imece’nin fiziksel ve dijital kamusal alandaki iletişiminde mesajları görünür kılacak, tam zamanlı olarak çalışacak olan olacak iletişim koordinatörü pozisyonun detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.

Gençlik Komünitesi Sorumlusu

imece’nin gençlik programı imeceLAB’de gençlerle bir araya gelerek düzenlenecek etkinlik ve sohbetlerde, alanında uzman isimlerin konuk olarak davet edildiği komüniteden sorumlu olacak Gençlik Komünitesi Sorumlusu pozisyonun detaylarına bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz. 

The post İmece Ekip Arkadaşları Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Metin Yazarı ilanı

İletişim Koordinatörü ilanı

Girişimcilik Programı Koordinatörü ilanı

The post İmece Yeni Çalışma Arkadaşları Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

ATÖLYE ve imece iş birliğiyle düzenlenen Global Goals Jam Istanbul’un 2020 edisyonu dünyanın farklı yerlerinden 30’dan fazla şehir ile eş zamanlı olarak üç gün boyunca üç meseleye odaklanacak.

2016 yılından beri tüm dünyada eş zamanlı gerçekleşen Global Goals Jam, tasarımcı ve üreticileri bir araya getiriyor.

Etkinliğe katılmak için başvurular 11 Eylül’e kadar yapılabilecek.

Detaylar ve kayıt için tıklayınız.

The post Global Goals Jam Istanbul 2020 İçin Başvurular Başladı! appeared first on Sivil Sayfalar.

Ben sosyoloğum, aynı zamanda Siyaset Bilimi mastırı yaptım ve kendimi bildim bileli “faydalı olmak” kaygısı taşıyan biriyim. Profesyonel kariyerim boyunca uluslararası firmalarda pazarlama araştırması ve pazarlama stratejisi konularında çalıştım. Sonra kurumsal hayattan ayrıldım ve şu anda girişimci olarak kariyerime devam ediyorum. Tüm bunların yanında değer üretmeye odaklanmış durumdayım.

imece.biz dayanışma ağını kurma fikri nasıl ortaya çıktı? Bu projeyi hayata geçirmeye yönelten motivasyon kaynağınız ne oldu? Ve siz Barış Esmer olarak İmece’nin neresinde yer alıyorsunuz?  

Biz hep faydalı bir şeyler yapmanın arayışındaydık, düşüncelerimiz ve eylemlerimiz de hep bu yönde gelişti. Aykut ile yakın arkadaşız. Bundan 10 sene önce birlikte bir arama kurtarma takımında gönüllü olarak çalıştık ve eğitimler aldık. O günden bu yana arkadaşlığımızın bir yanını hep arayışlar oluşturdu. 

Bu sırada koronavirüs krizi patlak verdiğinde, ortak arkadaşımız olan Ceyhan Yıldız’ın da bir şeyler yapma arayışında olduğunu öğrendik ve üçümüz evden yaptığımız mesailerimizden sonra arka arkaya video konferans ile toplantılar yaptık. 

Evdekal günlerinin başlamasıyla birlikte 65 yaş üstü yaşlılar evlerinden çıkamamış ve ihtiyaçlarını karşılamaları noktasında sıkıntılar yaşamaya başlamışlardı. Biz de bu durumda onlara yardımcı olmak için her gün telefonla ulaşıp, ihtiyaçlarını dijitalize edip, online siparişlere çevirmeye başladık. Bu dayanışma fikrimiz çeşitli markalar tarafından da karşılık görmeye başladı. 

Koronavirüsün tüm dünyada yayılmasıyla birlikte gördük ki, sağlık sistemi ve sağlık çalışanları üzerinde ciddi olumsuz etkileri var. Ülkemizde de benzer bir sağlık krizinin yaşanacağı düşüncesiyle, bu alanda çalışmaya karar verdik. 

Bilgisayar mühendisi arkadaşım Aykut Türker ve yazılım mühendisi arkadaşım Ceyhan Yıldız ile birlikte; “Virüsü Dayanışma Yenecek” düşüncesiyle imece.biz ağını kurduk ve dayanışma kültürünü güçlendirerek süreçle mücadele etmeye başladık. Motivasyonumuz ise “faydalı olmak ve farkındalık yaratmak”. 

“Sağlık Çalışanlarının İhtiyaçlarını Gönüllülerin Emeğiyle Buluşturan Platform”

Tamamen gönüllülerden oluşan bir proje mi? Yoksa çalışanlar da olacak mı? Nasıl bir sistem geliştirdiniz? Sistem nasıl işliyor? 

Aslında imece.biz bir platform. Sağlık çalışanlarının ihtiyaçlarını gönüllülerin emeğiyle buluşturan bir platform. Basitçe anlatmak gerekirse; bir tarafta topladığımız sağlık çalışanı ihtiyaçlarını, diğer tarafta gönüllü ağında bulunan kişilerin yapabilecekleriyle buluşturuyoruz. imece.biz adresini ziyaret edip gönüllü formuna ulaşan kişiler, kısaca kendilerine ve neler yapabileceklerine dair bir form dolduruyor.

Tamamen gönüllülerden oluşturduğumuz 10 kişilik gönüllü operasyon ekibimiz bu kişilerin her birine önceden belirlenmiş etiketler veriyor. Mesela; “Özel aracı var lojistik desteği sağlayabilir” ya da “yiyecek temin edebilir” gibi.

Diğer yandan ise, sisteme giren sağlık çalışanları bir “destek talep formu” doldurarak neye ihtiyaçları olduğunu bildiriyorlar. Operasyon ekibimiz de gelen her talep için bir talep kartı açıyor. İlk aşamada arka planda bir eşleşme arıyoruz. Bulursak harika. Bulamazsak işi hemen yine tamamen gönüllülerden oluşan 10 kişilik “iç İletişim ve sosyal medya” ekibimize aktarıyoruz. Orada talep için uygun bir görsel hazırlanıyor ve hem iç iletişim kanallarından hem de sosyal medya hesaplarından duyurularımızı yapıyoruz ve eşleşme arıyoruz. Çalışmanın devamı olarak eşleşme ve teslimat aşamasında, telefon teması ile her şeyin yolunda gittiğinden emin olduktan sonra işin en keyifli kısmı geliyor; sosyal medyada tamamladığımız görevleri duyurmak.

Bizim paydaşımız gönüllüler ve sivil toplum. Elbette duyunca bizimle temasa geçen markalar da oldu ancak verimli iş birlikleri yakalanamadı. Açıkçası bunu hiç önemsemiyoruz. Biz organik dayanışmanın, insanların birbirini kollayan işbirliğinin dünyanın en güçlü markası olduğunu düşünüyoruz. Sıradan insanlardan aldığımız desteğin her biri bizim için çok kıymetli. Bunlar candan verilen destekler. Hep birlikte yarattığımız yeni marka bize yetiyor da artıyor bile. Adı: Dayanışma.

Nasıl bir farkındalık yaratmayı hedeflediniz?

Tamamen gönüllü ve kar amacı gütmeyen bir oluşum imece.biz.

Toplumsal sorumluluk bilinciyle hareket eden, “biz” duygusunu her zaman “ben” duygusunun önüne koyan bir oluşum. Sanırım yaratmayı hedeflediğimiz farkındalığı böyle özetleyebiliriz.

“İşbirliğinin Dünyanın En Güçlü Markası Olduğunu Düşünüyoruz”

Bu dayanışma hareketini başlattıktan sonra nasıl dönüşler aldınız? Destek sağlayanlar ve paydaşlarınız kimler, kısaca değinebilir misiniz?

Bizim paydaşımız gönüllüler ve sivil toplum. Elbette duyunca bizimle temasa geçen markalar da oldu ancak verimli iş birlikleri yakalanamadı. Açıkçası bunu hiç önemsemiyoruz. Biz organik dayanışmanın, insanların birbirini kollayan işbirliğinin dünyanın en güçlü markası olduğunu düşünüyoruz. Sıradan insanlardan aldığımız desteğin her biri bizim için çok kıymetli. Bunlar candan verilen destekler. Hep birlikte yarattığımız yeni marka bize yetiyor da artıyor bile. Adı: Dayanışma. 

“Sağlık Çalışanları İçin Konaklama Büyük Bir Sorun”

Bu zamana kadar sağlık çalışanlarından ne gibi talepler aldınız ve bu taleplerin hangilerini karşılayabildiniz ya da karşılayabileceksiniz?

Çok çeşitli talepler aldık. Başlıca talep malzemeleri; siperlik, uzaktan ateş ölçer vb. Siperlik en çok talep edilen şey oldu. Son zamanlarda üniforma, terlik gibi giyime yönelik taleplerde de bir artış var. Bunun yanında sağlık çalışanları için konaklama büyük bir sorun. Sağlık emekçileri aileleri için risk oluşturduklarını biliyorlar ve evlerine gitmek istemiyorlar. Fakat bizim için karşılanması en zor talep bu oldu. Bunun yanında çay/kahve makinesi gibi acil serviste yoğun kullanım ve uzun mesailer sebebiyle ihtiyaçları olan şeyler var. Bunları karşılamak da bizim için ayrı bir zevk açıkçası. O kısa mola anlarında yüzlerinin gülüp, morallerinin yerine gelmesine biraz olsun faydası olduysa ne mutlu bize.

Sağlık çalışanları tarafından proje nasıl karşılandı ve nasıl dönüşler aldınız? 

Tabii pek çok dönüş aldık. Mesela sağlık emekçileri yerine ulaştırdığımız ürünlerle çektikleri eğlenceli fotoları gönderiyorlar bize. Güzel sözleri, gülen yüzleri bizi çok memnun ediyor.

İmece’ye katılıp gönüllü olmak isteyenler ne yapmalılar? 

Gönüllüler bize imece.biz web sitemizden ve yine Instagram, Facebook, Twitter ve LinkedIn’deki hesaplarımızdan ulaşabilirler. 

“ ‘Kaç ve Saklan’ Bir Refleks Olarak Beyaz Yakalı Çalışanların Üstüne Sinmiş” 

Beyaz yakalılar olarak kurduğunuz imece.biz dayanışma hareketini ve şimdi geldiği noktayı nasıl yorumlayabilirsiniz?

Başlangıç aşamasında gönüllü gücü olarak beyaz yakalı çalışanları odağına alan fakat süreç içerisinde çok farklı sosyo-kültürel yapılardan yüzlerce üye ile buluşan bir yapı imece.biz. Geldiğimiz noktadan çok memnunuz ama aslında potansiyeli düşündüğümüzde daha da farklı olabilirdi her şey. Krizler karşısında verilmesi gereken muhtemel iki tepkiden biri olan “kaç ve saklan” bir refleks olarak beyaz yakalı çalışanların üstüne sinmiş gibi. Diğer olası tepki olan “kalk ve savaş” daha çok gençlerde, ev içi emekten sorumlu kadınlarda ve hatta emeklilerde hakim olan tepki. 

“İş Bize Yani Sivil Topluma Düşüyor”

Toplumsal dayanışmanın her alanda arttığı koronavirüs sürecinde, sivil toplum tarafında nasıl bir fayda sağlayacağınızı düşünüyorsunuz? 

Dünyanın ayarlarını altüst eden bu sistemin küresel çapta ürettiği ilk kriz koronavirüs krizi. İlk ama hepimiz biliyoruz ki son olmayacak. Dolayısıyla hazırlıklı olmalıyız. Karşımızda tüm çıplaklığıyla duran ve aslında gündemdeki pandeminin de temel sebebi olan iklim krizine dünyanın hakim sistemi ve o sistemin direksiyonunda oturanların nasıl tepki verdiği / veremediği ortada. Dolayısıyla iş bize düşüyor. Yani sivil topluma. Karşılaşacağımız felaketler karşısında tabandan gelen dayanışmacı gücümüzü örgütleyebilirsek çocuklarımız için daha güzel bir gelecek yaratma şansımız olabilir. Aksi takdirde bunun mümkün olamayacağının sağlam bilimsel kanıtları var.

“Yardımına Koştuğunuz İnsanla Göz Teması Kurmalısınız”

Türkiye’de bireysel bağış yapma duygusunu az da olsa ölçümleyebiliyorsunuz. Bireysel bağışa yaklaşımı ve bu duygu ile kurulan bağı nasıl değerlendiriyorsunuz?

Biz maddi bağışın, bağışı yapanın vicdani sorumluluk duyduğu konu arasında bir çeşit “ver kurtul” ilişkisi geliştirdiğini düşünüyoruz. Dolayısıyla bu tür bağışı kabul etmiyoruz. Oturduğu yerden banka hesabından ya da mesaj atarak bağışta bulunmak bir çeşit arınma yaratıyor insanlarda ama bizim istediğimiz arınmak değil büsbütün o şeyin sorumluluğunu almaktır. Yani yardımına koştuğunuz insanla göz teması kurmalı ya da en azından sesini duymalısınız. O yardımı ulaştırmak için yerinizden kalkmalısınız. Ancak o zaman dayanışma ahlakının gereklerini yerine getirmiş olursunuz. 

Son olarak gönüllülerinize ve yeni gönüllü olmak isteyenlere ne söylemek istersiniz? 

Biz zorlukların üstesinden gelme yolunun, irademizi bir otoriteye teslim etmek değil, bireysel iradelerimizi dayanışma için örgütlemekten geçtiğini düşünüyoruz. Bunun için de rahat koltuklarımızdan kalkıp bütün işimizin gücümüzün arasında yaşadığımız dünyayı daha güzel bir yer haline getirmek için karınca kararınca mücadele etmeye başladık. Herkesi de bu mücadeleye davet ediyoruz. 

The post imece.biz: Gönüllü Ağı Sağlık Çalışanlarının İhtiyaçlarını Karşılıyor  appeared first on Sivil Sayfalar.

3. Destek Programı kapsamında yapılan çağrıya başvurarak ön kabul alan takımlardan 7 tanesi, imece ve İTÜ Çekirdek ortaklığındaki kuluçka programına katılabilmek için, 19 temmuz tarihinde Zorlu PSM’de düzenlenen etkinlikte, aralarında Türkiye’nin öncü isimlerinin yer aldığı jürinin karşısına çıktı. “Eşitsizliklerin Azaltılması’ alanındaki sorunlara odaklanan takımlardan 3’ü kuluçka dönemine girmeye hak kazandı. Bu kapsamda, “Root (Birlikte)’, ‘BlindLook’ ve ‘ecording’ takımları sosyal girişimlerini geliştirme fırsatı yakalamanın yanı sıra, çalışma alanı, eğitim, ekosisteme erişim, kurumsal işbirlikleri ve Zorlu Holding’in 60 bin TL’lik hibe desteği dahil birçok farklı destekten yararlanacak.

Zorlu Holding’in ana partnerliğinde, İTÜ Çekirdek’in stratejik partnerliğinde gerçekleştirilen imece’nin ‘Eşitsizliklerin Azaltılması’ temalı 3. Destek Programı kapsamında düzenlenen kuluçka programına katılmaya hak kazanan takımlar belli oldu.

imece’nin 30 Nisan’da çağrısı açılan  “Eşitsizliklerin Azaltılması” temalı 3. Destek Programı’na, 37’si engellilere, 25’i mültecilere, 98’i dezavantajlılık yaşayan diğer gruplara odaklanan 160 proje başvurdu. Aralarında Afyonkarahisar, Ankara, Balıkesir, Bolu, Bursa, Çanakkale, Çorum, Denizli, Düzce, Eskişehir, Gaziantep, İstanbul, İzmir, Kayseri, Kocaeli, Malatya, Samsun, Şanlıurfa ve Şırnak’ın bulunduğu Türkiye’nin 19 şehrinden gelen başvurular; erişilebilirlik, kodlama, oyun becerileri, çocuk, yaşlılık, toplumsal cinsiyet, kariyer imkanları, teknoloji, tarım, çevre, gıda üretimi ve paylaşım ekonomisi gibi alanlarda sosyal girişimcilik odaklı yenilikçi çözüm önerileri içeriyordu. Yapılan başvurular arasından seçilen 18 sosyal girişim, 5-7 Temmuz’da etki modellemeden iş geliştirmeye farklı konularda mentorluk ve eğitim aldıkları üç günlük bootcamp sürecinden geçti. Bu girişimlerden 7’si, 3 takımın seçileceği jüri gününde projelerini sunma fırsatı elde etti. 

ROOT (Birlikte), Türkiye’de 11-17 yaş arasındaki mülteci ve yerli çocukların birbirlerini daha yakından tanımalarını sağlayan oyun geliştiriyor. 3,9 milyon mültecinin olduğu Türkiye’de okul çağında olan Suriyeli çocuk sayısı yaklaşık olarak 865.000 civarında ve 2018-2019 eğitim yılı için tahmin edilen okullaşma oranı %65. Arapça ve Türkçe tasarlanan oyun, çocukların birbirlerini ve kültürlerini daha yakından tanıyarak kaynaşmalarını, empati ve diyalog kurmalarını ve sosyal yönlerinin güçlenmesini sağlıyor. Birleşmiş Milletler tarafından sürdürülebilir kalkınma için ilan edilen 17 Küresel Hedeften “Eşitsizliklerin Azaltılması” ve “Nitelikli Eğitim” hedefleri doğrultusunda çalışmalar yürütüyor.

BlindLook, yemek yemenin önemli bir sosyalleşme aracı olduğu Türkiye’de restoranları ve menüleri görme engelliler için erişilebilir kılıyor. Girişim, engelli bireylerin yemek deneyimlerindeki bağımlılığı ortadan kaldırmayı, çevrelerindeki restoranlardan haberdar olmalarını, sosyal hayata katılımı artırmayı amaçlıyor. BlindLook ekibi, erişilebilir mekan rehberi, restorana ulaşmak için yetersiz kalan navigasyon yönlendirmelerinin yerine erişilebilir yol tarifleri ile ulaşımı yönlendirme ve dijital olarak erişilebilir menü ile sipariş sürecini özgürleştirme imkanları sunuyor. Birleşmiş Milletler tarafından sürdürülebilir kalkınma için ilan edilen 17 Küresel Hedeften “Eşitsizliklerin Azaltılması” ve “Sürdürülebilir Şehir ve Yaşam Alanları” hedefleri doğrultusunda çalışmalar yürütüyor.

Ecording, kırsal bölgelerde kadınların hazırladıkları tohum toplarını drone ile fırlatıp, ulaşılması zor alanları ağaçlandıran girişim iklim değişikliği ve kadın istihdamı konularına aynı anda çözüm geliştiriyor. 2003’te günde 10.000 kişi olan zorla yerinden edilen insan sayısı 2017’de günlük 44.000’e yükseldi. İklim değişikliği sebebiyle göç etmek zorunda kalacak insanların sayısının, 2050 yılında 200 milyon kişiye varacağını öngörüyor. Çevre bilincini artırmayı hedefleyen girişim, iklim değişikliği ve kadın istihdamı konularına aynı anda çözüm geliştiriyor. ecording ekibi, iklim değişikliği sorunlarıyla karşı karşıya kalan kırsal bölgelerde yaşayan kadınların hazırladıkları tohum toplarını drone ile fırlatıp, ulaşılması zor alanları ağaçlandırıyor. Geleneksel yöntemler yerine ecoDrone ile yapılan ağaçlandırma çalışmaları, 6 kat daha fazla ve 12 kat daha hızlı tohum ekimi imkanı sağlayarak ağaçlandırma maliyetlerini de düşürüyor. Birleşmiş Milletler tarafından sürdürülebilir kalkınma için ilan edilen 17 Küresel Hedeften “Eşitsizliklerin Azaltılması” “Toplumsal Cinsiyet Eşitliği” ve “Karasal Yaşam” hedefleri doğrultusunda çalışmalar yürütüyor.

Jüri tarafından seçilen 3 takım kuluçka programına katılmaya hak kazandı

KONDA Genel Müdürü Bekir Ağırdır, UNHCR Birleşmiş Milletler Mülteci Örgütü Geçim Kaynakları Müdürü Damla Taşkın, İTÜ ARI Teknokent Genel Müdürü Doç. Dr. Deniz Tunçalp, Sürdürülebilir Kalkınma Derneği Başkanı Ebru Dildar Edin, Zorlu Holding Yönetim Kurulu Üyesi Emre Zorlu, Alternatif Yaşam Derneği Başkanı Ercan Tutal ve Girişimcilik Vakfı Genel Müdürü Mehru Aygül’den oluşan jüri tarafından yapılan değerlendirme sonucunda seçilen 3 takım, imece ve İTÜ Çekirdek ortaklığındaki kuluçka programına katılmaya hak kazandı. Seçilen herbir girişimciye Zorlu Holding tarafından 60 bin TL değerinde hibe, İTÜ Çekirdek’te çalışma alanı, İTÜ Çekirdek’ten girişimcilik eğitimi, imece’den sosyal etki eğitimi, 3 ay boyunca kapsamlı mentorluk, yerel ve global ağlara, faydalanıcılara ve müşterilere erişim imkânları sunulacak.

Kuluçka programına katılmaya hak kazanan takımların seçildiği etkinlikte New York Üniversitesi Öğretim Görevlisi Prof. Dr. Selçuk Şirin bir konuşma gerçekleştirirken Bilgi Üniversitesi Öğretim Görevlisi Gazeteci Yazar Dr. Fatoş Karahasan moderatörlüğünde “Özel Sektörden Sivil Topluma Eşitsizliklerin Azaltılması Adına Neler Yapıyoruz?” başlıklı bir de panel düzenlendi. Etkinlikte kurulan “Proje Pazarı’nda dezavantajlı grupların eğitim ve istihdam süreçleri boyunca ve sosyal hayata katılımlarında eşit olanaklara erişimi için çalışan 10 girişim de stant açarak girişimlerini tanıttı.

The post imece’nin ‘Eşitsizliklerin Azaltılması’ Temalı 3. Destek Programı’nın Seçim Sürecinde Büyük Final appeared first on Sivil Sayfalar.

Temmuz – Ekim 2019 sürecinde gerçekleşecek Destek Programı kapsamında;

• Başvurular arasından seçilen 20 girişime 2 günlük bootcamp
• Bootcamp sonrasında seçilen 3 girişime imece İTÜ Çekirdek işbirliği ile önkuluçka ve kuluçka desteği.

Bu 3 girişimin her birine;

• 60.000 TL hibe
• İTÜ Çekirdek’te çalışma alanı
• İTÜ Çekirdek’in girişimcilik eğitimlerinden faydalanma
• imece’den sosyal etki eğitimleri, etki modellemeden ürün geliştirmeye iletişimden finansa iş geliştirme üzerine birebir koçluk
• Özel sektörden sivil topluma uzmanlardan oluşan mentor ağına erişim
• Yerel ve global ağlara erişim imkânları sağlanacak.

Girişimcilerin Eşitsizliklerin Azaltılması kapsamında hangi meselelere çözüm üreten ürün, servis ve sistem ile başvurmaları bekleniyor?

• Toplumdaki eşitsizliklerin azaltılması için dezavantajlı grupların sosyal ve ekonomik anlamda güçlenmelerini ve kapsayıcılığı sağlanması,
• Mültecilerin eğitim, istihdam, sosyal hayata katılımını destekleyen ve psiko-sosyal durumlarını iyileştiren araç, model ve yöntemler geliştirilmesi,
• Herkes için erişilebilir eğitim, istihdam ve sosyal hayata katılım olanaklarını sağlanmasına olanak sağlayan girişimler bu yılki destek programında öncelikli olacaklar.

The post İmece Destek Programı Başvuruları Uzatıldı! appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’de bu alanla ilgilenen öncü kuruluşlarla sosyal girişimi ve sosyal girişimciliği konuştuk, öğrendiklerimizi bu yazıda topladık.

İlk Adımlar

Sosyal girişimcilik terimi ilk olarak 1980’lerde İngiltere’de ortaya çıkar, Türkiye’ye gelmesi ise Ashoka Türkiye Vakfı’nın 1990’ların sonunda Türkiye’de faaliyet göstermeye başlaması ve 2000 yılında ilk Ashoka Fellow’u Viktor Ananias’ı seçmesiyle başlar. Viktor Ananias’ın kurduğu, Türkiye’nin adı konmuş ilk “sosyal girişim”i, Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği’ydi. Buğday, 1990 yılında Türkiye’de Buğday Hareketi olarak yaşamına başladı, 2000 yılında ise Viktor’un ilk Ashoka Fellow’u seçilmesinden sonra 2002 yılında dernek haline geldi. Bilmeyenler için Buğday’ın misyonu, tek tek bireylerde ve bir bütün olarak toplumda ekolojik yaşam bilinci ve duyarlılığı oluşturmak, ekolojik dengelerin geri dönüşü olmayacak hız ve biçimde bozulması sonucunda ortaya çıkan sorunlara çözüm yolları sunmak ve doğa ile uyumlu yaşamı desteklemekti; halâ da öyle, kuruluşundan bu yana değişmedi, ama gelişti. Şu an Buğday’a bağlı olarak yürütülen bir çok proje var, bunlardan tahminimizce en bilineni ise TaTuTa.

Ortaklaşılan Kriterler

Türkiye’de “sosyal girişim” kavramı yasal olarak mevzuatta tanımlı değil (henüz değil umarız), bu sebeple kavramın kapsamı, alandaki kişilerin ve kuruluşların kendi inisiyatifleri ve tercihleri ile belirlenmekte. Örneğin Koç Üniversitesi Sosyal Etki Forumu (Kusif)’e göre “sosyal girişimler”, bir sosyal soruna sistematik ve yenilikçi bir çözüm sunan, sürdürülebilir bir iş modeline sahip ve ürettiği ürün ve / veya hizmet sayesinde toplumda ölçülebilir bir sosyal etki yaratan oluşumlar. “Sosyal girişimciler” ise Ashoka Türkiye’ye göre, odaklandığı ve çözmeye çalıştığı sorunun içinde olduğu sistem dönüşene kadar sosyal girişimini sürdürmeye kendini adamış kişiler.

Türkiye’de alandaki öncü kuruluşlar arasında sosyal girişim dendiğinde ortaklaşılan bazı kriterler mevcut:

• Sosyal girişim, toplumsal veya çevresel bir soruna inovatif çözüm üretir.
• Sosyal girişim, sosyal fayda yaratır, ölçülebilir bir sosyal etkisi vardır.
• Sosyal girişim, sürdürülebilir bir gelir modeline sahiptir.

Tüm bu özellikler toplandığında sosyal girişimin tarifini şu şekilde verebiliyoruz: Sosyal girişim, toplumsal veya çevresel bir soruna sürdürülebilir bir gelir modeli geliştirerek inovatif bir çözüm üreten, bu çözüm sayesinde sosyal fayda yaratan, ve ölçülebilir bir sosyal etkisi olan girişimdir.

Bunlar haricinde sosyal girişimlerin, sivil toplumun diğer aktörlerine göre daha yenilikçi, esnek, dinamik ve hızlı karar alabilen yapılar olduğu noktasında genel olarak herkes hemfikir.

Yasal Mevzuattaki Formlara Dünyadan Örnekler

Türkiye’de sosyal girişim mevzuatta tanımlı değil dedik, dünyada ise hukuki alanda yeri olduğu ülkeler var ve bu ülkelerin genelinde ilgili tanımların karşılığı şirketler “kar amacı gütmeyen şirket” statüsünde. Aşağıda, sosyal girişimlerin Avrupa’daki bazı ülkelerde yasal mevzuat tahtındaki adlandırmaları görülmekte:

Kaynak: Kusif – Sosyal Finansman Rehberi

Görüldüğü üzere sosyal girişimler, Danimarka’da “sosyal girişim”, Lüksemburg’da “sosyal etki şirketi”, İngiltere’de “toplumsal menfaat şirketi (community interest company)”, Belçika’da “sosyal amaçlı şirket” ve Fransa’da “kolektif menfaat kooperatifi (société coopérative d’intérêt collectif)” olarak yasal niteliğe kavuşmuş durumda. Hatta Finlandiya, Litvanya ve Slovenya gibi ülkelerde bağımsız bir Sosyal Girişim Yasası mevcut. Bizim daha ticari girişimcilik için ayrı, bağımsız bir mevzuatımız olmadığını düşünürsek, Litvanya, Slovenya gibi Türkiye’ye nazaran hem ekonomik hem demografik anlamda küçük ülkeler için bu örnek alınması gereken bir başarı ve aynı zamanda bu yapılara ne kadar önem verildiğini gösteren bir faktör. Ülkelerle ilgili daha fazla bilgi için, KUSIF’in Sosyal Finansman Rehberi’ne bakılabilir.  

Türkiye’de, sayılan ükelerdeki gibi kanuni altyapı veya yasal form bulunmadığından, sosyal girişimler ülkemizde dernek, vakıf, şirket (limited, anonim vs.), kooperatif, platform, oluşum, hareket gibi farklı yapısal formlarda kurulabiliyor. Çoğu sosyal girişim, misyonu ve vizyonuna uygun hibrit modellerle hayatını sürdürmekte.

Kâr Odaklılığa Karşı Sosyal Etki Odaklılık

Peki neden sosyal girişimler de ticari girişimler gibi özel sektörün bir parçası olarak görülmüyor / olamıyor? Çünkü özel sektör, ürettiği ve pazarladığı ürün / hizmet doğrultusunda gelir elde etmek ve kâr etmek zorunda, kâr amacı gütmediğinde ayakta kalamaz ve ticari hayatta varlığını sürdüremez. Ticari girişimlerin de ana amacı kâr etmek iken, sosyal girişimlerin gayesi ise her zaman sosyal fayda ve sosyal etki yaratmak. Ki, bu sebeple sosyal girişimci elde ettiği kârı sosyal etkisini ve faydasını artırmak için tekrar ürettiği çözümün kendisine yatırıyor (yahut yatırması bekleniyor diyelim). Diğer bir açıdan, ticari girişimcilikte elde edilen kâr paydaşlar (hissedarlar) arasında dağıtılırken, sosyal girişimlerde hissedarlar kârdan pay almıyor, bu kâr tekrar girişimin kendisine sermaye olarak yatırılıyor. Bu konuyu Tüsev, “sosyal girişimler kâr odaklı değil, sosyal amaç odaklı hareket eder” diyerek özetliyor.

Ancak, sektörde elde edilen kârın nasıl dağıtıldığı ve / veya paylaştırıldığı ile ilgilenmeyenler de mevcut. Mesela İmece’ye göre önemli olan sosyal girişimin finansal sürdürülebilirliği ve sosyal faydayı sağlayabiliyor olması, bu sebeple İmece sosyal fayda üreten kâr odaklı işletmeleri de sosyal girişim olarak değerlendirmekte. Mikado’nun görüşü ise şöyle: “Ticari girişimcilik kârı maksimize ederken, sosyal girişimciliğin amacı kârı optimize etmektir, onun asıl üzerinde çalıştığı sosyal etkisidir, o sebeple sosyal etkisini maksimize etmeye odaklanır”.

Sivil Alanda Genç Bir Aktör

Sosyal girişimlerin toplumsal ve / veya çevresel bir sorunu ortadan kaldırmak ve sosyal fayda sağlamak amaçlarını düşünürsek, sivil toplumun bir parçası olduğu aşikar, peki neden geleneksel sivil toplum kuruluşları ile aynı kategoride değerlendirilmiyorlar? Bunun da cevabı aslında hem bir finansal modele sahip olmalarında, hem de işleyişlerini sürdürürkenki yaklaşımlarında yatıyor. Bildiğimiz üzere sivil toplum kuruluşları (dernekler, vakıflar vb.) kâr amacı gütmeyen, hatta bir gelir modeline sahip olmadıkları için kâr da etmeyen yapılar ancak sosyal girişimlerin öncelikli hedefi kâr olmasa da, sürdürülebilirliklerini sağlamak adına kâr etmek zorundalar. Ayrıca sosyal girişimler, sivil toplumun diğer aktörlerine göre daha yenilikçi, esnek, dinamik ve hızlı karar alabilen işleyişe sahipler ve bu sayede de geleneksel sivil alan aktörlerinden ayrılıyorlar.

Kaynak: Tüsev – “Sosyal Girişim Nedir?” broşürü

Böylelikle, Türkiye’de varolan sosyal girişimlere de bakıldığında, sosyal girişimin özel sektör ve geleneksel sivil toplum kuruluşları arasında orta bir alanı doldurmaya başladığı aşikar. Özel sektörün ürün / hizmet sağlama ve gelir modeli yapısı ile sivil toplumun sosyal fayda ve sosyal etki odaklı yaklaşımını biraraya getirerek, iki sektör arasında yeni bir alan oluşturması ve böylelikle iki taraftan da hem esinlendiği, hem de ilham verdiği açıkça görülmekte. Bu konuda daha detaylı bilgi için Türkiye’de sosyal girişimcilik ile ilgili ilk yazılı metinleri kaleme alan Tüsev’in Sosyal Girişimler ve Türkiye isimli raporu da incelenebilir.

Yıllar geçtikçe sosyal girişimler Türkiye’de çoğaldıkça ve yasal mevzuat tahtında da hukuki bir tanıma ve forma kavuştuklarında, farklı sektör ve yapılardan esinlenerek kurulan hibrit modeller olmasından ziyade, kendine ait bir alanı ve sektörü olmaya başladığını göreceğiz.  

**Bu yazıdaki bilgilerin bir kısmı, Ashoka Türkiye Sosyal Girişimcilik Programları Direktörü İstem Akalp, İmece İş Geliştirme ve Strateji Yöneticisi Duygu Kambur, Impact Hub kurucu ortağı Semih Boyacı, Koç Üniversitesi Sosyal Etki Forumu Proje ve Eğitim Sorumlusu Agata Fortuna, Mikado Sürdürülebilir Kalkınma Danışmanlığı kurucusu Serra Titiz ve Türkiye Üçüncü Sektör Vakfı (Tüsev) Genel Sekreter Yardımcısı Liana Varon ile gerçekleştirdiğimiz röportajlardan sağlanmıştır, ilgili röportaj yazılarına aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz:

Ashoka Türkiye: “Sosyal Girişimler Bugünün ve Geleceğin İş Modelleri Olabilir”

İmece: “Sosyal Girişimler Dinamik Yapılardır”

Impact Hub: “Bir Sosyal Girişimcinin İş Modelindeki Ana Odağı Yatırımcı Değil, Müşteri Olmalıdır”

Kusif: “Türkiye’nin Sosyal Girişimcilik Potansiyeli Çok Fazla”

Mikado: “Sosyal Girişimcilik, Çözümü, Sorunu Yaşayanlarla Birlikte Tasarlamaktır”

Tüsev: “Sosyal Girişimlerin Dinamizmi İle Sivil Toplumun Tecrübesi Birleşmeli”

The post Ne Oralı, Ne Buralı, Sivil Alanda Genç Bir Aktör: Sosyal Girişim appeared first on Sivil Sayfalar.

Önce imece’yi soralım, imece’nin sosyal girişimcilik ekosistemindeki faaliyetleri neler?

Biz iki senedir “Destek Programı” adını verdiğimiz bir ön kuluçka ve kuluçka programı yürütüyoruz. İçerisinde sosyal girişimcilere yönelik eğitimler, mentorluklar, onlara sağladığımız networking, hibe vb. destekler kümesinden oluşan, yedişer aylık iki süreçten geçtik. Fikir aşamasından girişimin piyasaya çıkmasına kadar olan bu süreçlerde sosyal girişimlere ve girişimcilere eşlik etmiş olduk. Böylelikle farklı aşamalardaki toplamda yaklaşık 25 tane sosyal girişimin aşamalarını ve ilerleyişini yakinen görme fırsatı bulduk. Türkiye’deki girişimcilik sektöründe nasıl hareket edebiliyorlar, sivil toplum alanında nasıl hareket edebiliyorlar ya da onlar için yeni bir sektör oluşmaya başladı mı, hep bunları birlikte deneyimledik. 2019 yılındaki temamız ise Eşitsizliklerin Azaltılması olacak. Nisan ayında başvuru çağrısını açmayı planlıyoruz.

imece bir girişimi ya da oluşumu “sosyal girişim” olarak adlandırmak adına hangi kriterleri arıyor?

imece’nin öncelik verdiği ilk husus, söz konusu girişimin bir sosyal faydayı merkeze alıyor olması, yani ya bir toplumsal ve çevresel meseleye çözüm üretiyor ya da yarattığı yeni sistem, ürün ya da servis topluma fayda sağlıyor, yenilikçi bir katkıda bulunuyor olması gerek.  İkinci olarak, finansal sürdürülebilirliğini sağlamasını arıyoruz. Finansal sürdürülebilirliğini sağlıyor olması demek bizler için kazancının %50’sinden fazlasına tekabül eden kısmını kendi hizmetine, ürününe dayalı bir gelir modelinden elde edebildiği, kalanını da hibe, fon gibi kaynaklarla besleyebildiği bir sürdürülebilirlik demek.

Elde ettiği kârı nasıl değerlendirdiği kriter setimizde önceliklendirdiğimiz bir kriter değil. Önemli olan finansal sürdürülebilirliği ve sosyal faydayı sağlayabiliyor olması. Bu faydayı ölçümleyerek kaynaklarını iyi mobilize edebilmesi. Bu sebeple sosyal fayda üreten ama temettü dağıtan yapıları da sosyal girişim olarak değerlendiriyoruz; temettü dağıtmayanlar gibi.

O halde bir girişimin (derneğin / hareketin / şirketin / oluşumun vs.) sosyal girişim olarak nitelendirilmesi için sosyal fayda sağlaması ve finansal sürdürülebilirliğinin olması yeterlidir diyebilir miyiz?

Sosyal fayda, finansal sürdürülebilirlik ve dinamik ve yenilikçi bir yaklaşım, bu üçünü diyebiliriz.

imece’nin kendisi de bir sosyal girişim mi?

Sosyal girişim ve inovasyon ekosisteminin gelişmesi adına yaptığımız her çalışmanın odağında sosyal fayda üretmek ve etkisini ölçümlemlemek var. Finansal sürdürülebilirlik kriterini de sağlamaya çalışıyoruz. imece iki senelik bir oluşum, iki senedir kurucu ortağımız Zorlu Holding’in finansal desteği ile operasyonlarımızı yürütebildik. 2019 itibariyle farklı partnerlerin sürece dahil olmasına yönelik adımlarımız var; Hollanda İstanbul Başkonsolosluğu ile ilk çalışmamıza başladık. imece kapsamında geliştirdiğimiz ürün ve hizmetlerle finansal kaynaklarımızı çeşitlendirerek sürdürülebilirliğimizi artırmak hedefindeyiz.

Sizce sosyal girişimler ile geleneksel sivil toplum kuruluşları arasındaki fark ne?

Bizce en temel fark finansal sürdürülebilirlik ve girişimciliğin doğasında olan yenilikçi yaklaşımlar ve dinamizm. Eski, köklü sivil toplum kuruluşlarına baktığımızda, şu an kendilerine bağlı iktisadi işletmeler olsa dahi tam anlamıyla girişimciliğin temel gerekliliklerini sergileyemiyorlar. Temel gerekliliklerden kastım şu: Sosyal girişimler dinamik yapılardır, değişime ayak uydururlar, yenilikçi projeler dener ve esnektirler. Türkiye’de sosyal girişimcilik sivil toplum kuruluşlarından tam anlamıyla ayrışamıyor evet, ama bunun sebebi tüzel kimlik karmaşası, zira “sosyal girişim”in yasal mevzuatta bir tanımı yok. Ayrıştırmak istediğimizde ise taşıdığı bu değerlere bakmak gerekiyor. Ne kadar yenilikçi, ne kadar finansal sürdürülebilirliği var, bunun etrafında nasıl bağımsız ve ölçeklenebilir hareket ediyorlar, bence sosyal girişimler bu noktalarda diğer sivil alan aktörlerinden ayrılırlar.

Peki bu iki yapının Türkiye’de birbiriyle olan ilişkisini nasıl görüyorsunuz?  

Ben birbirini doğru okuma ve aslında birbirinin kaynaklarını mobilize edebilecek olma, birlikte çalışma olduğunda daha güçlü var olabilecek olma farkındalığının az olduğunu düşünüyorum. Yani aslında birbirlerine ihtiyacı olan yapılar, çünkü sivil toplumun saha gücü, kaynaklara erişimi, farklı şehirlerdeki operasyonları, kuvvetli bir operasyon bilgisi var. Onların bu erişim ve saha kabiliyetini, sosyal girişimcilerin yenilikçi ürünleri, hizmetleri ile bir araya getirmek gerekiyor. Sosyal girişimin hedef kitlesi zaten sivil toplumun uzun süredir üzerine çalıştığı hedef kitleler, sosyal girişimler de o kitledeki ihtiyacı tespit edip, bunun için ürün geliştiriyor. Bu sebeple ideali, bu iki grubun bir araya gelerek, birbirinden öğrenerek, birlikte büyümesi, birlikte çalışması.

Türkiye’deki sosyal girişim ekosisteminde sizi mevcutta en çok kaygılandıran husus ne?

Bu konunun gençlerde ele alınmaması büyük sıkıntı, nitelikli iş gücü yetersizliği var. Sosyal girişimcilik ve inovasyon alanında akademik düzeyde, lisede, üniversitede, ya da yetkinlik ve kapasite geliştirecek düzeyde içerik üreten kurumlar veya çok az Türkiye’de. Gençler adına bu içerikler üretilmediğinde, böyle bir alan olduğu onlara anlatılmadığında, en basitinden yeni mezunların böyle bir sektörün varlığından haberdar olmasını beklemek çok gerçekçi olmuyor. Zira bizim yakalamamız gereken farkındalık, nitelikli iş gücünün bu alanı farketmesi ve akabinde bu alana yönelmesi. Nitelikli iş gücü buraya gelirse daha doğru, daha iyi örnekler ve projeler çıkar. İnsanlar iş yaparken sosyal fayda yaratabileceğinin farkına varır, mutsuz gençler, mutsuz kitleler oluşmaz. Beklediğimiz hareketliliği ancak o zaman yakalayabiliriz.

Olumlu tarafa bakalım biraz da, Türkiye’de olmanın avantajları da var mı?

Olmaz mı, tabii var. Çok fazla sosyal meselenin olduğu bir coğrafyada yaşıyoruz var, pek çok farklı düzeltilecek toplumsal veya çevresel problem bulmak mümkün. Bu sebeple ben Türkiye’de hiç kimsenin söylenmeye hakkı olduğunu düşünmüyorum, hangi işi yapıyor olurlarsa olsunlar. Sosyal girişimci de olmak zorunda değil, özel sektörde herhangi bir yönetici olsa dahi çözüme katkıda bulunabilir, bir şeyleri düzeltebilir. Dolayısıyla herkes sosyal inovasyona katkı sağlayabilir, değişim için salt girişimci olmaya gerek yok.

Peki diğer ülkeler nasıl? Dünyadaki örneklerle bizi kıyasladığınızda neler söylersiniz?

Örneğin İngiltere, Hollanda, Kuzey Avrupa, sosyal girişimcilik ve inovasyon alanının gelişmiş ekosistemleri. Gelişmiş derken kastım şu: Akademik altyapısını oluşturan, iyi finansal modellemelere sahip örnekler çıkaran, bu yapıların ekosistemde sağlıklı bir şekilde hareket etmesi için gerekli araştırmaları yapıp, bunun etrafında yayınlar yapan değerli ekosistemler. Bilgi ve içeriği aslında dünyanın geneline sağlayan, öncü diye adlandırabileceğimiz yerler. Sosyal girişimciliğin ilk tanımı da İngiltere’de ortaya çıkıyor zaten. Öte yandan, Brezilya ve Hindistan’daki sosyal inovasyon ekosistemleri de farklı açılardan gelişmiş durumda. Çünkü coğrafyaları geniş, ihtiyaçları daha fazla, hedef kitleleri çeşit çeşit, dolayısıyla farklı uygulamalar ve girişimcilik örneklerine rastlayabiliyorsunuz. Biz de genel olarak bilgi anlamında Avrupa’daki yaklaşımları pusula alıyor, örnekler açısından da daha Türkiye’nin profiline yakın ekosistemleri inceliyoruz ve oralardan ilham almaya çalışıyoruz.

Sosyal girişimcilere sürdürülebilirlik adına tavsiyeleriniz var mı?

Esnek olmalarını öneriyorum. Esnek olabilmek için de bir girişimci olarak, faydalanıcını ve müşterini tanıdığın, sürekli onlardan geri dönüş aldığın bir yapıda olman gerekiyor. Ürününle ilgili, hizmetinle ilgili, fiyatlandırmanla ilgili doğru geri dönüş alıp, sürekli ürün ve servisi geliştirirsen zaten o zaman var olabilmeye devam ediyorsun. Hem faydalanıcıdan hem müşteriden doğru şekilde beslenmek gerek.  Son olarak şöyle bir gözlemim var: Türkiye’de bir girişimde bulunduğunuzda başarılı olmanız gerekiyor. Başarılı olunmazsa kurucu kendini kötü hissediyor, insanlar ona başarısız gözüyle bakıyor. Hâlbuki girişimcilik yaptıkça öğrenilen bir şey. Proje geliştirdikçe, o proje battıkça, çıktıkça, denemelerle doğru ve kalıcı bir yol inşa edebilirsiniz. Dolayısıyla kimsenin ne dediğine aldırmadan, yoldayken öğrenmek ve umutsuzluğa kapılmamak lazım.

The post “Sosyal Girişimler Dinamik Yapılardır” appeared first on Sivil Sayfalar.

Sivil toplum dünyasından bir çok STK’nın ve sosyal girişimcinin katıldığı etkinliğin açılış konuşmasını imece Direktörü Buğra Çelik yaptı. Bir sosyal inovasyon platformu olan imece’yi; ‘dünyada gördüğü olumsuz şeyleri değiştirmek için harekete çekmek isteyen insanların buluştuğu yer’ olarak tanımlayan Çelik, imeceLAB’in de sosyal, kültürel ve çevresel meselelere kolektif bir şekilde çözüm üretilmesini sağlayan bir açık sosyal inovasyon laboratuvarı olduğunu söyledi. Hollanda İstanbul Başkonsolosu Bart Van Bolhuis’in de katıldığı etkinlik, Hollanda’da yaşayan bisikletlilerin hikayelerinin anlatıldığı Why We Cycle belgesel gösterimiyle sona erdi.

imece ilk kurulduğunda ekibe dahil olan Zeynep Çelik, imece’de belli bir olgunluğa ulaştıktan sonra öğrendiklerinin gençler tarafından bilinmediğini farketmiş ve buna bir çözüm bulmak için yanına aldığı bunun için çalışmalara iki lise öğrencisi olan Bilge Tayyar ve Burcu Çetin ile uzun bir çalışmanın sonrasında imeceLAB’i kurmuşlar. ‘Gençler için değil, gençlerle birlikte’ parolasıyla yola çıktıklarını belirten Çelik, “Gençlerin sosyal inovasyon hakkında farkındalığını nasıl arttırabiliriz, onlara alternatif gelecek yollarını nasıl gösterebiliriz diye yola çıkmış bir proje imeceLAB. Çok kısa bir zamanda da gördük ki; Türkiye’deki gençler arasında sosyal inovasyon farkındalığını geliştirmeyi hedefleyen bir kitle olduğunun farkına vardık.”

34 Takım 10 Hafta Boyunca Yarışacak

İki takım arkadaşıyla birlikte gençleri çözümün bir parçası haline getirme hedefiyle yola çıktıklarını söyleyen Çelik, “Takım arkadaşlarım Bilge ve Burcu liseli gençler olmasına rağmen meseleyi çok iyi anlamış ve tutkuyla çalışan iki gençti. Onlarla birlikte imeceLAB komünitesine dahil olan gençlere, sosyal inovasyon alanında farkındalıklarının artması, sosyal sorunların çözümümde aktif rol oynaması adına 10 haftalık bir tasarım müfredatı hazırladık. Yaptığımız çalışmalarımızı Hollanda Konsolosluğu’na sunduk ve onlar da bu sürecin içinde bulunmak istediler. ‘Akıllı ve Sürdürülebilir Kentsel Hareketlilik’ üzerine çalışıyoruz. 34 takımımız var. Konularımız her dönem değişecek ve çeşitlenecek. Her konu başlığı altında çıkan projelere de konuyu daha iyi içselleştirmeleri için ödüller vereceğiz. Ödüllerimiz bulmuş oldukları fikirleri hayata geçirebilmeleri için staj imkanı sunmak, hareketi başlatabilmeleri için destek, eğitimlerini daha iyi tamamlamaları için yaz okulu gibi farklı kategorilerde ödüller vereceğiz.” şeklinde sözlerine devam etti.

Saint Joseph Fransız Lisesi 11. sınıf öğrencisi olan Burcu Çetin de, teknolojiyle alakalı ve yenilikçi bir şey yapmak isterken aynı zamanda sosyal etkiyi de yakalayabilceği bir girişimde bulunmak istemiş. Bunun için okulda bir öğrenci grubu kurmuş ve grup için araştırmalar yaparken de imece ile tanışmış. Karışık eğitim sitemi içerisinde öğrencilerin çok stresli zamanlar geçirdiğini bu durumdan sıkıldığını ifade eden Çetin, “Okul arkadaşlarımla birlikte yapmaktan keyif alacağımız ve etki yaratabileceğimiz bir arayışa girdik. Sosyal inovasyon, sosyal etki ve sosyal girişimcilik konularına yoğunlaştık. Herkes kendi okulunda böyle bir girişimde bulunursa ve kafa dengi arkadaş gruplarıyla ilerlerse aşamayacağı engel yok aslında. Çünkü biz önümüze gelen her engeli aştık.” dedi

Çevre kirliliğine bağlı iklim değişikliğinin dünyadaki en büyük sorunlardan biri olduğuna dikkat çeken Çetin, “İklim değişikliği yaşama hakkımızla alakalı bir sorun. Bu konuda küçük bir şey yapmak bile kıymetli. Mesela trafikte geçirdiğim süreyi azaltsam ve o zamanı daha değerli kullansam ya da o süreyi daha sürdürülebilir bir şekilde geçirmeliyim. Böylece karbondioksit salınımı azalacak. Asıl küçük ölçekte herkesin yaptığı şeyler kıymetli. İstanbul’da başlayıp, dünyaya yayılan bir hedef ne güzel olur.” şeklinde konuşmasına devam etti. Neredeyse tüm yazını imeceLAB’de çalışarak geçirdiğini söyleyen Çetin, “Çalışmalarım sonrasında iki şey kazandım. Bunlardan birisi farkındalık. Diğeri ise umut. imeceLAB’de çalışırken yaratmaya çalıştığımız etki alanın giderek büyüdüğünü gördüm. İstanbul lokalinde oluşan bu farkındalık Türkiye’de belki de dünyada hissedilecek. Yaşımın sesimi duyurmak için çok küçük olmadığını farkettim. Üniversitede ve üniversiteden sonra da imeceLAB’de edindiğim farkındalığı ve kafa yapısını her zaman taşıyor olacağım.” dedi.

“Sessiz Kalmasınlar, Akıllarına Düşeni İşlesinler”

Toplumsal adaletsizlikten son derece rahatsız olduğu için bir şeyler yapmak isteyen olan Robert Koleji 10. sınıf öğrencisi Bilge Tayyar da bu arayışı sonrasında okulundaki Sosyal Girişimcilik Kulübü’ne girmiş ve burada imece’nin düzenlediği bir atölyede yer almış. Sosyal girişimcilik yapmak isteyen yaşıtlarına kendi deneyimlerinden yola çıkarak önerilerde bulunan Tayyar, “Akıllarında düşen her ne ise mutlaka araştırsınlar peşini bırakmasınlar, insanlarla temasa geçsinler. Instagram’da atılan bir mesaja bile girişimci gençleri destekleyenler mutlaka dönüş yapıyor. Sessiz kalmasınlar, akıllarına düşeni işlesinler, çünkü insan gerçekten istediğini hayata geçirecek bir güce sahip.” dedi. Akıllı ve Sürdürülebilir Kentsel Hareketlilik projesiyle; gençlerin aktif bir şekilde sosyal inovasyon dünyasında rol almalarını ve sosyal inovasyon bilincini geliştirmelerini amaçladıklarını vurgulayan Tayyar, kentsel hareketlilik dikkat çekmeyi ve bu konuda çözümler üretmeyi amaçladıklarını belirtti.

Yaz boyu süren çalışmalarının sonucunda hem kendine hem de gençliğe olan güveninin arttığını dile getiren Tayyar, “imece’de tanıştığım herkesten bir şeyler öğrendim. İnsanların önerdiği kitapları okumak, Stoacılık Felsefesi’yle tanışmak, iş disiplini edinmek, dayanışma içinde bir iş yeri nasıl olur görmüş oldum. Gelecekte kullanacağım bir sürü yetkinliği kazanmış oldum. Ve şu an okulumdaki sosyal girişimcilik kulübünün liderliğini yapıyorum. Ayrıca çeşitli etkinlikler düzenleyerek yaşıtlarıma ilham olmaya çalışıyorum.” şeklinde konuştu.

‘Akıllı Ve Sürdürülebilir Kentsel Hareketlilik Nedir?’ Başlıklı sunumuyla çalışmaya temel bir çevre İstanbul Teknik Üniversitesi Emekli Öğretim Üyesi Prof. Dr. Haluk Gerçek, hareketlilik, erişilebilirlik ve ulaştırma konuları üzerinde bilgilendirmelerde bulundu. İstanbul’daki trafik sorununa ve bunun giderek artan bir sorun halini aldığına dikkat çeken Gerçek, “İstanbul’da erişilebilirliği en iyi bölgede olan biri dahi toplan yapabileceği iş olanaklarının ancak % 30’una erişebiliyor. Ortamala ise %17 oldukça düşük bir oran. Bu İstanbul’da kentsel dokunun ve ulaşım sisteminin erişilebilirlik açısından ciddi engeller ortaya koyduğunu gösteriyor.” dedi.

Sürdürülebilir hareketlilikte üç temel kavrama dikkat çeken Gerçek, “Yolculuk gereksinmesini azaltıp, daha az yolculuk yapacağınız bir kentsel planlamaya ihtiyacımız var. İkinci olarak otomobil kullanımını azaltarak, insanları toplu taşımaya ve motorsuz ulaşıma teşvik etmeliyiz. Üçüncüsü de toplu taşımayı ve motorsuz ulaşımı iyileştirmek. Tabi bunların yanında iyileştirmeleri kontrollü yapmalıyız. Uçsuz bucaksız yeni yol yapımlarına gidilmemeli. Bisiklet ağı ve yaya ağını geliştirilmesi lazım” şeklinde konuştu. Arazi kullanımı ve ulaşım ilişkisi sonucunda trafiğin ortaya çıktığına değinen Gerçek, “Trafik mühendisleri çözümü yollar sıkışınca yeni yolla açmakta buluyor ama temel sorun planlanmanın doğru yapılmaması, herkesin işine araçlarıyla gitmesi ve eğitim gören çocukların evlerine yakın okullarda okumaması sonucu servis araçlarının yarattığı trafik.” diyerek sunumuna devam etti. 

İstanbul’un kontrolsüzce büyümesinin de trafiği kötüleştirdiğine dikkat çeken Gerçek, “2002 yılındaki yapılaşma da korkunç bir betonlaşmaya doğru ilerlemiş, taşıt sayıları da iki katına çıkmıştır. Motorlu araç artışından daha fazla olarak yol yapılmış. Ama yine de yollar yetmiyor. Çünkü yol yaparak trafik sorununu çözemeyiz. Yaptığınız her yol yeni trafik yaratır. Kışkırtılmış trafiktir adı.” dedi. Ayrıca her tarafı denizlerle çevrili olan İstanbul’da deniz ulaşımının % 3 gibi bir orana sahip olduğunu belirten Gerçek, üzerine yol yapmadan masrafsız bir şekilde deniz ulaşımının geliştirilmesi gerektiğini söyledi. Dünyadaki en tıkalı 25 şehir arasında İstanbul’un ikinci sırada, onbir ve on ikinci sıralarda da Ankara ve İzmir’in olduğuna dikkat çeken Gerçek, insanların yılda 157 saatinin trafikte ziyan olduğunu belirtti.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin 2017 Ulaşım Raporu:

% 45 Yaya Yolculuğu

% 28 Toplu Taşıma ( Raylı Sistem Yolculuğu % 25 )

% 20 Özel Araç

% 7   Servis Yolculuğu

The post Gençler imeceLAB’de İstanbul Trafiğine Çözüm Üretecek appeared first on Sivil Sayfalar.