Türkiye sulak alan ekosistemleri açısından çok zengin bir ülke; farklı özellikle onlarca uluslararası öneme sahip sulak alan bulunuyor. Bugüne kadar Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından bu alanların 14’ü Ramsar Alanı, 59’u Ulusal Öneme Haiz Sulak Alan ve 20’si Mahalli Öneme Haiz Sulak Alan statüsüyle koruma altına alındı. Ancak bu alanlar ve koruma statüsü olmayan diğer önemli sulak alanlar kurumaya ve yok olmaya devam ediyor.

Change.org Türkiye, sulak alanların korunması için bireyler ve STK’lar tarafından başlatılan kampanyalar arasından en fazla imzalananları, Change.org/SulakAlanlar adresinde bir araya getirdi. Türkiye’nin farklı coğrafi bölgelerinde yer alan sulak alan ekosistemlerinin ve bu bölgelerde yaşayan canlıların zarar görmesini engellemeye yönelik kampanyalar arasında İztuzu Kumsalı, Seyfe Gölü, Tuz Gölü, Nemrut Krater Gölü, Gediz Deltası, Salda Gölü, Muğla’daki Tuzla Sulak Alanı ve Kuzey Ege Bölgesi’nde bulunan Akçay Sulak Alanı’nı korumak için başlatılan kampanyalar öne çıkıyor. 

Türkiye’de kurumakta olan sulak alanlardan biri, Türkiye’nin en büyük ikinci gölü sayılan Tuz Gölü. NASA, Tuz Gölü’nün farklı yıllardaki uydu görüntülerini paylaşarak gölün yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu ortaya koydu. UNESCO Dünya Mirası listesinde bulunan, 6000 kuş yuvalama alanı ve 279 bitki ve bakteri çeşidine ev sahipliği yapan Tuz Gölü’nün kurumasının nedeni,  hem iklim krizi hem de yanlış uygulamalar.  

Kurumaya yüz tutan Muğla Milas’taki Bargilya Tuzla Sulak Alanı ise ülkemizin yaşayan son lagünlerinden. Kuzeyinde Güllük Deltası ve güneyinde Salih Adası ile beraber bir Önemli Doğa Alanı’nın tam kalbinde. Lagün olması nedeniyle kıyıları tuzlu suya adapte olmuş canlı yaşamına yuva. 

Yine kurumaya yüz tutan Akçay Sulak Alanı Türkiye’nin toplamında kaydedilmiş olan 491 kuş türünün %34’üne ev sahipliği yapıyor. Akçay Sulak Alanı’nı kaybetmek yalnızca Edremit Körfezi’ni değil Saros’tan Gediz’e tüm Kuzey Ege kıyı sulak alanlar sisteminin anahtar bir halkasını kaybetmek anlamına da geliyor.  

Siz de Dünya Sulak Alanlar Günü’nde Change.org/SulakAlanlar adresinde yer alan Türkiye’nin sulak alanlarının korunması için bir araya getirilen kampanyalara destek verebilirsiniz. 

The post 3 Van Gölü Büyüklüğünde Sulak Alanın Kurumasına Karşı 500 Bin İmza! appeared first on Sivil Sayfalar.

Buna göre, Tuz Gölü, Seyfe Gölü, Ereğli Sazlığı, Sultan Sazlığı, Karapınar Ovası, Gediz Deltası, Acıgöl’de üreyen flamingolar, bu alanlara yapılan müdahaleler sonucunda artık sadece Gediz Deltası ve Tuz Gölü’nde üreyebiliyor.

Konya Kapalı Havzası Avrupa çapında önemli bir sulak alanlar cenneti iken; havzada toplam alanı 350 bin hektarı bulan yirmiye yakın sulak alan bulunuyordu. Hotamış Sazlığı, Arap Çayırı, Yarma Bataklığı, Eşmekaya Sazlığı, Karapınar Ovası, Tersakan Gölü, Suğla Gölü, Hamidiye Gölü, Samsam Gölü ve dünyanın nazar boncuğu olarak tanımlanan Meke Gölü tamamen kurutuldu. Kulu Gölü, Bolluk Gölü ise can çekişiyor. 21 bin hektarlık Ereğli Sazlıkları’ndan geriye 150-250 hektarlık bir alan kaldı.

Konya Kapalı Havzası ülkemizin en az yağış alan bölgelerinden biri. Bölge su ihtiyacının büyük bir kısmını yeraltı sularından karşılıyor. Ancak yeraltı suları da aşırı kullanım nedeniyle hızla azalıyor. DSİ verilerine göre 1980’li yıllarda yeraltı su seviyesindeki düşüş 1 m civarında iken günümüzde yıllık ortalama düşüş 2 metrenin üzerine çıkmış durumda.

‘Suyumuz İçin Seferberlik Zamanı!’

Söz konusu tespitlerden hareketle, 51 STK tarafından yapılan ortak açıklamada karar alıcıların atması gereken şu adımlar sıralanıyor;

• Türkiye’nin son kalan sulak alanları koruma önceliğimiz olmalıdır. Aksi halde on binlerce canlısıyla birlikte Tuz Gölü’nü de diğer önemli alanlarımızı da kaybetmemiz kaçınılmaz. 60’lardan bu yana uygulanan yanlış tarım politikalarının değişmesi ve küresel iklim krizine de uyum sağlayacak şekilde uygulamaya geçmesi gerekiyor.
• Su yaşamın en temel gereksinimidir. Kuruyan sulak alanları ilk terk edenler kuşlar oluyor.  Maalesef terk edemeyenler bugün yaşandığı gibi ölüyor.
• Şimdi, suyumuz için seferberlik zamanı!
• Ekolojik işlevini yitirmiş sulak alanlarımızı yeniden sağlığına kavuşturacak ekosistem hizmetleri restorasyonu önceliklendirilmeli;
• insan ve doğanın su ihtiyacını bütünsel bir yaklaşımla ele alacak bir Su Kanunu hazırlanmalı ve bir an önce hayata geçirilmelidir.

The post ‘Flamingo Ölümlerinin Sorumlusu Yanlış Tarım Politikaları!’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Kırşehir Seyfe Gölü, Ereğli Sazlığı, Hotamış Sazlığı, Sultan Sazlığı, Avlan Gölü başta olmak üzere bir çok gölün kuruduğunu belirten Kılıç, “Kalanlar ise can çekişiyor. Örneğin Konya’daki Akşehir ve Eber gölleri yaşatılmaya çalışılsa da iki gölün de eski halinden eser yok. Afyon’daki Acıgöl bir başka örnek. Göl artık eski büyüklüğünde değil ve canlı çeşitliliğini de yitirmiş durumda. Sığ göllerimizden Kars Kuyucak Gölü de su kaynakları kesildiği için kuruma tehlikesinde. Büyük ve derin göller de bu yok oluştan nasibini alıyor. Manisa Marmara Gölü, Burdur Havzası’ndaki Burdur Gölü, Salda Gölü ve Yarışlı Gölü her yıl çekiliyor ve göl çizgisi her yıl küçülüyor. Hem gölleri besleyen çayların üzerindeki barajlarda su tutulduğu için.  Bu iki gölden çok daha büyük olan Beyşehir Gölü de su sıkıntısı çekmeye başlayan göller arasında. Balık çeşitliliği açısından dünyaca öneme sahip ve Türkiye’nin en büyük üçüncü gölü olan bu gölün kurumaya başlaması endişe verici. Göller Bölgesindeki bir başka büyük göl olan Eğirdir Gölü de aynı durumda. Kuruyan göllere bir başka örnek de Tuz Gölü. Tuz Gölü’nün çevresindeki pek çok sulak alan kurutulmuş durumda. Tuz Gölü de son yıllarda olması gerektiğinden daha küçük. Şuan gölün kurumamış olmasının tek bir sebebi var. O da Konya’nın atık su kanalının göle verilmiş olması. Yani evsel ve sanayi atıkları sayesinde göl var ancak göle giren su kirli olduğu için gölün yaşadığını ve korunduğunu söyleyemeyiz” diye konuştu.

Gölleri kurtarmak için yerel inisiyatiflerin çalışmalar yürüttüğünü ancak Devlet Su İşleri başta olmak üzere su yönetiminde söz sahibi kurumların desteği olmadığı için alınan sonuçların yeterli olmadığını belirten Kılıç, “Doğa Derneği uzun yıllardır Burdur Gölü’nün kurumasını engellemek için çalışıyor. Havza bazında planlamalar hem akademisyenler hem karar verici kurumlarla hazırlandı. Yönetim planlarında gölün yaşaması için barajlardan su bırakılması ve göl çevresindeki su tüketiminin azalması için kararlar alındı, sorumlu kurumlar belirlendi ve bu kurumlar sözler verdiler. Ancak uygulamada yetersiz kalındı ve özellikle DSİ barajlardan su bırakma sözünü tutmak istemiyor. Böylece Burdur Gölü, tüm tarafların bir araya gelmesine rağmen kurumaya devam ediyor.  Ne yazık ki, bunun örneklerini çoğaltmak mümkün. Beyşehir’den Ereğliye, Akşehir’den Seyfe’ye kuruyan tüm göller için çalışan insanlar ve kurumlar var. Ancak su yönetiminden sorumlu kurum istemedikçe etkili bir değişim olması mümkün olmuyor, dedi.

Kuruyan göller için artık önlem almanın yeterli olmadığı bir döneme girildiğini de kaydeden Kılıç, “Su kaynaklarımızın yok olmasının önüne geçecek bir yönetim anlayışına ihtiyacımız var. Bizlere iki ana sorumluluk düşüyor. İlki bu konuda talepkar olmak. Göllerimizin ve diğer su kaynaklarımızın korunması için yetkililerin sorumluluğunu yerine getirmesini talep etmeliyiz. Bu konuda çalışan uzman kurumlara daha fazla destek vermeliyiz.  İkincisi de kendi yaşamımızdaki doğrudan ve dolaylı su tüketimini azaltmak için sorumluluk almalıyız. Plastik su şişesinin kaç şişe su tükettiğini merak ederek başlayabiliriz. Ya da başka havzalardan getirilen suyun, gıdanın ve diğer tüketim maddelerinin hikayesini araştırmalı, en az su tüketimi olacak şekilde bir yaşam kurmalıyız” şeklinde konuştu.

The post “Su Kaynaklarının Yok Olmasının Önüne Geçecek Bir Yönetim Anlayışı Gerekiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.