• Dernekte gerçekleşebilecek cinsel taciz ve şiddet durumlarını takiben izlenecek, eşit ve adil yaklaşımla uygulanabilir, net ve güncellenebilir bir yönerge sunmak,
• Cinsel şiddet ve/veya tacizin bildirim sürecinde ve sonrasında derneğin ve kişilerin sorumluluklarını belirlemek,
• Dernek mensupları (çalışanlar, üyeler, gönüllüler ve stajyerler) için güvenli alan oluşturmak ve tarafların haklarını bilmesini sağlamak
• Şiddet davranışlarının yaşanmaması ve tekrarlanmaması için koruyucu-önleyici ve onarıcı bir araç sunmaktır.

CŞMD, toplumsal değişim ve dönüşümün gerçekleşebilmesi için her bireyin şiddetin uygulayanı ya da maruz bırakılanı olabileceği gerçeği ile yüzleşmesi ve bireysel davranışları ile ilgili sorumluluk almasının elzem olduğunu hatırlatıyor.  Cinsel Taciz ve Şiddet Politika Belgesi’nde cinsel taciz, basit cinsel taciz, nitelikli cinsel taciz, süreğen cinsel taciz, cinsel saldırı, basit cinsel saldırı nitelikli cinsel saldırı, misilleme, görünür ve gizli hiyerarşi kavramları açık şekilde tanımlanıyor.

Cinsel Taciz ve Şiddet Politika Belgesi’nin hazırlanma, işletilme ve güncelleme sürecinde benimsenen ilkeler çerçevesinde CŞMD tarafından uyulacağı taahhüt edilen esaslar ise şunlar:

1. Beyanı Esas Alır: Cinsel şiddet beyanı esas alınır, kanıt aranmaksızın beyana dayalı süreç hemen başlatılır. Cinsel şiddete sıfır tolerans gösterilir ve tavizsizlik ilkesi korunur. Beyanlar arasında hiyerarşi kurulmaz.
2. Teşvik Edici ve Destekleyicidir: Süreç boyunca, başvurucunun tekrar mağdur edilmesine, yılmasına ve motivasyon kaybetmesine yol açabilecek ve tarafların insan onurunu ve güven duygusunu zedeleyebilecek her türlü davranıştan kaçınmak ve bu tür davranışların ortaya çıkmasını önlemek hususlarında gereken dikkat ve özen gösterilir.
3. Tarafsızlık/Adil Yaklaşımı Benimser: Kişilere eşit, adil ve tarafsız yaklaşılır. Süreç tarafların kişilik haklarını gözeterek yürütülür
4. Gizliliği Korur: Süreç tüm aşamalarda başvuruda bulunan ve hakkında beyan verilen bireylerin özel yaşamlarının gizliliğini koruyacak şekilde yürütülür.
5. Kapsayıcılığı Gözetir: Derneğin vizyon ve misyonuna uygun şekilde cinsel şiddet ve tacize yaklaşımı da kapsayıcı ve kesişimseldir. Cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim farkına indirmeksizin taraflar arasında olası güç ilişkileri (etnisite, toplumsal cinsiyet, konum, statü ve benzeri) göz önünde bulundurulur.

CŞMD’nin hazırladığı Cinsel Taciz ve Şiddet Politika Belgesi’ne buradan ulaşılabilir.

The post CŞMD, Cinsel Taciz ve Şiddet Politika Belgesi Hazırladı appeared first on Sivil Sayfalar.

İzin verirseniz ben cinsel taciz yerine “cinsel saldırı” adlandırmasını kullanacağım. Cinsel saldırı, bir kişinin cinsel anlamda sınırlarına rızası dışında girilmesi olarak nitelendirilebilir. Gerek yaş gerekse de zihinsel sorunları nedeniyle rıza veremeyecek durumlarda ise rıza olup olmadığı aranamaz. Ergenlik öncesi dönem için kadın ve erkekler birbirlerine benzer oranlarda cinsel saldırıya uğrarken, ergenlik dönemi sonrasında kadınlar çok daha yüksek oranda cinsel saldırıya maruz kalırlar. Elbette cinsel saldırıdan çok büyük çoğunlukla erkekler sorumludur. Cinsel saldırı ruhsal anlamda, maruz kalan için, en örseleyici deneyimlerden birisidir. Örselenmeye uğrayan kişi, onarılma gereksinimi duyar. Böyle örseleyici bir deneyime maruz kalmış, kadın ya da erkek olsun, temel gereksinimlerinden birisi, onarılmak adına, “başına getirilenin” ötekiler tarafından bilinmesidir. Mağdur, kendisini aynalayabilecek “iyi ötekilerin” ortaya çıkmasını sağlamak ve adaletin yerini bulmasını sağlamak adına “başına getirileni” söze ya da yazıya dökmeye başlayabilir.    

Gerek cinsel saldırılara zemin hazırlayan zihinsel ve kültürel fonun ve sonrasında takınılan tutumun toplumsal cinsiyet rollerinden bağımsız olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Mağdurların, kendilerine deneyimletilen örselenmeyi hem açık olarak anlatma hem de kimliklerini gizleme tutumu toplumsal cinsiyet parantezinde tartışılması gerekir. Kadınlar, genel olarak, böylesi deneyimlerini paylaşmaları durumunda “başlarına neler gelebileceğini” bilecek kadar yeterli deneyime sahiptirler. Olayın ayrıntılarına girilip suçlanacağını, suçlanmasına veya sorumlu tutulmasına, erkek mağdurlardan farklı olarak, sadece kadın cinsiyetine sahip olmasının yeteceğini, sürecin tekrarlayıcı bir şekilde örselenmenin ruhsal etkilerini katmerlendireceğini bilirler ya da sezerler.   

“Örselenmeye uğrayan kişi, onarılma gereksinimi duyar” dediniz. Fiziki yani karşısındaki birine anlatarak da onarılma mümkün değil mi? Neden sosyal medya? Yaşadıklarını anlattığı insanlarla tanışmamış olma ihtimalinin bunda etkisi var mı?

Örselenmeye uğrayan kişinin mutlak surette fiziksel olarak dokunabileceği uzaklıkta olan birisine anlatması gerektiğini düşünüyorum. Anlattıklarının belgelenmesi de onarılma da önemli bir yer tutacaktır. Bu anlamda tam tersine sosyal medya üzerinden paylaşımın zaman zaman olayın örseleyici etkisini arttırabileceğini söyleyebilirim. Paylaşımdan sonra ifade ettiğim olumsuz içerikli ve destekleyici olmayan, aksine mağduru sorumlu tutan ve suçlayan tepkilerle karşılaşacağı için bundan olumsuz etkilenecektir. Mağdurun denetimsiz ve kendisini güvende hissedebileceği, örselenmiş kişilere yaklaşım konusunda eğitimli kişilerle paylaşımda bulunması önemli.

Ancak bu söylediklerim kesinlikle kendisini sosyal medyada ortaya koymaması gerekir anlamına gelmiyor. Sosyal medyada paylaşım kendisi dışındaki kişileri de paylaşım yapmaya yüreklendirecek ve toplumun bu konuda duyarlılık kazanmasına katkıda bulunacaktır.

Sosyal medyada bu tür paylaşımları okuyan kullanıcılar nasıl etkileniyordur?

Olaydan haberdar olanların nasıl etkilendiğini ve tepki verdiğini sanırım birkaç başlıkta ele almak gerekiyor. Yine izin verirseniz ben burada erkek ve kadın adlandırmaları yerine erkeksi ve kadınsı sözcüklerini tercih edeceğim. Bu tür paylaşımların sosyal medya kullanıcıları tarafından fazlasıyla ilgi gördüğü gözlenen bir durum. Burada nasıl etkilenildiğinden çok nasıl tepkiler verildiğini ele almanın daha uygun olabileceğini düşünüyorum. Daha çok erkekler tarafından sergilenen erkeksi tutum olayın abartıldığı, olaydan tek sorumlu tutulacak kişinin fail olmayacağı, mağdurunda sorumluluğunun bulunduğu, zaman zaman daha acımasız bir şekilde olaydan sadece mağdurun sorumlu olduğu şeklindedir. Erkeksi tutumun içerisinde aynı zamanda gerçekleştiği söylenmiş ancak daha sonra olmayabileceği ortaya çıkmış örnekleri hatırlatarak tüm bu tür paylaşımları aynı kefeye sokmak şeklindedir. İşin daha da acıklısı cinsel saldırıya uğradığını açıklama cesareti göstermiş mağdurlara olayı ele alması gereken yargı, sağlık ve ilgisi olabilecek diğer alanlarda çalışanların daha çok erkeksi tutum sergilemesidir. Kimi durumlarda kadın cinsiyetine sahip olanların da bu erkeksi tutumu benimsediklerini görebiliyoruz. Erkeksi tutumun diğer örnekleri de inanmama, hafife alma ve alay etmedir.

Büyük oranda kadınlar tarafından sergilenen kadınsı tutum, bireysel tarihlerinden de deneyimledikleri üzere, olayın gerçekleşmiş olduğunu sezme, bilme ve anlama şeklindedir. Özellikle tüm politik yaklaşımları yatay kesecek şekilde örgütlenmeyi başarabilen kadın hareketleri üzerinden, cinsel saldırı mağdurları ile dayanışma, “yan yana” durma artık günümüzde sıkça şahit olduğumuz bir pozisyon alma biçimidir.     

Sosyal medyada yapılan bu paylaşımlar çoğunlukla haberleştiriliyor da. Haberleştirilirken hem olayı yaşayan hem de okuyucu açısından travmaları yeniden doğurmamak adına neye dikkat edilmeli?

Haberleri okuyan ya da izleyenlerde, mağdura benzer bir etkilenme ortaya çıktığını düşünmüyorum. Ancak medya organlarının olayla ilgili haberi verirken, mağdurun başına getirilenin mağdurla ilgili olduğunu açıkça ya da örtük bir şekilde ima eden erkeksi dilden uzak durması gerekmektedir. Örneğin mağdurun alkollü olduğu, “uygunsuz bir saatte” veya “gecenin bir vakti” sokakta olduğu, ıssız bir yerde tek başına gezindiği, “uygun olmayacak kıyafetler” giydiği, “tahrik edici” davranışlar sergilediği ya da sözler sarf ettiği, bar, meyhane gibi “uygunsuz mekânlarda” bulunduğu, zaten bakire olmadığı gibi örselenilen olayla ilgili olmadığı açık bilgilere yer vermemelidir. Olayla ilgili canlandırma ya da erotize edilmiş görsel materyal kullanmamalıdır. Her ne kadar toplumsal bir tutumu yaratma ile ilgili etkisini çok fazla bulmasam da genel olarak medyanın, zaten var olan bir tutumu yeniden üretmekteki etkisinin devasa olduğunu düşünüyorum. Dolayısıyla medya organlarının bu tür olayları ele alış biçiminin kadınları daha “sinmiş” erkekleri ise daha saldırganlaşmış hale getirebileceğini bilmemiz gerekiyor.    

Bir psikolog ile yaptığım söyleşide, “Gerçek yaşamda yalnız olduğunu düşündüğü için sosyal medya üzerinden mağduriyetini duyurmak isteyen birey, orada da yardım arayışına yanıt bulamadığında travma sonrası etkiler daha yoğun bir şekilde hissedilebiliyor” demişti. Bununla başa çıkmanın yolu nedir?

Öncelikle saptamanın yerinde olduğunu düşünüyorum. Örselenmeler ile ilgili genel geçer bilgilerimizi tekrar eden bir saptama. Yalnızlaşmanın yarattığı olumsuz etkilerden kaçınmanın yegane çıkar yolu elbette mağduru aynalayacak, anladığını hissettirecek, mağdur ile dayanışarak “yan yana” duracak ötekilerin ortaya çıkmasını sağlamaktır. Her ne kadar her sorunun çözümü eğitim gibi görülse de bu görüşe pek katılmadığımı daha ötesine giderek eğitimin mağdurla olan ilişkiyi bozabildiğini bile söyleyebilirim. Eğer çözüm eğitimde aranacaksa, toplumsal cinsiyet rollerini gerektiği gibi ve var olan eleştirel bir şekilde alan, cinsiyetçi ifadelerden arındırılmış, bu tür cinsiyetçi ifadelere de eleştirel yaklaşan bir içerik ve eğiticilere ihtiyaç bulunmaktadır.

Mağdurlar ile vakit kaybetmeksizin dayanışmayı sağlayacak örgütlenmelerin temas etmesi en çıkar yol olarak görünmektedir. Bu örgütlenmelerin cinsiyet ve toplumsal cinsiyeti göz önünde bulunduran uygulamaları sağlayacak multidisipliner yaklaşıma sahip olması önemli görünmektedir. Bu bağlamda içerisinde hukuki, bedensel sağlık ve ruhsal sağlık ve şu anda aklıma gelmeyen alanlarla ilgili danışmanlığı barındırmalıdır.    

Burada sivil toplumun üzerine düşen nedir?

Ben de burada tam olarak sivil toplum örgütlenmelerini ya da kurumsal bir örgütlenme olmasa dahi platform ya da hareketleri kastediyorum. Sivil toplumun esas hareket alanı, devlet denilen mekanizmanın yeterli müdahale hızını sağlayamadığı ve/veya müdahalesinin sağlıksız olduğu noktadır. Dolayısıyla her iki faktörü de göz önüne aldığımızda sivil topluma bu konuda çok önemli görevler düşmektedir. Diğer yandan bu örgütlenmelerin devlet mekanizmasını yeterince hızlı ve sağlıklı hareket etmeye zorlayıcı yanı da olmalıdır diye düşünüyorum.

İlginizi çekebilir: Sosyal Medyada Bireysel Adalet Arayışı İnsan Psikolojisini Nasıl Etkiliyor?

The post Sosyal Medyada Neden Cinsel Saldırı Olaylarını Sıklıkla Okumaya Başladık? appeared first on Sivil Sayfalar.

Kolundan dantelli bir tanga çıkartan Coppinger “Burada bir tanga göstermek mahcup edici olabilir. Sizce bir tecavüz kurbanı ya da bir kadın iç çamaşırının mahkemede yersizce gösterildiğinde ne hissediyor?” dedi.

Başkent Dublin de dahil bazı kentlerde eylem yapılması planlanıyor. Sosyal medyada eylemleri organize eden sosyalist feminist grup Rosa, “mahkemelerde kurbanların suçlanmasına son” protestoları yapılacağını bildirdi.

Dublin, Cork, Limerick ve Waterford kentlerinde eylemler yapılacağı belirtiliyor.

Kaynak: Artı Gerçek, BBC Türkçe, Yeşil Gazete

The post İrlandalı Kadınlardan “‘Dantelli Tanga’ Giymek Tecavüz Sanığını Nasıl Beraat Ettirir” İsyanı appeared first on Sivil Sayfalar.

Protestolar ilk olarak geçen Perşembe günü Tokyo’da saat 11.00’da başladı, diğer şehirlere de yayılmaya devam etti. Dünyanın dört bir yanındaki çalışanlar, masalarına “Bugün masamda değilim, çünkü diğer arkadaşlarımla birlikte cinsel taciz, suistimal, şeffaflık eksikliği ve herkese uygun olmayan işyeri kültürünü protesto etmek için iş bırakma eylemi yapıyorum”yazılı notlar bıraktı.

Android’in mimarı Andy Rubin’in Google’dan ayrılık nedeni: cinsel taciz iddiaları

Protesto, The New York Times gazetesinde yer alan bir haberin hemen ardından geldi. Google’ın görevini kötüye kullanan ve cinsel tacizde bulunan yöneticilere yaklaşımının eleştirildiği haberde, 2014 yılında işten ayrılan ve Android mobil işletim sisteminin “yaratıcısı” olarak bilinen Andy Rubin’in hakkında çıkan cinsel taciz iddialarına rağmen şirketten ayrılırken 90 milyon dolar tazminat alması anlatılıyor.

Habere göre Google’ın genel müdürü Larry Page, bu ayrılığı “Andy, Android ile milyarlarca mutlu kullanıcı yarattı ve gerçekten olağanüstü bir başarıya imza attı. Her şeyin gönlünce olmasını diliyorum” sözleriyle duyurmuştu. Ancak işten ayrılma sebebinin cinsel taciz iddiaları olduğundan bahsetmemişti.

Şirket yöneticilerine bildiri gönderildi

Protestocular, şirket yöneticilerine gönderdikleri bildiride Google’dan cinsel taciz, ayrımcılık ve ücret eşitsizliği ile mücadelede şeffaflık ve bu gibi durumlarda daha fazla çalışanın yetkilendirilmesini talep ediyor. Bildiride ayrıca, “Google, çeşitliliği ve çoğulcu katılımı savunan bir dil kullanıyor, ancak sistematik ırkçılığı, ücrette eşitsizliği ve cinsel tacizi ortadan kaldırmak için harekete geçmiyor. Yeter! PR çalışmaları bunların önüne geçemez. Bizim şeffaflığa, hesap verilebilirliğe ve yapısal değişimlere ihtiyacımız var” ifadeleri yer alıyor. Protestocular bu taleplerin yanı sıra, olası bir cinsel taciz ve saldırı durumunda mağdurun dava açma hakkından feragat etmesini gerektiren “özel hakemlik” uygulamasına da son verilmesini istiyor.

Küresel işgücünün yüzde 31’i, yönetici kadrosunun ise yüzde 26’sı kadınlardan oluşan Google, daha önce kadın ve erkek çalışanlar arasında ücret eşitsizliği gerekçesiyle Çalışma Bakanlığı tarafından dava edilmişti.

Çalışanlar, cinsel istismar iddialarının şirkette ele alınış biçimi konusunda değişiklik talep ediyor.

NYT iddiasına göre protesto gösterisi Silikon Vadisi’ndeki aktivizmin yükselişi ile birlikte ortaya çıkan bir sonuç

New York Times’da yer alan başka bir analize göre ise protesto, Silikon Vadisi’ndeki aktivizmin yükselişiyle birlikte ortaya çıkan bir sonuç. Teknoloji çalışanları arasında yayılan bu aktivizmin en belirgin yaşandığı yer ise Google. Çalışanlar, bu yıl şirketin Pentagon ile işbirliği içinde yürüttüğü yapay zekâ çalışmalarını, buluşların savaş için kullanılmaması gerektiğini söyleyerek protesto etmişti. Şirket, bu protestolara daha fazla kayıtsız kalamayıp Pentagon ile sözleşmesini yenilememe kararı almıştı. Çalışanlar ayrıca, Google CEO’su Sundar Pichai’nin Çin’de kullanılacak ve sonuçların bir kısmını sansürleyecek özel bir arama motoru geliştirmeyi kabul etmesine tepki göstermiş ve sonunda Google, bu anlaşmasından da vazgeçmek zorunda kalmıştı.

Kaynak: Yeşil Gazete

The post Google Çalışanları Cinsel Taciz Ve Ayrımcılığa Karşı Dünya Çapında İş Bırakma Eylemi Yaptı appeared first on Sivil Sayfalar.

Şöyle bir düşünelim: Kaçımız daha önce yolda yürürken sözlü tacize uğradı, kaç kez vücudumuza veya giyinişimize dair hakaretler işittik? Kaçımızın peşine birileri takıldı, kaçımız bir dükkana girip oyalanıyormuş gibi yapıp o kişiden kurtulmayı bekledik? Kaçımız akşam vakti, boş bir sokakta yürürken arkasında bir erkeğin yürüdüğünü görünce tedirgin oluyor?… Cinsel veya cinsiyetçi tacizler kamusal alanda o kadar çok gerçekleşiyor ki, artık toplumca normalleştirmişiz, duyarsızlaşmışız. Başımıza geldiğinde kendimiz ya da tanıdıklarımız “Ya çok takma kafana, hep oluyor böyle şeyler boşver”, diyorlar/diyoruz. Birisi size yolda yürüdüğünüz sırada durup dururken adeta size nasıl tecavüz edeceğini anlatıyor, takip ediyor ya da gelip otobüste oranıza buranıza elliyor ve bunun kabul edilmesi, sindirilmesi gerekiyor. Neden? E çünkü herkesin başına geliyor, hep oluyor böyle şeyler canım… Halbuki aşağılanıyoruz, korkuyoruz, keyfimiz kaçıyor, agresifleşiyoruz; olayın yaşanıp bitmesi belki on dakikayı aşmıyor ama etkileri çok daha uzun bir süreye yayılabiliyor. Ve bunun yine tekrar edebileceği bilinciyle hayatımıza devam etmek, bizi her gün daha pasif kılıyor biz farkında olmaksızın.

Fakat aslında hatırlamamız gereken olay, büyük küçük, sözlü ya da fiziksel fark etmeksizin bu tarz eylemlerin hepsinin bir taciz olduğu ve bunun için susmak ya da üstünü kapatmak dışında başka şeyler de yapabileceğimiz olduğu. Ve bunu yaparken de dayanışmaya ve sesini çıkaran mağdurlar olarak yalnız olmadığımızı bilmeye ihtiyacımız var. İşte HandsAway tam da bu noktada devreye giren bir uygulama. Diyelim sokakta veya bir toplu taşımada bir tacize uğradınız, mümkün olan en kısa sürede uygulamaya konumunuzu ve ne tür bir durumda olduğunuzu belirten bir ilan koyuyorsunuz. Bu ilan, konumunuza yakın bulunan bütün kullanıcılara bildirim olarak gönderiliyor ve o an uygun olan kim varsa yardımınıza koşuyor. İyi olup olmadığınız, polise şikayet edip etmek istemediğiniz soruluyor; psikolojik destek veriliyor. Belirtmek gerekir ki uygulama yalnızca kadınlara yönelik değil, kullanıcılar arasında birçok erkek de var.

Uygulamayı biraz daha iyi tanıyabilmek için proje müdürü Lucile Dupuy ile ufak bir röportaj yaptık. Henüz yalnızca Fransa’da kullanılabiliyor olsa da, bir gün Türkiye’de de kullanabileceğimizi umut ederek sözü Lucile’e bırakıyorum.

HandsAway nedir? Böyle bir uygulama yapma fikri nereden geliyor?

HandsAway projesi 2016 yılında başladı. Alma Guirao metroda bir cinsel saldırı kurbanı oluyor (bir adam kalabalık bir metro vagonunda cinsel organını çıkarıyor ve kimse tepki göstermiyor). Bu olay bardağı taşıran son damla oluyor. Alma, önce arkadaşlarıyla, sonra arkadaşlarının arkadaşlarıyla bu konu hakkında tartışıyor ve kadın erkek fark etmeksizin, vatandaşların cinsel veya cinsiyetçi saldırılara karşı birbirlerini haberdar edebilecekleri HandsAway platformunu oluşturmaya karar veriyor. Bir kadının öfkeli sesiyle başlayan uygulama kısa zaman içinde insanlar arasında bir dayanışma ve yardımlaşma aracı haline geliyor.

2018 yılı Ocak ayı itibariyle, verilen mesaj ve desteklenen değerler arasında bir tutarlılık sağlanması için HandsAway aynı zamanda kamusal alanda ve toplu taşımalarda gerçekleşen cinsel ve cinsiyetçi saldırılara karşı savaşan bir dernek olarak da çalışmaya başladı.

HandsAway uygulaması nasıl çalışıyor? Kimler kayıt olabiliyor?

HandsAway uygulaması ücretsiz olarak IOS ve Android cihazlardan indirilebiliyor. Bütün vatandaşlar platforma kayıt olup cinsel ve cinsiyetçi saldırıya maruz kalmış mağdurların yardımına koşabilirler. HandsAway ekibi kurallara ve mağdurların durumuna saygı duyulmasına özen gösteriyor.

Sokak tacizi Fransa’da yaygın mı? Sonrasında hukuki bir süreç başlatılabiliyor mu? Polise şikayet edildiği takdirde tacizciye bir ceza veriliyor mu?

Sokak tacizi Fransa’da gerçekten çok yaygın. 2017 yılında Kadın Erkek Eşitliği Yüksek Kurulu’nun (Haut Conseil à l’Egalité entre les Femmes et les Hommes) Île de France bölgesinde toplu taşıma kullanan kadınlar üzerinde yaptığı bir anket kadınların %100’ünün daha önce cinsel veya cinsiyetçi bir saldırıya maruz kaldığını gösteriyor. 2015 yılında Hollaback! derneğinin yaptığı bir çalışma ise Fransız kadınlarının %76’sının daha önce biri veya birileri tarafından sokakta takip edildiğini, %82’sinin de 17 yaşından önce sokakta herhangi bir tacizin kurbanı olduğunu gösteriyor.

Kanun nezdinde, Fransa’da cinsel saldırı, tecavüz veya tecavüz teşebbüsü uzun süredir cezalandırılıyor; cinsel ve cinsiyetçi tacizler de öyle. Fakat önceden “taciz” sayılabilmesi için ortada “tekrarlanan” bir olay olması gerekiyordu, ki bunu da kanıtlaması zor olabiliyordu. 3 Ağustos 2018 tarihli yasayla beraber, cinsiyetçi bütün söz, hakaret ve şakalar tekrarlama gereği olmaksızın cezalandırılmaya başlandı.

İster taciz, ister cinsiyetçi bir hakaret, ister cinsel saldırı olsun, hepsi yasa ihlali kapsamına giriyor. Bu ihlaller de derecelerine göre 3 kategoriye ayrılıyor:

• Hafif suçlar (cinsiyetçi hakaret)
• Suçlar (cinsel saldırılar ve cinsel taciz, teşhircilik, dikizcilik)
• Ağır suçlar (tecavüz)
Cinsel veya cinsiyetçi bir saldırıda bulunduğu iddia edilen fail mahkeme tarafından para veya hapis cezasına çarptırılabilir. Örneğin:
• Cinsiyetçi hakaret durumunda, öngörülen ceza dördüncü sınıf suç kapsamında verilir. (maksimum 750 Euro)
• Ortada suçu ağırlaştırıcı bir durum varsa (mağdurun 18 yaşından küçük, fiziksel veya zihinsel engelli olması, yetkinin kötüye kullanımı vb.) beşinci sınıf para cezası uygulanır. (1500 veya 3000 Euro)
• Bir cinsel saldırı (tecavüz dışında) şiddet, zorlama, tehdit veya sürprizle işlenen bütün cinsel eylemleri (dokunma, okşama…) kapsar. Bu durumda 5 yıl hapis ve 75.000 Euro para cezası uygulanır ve ortada bir veya birden fazla ağırlaştırıcı durum varsa hapis cezası 7 ila 10’a kadar çıkabilir.

Uygulamaya bir gün içinde kaç tane ilan konuluyor? Daha önce kurbanlar veya tacizcilerle kişisel olarak iletişime geçtiniz mi?

Bir ayda yaklaşık 50 ilan geliyor. Daha önce mesajları/ilanları çok endişe verici olduğunda veya yardım teklifinde bulunup cevap alamadığımızda kurbanlarla görüştüğümüz oldu. Öte yandan, tacizcilerle iletişime geçmemiz mümkün değil, çünkü bunu yapacak hiçbir aracımız yok.

Uygulamanızı geliştirmeyi veya düzenlemeyi düşünüyor musunuz? Mesela bir gün Türkiye’de de kullanabilir miyiz?

Uygulama dahilinde geliştirmek istediğimiz özellikler üzerine düşünüyoruz. Şu anda, vatandaşların cinsel veya cinsiyetçi saldırılar ile ilgili ihtiyaç ve beklentilerini daha iyi anlamak için bir anket yürütme sürecindeyiz. Ayrıca, bu yıl “Arkadaşıma Dokunma” (Touche pas à ma Pote) isimli Belçikalı bir dernek için de bir uygulama geliştirdik. İsmi TPAMP, bir nevi HandsAway’in Belçika’da faaliyet gösteren “kızkardeşi”.

Hayalimiz, uzmanlığımız ve geri bildirimlerimizi kullanarak tüm dünya çapında aynı tip araçlar üretebilmek! Yani evet, bu Türkiye için de harika olurdu!”

Enstelasyon: James Theophane

Kaynak: 5 Harfliler

Yazı: Tuğba Gökduman

The post Çeksene Elini: Tacize ve Şiddete Karşı Yeni Bir Uygulama appeared first on Sivil Sayfalar.