‘Ormancılık Yönetimini Bana Verin İnsan Kaynaklı Orman Yangınlarını Üç Senede Yarıya İndiririm’

Orman Genel Müdürlüğü’nün (OGM) açıklamalarına göre 28 Temmuz – 12 Ağustos arasındaki dönemde ülkenin pek çok yerinde peş peşe başlayan orman yangınları 170 bin hektarlık alanı etkiledi. OGM açıklamasında yanan alanların 130 bininin ormanlık alan, geri kalan 40 bin hektarın ise tarım ve yerleşim alanı olduğu belirtildi. Cihan Erdönmez, bu yangınların elinizdeki kitabı bıraktığınızda yere düşeceğinizi bildiğiniz kesinlikte çıkacağının tahmin edildiğini, kendisinin 12 Haziran’da Yeşil Gazete’de, “Son Orman Yanmadan” başlıklı yazısında buna dikkat çektiğini ifade ediyor. 

Türkiye’de orman yangınları ortalamasının yıllık 10 – 12 bin hektar arasında olduğunu, en fazla 20 – 25 bin hektarlık orman yangını yaşandığını,  bu sene yanan orman alanının 50 bin hektarı bulacağını önceden tahmin ettiğini ancak gerçekleşen durumun bunun üç katına çıktığını ifade eden yüksek orman mühendisi Erdönmez, 2012 – 2020 arasındaki dönemde ülke ormanlarında 50.000 farklı işletmenin kurulduğunu ve orman yangınlarının onda dokuzunun insan kaynaklı ortaya çıktığını belirterek, “Çok iddialı bir şey söyleyeceğim. Bana ormancılık örgütünün yönetimini ormancılık politikalarını belirleme yetkisi ile birlikte verin insan kaynaklı her on orman yangınından en az beşini engellerim, çıkmaz o yangın” diye konuştu.

‘Yaşar Kemal İnsanlığın Ardıç Kuşudur’

‘Sevdiğim tüm edebiyatçılar benim sevgililerimdir. En çok sevdiğim sevgilim Tolstoy’dur. Yaşar Kemal ise benim annem gibidir” şeklinde Yaşar Kemal sevgisini betimleyen Cihan Erdönmez ile, 22 Mart 2020’de Twitter hesabı üzerinden paylaştığı ve oldukça büyük bir ilgi gören ‘Yaşar Kemal’in Bitkileri’ tweet dizisini de konuşma imkanı da bulduk. 

İnsanın insana zulmü ile insanın doğaya zulmünün aynı kökten beslendiğini, birini ortadan kaldırmadan diğerinin de sona ermeyeceğini 60’lı 70’li yıllarda saptaması ile Yaşar Kemal’in kendisi için çok önemli olduğunu dile getiren Erdönmez, kendisi orman fakültesine 1986’da ilk girdiğinde o dönemin ünlü hukuk insanı Hıfzı Veldet Velidedoğlu’nun Cumhuriyet Gazetesi’ndeki köşesinde, “Orman deyince okumazlar ki” başlıklı bir yazı yayınladığını, ormanlarla ilgili konuların toplumun aydın kesimi tarafından bile dikkate alınmadığının bu yazı ile ortaya konmuş olduğunu sözlerine ekledi.

‘Yaşar Kemal’in Bitkileri’ tweet dizisinin kitap projesi olarak devam ettiğini de vurgulayan Cihan Erdönmez, Adana Altın Koza Film Festivali yönetiminin de belgesel projesi için kendisi ile iletişime geçtiğini, o konuda henüz bir netlik olmasa da 2022 Altın Koza zamanı sürpriz bir ’Yaşar Kemal’in Bitkileri’ belgeselinin izleyiciler ile buluşabileceğini kaydetti.

‘Ayrıkotuna ‘Ayrık’ Dememiz Bile İnsani Bakış Açımız’

İkamet ettiği Kadıköy Fenerbahçe’de çıktığı yürüyüşlerde karşısına çıkan doğal bitkilere çok önem verdiğini, bunlara dair sıklıkla Twitter hesabından paylaşımlar yaptığını kaydeden Erdönmez, Kurbağalıdere’de rastladığı ve Nisan ayında doğal gözlem ile incelediğinde ona yakın farklı bitki saydığını belirttiği bölgeye dair Kadıköy Belediyesi ile iletişime geçmesine karşın İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin (İBB) 200 – 300 metrekarelik yerde bulunan bu bitkileri sökerek yerine gül fidanı dikmesini eleştirdiği mesajlarına gelen tepkilere dair de konuşma imkanı buldu.

İlhan Berk’in, “Bağışla / ayrıkotu / hep ben / konuştum” dizelerine atıfla ayrıkotuna tırnak içinde “ayrık” dememizin bile insani, doğadan kopuk bakış açımız olduğunu ifade eden Cihan Erdönmez, tarlamızda bahçemizde halı gibi bir çim olsun, ayrıkotu olmasın düşüncesinin Kurbağalıdere’deki doğal bitkilerin sökülerek yerlerine tek bir türün dikilmesi sonucunu doğurduğunu belirterek ekledi, “Ben Kadıköy Fenerbahçe’de ebegümeci toplayarak yemek yaptım. Kadıköy’de ebegümeci var, madımak var, labada var. Kadıköy’ün kendi haline bırakılmış, belediyelerin de elini değdirmediği alanlarında bu bitkiler var. Kurbağalıdere’de doğal bitkilerin sökülüp gül fidanı dikilen yerdeki güllerin arasından da tekrar labadalar çıkmaya başlamış. Çok mutlu oldum bunu görünce. Çünkü ayrıkotu da, labada da diyor ki, “Burası benim. Yapma. Burası benim!””

The post 2022 Müjdesi: ‘Yaşar Kemal’in Bitkileri’ Kitap Oluyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Akademi, toplumlar nezdinde eski önemini yitirdi mi? Michigan Üniversitesi’nden Andrew Hoffman’ın yakın zamanda kaleme aldığı bir yazı, bu tartışmayı alevlendirdi.

Üniversitelerin “fil dişi bir kule” olduğu iddiası, yeni değil. Kendi aralarında düzenledikleri konferanslarda, birbirlerinin araştırma dizaynlarında kusur bulmakla meşgul; kimi zaman iki elin parmağını geçmeyecek sayıda kişinin okuduğu akademik dergilerde kendi çalıp kendi oynayan; jargon katmanları yüzünden bazen birbirleri ile dahi doğru düzgün anlaşamayan bir güruh olarak görüyor olabilirsiniz akademisyenleri.

Ancak bu kanı ve eleştiriye varmadan evvel, şu soruyu sormamız gerek: Bir insan neden akademisyen olmak ister?

Kuzey Amerika sistemi üzerinden konuşacak olursak; iki senelik bir yüksek lisans programı, üstüne beş-altı sene süren bir doktora programı ve o da yetmezmiş gibi üstüne iki senelik bir doktora-sonrası programının nihayetinde, sürekli daralan iş piyasasında eğer şansınız yaver giderse, bir üniversitede iş bulup hoca olabilirsiniz. Bu süreçte, neredeyse asgari ücret civarı bir bursla geçinmek, iki üç kişiyle evinizi/lojmanınızı paylaşmak, asistanlığınızı yaptığınız hocaların bezdirişine maruz kalmak zorundasınız. Her türlü ayak işi, sınırsız çalışma saatleri, bürokratik zırvalığın yükü de cabası. Yale Üniversitesi’nden Nicholas Christakis’in, birkaç gün önce yaptığı paylaşım, durumun vahametini özetliyor: “Yüksek lisans ve doktora öğrencilerime diyorum ki, eğer haftada 60 saat çalışıyorsanız, meslektaşlarınızdan daha az çalışıyorsunuz demektir.” Hoca olduğunuzdaysa muhtemelen iş güvenceniz olmadan çalışacak, “yayın yap yoksa bitersin” mantığıyla akademik yaşantınızın değerini kaç atıf aldığınız ve kaç yayın yaptığınızla ölçmeye başlayacaksınız.

Peki, bir insan bunca çileyi neden çeker?

Aslında cevabı basit. Bir akademisyenin birincil amacı, dünyayı anlamlandırmaya çalışmaktır. Akademisyen, düşünme eyleminin önemine ve fikri üretimlerinin dünyada bir fark yaratacağına inanır. Düşünceleri, analizleri ile yaşadığı yere katkı sunmak ister. Ancak akademisyenlerin içinde bulunduğu bu ekosistem, onları fil dişi kulelerinde kalmaya bir nebze mecbur bırakıyor. Öncelikle, bu sistem içinde yetişenler, kamuyla makul bir etkileşime hazırlanmıyorlar. Ben hayatımda dinlediğim en sıkıcı, en dayanılmaz sunumları, akademik konferans ve panellerde dinledim. Kolay kolay altından kalkılamayacak derecede büyük veri setleriyle çalışan, dahiyane argümanlar ve istatistiki testler geliştiren bu harikulade beyinler; iş bunları sunmaya, yeri geldiğinde jargonlarından arındırıp özünü anlatmaya geldi mi çakılıp kalıyor.

İkincisi ise, akademik yayın haricindeki her türlü amaç ve eylem hor görülüyor. Yüksek lisansımı yaptığım dönemde, sivil toplum angajmanlarımdan ötürü bir hocam, “sen akademik odağını kaybettin!” diye bana çatıyordu. Halbuki akademisyenler, yeri gelip ömürlerini vakfettikleri konuları, en başta dünyaya etki etmek için çalışmaz mı? Örneğin politik patronaj, seçim hileleri, iyi yönetişim, yolsuzluk gibi konuları çalışan bir akademisyenin, misal, Oy ve Ötesi’nde, Uluslararası Şeffaflık Derneği’nde ya da Doğruluk Payı’nda gönüllülük yapmasından doğal ne olabilir?

Bir özel üniversitede, asistanlarını 1 Mayıs’ta okula çalışmaya çağıracak kadar politik hassasiyetlerden yoksun hocalardan (yaşanmış hikayedir) sivil toplum aktivizmini anlamalarını beklemek belki naif geliyor olabilir. Ancak bu sistemin çarklarına karşı duran onlarca hocamız var. Akademik üretimleri ve eylemleriyle, sivil toplumdaki mücadeleleri ve öğrencilerine verdikleri destekle fark yaratıyorlar. İsimlerini zikretmek benim haddime değil ama dış politikada kadınlar deyince aklınıza Doç. Dr. Zeynep Alemdar, Adım Adım deyince Doç. Dr. Itır Erhart, çocuk işçiliğinin önlenmesi deyince Doç. Dr. Pınar Uyan geliyorsa, bunun bir sebebi var.

Ve en önemlisi akademisyenler, Murat Sevinç hocamın tabiriyle kimi zaman “saçmalasalar” da (zira üniversite, sınırsız saçmalamanın mümkün olduğu yegâne yerdir) düşüncelerini açık bir yüreklilikle ifade etmekten çekinmeyen, tarih boyunca da bu yüzden sürgün veya tasfiye edilen ama “barış için” çalışmaktan geri durmayan düşünce neferleridir. Daha doğrusu, böyle olmalıdır. Yaşar Kemal, buna “düşünce namusu” diyor: “Düşünce namusuna varan kişidir ki insanlara iyilik yapabilir. Memleketini, insanlarını sevebilir. Yani kendi can-ı azizinden başkasını sevebilir.”[1] Üniversitelerin “milli değerlere” dayanması gerektiğini düşünenlere diyebilirim ki türlü türlü yardakçılık ve kraldan çok kralcılıklarıyla “düşünce namuslarını” korumaktan aciz kişilerden; “kendi can-ı azizinden başkasını”, memleketini sevmesini beklemek, olsa olsa komedi değil midir?

Akademinin değeri, yayım yaptığımız dergilerle, atıf sayılarıyla, sunum yaptığımız akademik konferanslarla değil; düşünce namusuyla ve topluma ne kattığımızla ölçülür. Sivil toplum aktivizmi ise bunun yalnızca bir veçhesi.

Düşünce namusunu koruyan, toplumun madunlarıyla dayanışma sergileyen, canını dişine takarak bazen işi ve hürriyeti pahasına yaşadığı yerde fark yaratmaya çalışan çok değerli hocalarıma en derin saygılarımla…

[1] Yaşar Kemal. 2015. Sevmek, Sevinmek, İyi Şeyler Üstüne. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

The post Fil Dişi Kulede Düşünce Namusu ve Aktivizm appeared first on Sivil Sayfalar.

Burs programı hem yurtiçi, hem de yurtdışı seyahatler için burs vermektedir. İlk kez başvuru yapanlar sadece yurtiçi seyahat bursu için başvurabilirler. Yapılan burs başvuruları dört kişiden oluşan seçici kurul tarafından değerlendirilir, o yıl bursa hak kazanan öğrenciler seçici kurul tarafından oybirliği ile seçilir. Yurtiçi seyahati sona eren bursiyer proje sonuçlarını seçici kurul ve kamuoyu ile paylaşır. Seçici kurul tarafından seyahat projesinin sonuçları en iyi olarak belirlenen bursiyer ertesi yıl yurtdışı seyahat bursu için başvuru yapmaya hak kazanır. Burs kazanan her bir öğrenciye seçici kurul tarafından bir mentör, yani bir danışman kişi atanır. Mentör, proje boyunca bursiyer öğrenciye yol göstericilik yapar, kendi tecrübelerini paylaşır ve seyahat projesinin yönetimiyle ilgili tavsiyelerde bulunur. Bu süreç boyunca bursiyer de seçici kurula veya danışmanına seyahat ve proje süreçlerinin gidişatıyla ilgili bilgi vermelidir.

Başvuru Koşulları

Başvuru Süresi

Yaşar Kemal Seyahat Burs başvuruları sadece internet üzerinden alınır. Adaylar başvuru formunu eksiksiz bir şekilde doldurarak burs başvurularını yapabilirler. Adaylar 15 Eylül 2017 Cuma Türkiye saatiyle saat 23:49‘a kadar başvuru yapabilir.

Başvuru Koşulları

Yaşar Kemal Seyahat Bursu’na başvuracak olan adaylar:

• Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmalıdır.
• 01.01.1994 ile 31.12.1999 tarihleri arasında doğmuş olmalıdır.
• Seyahatini yurtiçinde bir yere ya da yerlere yapmalıdır.
• Sağlık durumu seyahat etmeye elverişli olmalıdır.
• Seyahatini en geç 31 Aralık 2018 tarihinde tamamlayacak şekilde planlamalıdır.
• Burs başvurusunun kabulü halinde burs veren ile sözleşme imzalamalıdır.

Bursiyer Sayısı

Yaşar Kemal Seyahat Burs Programı 2017’de en fazla 3 öğrenciye yurtiçi seyahat bursu verecektir.

Burs Miktarı

Adayların yurtiçi seyahat için talep edebilecekleri maksimum burs miktarı 1500 Türk Lirasıdır. Yurtiçi seyahat projelerini başarılı şekilde tamamlayıp seçici kurul tarafından onay alan adaylar devam eden yıllarda yurtdışına yapmayı planladıkları seyahat projeleri için 1500 € tutarında burs başvurusu yapmaya hak kazanırlar. Toplam bütçesi belirtilen bu miktarları aşan projeler değerlendirmeye alınmaz. Burs tutarları bursiyerlerin banka hesaplarına seyahatlerinden en geç bir hafta önce yatırılır. Yapılacağı beyan edilen seyahat projesi gerçekleşmediği takdirde bursiyer, talep ettiği burs tutarının yarısını iade etmekle yükümlüdür.

Bütçe yaparken dikkat edilecek hususlar:

• Ulaşım bütçesi toplam bütçenin % 30’undan fazlası olamaz.
• Konaklama bütçesi toplam bütçenin % 30’undan fazlası olamaz.Değerlendirme

  İlk değerlendirme başvuru süresinin dolmasını takiben 15 gün içinde 4 kişiden oluşan seçici kurul tarafından yapılır.

  Değerlendirme yapılırken;

  1) Aday başvuru koşullarını sağlıyor mu?
  2) Aday başvuru formunu eksiksiz ve istenildiği şekilde doldurmuş mu?
  3) Adayın talep ettiği burs miktarı uygun mu?
  4) Aday başvurusunu yaparken Türkçe imla kurallarına dikkat etmiş, Türkçe dilini güzel kullanmış ve anlatım bozukluğu yapmamaya özen göstermiş mi?
  5) Önerilen seyahat projesi mekansal, zamansal ve bütçesel açıdan uygun mu?
  6) Önerilen seyahat projesi özgün bir proje mi, proje sonunda elde edilmesi planlanan sonuçlar ve üretim çıktıları gerçekçi mi?

  sorularının cevapları aranır.

  İlk değerlendirmeden sonra kısa listeye kalan adaylarla seçici kurul duruma göre yüzyüze veya internet üzerinden mülakatlar yapar. Bursiyer bu mülakat esnasında seçici kurula seyahat projesi ile ilgili bir sunum hazırlamak ve seçici kurulu bu projeyi yapabileceğine ikna etmekle yükümlüdür. Örneğin aday mülakatında proje çıktısı olarak film üreteceğini belirtmiş ise bu sunumda seçici kurula film yapabildiğini gösterebilmelidir. Aday 4 kişilik seçici kurulun tamamının onayını almak zorunda olduğundan bursa hak kazanan adaylar oybirliği ile seçilir. Bursu kazanan adaylara seyahat projesini yürütmesi konusunda kendisine yardımcı olmak ve onu yönlendirmek üzere seçici kurul tarafından bir mentör (danışman) atanır.

Başvuru formu için tıklayın. 

The post Yaşar Kemal Seyahat Bursu başvuruları açıldı appeared first on Sivil Sayfalar.