Verilecek eğitim ve düzenlenecek etkinliklerle kadınlara birlikte kuracakları iş için iletişim ağı ve bilgi sağlamayı amaçlayan proje, iş kurmak isteyen ve İstanbul’da yaşayan 85 Suriyeli ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı kadına yenilikçi bir iş kurma, çeşitli beceriler edinme ve daha da önemlisi gıda sektöründe üretken bir geleceğe kavuşma fırsatı sunacak.

Projenin detaylarını Sandrine Ramboux (Co-Program Manager, C@rma Director and JANA Co-Founder) ve Olga Blasco (Co-Program Manager and JANA Co-Founder) ile yapılan röportajdan öğrenebilirsiniz.

EKIP Projesi nedir?

EKiP (Etkin Kadın İş Platformu), Avrupa Birliği fonlarıyla, Dünya Bankası yönetiminde ve Türkiye’deki Mülteciler için Mali Yardım Programı kapsamında İstanbul’da başlıyor. Amacımız yenilikçi, sağlıklı ve hesaplı gıda ürünlerini ve öğünleri çeşitli iş kurumları vasıtasıyla sürdürülebilir bir biçimde üretmek ve tüketiciye ulaştırmak. Bunu yaparken sosyal kooperatifçiliğe uygun bir ekonomik model uygulamak, kadınları hedef almak istiyoruz.   

Projeyi uygulayan partnerler kim?

Proje tasarısı bir C@rma kuruluşu olan JANA öncülüğünde yapıldı ve uygulanıyor. Sahadaki partnerlerimiz Hayata Destek Derneği, Uluslararası Mavi Hilal Vakfı, Türkiye Aile Sağlığı ve Planlaması Vakfı. Eğitimler ise Bilgi Üniversitesi, LF Türkiye ve gıda sektöründe uzmanlık sahibi çeşitli uzmanlar tarafından verilecek. Yönetimsel süreçlere ise İspanyol kooperatif uzmanı Tangente destek veriyor. Projenin başarılı yönlerinin ve kadınların yaşamlarında yarattığı etkinin izlenmesi Impact Lab tarafından yakinen takip edilecek.

Projenin bir parçası olmak için kimler başvurabilir?

İstanbul’da yaşayan, 18 yaşını doldurmuş, Suriyeli ya da Türkiyeli her kadın projeye başvurabilir. Diğer kadınlarla birlikte gıda sektöründe faaliyet gösterecek bir şirkette çalışmayı, bu şirketin sahiplerinden biri olmayı istemeleri yeterli.

Böyle bir projede hem ev sahibi nüfusu, hem mülteci topluluğu hedef almanın yarattığı katma değer nedir? Zorlukları nelerdir? Bu zorlukları nasıl aşmayı planlıyorsunuz?

Kapsayıcı bir projeye imza atmak istiyoruz. Dolayısıyla başvuruda bulunmak isteyebilecek Suriyeli ve Türkiyeli kadınlara aynı anda ulaşmaya çalışıyoruz. Projenin fonu Türkiye’deki Mülteciler için Mali Yardım Programı tarafından sağlanıyor; böylece mültecilerin sosyal ve ekonomik entegrasyonunu desteklemek amaçlanıyor. Bu yüzden katılımcılar arasında çeşitlilik yakalamak önemli. İlk aşamada dil engeli sorun teşkil edecektir fakat dil dersleri ve projeye aktif katılım ile bunu kısa sürede çözmeyi umuyoruz. Tabii kültürel farklılıklar da entegrasyonu güçleştirebilir. Bu süreci yakından takip edeceğiz ve hem kadınlara, hem ailelerine yönelik grup aktivitelerini teşvik edeceğiz.

Projenizde katılımcıların yalnızca temel mesleki eğitim değil, sahip olacakları işi yönetmek için ihtiyaç duyacakları farklı becerileri edinmelerine de destek olacağınızdan söz ediyorsunuz. Bunu biraz açabilir misiniz?

Projemizin özü, bir mutfak kurup kadınlardan satabilecekleri yemekler yapmalarını istemek değil. Kadınları birlikte iş kurup, birlikte yönetebilecekleri şekilde desteklemek istiyoruz. Bazıları malzeme tedarik etmekten, bazıları pazarlama ve satıştan, bazıları idari işlerden, muhasebeden ve muhtemelen birçoğu da üretimden sorumlu olacak. Genel ve spesifik iş yönetimi eğitimlerinin yanı sıra bu işi nasıl birlikte inşa edebilecekleri üzerine tartışmalara vakit ayrılacak; karar alma süreçleri, yönetim süreçleri nasıl olacak, kimin ne yapacağı nasıl belirlenecek ve projeye yeni insanların katılması nasıl sağlanacak… Mümkün mertebe katılımcılar tarafından yönlendirilen, proje ekibinin kolaylaştırıcılık rolü üstleneceği kapsayıcı bir metodoloji olacak.

Suriye Savaşı dokuzuncu yılına girdi ve ne zaman biteceği hala öngörülemiyor. Bu tip uzun erimli zorunlu göç durumlarında geçim kaynaklarına yoğunlaşan projelerin önemi nedir?

Bu tip insani krizlerde önce insani yardım dönemini görüyoruz, sonrasında ise bir bekleme dönemi oluyor. Mülteciler içinde yaşadıkları topluma entegre olma, dili öğrenme çabasına girişmeye değer mi bilemiyorlar çünkü kalıcı olup olmayacaklarını kestiremiyorlar. Gelinen noktada burada yaşayanlar en azından bir süre daha burada kalacaklarını, işgücüne katılmaları gerektiğini düşünüyorlar. Erkekler genelde geçmiş iş tecrübesi sahibi ve neler yapabileceklerinin bilincinde. Kadınlar ise genelde iş tecrübesinden yoksun ve rol modellere ihtiyaç duyuyorlar. Dolayısıyla insanlar iş kurabilsin diye mesleki eğitimler vermek tek başına yeterli değil çünkü iş kurma ve yoğun çalışma arzusunu derhal göremiyoruz, bu da başlı başına bir güçlük doğuruyor. Bu yüzden bütüncül bir yaklaşım benimsiyor, tüm etmenleri dikkate alıyoruz. Yalnızca gerekli teknik eğitimleri vermekle kalmıyor, insanları yüreklendirecek, öğrenme kapasitesine destek olacak, birlikte başarma hissini kuvvetlendirecek, zor anlarda psiko-sosyal destek sağlayacak; aileleriyle, eşleriyle ve topluluklarıyla ortak ve anlamlı faaliyetlerde bulunmalarını sağlayacak bir yaklaşımı savunuyoruz. Kuluçka dönemini bu bakış açısıyla desteklemeyi ve böylece işlerini başarıyla kurduklarına tanıklık etmeyi umuyoruz.

EKİP hakkında daha detaylı bilgi için bize info@ekiplatformu.com adresinden ulaşabilir, yolculuğumuzu  instagram, facebook ve twitter hesaplarımızdan takip edebilirsiniz.

The post Kadın Odaklı Bir Sosyal Girişim: Etkin Kadın İş Platformu (EKİP) appeared first on Sivil Sayfalar.

Rapora göre 2017’de ölen çocukların 5,4 milyonunu beş yaşın altındaki çocuklar oluşturuyor. Özellikle Sahra Çölü’nün altındaki Afrika ülkelerinde ve Güney Asya’da yeni doğan bebeklerin yaşama ihtimalleri diğer zengin ülkelerdekilere nazaran 9 kat az.

1990’da 5 yaş ve altında yaklaşık 13 milyon çocuk öldü

Tedavi edilebilir hastalıklardan ölen çocukların sayısında 1990’lı yıllardan itibaren ciddi bir azalma yaşandığı vurgulanan raporda, 1990’da önlenebilir hastalıklardan ölen beş yaşı ve altındaki çocuk sayısı 12,6 milyon olarak yer aldı.

Dünya Sağlık Örgütü Genel Direktör Yardımcısı Prenses Nothemba Simelela, rapora ilişkin, “Milyonlarca bebek ve çocuğun günümüzde temiz suya ulaşamamasından, sanitasyon, doğru beslenme veya temel sağlık hizmetlerine erişemeden ölmüyor olması gerekir,” açıklamasında bulundu.

UNICEF Veri, Araştırma ve Politika Bölümü Direktörü Laurence Chandy da, “1990 yılından itibaren çocukların kurtarılmasına yönelik gözle görülebilir bir ilerleme kaydettik, fakat milyonlarca çocuk hala kim olduklarından ve nerede doğduklarından dolayı ölüyor,” ifadesini kullandı.

Chandy, ilaç, temiz su, elektrik ve aşı gibi basit çözümlerle bu gerçeği her çocuk için değiştirilebileceğini kaydetti.

Birleşmiş Milletler 2030 yılına kadar sefaleti önlemeyi hedefliyor.

2030 yılına kadar Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri belirleyen örgüt, yoksuluğu tamamen sona erdirmek, açlığı gidermek, herkese eşit ve kapsayıcı eğitim olanakları sağlamak, herkes için sürdürülebilir, güvenli enerji sağlamak gibi birtakım hedefler belirlemiş durumda.

Ancak 2017’de örgüt, özellikle dünya genelindeki şiddet olaylarından dolayı belirlenen hedeflerin çok gerisinde kalındığını açıkladı.

Kaynak: T24

The post 2017’de Her 5 Saniyede Bir Çocuk Önlenebilir Hastalıktan Hayatını Kaybetti appeared first on Sivil Sayfalar.

Dünya Bankası Grubu’nun yayınladığı son rapora göre, iklim değişikliğinin ağırlaşan etkileri yoğun nüfuslu üç bölgede 2050 yılına kadar 140 milyon kişinin kendi ülke sınırları içinde göç etmesine neden olarak bir insani krize yol açıp, kalkınma sürecini tehdit edebilir.

Sera gazı azaltımı bu sayıyı düşürebilir

Ancak, sera gazı emisyon azaltımına dair küresel çabalar ve ülke bazında sağlam kalkınma planları dahil olmak üzere, birlikte hareket geçildiği takdirde 140 milyonun üzerinden kişiyi iç göçe zorlayan bu en kötü senaryo hafifletilebilir, etkilenen kişi sayısı yüzde 80, yani 100 milyon kişi kadar azaltılabilir.

Dip Dalgası – İç İklim Göçüne Hazırlık isimli rapor yavaş başlangıçlı iklim değişikliği etkileri ile, Sahra Altı Afrika, Güney Asya ve Latin Amerika olmak üzere, üç gelişmekte olan bölgenin iç göç hareketleri arasındaki bağlantıya odaklanan ilk ve en kapsamlı rapor olma özelliğini taşıyor.

Rapora göre, küresel ve ulusal ölçekte acil iklim ve kalkınma eylemlerine başlanmadığı takdirde, bu üç bölgede 2050 yılına kadar onlarca milyon kişi iç göçe zorlanabilir. Bunlar su kıtlığı, mahsul kıtlığı, deniz seviyelerinin yükselmesi ve fırtınalar gibi artan sorunlar yüzünden giderek yaşanamaz hale gelen bölgeleri terk etmek zorunda kalan topluluklardan oluşacak.

Rapor, bu “iklim göçmenlerinin” ülke içinde ekonomik, sosyal, siyasi ya da diğer nedenlerden dolayı zaten hareket halinde olan milyonlara ekleneceği konusunda uyarıda bulunuyor.

“Zamanımız daralıyor”

Bu yeni raporun ülkeler ve kalkınma kurumları açısından bir uyarı niteliğinde olduğunu belirten Dünya Bankası CEO’su Kristalina Georgiva sözlerine şöyle devam etti: “İklim değişikliğinin etkileri derinleşmeden, bu yeni gerçeğe hazırlanmak için az zamanımız var. Şehirlerin kırsal bölgelerde artan göçle başa çıkmak ve eğitim, öğretim ve istihdam fırsatlarını iyileştirmek için attıkları adımların uzun vadeli getirileri olacak. Öte yandan, kişilerin oldukları yerde kalmaları ya da daha az kırılgan yeni bir yere taşınmaları konusunda doğru karar almalarına yardımcı olmak da önem taşıyor.”

Aralarında CIESIN Columbia Üniversitesi, CUNY Demografik Araştırma Ensititüsü ve Potsdam İklim Etkileri Araştırması Ensititüsü’nden araştırmacı ve modelleme uzmanlarının da bulunduğu ve Dünya Bankası Çevre Baş Uzmanı Kanta Kumari Rigaud liderliğindeki araştırma ekibi, üç bölgede iç iklim göçünün olası boyutunu tahmin etmek için modellemeler yapıldı.

Uzmanlar üç olası iklim değişikliği ve kalkınma senaryosuna bakarak, en “kötümser” (yüksek sera gazı emisyonları ve eşitsiz kalkınma patikaları) senaryo ile iklim ve ulusal kalkınma eyleminin arttığı “iklim dostu” ve “daha kapsayıcı kalkınma” senaryolarını karşılaştırdılar. Ülke içinde nüfus hareketleri modellemesi için her bir senaryoda demografik, sosyoekonomik ve iklim etkileri verileri 14 kilometrekarelik bir alana uygulandı.

Bu modellemeler kullanılarak iklim göçünün giriş ve çıkış sıcak noktaları, diğer bir deyişle, kişilerin geride bırakacakları yerleri ve yeni bir hayat kurmak için taşınmaya çalışacakları kentsel, kent çevresi ve kırsal bölgeler tanımlandı.

Rapor ekibinin liderliğini üstlenen Kanta Kumari Rigaud’a göre: “Doğru planlama ve destek olmadan kırsal bölgelerden şehirlere göç eden kişiler yeni ve daha da tehlikeli riskler ile karşı karşıya kalabilir. Kıt kaynakların oluşturduğu baskı yüzünden artan gerginlik ve çatışmalar yaşanabilir. Ama gelecek bu şekilde yaşanmak zorunda değil. İç iklim göçü gerçeğini kabul edip, ancak bugünden planladığımız takdirde bir krize dönüşmesini engelleyebiliriz.”

Dünya Bankası’nın hazırladığı “Dip Dalgası – İç İklim Göçüne Hazırlık” raporunun tamamına buradan ulaşabilirsiniz.

Kaynak: Yeşil Gazete

The post ‘İklim Değişikliği Nedeniyle 30 Yıl İçinde 140 Milyon İnsan Göç Etmek Zorunda Kalacak’ appeared first on Sivil Sayfalar.