgilendiren yazıları da el birliğiyle çeviriyoruz.

Bizi Maslak, Gayrettepe gibi iş merkezlerinin olduğu yerlerde, sabahın erken saatlerinde bildiri dağıtırken de görebilirsiniz.

Bu yıl üçüncüsünü yapacağımız bir kamp etkinliğimiz de var. Önceden yapacağımız okumaları belirleyip beyaz yakalı politikasına dair fikir üretebileceğimiz birkaç günlük bir tartışma ortamı bu.

Beyaz yakalıları ilgilendiren veya emek alanında önemli bulduğumuz konularda basın açıklamaları yapıyoruz. Soma’daki facia yaşandıktan hemen sonra Soma Holding’in önüne çağrıda bulunmuştuk. Ardından holdingin sokağında bir nöbet başladı, holding taşınana kadar insanlar sokağın başını tuttu, geceleri de forumlar düzenleyerek çeşitli konuları tartıştık. En son Akbank’ta grev engellendiğinde banka önünde basın açıklaması gerçekleştirdik.

“Tüm dünyada beyaz yakalıların maruz kaldıkları aşırı çalışma ve psikolojik gerilim, fiziksel ve ruhsal sorunlar yaratabiliyor, hatta intiharlara ve ölümlere yol açabiliyor”

-Bir beyaz yakalının iş dünyasında karşılaştığı hak ihlalleri nelerdir?

Beyaz yakalıların çalışma koşulları ve üzerlerinde hissettikleri baskı, henüz tanımlanmamış hakları da gündeme getiriyor. Tüm dünyada beyaz yakalıların maruz kaldıkları aşırı çalışma ve psikolojik gerilim, fiziksel ve ruhsal sorunlar yaratabiliyor, hatta intiharlara ve ölümlere yol açabiliyor.

Son zamanlarda işle aşırı duygusal bir ilişki kuruluyor. Çünkü iş sizden tüm hayatınızı istiyor. Gece, hafta sonu demeden iş mailleri ya da telefonlar gelebiliyor, hatta sizden şirketinizin müşterisi olan markanın rakibinin ürünlerini alırken görünmemeniz istenebiliyor. Fazla mesai sıradan, ücreti ödenmeyebiliyor veya yasal sınırların üzerinde fazla mesai yapmanız isteniyor. Turnikeden kartını basıp çıkmış gibi yapıp geri içeri girip çalışmak zorunda bırakılanlarımız var. Mutluluk anketlerine mutlu olduğunu yazma baskısı görenler de var.

Özel olarak kadınlar iş yerinde türlü ayrımcılıklara uğruyorlar. Son zamanlarda iş yerlerinde ayrımcılık veya mobbinge karşı etik kurullar oluşturuldu, ancak bunlar da hakkınızı savunmanızı engellemek ve cezasızlık için kullanılabiliyor. Mesela kadrolu bir erkek tarafından tacize uğrayan taşeron konusunda bu kuruldaki yöneticiler erkek tarafında durabiliyor.

Performans baskısı altındasınız, gerçekleştirilmesi mümkün olmayan hedefler karşısında iş arkadaşınızla rekabete zorlanıyorsunuz. Performans yasa dışı bir şekilde tazminatsız işten çıkartma için kullanılıyor. İşten haksız çıkartıldığınızda dava açarsanız İK birimlerinin arasında dolaşan “kara liste”lere girip sektörde çalışmanız engellenebiliyor. Çalışma öyle bir noktaya gelmiş ki, sadece size yönelik, kişiliğinize özel ayrımcılık türleri geliştirebiliyorlar. Sizi kişisel olarak dikkate alma vaadi, pek seyrek lehinize olan bir durum yaratıyor, razı görünmeniz yetmiyor, razı “olmanız” bekleniyor.

“1980 öncesi banka çalışanları önemli bir işçi hareketinin yürütücüsüydü ve çok güçlü sendikalara sahipti”

-Beyaz yakalılar orta sınıf erbabı olarak görülüyor ve bu sebeple işçi mücadelesi dediğimiz zeminde beyaz yakalılara pek rastlamadık. Siz bu zemine nasıl dahil oluyorsunuz?

Beyaz yakalı tanımı Türkiye’de akademik alanın dışında çok yeni kullanılmaya başlandı. Bazen tüketim alışkanlıkları vurgulandı, bazen de işçileşmekte olan orta sınıf olarak görüldü beyaz yakalılar. Aslında işçi mücadelesinde görünmediği de doğru değil. Örneğin 1980 öncesi banka çalışanları önemli bir işçi hareketinin yürütücüsüydü ve çok güçlü sendikalara sahipti. Tüm işçi sınıfının güçsüzleşmesi söz konusu. Hep ayrıcalıklarını kaybetmekle karakterize ediliriz ama korporatist dönemin “ayrıcalık” kaybını beyaz yakalılar maden iş kolundan daha ağır yaşamadı. Bazı sendikalar da 1980 sonrası faaliyetlerine devam etti. 1980 sonrası çalışmanın düzenlenmesinde yapılan ağır değişikliklere uygun bir sendika ve işçi mücadelesinin hala ortaya çıktığı söylenemez.

Beyaz yakalılar, yeni “çalışma düzenine” sendikalardan daha hızlı uyum sağladı, bu yüzden de aslında yeni tarz işçi örgütlenmelerini oluşturmaya daha yakınlar. Ama yeni çalışma düzeninde disipline tabi olan işçi görüntüsünden bir karikatür beyaz yakalı figürü yaratıldı. Sınıfın bu “okumuş” kesiminden herhalde “aydın” tavrı göstermesi bekleniyor, ama biraz daha özgün tarzlarda da olsa sınıfsal sömürüden beyaz yakalılar da üzerlerine düşeni alıyorlar. Başka bir yanılgı, beyaz yakalıların CEO’larla veya oldukça üst düzey yöneticilerle karıştırılması. Beyaz yakalıların önündeki kariyer basamakları sınırlıdır, bunlar da mesela kadınlara ve erkeklere bile eşit dağılmaz. Beyaz yakalılar bunun farkındadır, kimse kendini CEO falan zannediyor değil. Oysa sendikalar bile beyaz yakalı çalışanların toplu iş sözleşmelerinde “kapsam dışı” bırakılmasına ses çıkartmıyorlar.

2000’lerin sonundan itibaren Türkiye’de beyaz yakalılar işçi mücadelesinde yerlerini alıyorlar. Beyaz yakalı örgütlenmelerinin önünde kazanılmış hakların savunulması veya kaybedilenlerin geri alınması değil, işçi sınıfı ve kendileri için yeni haklar üretmek, yeni örgütlenme tarzları oluşturmak var.

“Tüm beyaz yakalıların çıkarlarını ve yeni haklarını tanımlamaya çalışan dayanışma temelli emek örgütlerine ihtiyaç var”

-Beyaz yakalılar üzerinde baskı oluşturan çalışma şartlarıyla mücadelede sunduğunuz çözüm önerileri nelerdir?

İşçi sınıfının üzerinde bugün uygulanan disiplin tarzı özellikle beyaz yakalılarda kristalleşiyor, mükemmelleşiyor. Öncelikle sınıfın ve örgütlerinin bu çalışma düzenini iyi anlaması gerekiyor. Bugünün çalışma düzeni, her işçiyi ve hatta her vatandaşı teker teker yönetme, ücretlerini ve tüketimini kişiye özel olarak düzenleme iddiasında. Bunu da büyük oranda beceriyor, en azından hepimizi buna inandırıyor. Buna verilecek kolektif cevabın sadece ajitasyon ve propaganda gücüyle sağlanabileceğini, mesela beyaz yakalıların “sendikalaşmasıyla” veya “işçi olduklarının bilincine varmalarıyla” mücadelenin yükselebileceğini düşünmek saflık olur. Bireysel düzeyi gören, ruhsal hayatı bir sınıf mücadelesi alanı olarak tasarlayabilen, duygusal “çıkarlar” da tanımlayabilen bir mücadele hattı yaratılmak zorunda. Bizim Soma faciasından sonra kullandığımız sloganlarımızdan biri “ben direnirsem herkes yaşar” şeklindeydi. Bunun anlamı, Soma için yapılacak en iyi şeyin mağdurlar için vicdan azabı duymak değil, kendi çalışma hayatımızdaki sorunlarla uğraşmak olduğuydu. Eğer yasal sınırların bile üzerindeki fazla mesaiyle mücadele edilmezse madenlerde ölümlere yol açan hadi hadi sistemi daha da güçlenir, ve madenlerde hadi hadi sistemi sürdükçe bize düşen fazla mesai daha da ağırlaşır.

Bu zor bir mücadele hattıdır. Her işçinin kendi deneyiminden bildiği, ancak akademinin, sendika danışmanının, akıl vericilerin öğrenmeye direndiği gerçek şudur: patronlar bizi saf görüp kandırmıyor; düşük ücretlere, performans sistemine veya Soma’da ölümüne çalışmaya kendimiz razı oluyoruz. Yeni işçi mücadelesinin performans veya iş güvenliği olmadan çalışma gibi patronlardan gelen önerilerin nasıl kabul edildiğini hesaba katması zorunluluktur. Bu sistem çok büyük oranda bireysel düzeyde işliyor olsa da, hatta daha çok bu yüzden, beyaz yakalıların kolektif mücadele yollarını keşfetmeleri, birbirleriyle dayanışma koşullarını üretmeleri ve birlikte güçlenmeleri gerekiyor. Bunun için meslek örgütü niteliğinde olmayan, ortaklaşma ilkelerini işçilerin kendilerinin belirleyeceği çeşitli büyüklüklerde gruplar halinde olan, ama tüm beyaz yakalıların çıkarlarını ve yeni haklarını tanımlamaya çalışan dayanışma temelli emek örgütlerine ihtiyaç var. Plaza Eylem Platformu bunlardan biridir.

Ana görsel: plazaeylem.org

The post Beyaz Yakalıların Birbirleriyle Dayanışma Koşullarını Üretmeleri Gerekiyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın lisanslı firmalara kağıt toplayıcılarından atık kağıt alınmasını yasaklamasının yankıları sürerken, bu işçilerin seslerini duyurabilmek amacıyla sosyal medyada hesap açan bir grup, kurulacak Geri Dönüşüm Derneği için çalışmaya başladı.

“Geri dönüşüm işçilerinin barınma problemlerinden işçileşmeye ya da işçi olabilme sürecine uzanan bir yolda, yeni kurulacak olan Geri Dönüşüm İşçileri Derneğimize dostlarımızın her kesimden ayrımsız olarak katkılarını bekleriz” diyen grup, takipçi sayılarının kısa sürede 2500’ü aşmasını da sevinçle karşılayarak, ‘zor zamanlarında desteklerini esirgemeyenlere’ teşekkür etti.

Geri Dönüşüm İşçileri Derneği Başkanı Dinçer Mendillioğlu ve atık kâğıt toplama işçisi ‘Mehmet Amca’, CNN Türk’te Her Şey programına katılarak, yaşadıkları sorunları anlattılar.

https://youtu.be/T2qoakXlY9A

SURİYELİLERİN DE KATILIMIYLA SAYILARI ÇOK ARTTI

DHA’nın haberine göre, sokaklardan katı atık toplayan kişilerin sayısı, Suriyelilerin de katılmasıyla hızla artınca, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı harekete geçti. Bakanlık, 2005 yılında bu konuyla ilgili yaptığı düzenlemeye göre, kayıt altında olmayan kişilerden atık malzeme alan işyerlerine 140 bin TL para cezaları uygulanacağını belirtti. Ancak, bu gelişmeyi fırsata çevirenler de oldu. Kağıtları kaçak olarak alan bazı işyerlerinin, artık kilogramda 25 kuruş yerine 15 kuruş ödediği ileri sürüldü.

MİLYONLAR AÇ KALACAK

Bostancı’da atık kâğıt deposu sahibi Ahmet D. de Birgün Gazetesi’ne verdiği röportajda, 16 yaşında kâğıt işçiliğine başladığını, 2 ay önce söz konusu depoyu açtığını ve 15 işçi çalıştırdığını anlatarak şöyle dedi: ‘’Bu yeni çıkan yasa ile fabrikalar da kapandı. Bunları kimse söylemiyor. Mesela bizim bu çevrede kâğıtları sattığımız fabrikalar kapandı. Bakın almıyorlar demiyorum, fabrikayı kapattılar. Çünkü para etmiyor. Böyle olunca diğer fabrikalara götürüyoruz, onlar da mecbur olduğumuzu bildiği için daha ucuza alıyorlar. Ben bu depoya 2 bin lira kira ödüyorum. Çalışanlarımın maaşlarını mı vereyim, kirayı mı ödeyeyim? Bu depoda 15 kişi çalışıyor. Bu 15 kişi ortalama 10 kişilik ailesine bakıyor. Bu da 150 kişinin mağdur olması demek. Türkiye’de bu işi yapan 500 bin çalışan var deniyor. Bu milyonların aç kalması demek.

Atık kağıt işçi ve emekçileri için açılan sayfayı görmek için tıklayınız.

Kaynak BBC Türkçe

The post Geri dönüşüm işçilerinin sesi appeared first on Sivil Sayfalar.