NEET Genç Kadınlara Yönelik Projelere Toplamda 5 Milyon 500 Bin TL’lik Hibe Desteği Verilecek

Başvuruların iki aşamalı olarak gerçekleşeceği Hibe Programı kapsamında ilk etapta, 8-31 Mayıs 2023 tarihleri arasında bu bağlantı üzerinden ön başvurular alınacak. Ön başvuru aşamasını başarıyla geçen proje sahipleri, ikinci aşama olarak detaylı proje başvurusu için davet edilecek. Asgari destek tutarının 200 bin TL, azami destek tutarının 1 milyon TL olduğu Hibe Programı ile toplamda 5 milyon 500 bin TL’lik hibe ödemesi gerçekleştirilecek.

Geleceğini Kuran Genç Kadınlar Hibe Programı’na dernekler, vakıflar, kooperatifler, sanayi ve ticaret odaları, diğer meslek örgütleri ve belediyeler geliştirdikleri projeler ile başvuru yapabilecek.

Hibe Programı ile Sürdürülebilir Çözümler Geliştirilmesi Hedefleniyor

Geleceğini Kuran Genç Kadınlar Projesi Hibe Programı, 18-29 yaş grubunda ne eğitimde ne istihdamda yer alan (NEET) genç kadınların istihdam edilebilirliklerinin artırılması ve iş birliklerine dayalı yenilikçi modeller geliştirilerek istihdam edilmelerinin sağlanmasını amaçlıyor.

Hibe Programı ile NEET genç kadınların mesleki becerilerinin geliştirilerek istihdama katılımlarının sağlanması, iş fırsatlarının yaratılması, NEET genç kadınların eğitime ve istihdama erişimlerinin önündeki engellerin kaldırılmasına yönelik sürdürülebilir çözümler üretilmesi ve iş birliğine dayalı modeller geliştirilmesi konularındaki projelerin desteklenmesi hedefleniyor.

Geleceğini Kuran Genç Kadınlar Projesi Hibe Programı hakkında daha detaylı bilgiye buradaki Hibe Programı rehberi üzerinden ulaşılabiliyor. Ayrıca, hibe@geleceginikurangenckadinlar.org adresinden de bilgi alınabiliyor.

The post Geleceğini Kuran Genç Kadınlar Projesi Hibe Programı Afet Bölgesinde appeared first on Sivil Sayfalar.

Genç kadınların eğitime ve istihdama katılımını desteklemek amacıyla hayata geçen mentorluk programına hem farklı sektörlerde çalışan ve mentorluk desteği vermek isteyen kadınlar hem de 18-29 yaş arasındaki NEET genç kadınlar başvuru yapabilecek. Programa başvurular bu bağlantıdaki sayfadan 15 Mayıs tarihine kadar gerçekleştirilebilecek. Başvuruların tamamlanmasından sonra yapılacak eşleşmenin ardından mentorluk görüşmeleri çevrim içi olarak 12 hafta boyunca devam edecek.

Geleceğini Kuran Genç Kadınlar Projesi Hakkında

“Geleceğini Kuran Genç Kadınlar” projesi, Türkiye’de 18-29 yaş arasında ne eğitimde ne istihdamda yer alan (NEET) genç kadınların ekonomik ve toplumsal hayata katılımlarını artırma hedefiyle Şubat 2022’de hayata geçti. Proje, yüzde 50,5 oranındaki NEET genç kadınların farkındalıklarını artırmak, güçlenmelerini sağlamak, becerilerini ve istihdam fırsatlarını iyileştirmek için çalışmalarını sürdürüyor. 

Geleceğini Kuran Genç Kadınlar projesinin en önemli araçlarından biri olan “Fırsatlar Haritası”, 18-29 yaş arasındaki NEET genç kadınların Türkiye haritası üzerinden kendilerine en yakın iş, staj, eğitim ve girişim desteği fırsatlarına ulaşmalarını sağlıyor. Şimdiye kadar 2 bine yakın fırsatın yer aldığı Fırsatlar Haritası’nda kamu, özel sektör, yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşlarının fırsatlarına yer veriliyor. Türkiye’de sayıları 3,5 milyona ulaşan ne eğitimde ne istihdamda yer alan genç kadınlara fırsatlarıyla ulaşmak isteyen kurumlar da dijital portalın içerisindeki “Fırsat Girişi” özelliğiyle kendi fırsatlarını haritaya girme imkânı buluyor.

Proje kapsamında, NEET genç kadınların ihtiyaçları ve beklentilerini anlamak amacıyla yapılan saha çalışmaları sonucunda 2022’nin son aylarında projenin eğitim programı da hayata geçti. Projenin pilot illerinden olan Adana, Diyarbakır ve İzmir’de yüz yüze gerçekleştirilen eğitimler, NEET genç kadınların yoğun ilgisiyle yıl boyunca farklı konu ve içeriklerle devam edecek.

Geleceğini Kuran Genç Kadınlar projesi hakkında detaylı bilgiye ulaşmak ve Fırsatlar Haritası’nı incelemek için www.geleceginikurangenckadinlar.org adresini ziyaret edebilirsiniz.

The post Geleceğini Kuran Genç Kadınların Güçlenmesi İçin Mentorluk Programı Başlıyor! appeared first on Sivil Sayfalar.

Uğur Gülderer: Genç Hayat Vakfı Genel Müdürüyüm. Genç Hayat kurulduğundan beri vakıftayım.

Sezen Engiz: Ben İletişim ve Kaynak Geliştirme Koordinatörüyüm. 2010 yılından beri vakıftayım; gönüllü başlayıp, daha sonra profesyonel olarak çalışmaya başladım.

Burcu Kabil: 2018 yılında Araştırma Sorumlusu olarak başladım, şu an Araştırma Koordinatörü olarak devam ediyorum.

Sezen E: Genç Hayat Vakfı, hiçbir ayrım gözetmeksizin insan odaklı yaklaşıma önem vererek, 11-18 yaş grubu çocuk ve gençlerin eğitime erişimlerini desteklemek amacıyla 2008 yılında kuruldu.

Çocukların ve gençlerin sahip olduğu becerileri keşfetmeleri ve yetenekleri doğrultusunda bilgiye ulaşmaları için çalışıyoruz. Sadece çocuk ve gençlerle değil, onlarla temas eden herkesle çalışarak sürdürülebilir modeller üretiyoruz. Öğretmenleri, ebeveynleri, hatta çalışmanın içeriğine göre değişen hedef kitleleri kapsayan çalışmalar yapıyoruz. Örneğin konu mevsimlik tarım işçiliğinde çocuk işçiliğini önlemek ise, tarım iş aracısını, bahçe sahibini de çalışmalara dahil ederek çocukları destekliyoruz.

Mevsimlik tarımda çocuk işçiliğinin önlenmesi, gençlerin ve çocukların 21. yüzyıl becerileri edinmeleri, sosyal uyum, kız çocuklarının güçlendirilmesi üzerine proje ve burslarımızla; çocuk ve gençlerin eğitimini destekliyoruz. Ayrıca yaptığımız araştırmalarla bu alanlardaki çalışmalara katkı sunuyoruz. Detaylı bilgi için web sitemizi ziyaret edebilirsiniz:

Uğur G: Aslında işlerle birlikte biz de öğrendik, büyüdük. İlk başta çıkış noktamız, 11-18 yaş grubunun karşılaştığı sorunlardı. Bu sorunlara dair yapılabilecek şeyler üzerinden bakış açımızı geliştirdik, strateji ürettik. Bir taraftan da, çocuk işçiliği gibi çocukları ve gençleri eğitimden uzak bırakan ve hatta genç istihdamını da etkileyen bir konuya dair çalışmaya başladık. Tüm çalışmalarımızda özel sektör, devlet, üniversiteler, yerel ve uluslararası STK’larla çalışıyoruz. Genç, dinamik bir ekibimiz var ve sahayı seviyoruz.

Burcu K: Şu an aktif olarak devam eden üç projemiz ve çok yeni tamamladığımız bir projemizden bahsedebilirim.

Mevsimlik tarımda çocuk işçiliğinin önlenmesi için 2014 yılından beri çalışıyoruz. Şu an Düzce ve Sakarya’da Fındık Bahane projemiz devam ediyor. Her yıl hasat bölgelerinde üniversiteli gönüllü arkadaşlarımızın da aktif olarak yer aldığı yaz okulları açıyorduk. Ancak bu sene pandemiden dolayı yaz okullarını açamadık. Bunun yerine mevsimlik fındık hasadı için aileleriyle birlikte göç eden çocukların kaldıkları yerlere biz misafir oluyoruz. Çocuklar için hazırladığımız hijyen ve eğitim kitlerini dağıtıyoruz, atölyeler düzenliyoruz. Ayrıca burs desteği sağlıyoruz.

Mevsimlik gezici tarım işçiliğinde çocuk işçiliğinin önlenmesi ana odağımız olan, Çocuk İşçiliği için Son Durak: Eskişehir de devam eden projelerimizden. Hedef grubumuz hem mevsimlik tarımda çalışmak için Eskişehir’e göçle gelen aileler hem de geçici koruma altındaki bireyler. Bundan önce hem mevsimlik gezici tarımda çocuk işçiliğinin önlenmesi konusunda hem de geçici koruma statüsündeki çocukların eğitimi ilgili çalışmalarımız vardı. Bu proje ile aslında bu iki hedef grubunu birleştirmiş olduk. Geçici koruma altındaki bireylerin haklarına ulaşmaları, onlara sağlanan servislere erişebilmeleri, yönlendirilmeleri için vaka ve koruma çalışmaları yürütüyoruz. İşçilere yönelik eğitimler, çocuklara yönelik aktiviteler de var. Pandemiden dolayı saha çalışmalarına bir süre ara verdik gibi görünse de aslında sadece fiziksel olarak sahada yoktuk. Telefonla sürekli ailelerle iletişim halindeydik. Yönlendirme, ihtiyaç belirleme ve destek çalışmalarına devam ettik. Haziran 2020 itibariyle de fiziksel olarak tekrar saha çalışmalarımıza başladık.

Ayrıca, ortaokul ve lise çağındaki çocukları ve gençleri kapsayan, ana odağın toplumsal cinsiyet eşitliğinin sağlanması olduğu, kodlama ve robotik eğitimlerini içeren Eşittir Kod projemiz de devam ediyor. Yapılan araştırmalar ortaokul ve lise dönemlerinde kız çocuklarının matematik, fen, mühendislik gibi konulara ilgilerinin azaldığını gösteriyor. Bu gerekçeyle; genç kızları, bu alanlara yönlendirmek, bu alanlarda başarılı olabileceklerini göstermek için bu projeye başladık. Hem eğitimler devam ediyor, hem de ortaokul ve lise öğrencilerini bu alanda başarılı kadın mühendislerle, teknoloji alanında çalışan kadınlarla bir araya getirdiğimiz rol model çalışmaları yapıyoruz. Bu projemiz pandemiden neredeyse hiç etkilenmedi. Çünkü, eğitimlerimizi hızlı bir şekilde online platformlara taşıdık. Ayrıca okul öğrencilerimizin haricinde açık çağrıyla ulaştığımız çocuklara ve gençlere kodlama eğitimi verdik. Aynı şekilde rol model çalışmalarımızı da online platformlardan yürütmeye devam ettik.

Bunlarla birlikte, İstanbul’da devam ettiğimiz ve yoğunluklu olarak geçici koruma statüsündeki öğrencilerin nüfusunun fazla olduğu okullarda uyguladığımız Keşfet, Oyna, Paylaş! (KOP!) projemizi yeni tamamladık. Drama, beden perküsyonu, mimari, ders destek atölyeleri düzenledik; sanal müze gezisi bile yaptık. Pandemi sebebiyle bu projemize de online olarak devam etmeye çalıştık. Bu aşamada bizi en çok etkileyen konulardan biri, çocukların ve gençlerin teknolojik alt yapı yetersizlikleri oldu. Bu konuda da elimizden gelen desteği vermeye çalıştık

NEET’in bir sebebi de sektörlerin gençleri almaya hazır olmaması. Sektörler de kendilerini değiştirip, dönüştürmeli aslında.

 “Eğitimde, istihdamda ya da mesleki eğitimde olmayan” (NEET) olarak tanımlanan gençlerle yürüttüğünüz çalışmalarınız var mı?

Sezen E: Türkiye’de öğrenim ve çalışma hayatına katılamayan 15-24 yaş grubu gençlerin okuyamama ve çalışamama nedenlerini açığa çıkarmak ve ortaya çıkarılan sonuçlardan yola çıkarak gençlerin hayata katılımını sağlamaya yönelik çözüm önerileri sunmak amacıyla Sessiz ve Görünmeyen Gençler Araştırması’nı yaptık. İstanbul, Ankara, İzmir, Adana, Samsun ve Gaziantep illerinde, araştırmanın yapıldığı dönemde işsiz olan ve örgün eğitimde olmayan gençlerle görüşmeler gerçekleştirdik. Bu araştırmayla hem birebir NEET gençlerle çalışarak onların sesi olduk hem de sorunların görünür olması için aracı olduk.  Bu detaylı çalışmamıza web sitemiz üzerinden ulaşabilirsiniz:

Yine NEET gençlerle çalıştığımız Seyr-i Urfa adlı bir projemiz vardı. Urfa bir turizm bölgesi ve haliyle burada var olan bir NEET kategorisi var. O zaman neden bu iki şeyi bir araya getirmeyelim gibi bir çıkış noktası vardı projenin. Turizm alanında önde gelen iş insanlarını bir araya getirdik. Bu bağlamda, meslek edindirme kursları açıldı ve çok kapsamlı bir proje oldu. Bu tip projeler her şehrin kendine has özelliği ele alınarak bütün şehirlere yayılsa NEET kategorisi için inanılmaz bir çözüm olabilir.

Bir de NEET olana kadarki süreç var. Mevsimlik tarım işçiliğinde çocuk işçi olmasın diye yaptığımız projelerimizin tamamı bu süreci iyileştirmek, genç istihdamını sağlamak yani aslında yoksulluk döngüsünü kırabilmek için. Biz tüm bunlar için eğitime odaklandık. Nisan – Ekim ayları arasında hasada katılan çocuklar eğitimin döneminin üçte birini kaçırıyor ve ortalama yarısı okulu terk ediyor. Haliyle ilk baştan yola çıkmasınlar diye farkındalık ve önleme çalışmaları yapıyoruz. Hasat bölgelerinde de yine farkındalık ve koruma çalışmaları yapıyoruz.

Eğitimde fırsat eşitliği çalışmalarımıza da yine NEET olana kadarki süreci iyileştirme perspektifinden bakıyoruz. Özellikle genç kızların öncelikle kendilerindeki potansiyeli fark etmeleri gerekiyor. “Ben meslek lisesindeyim, ben ne yapabilirim ki, ben okuyamam, yapamam” algısını yıkmak gerekiyor. Diğer taraftan da, kızların bilişim alanında da istihdamının mümkün olduğunu genç erkeklerin küçük yaştan itibaren bilmesinin faydalı olacağına inanıyoruz.

NEET grubunda sizce kırılma noktaları nereler?

Sezen E: Sessiz ve Görünmeyen Gençler Araştırmamızda, “Genç kızlar neden eğitimde değiller?” diye sorduğumuzda aldığımız cevaplar düşük motivasyon, düşük sosyal sermaye, hayat tarzı, yanlış yönlendirme, evlilik, okul ortamı, destek bulamamaları, çocuk bakma vs. şeklinde oluyor. Peki, neden çalışma hayatında değiller? Çünkü, güvenli iş ortamı bulamıyorlar. Çünkü hem kendileri hem de aileleri o işe yönelmelerini istemiyor, kızlarının erkeklerle birlikte çalışmasını uygun bulmuyorlar. Sonra yine evlilik giriyor burada işin içine. Genç erkekler neden eğitimde değiller? Çünkü onlar da erken yaşta çalışmaya başlamak zorunda kalıyorlar. Okulda ve arkadaş ortamında sorunlar yaşıyorlar. Kayıt dışı ve düzensiz çalışıyorlar. Bu durumda görüyoruz ki,  genç kızlar için sosyal sermaye, çok belirleyiciyken; genç erkekler için aslında ekonomik sermaye çok belirleyici oluyor.

Uğur G: Tabii, bu homojen bir yapı değil, çok farklı açılardan bakmak lazım. Türkiye’de ve dünyada, eğitim sisteminden dolayı sadece okul için yetiştirilmiş nesiller var. Manpower’ın bir araştırması vardı. Araştırmaya göre,  Almanya’da işveren için teknik bilgi, beceri, deneyim, istihdam önemli iken; Türkiye’de işverenin beklentisi sosyal beceriler üzerine. Üniversite mezunu da olsa, master’ı da olsa, doktorası da olsa, hayat deneyimi olmayan insanlar eğitimini belli bir yere kadar götürse bile NEET olarak kalmak zorunda kalıyor. Çünkü o işteki sosyal beceriyi, öğrenmeyi, geri bildirim alıp vermeyi geliştirmeden insanları iş hayatına gönderiyoruz. Tabii kırılmalar da oluyor. Okul çeşitliliğinin azaltılmasıyla, gençlerin “ben neyim, ne yapabilirim” sorularını kendilerine sorarak, destek alarak, liseye geçişi sağlandı. Ama onun dışında Anadolu liseleri ve özel okulların altında, hatta hiyerarşinin en alt katında kalan meslek liselerine gidildiği anda, meslek lisesi bir kırılma noktası olabiliyor. İnsanlar, çocuklar ya da gençler aradıklarını bulamıyorlar. Bu nedenle de bir an önce hayata atılmak istiyorlar. Hasbelkader liseyi bitirseler bile, sektörlerle bağlantıları çok zayıf olduğu için, NEET olarak kalma riskleri çok yüksek oluyor. Yine üniversite tercihlerinde puanının yettiği yere girmek, hiçbir fikri olmadan üniversiteye gitmek, “sadece aileden uzak kalayım da neresi olursa olsun” diye tercih yapmak gibi sebeplerle üniversite seçimleri de çok isabetli olmuyor. Bu nedenle mezun olduklarında eğitimini aldıkları konularda iş bulmaları çok zorlaşıyor.

NEET’in bir sebebi de sektörlerin gençleri almaya hazır olmaması. Sektörler de kendilerini değiştirip, dönüştürmeli aslında. Devletin ilk defa işe girenlere verdiği teşvikler, genç kadınların çalışması için verdiği teşvikler; bunlar çok önemli araçlar. Ancak bunlardan faydalanan şirketler de var, özellikle özel sektörde. Kamuda daha çok yer açılmaya çalışılıyor. Ama bu kültürün gelişmesi gerekiyor; o teşvik süresi bittiğinde, o kişiyi işten çıkartıp, yeni birisini istihdam edip, yeniden o teşviki alma yoluna gidilmemeli. Yani, sadece gence yönelmek, yüklenmek burada bizi bir çıkmaza götürebilir. Konuya daha kapsamlı bakılmalı. Gençleri güçlendirmenin yanı sıra sektörleri de güçlendirmeliyiz.

NEET olduktan sonra, eğer dışarıdan eğitimle ilgili adımlar atamamışsa eğitime dönmesi çok zor oluyor.

 Örgün eğitimin başka bir hal alacağı, daha çok online eğitime dönüleceği, okulların biraz daha önemini kaybettiği bir döneme gidileceği söyleniyor şu an. Sizce böyle bir değişim NEET gençlerinin hayatını nasıl etkiler, online imkanlara ne kadar ulaşabiliyorlar?

Uğur G: Online eğitim için bireyin kendinin o bilgiye ulaşmayı istemesi lazım. Okullarda eğitim çok daha kolay. Çünkü bir yönerge var; sabah kalkacaksın, giyineceksin, mental olarak okula hazırlanacaksın, gittiğinde sosyal bir ortam içinde olacaksın. Sonra da gerçekten öğrenmiş misin bunun üstünden bir not alacaksın. Ortada bir puanlama sistemi var ve senin başarını, bundan sonraki adımlarını onlar belirleyecek. Ama online eğitim farklı. Örneğin dezavantajlı gruplara baktığımızda, geçici koruma altındakilerin akıllı telefonu var. Ama evde bir tane akıllı telefon var ve interneti kısıtlı. Üç çocuk tek bir telefonu nasıl paylaşacak? Hangi sırayla, hangi önem sırasına göre onu kullanacak? Bu noktada dezavantajlı çocukların muhakkak desteklenmesi gerekiyor. Ayrıca, teknolojinin sosyal medya kısmı dışında, öğrenmek için kullanmasının da alışkanlığa dönüşmesi gerek.

Online eğitimin haricinde Covid-19 ile ilgili genel duruma baktığımızda, gözlemlerimize dayanarak okul terklerinin arttığını söyleyebiliriz. Fakat asıl tabloyu fiziki olarak okullar açılınca göreceğiz. Diğer yandan ailelerin de çocuklarını okula göndermekle ilgili korku ve kaygıları var ve bu belirsiz durum çocuklara ve gençlere de yansıyor. Mezun olanlar da biraz durulsun bu durum diye iş aramıyor, bekliyor. Bu durumda da geleceğe dair korku ve kaygıların arttığını söyleyebiliriz.

Siz bu alanda yapılan çalışmaları nasıl değerlendiriyorsunuz? Sizin yaklaşımınıza uygun olmadığını düşündüğünüz yönleri neler?

Uğur G: Belli bir strateji ve belli bir hedef doğrultusunda yapılan çalışmaların anlamı daha büyük oluyor. Biz 2014’ten beri gezici tarımda çocuk işçiliği olmasın diye çalışıyoruz. 2014’ten beri çok aşama kaydetti bu konu. Hem savunuculuk adına hem de farkındalık yaratarak ilgili aktörleri harekete geçirme adına. 12 yıllık eğitim olması aslında bir taraftan avantaj. Çocuğu yakalayabileceğiniz, destek olabileceğiniz daha çok süre veriyor. Ancak içini çok iyi doldurmak, çocuğu gerçekten içinde yaşadığı zamana göre yetiştirmek önemli. Yalnızca teknoloji değil, sosyal beceriler de çok fazla yer tutuyor. Sistemsel değişimin, dönüşümün yakalanması ve kararlılıkla uygulanması gerekiyor.

Sizce bu sorunlar nasıl çözülür?

Uğur G: Okulu terk eden gençlerin bir kısmı pişman oluyor ve “ne yapayım, ne edeyim, diploma alayım” diye okulu açık öğretimden devam ettirmeye çalışıyor. İşte bu noktada eğer desteklenebilirlerse, özgüven kazanırlar ya da içinde bulundukları çıkmaz yoldan başka yollar olabileceğini fark ederler. Milli Eğitim Bakanlığı’nın, halk eğitim merkezlerinin mesleki eğitim kurslarının, belediyelerin destek merkezlerinin gençlere aktarım yapacak kariyer danışma yerleri olabilir. Ayrıca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın İŞKUR kapsamında destekleri olabilir. Çok paydaşlı ve bütüncül yaklaşımlarla sorunun çözülebileceğine inanıyoruz ve biz de bu doğrultuda çalışmalarımıza devam ediyoruz.

The post Ne Eğitimde Ne İstihdamda: NEET Gençliği Dosyası…<br> “Genç Kızlarda Sosyal, Erkeklerde İse Ekonomik Sermaye Belirleyici” appeared first on Sivil Sayfalar.

Ben Derya Çok. İlkokul öğretmeniyim. Asıl mesleğim sınıf öğretmenliği. Sivil toplumun birçok alanında çalıştım. Diyarbakır Çevre ve Kalkınma Derneği’nde devam ediyorum. Oranın başkan yardımcısıyım. Aynı zamanda Diyarbakır’da bir araştırma enstitüsü olan Diyarbakır Siyasal ve Sosyal Araştırma Enstitüsü’nde yönetim kurulu üyesiyim. Ayrıca Diyarbakır ve bölge illerinde muhabirlik yapıyorum.

Peki bu kurumda şu an yürüttüğünüz çalışmalardan biraz bahseder misiniz? Hedef kitleniz neler, hangi yaş gruplarıyla çalışıyorsunuz?

ÇEVKA’da Erasmus Plus projeleri yapıyoruz. Diyarbakır’dan her yıl yüzlerce genci Avrupa’ya proje yapmaya götürüyoruz. Sadece kendini tanıyan bir grup var ve bu projeler ile ‘öteki’yle tanışıyor. Zaten Türkiye gündemi yeterince sıcak ve yeterince kutuplaşma var. Türkiye’nin batısını keşfettikleri zaman çocuklar öteki olma halini yeterince hissediyorlar. Misal projeye 20 kişi gidecekse 10 tanesi batıdan 10 tanesi doğudan, 10 tanesi kadın 10 tanesi erkek, 10 tanesinin yaş ortalaması düşük 10 tanesinin yaş ortalaması daha yüksek, %50 – %60 dil bilen diğer kısmı bilmeyen gibi kotalar koyuyoruz. İstiyoruz ki orada birlikte vakit geçirsinler. Aslında barış sürecine katkıda bulunmak da istiyoruz bir şekilde. Mesela dünyanın öbür ucuna Karayipler’e kadar gittik beraber. Keyifli bir süreç hem gençler dil öğreniyor hem başka ülkeleri görmüş oluyorlar hem de başka ülkelerin başka şehirlerinden bir grup genç birlikte bir şeyler yapmış, öğrenmiş oluyorlar. Projeleri genelde 17 yaş üstü gençlerle gerçekleştiriyoruz.  

Bu gençler arasında NEET profil bulunuyor mu?

Bu gezilere götürdüğümüz grubun çok büyük bir kısmı öğrenci ya da işi olan; dolayısıyla seyahat engeli olmayan gençler. Şu gibi dezavantajları oluyor; hiçbir iş yapmayan bir arkadaş geliyor ve “Ben Danimarka’ya gitmek istiyorum.” diyor. İlk önce riski anlatıyoruz, sana vize vermeyebilir Avrupa Birliği diye. Bunları söylüyoruz onlara ama yine de şansınızı denemek istiyorsanız biz size her türlü desteği sunmaya hazırız, açığız diyoruz. Diyarbakır’da yapılan projelerimize daha kolay katılabiliyorlar. NEET olup Erasmus projelerine dahil olmak isteyenler var ama vize gibi konularda tıkanıyoruz.

NEET gençlerin, birlikte çalıştığınız eğitim veya istihdamda olan gençlerden ayrışan özellikleri var mı?

Genel olarak dezavantajlı konuma düşen çocukların grup aidiyetini ihtiyacı oluyor onu hissettirmeye çalışıyoruz. Bu kişiler kendini bir yere ait hissediyor ve bir şekilde o dezavantajın ağırlığından kendini kurtarıyor. Bütün amacımız; dahil etmek. Davet ediyoruz, zorluyoruz, peşlerine düşüyoruz. Örneğin oryantasyonda herkes kendini tanıtıyor, NEET genç okumadığını söylerse dışlanacağını düşünüyor.

Peki “NEET” gençleri düşündüğümüzde sizce bu gençlerin en öncelikli sorunları nelerdir? Ne tür risklerle karşı karşıyalar?

Ekonomik problemler büyük bir neden. Onların insani, onurlu, adil koşullarda çalışabilecekleri ya da okuyabilecekleri koşulların sağlanması gerekir. Karnını doyuramayan, ihtiyaçlarını gideremeyen birine, ‘hadi gel bizimle eğlen’ ‘dans edeceğiz’ ‘proje yapacağız’ denmemesi gerekir. Bu gençlerin saygı görmeleri, topluma aidiyet hissi kazanmaları lazım. En büyük riskler, çok hızlı savrulabilmeleri, sağlam arkadaşlıklar kuramamaları bence. 

Sizce “Covid-19” krizinin bu gençlerin hayatına yansıması ne oldu? 

Ben bunu iki şekilde kategorize edeceğim. Gençler bir, genç kadınlar iki.. Ev içi roller bu kadar keskinken kadınlar, genç kızlar daha çok ezilecek. İkincisi de “Covid-19” sürecinde oranlara baktığımız zaman işten çıkarılanların çoğu genç kadınlar. Burada hem gençlik eşitsizliği var hem toplumsal cinsiyet eşitsizliği. Üçüncü olarak trans seks işçileri; onlar hiç iş yapamıyorlar artık. Yani ne yapacaklar, nasıl geçinecekler? “Pandemi” sürecinde gerçekten maaşı olmayan, işsiz gençler daha da kötü duruma düştü. Evlere kapandılar, sosyalleşemiyorlar, deşarj olamıyorlar. İşten çıkarılanlar da yine daha kıdemsiz, sigortası olmayan gençler olacak. O yüzden onları çok daha büyük bir sıkıntı bekliyor.

Peki bu eğitim ve istihdam konusuna tekrar geri dönecek olursak… Ne yapılırsa bu gençlerin eğitime devam etmeleri sağlanabilir? Ne yapılırsa istihdama girmeleri sağlanabilir sizce?

Birincisi kimlik meselesi çok önemli bir mesele özellikle şu an mülteci dostlarımızın çoğu eğitim hakkından mahrum. Kürt gençleri de öyleydi şu an mülteciler onlardan çok daha dezavantajlı konumdalar. Gencin bulunduğu grup onu olduğu gibi kabul etmiyorsa, kimliğini kabul etmiyorsa, yönelimini kabul etmiyorsa, inanışını, inanma şeklini kabul etmiyorsa yani grup onu dışlıyorsa o eğitim ortamından faydalanamıyor. Kimlik ve göç kritik. Eğer bir göç yaşanmışsa, genç ne gittiği yere ait ne kaldığı yere. Sosyal hayatını kaybetmiş, komşusunu kaybetmiş, mahallesini kaybetmiş, her şeyini kaybetmiş. Önüne ders kitabı koyamayız. Onların bir kere sosyal ihtiyaçlarının giderilmesi lazım. Kendilerini iyi hissedebilecekleri bir sosyal hizmet anlayışının olması lazım. Taşrada, daha tek tip yaşantının olduğu yerlerde yabancılar,  ufacık bir değişiklikler hemen hissediliyor ve ona yabancı olduğunu, farklı olduğunu hissettiriyorlar. Genç de eğitim ortamını bırakıyor. Tutunamıyor. İşe alımlar için diyoruz ki hem eğitimli olsun hem deneyimli olsun hem tecrübeli olsun. Deneyimi yok diye işe alınmıyorsa nasıl deneyim kazanacak. Böyle kısır bir döngüye dönüşüyor. 

Bence bu noktada devletin sivil toplum kuruluşlarıyla beraber hareket etmesi gerekiyor. Öncelikle en dezavantajlı konumda olan gençleri dinlemek lazım. Neye ihtiyaçları var? Toplumun kendilerini kabul etmesini mi istiyorlar? İş mi istiyorlar? İstihdam mı istiyorlar? Ya da herhangi bir sosyal etkinlikte mi çalışmak istiyorlar? Bunları önce onlara sormak lazım. Gençler adına karar veremeyiz. En dezavantajlı konumda olanları dinleyerek acil bir politika üretmek lazım. Mesela yurt bedava olursa, yemek bedava olursa, ulaşımları bedava olursa bir şekilde okurlar. Bu haklardan yoksun gençlere diyoruz ki; ‘Süpermen ol ve oku!’..

En azından devlet yurtları ve yemeği ücretsiz hale getirmeli. Ailesinden hiçbir destek alamayan, dışlanan, ötekileştirilen bir gencin bu mücadeleyi vermesi çok büyük bir lüks gibi geliyor bana.

The post Ne Eğitimde Ne İstihdamda: NEET Gençliği Dosyası… <br> “Haklardan Yoksun Gençlere; ‘Süpermen Ol ve Oku!’..” Diyoruz appeared first on Sivil Sayfalar.

Sizi ve KEDV’i tanıyabilir miyiz? Hangi alanlarda nasıl faaliyetler sürdürüyorsunuz?

Merhaba ben Bahar Yalçın, 2019 Nisan ayından beri KEDV’de proje koordinatörlüğü yapıyorum. Yürüttüğümüz proje, toplum temelli yerel kuruluşların savunuculuk ve katılım kapasitesinin arttırılması üzerine. Belli bölgelerdeki kadın kuruluşları ve kooperatiflerle çalışmalar yürütüyoruz. Bizim bu projede yaptırdığımız şey biraz daha bir araya gelme ortamının sağlanması. Kadın kuruluşlarının birbirleriyle ve kamu kurumlarıyla bağlantılar kurmalarını ve güçlenmelerini sağlamak. Örgütlenmeleri için nelere ihtiyaçları olduğunu ortaya koymaya çalışıyoruz. Taban örgütlenmeleri ve dar gelirli kadınlarla çalışıyoruz. Mevcut liderlik potansiyellerini geliştirmeyi hedefliyoruz.

Türkiye’de toplumsal cinsiyet meselesi başlığı altında akla hangi konular geliyor sizce? Yürütülen çalışmaları, odak noktalarına göre nasıl sınıflandırırsınız?

Bence çok dar bir alanda tutuluyor toplumsal cinsiyete yönelik çalışmalar ve bütüncül yaklaşılmıyor.  Oysa toplumsal cinsiyet rollerinin herkesin hayatının faklı bir boyutunda yarattığı farklı bir etkisi var. Toplumsal cinsiyet eşitliğini sağlamaya yönelik bir şey yapmak sadece bir sosyal hizmet meselesiymiş gibi ele alınıyor ancak bu eşitsizliğin pek çok boyutu var.

Bütüncül Strateji İhtiyacı…

Peki yapılan çalışmalar bu çok boyutluluğu ne kadar kapsıyor? Sizce en ulaşılamayan kesim kimdir?

Kapsamıyor bence çünkü Türkiye’de bir kere devlet kurumlarının yapılanması çok bütüncül değil. Bu da STK’ların çalışma alanlarına dahi yansıyor. Halbuki toplumsal cinsiyet meselesi dediğimiz bütün bu alanları kesen bir mevzu. Bütün bu alanları kestiği şekilde ele alınabilmesi için de bütüncül bir stratejiye ihtiyaç var.

Genel olarak yeterince kadına ulaşılmıyor, özellikle de yoksul kadınlara ulaşılamıyor. Yoksul kadınlar adına konuşmak, sivil toplumun içinde bulunduğu bir kriz aslında. Bizim yürüttüğümüz çalışmaların en hassas noktası bu kadınlar adına konuşmamak. Yaptığımız şey daha fazla kadını konuşturmaya, seslerini duyurmaya yönelik bir alan açmak sadece. KEDV’in alanda doldurmaya çalıştığı boşluklardan biri de şu; kadının güçlendirilmesi konusunda hem ekonomik bir güçlenme sağlamak hem de kadınların liderlik becerilerini geliştirmek. Nihayetinde de kadınların kendi bulundukları yerde taleplerini daha güçlü dile getirmelerini sağlamak diyebiliriz.

Hedef kitleniz yaş açısından farklılaşıyor mu? Genç kadınlar için ayrıca çalışmalar yürütüyor musunuz?

Beraber çalıştığımız kadınların çoğu orta yaş ve üzeri oluyor. Bu kadınlar genelde çocuklu kadınlar,  çocuk belli bir yaşa geldikten sonra  sosyal ve ekonomik hayata katılabiliyor. Bu biraz toplumdaki güç ilişkileriyle, gençlerin toplumsal kararları ne kadar etkileyebildiği ile de ilgili. KEDV olarak genç kadınlara ulaşmayı da hedefliyoruz. Mülteci kadınlarla çalışmaya başladıkça profil gençleşiyor. Bir de şunu söylemek lazım, genç kadınlara ulaşmak için ciddi bir iş modeli geliştirmek gerek. Çünkü genç bir kadın sonuçta ekonomik bir potansiyel varsa işe girişiyor. Orta yaş ve üstü kadınlar, belki daha “hadi bir bakalım ne olacak” diye girebiliyor. Genç kadınlar için işin sürdürülebilir olması önemli. Gelecekte ona kazandıracağı maddi geliri tabii olarak düşünüyor.

Genç kadınların NEET kategorisine girmesine yol açan şartlar neler sizce? Kadın ve erkekler açısından durum nasıl farklılaşıyor?

Bir genç kadının bu kategoriye girmesine neden olan etmenlerden biri bakım hizmeti sağlıyor olmaları. Yani çocuğun varsa, bir erkekten farklı olarak, o çocuğa bakmak senin doğal mesleğin oluyor. İstihdamdan uzaklaşıyorsun hatta belki eğitimden kopmana neden oluyor. Çocuk bakımının kamu hizmeti olarak tanınması bu sebeple kritik bir mesele. Bu sayede kadınlar istihdama daha hızlı katılabilir. Çünkü bakım hizmetinin çok ciddi bir ekonomi karşılığı var. OXFAM’ın 2019’da Davos öncesi yayınladığı raporda; kadınlar ve kız çocuklarının her gün 12,5 milyar saatlik ücretlendirilmeyen bakım hizmeti verdiği yazıyor. Bu emeğin ekonomik karşılığı, yılda asgari 10,8 trilyon dolar demek ve bu rakam küresel teknoloji endüstrisinin yarattığı değerin 3 katından daha fazla. Aynı rapora göre kadınların %45’i bakım işini yürüttüğü isin istihdama katılamıyor. O yüzden ev içi hizmetlerin ekonomiye dahil olması ve bunun kamu tarafından üstlenilmesi veya bununla ilgili araçlar bulunması kritik bir şey. Sonra tabii kaynaklara ne kadar erişebiliyor noktası var. Yine orada belki erkeklerden daha farklı olarak mesela internet kullanımında kısıtlamalar olabilir. Kamusal alanı sabah akşam kullanmıyorsa bir şeylere erişemiyor aslında. Çalışmayan bir erkek gittiği herhangi bir yerde, sosyalleşip bir iş bulabilme ihtimalini artırıyor. Kadın, sürekli sosyalleştiği bir ortam olmadığı zaman o işi nereden bulsun?

“Yerel Yönetim ve STK İş Birlikleri Kıymetli Oluyor”

Bu gençleri, özellikle NEET gençleri içerecek çalışmalar neler olurdu? Hangi aktörler neler yapabilir? Siz neler yapmayı planlıyorsunuz?

Kendi stratejik planımıza bunu aldık. 5 sene içerisinde genç kadınların katılımını nasıl artıracağımıza dair çalışmalar yapacağız. Biz KEDV olarak kadınların yerel düzeyde örgütlenmelerini, değişim için liderlik üstlenmelerini destekliyoruz. Bu nedenle özellikle yoksul genç kadınlar açısından temel örgütlenme ihtiyaçlarının neler olduğunun iyi anlaşılması gerekiyor. Bunun tabii gençler için yeni iş modelleri ile de desteklenmesi gerekiyor. Diğer yandan kooperatiflerde, STK’larda bile gençleri uzaklaştıran yaş hiyerarşisine bağlı çatışmalar görebiliyoruz, bu nedenle gençlerin güçlendirilmesi, kooperatiflerin/STK’ların yapısının kapsayıcılığının geliştirilmesi gerekiyor. Bu yapıları kırmaya yönelik çatışma yönetimi, iletişim, yönetişim, farklılıklara saygı gibi konulara odaklanan eğitimler geliştirdik, bunları yaygınlaştırıyoruz.

Halihazırda yürüttüğümüz Tarımın Kadın Elçileri programında daha çok genç kadınlarla çalışıyoruz. Ve aralarında çocuk sahibi olanların programa katılırken çocuklarını da getirmelerine alan açıyoruz. Eğitim veya toplantı ortamında kadınların çocuklarını bırakabilecekleri bir yer varsa katılım artıyor.

Daha önce bahsettiğim sosyalleşme alanlarının yaratılmasında yerel yönetim ve STK iş birlikleri kıymetli oluyor.

İstihdam konusunda gerçekçi bakmak da önemli. Daha rahat ekonomik koşullara sahip birinden bekleyebileceğin sabrı, gönüllülüğü beklemek yerine karşındaki kişinin önceliklerini, potansiyelini ön planda tutmalıyız.  Kişinin hayattan beklentisi nedir, hayatını sürdürmesi için ihtiyaçları nelerdir iyi değerlendirmek gerekiyor.  İnsanı harekete geçiren bir şeyleri değiştirebileceğine, daha iyiye yol alabileceğine olan inancıdır. Bunun yolu da gençlere alan açmaktan geçiyor.

The post Ne Eğitimde Ne İstihdamda: NEET Gençliği Dosyası… <br>  “Ev İçi Hizmetleri Ekonomiye Dahil Edecek Araçlar Bulunmalı” appeared first on Sivil Sayfalar.

Hasan Oğuzhan Aytaç: Gençlik Örgütleri Forumu genel koordinasyonundan sorumluyum. Yaklaşık 6 senedir gençlik temasında çalışıyorum. Devlet korumasındaki özel gençlik gruplarıyla; Türkiye sahasında farklı gençlik gruplarıyla çalışma deneyimim oldu. Go-For’la daha çok ulusal ve yerel gençlik politikası ve hakları konusunda çalışmaya odaklandım.

Ela Evliyaoğlu: Go-For’da kapasite geliştirme sorumlusu olarak çalışıyorum. Daha önce beş sene Kader Ankara’da genç kadınlarla çalıştım. Orada edindiğim deneyimi burada karma gençlik gruplarının dinamikleri ile bir araya getirmeye çalışıyorum.

Biraz yürüttüğünüz çalışmalardan bahseder misiniz? Hedef kitlenizde kimler var?

Hasan Oğuzhan Aytaç: Gençlik Örgütleri Forumu isminden de anlaşılacağı üzere gençlik örgütlerinin bir araya geldiği bir ağ ve aslında hedef kitlesi gençlik örgütleri. Bu ağ altında bir araya gelen gençlik örgütleri Türkiye’de yazılı ve kapsayıcı bir gençlik politikası oluşturulması ve Ulusal Gençlik Konseyi olarak nitelendirdiğimiz gençlik politikasının uygulanmasını ve izlenmesini sağlayacak yapının kurulması için çalışıyor. Go-For Avrupa Gençlik Forumu tarafından şu an Türkiye’nin Ulusal Gençlik Konseyi kabul ediliyor ama niyetimiz Türkiye’de de devlet tarafından tanınıp kamu-STK işbirliğini sağlayarak bu yapıyı resmi zeminde kurgulamak.

Gençlik Örgütleri Forumu’nun bu yapıyı kurma ve ulusal gençlik politikası mücadelesi devam ederken, bir yandan şöyle bir gündemi var; gençlik örgütlerinin hak temelli çalışma kapasitelerini güçlendirmek. Gençlik örgütleri forumu, gençlik politikası üreten ve gençlik haklarını savunan bir örgüt. Her gençlik örgütü kendi öznesi olduğu, kendini ilgilendiren problemlerle, sorunlarla, gündemlerle ilgili harekete geçsin istiyoruz.

Go-for’a dahil olan gençlik örgütlerinin hedef kitlesinde kimler hangi yaş grupları var?

Hasan Oğuzhan Aytaç: Türkiye’de gençlik çalışması daha çok üniversite de başladığı için, gençlik örgütlerinin de hedef kitlesi ağırlıklı olarak örgün eğitimde olan gençlerden oluşuyor. En çok mücadele ettiğimiz şey yaşla gençleri tanımlamak çünkü bu tanım gençlerin dinamik ve enerjik olması ile ilgili bir politikayı yeniden üretiyor. Her zaman biz genci yaş baremine sokmaktan kaçıyoruz ama tanımlamak bizi de kolaylaştırdığı için Avrupa Gençlik Forumu’nun da kabul ettiği 18-30 yaş aralığını genç olarak kabul ediyoruz. Bunun yanında 15-18 yaş arası ergen çalışmalarının da bir gençlik çalışması olduğunun fakındayız hem Birleşmiş Milletler hem Avrupa Gençlik Forumunda 35 yaş tartışması var bunları da takip ediyoruz.

“Eğitimde, istihdamda ya da mesleki eğitimde olmayan” şeklinde tarif edilen NEET kategorisini duymuş muydunuz? Sizin hedef kitlenizde böyle bir grup yer alıyor mu?

Ela Evliyaoğlu: NEET’ten haberdarız. NEET’e dair yapılan araştırmalara ve görüş toplantılarına Go-For olarak katıldık, katılıyoruz. Eğitim, cinsiyet durumu, etnik köken gibi kırılımlar az çok bilinse de aslında ulaşması çok zor bir kitle. Çünkü çok farklı grupları bir arada bulunduruyor. Gençlik Örgütleri Forumu olarak kapsayıcılığımızla ilgili bir gayemiz olduğu için bu gruba ulaşmak niyetindeyiz. Şu an çok ulaştığımız söylenemez hatta belki de hiç ulaştığımız söylenemez. Ama temsiliyeti olmayan genç kitleyi de örgütleyebilmek ve onların kendi ihtiyaçlarını dile getirir bir şekilde güçlendirmesini sağlayıp, Go-For’a dahil etmeyi istiyoruz. Örgütlenmemiş ya da örgütlenmiş yeterli kaynağı ve kapasitesini çok da duyuramamış olan gençlik gruplarını bir araya getirmek, onları temel organizasyon becerilerini kazandırmak ve güçlenebilecekleri kadar bir fon sağlayarak, gençlik örgütleri forumuna dahil etmek hedeflerimiz arasında.

Sahada bu gençlerle bir araya gelme imkânınız oluyor mu? Bu gençlerle olan gözlemlerinize göre NEET gençlerin diğer gençlerden ayrışan özellikleri ve sorunları var mı sizce?

Ela Evliyaoğlu: Türkiye kadın ve kız çocuklarında OECD ülkeleri arasında Avrupa’da birinci sırada. Haliyle burada cinsiyet faktöründen de bahsetmek lazım. Ev kızı diye tabir ettiğimiz, evdeki iş gücüne dahil genç kızlar var aslında bir güce dahil ama görmüyoruz. Özellikle genç erkekler için aslında istihdamda ama kayıt dışı çalışma durumu var. Askerlik durumu nedeniyle herhangi bir eğitime ve işe dahil olamayan bir kitle bulunuyor. Engelli ya da hastalık sebebiyle çalışamayan, eğitime dahil olamayan bir kitle de buluyor. Evde engelli olan veya hasta olan bir aile ferdinin bakımını üstlenmiş olan genç kadınlar var. Bir de dikkatimi çeken unsurlardan birisi de şu: Avrupa’da da yeni yeni konuşulmaya başlanan, umudu kırılmış gençler diye bir kategori oluşturmuşlar. Gerçekten böyle bir kitlenin de varlığını inkâr etmemek gerekiyor artık.

İş bulmak isteyen ya da bulamayan kitle var. Örgün eğitimde olmayan ama staj yapmak isteyen gençler var. Stajı şöyle tanımlıyor devlet. Eğitimin bir parçası olarak, uygulamalı eğitim olarak tanımlıyor. Sizin eğitim gördüğünüz programın böyle bir yükümlülüğü yoksa, bunun dışında gönüllü staj olarak tabir ettiğimiz gideyim işi öğreneyim dediğiniz şeye zaten staj demiyor. O yüzden bu kişileri tam zamanlı çalışanı nasıl istihdam ediyorsanız öyle istihdam etmeniz gerekiyor ya da kayıt dışı çalışıyorlar. Çünkü iş ararken beş yıllık birikim isteniyor. O beş yıllık birikimi nasıl yapacaksınız, emeğinizi herhangi bir güvence, statü olmadan vererek yapacaksınız.

Covid 19 Krizinden NEET Gençler nasıl etkilendi?

Hasan Oğuzhan Aytaç: Şu anda bir haritalama sistemi üzerine çalışıyoruz, yakın zamanda açılacak. Sorunları gençlik hakları çerçevesinde filtrelemeyi düşünüyoruz. Gençler barınma hakkından mı mahrum kaldı, seyahat hakkından mı mahrum kaldı ya da yevmiyeli çalışan çok fazla genç vardı onların hak kayıpları, kiracı- ev sahibi ilişkisinde çok fazla problem yaşayan gençlerin sorunları gibi konuları hak çerçevesinde içinde yansıtmak istiyoruz. İl il, ilçe-ilçe haritalandıracağız ve bunu kamuoyunda paylaşacağız. Bu konuyu sahiplenmek ve aksiyona geçmek isteyen STK’lar, yerel yönetim ve kamu organları için de tüm bu veriyi şeffaf hale getireceğiz.

Bu aksiyon planını alırken gençlik örgütleri forumunu çok fazla bilgi de geliyor. Şunları biliyoruz hali hazırda, sigortalı çalışanlarla ilgili bazı aksiyonlar var. Kısa çalışma ödeneği var, devletin yardımı var ama kayıt dışı çalışan çok büyük kitle var. Hem NEET diye değerlendirebileceğimiz kitlenin içinde hem diğer gençlik gruplarının içinde. O yüzden bu iş kaybı ile ilgili çok fazla mail aldık. KYK yurtlarının şu an karantina alanı olarak kullanıldığı bir sürecin içerisindeyiz. Oradaki bazı gençler ailelerine dönemiyor ya da dönmek istemiyor. Onlar barınmayla ilgili geçici çözümler üretmeye başladılar. Arkadaşının yanında ya da kirasını vermeden hayatta kalmaya çalışıyor. Barınma ve istihdamla ilgili büyük etkileri şu anda gözlemleyebiliyoruz krize dair.

Ela Evliyaoğlu: Bunu Go-For’un gözlemi olarak söylemek çok fazla doğru olmaz ama kişisel gözlemim. İletişim içinde olduğum insanlardan engellilik durumu sebebiyle medikal desteğe ihtiyaç duyan engellilerin, haklara ve servislere erişememesi ile ciddi sıkıntı doğduğunu biliyoruz.

Peki sizce NEET gençlerin sorunları için çözümler neler? Kimlerle neler yapılabilir?

Hasan Oğuzhan Aytaç: Bize gençlerin ihtiyacı ne diye sorulduğunda “Hangi gençler?” diye soruyoruz. Orada soruyu şuraya evirmek gerekiyor, hangi NEET gençler? Hangi NEET gençler diye sormadan makro olarak, NEET gençlerin sorunlarına çözüm olacak bir şey yok. Ayrı ayrı onların problemleriyle, kimlikleriyle NEET olmasına sebep olan sorun neyse onunla ilgili aksiyon almak gerekiyor.

Şu an NEET ile ilgili problemlerin çözümünde, sivil toplum örgütlerinin de fonlarının dağılımında veya kamunun refleksi de hep istihdam üzerinde. Genç istihdamı bizim de gençlik politikamızın, gündemlerimizden bir tanesi fakat,  NEET grubunun sadece sermayedeki karşılığıyla değerlendirilmesi karşısında olduğumuz bir şey. NEET, çünkü çözümü istihdam değil. Okul dışında öğrenmeyle ilgili ne durumda, bu soruyu soruyoruz. Gençlik çalışmasının tarihine baktığımızda okul dışı öğrenmeye, alternatif olarak ortaya çıkıyor bu grup burada yer almıyor neden yer almıyor diye sormak gerekiyor. Biz, her gençlik çalışması faaliyetinde şu soruyu soruyoruz. Bu gençlerin kendini gerçekleştirecekleri alan yaratılıyor mu? Çünkü gençlik çalışması gencin kendini gerçekleştirmesine katkıda bulunmayı hedefler.

Ela Evliyaoğlu: Staj konusunda firmalar yada kurumlarla masaya oturmak fena olmayabilir. Çünkü bunu pekiştiren de bir sektör var. Toplumda parlayan bir alan olarak sivil toplumunda böyle bir alan olma ihtimali var. Firmalar toplumla yaptığımız gönüllüğü de bir deneyim olarak saydığı için buraya kadar normal. Ama o gönüllülüğü kişinin ne için yaptığı, arkasında motivasyon ve yine sivil toplumda da aslında gönüllülük derken, emeğinizi karşılıksız olarak sınırsızca bağışladığınız bir şeye mi dönüşüyor sorularını sormak gerekiyor. Gönüllülüğü ya da stajı sadece özel kurumlardan ya da kamu kurumlarında okumamakta fayda var. Çünkü suiistimale çok açık.

Dosyanın diğer röportajlarına buradan ulaşabilirsiniz.

The post Ne Eğitimde Ne İstihdamda: NEET Gençliği Dosyası… <br> “Gençlerin NEET Olmasının Sebeplerine Göre Aksiyon Almak Gerekiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.

Bizim Mor Çatı’da dayanıştığımız kadınlardan bazıları aslında bu sınıfa giriyor. Biz sığınak çalışması yaparken de NEET diyebileceğimiz gruba dahil olan, bütün kaynaklardan mahrum bırakılan kadınlarla dayanışıyoruz. Doğrudan istihdam çalışıyoruz demesek de elbette yürüttüğümüz çalışmanın buraya değen birçok kısmı var.

NEET olup Mor Çatı’ya başvuran kadınlar arasında farklılaşmalar var mı? Profillerden bahsetme şansınız olsa nasıl profillerden bahsederdiniz?

NEET olarak tanımlayabileceğimiz genç kadınlar bir-iki senedir daha yoğun olarak dayanışma merkezlerine başvuruyor, sığınak desteği de talep edebiliyorlar. Zorla evlendirilmek istenen ya da okula gönderilmeyen genç kadınlar artık hayatlarına dair karar alıyor ve eyleme geçiyorlar. Bir takım kaynaklara erişimin, internete, bilgiye erişimin biraz daha kolay olması belki kadınların seçeneklerinin olduğunu onlara gösteriyor olabilir ve başvuruyorlar. Fakat daha sonraki yıllarda başvuran kadınlarda genellikle şunu görüyoruz; zorla okuldan alma ya da zorla evlendirmeye çalışma meselesi esnasında kadınlar çok yoğun bir mücadeleye girmiş  ya da bir şiddet döngüsünün içinde doğmuş olabiliyor. Bu yüzden eğitim hayatı çoktan çok başka bir plana dönüşmüş oluyor. Biraz kaynaklara erişimi varsa ve oradan çıkabilmeye hazır hissedebiliyorsa kadınlar bir biçimde çıkıyorlar ve tekrardan telafi etmek için bir motivasyonları oluyor.

Şiddete uzun yıllar maruz kalan ve bazen de çocuklarıyla bu mücadeleye giren kadınlar olabiliyor. Eğitime erişememiş, üzerinden yıllar geçmiş, çalışma deneyimi olmayan kadınlar için sıfırdan başlamak gibi olabiliyor. Bütün bu şiddetin içerisinde çocuklar var evde, çok yoğun bir şiddet var ama yine de açıktan okuluna devam etmeye çalışan;  açık lise, açık ortaokulu bir yandan gizli gizli çalışıp okuyan örnekler de var… Aslında kadınlar bu kaynakları biliyorlar, mücadelelerini bir şekilde böyle sürdürüyorlar. Ama bu tabi ki iş piyasası dediğimiz bir yer var, orası çok hoyrat ve bazen bu mücadele, oraya dahil olmak için yeterli olmuyor.

Ya da bütün sosyal kaynaklardan mahrum bırakılmış ve sosyal desteklerden son derece izole edilmiş olan kadınlar var. Bu ciddi bir izolasyon aslında hayati becerilerimizin gelişememesine de neden olabiliyor. Otobüsün numarasına bakıp o otobüse binmek ya da 182’yi arayıp göz randevusu almak büyük bir mesele olabiliyor bu durumdaki kadınlar için.

Göçmen ve mültecilerle de yoğun olarak çalışıyoruz. Bu söylediğim engellerin onlar için çok daha karmaşık ve zorlayıcı olduğunu söyleyebilirim. Az önce saydığım tüm zorluklara dil bariyeri ekleniyor, ayrımcılık ekleniyor, ki zaten kadınlara yönelik iş hayatında bir ayrımcılık var, bir de mültecilik kimliği üzerinden ayrımcılık eklenmiş oluyor. Ortaya gerçekten çok karmaşık bir mücadele alanı çıkıyor.

Mülteci genç kadınlar ne gibi zorluklar yaşıyor?

Türkiye’de yaşayan Türkiyeli kadınlara göre çok daha az başvurabilecekleri mekanizmalar var ve bunları bilme halleri de daha kısıtlı. Gerçekten iş bulma durumları daha zor, zaten çalışma izinleri için de zor bir prosedür var. Mülteci ya da göçmen kadınlar son derece düşmanca, ayrımcı, fobik uygulamalarla karşılaşıyorlar. Bir de terk etmek durumunda kaldıkları yerlerdeki eğitim ve iş deneyimleri burada geçersiz olabiliyor. Orada ne yaptığının, nereden mezun olduğunun, orada ne iş yaptığının buraya geldiğinde hiçbir önemi olmuyor. Sıfırdan başlamak zorunda kalabiliyor. Mülteci kadınların sığınaklara alınma koşulları da Türkiyeli kadınlara göre çok daha karmaşık.

Evet, zorlu bir alan. Peki, engelliler?

Onlar için bilgilere erişmek, belki destek kanallarına erişmek biraz daha zor. Zaten hiçbir alan engelli dostu değil. Bu arada bizim sığınağımız da engelli dostu bir sığınak değil üzülerek söylüyorum. Bu bizim şu an ki sınırlı imkanlarımız, koşullarımızla alakalı bir şey bunu biliyoruz ve söyleyebilirim açıkça. Yine engelli kadınların yönlendirilebileceği sosyal destekler de çok kısıtlı. Mülteci kadınlarda olduğu gibi buraya bu sefer engelli kategorisini dahil ederek düşünmeliyiz.

Mesela bir kadının hafif düzeyde mental bir engeli var, ama rapor alacağı bir durum değil. Maaş alacağı bir engelli raporu alabilmesi için belli bir oranda zihinsel engelli olması gerekiyor. Bu durumda engelli kategorisine girmemiş oluyor ve buna yönelik hiçbir şey yok. Boş bir alan. Kadın onu tanımlayan hiçbir gruba dahil değil orada. Bir desteğe başvuramıyor ama standart şartlara ayak uydurabilecek bir durumda da değil, çok ara bir durum.

Peki, çözüm üzerinden konuşacaksak temel paydaşları kimler bu meselenin?

Bu meselenin çözümünde kamu kurumları ve sosyal politikalar çok önemli; sonuçta bir sistem bu, kadınları eğitimden ve istihdamdan dışlayan bir sistemden bahsediyoruz.

Bu alandaki destek mekanizmalarının ve politikaların oldukça yetersiz olduğunu düşünüyorum. Kadına yönelik şiddetle mücadelede onları ilgili sosyal ve ekonomik desteklere yönlendirmemiz gerekiyor. Ancak bazen kadınları yönlendireceğimiz bir mekanizma bulamıyoruz gerçekten. Kadınların birtakım sosyal yardımlar alabilmesi için sigortasız olmaları şartı aranıyor. Eğer bakanlığın, kaymakamlığın ya da valiliğin sağladığı bir destek ise kadın sigortalı bir işe girdiği an bunu kaybediyor. Bu durum da kadınları güvencesiz, sigortasız işlerde çalışmak zorunda bırakıyor. Kadın sigortalı bir işte çalışacak bir durumda ve tecrübesi de olsa bile sigortalı çalışırsa bütün bu destekleri kaybedeceği için bu imkana erişemiyor.

Bu görüşmede daha çok NEET kadınları konuştuk ama eğitimde ve istihdamda olan kadınlar da şiddete maruz kalıyor. Sosyal politikalar bazında bütün kademelerin hepsinin şiddete maruz kalan kadınlar özelinde yeniden düzenlenmesi gerekiyor. İşkur’un ve ilgili diğer kamu kurumlarının kadınlara özel politikalarının ve sisteminin olması gerekiyor.

Yerel yönetimlerin burada çok önemli olduğunu düşünüyorum çünkü yerelde kadınların çok daha rahat erişebildiği kurumlar. Kadınlarla mahalle bazında temas edebiliyorlar hatta zaman zaman evlere de tek tek erişimleri olabiliyor. Yerel yönetimlerde kadın politikaları oluşturulmaya çalışılmasına rağmen hala büyük oranda olmadığını söyleyebiliriz.

Mor Çatı uzun yıllardır kadına yönelik şiddetle mücadele veren bir kadın örgütü. Biz bize başvuran kadınların deneyimlerinden yola çıkarak bir politika üretmeye çalışıyoruz. Yani rolümüz tüm bu destekleri üstlenip kadınlara ulaştırmak değil, bunun sorumlusu olan tüm devlet kurumlarını harekete geçirmek, sorumluluklarını hatırlatmak.

Dosyanın ilk röportajına buradan ulaşabilirsiniz.

The post Ne Eğitimde Ne İstihdamda: NEET Gençliği Dosyası… <br> “İstihdamdan Sorumlu Kurumların Şiddetten Uzaklaşmak İsteyen Kadınlar İçin Özel Bir Sistemi Olmalı” appeared first on Sivil Sayfalar.

YADA Vakfı bu proje ile ne amaçlıyor?

YADA Vakfı, sivil toplumun sosyal etki kapasitesini artırmak için çalışıyor; araştırmalar ve projeler yürütüyor. Bu alanda yaptığımız araştırmalar gösteriyor ki sivil toplum karar vericilerin ve halkın nezdinde yeterince etkili değil. Bunun temelinde ise sivil toplumun diyalog eksikliği ve uzmanlığını bu paydaşlara anlatamıyor olması yatıyor.

YADA’nın bu alandaki tecrübesi konu bazlı diyalog ve savunuculuk becerilerini artırmanın sivil toplumun sosyal etkisini geliştirme noktasında işlevsel olduğunu gösteriyor. Meydan modeli ile edindiğimiz konu bazlı diyalog deneyimini bu proje ile derinleştirmek istiyoruz, projenin sonunda kanıta dayalı konu bazlı diyalog ve sosyal etki modeli sunmak istiyoruz.

Proje kapsamında hangi adımlar olacak?

Proje kapsamında Ne Eğitimde Ne İstihdamda (NEET) gençlere dair mevcut durumu ve ihtiyaçları ortaya koyacak olan Türkiye geneli bir araştırma yürütüyoruz. Araştırma verilerini uzman görüşleri ve masabaşı çalışmamız ile besleyerek bir ön-rapor oluşturmayı planlıyoruz. Bu rapor ışığında Ne Eğitimde Ne İstihdamda gençlerle çalışan/çalışmayı planlayan 10 STK ile sosyal etki ve iletişim odaklı danışmanlık süreci yürüteceğiz. Danışmanlık süreci sonunda ise tüm sürecin çıktılarını ortaya koyan kanıtı dayalı konu bazlı diyalog rehberi ortaya koymayı planlıyoruz.

Neden Ne Eğitimde Ne İstihdamda gençler üzerine çalışmaya karar verdiniz?

Ne Eğitimde Ne İstihdamda olan gençler görünmez bir kırılgan grup. Bir başlık altında toplanmış olsalar da çok heterojen bir grubu konuşuyoruz aslında. Doğası gereği farklı temalarda, farklı etnik, dini gruplarla çalışan sivil toplum kuruluşlarının katkısı ile bu alandaki çalışmaların güçlenmesi mümkün.

Ne Eğitimde Ne İstihdamda gençlere dair çok az çalışma var. Bugün Türkiye’de 15-29 yaş aralığındaki gençlerin yüzde 27,6’sı ne eğitimde ne istihdamda, bu oran kadınlar da ise 40.2’ye çıkıyor. İşsizlik rakamları her geçen gün artıyor ne eğitimde ne istihdamda olan gençlerin oranı da öyle. Bu sayının azalabilmesi için gençlik, eğitim, istihdam, kadın, engelli, mülteci, şehir, insan hakları vb temalarda çalışan kurumların harekete geçmesine ihtiyaç var.

Az görünen bu grubun sesini sivil toplum diyalogu ve işbirliği yoluyla güçlendirmenin ve ihtiyaçlarına cevap vermenin mümkün olabileceğini düşünüyoruz.

Neden böyle bir dosya çalışması yapmaya karar verdiniz?

Bu dosya ile Ne Eğitimde Ne İstihdamda gençlerin görünürlüğünü artırmak istiyoruz. Sivil toplumun bu heterojen grubu anlamasını kolaylaştırırken, kendi çalışmalarında karşılaştıkları gençleri tanımlayabilmesini ve onların farklı ihtiyaçlarını görebilmesini sağlamak istiyoruz.

Ne Eğitimde Ne İstihdamda tanımı Türkiye için çok yeni bir tanım. İlk defa dünyada 90’lı yılların sonunda kullanılan bu tanım Türkiye sivil toplumunda pek bilinmiyor. İktisadi bir kavram olarak ortaya atılan tanım aslında birbirinden farklı ihtiyaçları olan çok geniş bir kırılgan gruba işaret ediyor. Bu grubun içinde farklı ihtiyaçları olan gençler bulunuyor; genç anneler, uzun zamandır işsiz olan eğitimli gençler, kayıt dışı çalışanlar, göçmenler, engelli gençler… bu liste uzuyor.

Yaptığımız masabaşı çalışmalar gençlerle çalışan STK’ların bu gençlerle neredeyse hiç temasının olmadığını gösteriyor. Ne eğitimde ne istihdamda gençlerle temas eden kurumların da yolu bu gençlerle genelde sahada kesişiyor. Başka bir konu özelinde çalışırken böyle bir grubun olduğunu keşfediyorlar. Sivil toplum ne eğitimde ne istihdamda olan gençlerle karşılaşıyor fakat tanımlayamıyor. Sivil toplum temsilcileri ve kanaat önderleri ile yapılacak olan bu dosyanın hepimiz için o tanımı kurmaya yardımcı olacağını umuyoruz.

Kanaat önderlerinin görüşleri neden önemli?

Türkiye’deki NEET gençler ile bir başka ülkedeki NEET gençler aynı ihtiyaçlara sahip değil. Genel tanımın altında alt gruplar var. Kanaat önderleri bu alt tanımları yapma konusunda bize yol gösterecekler. Ne eğitimde ne istihdamda gençleri sivil toplumun gündemine taşıma noktasında da bu önderlerin desteğine ihtiyacımız var. Bir grubu tanımadan, haklarını savunmak mümkün değil. NEET gençliğin görünür kılınması ve haklarının savunulması için kanaat önderlerinin ve sivil toplum temsilcilerinin görüşlerini yansıtacak olan bu dosyanın iyi bir başlangıç sağlayacağını düşünüyoruz.

NEET’in Açılımı…

İngilizce açılımı Not in Education, Employment, or Training olan NEET ifadesinin Türkçede en yaygın kullanımı Ne Eğitimde Ne İstihdamda… İfadenin Ne Eğitimde Ne Okulda( NİNO) ve  birebir çevirisi olan Ne Eğitimde Ne İstihdamda Ne yetiştirmede (NEİY) şeklinde kullanımı da mevcut. Biz bu dosyada, kavramı Ne Eğitimde Ne İstihdamda olarak kullanacağız.

The post Ne Eğitimde Ne İstihdamda: NEET Gençliği Dosyası…<br> ‘Bir Grubu Tanımadan Haklarını Savunmak Mümkün Değil” appeared first on Sivil Sayfalar.