Sivil Çatlaklar 2025 Mart ayında tohumları atılmış, 2026 yılı başlangıcından itibaren yeni kimliğiyle ivme kazanmış bir oluşum. Sivil Çatlaklar sivil toplumun daha etkili hale gelmesi, etrafındaki meselelere daha güçlü şekilde ses çıkarabilmesi ve dolayısıyla da asli misyonuyla daha uyumlu hale gelmesi için kafa yormak isteyen bir grup sivil toplumcu tarafından kuruldu. Sivil topluma yönelik derdinin yanı sıra bir topluluk oluşturma misyonunu da zamanla kazandı. Farklı tematik alanlarda, farklı kurumlarla çalışmalar yapan sivil toplumcuların birlikte hareket ettiği, birbirlerine katkı sağladığı bir platforma olan ihtiyaç, oluşum adım attıkça daha da belirginleşti.

Sivil Çatlaklar çatısı altında bir araya gelen sivil toplumcular en temel ihtiyaçlarının sivil toplum içerisinde çalışan haklarına yönelik herhangi bir sistematik çalışmanın olmaması olarak tespit ettiler. İlk dönem çalışmalarını da bu konuya ilişkin yürütmeye karar verdiler. 

1 Mayıs’ta da “Hak Arayanın da Hakkı Var” sloganıyla alanlara çağrı yaptılar:

“Bizler yıllardır hakları korumak, uygulamak ve genişletmek için çalışıyoruz. Kimi zaman sahada, kimi zaman ofislerde, kimi zaman toplantı odalarında, kimi zaman krizlerin tam ortasında.

Sivil toplumda çalışmayı hiçbir zaman sadece “bir iş” olarak görmedik. Savunduğumuz değerleri, bazen büyük bir naiflikle, gerçekten hayata geçirmeye çalıştık. Toplumsal fayda için emek verdik. İnsanların, hayvanların, doğanın, hakların, yaşamın yanında durduk.

Ama çoğu zaman kendi emeğimiz görünmedi.

Kaynaklar kesildiğinde ilk “tasarruf kalemi” biz olduk.
Proje bazlı çalıştık; iş güvencesinin ne olduğunu çoğu zaman hiç deneyimleyemedik.
Sabahlara kadar çalıştık.
Kimi zaman çocuğumuzla geçireceğimiz zamandan, kimi zaman eğitimimizden, kimi zaman dinlenmekten, kimi zaman kendi hayatımızdan vazgeçtik.

Gönüllülükle yapılabilecek işler, çoğu zaman üzerimize zorunluluk olarak kaldı. Takatimiz kalmadığında bile devam etmemiz beklendi. Mobbinge maruz kaldık. Kararlarda yok sayıldık. İyi niyetimiz, emeğimizin değersizleştirilmesine gerekçe yapıldı.

Bütün bunları yaşarken otoriterliğin baskısını da sivil toplumda en yakından hissedenlerden olduk. Emek emek çalıştığımız kurumlar kapandı. Alanlarımız daraldı. Sözümüz kısıldı. Savunduğumuz haklar hedef alındı; biz de o baskının altında çalışmaya devam ettik.

Kimi zaman sahada yardım faaliyeti yürüten arkadaşlarımızın da desteğe ihtiyacı olduğu unutuldu. Kimi zaman “bu işi zaten gönülden yapıyorsunuz” denilerek insanca yaşama isteğimiz yalnız bırakıldı.

“Ne iş yapıyorsun?” sorusuna yanıt verdiğimizde, çoğumuzun ilk duyduğu şey şu oldu:
“Peki maaş alıyor musunuz?”

Ne işverenler, ne yakınlarımız, ne de bazen biz kendimiz yeterince yüksek sesle söyledik:
Biz de yaşıyoruz. Biz de geçinmek zorundayız. Biz de işçiyiz.

Depremlerde, ekonomik krizlerde, hak mücadelelerinde, yasaklarda, baskılarda, kapanan alanlarda, fon krizlerinde, dayanışma ağlarında tek tek hepimiz olmasak da mutlaka birimiz vardık. Bu yükleri çoğu zaman ilk günkü naifliğimizle, iyi niyetimizle, inancımızla taşıdık.

Ama bu yükü taşırken iş yerlerimiz ütopya olmadı. Hak savunan kurumların içinde de güvencesizlik vardı. Anlam vardı ama düşük ücret de vardı. Dayanışma vardı ama tükenmişlik de vardı. “Kaynak yok” sözünü çok duyduk; ama çalışanlar için kaynak arandığını çoğu zaman duyamadık.

Bütün bunların üstüne, işveren karşısında sendikaların bile bizi “bayramdan bayrama” hatırlamadığı bir yalnızlığa bırakıldık.

Ama biliyoruz: 1 Mayıs, yalnız bırakılanların birbirini bulduğu gündür. Görünmeyen emeğin görünür olduğu gündür. “Ben de buradayım” deme günüdür.

Bizler, kimi zaman otoriteyle, kimi zaman işverenle, kimi zaman dünyanın küresel sorunlarıyla, kimi zaman da kendi kurumlarımızın içindeki çelişkilerle mücadele ettik. Sırtımızdaki yük ağırdı. Ama taşıdık.

Bu 1 Mayıs’ta, sivil toplum çalışanları olarak birbirimizin bayramını kutluyoruz.

Yalnız değiliz.
Emeğimiz görünmez değil.
Hakkımız lütuf değil.

Ve biliyoruz:

**Başka bir sivil toplum mümkün.**”

The post Sivil Çatlaklar 1 Mayıs’ta: “Hak Arayanların da Hakkı Var” appeared first on Sivil Sayfalar.

Ankara’da İlk Eğitim Mayısta!

Proje kapsamındaki en önemli kapasite geliştirme adımlarından biri olan İş Dünyası ve İnsan Hakları Eğitim Programı için başvurular açıldı. Toplamda 6 kez düzenlenmesi planlanan eğitimlerin ilki, 20-22 Mayıs 2026 tarihlerinde Ankara’da gerçekleştirilecek.

• Eğitimin Amacı: STK’ların iş dünyası ve insan hakları alanındaki uygulamalar ve kamu politikaları hakkında bilgi sahibi olmalarını, izleme yapmalarını ve ilgili politika süreçlerine katılımlarını desteklemek.

• Katılımcı Profili: Eğitimlere sendikalar, hak temelli STK’lar, kadın ve çevre örgütleri, meslek örgütleri (barolar vb.), kooperatifler ve sosyal adalet alanında çalışan kuruluşlardan temsilciler katılabilecek.

• Gelecek Eğitimler: İlk eğitimin ardından Kasım 2026, Şubat 2027, Mayıs 2027, Ekim 2027 ve Mayıs 2028 tarihlerinde 5 eğitim daha düzenlenecek.

Detaylı bilgi ve başvuru süreci için aşağıdaki web sitesini ziyaret edebilirsiniz: https://docs.google.com/forms/d/1VjCUd47T6udlk2jGzL4ultmjHAH1YLwU4fXLOaZ5WvE/edit

The post STK’lara Yönelik İş Dünyası ve İnsan Hakları (BHR) Eğitim Programına Katılım Çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

“İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek”

Bu dönüşümün neresindeyiz?
Meydan Buluşması

İklim krizi yalnızca çevresel değil, aynı zamanda finansal, toplumsal ve politik bir dönüşümü beraberinde getiriyor. Enerji üretiminden çalışma hayatına, yerel ekonomilerden gündelik yaşama  kadar pek çok alan hızla değişiyor. Bu değişim sürecinde asıl soru ise şu: Bu dönüşüm kimleri nasıl etkiliyor ve kimin için adil ilerliyor?

Adil geçiş, tam da bu noktada, dönüşümün yönünü ve sonuçlarını birlikte tartışmayı gerektiriyor. Bu tartışmanın kapsayıcı olabilmesi, işçiler, gençler, kadınlar başta olmak üzere ulusal ve bölgesel aktörlerin ihtiyaç ve beklentilerinin duyulmasına bağlı.

YADA Vakfı olarak, Türkiye’de iklim krizinin ve dönüşümün nasıl algılandığını ve farklı toplumsal kesimler tarafından nasıl deneyimlendiğini birlikte tartışmak üzere sizleri 27 Nisan Pazartesi günü İzmir’de gerçekleştireceğimiz Meydan Buluşması’na davet ediyoruz.

Bu buluşmada, YADA Vakfı’nın yürüttüğü “Adil Geçiş Algı ve Söylem Araştırması” sonuçlarını birlikte değerlendirecek, Türkiye’deki iklim kriziyle bağlantılı dönüşüm süreçlerinin nasıl daha kapsayıcı, anlaşılır ve toplumsal olarak sahiplenilebilir hale gelebileceğine birlikte yanıt arayacağız.

Neyi konuşacağız?

• Türkiye’de iklim ve enerji dönüşümü nasıl algılanıyor?
• Bu dönüşüm farklı toplumsal kesimleri nasıl etkiliyor?
• İşçiler, gençler, kadınlar, yerel aktörler ve diğer kırılgan gruplar bu sürecin neresinde?
• Bu dönüşüm nasıl daha kapsayıcı ve anlaşılır şekilde anlatılabilir?
• “Adil geçiş” bu dönüşümün neresinde duruyor?

Meydan Buluşması Nedir?

Daha önce farklı başlıklarda gerçekleştirdiğimiz Meydan buluşmaları, farklı görüşlerin bir araya geldiği ve ortak düşünmenin teşvik edildiği diyalog alanları olarak kurgulandı. Bu buluşmada ise tartışmayı Türkiye’de giderek hızlanan dönüşüm süreçleri ve bu süreçlerin adil olup olmadığı sorusu etrafında ele alıyoruz.

Kimler katılabilir?

Farklı deneyim ve perspektiflerin bir araya gelmesini özellikle önemsiyoruz. Çünkü adil geçiş yalnızca bir politika meselesi değil; aynı zamanda bir anlatı, bir algı ve ortak gelecek meselesi. Meydan buluşması, konuya ilgi duyan ve katkı sunmak isteyen herkese açıktır.

Katılım, salon kapasitesi nedeniyle sınırlıdır. Katılmak isteyenler aşağıdaki katılım formundan başvuru yapabilir. Limitli sayıda şehir dışından geleceklerin ulaşım ve konaklama masrafları karşılanacaktır. 

Katılım Formu: https://docs.google.com/forms/d/1rKxD6M2ROh_ow6dnbTbnK00Uwi_j2V4Lt2u1gIGQens/edit

Yer     : İzmir,  İbis Styles Bornova (Kazımdirik, No:282/2 Sokak No:11, 35100 Bornova/İzmir)

Tarih : 27 Nisan 2026, Pazartesi

Saat   : 9.30-16.30

Proje Hakkında: Bu buluşma, GIZ tarafından desteklenen YADA Vakfı’nın Türkiye’de iklim krizi, dönüşüm ve adil geçiş süreçlerine yönelik iletişimi güçlendirmeyi amaçlayan projesi kapsamında gerçekleştirilmektedir. Alman Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından görevlendirilen ve Uluslararası İklim Girişimi (IKI) tarafından finanse edilen, GIZ’in İklim Diplomasisi Eylem Programı kapsamında uygulanan Alman-Türk İklim İş Birliği: İklim Eylemi için Sivil Toplumun Güçlendirilmesi Projesi, Almanya ve Türkiye’de iklim eylemi için değişim aktörlerini harekete geçirerek, hem ulusal hem de ikili düzeyde sivil toplum ağlarını güçlendirmek suretiyle iklim değişikliğinin azaltımı ve uyum çabalarını ile politika üzerindeki etkiyi desteklemeyi amaçlamaktadır.

Bu duyuru, Uluslararası İklim Finansmanı Girişimi (IKI) kapsamında yürütülen bir projenin parçasıdır. Bu girişim, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından desteklenmektedir. Bu yayında ifade edilen görüşler, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı’nın (BMUKN) görüşlerini yansıtmak zorunda değildir.

The post YADA Vakfı’ndan İzmir’de Meydan Buluşması Daveti: “İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek” appeared first on Sivil Sayfalar.

“Bu dönüşümün neresindeyiz?
Meydan Buluşması

İklim krizi yalnızca çevresel değil, aynı zamanda finansal, toplumsal ve politik bir dönüşümü beraberinde getiriyor. Enerji üretiminden çalışma hayatına, yerel ekonomilerden gündelik yaşama  kadar pek çok alan hızla değişiyor. Bu değişim sürecinde asıl soru ise şu: Bu dönüşüm kimleri nasıl etkiliyor ve kimin için adil ilerliyor?

Adil geçiş, tam da bu noktada, dönüşümün yönünü ve sonuçlarını birlikte tartışmayı gerektiriyor. Bu tartışmanın kapsayıcı olabilmesi, işçiler, gençler, kadınlar başta olmak üzere ulusal ve bölgesel aktörlerin ihtiyaç ve beklentilerinin duyulmasına bağlı.

YADA Vakfı olarak, Türkiye’de iklim krizinin ve dönüşümün nasıl algılandığını ve farklı toplumsal kesimler tarafından nasıl deneyimlendiğini birlikte tartışmak üzere sizleri 13 Nisan Pazartesi günü İstanbul’da gerçekleştireceğimiz Meydan Buluşması’na davet ediyoruz.

Bu buluşmada, YADA Vakfı’nın yürüttüğü “Adil Geçiş Algı ve Söylem Araştırması” sonuçlarını birlikte değerlendirecek, Türkiye’deki iklim kriziyle bağlantılı dönüşüm süreçlerinin nasıl daha kapsayıcı, anlaşılır ve toplumsal olarak sahiplenilebilir hale gelebileceğine birlikte yanıt arayacağız.

Neyi konuşacağız?

• Türkiye’de iklim ve enerji dönüşümü nasıl algılanıyor?
• Bu dönüşüm farklı toplumsal kesimleri nasıl etkiliyor?
• İşçiler, gençler, kadınlar, yerel aktörler ve diğer kırılgan gruplar bu sürecin neresinde?
• Bu dönüşüm nasıl daha kapsayıcı ve anlaşılır şekilde anlatılabilir?
• “Adil geçiş” bu dönüşümün neresinde duruyor?

Meydan Buluşması Nedir?

Daha önce farklı başlıklarda gerçekleştirdiğimiz Meydan buluşmaları, farklı görüşlerin bir araya geldiği ve ortak düşünmenin teşvik edildiği diyalog alanları olarak kurgulandı. Bu buluşmada ise tartışmayı Türkiye’de giderek hızlanan dönüşüm süreçleri ve bu süreçlerin adil olup olmadığı sorusu etrafında ele alıyoruz.

Kimler katılabilir?

Farklı deneyim ve perspektiflerin bir araya gelmesini özellikle önemsiyoruz. Çünkü adil geçiş yalnızca bir politika meselesi değil; aynı zamanda bir anlatı, bir algı ve ortak gelecek meselesi. Meydan buluşması, konuya ilgi duyan ve katkı sunmak isteyen herkese açıktır.

Katılım, salon kapasitesi nedeniyle sınırlıdır. Katılmak isteyenler aşağıdaki katılım formundan başvuru yapabilir. Limitli sayıda şehir dışından geleceklerin ulaşım ve konaklama masrafları karşılanacaktır. 

Katılım Formu: https://forms.gle/ENNZjtfMW6Y5xfXa7

Yer : İstanbul,  Nippon Hotel (Kocatepe, Topçu Cd. No:6, 34437 Beyoğlu/İstanbul)
Tarih : 13 Nisan 2026, Pazartesi

Saat : 9.30-16.30

Proje Hakkında: Bu buluşma, GIZ tarafından desteklenen YADA Vakfı’nın Türkiye’de iklim krizi, dönüşüm ve adil geçiş süreçlerine yönelik iletişimi güçlendirmeyi amaçlayan projesi kapsamında gerçekleştirilmektedir. Alman Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından görevlendirilen ve Uluslararası İklim Girişimi (IKI) tarafından finanse edilen, GIZ’in İklim Diplomasisi Eylem Programı kapsamında uygulanan Alman-Türk İklim İş Birliği: İklim Eylemi için Sivil Toplumun Güçlendirilmesi Projesi, Almanya ve Türkiye’de iklim eylemi için değişim aktörlerini harekete geçirerek, hem ulusal hem de ikili düzeyde sivil toplum ağlarını güçlendirmek suretiyle iklim değişikliğinin azaltımı ve uyum çabalarını ile politika üzerindeki etkiyi desteklemeyi amaçlamaktadır.

Bu duyuru, Uluslararası İklim Finansmanı Girişimi (IKI) kapsamında yürütülen bir projenin parçasıdır. Bu girişim, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından desteklenmektedir. Bu yayında ifade edilen görüşler, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı’nın (BMUKN) görüşlerini yansıtmak zorunda değildir.”

The post YADA Vakfı’ndan Meydan Buluşması Daveti: “İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek” appeared first on Sivil Sayfalar.

“Biz Kim Değiliz?” başlıklı metinlerinde oluşum kendisini şöyle anlatıyor:

Sivil Çatlaklar, bir grup sivil toplumcu tarafından kuyuya atılan bir taş.

Büyük sözler yok…

Tüm sorunlara çözüm derdi de, niyeti de yok. 

Sadece sivil toplumun şu anki durumundan rahatsızız,

Türkiye bir yangın yeriyken, her gün yeni bir karmaşaya uyanırken, sivil toplumun sessiz kalmasından rahatsızız.

Ve bizi bağlayan rahatsızlıklarımızı söylemek için bir aradayız. 

Her yaraya merhem değiliz. Büyük cümlelerin insanı hiç değiliz. 

Ama yerimizde oturup söylenmekten başka bir şey yapmayan kimseler de değiliz, en azından olmak istemiyoruz.

Biz de sivil toplumdayız. Zorlukları biliyoruz. Çaresizlik hissini de çok iyi biliyoruz. Ama sivil toplumda çalışmaya, üretmeye başladığımız zamanlardaki naifliğimizi de geri istiyoruz. Kurumların ağırlıklarını gövdemizden sektirip kendimize, çözüm getirmeyi hayal ettiğimiz sorunların kaynak nedenlerine cesurca bakabilmek, “öyle de Türkiye’de bu iş öyle yapılmaz” bakışlarıyla sözlerimizi dizginlememek istiyoruz. Türkiye’de cidden bir işe yarayacak bir sivil toplumu özgürce hayal etmek istiyoruz.

Dünyada ve Türkiye’de yaşananlar yolumuza koyulan koskoca bir kaya gibi. Biz bu kayayı ortadan kaldırmak ve yolumuza devam etmek için gerekli olan tüm araçlara sahip değiliz. Ama bu kayanın bir çatlağından sızar, içine dolar ve yavaş yavaş ama kararlı bir şekilde kayanın parçalara ayrılmasına bir katkı sunarız diye hayal ediyoruz. 

Gelecek hafta 12 Mart’ta “19 Mart’tan Bu Yana Ne Alemdeyiz” başlıklı etkinliklerine tüm sivil toplumcuları davet ediyorlar. Sivil Çatlaklar’da ortak çalışmalar için nasıl ilerlenebileceğine dair de konuşmayı hedefliyorlar.

Etkinlik tarihi: 12 Mart 2026

Saat: 20.00

Çevrimiçi

Katılım için formu doldurabilirsiniz: https://forms.gle/weaPdb33MGouP7hP8

The post “Sivil Çatlaklar”dan Buluşma Daveti appeared first on Sivil Sayfalar.

6 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçti. Bu süre zarfında binlerce çocuk yalnızca evini ve okulunu değil; güven duygusunu, gündelik rutinlerini ve bakım ilişkilerini de kaybetti. Afetler, çocukların olduğu kadar ebeveynlerin de duygusal dayanıklılığını sınayan, aile ilişkilerini yeniden şekillendiren derin bir deneyim olarak karşımızda duruyor.

Bu webinarda, afet sonrası süreçte çocukların iyilik hâli, ebeveyn–çocuk ilişkisi, psikososyal destek mekanizmaları, eşit ebeveynlik ve toplumsal cinsiyet perspektifi gibi başlıklar ele alınacak. Anne Çocuk Eğitim Vakfı’ndan Hasan Deniz’in konuşmacı olarak katılacağı buluşmada, afetlerin aile içi ilişkiler üzerindeki etkileri çocuk hakları odağında tartışılacak.

Webinar kapsamında şu sorulara odaklanılacak:

• Afetler çocukların ve ebeveynlerin hayatını nasıl dönüştürüyor?
• Ebeveynlerin duygusal yükü çocukların iyilik hâlini nasıl etkiliyor?
• Afet dönemlerinde eşit ebeveynlik neden kritik bir rol oynuyor?
• Afet öncesi dönemde çocuklar ve ebeveynler için nasıl bir dayanıklılık planlaması yapılmalı?

Tarih: 4 Şubat 2026 Çarşamba

Saat: 14.00 – 16.00

Yer: Çevrim içi

Webinara katılmak isteyenler şu bağlantı üzerinden kayıt yaptırabilir:

https://zoom.us/meeting/register/_tRraGDBS66IGObYjCcX7Q#/registration

Webinar; çocuk hakları alanında çalışan STÖ’lere, sosyal hizmet uzmanlarına, psikologlara, ebeveynlere ve konuya ilgi duyan herkese açıktır.

Bu etkinlik, Avrupa Birliği’nin eş finansman desteğiyle yürütülen ve UNICEF ile kurulan stratejik ortaklık çerçevesinde hayata geçirilen “Çocuk Hakları Alanında Çalışan STÖ’lerin İzleme, Raporlama ve Savunuculuk Kapasitelerinin Artırılması” Projesi kapsamında düzenlenen webinar serisinin dördüncü buluşmasıdır.

The post STGM’den Webinar: Afet Sonrası Çocukların İyilik Hâli ve Ebeveynlik appeared first on Sivil Sayfalar.

İnteraktif yöntemler, sunumlar, grup çalışmaları ve uygulama örneklerini içeren eğitim programında; örgütlenme özgürlüğü, hak temelli yaklaşım, savunuculuk, proje geliştirme ve hibeler ile dernekler mevzuatı gibi sivil toplumun temel başlıkları ele alınacak. Eğitim süresince katılımcılar, sahada karşılaşılan zorlukları ve deneyimleri paylaşarak çözüm yollarını birlikte tartışma fırsatı bulacak.

Eğitim programı

1. Gün – Sivil Toplumun Temelleri ve Hibeler

●      Türkiye’de Sivil Toplum Örgütleri ve Örgütlenme Özgürlüğü

●      Hak Temelli Yaklaşım ve Savunuculuk

●      Proje Geliştirme ve Hibeler için İpuçları

2. Gün – Sivil Toplum Mevzuatı

●      Dernekler Mevzuatına Giriş ve Yasal Yükümlülükler

●      Dernekler Mevzuatı: İdari ve Mali Yükümlülükler

Kimler katılabilir?

Eğitime İzmir merkezli veya çevre illerde faaliyet gösteren STÖ temsilcileri (dernek, vakıf, inisiyatif, sendika, platform, kent konseyi, kâr amacı gütmeyen kooperatif vb.) ve örgütlerinde üye, gönüllü ya da profesyonel olarak görev alan kişiler başvuru yapabilir.

Mekan bilgisi ve eğitim detayları seçilen katılımcılara e-posta yoluyla iletilecek.

Not: Hak temelli sivil toplum örgütlerine öncelik verilecektir.

Katılımcıların konaklama ve yol giderleri karşılanmayacaktır.

Başvuru bilgileri

Eğitime katılmak isteyen STÖ temsilcilerinin 20 Şubat 2026 Cuma günü saat 23.00’e kadar başvuru yapmaları gerekmektedir.

Başvuru formu: https://form.jotform.com/260261519539965

Başvuru formunun başarıyla gönderilmesinin ardından ekranda bir teşekkür sayfası görüntülenecek ve formun bir kopyası otomatik olarak e-posta adresine iletilecektir. Teşekkür sayfasının görünmemesi durumunda başvurunun tamamlanmadığı kabul edilecek olup formun yeniden gönderilmesi gerekmektedir.

Başvuruların değerlendirilmesi sonucunda seçilen STÖ’lere eğitim mekanı ve diğer ayrıntılar ayrıca bildirilecektir.

Eğitimle ilgili sorular için: egitim@stgm.org.tr

İlinizde benzer eğitimlerin düzenlenmesini talep etmek için: egitim@stgm.org.tr

The post STGM Kapasite Güçlendirme Eğitimleri İzmir’le Devam Ediyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Kutuplaşma, herhalde son 10 yılın, belki daha da uzun bir zarfın, birbirini duymaya tahammülü olmayan – bazı hayali, bazı organik – topluluklarını tanımlamak için başvurulan başlıca kavramlardan.

Bir ikilik ima ediyor: Kuzeyle güney, doğuyla batı, aşağıyla yukarı, içle dış, yerliyle yabancı, kentliyle köylü, zenciyle beyaz, kadınla erkek.

2014 yılından bu yana Türkiye’nin en güzide sivil işlerinden biri olan Avrupa Siyaset Okulu’nun farklı dönemlerden 20 kadar mezunu, 2025’in son günlerinde bir araya geldik. Derdimiz, bir arada yaşamı dinamitleyen bu kutuplaşma denen musibeti tartışmak, okulun hem geleceği hem de misyonu hakkında fikir alışverişinde bulunmaktı.

“Rüyalarda buluşuruz” dediğinizi duyar gibiyim. Anayasal demokrasinin tüm kurumlarıyla zangır zangır titrediği, ayağımızı bastığımız toplumsal ve siyasal zeminin sarsıldığı, hak temelli sivil alanı saran kasvet ve yeisin sardığı, Belçika Başbakanı’nın Gramsci’ye atıfla çağ dönümü canavarlarının dişlerinden bahsettiği, bildiğimiz anlamda bir insan hakları rejimi havzası olarak Avrupa’nın sapır sapır döküldüğü, bir kurum olarak üniversitenin sistematik saldırıların hedefi olduğu, kelimenin her anlamıyla kurak bir zamanda, kulağa biraz çocukça, hatta bebeksi bir pembelikte geliyor değil mi?

Değil… Çünkü zoraki ve yalan olan kutuplaşmanın kendi.

Katılımcılardan birinin tabiriyle, insanın mayası bozuk değil. Biraz tembeliz belki, karmaşık sorunlarla uğraşmaktansa günah keçileri yaratmayı seviyoruz, bazen bencil ve korkağız, noksanımız bol şükür, ama kendimizi en iyi hissettiğimiz anlar ve yerler, hep bir aradalıkla mücehhez. Neşe hep, ötekinin aynasından yansıyor.

Makul bir müktesebat

Nitekim o masanın etrafındaki 20 kişinin memleketleri, inandıkları değerler, renkleri, duruşları, doğruları ve yanlışları, iyileri ve kötüleri, güzelleri ve çirkinleri hep başka başkaydı.

Size bu kadar uzak, hatta düşman görebileceğiniz biriyle aynı ortama düşünce, ilkin vahşiliğiniz tutuyor: Hızla kendine benzettiklerinin yanında hizalanma, uzun ve sessiz bakışlar, ufak ufak ortamı koklama, bebek adımlarıyla mıntıka kontrolu. Tedirgin, dikkatli ve savunmada. Ama güvenli bir alan ve makul bir müktesebat sağlandığında, hayatımızın en güzel anları da buralarda kaydediliyor.

Avrupa Siyaset Okulu da böyle bir yer. Katılanlar bilir, birkaç basit kuralı vardır. Akli baliğ olanın itiraz etmeyeceği, medeniyet 101 seviyesinde, ama yaşamsal kurallar: Her zamankinden daha özenli, her zamankinden daha az alıngan olmak; münazara ve münakaşa için değil, merak ve muhabbet için dinlemek… Bu kadar beş benzemezin yan yana durup konuşabilmesini; kaygılarını ve umutlarını güvenle paylaşabilmesini sağlayan duru, ama işlevsel bir akide.

Şimdi durup düşünelim. Bu meseleleri senaryosuna katık eden dizilerimizde bile üçüncülere, ara renklere, geçişlere, çokluğa yer yok. Ve bu hiçbir şey değilse bile çok sıkıcı. Sosyal bağlarımızı, maddi ve manevi dünyamızı, zihnimizi, sohbetlerimizi, günün sonunda bütün hayatımızı yoksullaştıran bir 0’lar ve 1’ler düzeni. Kendi küçük dünyamızdan çıkmamızın karşısına dikilen bir mahpushaneye gönüllü girmek gibi kutuplaşmanın şehvetine kapılmak.

Ötekini dinleyebilmek, nazik ve müşfik olabilmek; davayı satmak, kırgınlıklarını kalbine gömmek, haksızlıkların, eşitsizliklerin üstünü örtmek, aptallaştırıcı bir inkara kapılıp bugün yamuk yumuk bulduğumuz ve varsa sonsuza sabitlenmesine yardım etmek mi demek?

Pek de değil. O gün söz alanlardan biri, demokrasinin bugün yaşadığı krizin bir ekonomi politiği olduğunu küt diye söyledi. Buz gibi sınıfsallık. İtiraz etmek güç.

Yahut insanlığın büyük hikayesinde bir uğraktan fazlası olmadığını ikrar, ille de insana rengini ve kokunu veren ne varsa kaldırıp çöpe atmak mı demek?

O gün masanın etrafında oturan herkes, alabildiğine sui generis idi. Ama bizi neyin ayırdığı değil, neyin birleştirdiğine odaklanmayı seçmişlerdi. Zihni bir yoksulluğa razı değillerdi.

Eskimeyen bir fikir

Avrupa Siyaset Okulu’na başvurduğumda yıl 2017 idi. Sanırım üç ya da dördüncü dönem katılımcılarındanım. Yaş sınırının 35 olduğu okula, köprüden önce son çıkışta dahil olmuştum. Bugün 42 yaşındayım ve muhtemelen okulun en “tecrübeli” mezunlarından biriyim. Allahtan saçları daha kır arkadaşlarımız da var.

Dünün koşulları geçiciydi, bugünün iç sıkıcı nobranlığı geçecek. Hiçbir şey sonsuza dek sürmez. Mühim olan, bir araya gelebileceğimiz, ortak bir hayatın mümkünlüğünü doğrudan tecrübe edebileceğimiz ne varsa, kamusal alanlar, okullar, belki dijital araçlar, sivil topluluklar, semt pazarları, bostanlar ya da sahiller, onlara sahip çıkmak. Bazen bir sofrada, bazen amfide, bazen bir deprem bölgesinde afetzedelerin elinden birlikte tutarken, bazen bir derginin sayfalarında, sabrı olmayan dijital çağ mağdurları için bir x2’de izlenen bir YouTube videosunun yorumlarında buluşabilmek.

Siyaset Okulu en çok da bu demek. İnsani, medeni ve müşfik bir temas. Kurumsal yapısı, formatı ya da gelenekleri değişse de, koruyacağı özü bu.

Bu özü savunmak, atalık tohumun toprakla buluşacağı günü beklemesi gibi sakınmak. Bu fikir, II. Dünya Savaşı sonrası oluşan ve bugün yaşam destek ünitesinde can çekiştiği söylenen düzenden çok daha eski çünkü. Binlerce yıl daha eski.

O gün herkes okulla ilgili bu öze değen bir hikaye anlattı. Belli ki özlem var.

Diyarbakırlı arkadaşlarımızdan biri, başka bir arkadaşımızı ziyarete Adapazarı’na kabak tatlısı yemeye gidecekmiş, öyle dedi. Eli boş gitmez, Saim’den bir burma kadayıf da sardırır kesin.

Babam askerliğini Adapazarı’nda yapmış, onun bir Orta Anadolu köylüsü olarak zorunlu askeri hizmet sayesinde görebildiği memlekete, ben de Avrupa Siyaset Okulu sayesinde gidebilirim, ne olmuş…

Tarih ya da çağ dışı kalacağız korkusuyla doğru bildiğimiz yoldan şaşacak değiliz ya. Sebat tam da böyle zamanlar için var.

The post Kız Sen Türkiye’nin Hangi Kutbundansın? appeared first on Sivil Sayfalar.

Bir anda olmadı belki ama artık inkâr edilemeyecek kadar görünür.

Fonlar azaldı. Azalıyor.

İnsan haklarının sürdürülebilirliğine dair inandırıcılığın zedelendiği, küresel siyasetin yeniden sertleştiği, “önceliklerin” değiştiği bir dönemdeyiz. Bunun Türkiye’deki sivil topluma yansıması ise çok somut: deniz çekiliyor.

Deniz çekildiğinde ne olur biliriz.

Suların altında kalanlar görünür olur. Mercanlar, deniz kabukları, balıklar…

Ve evet, denize atılmış, unutulmuş, görmezden gelinmiş şeyler de.

Bugün sivil toplumda yaşadığımız hâl bana bunu hatırlatıyor. Fonlar çekildikçe, bugüne kadar suyun altında kalan bazı gerçekler de görünür oluyor. En çok da şunu fark ediyorum: Sivil toplumu hep faaliyetleriyle, projeleriyle, çıktılarıyla konuştuk. Ama sivil toplumun kendisini yeterince konuşmadık.

Oysa sivil toplum biraz da hiç umudunu kaybetmemektir.

En karanlık yerlerde, en zor alanlarda; bazen bir sorunu çözemesek bile, en azından “bu sorun neden çözülemiyor” tespitini yapabilmek için kendimizi yıpratmak pahasına çalışmaktır. Çoğu zaman devletin, sosyal devlet ilkesi gereği yapması gereken işleri eleştirerek de olsa üstlenmektir. Bu yükle yaşamayı öğrenmektir.

Tam da bu yüzden sivil toplum zor bir alandır.

Ve tam da bu yüzden, bu alanda birbirimizi dinlemeye, anlamaya, gözetmeye daha çok ihtiyacımız vardır.

Ama bugün dürüstçe şunu söylemem gerekiyor:

Bu ortak kültürlerde ciddi çatlaklar var. Diyaloglar kolayca sertleşebiliyor. Dinleme yerini savunmaya, anlama yerini konum almaya bırakabiliyor. Elbette çok güzel dostluklar, yol arkadaşlıkları, dayanışmalar da var. Maddi karşılık alamadığımızda bile bizi ayakta tutan o değişim motivasyonu hâlâ güçlü. Bunlar iyi gelen, tutunduğumuz şeyler.

Ama yetmiyor.

Fonlar varken, özellikle Avrupa Birliği fonlarıyla birlikte, sivil toplum belirli biçimlerde kurumsallaştı. Mentörlükler aldı, belli dilleri öğrendi, belli yapılara benzedi. Bu başlı başına ayrı bir eleştiri konusu. Fakat şimdi fonlar çekildiğinde şunu fark ediyorum: Eski halimize, yani gönüllü, üretken, değiştirici gücümüze dönmek yerine, şaşkın bir hâlde kalakaldık.

Sudan çıkmış balık gibiyiz.

Ve bu şaşkınlık biraz uzun sürdü.

Elbette zaman gerekir. Bu hâl anlaşılabilir. Ama artık kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor: Bu şaşkınlık daha ne kadar sürecek? Fonlar yokken ne yapacağız? Dernekler susacak mı? Yoksa başka biçimlerde mi devam edeceğiz? Nerelerde, hangi alanlarda, nasıl?

Bugüne kadar engellere karşı ağlar kurmayı başardık. Yardım toplama izinleri için, mevzuat için, savunuculuk için… Peki neden kendimiz için ağlar kurmuyoruz? Neden sivil toplumun kendi içini, kendi kültürünü, kendi fonsuz hâlini konuştuğu alanları çoğaltmıyoruz?

Belki de artık şunu yapmalıyız:

Kendimizi yeniden yapılandırmayı konuşmalıyız. Birbirimizden feyz almayı, birbirimizle öğrenmeyi. Dayanışmayı sadece kriz anlarında değil, varoluş biçimi olarak kurmayı.

Bir yerde toplumsal cinsiyet uzmanlığı var, başka bir yerde güçlü bir hukuk birikimi. Bir dernek sosyal medyada çok iyi, bir başkası teknik altyapıda. Bunları fon beklemeden, bilâvâsıta, gönüllü olarak paylaşamaz mıyız? Yetkinliklerimizi takas edemez miyiz? Bir araya geldikçe birbirimizi daha iyi tanıyamaz mıyız?

Bu dönem zor bir dönem.

Ama aynı zamanda bir fırsat.

Belki de denizin çekilmesi, yeniden nasıl yüzeceğimizi hatırlamak içindir.

Belki de artık sivil toplumun kendisini konuşma zamanıdır.

Biz Toplumsal Etki Derneği olarak bu konuşmanın parçasıyız. Dinlemeye, öğrenmeye, birlikte yeniden kurmaya ve sivil toplumla, sivil toplum olarak dayanışmaya hazırız.

The post Deniz Çekildiğinde appeared first on Sivil Sayfalar.