Gündeme ilk olarak, Kara Avcılığı Kanunu’nda yapılması planlanan değişiklik geldi. Bu değişiklik ile diplomatik pasaport taşıyanların, devlet misafirlerinin, zenginlerin yani nüfuz sahibi kişilerin Türkiye’de avlanmak için para vermemeleri amaçlanıyor.

Sonrasında; Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde yaşamlarını sürdüren geyiklerin, keçilerin ve benzeri hayvanların av adı altında öldürülmeleri için açılan ihaleler gündeme geldi.

Aslında Hayvanları Koruma Kanunu’nun bir istinası olan Kara Avcılığı Kanunu gerçeği ve bu kanuna dayalı olarak gerçekleşen av adı altındaki cinayetler ve bu cinayetler için açılan ihaleler yeni tanıştığımız konular değil her zaman gerçekleşen ama yeterli seviyede tepki görmeyen konular. Ancak; son haftalarda hem yapılması planlan yasal düzenlemeye hem de açılan ihalelere gösterilen yoğun tepki, bütün olumsuzlukların yanında toplumda bu alandaki farkındalığın arttığını gösteren olumlu bir gelişme olarak düşünülebilir.

Bu yoğun tepki sayesinde, Dersim’de açılan dağ keçisi öldürme ihalesi şimdilik iptal edildi. Ama Tarım Orman Bakanlığı’nın yaptığı açıklamadan anladığımız kadarıyla, tepkiler nedeniyle şimdilik geri çekilse de tekrar gündeme gelecek gibi görünüyor. 

Yine aynı şekilde Eskişehir’de açılan geyik öldürme ihalesi hakkında, Eskişehir 1. İdare Mahkemesi yürütmeyi durdurma kararı verdi. Bu ihalenin yürütmesinin durdurulması çok güzel bir gelişme olmakla beraber, mahkemenin kararının gerekçelerinden birinin; ihaleye konu geyiklerin popülasyon dışına çıkarılmalarının (mahkeme burada öldürmeyi kibarca ifade etmeye çalışmış) nedenleri konusunda ayrıntılı bilgi verilmemesi olduğunu görüyoruz. Yani mahkeme öldürmeye gerekçe arıyor, aradığı gerekçeyi bulduktan sonra tavrının nasıl olacağını birlikte göreceğiz.  

Bunun yanında; gündemde yoğun bir şekilde yer alan bu iki ihale dışında Türkiye’nin çeşitli yerlerinde, kimse haberdar olmadan sesiz sedasız yapılan öldürme ihaleleri var. Maalesef ki olay bazında verdiğimiz tepkiler de sorunu temelden çözmekten ziyade, tepkiler sakinleşene kadar geçici olarak geri çekilme, tepkiler sakinleşince tekrar gündeme gelme  gibi bir sonuç doğuruyor. Bu nedenle tepkilerimizi hem olay bazında sürdürüp hem de önümüzdeki aylarda ilgili Meclis komisyonunda görüşülmeye başlanacak Hayvanları Koruma Kanunu’nda yapılması planlanan değişikliğe kanalize etmemiz gerekiyor. Sorunu temelden çözebileceğimiz yer orası.

Avdan Kimler Nemalanıyor?

Bunu yapabilmemiz için de öncelikle neyle mücadele ettiğimizi anlamamız gerekiyor.

Kara Avcılığı Kanunu’nun amacı nedir ve bu kanuna dayalı olarak sürdürülen av adı altındaki cinayetlerden kim menfaat sağlamaktadır? Kanunun genel gerekçesinde bu durum çok açık bir şekilde ifade ediliyor. Genel gerekçede; av hayvanlarının sayılarının, av kaynaklarının azalması; avcı sayısındaki artış; tarım ilacı kullanımının artması ve benzeri gerekçelerle azaldığı ve bu durumu önlemek için bu kanunun çıkarıldığı ve gerekli tedbirler alındığı takdirde çok dinamik bir tabii kaynak olan av hayvanlarının çok kısa zamanda ekonomide önemli bir yere sahip olacakları belirtiliyor. Devamında da kanunun çıkarılma amacının av ve yaban hayatı kaynaklarını korumak, geliştirmek, ekonomiye faydalı hale getirmek olduğu ifade edilmiş.

Gerekçenin metninden devletin av adı altındaki cinayetlerden ekonomik menfaati olduğunu çok net bir şekilde anlıyoruz. Peki nedir bu ekonomik menfaat?

• Avcılık belgesi almak isteyen kişi, devlete harç ödemek zorundadır.
• Avcılık yapmak isteyen kişi, devlete “avlanma izin ücreti” ve “avlanma ücreti” adları altında iki farklı ücret ödüyor.
• Avlanırken kullanılan gereçler için ödenen ücretin belli bir yüzdesi devlete gidiyor.
• Devlet, avı turizm amaçlı kullanıyor ve yurt dışından avlanmak üzere insanları getirip onlardan da aynı ücretleri alıyor.

Yani cinayetin dozu ne kadar artarsa, devletin kasasına o kadar para giriyor. İşte devletin av konusunu düzenlemek amacıyla Kara Avcılığı Kanunu’nu çıkarmasının, bu kanunun devamında ısrarcı olmasının nedeni ve bizim mücadele ettiğimiz şey. 

Bir de bu cinayetin başrol oyuncuları avcılardan da bahsetmemiz gerekiyor. Avcılar, bir canlıyı öldürmekten keyif alan, bu keyifleri için para ödemekten çekinmeyen insanlar. Aklımıza Eli Roth’un Hostel isimli filmi gelebilir, yaşananlar pek farklı değil. Tabii bu noktada; sağladığı maddi menfaatlerin sarhoşluğunda olan devlet, bizleri, öldürmekten keyif alan insanlarla birlikte yaşamaya mecbur bıraktığının ya da ülke genelinde işlenen cinayetlerin çoğunda av silahlarının kullanıldığının farkında değil. (ya da bu iyimser bir bakış açısı, bile isteye yapıyor olabilir mi?)  

Avlaklarda Hayvan Üretimi

Sormamız gereken bir diğer soru da şu: Avcılar hayvanların doğal yaşamlarına müdahale ederek onları öldürürken bu hayvanlar varlıklarını hala nasıl sürdürüyorlar?

Tabii ki hayvanların doğal yaşamları bu denli bir katliamı kaldıramaz. Sistem şöyle işliyor; devlet hayvan üretiyor, ürettiği hayvanları avlak adı verilen alanlara yerleştiriyor, parasını ödeyen o hayvanları öldürüyor, devlet gelen paralarla yeni hayvanlar-yeni avlaklar üretiyor. Bu şekilde yapay bir döngü oluşturulmuş durumda. 

İşin enteresan tarafı, devlet ve avcılar; bu senaryodaki hayvanları doğal kaynak, bütün bu süreci de doğanın dengesinin bir parçası olarak nitelendiriyorlar ve kendileri bu döngüden çıkarlarsa doğanın dengesinin bozulacağını iddia ediyorlar. 

İşin gerçeğine bakarsak; doğal yaşam, doğal denge diye bir şey bırakmadıkları, öldürecekleri kadar hayvan ürettikleri, bu öldürme işlemleri için ihale açarak büyük paralar döndürdükleri bir manzara görüyoruz.

İşte büyük bir ekonomik sektöre dönmüş olan bu cinayet, hayvan hakları mücadelesinin en önemli ve zor başlıklarından biri. Bu korkunç sektörle mücadele etmenin tek yolu, hep birlikte “Av Cinayettir” diye haykırmak. Ve gerçek bir samimiyetle bu katliamı durdurma konusundaki kararlılığımızı net olarak göstermek. #ÇünküAvCinayettir 

Yazar: Barış Karlı

The post Yasal Cinayet: Av appeared first on Sivil Sayfalar.

Mermi Miktarında Artış, Silah Reklamlarına Yasak

Günümüzde bireysel silahlanma, her gün duyduğumuz cinayet ve şiddet olaylarını kolaylaştıran faktörlerin başında geliyor. Birçok ülke, bireysel silahlanma konusunda ciddi kısıtlamalar ve yasaklar getirirken, Türkiye’de bireysel silahlanmayı engellemeye yönelik girişimler maalesef emekleme seviyesinde… Ticaret Bakanlığı’nca hazırlanan “Ticari Reklam ve Haksız Ticari Uygulamalar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” 28 Aralık 2018’de Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi. Yürürlükteki yönetmeliğe yapılan bir ek ile, ateşli ve ateşsiz silahların reklamı yasaklandı: “Her türlü ateşli ve ateşsiz silah, silah üreticisinin ve satıcısının reklamına izin verilemez”. Silah reklamları yasaklansa da İçişleri Bakanlığı’nın tepki çeken mermi genelgesi hâlâ yürürlükte…

Milletvekillerinin Soru Önergeleri Yanıtsız Bırakıldı

Geride bıraktığımız 26. yasama döneminde, Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) ve Halkların Demokratik Partisi (HDP) milletvekilleri, söz konusu genelgenin gerekçesini İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’ya birçok kez sormuş ancak bu soru önergelerinin tamamı yanıtsız bırakılmıştı. Bu yasama döneminde de CHP’den, İstanbul Milletvekili Özgür Karabat ve Niğde Milletvekili Ömer Fethi Gürer, söz konusu genelgeyi tekrar parlamento gündemine taşıdı ancak her iki milletvekili de İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’nun cevaplandırmasını istediği soru önergelerine yanıt alabilmiş değil.

Genelge Deliniyor mu?

CHP Grup Başkanlığı’nca 2 Ekim 2018 tarihinde TBMM Başkanlığı’na sunulan yazılı soru önergesinde, Niğde Milletvekili Gürer’in Bakan Soylu’ya yönelttiği ancak herhangi bir cevap alamadığı bir diğer soru ise ülkemizde hüküm süren denetimsizliğe dikkat çekiyor: “Birden farklı ilden mermi talebi açıldığı ve elektronik ortamda takip edilmediği için yıllık istihkakın üzerinde merminin şahıslarca alındığı doğru mudur?”

İçişleri Bakanlığı’nın Genelge Gerekçesi: Kaçak ve Usulsüz Mermi Edinimini Engellemek

Milletvekillerinin soru önergeleri aylardır cevapsız bırakılırken, Sivil Sayfalar olarak, toplumun birçok kesimini ilgilendiren ve toplumsal tepki çeken genelgenin gerekçesini İçişleri Bakanlığı’na bilgi edinme hakkı kapsamında sorduk. Emniyet Genel Müdürlüğü Özel Güvenlik Daire Başkanlığı, söz konusu genelgenin gerekçesini kaçak ve usulsüz mermi edinimini engellemek olarak açıkladı:

“Atıcılık sporunu yapan vatandaşlarımızın poligonlarda ve meskûn mahal dışında yaptıkları atışlarda 200 adet mermi istihkakının az olmasından dolayı daha fazla mermi edinimi için kaçak yollara ve usulsüz edinimine gittikleri görülmektedir. Çalışır durumda olmayan ve ekonomik ömrünü tamamlamış tehlike arz eden bu silahları sırf mermi istihkakı alabilmek için ellerinde bulundurdukları bilinmektedir. Bu gerekçelerle yıllık 200 adet olan mermi istihkakı 1000 adete artırılmıştır. Bu mermi istihkakları tek seferde alınabileceği ğibi parça parça da alınıbilinir.”

Son 4 Yılda, Silahlı Şiddette % 69 Artış Yaşandı

Bireysel silahlanmaya karşı 1993’ten bu yana mücadele veren Umut Vakfı’nın “Türkiye Silahlı Şiddet Haritası – 2018 Raporu”na göre, “2018 yılında basına 3 bin 679 olay basına yansımış bulunuyor… Yani sonu yaralama ve öldürmeye varan silahlı şiddette son 4 yılda % 69 artış dikkat çekiyor. Geçen yıl basına yansıyan bu 3 bin 679 olayda insanlar tüfeklerle, tabancalarla, kesici aletlerde ki, birçoğu acımasızca 2 bin 279 kişiyi öldürdü, 3 bin 762 kişiyi de yaraladı”. Umut Vakfı, “ağır yaralıların ne kadarının hastanede öldüğünü belirleme şansımız yok” diyor.

Ülkemizde, % 85’i ruhsatsız olmak üzere en az 25 milyon silah bulunduğunun belirtildiği, Umut Vakfı’nın 2018 raporuna göre, ateşli ve kesici aletlerle işlenen cinayetlerin 1.478’inde tüfekler, 1.429’unda (100’ün üzerinde beylik silahı olmak üzere) tabancalar”, 772’sinde ise kesici aletler kullanıldı.

Av tüfekleri, Cinayetlerde Başı Çekiyor

Her gün aldığımız hayvanlara yönelik şiddet haberlerinde ise, kaç hayvanın bireysel silahlar ile öldürüldüğü ve yaralandığı bilinmiyor. Avcılık, neredeyse tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de yasal bir şekilde sürdürülüyor; kayıtlı ve kaçak avcılar, yılda yüzbinlerce hayvanı bireysel silahları ile öldürüyor. Av tüfeklerinin, bireysel silahlar ile işlenen cinayetlerde başı çektiği, yine istatistik verilerine yansımış durumda. Hayvan hakları savunucuları da hem hayvanların yaşam hakkını gasp ettiği, hem toplumsal şiddeti arttırdığı, hem de kadın ve nefret cinayetlerinde kolaylaştırıcı olduğu gerekçesiyle, avcılığın tüm Türkiye’de yasaklanması gerektiğini savunuyor.

HAKİM: Bireysel Silahlanma da Avcılık da Yasaklanmalı

Hayvan Hakları İzleme Komitesi’nden (HAKİM) Fatma Biltekin “Avcılığın tamamen yasaklanması için yıllardır mücadele veriyoruz. Avcılık, dünyadaki en güçlü endüstri olan silah lobisinin en büyük pazarlarından biri. Hem şirketler hem de devletler, silah endüstrisinden büyük paralar kazanıyor. Günümüzde, şirketlerin, devletlerin kârı, yaşam hakkından maalesef ağır basıyor. Bu yüzden avcılığı yasaklatamıyoruz. Avcılık, hayvanları doğrudan katlederken, insanları da dolaylı olarak katlediyor. Av tüfeği edinmek, Türkiye’de çok kolay. Bireysel silahlanma da avcılık da yasaklanmalı” diyor.,

Tarım ve Orman Bakanlığı’nın Gelir Kapısı: Avcılık

Türkiye’de tür ayırt etmeksizin, hayvan hakları ihlâllerini raporlayan HAKİM’in edindiği resmî bilgilere göre avcılık, Tarım ve Orman Bakanlığı için ciddi bir gelir kaynağı… HAKİM’in, bilgi edinme hakkı kapsamında edinmiş olduğu bilgilere göre, 2017 yıl sonu itibarı ile Türkiye’de 260 bin 764 kayıtlı avcı var; bu şahısların 153 bin 510’u aktif avcı. Bu aktif avcılardan, sadece 2017’de, avlanma izin kartı satışı ve avlanma harcından toplam 47 milyon 278 bin 548 TL gelir elde edildi.

Yine 2017’de, Kara Avcılığı Kanunu’na muhalefet eden avcıların, 1301’i ateşli silah olmak üzere 2509 adet av araç ve gerecine el konulmuş; el konulan bu araç ve gereçlerin satışından ise 575 bin 754 TL gelir elde edilmiş.

*Haberde yer verilen, İçişleri Bakanlığı’nın cevabî yazısı, imla hataları düzeltilmeden, aynen aktarılmıştır.

The post İçişleri Bakanlığı, Bin Mermi Genelgesinin Gerekçesini Açıkladı! appeared first on Sivil Sayfalar.