YADA Vakfı’nın yürüttüğü “Türkiye’de Adil Geçiş için İletişim Yol Haritası” projesi kapsamında gerçekleştirilen araştırma ve diyalog çalışmaları, bu sorulara yanıt arıyor. Proje kapsamında sosyal medyadaki adil geçiş söylemi incelendi, Soma, Tavşanlı ve İskenderun’da saha araştırmaları yürütüldü. Araştırma bulgularının farklı toplumsal kesimlerle birlikte değerlendirilmesi amacıyla İstanbul, İzmir ve Diyarbakır’da düzenlenen üç Meydan buluşmasında ise çevre örgütlerinden insan hakları kuruluşlarına, kadın ve gençlik örgütlerinden sendikalara, akademiden yerel inisiyatiflere kadar farklı alanlarda çalışan 65 paydaş bir araya geldi.

Bu buluşmalar, yalnızca araştırma sonuçlarının paylaşıldığı toplantılar değil, farklı deneyimlerin aynı mesele etrafında tartışılabildiği diyalog alanları olarak tasarlandı. Üç şehirdeki tartışmalar, iklim krizinin nedenlerinden etkilerine, iletişimde karşılaşılan engellerden olası iş birliklerine kadar pek çok başlıkta ortaklaşırken, yerel ihtiyaçların ve deneyimlerin de ne kadar belirleyici olduğunu ortaya koydu.

İklim Krizi Yalnızca Çevre Meselesi Değil

Meydan buluşmalarında öne çıkan temel noktalardan biri, iklim krizinin yalnızca çevresel etkiler üzerinden ele alınamayacağıydı. Katılımcılar krizin nedenlerini tartışırken mevcut üretim ve tüketim biçimlerine, kalkınma anlayışına, ekonomik modele ve karar alma süreçlerine dikkat çekti. İklim krizinin etkileri konuşulduğunda ise soyut göstergelerden çok suya erişim, gıda fiyatları, tarımsal üretim, aşırı sıcaklar, sağlık sorunları, enerji maliyetleri ve geçim kaynakları gibi gündelik hayatın somut meseleleri öne çıktı.

Bu tartışmalar, iklim krizinin aynı zamanda ekonomi, demokrasi, sosyal adalet ve yaşam hakkıyla ilgili bir mesele olduğunu gösteriyor. Ancak bu bağlantıların kurulabilmesi için iklim gündeminin yalnızca çevre örgütlerinin çalışma alanıyla sınırlı kalmaması gerekiyor. Çünkü iklim krizinin etkileri toplumun farklı kesimlerini farklı biçimlerde etkilerken, çözüm süreçlerinin de bu farklılıkları gözetmesi gerekiyor.

Tam da bu noktada adil geçiş yaklaşımı önem kazanıyor. Enerji sistemlerinin ve üretim biçimlerinin dönüşmesi, yalnızca hangi enerji kaynaklarının kullanılacağına ilişkin bir tercih değil; istihdamın, geçim kaynaklarının, yerel ekonomilerin ve toplumsal refahın nasıl şekilleneceğine ilişkin bir mesele. Dolayısıyla dönüşümün nasıl gerçekleşeceği kadar, bu dönüşümün maliyetlerini kimin üstleneceği, ortaya çıkacak fırsatlardan kimin yararlanacağı ve kararların nasıl alınacağı da önemli.

Sorun Yalnızca Bilgi Eksikliği Mi?

İklim krizi ve adil geçiş hakkında konuşurken sıkça başvurulan çözümlerden biri, daha fazla bilgi üretmek ve farkındalık yaratmak. Elbette bilgi önemli. Ancak Meydan buluşmalarında ortaya çıkan tartışmalar, bilginin tek başına harekete geçmek için yeterli olmadığını gösteriyor.

Katılımcılar üç şehirde de teknik dilin ve uzmanlık terminolojisinin iklim gündemini dar bir çevrenin tartışmasına dönüştürebildiğini vurguluyor. Adil geçiş kavramının yeterince bilinmemesi, farklı aktörler tarafından farklı şekillerde yorumlanması ve insanların kendi yaşamlarıyla ilişki kurmakta zorlanması da bu sorunu derinleştiriyor. Özellikle ekonomik krizin, siyasal belirsizliklerin ve demokratik katılım alanlarının daralmasının belirleyici olduğu bir ortamda, iklim krizi insanların öncelikleri arasında geride kalabiliyor.

Bununla birlikte, tartışmalarda daha temel bir soruna da işaret ediliyor: İnsanların sorunu bilmesine rağmen kendilerini değişimin bir parçası olarak görememesi. Kurumlara duyulan güvensizlik, karar alma süreçlerinden dışlanma hissi ve ortak hareket etme olanaklarının zayıflaması, farkındalığın eyleme dönüşmesini zorlaştırıyor.

Bu nedenle iklim sorunları veya adil geçiş iletişimini yalnızca doğru bilgiyi doğru kişilere ulaştırmak olarak düşünemeyiz. İnsanların kendi deneyimlerini paylaşabildiği, sorularını sorabildiği, farklı görüşlerle karşılaşabildiği ve karar süreçlerine katılabildiği alanlara ihtiyaç var. İletişim, bilgi aktarmanın ötesinde güven kurmanın ve birlikte hareket etme kapasitesini geliştirmenin bir aracı olarak ele alınmalı.

Her Yerde Aynı Şeyi Anlatmak Mümkün Mü?

İstanbul, İzmir ve Diyarbakır’daki tartışmalar, ortak sorunların yanında yerel ihtiyaçların da dikkate alınması gerektiğini ortaya koyuyor.

İstanbul’da iletişim dili, kavramsal çerçeve ve kurumsal kapasite öne çıkarken İzmir’de yerelleşme, yerel ortaklıklar ve emek ile ekoloji arasındaki ilişki daha fazla tartışılıyor. Diyarbakır’da ise yerel deneyimlerin ulusal politika tartışmalarına yeterince yansımaması, kamu politikalarının eksikliği ve iklim adaletinin yerel ihtiyaçlarla ilişkilendirilmesi öne çıkan başlıklar arasında yer alıyor.

Bu farklılıklar, iklim krizini her yerde aynı mesajlarla anlatmanın yeterli olmayacağını gösteriyor. Bir yerde tarımsal üretim ve kuraklık, başka bir yerde sanayi, istihdam ve enerji maliyetleri, bir başka yerde ise göç ve çevresel adalet tartışmanın başlangıç noktası olabilir. Önemli olan, yerel deneyimleri genel iklim gündeminin dışında kalan örnekler olarak değil, bu gündemin anlaşılmasını sağlayan temel unsurlar olarak görmek.

Adil geçişi anlatırken de benzer bir yaklaşım gerekiyor. Kömürden çıkışın veya sanayideki dönüşümün etkilerini yalnızca enerji politikaları üzerinden tartışmak, bu dönüşümün yaşandığı bölgelerdeki insanların kaygılarını anlamak için yeterli değil. İnsanların işleri, gelirleri, sağlıkları, çocuklarının geleceği ve yaşadıkları yerlerin ekonomik olanakları hakkında ne düşündüklerini dinlemek gerekiyor. Dönüşümün adil olacağına ilişkin bir iddia, ancak bu kaygıları ciddiye alan ve somut karşılıklar üreten politikalarla anlam kazanabilir.

İklim Gündemini Ortak Bir Meseleye Dönüştürmek

Meydan buluşmalarının önemli sonuçlarından biri de iklim kriziyle mücadelede farklı toplumsal aktörler arasında daha güçlü ilişkiler kurulması gerektiği. Kadın örgütleri, gençlik hareketleri, insan hakları kuruluşları, sendikalar, meslek odaları, çiftçiler, sağlık çalışanları, yerel yönetimler ve çevre örgütleri farklı önceliklerle çalışıyor olabilir. Ancak bu alanların tamamı iklim krizinin etkileriyle ve dönüşümün nasıl yönetileceğiyle doğrudan veya dolaylı olarak ilişkili.

Bu aktörlerin aynı masada buluşması, yalnızca daha geniş bir kitleye ulaşmak açısından değil, sorunun farklı boyutlarını birlikte anlayabilmek açısından da önemli. Örneğin çalışma yaşamına ilişkin kaygılarla çevresel etkileri, toplumsal cinsiyet eşitliğiyle enerji yoksulluğunu veya gençlerin gelecek beklentileriyle yerel kalkınmayı birbirinden bağımsız ele almak, dönüşümün bütününü anlamayı zorlaştırıyor.

Ancak farklı alanlarda çalışan kuruluşların ortak etkinliklerde bir araya gelmesi tek başına yeterli değil. Kalıcı iş birlikleri için karşılıklı öğrenmeye, bilgi paylaşımına ve ortak üretime dayanan ilişkiler geliştirmek gerekiyor. Her kurumun kendi uzmanlığını korurken diğer alanların bilgi ve deneyimlerinden yararlanabilmesi, ortak bir mücadele zemininin oluşmasını kolaylaştırabilir.

Burada sivil toplumun rolü yalnızca iklim politikalarını savunmak veya kamuoyunu bilgilendirmek değil. Aynı zamanda farklı toplumsal kesimlerin deneyimleri arasında bağ kurmak, yerel ihtiyaçları karar alma süreçlerine taşımak ve dönüşümün nasıl gerçekleşeceğine ilişkin tartışmalara daha fazla insanın katılmasını sağlamak.

YADA Vakfı’nın farklı toplumsal kesimleri ortak meseleler etrafında buluşturmayı amaçlayan Meydan modeli de bu açıdan önemli bir örnek sunuyor. Öğretmekten çok birlikte öğrenmeye, farklı deneyimleri bir araya getirerek ortak sorunları tartışmaya ve yeni iş birliklerinin önünü açmaya odaklanan bu yaklaşım, iklim krizi ve adil geçiş gibi çok boyutlu meselelerin tek bir uzmanlık alanına sıkıştırılmadan ele alınabilmesi için bir zemin oluşturuyor.

Birlikte Düşünmeden Adil Bir Dönüşüm Mümkün Mü?

Meydan buluşmalarında ortaya çıkan tartışmalar, iklim krizi ve adil geçişe ilişkin en önemli ihtiyaçlardan birinin yeni mesajlar üretmekten çok, ortak düşünme ve hareket etme alanlarını güçlendirmek olduğunu gösteriyor. Sade bir dil kullanmak, yerel hikâyelerden yararlanmak ve gündelik yaşamla bağ kurmak elbette önemli. Ancak bu iletişimin karşılık bulabilmesi, insanların yalnızca dinleyici olarak değil, dönüşümün nasıl şekilleneceğine söz söyleyebilen aktörler olarak görülmesine bağlı.

İklim krizinin etkileri giderek daha görünür hale gelirken, önümüzdeki dönemde asıl mesele yalnızca nasıl bir dönüşüm gerektiğini tartışmak olmayacak. Bu dönüşümün kimler tarafından, hangi ihtiyaçlar gözetilerek ve nasıl bir katılım mekanizmasıyla gerçekleştirileceği de belirleyici olacak.

Adil geçişi toplumun geniş kesimleri için anlamlı hale getirmek istiyorsak, kavramın kendisini anlatmakla yetinemeyiz. İnsanların yaşamlarıyla kurduğu ilişkiyi anlamak, farklı kaygıları ortak bir zeminde buluşturmak ve birlikte çözüm üretme olanaklarını geliştirmek gerekiyor. Çünkü adil bir dönüşüm, yalnızca doğru politikaların tasarlanmasıyla değil, bu politikaların toplumsal ihtiyaçları gözeten ve insanların katılımına açık süreçlerle hayata geçirilmesiyle mümkün.

Meydan buluşmalarının ortaya koyduğu temel soru da burada yatıyor: İklim krizinin ve dönüşümün nereye varacağını yalnızca uzmanların, karar alıcıların veya belirli toplumsal grupların tartıştığı bir mesele olarak mı göreceğiz, yoksa ortak geleceğimizi birlikte şekillendirebileceğimiz bir alan mı yaratacağız? Bu sorunun yanıtı, iklim krizini nasıl anlattığımız kadar, birbirimizi ne kadar dinlediğimiz ve birlikte hareket etmek için nasıl alanlar açtığımızla da ilgili.

The post İklim Krizi Kimin Meselesi? Dönüşümü Birlikte Düşünmek appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’de sivil alanın ve hak odaklı habercilik yapmanın her gün daraldığını mevcut konjonktürde hassas gruplarla doğrudan temasta bulunan profesyoneller kendilerini görünmez bir çıkmazın içinde buluyor. Bu kıskacın odağında ise kurumsal sosyal çalışma sistemleri, sivil toplumla çalışan sosyal çalışmacılar, insan hakları savunucuları ve bu alanda araştırma yapan profesyoneller yer almaktadır.

Bir taraftan küresel fon sağlayıcıların git gide sertleşen nicelik odaklı ve sahanın gerçekliğinden uzak katı sınırları, diğer taraftan yerel kamu mekanizmalarının inşa ettiği idari bariyerler ve bu nedenle giderek daralan hareket alanı. Hak savunuculuğu bu iki ateş arasında kalarak sadece teknik bir sorun değil aynı zamanda ciddi bir mesleki etik sınavı durumuna gelmiştir.

Proje Sektörü ve Hak Temelli Yaklaşımın Evraklaşması

Uluslararası fon sağlayıcılar özellikle insani krizlerde ve göç yönetişimi gerektiren süreçlerde sivil toplum için can suyu gibi gözükse de uzun vadede sistemsel bir bağımlılık yaratmaktadır. Fon sağlayıcıların oluşturduğu katı mantıksal çerçeveler, ve nicelik odaklı müdahale sistemleri sosyal çalışmayı hak temelli bir mücadele olmaktan uzaklaştırıp adeta bir evrak tamamlama modeline çevirme riski taşımaktadır.

Saha rol alan profesyonellerin büyük bir kısmı vaktini hak öznelerinin yaşadığı sorunlara derinlikli çözümler bulmak yerine kendilerinden istenen raporları oluşturmak için harcamaktadır. Bu durum sosyal çalışma pratiklerinin sadece verilere yansıması şeklinde bir hal almaktadır. Bireylerin yaşadığı haklara ihlalleri karşısındaki çaresizlik durumları sadece istatistiki bir veri olarak kodlanmaktadır. Proje süreleri bittiğinde iste sahada o hassas koruma sistemleri birden ortadan kalkıyor ve geriye tamamlanmamış birçok sorun müdahalesi kalıyor.

Sivil Alanın Daralması ve Bürokratik Tedirginlik

Meselenin başka bir boyutunda yerel otoritelerin ve diğer bürokratik sistemlerin ortaya çıkardığı keskin sınırlar yer alıyor. Hak ihlallerini ortaya çıkarmak, eleştirmek ve çözüm arayışında olmak sahada çalışan uzmanları doğrudan riskli diye tabir edeceğimiz bir duruma itebiliyor.

Kamu kurumları ile sivil toplum örgütleri arasında entegre sistemlerin olmaması sosyal çalışmaları ikircikli bir durumda bırakıyor. Kamu sistemlerdeki tıkanıklıkları kamusal düzeyde savunuculuk alanına taşımak bürokrasiyle olan ilişkiler bozma riski taşıyor. Bu durum sivil toplum kuruluşlarında ve saha profesyonellerinde otosansür mekanizmasının ortaya çıkmasına neden oluyor. Kamu ilişkilerini sürdürme ve fon kaybetmeme uğruna hak savunuculuğu bazı boyutlarıyla askıya alınabiliyor.

Özgün Bir Çıkış Arayışı: Kesişimsel Dayanışma ve Esnek Ağ Taktikleri

Hak savunuculuğu etiği bu çıkmazda nasıl korunabilir? Bunun yolu ne fon sağlayıcıların isteklerine tamamen teslim olmakta ne de kamunun çıkardığı engel durumlarında tamamen geri çekilmekte yatıyor. Yapılması gereken sahada özgün ve dirençli bir dil inşa etmektir.

Esnek Saha Dayanışması Oluşturma ve Kayıt Dışı Ağ Taktikleri: Var olan idari kanallarının tıkandığı ve fonların izin vermediği noktada saha uzmanlarının kendi aralarında resmi hiyerarşiden bağımsız kuracakları dayanışma ağları oluşturulmalıdır. Müdahale bekleyen bir vaka fon sınırına takılıyorsa diğer kurumlar üzerinden haklarına eriştirilebilmelidir. Bu ağların esnekliği ve sürekliliği kurumsal bariyerlerin aşılmasını sağlayabilir.

Fon Sağlayıcılarına Karşı Tersine Savunuculuk: Sivil toplum kuruluşları ve hak savunucuları fon veren kuruluşlarının her talimatını sessizce kabul etmek yerine gerektiğinde itiraz edebilmelidir. Küresel fon sağlayıcılara sahanın gerçekliğini anlatmak tersine savunuculuk sistemini oluşturur. İndikatör çılgınlığının sahayı tekdüzeleştirdiği ve çalışmaları sınırlandırdığı fon sağlayıcılarına anlatılmalı; esnek, işlevsel ve yerel dinamiklere duyarlı işbirliklerinin geliştirilmesi konusunda ısrarcı olunmalıdır.

Veriyi Sözleşmeler İçin Değil,  Hafıza İçin Saklamak: Proje hazırlama ve uygulama süreçlerinde sahadan edinilen veriler yalnızca proje süreçlerinde kullanılan unsurlar olmamalıdır. Bu veriler büyük ölçekte sosyal politikada dönüşümü sağlayacak, toplumsal hafızada her zaman yer bulacak hak temelli analizlere çevrilmelidir. Tam da bu noktada fikir gazeteciliği ve bağımsız araştırmalar kurumsal raporların konuşmadığı konuları konuşacak bir köprü haline gelmelidir.

Sonuç Olarak Etiği Yeniden Kazanmak

Hak savunuculuğu ve sosyal çalışma doğal olarak etik bir duruş gerektirmektedir. Onu sadece teknik müdahale olarak görmek, fon verenlerin ve bürokratik sistemlerin sınırları arasında kalmak bir bakıma mesleğin özüne ihanet etme riskine yol açar.

Bugün yapmamız gereken hiyerarşik taslaklara birebir uymak değil, vakaların sorunlarının asıl nedenlerini anlamaya çalışmak ve esnek bir dayanışma ağı oluşmasını sağlamaktır. Hak savunucuları bir çıkmazda kalabilir ancak buradan çıkmanın yolu hak temelliliği konuşmaya ve uygulamaya devam etmektir.

Kaynakça

Banks, S. (2020). Ethics and Values in Social Work (5th ed.). Red Globe Press.

Ferguson, I. (2008). Reclaiming Social Work: Challenging Neo-liberalism and Promoting Social Justice. Sage Publications.

Howell, J., & Willis, O. (2018). “The Technocratic Turn in International NGO Management and Its Impact on Rights-Based Approaches.” Journal of Civil Society, 14(3), 205-222.

Houston, S. (2015). “Empowering Social Work: Re-reading Freire in the Age of Neoliberalism.” British Journal of Social Work, 45(1), 32-47.

Lavalette, M. (Ed.). (2011). Radical Social Work Today: Social Work at the Crossroads. Policy Press.

Sivil Toplum Geliştirme Merkezi (STGM). (2023). Türkiye’de Sivil Alanın Daralması ve Hak Savunuculuğu Önündeki Engeller Raporu. STGM Yayınları.

The post İki Ateş Arasında Sosyal Çalışma: Fon Sınırları, Sivil Alanın Daralması ve Hak Savunuculuğu Etiği appeared first on Sivil Sayfalar.

Dezavantajlı kesimlerin toplumsal katılımını geliştirmek ve/veya sosyal refahını artırmak için çalışan orta ve küçük ölçekli sivil toplum kuruluşlarının (STK) kapasite gelişimlerini desteklemek amacıyla Dalyan Foundation ve Türkiye Mozaik Foundation iş birliği, bireysel ve kurumsal bağışçıların desteğiyle hayata geçirdiğimiz Kapasite Güçlendirme Fonu’nun 2026 dönemi başvuruları açıldı.

Hibe desteğinin yanı sıra fon kapsamında STK’lar, seçtikleri kapasite gelişim alanlarında güçlendirme fırsatları elde edecektir. STK’lar, Sivil Toplum için Destek Vakfı (STDV) tarafından ilk kez 2019 yılında geliştirilen Kapasite Gelişim Bileşeni ile ihtiyaçlarına göre uzmanlarla birlikte çalışma, farklı temalarda atölyeler, deneyim paylaşımı buluşmaları ve düzenli toplantılar olmak üzere kapasite gelişimlerini desteklemeye yönelik farklı imkanlardan faydalanacaktır.

Kapasite Güçlendirme Fonu, hibe ile birlikte kapasite gelişim sürecini de içerir. Hibe almaya hak kazanan kuruluşlar, öncelikli değişim alanları doğrultusunda aşağıdaki başlıklarda kapasite gelişim desteği alabilecektir.

• Finansal Sürdürülebilirlik
• Organizasyon Yönetimi
• İletişim
• Ölçme ve Değerlendirme
• Proje Yönetimi
• Gönüllülerle İşbirliği
• Ağ ve Ortaklık Kurma
• Savunuculuk ve Lobi Faaliyetleri

Aşağıda yer alan başvuru kriterlerine uyan ve tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar hibe programına başvurabilirler:

• Türkiye’de kurulmuş dernekler, vakıflar, kâr amacı gütmeyen kooperatifler, sendikalar, federasyonlar/konfederasyonlar,
• Kurumsal yapısında, çalışma biçiminde veya gelir modelinde geliştirmek ya da dönüştürmek istediği alanları tanımlayabilen ve buna yönelik bir değişim planı ortaya koyabilecek kuruluşlar.
• Kapasite gelişimi ile ilgili en az 1 kişiyi sorumlu olarak belirleyebilecek kuruluşlar,
• 2025 yılı gelirleri 1.000.000 TL – 10.000.000 TL arasında olan kuruluşlar.

Kapasite Güçlendirme Fonu’na başvuru yapan STK’lar en fazla 1.000.000 TL talep edebilirler. Fona başvurmak isteyen STK’ların başvuru formunu 24 Temmuz 2026 Cuma günü saat 18.00’a kadar eksiksiz şekilde doldurmaları gerekir.

Fon ile ilgili detaylı bilgiye (hibe süreci, kurumsal gelişim bileşeni, başvuru koşulları, değerlendirme kriterleri ve takvim) ve başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

The post Kapasite Güçlendirme Fonu’nun 2026 Dönemi Başvuruları Açıldı! appeared first on Sivil Sayfalar.

#BatıBalkanlar ve #Türkiye‘de faaliyet gösteren tüm STÖ’leri sadece birkaç dakika sürecek ankete katılmaya davet ediyoruz. Son gün 5 Haziran!

Görüşleriniz:
AB’ye sunulacak tavsiyelere katkı sağlayacak,
STÖ deneyimlerinin değerlendirilmesine destek olacak,
Bölgedeki sivil toplumun güçlenmesine katkıda bulunacaktır.

Katılım için:
https://lnkd.in/gyNsaEQw

The post AB Delegasyonundan Çağrı: STÖ’lerin Görüşlerine İhtiyacımız Var! appeared first on Sivil Sayfalar.

Sivil Çatlaklar 2025 Mart ayında tohumları atılmış, 2026 yılı başlangıcından itibaren yeni kimliğiyle ivme kazanmış bir oluşum. Sivil Çatlaklar sivil toplumun daha etkili hale gelmesi, etrafındaki meselelere daha güçlü şekilde ses çıkarabilmesi ve dolayısıyla da asli misyonuyla daha uyumlu hale gelmesi için kafa yormak isteyen bir grup sivil toplumcu tarafından kuruldu. Sivil topluma yönelik derdinin yanı sıra bir topluluk oluşturma misyonunu da zamanla kazandı. Farklı tematik alanlarda, farklı kurumlarla çalışmalar yapan sivil toplumcuların birlikte hareket ettiği, birbirlerine katkı sağladığı bir platforma olan ihtiyaç, oluşum adım attıkça daha da belirginleşti.

Sivil Çatlaklar çatısı altında bir araya gelen sivil toplumcular en temel ihtiyaçlarının sivil toplum içerisinde çalışan haklarına yönelik herhangi bir sistematik çalışmanın olmaması olarak tespit ettiler. İlk dönem çalışmalarını da bu konuya ilişkin yürütmeye karar verdiler. 

1 Mayıs’ta da “Hak Arayanın da Hakkı Var” sloganıyla alanlara çağrı yaptılar:

“Bizler yıllardır hakları korumak, uygulamak ve genişletmek için çalışıyoruz. Kimi zaman sahada, kimi zaman ofislerde, kimi zaman toplantı odalarında, kimi zaman krizlerin tam ortasında.

Sivil toplumda çalışmayı hiçbir zaman sadece “bir iş” olarak görmedik. Savunduğumuz değerleri, bazen büyük bir naiflikle, gerçekten hayata geçirmeye çalıştık. Toplumsal fayda için emek verdik. İnsanların, hayvanların, doğanın, hakların, yaşamın yanında durduk.

Ama çoğu zaman kendi emeğimiz görünmedi.

Kaynaklar kesildiğinde ilk “tasarruf kalemi” biz olduk.
Proje bazlı çalıştık; iş güvencesinin ne olduğunu çoğu zaman hiç deneyimleyemedik.
Sabahlara kadar çalıştık.
Kimi zaman çocuğumuzla geçireceğimiz zamandan, kimi zaman eğitimimizden, kimi zaman dinlenmekten, kimi zaman kendi hayatımızdan vazgeçtik.

Gönüllülükle yapılabilecek işler, çoğu zaman üzerimize zorunluluk olarak kaldı. Takatimiz kalmadığında bile devam etmemiz beklendi. Mobbinge maruz kaldık. Kararlarda yok sayıldık. İyi niyetimiz, emeğimizin değersizleştirilmesine gerekçe yapıldı.

Bütün bunları yaşarken otoriterliğin baskısını da sivil toplumda en yakından hissedenlerden olduk. Emek emek çalıştığımız kurumlar kapandı. Alanlarımız daraldı. Sözümüz kısıldı. Savunduğumuz haklar hedef alındı; biz de o baskının altında çalışmaya devam ettik.

Kimi zaman sahada yardım faaliyeti yürüten arkadaşlarımızın da desteğe ihtiyacı olduğu unutuldu. Kimi zaman “bu işi zaten gönülden yapıyorsunuz” denilerek insanca yaşama isteğimiz yalnız bırakıldı.

“Ne iş yapıyorsun?” sorusuna yanıt verdiğimizde, çoğumuzun ilk duyduğu şey şu oldu:
“Peki maaş alıyor musunuz?”

Ne işverenler, ne yakınlarımız, ne de bazen biz kendimiz yeterince yüksek sesle söyledik:
Biz de yaşıyoruz. Biz de geçinmek zorundayız. Biz de işçiyiz.

Depremlerde, ekonomik krizlerde, hak mücadelelerinde, yasaklarda, baskılarda, kapanan alanlarda, fon krizlerinde, dayanışma ağlarında tek tek hepimiz olmasak da mutlaka birimiz vardık. Bu yükleri çoğu zaman ilk günkü naifliğimizle, iyi niyetimizle, inancımızla taşıdık.

Ama bu yükü taşırken iş yerlerimiz ütopya olmadı. Hak savunan kurumların içinde de güvencesizlik vardı. Anlam vardı ama düşük ücret de vardı. Dayanışma vardı ama tükenmişlik de vardı. “Kaynak yok” sözünü çok duyduk; ama çalışanlar için kaynak arandığını çoğu zaman duyamadık.

Bütün bunların üstüne, işveren karşısında sendikaların bile bizi “bayramdan bayrama” hatırlamadığı bir yalnızlığa bırakıldık.

Ama biliyoruz: 1 Mayıs, yalnız bırakılanların birbirini bulduğu gündür. Görünmeyen emeğin görünür olduğu gündür. “Ben de buradayım” deme günüdür.

Bizler, kimi zaman otoriteyle, kimi zaman işverenle, kimi zaman dünyanın küresel sorunlarıyla, kimi zaman da kendi kurumlarımızın içindeki çelişkilerle mücadele ettik. Sırtımızdaki yük ağırdı. Ama taşıdık.

Bu 1 Mayıs’ta, sivil toplum çalışanları olarak birbirimizin bayramını kutluyoruz.

Yalnız değiliz.
Emeğimiz görünmez değil.
Hakkımız lütuf değil.

Ve biliyoruz:

**Başka bir sivil toplum mümkün.**”

The post Sivil Çatlaklar 1 Mayıs’ta: “Hak Arayanların da Hakkı Var” appeared first on Sivil Sayfalar.

Ankara’da İlk Eğitim Mayısta!

Proje kapsamındaki en önemli kapasite geliştirme adımlarından biri olan İş Dünyası ve İnsan Hakları Eğitim Programı için başvurular açıldı. Toplamda 6 kez düzenlenmesi planlanan eğitimlerin ilki, 20-22 Mayıs 2026 tarihlerinde Ankara’da gerçekleştirilecek.

• Eğitimin Amacı: STK’ların iş dünyası ve insan hakları alanındaki uygulamalar ve kamu politikaları hakkında bilgi sahibi olmalarını, izleme yapmalarını ve ilgili politika süreçlerine katılımlarını desteklemek.

• Katılımcı Profili: Eğitimlere sendikalar, hak temelli STK’lar, kadın ve çevre örgütleri, meslek örgütleri (barolar vb.), kooperatifler ve sosyal adalet alanında çalışan kuruluşlardan temsilciler katılabilecek.

• Gelecek Eğitimler: İlk eğitimin ardından Kasım 2026, Şubat 2027, Mayıs 2027, Ekim 2027 ve Mayıs 2028 tarihlerinde 5 eğitim daha düzenlenecek.

Detaylı bilgi ve başvuru süreci için aşağıdaki web sitesini ziyaret edebilirsiniz: https://docs.google.com/forms/d/1VjCUd47T6udlk2jGzL4ultmjHAH1YLwU4fXLOaZ5WvE/edit

The post STK’lara Yönelik İş Dünyası ve İnsan Hakları (BHR) Eğitim Programına Katılım Çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

“İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek”

Bu dönüşümün neresindeyiz?
Meydan Buluşması

İklim krizi yalnızca çevresel değil, aynı zamanda finansal, toplumsal ve politik bir dönüşümü beraberinde getiriyor. Enerji üretiminden çalışma hayatına, yerel ekonomilerden gündelik yaşama  kadar pek çok alan hızla değişiyor. Bu değişim sürecinde asıl soru ise şu: Bu dönüşüm kimleri nasıl etkiliyor ve kimin için adil ilerliyor?

Adil geçiş, tam da bu noktada, dönüşümün yönünü ve sonuçlarını birlikte tartışmayı gerektiriyor. Bu tartışmanın kapsayıcı olabilmesi, işçiler, gençler, kadınlar başta olmak üzere ulusal ve bölgesel aktörlerin ihtiyaç ve beklentilerinin duyulmasına bağlı.

YADA Vakfı olarak, Türkiye’de iklim krizinin ve dönüşümün nasıl algılandığını ve farklı toplumsal kesimler tarafından nasıl deneyimlendiğini birlikte tartışmak üzere sizleri 27 Nisan Pazartesi günü İzmir’de gerçekleştireceğimiz Meydan Buluşması’na davet ediyoruz.

Bu buluşmada, YADA Vakfı’nın yürüttüğü “Adil Geçiş Algı ve Söylem Araştırması” sonuçlarını birlikte değerlendirecek, Türkiye’deki iklim kriziyle bağlantılı dönüşüm süreçlerinin nasıl daha kapsayıcı, anlaşılır ve toplumsal olarak sahiplenilebilir hale gelebileceğine birlikte yanıt arayacağız.

Neyi konuşacağız?

• Türkiye’de iklim ve enerji dönüşümü nasıl algılanıyor?
• Bu dönüşüm farklı toplumsal kesimleri nasıl etkiliyor?
• İşçiler, gençler, kadınlar, yerel aktörler ve diğer kırılgan gruplar bu sürecin neresinde?
• Bu dönüşüm nasıl daha kapsayıcı ve anlaşılır şekilde anlatılabilir?
• “Adil geçiş” bu dönüşümün neresinde duruyor?

Meydan Buluşması Nedir?

Daha önce farklı başlıklarda gerçekleştirdiğimiz Meydan buluşmaları, farklı görüşlerin bir araya geldiği ve ortak düşünmenin teşvik edildiği diyalog alanları olarak kurgulandı. Bu buluşmada ise tartışmayı Türkiye’de giderek hızlanan dönüşüm süreçleri ve bu süreçlerin adil olup olmadığı sorusu etrafında ele alıyoruz.

Kimler katılabilir?

Farklı deneyim ve perspektiflerin bir araya gelmesini özellikle önemsiyoruz. Çünkü adil geçiş yalnızca bir politika meselesi değil; aynı zamanda bir anlatı, bir algı ve ortak gelecek meselesi. Meydan buluşması, konuya ilgi duyan ve katkı sunmak isteyen herkese açıktır.

Katılım, salon kapasitesi nedeniyle sınırlıdır. Katılmak isteyenler aşağıdaki katılım formundan başvuru yapabilir. Limitli sayıda şehir dışından geleceklerin ulaşım ve konaklama masrafları karşılanacaktır. 

Katılım Formu: https://docs.google.com/forms/d/1rKxD6M2ROh_ow6dnbTbnK00Uwi_j2V4Lt2u1gIGQens/edit

Yer     : İzmir,  İbis Styles Bornova (Kazımdirik, No:282/2 Sokak No:11, 35100 Bornova/İzmir)

Tarih : 27 Nisan 2026, Pazartesi

Saat   : 9.30-16.30

Proje Hakkında: Bu buluşma, GIZ tarafından desteklenen YADA Vakfı’nın Türkiye’de iklim krizi, dönüşüm ve adil geçiş süreçlerine yönelik iletişimi güçlendirmeyi amaçlayan projesi kapsamında gerçekleştirilmektedir. Alman Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından görevlendirilen ve Uluslararası İklim Girişimi (IKI) tarafından finanse edilen, GIZ’in İklim Diplomasisi Eylem Programı kapsamında uygulanan Alman-Türk İklim İş Birliği: İklim Eylemi için Sivil Toplumun Güçlendirilmesi Projesi, Almanya ve Türkiye’de iklim eylemi için değişim aktörlerini harekete geçirerek, hem ulusal hem de ikili düzeyde sivil toplum ağlarını güçlendirmek suretiyle iklim değişikliğinin azaltımı ve uyum çabalarını ile politika üzerindeki etkiyi desteklemeyi amaçlamaktadır.

Bu duyuru, Uluslararası İklim Finansmanı Girişimi (IKI) kapsamında yürütülen bir projenin parçasıdır. Bu girişim, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından desteklenmektedir. Bu yayında ifade edilen görüşler, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı’nın (BMUKN) görüşlerini yansıtmak zorunda değildir.

The post YADA Vakfı’ndan İzmir’de Meydan Buluşması Daveti: “İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek” appeared first on Sivil Sayfalar.

“Bu dönüşümün neresindeyiz?
Meydan Buluşması

İklim krizi yalnızca çevresel değil, aynı zamanda finansal, toplumsal ve politik bir dönüşümü beraberinde getiriyor. Enerji üretiminden çalışma hayatına, yerel ekonomilerden gündelik yaşama  kadar pek çok alan hızla değişiyor. Bu değişim sürecinde asıl soru ise şu: Bu dönüşüm kimleri nasıl etkiliyor ve kimin için adil ilerliyor?

Adil geçiş, tam da bu noktada, dönüşümün yönünü ve sonuçlarını birlikte tartışmayı gerektiriyor. Bu tartışmanın kapsayıcı olabilmesi, işçiler, gençler, kadınlar başta olmak üzere ulusal ve bölgesel aktörlerin ihtiyaç ve beklentilerinin duyulmasına bağlı.

YADA Vakfı olarak, Türkiye’de iklim krizinin ve dönüşümün nasıl algılandığını ve farklı toplumsal kesimler tarafından nasıl deneyimlendiğini birlikte tartışmak üzere sizleri 13 Nisan Pazartesi günü İstanbul’da gerçekleştireceğimiz Meydan Buluşması’na davet ediyoruz.

Bu buluşmada, YADA Vakfı’nın yürüttüğü “Adil Geçiş Algı ve Söylem Araştırması” sonuçlarını birlikte değerlendirecek, Türkiye’deki iklim kriziyle bağlantılı dönüşüm süreçlerinin nasıl daha kapsayıcı, anlaşılır ve toplumsal olarak sahiplenilebilir hale gelebileceğine birlikte yanıt arayacağız.

Neyi konuşacağız?

• Türkiye’de iklim ve enerji dönüşümü nasıl algılanıyor?
• Bu dönüşüm farklı toplumsal kesimleri nasıl etkiliyor?
• İşçiler, gençler, kadınlar, yerel aktörler ve diğer kırılgan gruplar bu sürecin neresinde?
• Bu dönüşüm nasıl daha kapsayıcı ve anlaşılır şekilde anlatılabilir?
• “Adil geçiş” bu dönüşümün neresinde duruyor?

Meydan Buluşması Nedir?

Daha önce farklı başlıklarda gerçekleştirdiğimiz Meydan buluşmaları, farklı görüşlerin bir araya geldiği ve ortak düşünmenin teşvik edildiği diyalog alanları olarak kurgulandı. Bu buluşmada ise tartışmayı Türkiye’de giderek hızlanan dönüşüm süreçleri ve bu süreçlerin adil olup olmadığı sorusu etrafında ele alıyoruz.

Kimler katılabilir?

Farklı deneyim ve perspektiflerin bir araya gelmesini özellikle önemsiyoruz. Çünkü adil geçiş yalnızca bir politika meselesi değil; aynı zamanda bir anlatı, bir algı ve ortak gelecek meselesi. Meydan buluşması, konuya ilgi duyan ve katkı sunmak isteyen herkese açıktır.

Katılım, salon kapasitesi nedeniyle sınırlıdır. Katılmak isteyenler aşağıdaki katılım formundan başvuru yapabilir. Limitli sayıda şehir dışından geleceklerin ulaşım ve konaklama masrafları karşılanacaktır. 

Katılım Formu: https://forms.gle/ENNZjtfMW6Y5xfXa7

Yer : İstanbul,  Nippon Hotel (Kocatepe, Topçu Cd. No:6, 34437 Beyoğlu/İstanbul)
Tarih : 13 Nisan 2026, Pazartesi

Saat : 9.30-16.30

Proje Hakkında: Bu buluşma, GIZ tarafından desteklenen YADA Vakfı’nın Türkiye’de iklim krizi, dönüşüm ve adil geçiş süreçlerine yönelik iletişimi güçlendirmeyi amaçlayan projesi kapsamında gerçekleştirilmektedir. Alman Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından görevlendirilen ve Uluslararası İklim Girişimi (IKI) tarafından finanse edilen, GIZ’in İklim Diplomasisi Eylem Programı kapsamında uygulanan Alman-Türk İklim İş Birliği: İklim Eylemi için Sivil Toplumun Güçlendirilmesi Projesi, Almanya ve Türkiye’de iklim eylemi için değişim aktörlerini harekete geçirerek, hem ulusal hem de ikili düzeyde sivil toplum ağlarını güçlendirmek suretiyle iklim değişikliğinin azaltımı ve uyum çabalarını ile politika üzerindeki etkiyi desteklemeyi amaçlamaktadır.

Bu duyuru, Uluslararası İklim Finansmanı Girişimi (IKI) kapsamında yürütülen bir projenin parçasıdır. Bu girişim, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından desteklenmektedir. Bu yayında ifade edilen görüşler, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı’nın (BMUKN) görüşlerini yansıtmak zorunda değildir.”

The post YADA Vakfı’ndan Meydan Buluşması Daveti: “İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek” appeared first on Sivil Sayfalar.

“Biz Kim Değiliz?” başlıklı metinlerinde oluşum kendisini şöyle anlatıyor:

Sivil Çatlaklar, bir grup sivil toplumcu tarafından kuyuya atılan bir taş.

Büyük sözler yok…

Tüm sorunlara çözüm derdi de, niyeti de yok. 

Sadece sivil toplumun şu anki durumundan rahatsızız,

Türkiye bir yangın yeriyken, her gün yeni bir karmaşaya uyanırken, sivil toplumun sessiz kalmasından rahatsızız.

Ve bizi bağlayan rahatsızlıklarımızı söylemek için bir aradayız. 

Her yaraya merhem değiliz. Büyük cümlelerin insanı hiç değiliz. 

Ama yerimizde oturup söylenmekten başka bir şey yapmayan kimseler de değiliz, en azından olmak istemiyoruz.

Biz de sivil toplumdayız. Zorlukları biliyoruz. Çaresizlik hissini de çok iyi biliyoruz. Ama sivil toplumda çalışmaya, üretmeye başladığımız zamanlardaki naifliğimizi de geri istiyoruz. Kurumların ağırlıklarını gövdemizden sektirip kendimize, çözüm getirmeyi hayal ettiğimiz sorunların kaynak nedenlerine cesurca bakabilmek, “öyle de Türkiye’de bu iş öyle yapılmaz” bakışlarıyla sözlerimizi dizginlememek istiyoruz. Türkiye’de cidden bir işe yarayacak bir sivil toplumu özgürce hayal etmek istiyoruz.

Dünyada ve Türkiye’de yaşananlar yolumuza koyulan koskoca bir kaya gibi. Biz bu kayayı ortadan kaldırmak ve yolumuza devam etmek için gerekli olan tüm araçlara sahip değiliz. Ama bu kayanın bir çatlağından sızar, içine dolar ve yavaş yavaş ama kararlı bir şekilde kayanın parçalara ayrılmasına bir katkı sunarız diye hayal ediyoruz. 

Gelecek hafta 12 Mart’ta “19 Mart’tan Bu Yana Ne Alemdeyiz” başlıklı etkinliklerine tüm sivil toplumcuları davet ediyorlar. Sivil Çatlaklar’da ortak çalışmalar için nasıl ilerlenebileceğine dair de konuşmayı hedefliyorlar.

Etkinlik tarihi: 12 Mart 2026

Saat: 20.00

Çevrimiçi

Katılım için formu doldurabilirsiniz: https://forms.gle/weaPdb33MGouP7hP8

The post “Sivil Çatlaklar”dan Buluşma Daveti appeared first on Sivil Sayfalar.