Öte taraftan 30 Mart günü de Türk makamları İsveçli gazeteci Joakim Medin’in Türkiye’ye girişinde tutuklandığını resmen teyit etti. Uluslararası Gazeteciler Federasyonu (IFJ),  Avrupa Gazeteciler Federasyonu (EFJ), İngiltere’deki Ulusal Gazeteciler Sendikası (NUJ) ve İsveç Gazeteciler Sendikası (SJF) Türk makamlarına Joakim Medin başta olmak üzere olayları takip ederken  gözaltına alınan tüm  gazetecilerin derhal serbest bırakılması konusunda çağrıda bulundu. Bu durumu  Sınır Tanımayan Gazeteciler (RSF) Türkiye Temsilcisi ve Bianet sitesi medya özgürlüğü raportörü Erol Önderoğlu ve Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) Genel Sekreteri Ayşe Banu Tuna ile konuştuk.

‘Tutuklamaya büyük şüpheyle bakıyoruz’

Sınır Tanımayan Gazeteciler (RSF) Türkiye Temsilcisi ve Bianet sitesi medya özgürlüğü raportörü Erol Önderoğlu, “Gazeteci Mark Lowen’ın Türkiye’den sınır dışı edilmesi ve İsveçli gazeteci Joakim Medin’in tutuklanması, uluslararası medya temsilcilerinin Türkiye’de ilk kez hedef oldukları anlamına gelmezken otoriter yönetimlerin bazen saplantı noktasında işlettikleri güvenlik politikasına tehlikeli unsur olarak artık ne denli rahat dahil edildiklerine dair fikir verir” dedi.

Perrier gibi onlarca habercinin daha önce eleştirel işlere imza attıktan sonra “milli güvenliğe veya kamu düzenine tehdit” gerekçesiyle yıllardır Türkiye’ye giremediğini belirten Önderoğlu, “Medin hakkında henüz iddianame çıkmadıysa da, uluslararası standartlarda yeri olmayan “Cumhurbaşkanı’na hakaret” düzenlemesi ve İsveçli bir gazeteciyi hedef almasının da tuhaf boyutları itibariyle “örgüt üyeliği”ne dayandırılan bir tutuklamaya da endişe ve büyük şüpheyle bakıyoruz. Bu nedenle, durumu bir an önce gözden geçirilmeli, evrensel demokratik standartları karşılamıyorsa derhal tahliye edilmelidir” diye konuştu.

‘Gazetecileri  bu hukuksuz önlemler durduramaz’

Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) Genel Sekreteri Ayşe Banu Tuna, iktidarın artık hukuki sorumluluklar, yasaya uygunluk, etik kodlar gibi bağlayıcı unsurlarla bağını tamamen yitirmiş olduğunu ifade etti.

İktidarın kendini hukuka karşı sorumlu ve yükümlü hissetmediğine değinen Tuna, “Bu nedenle önce hareket ediyor, sonra kitabına uydurmaya çalışıyorlar. Yoksa ne Saraçhane’deki eylemleri izleyen gazetecilere saldırılması, bu isimlerin gözaltına alınması ve şimdi haklarında bir dava açılmış olması açıklanabilir, ne de BBC muhabiri Mark Lowen’ın sınırdışı edilmesi ne de Joakim Medin’in tutuklanması” diye ifade etti.

O kadar çok insanın  “terör” suçlamasıyla yargılandığına da dikkat çeken Tuna, “Bu suçlamanın eskisi gibi, deyim yerindeyse “ağırlığı” kalmadı. Kimseyi bu suçlamayı yaparak yalnızlaştıramıyor, itibarsızlaştıramıyorlar artık. Onun yerine gazetecileri sahadan çekerek, onları iş yapamaz hale getirerek, haberden ve halktan uzaklaştırarak susturmaya çalışıyorlar. Ancak unutmamak gerekir ki, mesleğini yapmak için hemen her türlü riski ve zorluğu göze alan gazetecileri bu hukuksuz önlemler de durduramaz, bilginin yayılması 21. Yüzyılda engellenemez.” şeklinde konuştu.

The post Yabancı Gazetecilere Yönelik Müdahaleye ‘Basın Özgürlüğü Uyarısı’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Yaşanan olaylarla ilgili açıklamalarda bulunan İnsan Hakları Savunucuları Dayanışma Ağı, LGBTİ+’ları yalnızlaştırmaya, kriminalize etmeye ve şiddetin hedefi haline getirmeye yönelik tüm ayrımcı politikalara karşı LGBTİ+’ların ve LGBTİ+ örgütlerin yanında olduklarının altını çizerek  yetkilileri LGBTİ+’ların ifade, örgütlenme ve barışçıl toplanma özgürlüklerini engellemekten vazgeçmeye çağırdı.

Gelişmelere yönelik bir tepki de Sosyal Politika, Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışmaları Derneği’nden  (SPoD) geldi. SPoD, muhalefet partilerine yönelik yayınladığı açık mektupta LGBTİ+ haklarını demokratik düzlemde, açık ve tereddütsüz şekilde savunmanın laik, demokratik, hukuk devletinin bir gereği olduğunu ve partilerin bugün alacağı pozisyonu, tarihi bir sorumlulukla alması gerektiğini hatırlattı.

Tüm bu tepkilere rağmen 26 Haziran günü İstanbul LGBTİ+ Onur Haftası komitesinin çağrısıyla düzenlenen yürüyüşte LGBTİ+ bireyler polis şiddetine maruz kaldı ve 361 kişi gözaltına alındı. Yürüyüşte yaşanan hak ihlallerine tepki gösteren İstanbul Barosu  “Avukatlık Kanunu’nun 76. ve 95. maddelerinde de açıkça belirtildiği üzere baroların bir görevi de ‘hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak’tır. Bu amaçla, barışçıl ve şiddet içermeyen hiçbir toplantı ve gösteri yürüyüşü ile etkinliğin yasaklanamayacağını bir kez daha hatırlatıyoruz” dedi.

Çağdaş Hukukçular Derneği (ÇHD), İnsan Hakları Derneği (İHD) ile Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) ise yürüyüşte hak ihlallerine maruz kalan bireylere ücretsiz hukuki destek verdi. 

Türkiye’de son dönemde LGBTİ+lara yönelik artan linç girişiminin önüne geçilebilmesi ve kamusal alandaki oluşturulmak istenen kutuplaşma dalgasının kırılması için atılması gereken adımları Sosyal Politika, Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışmaları Derneği’nin Proje Koordinatörü Oğulcan Yediveren ile konuştuk.

‘LGBTİ+ların Siyaset Yapması Neredeyse Fiilen Yasaklı Hale Geldi’

Sosyal Politika, Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışma Derneği’nin Proje Koordinatörü Oğulcan Yediveren, her geçen yıl artan yasaklar ile birlikte kamusal alanda LGBTİ+’ların siyaset yapmasının neredeyse fiilen yasaklı hale geldiğini belirtti. LGBTİ+ düşmanlığının çok yönlü bir işlevi olduğuna değinen Yediveren, “İlk olarak, hükümet LGBTİ+ karşıtı söylemler aracılığıyla önce üreme odaklı olmayan cinsellikleri kriminalize ediyor ve anlamlı bir yaşamın ancak üremeyle mümkün olacağı fikrini yayıyor. Buna ek olarak, LGBTİ+ karşıtlığı hükümetin artan otoriter ve anti-demokratik uygulamalarını meşrulaştırmanın bir aracı olarak da kullanılıyor.” dedi. 

LGBTİ+ karşıtı söylemlerinin temelinin LGBTİ+ kimliklerin Anadolu’ya ‘dışarıdan ihraç edildiği’ fikrine dayandığına dikkat çeken ve son dönemde belirli kesimler tarafından yükselen linç dalgasının bununla ilişkili olduğunun altını çizen Yediveren, dernek olarak 21 Haziran günü İstanbul Onur Haftasına gelen yasakların ardından öncelikle yürütmenin durdurulması ve ardından yasaklama kararlarının iptali olmak üzere Beyoğlu ve Kadıköy Kaymakamlıklarına ayrı ayrı iki dava açtıklarını ifade etti.

Konuşmasında LGBTİ+lara yönelik artan linç girişiminin önüne geçilebilmek ve kamusal alandaki oluşturulmak istenen kutuplaşma dalgasının kırılması için LGBTİ+ örgütleri ve diğer sivil toplum örgütlerinin nasıl bir yol haritası izlemesi gerektiğine de değinen Yediveren, “Daha önce de dediğim gibi artan linç girişimlerinin en temel sebebinin LGBTİ+ kimliklerin bu topraklara ait olmadığı fikrini pekiştirmek olduğunu düşünüyorum. Bu sebeple LGBTİ+ kimliklere kamusal bir şekilde sahip çıkılması bu fikrin geçerli olmadığını göstermek için çok önemli.” ifadelerini kullandı.

Sivil toplumun  bir süredir çok ciddi bir baskı altında olduğunu vurgulayan Yediveren, “Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu ve Tarlabaşı Toplum Merkezi’ne kapatılma davaları açıldı. Tarlabaşı Toplum Merkezi’ne açılan kapatılma davasının sebebi derneğin çocuklara yönelik yaptığı faaliyetlerinde LGBTİ+’lardan hak temelli bir pencereden bahsetmesiydi. Sivil topluma yöneltilen baskının yanı sıra LGBTİ+’larla dayanışma içerisinde olan herkes hızlıca kriminalize ediliyor. LGBTİ+’lara yönelen bu linç kampanyasını görmezden gelmek, ‘aman LGBTİ+’ları açıktan desteklemeyelim, bizim de başımız yanar’ demek hiçbirimizi kurtarmayacak. O yüzden öyle ya da böyle herkesin gücü yettiği kadar bu linç dalgasına ses çıkarması gerektiğini düşünüyorum” diye konuştu.

The post ‘LGBTİ+larla Dayanışma İçerisinde Olan Herkes Kriminalize Ediliyor’ appeared first on Sivil Sayfalar.

RTÜK’ün almış olduğu bu kararın ardından DW ve VOA bu yönetmenliğin sansür amacı taşıdığına dikkat çekerek lisans başvurusunda bulunmayacaklarını açıklamıştı. Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) Başkanı Gökhan Durmuş,  Viyana merkezli Uluslararası Basın Enstitüsü’nün (IPI) Başkan Yardımcısı, IPI Türkiye Ulusal Komitesi Başkanı Emre Kızılkaya ve Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği (MLSA) Eş Direktörü Avukat Veysel Ok ile RTÜK’ün bu kararını basın özgürlüğü açısından nasıl değerlendirdiklerini konuştuk.

‘Lisans Şartı Açık Bir Şekilde Basın Özgürlüğü İhlalidir’

Türkiye Gazeteciler Sendikası Başkanı Gökhan Durmuş, Türkiye’de medyanın büyük oranda iktidarın kontrolü altına geçtiğini söylerken, halkın habere ulaşmakta, objektif habercilik yapmak isteyen gazetecilerin de yazacak mecra bulmakta zorlanmaya başlamasına değindi.

Bu durumun hem Türkiye medyasında dijitalleşmenin hızını arttığını hem de uluslararası medya kuruluşlarının ülke içinde takibini de arttırdığını ifade eden Durmuş, “İktidarın uluslararası medya kuruluşlarının Türkiye ofislerine yönelik müdahaleleri hep büyük siyasi krizleri beraberinde getirdi. Tekil müdahaleler yerine toplu bir müdahale olarak lisans şartı getirilmesi, haberlerin hem ülke içinde hem de uluslararası alanda görülmesini engellemeye yönelik bir hamle. Dolayısıyla lisans şartı açık bir şekilde basın özgürlüğü ihlalidir” şeklinde konuştu.

‘Demokratik Ülkelerdeki Benzer Kurumların Standartlarına Tamamen Aykırı’

Viyana merkezli Uluslararası Basın Enstitüsü’nün (IPI) Başkan Yardımcısı ve IPI Türkiye Ulusal Komitesi Başkanı Emre Kızılkaya konuyla ilgili, “RTÜK’ün son yıllarda basın özgürlüğünü doğrudan hedef alan siyaset güdümlü uygulamaları, demokratik ülkelerdeki benzer kurumların standartlarına tamamen aykırı. RTÜK’e benzer kurumlar birçok ülkede var ancak gelişmiş demokrasilerde bu kurumlar, TV ve radyo kanallarını denetlerken öncelikle ifade özgürlüğünü koruyacak şekilde ve siyasi etkilerden bağımsız olarak çalışıyor” dedi.

Kızılkaya’ya göre, bu kurumların tarihi gerekçesi karasal yayıncılıkta (broadcast) frekansların sınırlı olmasına dayanıyor: ”Bu sonluluktan kaynaklanan normların bugün sonsuz bir mecra sunan dijital alana doğru genişletilmesi, demokratik bir toplumda, ancak demokratik süreçlerle oluşturulan yeni toplumsal uzlaşmaların sonucu olarak gerçekleşebilir.”

RTÜK’ün son yıllarda yetkilerini tamamen tek taraflı bir biçimde ve siyasi bir silah olarak özellikle eleştirel yayıncılığı cezalandırmak için kullandığına dikkat çeken Kızılkaya, “Birkaç haber sitesinin sadece ana sayfalarında ‘video’ ve ‘canlı’ sekmeleri var diye aniden TV muamelesi görmeleri de RTÜK’ün nasıl siyasallaştığına dair son örnek” diye konuştu.

‘RTÜK Bu Girişimini İnternet Medyasını Kontrol Etmek Amaçlı Gerçekleştiriyor’

RTÜK yönetmenliğinin 2019’un Ağustos ayında yayımlandığının altını çizen MLSA Eş Direktörü Avukat Veysel Ok, aynı ay yönetmenliğin anayasaya, ifade özgürlüğüne ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Danıştay’a başvuruda bulunduklarını belirtti.

Şu an bir karar aşamasında olduklarını ifade eden Avukat Ok, “RTÜK’ün yaptığı bu dayatma bir lisanslamadan öte haber portallarına yönelik  bir sansür uygulama girişimi niteliği taşıyor. Bunun lisanslamayla bir ilgisi yok. Çünkü internet yayıncılığının lisanslanmasıyla ilgili dünyanın hiçbir yerinde bir uygulama yok. Bu RTÜK’ün tamamen kendi mevzuatı” dedi. Bu gerekçeden dolayı gazetecilerin internet medyasından haber alıp, haber yapmaya başladığını ekleyen Avukat Ok, RTÜK’ün lisans şartını internet medyasını kontrol etmek amaçlı getirdiğine dikkat çekti.

The post ‘Lisans Şartı Açık Bir Şekilde Basın Özgürlüğü İhlalidir’ appeared first on Sivil Sayfalar.

‘Basın Özgürlüğü Hedef Haline Geldi’

TGS Başkanı Gökhan Durmuş, emniyet müdürlüğünün toplumsal olaylarda görüntü alınmasının engellenmesine yönelik genelgesinin ardından sahada çalışan gazetecilere yönelik şiddetin arttığına değinerek başladı. Bu genelge ile doğrudan gazeteciliğin hedef alındığını belirten Durmuş, “Bu genelgenin çıktığı Nisan ayından bugüne kadar 18 farklı olayda 60’ın üzerinde gazeteci saldırıya uğradı. Kimi polis, kimi bekçi, kimi vatandaş kimi de koruma saldırısına uğradı. Gazetecilere yönelik saldırılar karşısında saldırganlara ceza verilmemesi hep yeni saldırıları tetikledi. Basın özgürlüğü hedef haline geldi” dedi.

Uzun yıllardır davalarla, hapis ve para cezaları içinde habercilik yapmaya çalışan gazetecilerin son aylarda fiziki saldırıların hedefi haline geldiğini ifade eden Durmuş, “Bu saldırılar hem gazetecilere hem de halkın haber alma hakkına yapılmaktadır. Hem iktidarın hem de halkın habere sahip çıkması gerekiyor” şeklinde konuştu.

‘Nitelikli Gazetecilik de Eninde Sonunda Küllerinden Doğacak’

IPI Türkiye Ulusal Komitesi Başkanı Emre Kızılkaya, Türkiye’de basın özgürlüğüne karşı uzun süredir uygulanan ve son yıllarda iyice ağırlaşan baskının çok boyutlu etkilerinin var olduğunu ifade ederek, “İlgili her bir alanda gazeteciler ve meslek örgütleri bu etkilerin zararlarını seslendiriyor, özgür bir medyanın olmazsa olmaz olduğu demokrasiye dönüş için kamuoyunun taleplerini dile getiriyorlar” dedi.

Kızılkaya, “Bu baskıların üzerinde özellikle durulması gereken sonuçlarından bir tanesi de Türkiye’de nitelikli gazeteciliğin alabildiğine zorlaşmış olması. Teknoloji, iş ve ürün tarafındaki küresel dönüşümlerle zaten zorlanan Türkiye medyası, ağır siyasi ve ekonomik baskının da buna eklenmesiyle birlikte nitelikli gazeteciliğin sürdürülebilir modellerini ancak bu çok zor şartlar altında geliştirmeye çalışıyor” diye kaydetti.

Türkiye’de bugün nitelikli gazetecilik yapmaya çalışan az sayıda birey ve kuruluşun da bu baskılar nedeniyle böyle sağlıksız bir ortamda evrildiğine dikkat çeken Kızılkaya, “Bunun hepimize zararı var. Bugün iktidar gücüyle bağımsız gazeteciliği boğmaya çalışanlar, yarın muhalefete düşünce kamuoyunun gerçekleri öğrenmesi ve yeni iktidarın icraatlarını denetlemesi için ona ihtiyaç duyacaklar. Güçlü bir demokrasi için güçlü bir bağımsız gazetecilik elzem. Bu anormallik devrinden demokratik bir medyanın en azından tohumlarını koruyarak çıkmamız gerekiyor. Evet, iktidar gazetecilik ormanını bazen kendisi yaktı, bazen yakanları izlemekle yetindi. Ama yanmış ormanın bile kendi hâline bırakıldığında bir süre sonra yeşillendiğini gördük. Türkiye’de nitelikli gazetecilik de eninde sonunda küllerinden doğacak” diye konuştu.

Kapak Görseli: Basın Hayatı

The post ‘Güçlü Bir Demokrasi İçin Bağımsız Gazetecilik Elzem’ appeared first on Sivil Sayfalar.

‘Etik, Olgulara Dayanan Bir Perspektif Geliştirmemiz Şart’

NewsLabTurkey Research Hub Direktörü Dr. Sarphan Uzunoğlu, mültecilerle ilgili haberlerin yazım süreçlerinde ilk dikkat edilmesi gereken hususun mülteci tanımının olduğuna dikkat çekiyor. Dr. Uzunoğlu, 1951 tarihli Birleşmiş Milletler Sözleşmesi’nde yer alan mülteci tanımına atıfta bulunarak, mülteci hikayelerinde düzenli hayat yaşayan sıradan insanlardan bahsedilmediğini ifade ediyor. Uzunoğlu, haberi yazarken ya da haber fikrini oluştururken de bu sebeple farklılıkları göz önünde bulundurmamız gerektiğini vurguluyor.

Canavarlaştırma mekanizmalarının medyadaki gücü korkutucu bir hâl alabilir.

Mültecilerin farklı statülerden ve farklı hikâyelere sahip insanlardan ya da insan topluluklarından oluştuğunun altını çizen Uzunoğlu, “Özellikle köşe yazılarında insanların kafasında yaratılmak istenen mülteci fotoğrafının tektipliği ve canavarlaştırma mekanizmalarının medyadaki gücü korkutucu bir hâl alabilir. Durum böyleyken haberlerin odağına mültecileri değil onların karşılaştığı ya da karşılaşabileceği problemleri koymak yahut mültecilerin parçası olabileceği problemlere ilişkin yapısal çözümlere odaklanmak bugün öznesi mülteci olan haberler üretmekten çok daha yapıcı sonuçlar üretebilir” dedi.

Haberi yapılan kişinin güvenliğinin sağlanmasının önemli olduğuna değinen Dr. Uzunoğlu, gazetecilerle kaynakları arasındaki ilişkinin çok önemli olduğunu ifade ediyor. Uzunoğlu ayrıca kişinin özel hayatını da kamusal alandaki varlığını da ele alırken o kişinin onurunu incitmemenin mühim olduğunu belirtiyor. 

Dr. Uzunoğlu, Türkiye’deki mülteci haberlerinde kötü gazetecilik performansı gözlemledikleri önemli konulardan birinin de “acıma duygusunu” harekete geçirme adına bir kişiyi yarattığı olumlu değişimler olsa dahi karanlık bir çerçeve içerisinde anlatma eğilimi olduğuna değinirken, “Elbette mültecilerle ilgili pembe tablolu haberler yapmak değil bunun çözümü; ama çaresizlik diskurunu besleyip “bu durum düzelmez” perspektifine hizmet etmek istemiyorsak, dahası muhtemelen hayatı istemediği gelişmeler yüzünden kötüye gitmiş insanların hikâyelerini sömürmüş olmak istemiyorsak, etik, olgulara dayanan bir perspektif geliştirmemiz şart” şeklinde konuştu.

‘Neyin Mülteci Haberi Olduğu Konusunda Perspektif Sahibi Olunmalı’

Gazeteci Akın Art, “mültecilerle ilgili haberler”  diye bir küme tanımlamanın zor olduğunu ifade ederek, “Haberin tam olarak hangi konuda nasıl ve ne ölçekte bir mecraya yazıldığı bu noktada dikkat edilmesi gereken hususların öncelik sıralamasında belli başlı değişiklikler meydana getirebilir. Ama Türkiye’de özellikle ana akım medyada  bazı genel yaklaşımlar gözlemlemek mümkün. Bu yaklaşımlardan en belirgin olanı mültecileri yalnızca bir iç güvenlik sorunu olarak ele almak. Bu aslında toplumdaki genel yaklaşımın da bir sonucu. Bu anlamda medya da toplumun genelinden farklı bir yaklaşım sergilemiyor” dedi.

Medyanın önemli bir kısmında mültecilerin ancak bir suçun öznesi olduklarında ya da sahip oldukları iddia edilen birtakım ayrıcalıklar söz konusu olduğunda kendisine yer bulabildiğini belirten Art, “Bir mültecinin işlediği suçu haberleştirirken onun mülteci kimliğini haberin başlığına çektiğinizde, işlenen suçun bir etnik gerilimle ya da belki siyaset kaynaklı bir meseleyle, kısaca kişinin geldiği yer ile ilişkili olduğunu varsayıyorsunuz aslında. Ancak bu durumlardan bağımsız adli suçlar işleyen mülteciler söz konusu olduğunda da kişinin mülteci olup olmadığını haberin merkezine çekildiğini çok sık görüyoruz” diye ifade etti.

Mültecilerle ilgili haber yapılırken, neyin “mülteci haberi” olduğu, neyin olmadığı konusunda bir perspektif sahibi olmanın en çok dikkat edilmesi gereken noktaların başında geldiğine değinen Art, “Başrolünde bir mültecinin olduğu her haber, mülteci haberi değildir. Gazetecilik başından sonuna kadar toplumsal sorumluluk duygusuyla, kamu çıkarını gözeterek yapılması gereken bir meslek. Fakat mülteci konusu gibi toplumsal çatışmaları tetiklemesi mümkün konularda bu durum daha da büyük önem taşıyor. Türkiye nesnelliğinde altı çizilmesi gereken en acil konunun bu olduğunu düşünüyorum” diye konuştu.

The post Medyada Mülteciler: Yapısal Çözümlere Odaklanmalıyız appeared first on Sivil Sayfalar.

‘Faillere Cezai ve İdari Yaptırım Uygulanmalı’

Avukat Ülkü Şahin, gazetecilere yönelik saldırıların önlenebilmesi için faillere ciddi bir cezai ve idari yaptırımın uygulanması gerektiğine dikkat çekti. Cezasızlığın faillerin cesaretlenmesi ve saldırıların artmasında rol oynadığını belirten Şahin, “Düşünün ki TGS üyesi ve AFP foto muhabiri Bülent Kılıç boynuna basan polis memuruna ‘seni şikayet edeceğim’ dediğinde aldığı cevap ‘nereye şikayet edersen et’ olmuş. Her anı kayıt altına alınan böyle bir olayda fail olan polis bu derece pervasızca bunu dile getirebiliyorsa demek ki burada bir sorun var demektir” dedi.

Şiddeti gerçekleştiren faillerin bir yerden cesaret alıp korunduğuna değinen Şahin, “Gazeteci haber yaptığında senelerce hapis cezası alıyor ama gazetecinin canına kastedildiğinde ceza verilmiyorsa burada bir kasıt vardır. Uygulanmak istense mevzuatta bu hususta bir eksiklik yok. Önemli olan gazetecilere dönük saldırıları önleyecek bir iradenin olması” şeklinde konuştu.

‘Gazeteciler Hem İktidarın Hem de İktidar Yanlısı Grupların Hedefinde’

Avukat Zelal Pelin Doğan, halkın özellikle kamuoyunu ilgilendiren tartışmalara katılımının sağlanmasının demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir nitelik olduğuna değinerek, “Bunun için kamuoyunu ilgilendiren tartışmalara ilişkin her türlü fikir ve bilginin yayılabilmesi, halkın da bunlara ulaşabilmesi gerekiyor” dedi.

Doğan, kamuoyunu ilgilendiren konularda bilgi ve fikir vermenin büyük ölçüde basının görevi olduğunu söyledi. Bu görevin kuşkusuz hemen her konuda haber yapmayı içerdiğini belirten Doğan, “Özellikle ülke gündemini etkileyen olayları haberleştiren gazeteciler hem iktidarın hem de iktidar yanlısı grupların hedefinde oluyor” diye kaydetti.

Gazetecilerin işlerini yapmalarını engelleyen kamusal tedbirlerin ve saldırıların hak ve özgürlükler kapsamında sorunlar doğurabileceğine dikkat çeken Doğan, “Gazetecilere yönelik olarak gerçekleştirilen bu gibi eylemlerin engellenmesinde devletin negatif ve pozitif yükümlülükleri var. Devletin negatif yükümlülüğü özellikle kolluk kuvvetleri tarafından gazetecileri aşağılayıcı muameleye ya da cezaya tabi tutmama sorumluluğunu içeriyor. Devletin pozitif yükümlülüğü ise hem gazetecileri bu tür muamelelerden korumayı hem de bu gibi olayların etkili bir şekilde soruşturularak sorumluların tespitini ve cezalandırılmasını içeriyor. Yani polis fotoğraf çeken gazeteciyi dövemez demektir bu. Aynı zamanda polis, gazeteci fotoğraf çekerken herhangi bir kişinin ona saldırmasını da önlemeli, önleyemiyorsa yargı organları bu olayı soruşturmalı ve sorumluları cezalandırmalı” diye konuştu.

The post Türkiye’de Gazetecilik: ‘Saldırıları Önleyecek Bir İrade Olmalı’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Cem Demirayak, KidsRight raporuna odaklanıldığında 5 başlık üzerinden Türkiye’nin üst sıralardaki başka ülkelerin altında kaldığına dikkat çekiyor. Demirayak’a göre bu durumun başlıca sebeplerinden başında Türkiye’de çocukların haklara erişimini ortaya koyabilecek bir durum analizi mekanizmasının periyodik bir şekilde işlemiyor olması geliyor. Böylece çocuklara yönelik ihtiyaçlar hakkında doğrudan bilgi sahibi olunması ve bu ihtiyaçları karşılamaya yönelik stratejiler oluşturulması zorlayıcı bir hale gelebiliyor.

Devletlerin ihtiyacı anlamaya yönelik geliştirdiği durum analizi mekanizmalarının her çocuğu içermesi ve kapsayıcı olmasının önemli bir nokta olduğuna değinen Demirayak, TÜİK tarafından 2019 yılında yapılan Çocuk İşgücü Araştırması’nı  örnek gösteriyor. Araştırmada Türkiye’de geçici koruma altında bulunan Suriyeli çocuklar araştırma dışı bırakıldı. Cem Demirayak, bu durumun haklarına erişmekte zorluk yaşayan çocuklar hakkında yapılan araştırmaların kapsamında yetersizlik göstergesi olduğunu belirtti.

Demirayak, pandeminin sağlık hakkı, korunma hakkı, eğitim hakkı, yaşama hakkı ve tüm haklara çocukların ulaşabilmesinin hayata geçmesinde zaten ülkede mevcut olan eşitsizlikleri derinleştirdiği görüşünü paylaştı. 

Demirayak’a göre bu kötüye gidişte COVID-19 salgını gibi derin kriz durumlarında üzerinde değişiklikler yapılabilecek, yeni stratejiler geliştirmek adına esneklik sağlayacak, Türkiye’nin de taraf olduğu BM Çocuk Haklarına dair Sözleşmeyi referans alan, her alanı kapsayan, yalnızca sorun odaklı olmayan, geleceğe ilişkin de bakış içeren ve çocukların potansiyellerini gerçekleştirmelerini sağlayacak bütüncül ve hak temelli bir çocuk politikasının olmamasının etkisi çok büyük.

Türkiye’de 2013 – 2017 yılları arasında bir Ulusal Çocuk Hakları Strateji Belgesi oluşturulduğunu hatırlatan Demirayak, bu şekilde belirlenen hedefler üzerine odaklanılabildiğini ekledi.

Kriz durumlarını da hesaba katabilecek bir strateji belgesi oluşturarak bile çocuk haklarının hayata geçip geçmediğini izlemek ve ona göre önleyici tedbirler almak; dolayısıyla söz konusu araştırmada daha üst sıralara çıkabilmek mümkün olabilirdi.

Türkiye’nin durumuna bütüncül bir çocuk hakları temelli yaklaşımla göz atıldığında sağlık, eğitim, korunma ve yaşama hakları dışındaki diğer haklar konusunda söylem üretilmediğini ifade eden Demirayak, yetişkinler dünyasında özellikle COVID-19 salgını gibi sonuçları kestirilemeyen ve belirsizliklerle dolu durumlar ortaya çıktığında çocuklara yönelik yaklaşımın oldukça korumacı bir yere dönüştüğünü söyledi.

Cem Demirayak, pandemi sürecinde bu yaklaşımın ciddi anlamda yüzeye çıktığını; çocukların oyun, dinlenme ve boş zaman haklarından tutun doğru bilgi alma hakkına kadar yaşamında önemli yere sahip olan sözleşmedeki pek çok hakkın ne yazık ki dikkate alınmadığı bir süreç olarak devam ettiğini belirtti.

Türkiye’de çocuk haklarının iyileştirilmesi açısından sivil toplum kuruluşlarının atması gereken adımlara da değinen Demirayak, “Sivil toplum kuruluşları her zaman çocuk hakları mücadelesinin önemli bir aktörü olarak yer aldı. Hangi alanda çalışırsa çalışsın her STK’nın çocuk haklarını gündemine alması, yaptığı faaliyetlerin çocuklara zarar verme riskini en aza indirmeye yönelik politikalar, kurum içi belgeler ve davranış kuralları geliştirmesi önemli bir ihtiyaç.” dedi.

Kurumsal kapasiteyi arttırmaya yönelik geliştirilen çocuk koruma ve çocuk güvenliği politikalarının, bu yolda gerçekleşecek eğitimler ile evrensel eğilimi görmeyi ve tanımayı sağlayacak içerikte uluslararası etkinliklerin ilham verici ve birlikte yol tutmayı sağlayacak bir etki yaratabileceğini söyleyen Demirayak, haklara daha bütüncül bir yerden bakıldığını, böylece çocuk hakları alanına katkı sağlayan belli bir konuda uzmanlaşmanın ötesinde; daha fazla ve çeşitlilikte söylemler üretebilmenin imkanlarının yaratılabildiğini belirtti.

Hepimiz için ders alabileceğimiz, duyulabilecek deneyimler, hatalar ve başarılar artıyor.

Demirayak, Türkiye’de çocuk haklarının iyileştirilebilmesi ve korunması açısından medyanın nasıl bir yol haritası izlemesi gerektiğine dair ise medya alanında yöneticiler dahil tüm çalışanların katkı koyduğu medya içeriklerinde haber alma hakkı ile çocuğun özel yaşam hakkının çatıştığı durumlarda çocuğun yararını gözetecek şekilde kararlar alması gerektiğini söyledi. Demirayak’a göre, çocuğun mağdur, zayıf, ihtiyaç duyan gibi kendini gerçekleştirmesini engelleyecek şekilde algılanmaması için çocuk hakları odaklı bir yaklaşımla hareket edilmesi ve bu amaçla medya mensuplarının güçlendirilmesi; daha çocuk hakları temelli bir yaklaşımla var olabilecek medya mecrasını oluşturmayı sağlayabilir.

The post Türkiye’de Çocuk Hakları: ‘Her STK Çocuk Haklarını Gündemine Almalı’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Şu anda yaygın olarak kullanmakta olduğumuz dezenformasyon, mezenformasyon ve malenformasyon gibi kavramların hepsine biz bir şapka terimle “bilgi düzensizlikleri” adı veriyoruz. Bu bilgi düzensizliklerinin en önemli özelliği, insanların gerçek dünya hakkındaki algılarının dışarıdan bir müdahaleyle yanlış hale gelmesi. Bu yanlış müdahale, dezenformasyonda kötü bir niyetle yapılabildiği gibi mezenformasyon örneğinde iyi bir niyetle yanlış bilginin yayılması olarak gerçekleşebilir. Malenformasyon ise iyi doğru bir bilginin kötü niyetle, yani zarar vermek amacıyla yaygınlaştırılması olarak tanımlanıyor.

Buradaki en önemli nokta bilgi düzensizliklerinin de tıpkı psikolojik düzensizlikler gibi normalden bir sapma olduğunu düşünülmesi ve insanların bu bilgi düzensizliklerine maruz kalmasalar daha doğru bir dünya algısına sahip olacaklarının ve kendileri için daha doğru kararlar verebileceklerinin varsayılması. Bu açıdan, bireylerin doğru karar vermelerine yönelik en büyük tehdit olarak görülüyor.

Sosyal medya ile mobil teknolojilerinin kullanımının giderek yaygınlaştığı bu dönemde yanlış bilgilerin yayılımı da ciddi oranda arttı. Peki, günümüzde yanlış bilgi neden bu kadar çok yaygınlaştı?

Yanlış bilginin günümüzde bu kadar çok yaygınlaşmasının en önemli sebebi içinde bulunduğumuz bilgi ekosistemi. Özellikle enformasyon teknolojilerinin ve sosyal medyanın gelişmesi ile bilgi alışverişimiz hiç olmadığı kadar hızlandı ve farklılaştı, içinde bulunduğumuz bilgi ekosisteminde hız en önemli faktör. Bilgi daha önce hiç olmadığı kadar büyük hacimde üretiliyor ve çok hızlı bir şekilde yaygınlaşıyor. Üstelik geleneksel medyanın yanı sıra sosyal medya dediğimiz platformlar bilginin yaygınlaşmasına çok katkıda bulunuyor.

İnsanlar olarak daha önce hiç karşılaşmadığımız kadar yoğun bir bilgi akışı ile karşı karşıyayız.

Bu nedenle doğru bilgiyle yanlış bilgi arasındaki ayrımı yapamaz hale geldik, üstelik şu anda içerisinde bulunduğumuz pandemi gibi faktörler de bizi paniğe sürükledi. Pandeminin ve benzer krizlerin verdiği belirsizlik halinden kurtulmak için bir an önce kesin ve doğru olduğunu düşündüğümüz bilgilere sarılmak istedik. Ancak doğru bilgiyle yanlış bilgi arasındaki ayrım yapamayışımız bizi yanlış bilgilere daha fazla maruz bıraktı.

Bu noktada dezenformasyonun da arttığını söylememiz gerekebiliyor. Ülkeler, “Melez Savaş” adı verdiğimiz bir yöntemle ve düşmanlarının ya da rakiplerinin olumsuz etkilenmeleri için dezenformasyonun yayılmasını tetiklediler. 2016 Amerikan Başkanlık Seçimleri ya da aşılarla ilgili yanlış bilgilerin yayılması bunun iyi örneklerinden biri oldu. Bugün Avrupa Birliği ve NATO dezenformasyonu en önemli güvenlik sorunlarından biri olarak görüyor, buna karşı tedbirler geliştirmeye çalışıyor.

Bilgi düzensizliğine sebep olan ve bu yolla bilgi ekosistemine derinden zarar veren faktörlerin neler olduğunu ve hangi kanallarla engellenebileceği konusunda iki aşamalı eğitim anlayışıyla geniş kitlelerde farkındalık yaratmak amacıyla yaşama geçirdiğiniz RDM edu projesi fikri nasıl ortaya çıktı? Proje kapsamında hangi faaliyetler yürütülecek?

Bizim Türkiye’de Bilgi Düzensizliği ile Mücadele Etmek ya da kısaca, “rdm.edu” adı verdiğimiz eğitim projesi, geçen yıl Kasım ayında başlattığımız bir çalışmanın devamı. Kasım 2020’de bu konunun Türkiye’de fazla çalışılmadığını düşünerek bir seminer dizisi başlatmıştık. 4 hafta süren seminerde on iki ayrı ders verilmiş ve yaklaşık 300 katılımcı, dersleri başarıyla tamamlamıştı. Bu yıl da daha geniş bir kesime erişebilmek ve daha önemlisi Türkiye’de bilgi düzensizliği ile mücadeleye yönelik bir müfredat geliştirmeyi hedefledik. Bu amaçla öncelikle daha önce bizim eğitimlerimize katılmışlara öncelik vererek seçtiğimiz 25 arkadaşımızı yoğun bir eğitim sürecinden geçirdik. Bu eğitim sürecinde hep daha önce öğrenilen kavramlar tekrarlandı hem de yeni kavramların nasıl öğretilebileceğine dair bir kapasite geliştirilmesini hedefledik. İkinci aşamada bu arkadaşlarımız bizim geliştirmiş olduğumuz eğitim müfredatını kullanarak kendi katkılarıyla da çok sayıda gence uzaktan eğitim verecekler.

Bu eğitimler sonucunda katılımcıların bilgi düzensizlikleri, hakkında bilgi sahibi olmasını ve önemlisi bu konuda güçlenmelerini hedefliyoruz. Proje sonucunda hem bu konuda bilgi sahibi olmuş ve Türkiye’ye yayılmış bir ağa sahip olacağız. Hem de ülkemizde okullarda ya da üniversitelerde öğrenebilecek yaklaşık 3 saatlik bir uzaktan eğitimin müfredatını oluşturmuş, temellerini atmış olacağız.

STK’lar RDM edu projesi kapmasında nasıl bir rol oynayabilir? Ayrıca sivil toplum kuruluşları bilgi düzensizliği ile mücadele kapsamında neler yapmalı?

Sivil toplum kuruluşları içerisinde bulunduğumuz bilgi düzensizliği sorunlarından en fazla etkilenen kurumlar arasında. Yaptıkları birçok faaliyet dezenformasyon ve mezenformasyon sisinin arkasında kayboluyor. Bu nedenle hem sivil toplum kurumu çalışanlarının hem de toplumun bilgi düzensizlikleri konusunda dayanıklılık kazanması hepimizin işimizi daha iyi yapmamızı sağlar.

Projemiz süresince sivil toplum kuruluşlarından bizim eğitimimize hem öğrenci, hem de eğitici olarak katılabilmeleri bizim çabalarımıza katkıda bulunacaktır. Ayrıca, Kasım 2020’de yaptığımız seminerlerden yola çıkarak uzaktan erişimli bilgi düzensizlikleri konusunda eğitim planlıyoruz. Bir tür kitlesel eğitim platformu olacak bu araçla; bireyler kendi kendilerine, bilgi düzensizlikler konusunda bilgi sahibi olabildikleri gibi kurumlar da oradaki malzemeyi kullanarak çalışanlarına bu konuda eğitim verebilirler. En önemlisi bilgi düzensizlikleri karşısında geliştireceğimiz ortak farkındalık daha etkin bir mücadele yürütmemizi de sağlayabilir.

Bilgi düzensizliği ile mücadelede medya nasıl bir yol haritası izlemeli?

Bilgi düzensizlikleri söz konusu olduğunda medya hem bu bilgi düzensizliklerini yayan hem de bilgi düzensizliklerinden zarar gören kurum olarak karşımıza çıkıyor. Tiraj ve tık kaygısı taşıyan medya yanlış bilginin sansasyonelliğine kapılıp yaygınlaşmasına katkıda bulunabiliyor. Öte yandan geleneksel medyanın sansasyonel gazetecilik yapanlar, troller ve botlar karşısında yenik düştüğünü de biliyoruz.  Yurttaş gazeteciliği ise  ne kadar övülse de yanlış bilginin yaygınlaşmasına katkıda bulunuyor.

Bu nedenle medyanın yapabileceği bazı şeyler var. Birincisi, kendisinin yanlış bilgi yayılımına katkıda bulunduğunun farkına varması ve yanlış bilgi yayılımına engel olması. Bu da haber üretenlerin yani gazetecilerin ve diğer içerik üreticilerinin yanlış bilgi konusunda farkındalığa sahip olmasıyla mümkün olabilir. İkincisi yanlış bilgiye yer vermeyerek, daha temiz bir bilgi ekosisteminin oluşmasına katkıda bulunabilir. Eğer bu kolektif bir çabayla gerçekleştirilirse yanlış bilgiye yer vermemekten oluşan zarar da büyük olmaz. Üçüncü olarak okuyucuların, takipçilerin ya da izleyicilerin yanlış bilgi konusunda farkındalığa sahip olması ve donanımlanması konusunda çaba harcayabilir, o zamanda yanlış bilgiye karşı olan talep azalacaktır bundan da temiz bilgiye yer veren medya daha karlı çıkacaktır.

The post Bilgi Düzensizliği: RDM edu Farkındalık Yaratmayı Amaçlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Uzun zamandır gerek akademide gerek siyasette ve medyada tartışılan kutuplaşma kavramını açıklamadan önce kutuplaşmayla ilgili de bir kutuplaşmanın olduğunu söyleyebiliriz. Belirtilmesi gerekir ki kutuplaşma sadece Türkiye’ye özgü bir durum değil, Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere özellikle siyasal elitler, siyasal partiler arasındaki kutuplaşma ele alınıyor. Ortak çalışmayı engelleyen bir durum olan bu siyasal kutuplaşma, bireysel düzeyde de etkili olabiliyor.

Bizim çalışmamızda da özellikle üzerinde durduğumuz bu bireysel kutuplaşma ise duygusal kutuplaşma olarak tanımlanıyor. Siyasi parti taraftarlığı kimliklere dönüşerek, farklı siyasal parti taraftarlarının bir arada olmak istememesi veya ‘kendilerine’ hak olarak gördüklerini kendilerine uzak gördükleri parti taraftarlarına hak olarak görmemeleriyle sonuçlanabiliyor. Ayrıca kendi grubumuza olumlu sıfatları atfederken, uzak gördüğümüz parti taraftarlarına negatif sıfatlar söylenebiliyor. Bu da toplumsal olarak farklılıklarla beraber yaşamayı zorlaştırıp, diyaloğu, ortak akılla sorunlara çözüm üretmeyi engelliyor. Örneğin, çok farklı grupların bir araya gelmesi açısından kapsayıcı bir ortaklık deneyimi olan Gezi, aynı zamanda toplumun kutuplaştığı bir konu olarak da karşımıza çıkabiliyor.

2013 yılından itibaren Türkiye’de kutuplaşmanın bu kadar yaygınlaşmasının temel sebepleri nelerdir?

Türkiye’de kutuplaşmanın yaygınlaşmasına dair tek bir tarih vermek çok kolay değil. Aslında daha önce yazdığımız Fanus’ta Diyaloglar kitabında da ele aldığımız gibi Türkiye’de çevre-merkez, Türk-Kürt, sağ-sol, laik-dindar ayrışmaları gibi kadim bölünmeler var. Geçmiş dönemlere ait temsili veri yok ve bu bağlamda da kutuplaşma şu oranda arttı gibi kıyaslamalar yapmak mümkün değil. Ayrıca başta sosyal medya olmak üzere içinde olduğumuz dönemin koşulları başka dönemlerle karşılaştırılmayacak bir ortam yaratıyor.

Yaptığımız çalışmalarda Türkiye’deki siyasal iklimi anlamak açısından kutuplaşmanın oldukça önemli bir kavram olduğunu ve birçok başlıkta oldukça derin kutuplaşmaların olduğunu tespit ettik. Bunun nedenlerini sıralamaya, anlamaya çalıştığımızda ise yapısal faktörleri mutlaka belirtmemiz gerekiyor. Daha açık şekilde söylemek gerekirse, siyasal sistemler – başkanlık sistemi, seçim sistemleri, medya sistemleri, küreselleşme, demografik değişim – bu açıdan önemli bir role sahip. Bunlarla birlikte, siyasetçilerin rolü ve söylemleri de mutlaka eklenmeli. “Biz ve onlar” vurgusunu yineleyen popülist söylemin kapsayıcı bir dil kurmaktan ziyade grupları birbirinden uzaklaştıran, daha çok kutuplaştıran bir etkisi var. Parti taraftarlığının kimliğe dönüşmesi, sosyal medya başta olmak üzere medyanın partizan bir dille gerçekliği yeniden inşa etmesi ve ülkede oluşmuş olan bu  kutuplaşmış ortam ile neredeyse her konunun bu çerçeveden değerlendirilmesine yol açmakta. 

Türkiye toplumunda kutuplaşma ve bunun verdiği zararlar hakkında farkındalık yaratmak amacıyla proje ekibinde yer aldığınız TurkuazLab projesi fikri nasıl ortaya çıktı? Proje kapsamında ne gibi faaliyetler yürütülecek?

TurkuazLab’ın açılımı, Türkiye’de Kutuplaşmayı Azaltmaya Yönelik Stratejiler ve Araçlar Projesi. Amacımız Türkiye toplumunda kutuplaşma ve bunun verdiği zararlar hakkında farkındalık yaratarak, Türkiye’de insan hakları, sosyal uyum ve ötekine saygının hâkim olduğu yeni bir ekosisteme katkı sağlamak için sivil toplum, akademi, medya ve siyasi partileri kutuplaşmayı azaltacak stratejiler ve araçlar ile donatmak.

Kutuplaşma konusunda Türkiye’den ve dünyadan uzmanlarla birlikte uzman görüş anketi gerçekleştirdik. Dört aşamadan oluşan ankette, uluslararası uzmanlardan kutuplaşmanın temel nedenleri ve çözüm önerileri çerçevesinde görüş bildirmeleri ve görüşlerini bir önem sıralamasına koymaları talep edildi. Son aşamada ise, katılımcılar kutuplaşmanın azaltılmasına yönelik çözüm önerilerinin uygulanabilirliklerini derecelendirdi. Türkiye’deki kutuplaşmanın daha net bir resmini oluşturmak amacıyla Türkiye’nin yetişkin nüfusunu temsil eden 4.000 kişiyle anket gerçekleştirdik. Anketin sonuçlarına internet sitesinden ulaşabilirsiniz.

Önümüzdeki dönemde il çalıştayları gerçekleştireceğiz. İl çalıştaylarının amacı sivil toplum örgütleri üyeleri, akademisyenler, gazeteciler, siyasi partilerin il teşkilatları ve diğer yerel aktörlerin katılımıyla kutuplaşma konusunda farkındalık yaratmak; yereldeki aktörlerle beraber Türkiye’de kutuplaşmayı azaltacak strateji ve araçları tartışmak ve buna dair adım atmak. Ayrıca ilkini gençlerle yapacağımız çevrimiçi  buluşma serileri de gerçekleştireceğiz.

Farkındalığın oluşturulması ve kutuplaşma sorununu çözümleriyle birlikte gündemde tutmak için uzman kişilerle podcast ve webcast’ler düzenliyoruz. Bu serilerde kutuplaşmayla ilişkili popülizm, demokrasi, geleneksel ve sosyal medya tartışılarak çözümün neler olabileceğine dair fikirler de paylaşılıyor.

Sivil toplum kuruluşları TurkuazLab  projesi kapsamında nasıl bir rol oynayabilir ve  toplumsal kutuplaşma ile mücadele kapsamında neler yapmalı?

Sivil toplum kuruluşları farklı alanlarda toplumun ihtiyaçlarının seslendirilmesi için çok önemli bir role sahip. Çeşitli grupların farklı ihtiyaç ve taleplerini gözeterek, ortak çözümler geliştirilmesine katkıda bulunabileceğini düşünüyoruz. Farklılıkların birbirleriyle temas edebilecekleri alanlar yaratmak ve işbirliği yapabilmelerine olanak sağlayacak güven ortamının sağlanması çok önemli. 

Sosyalizasyon sürecinde önyargılarımız, kalıp yargılarımız, dışlayıcı tutum ve davranışlarımız oluşabiliyor. Bütün bunların diğerleri için ne gibi olumsuz koşullar yarattığının farkına varılması gerekmekte. Bunun için kendimizle yüzleşmeli ve diğerleriyle bir araya gelmeli, temas etmeliyiz. Dolayısıyla sivil toplum kuruluşları yürüttükleri aktivitelerde daha kapsayıcı bir şekilde ortak amaçlarla bir arada olmayı gerçekleştirebilir. İl çalıştaylarımızda yereldeki aktörlerle konuşmayı ve birlikte çözüm üretmeyi istiyoruz. Yine farklı temalar çerçevesinde, sivil toplumdan aktörlerle düzenleyeceğimiz buluşmalarda da mümkün olduğunca buna yönelik metotlar geliştirmeye çalışacağız.

Toplumsal kutuplaşma ile mücadelede medya nasıl bir yol haritası izlemeli?

Bahsettiğimiz önyargıların oluşmasında ve ötekileştirme süreçlerinde başta sosyal medya olmak üzere medyanın etkisi büyük. Bu nedenle de objektif, ayrımcı olmayan bir dilin kullanılması ve yaygınlaştırılması gerekiyor. Okuyucuların veya dinleyicilerin birbirinden farklı değerlerine ve yaşam tarzlarına saygı, tarafsız habercilik çok değerli.

İnsanlar birçok konuda bilgi edinmek için medyadan yararlanıyor. Bu yüzden bilginin doğruluğu, kullanılan dil çok önemli.  Yanlış bilgi ve provokatif bir dilin kullanılması belirli grupları düşmanlaştırabiliyor veya günah keçisi ilan edebiliyor. Özellikle sosyal medyada kendi yankı odalarımıza hapsolabiliyoruz. Geliştirdiğimiz fanus oyunu da bu konuda farkındalığı arttırmayı amaçlıyor. Medyada bu yönde bir farkındalığın olmasının ve ciddi bir çaba gösterilmesinin toplumsal kutuplaşma ile mücadelede önemli bir katkı sunacağı kanısındayız.

The post Toplumsal Kutuplaşma: TurkuazLab Farkındalık Çalışmalarına Başladı appeared first on Sivil Sayfalar.