• Aşağıda oturum başlıkları belirtilen programa 24 Mart, saat 18:00’e kadar aşağıdaki linkten başvurabilirsiniz. En fazla 30 katılımcı kabul edilecek olan programa katılım ücretsizdir. Şehir dışından gelecek katılımcıların yol ve konaklaması bu program kapsamında maalesef karşılanamamaktadır.

• Programa katılmak isteyenlerin yerel düzeyde savunuculuk çalışmaları gerçekleştiriyor ya da planlıyor olmaları esastır.
• Başvuru değerlendirme sürecinde hak temelli çalışan ve deprem durumlarında kırılgan grupları temsil eden STK’lara ve BAUMUS Deprem Sosyolojisi Açık Ders programına başvurmuş adaylara öncelik tanınacaktır.

Başvuru Formuna buradan ulaşabilirsiniz.

Ders Programı:

1. Gün

• Afete Dirençli Şehir Nedir?
• Kentlerde Afetle Mücadelenin Dört Evresi
• Deprem 101 Kentlerde Görev ve Yetki Dağılımları
• Deprem Güvenliği için Sıkça Sorulan Sorular

2. Gün

• Deprem ve Sosyal Politika
• Yerel ve Merkezi Yönetimlerin Deprem Hazırlıklarının İzlenmesi, Katılım ve Savunuculuk Alanları
• Deprem Güvenliği Yerel Deneyimler
• Grup Çalışmaları

The post Depreme Dayanıklı Kentler için Yerel Savunuculuk Okulu Katılımcılarını Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Bahçeşehir Üniversitesi Göç ve Kent Çalışmaları Merkezi (BAUMUS) ve Yereliz Derneği ortaklığında yapılacak atölyenin yüz yüze olarak tam gün sürmesi planlanmıştır. İstanbul Beşiktaş’ta yapılacak olan atölyenin tam yeri bilgisi başvurusu onaylanan katılımcılarla mail aracılığıyla paylaşılacaktır.

Atölye Tarihi: 11 Haziran 2022, Cumartesi

Atölye Saatleri: 10:00-16:00

Son Başvuru Tarihi: 6 Haziran 2022

Başvuru formuna ulaşmak için tıklayın.

The post Gençlik Çalışanları için Yerel Savunuculuk Atölyesi appeared first on Sivil Sayfalar.

Rapor, pandeminin dezavantajları grupların hizmetlere ve haklarına erişimini derinden etkilediği ve kendine özgü yeni sorunlar ortaya çıkardığını tespit ediyor. Toplumsal Eşitlik Birimi’ne sahip seçili belediyelerin politika ve uygulamaları ile bu birimlerin çalışmalarını, kentsel haklar için çerçeve oluşturan uluslararası ve ulusal metinler ışığında gözden geçiren rapor,  yerel yönetimler içinde eşitlik perspektifinden çalışan birimler olan Toplumsal Eşitlik Birimleri’nin pandemi dönemindeki performans, zorluk ve ihtiyaçlarını inceleyerek, birimlerin çalışmalarının geliştirilmesi için öneriler getiriyor.

Raporun ulaştığı ana bulgu, kapsayıcılık çalışmalarının ve hak temelli kent hizmetlerin salgın ve afet durumlarına yetersiz bir ölçüde dirençli olduğu yönünde.

Rapor, Toplumsal Eşitlik Birimlerinin bu direnç içerisinde önemli bir rol aldığını ancak genel olarak bakıldığında kent yönetimlerinin uluslararası hak çerçevesinin öngördüğü politikaların uygulanmasında yeterli performans göstermediğini tespit ediyor. Ayrıca rapor, Belediye hizmetlerini kapsayıcı politika ve uygulama üretiminden uzak olmasının, potansiyel hak ihlallerine kapı araladığına dikkat çekiyor.

Raporda yerel düzeyde karar alıcılara, Toplumsal Eşitlik Birimleri’ne, ulusal düzeyde karar alıcılara ve STK’lara yönelik politika önerileri de sıralanıyor.

Yerel Düzeyde Karar Alıcılara Yönelik Politika Önerileri

• Eşitlik çalışmalarından sorumlu birimlerin afet, kriz ve acil durumlara hazırlık ve müdahale kapasiteleri artırılmalıdır.
• Yerel Eşitlik Eylem Planları afet ve acil durumlara müdahale süreçlerini de kapsayacak şekilde hazırlanmalı ve mevcut planlar bu perspektifle güncellenmelidir.
• Toplumsal Eşitlik Birimlerinin kurumsal pozisyonu gözden geçirilmelidir. Bu birimlere afete hazırlık ve afetle mücadele süreçlerinde kapsayıcılık süreçlerini planlama ve raporlama görevleri verilmelidir.
• Sivil toplumla ilişkiler geliştirilmeli, afete hazırlık ve afet yönetimi süreçlerine sivil katılım mekanizmaları güçlendirilmelidir.
• Kriz ve afetlere yönelik eylem planları hazırlanmalıdır.

Toplumsal Eşitlik Birimlerine Yönelik Politika Önerileri

• Toplumsal Eşitlik Birimleri paylaşım, işbirliği ve koordinasyon ağları geliştirmelidir, afet ve kriz durumlarına uyarlanmalıdır.
• Yerel Eşitlik Eylem Planlarında standartlar belirlenmeli, planlar afet ve kriz durumlarını öngörmelidir.

Ulusal Düzeyde Karar Alıcılara Yönelik Politika Önerileri

• Ulusal politika metinlerinde yerel yönetimlere verilen sorumluluk artırılmalıdır.
• Eşitlik ve kapsayıcılık çalışmaları yerel yönetim mevzuatına dâhil edilmelidir.
• Dezavantajlı gruplara yönelik çalışmalarda kamu kurumları arası koordinasyon ve veri paylaşımı artırılmalıdır.
• Kapsayıcı kent yönetişimi için finansal kaynak yaratılmalıdır.

Sivil Toplum Kuruluşlarına Yönelik Politika Önerileri

• Sivil toplum, yerel düzeyde eşitlik ve afete hazırlık ve müdahale süreçlerinde kapsayıcılık için savunuculuk çalışmaları yürütmelidir.
• STK’lar ve hak savunucuları, afet ve kriz durumlarında eşitlikçi kent hizmetleri için ulusal düzeyde karar alıcılar, yerel yönetimler, siyasi partilere yönelik ve somut talepler içeren çalışmalar gerçekleştirilmelidir.
• Her kentte Toplumsal Eşitlik Birimi kurulması, Yerel Eşitlik Eylem Planı yapılması, eşitlik çalışmalarının şeffaf şekilde raporlanması ve tüm bu konular için afet ve krizlere özel durumların gözetilmesine odaklanılmalıdır.
• Sivil toplum faaliyetleri izleme, lobicilik, işbirliği ve savunuculuk gibi çeşitli yöntemler ile bütünsel olarak yürütülmelidir.

Rapora buradan ulaşabilirsiniz.

The post ‘Toplumsal Eşitlik Birimlerinin Salgın ve Afetlere Direnci Yetersiz’ appeared first on Sivil Sayfalar.

• Mülteci Hakları için Yerel Savunuculuk Okulu, Bahçeşehir Üniversitesi Göç ve Kent Çalışmaları (BAUMUS) ortaklığında düzenleniyor. Heinrich Böll Stiftung Derneği Türkiye Temsilciliği tarafından destekleniyor.
• Yerelde göçmen, mülteci ve sığınmacı haklarına yönelik çalışan ya da çalışmak isteyen, bu konuda yerel yönetimler ile işbirliği geliştirmek isteyen sivil toplum örgütleri ve aktivistlere yönelik bu program, iki aşamadan oluşuyor.
• 10, 12, 17, 19 Ağustos 2021 tarihlerinde gerçekleşecek olan ilk aşama, 4 dersten ve toplam 12 saat sürecek kapasite geliştirme eğitimidir. Sonbahar aylarında gerçekleşecek programın ikinci aşamasında, katılımcı kişi ve kuruluşlara mentorluk desteği sağlanarak, yerel yönetimler ile yürütülecek çalışmalar takip edilecek.
• Programın bu modülü yalnızca Ege ve İç Anadolu bölgelerinde bulunan 21 ilden katılımcılara yönelik.
• Kabul edilen illerin listesi başvuru formunda yer alıyor.

Çevrimiçi gerçekleştirilecek eğitimin programı aşağıdaki gibi:

• 10 Ağustos 2021, Salı 19:00 – Mülteci ve Göçmenlerin Kent Hakkı – Doç. Dr. Ulaş Sunata, Bahçeşehir Üniversitesi
• 12 Ağustos 2021, Perşembe 19:00 – Temel Belgeleri Anlamak ve Kentte Göç Yönetimi – Simten Birsöz İnanç
• 17 Ağustos 2021, Salı 19:00 – Belediyeler ile Proje Geliştirme ve Ortaklık Yapma – Elif Avcı
• 19 Ağustos 2021, Perşembe 19:00 – Kent Konseyleri ve Yerel Katılım – Günce Beyazer
• Sonbahar– Belediyelerle İletişim Deneyim Aktarım Buluşması

Başvuru

Programa başvurmak için buradan başvuru formunu doldurabilirsiniz.

The post Mülteci Hakları İçin Yerel Savunuculuk Programı Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Yerelde göçmen, mülteci ve sığınmacı haklarına yönelik çalışan ya da çalışmak isteyen, bu konuda yerel yönetimler ile işbirliği geliştirmek isteyen sivil toplum örgütleri ve aktivistlere yönelik bu program, iki aşamadan oluşuyor.

7-9-14-16 Haziran 2021 tarihlerinde gerçekleşecek ilk aşama, 4 dersten ve toplam 12 saat sürecek kapasite geliştirme eğitimidir. Yaz aylarında gerçekleşecek programın ikinci aşamasında, katılımcı kişi ve kuruluşlara mentorluk desteği sağlanarak, yerel yönetimler ile yürütülecek çalışmalar takip edilecek.

Programın bu modülü yalnızca İBBS-2 Adana, Hatay, Malatya, Gaziantep, Şanlıurfa, Mardin alt bölgelerinde bulunan 18 ilden katılımcılara yöneliktir.

Kabul edilen illerin listesi başvuru formunda yer alıyor.

Çevrimiçi gerçekleştirilecek eğitimin programı aşağıdaki gibi:

• 7 Haziran 2021, Pazartesi 19:30 – Mülteci ve Göçmenlerin Kent Hakkı – Doç. Dr. Ulaş Sunata, Bahçeşehir Üniversitesi
• 9 Haziran 2021, Çarşamba 19:30 – Temel Belgeleri Anlamak ve Kentte Göç Yönetimi – Simten Birsöz İnanç
• 14 Haziran 2021, Pazartesi 19:30 – Hak Temelli Yaklaşım ve Türkiye’de Savunuculuk – Murat Çekiç
• 16 Haziran 2021, Çarşamba 19:30 -Belediyeler ile Proje Geliştirme ve Ortaklık Yapma – Elif Avcı
• 7 Temmuz 2021, Çarşamba 19:30 – Belediyelerle İletişim Deneyim Aktarım Buluşması

Başvuru

• Programa başvurmak için bağlantıyı kullanarak başvuru formunu doldurabilirsiniz.
• Son Başvuru Tarihi: 4 Haziran 2021

The post Mülteci Hakları İçin Yerel Savunuculuk Okulu Katılımcılarını Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Atölyenin çevrimiçi olarak iki saat sürmesi planlandı. Katılımcıların atölye sonunda kentte çocuk haklarına dair savunuculuk çalışmaları yapması için belediye mekanizmaların konusunda bilgi edinmeleri bekleniyor.

Atölye Tarihi: 27 Nisan 2021, Salı
Atölye Saatleri: 15:00-17:00
Son Başvuru Tarihi: 21 Nisan 2021

Başvuru

Başvuru Formu’na buradan ulaşabilirsiniz.

The post Çocuk Hakları için Savunuculuk Atölyesi Katılımcılarını Arıyor! appeared first on Sivil Sayfalar.

Kentsel dayanıklılık her ne kadar yekpare bir terim gibi kullanılsa da çok farklı boyutları olabilen bir kavram. Öncelikle şu soruları cevaplamak gerekiyor: Neye dayanıklılık? Hangi alanlarda dayanıklılık? Ve tabi, dayanıklılık kimi kapsıyor? Bulunduğumuz durumda, iklim değişikliğine ve depreme kentsel dayanıklılığımızın yetersiz olduğunu kabul etmek gerekiyor. Ancak hem yerel hem ulusal düzeyde karar alıcıların bu konuya gittikçe artan düzeyde önem verdiğini gözlemiyorum.

Dayanıklı Kent Tüm Toplum Gruplarını Eşit Derecede Kapsar!

Her ne kadar Türkiye, Paris İklim Anlaşması’nı hala onaylamamış olsa da bu anlaşmanın getirdiği bazı ilke ve hedefleri uygulamaya koyuyor. Örneğin belediyelerin Sıfır Atık Daire Başkanlığı ve İklim Değişikliği Daire Başkanlığı kurmalarına yönelik genelge ile pek çok şehirde gözlemediğimiz, kentleri depreme hazırlamak için belediye ve merkezi yönetim iş birlikleri umut verici. Yerel yönetimler ise zaten uzun zamandır bu alanlarda kentleri dayanıklı hale getirmek için çalışmalar yürütüyordu.

Örneğin İzmir’de art arda gerçekleşen deprem ve sel felaketlerinde verdiğimiz kayıpların 1990’lar oranla oldukça düşük ölçüde olması farkındalıktan da öte eylem aşamasına geçmiş karar alıcıların var olduğunu gösteriyor. Ne yazık ki, bu politik irade bizi ne depreme ne iklim değişikliğine ne de diğer afet ve krizlere hazır hale getiren bir seviyede değil.

Diğer boyutlara, kentsel dayanıklılığın hangi alanlarda kurulduğuna bakarsak karar alıcıların çabaları sevindirici ama yetersiz. Farkındalık düzeyinin, devlet kurumlarının her seviyesine sirayet etmediğini görüyoruz. Dayanıklı kentleri inşa etmek için gerekli mevzuat düzenlemeleri yapılmış olsa da afet ve kriz durumlarında planlanmış stratejilerin uygulamaya konması için gerekli kurumsal ve finansal dayanıklılık mevcut değil. Bir konu başlığına ayrılan bütçe, karar alıcıların farkındalığı ile kurumların eyleme geçmesi arasındaki en önemli köprü ya da aşama olduğu için aslında karar alıcıların farkındalığının da bir göstergesi. Başka bir deyişle, dayanıklı kent vurgusu söylem düzeyinden eylem düzeyine geçmediği, gerekli bütçe ayrılmadığı müddetçe karar alıcılar farkındalığını sorgulamak gerekiyor.

Son olarak, kentsel dayanıklılığın kimler için tasarlandığını da tartışmak gerekiyor. Yerel ve ulusal düzeydeki karar alıcılar, seçim ile pozisyonlarına gelen kişiler oldukları için, aslında fiziksel olduğu kadar toplumsal bir konu da olan kentsel dayanıklılığın tüm toplum gruplarını eşit derecede kapsamasını önemsemeli. Ne yazık ki kapsayıcılık konusu kentsel dayanıklılığın en az önemsenen boyutu. Dezavantajlı grupların kriz ve felaketlerden çok daha olumsuz etkileneceği gerçeğine dair hem karar alıcıların hem uygulayıcıların farkındalık düzeyi artırılması gerekiyor.

Sivil Toplum Önderliğinde Yürütülen Kentsel Dayanıklılık Modeli

Türkiye’de küresel örneklerle kıyaslanınca kentlerin dayanıklılığı ne durumda?

Türkiye’de kentleşme hem küresel ortalamanın hem de bölgesel ortalamanın üstünde. Bu durum genellikle Türkiye’nin ileri gelişmişlik düzeyine sahip ülkeler ve kentler ile kıyaslanmasıyla sonuçlanıyor. Bu şekilde düşündüğümüzde, ne yazık ki kentsel dayanıklılık konusunda yeterli seviyede olmadığımızı ve bu konuya atfedilen önemin de yeterli seviyede olmadığını gözlemliyoruz. Bir deprem ülkesi olmasına rağmen Türkiye, Japonya veya Şili gibi ülkelerle kıyaslandığında altyapıların ve mimari yapıların fiziksel dayanıklılığı, bunları düzenleyen regülasyonlar ve uygulamalar konusunda yetersiz durumda. Ancak 1999 depreminden öğrendiğimiz dersler, başta sivil toplum kuruluşları olmak üzere pek çok mekanizma ile kentsel dirençliliği arttırmış durumda.

Türkiye’deki kentler gündem belirleyen kentler olmak yerine gündemi ve iyi uygulama örneklerini takip eden kentler halindeler.

1999 depremi sonrasında kurulan STK ve diğer örgütlenmeler hala yerel ve ulusal düzeyde karar alıcıları kentsel dayanıklılığa önem verme konusunda masaya oturtmaya çalışan başat aktörler. Yani diğer küresel kentlerle kıyaslandığında, sivil toplum önderliğinde yürütülen bir kentsel dayanıklılık modelinden bahsetmek mümkün. İklim krizi ve beraberinde getirdiği diğer afet türlerine karşı dayanıklılığı arttırmak için gösterilen çabaları da bu bağlamda değerlendirmek gerekiyor. Ne var ki bu sivil çabalar henüz tam etkisini göstermiş değil ve Türkiye’deki kentler gündem belirleyen kentler olmak yerine gündemi ve iyi uygulama örneklerini takip eden kentler halindeler.

Yurttaşlar yaşadıkları kentlerin dayanıklı olması için ne yapabilirler? Bu konuda STK’lar nasıl bir rol üstlenebilir?

Daha önce bahsettiğim gibi, kentsel dayanıklılık tartışmaları Türkiye’de sivil toplumun zihinsel ve çeviklik olarak kamudan çok daha ileride olduğu bir alan. Öncelikle bu potansiyelin farkında olmak ve bunu değerlendirmek gerekiyor. Yardım kuruluşları, arama kurtarma kuruluşları ve yerel ekoloji hareketleri bu ülkede en çok güvenilen sivil toplum alanları desek yanlış olmaz. Bu alanlarda çalışan sivil toplum kuruluşları ve hak savunucularının bu güvenin farkında olması ve yöneticilerle masaya oturmak için bir avantaj olarak görmesi gerekiyor çünkü güvenilir sivil toplum kuruluşlarıyla çalışmak, yöneticiler için de halkın güvenini kazanmak demek.

Yurttaşlar, bulabildikleri her sivil ve katılımcı mekanizmadan faydalanarak tercihlerini karar alıcılara iletmeli, hatırlatmalı ve üzerlerinde baskı oluşturmalı.

İkinci olarak, örgütlenme, savunuculuk ve katılımcı mekanizmaları hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak ve bunları uygulamaya geçirmek gerekiyor. Seçim döneminde oy aracılığıyla tercihlerini belli ederek, sonraki 4-5 yılda tüm seçimleri karar alıcılara bırakan (yani katılımcı olmayan) model, başarısız bir model. Yurttaşlar, bulabildikleri her sivil ve katılımcı mekanizmadan faydalanarak tercihlerini karar alıcılara iletmeli, hatırlatmalı ve üzerlerinde baskı oluşturmalı.

Kentsel dayanıklılık da bu çerçevede değerlendirilmesi gereken bir savunuculuk alanı. Yerel yönetimlerin ilgili birimleri ile merkezi yönetimin yerel temsilcilikleri, sivil toplumun sürekli iletişim halinde olması gereken yerler. Kent konseyleri bu noktada önemli mekanizmalar. Son olarak, yurttaşlar ve sivil toplum kuruluşlarının devlet kurumlarının olmadığı alanlarda da örgütlenmesi, işbirliği yapması ve stratejik planlamalar oluşturması gerekiyor. Kamu kurumları ile işbirliği yaparak kurulan dayanıklı kentler şu an herkes için en ideal senaryo ancak gün geçtikçe artan deprem riski ve ilerleyen iklim krizi düşünüldüğünde bu senaryoyu hayata geçirmek için oyalanacak zamanımızın olmadığını bilerek hızlıca harekete geçmek gerekiyor.

Dayanıklı Kentler Rehberi…

Yereliz Derneği’nin yürüttüğü Dayanıklı ve Kapsayıcı Kentler için Kaynak Üretimi Projesi kapsamında, Heinrich Böll Stiftung Türkiye Ofisi’nin desteğiyle hazırlanan ve Ece Durmaz tarafından kaleme alınan “Dayanıklı Kentler Rehberi”, belediyelerin dayanıklı kentler oluşturma ve Dayanıklı Kent Eylem Planı hazırlık sürecinde yol gösterici bir kaynak olması hedefiyle hazırlandı.

Rehberde, “Doğa olayları veya insan kaynaklı tehlikeler kendi başlarına bir afet ya da risk değildir ama zarar verme potansiyeline sahip olaylardır. Bu tür olaylar belirleyici politikalar, eylemler, uzmanlar ve yerel paydaşların aktif katılımıyla ele alınabilecek insani ve kentsel savunmasızlığın bir sonucu olarak afet haline gelir. Dayanıklı bir kent ve toplum ise afetlere hazırlıklı olarak gerektiğinde kendini yeniden inşa edebilir.” ifadeleriyle çalışmanın ana fikri özetleniyor.

Kentsel dayanıklılığın çok farklı boyutları olduğunun gösterildiği rehberde, afet riskinin azaltılması, afet riskini azaltmaya yönelik planları belirlemek, değerlendirmek ve geliştirmek için sistematik, çok yönlü ve pro-aktif bir yaklaşım gerektirdiği vurgulanıyor. Yerel yönetimler, dayanıklı kentler oluşturmak için eylem planı hazırlamak ve uygulamak üzere Dayanıklılık Oluşturma Döngüsü’ndeki 5 adım sıralanıyor:

• Dayanıklı Kente Giriş: Organizasyon Yapısı ve Hazırlık
• Kentin Risk Analizi ve Savunmasız Alanlar
• Dayanıklı Bir Kent için Eylem Planı Oluşturmak
• Eylem Planının Finanse Edilmesi ve Uygulanması
• Dayanıklılık Eylem Planının İzlenmesi ve Değerlendirilmesi

Dayanıklı Kentler Rehberi’ne buradan ulaşabilirsiniz.

The post “Dayanıklı Kentleri İnşa Edecek Kurumsal ve Finansal Yapı Mevcut Değil!” appeared first on Sivil Sayfalar.

Kent yönetişiminde yenilikçi arayışlar ile uluslararası insan hakları gündemini yerelleştirme çabalarının bir araya gelerek, kapsayıcı kentler, insan hakları kentleri, sürdürülebilir kentler, kentsel gündem ve diğer benzer kavramları doğurduklarına dikkat çekilen rehberde, bu tartışmaların kent yaşamının bir parçası olan diğer canlıları da kapsayacak şekilde genişlediği belirtiliyor. Bu çerçevede Yereliz Derneği’nin hazırlamakta olduğu Kapsayıcı Kentler için Yerel Savunuculuk Rehberleri, insanı merkeze koymadan kent ekosistemini bir bütün kabul ederek bu ekosistemin parçası olan tüm canlıların kent içerisinde birlikte yaşayabilme halini savunan, kentte yaşayan tüm canlıların esenliğini artırmayı hedefliyor.

Kapsayıcı bir kenti yaratmanın faydalanıcı öznelerin haklara erişimde talepkâr ve taleplerinde takipçi olmasıyla mümkün olduğunun hatırlatıldığı rehberde, kent yaşamının bir parçası olan hayvanların ise kendi haklarını savunamadığı için onların hakkını savunma sorumluluğunun insanlara düştüğü kaydediliyor. Buradan hareketle, savunuculuk olarak özetlenebilecek bu sivil toplum yaklaşımını güçlendirmek için üretilen rehber, yerel yönetimlerin politika ve uygulamalarını şekillendirmek amacıyla dezavantajlı gruplar ve STK’lar tarafından yürütülen savunuculuk faaliyetleri için kullanılabilecek mekanizmaları, kaynak belgeleri ve dayanak teşkil edebilecek iyi uygulamaları göstermek ve hak temelli savunuculuk faaliyetleri için gerekli araçları temin etmek için hazırlandı.

Rehber, hayvanların kent hakkını talep ederken dayanak olabilecek uluslararası ve ulusal düzenlemeleri, hayvan hakları savunucularının yaşadıkları sorunları, hayvan dostu bir belediyenin neler yapması gerektiğini, belediyeler ile işbirliği olanaklarını ve Türkiye’de yerel savunuculuk örneklerini kapsıyor.

STK’lar ve belediyeler arasındaki işbirliği olanakları konusunda, Kent Konseyleri Hayvan Hakları Çalışma Grupları, Yerel Hayvan Koruma Görevlileri, İl Hayvan Koruma Kurulları, Siyasi Partilerin Yerel Yönetim Başkanlıkları düzeyinde yapılacakları ile seçim kampanyaları sırasında yürütülecek savunuculuk faaliyetlerini gösteren rehberde, Türkiye’de bu alanda yürütülen yerel savunuculuk örneklerinden Atlı Fayton Karşıtı Mücadele ve Yaşam Nöbeti, Kısırkaya Toplama Kampına Karşı Kampanya ve Deneysiz Belediye Kampanyası’na rehberde yer veriyor.

Rehbere buradan ulaşabilirsiniz.

The post Hayvan Hakları Alanında Çalışan Sivil Toplum Örgütleri İçin Yerel Savunuculuk Rehberi appeared first on Sivil Sayfalar.

Misafirlikten hemşehriliğe giden süreçte kentte birlikte yaşamanın yolu, etkin yerel politikalar oluşturulmasıdır.

Yoksulluk Mültecilerde Daha Derin!

Rapor, COVID-19 Pandemisinin göçmenler üzerindeki sağlık ve sosyal alandaki etkilerine dair çarpıcı bulgular içeriyor:

• Kızılay ile yapılan görüşmelerde, Adana, Adıyaman, Gaziantep, Hatay, Kilis, İstanbul, İzmir, Mardin, Şanlıurfa ve Ankara gibi kentlerde enfeksiyon riskinin yerel halka kıyasla, göçmen nüfusta 5 kat daha fazla olduğu belirtiliyor.
• Mülteciler arasında işsizlik oranı %80’lere ulaştı.
• Derinleşen yoksulluk, İstanbul, Kocaeli, Bursa, İzmir, Ankara, Konya, Kayseri, Kahramanmaraş, Adana, Mersin, Gaziantep, Kilis, Hatay, Şanlıurfa, Mardin illerinde göçmen ve mültecilerin gıda gibi temel ihtiyaçlara erişimde yardım bağımlılığını %90’lara çıkardı.
•  Mülteci çocuklar %20-50 arasında değişen oranlarda eğitimden uzaklaştı.
• Durumun ciddiyeti ve aciliyeti düşünüldüğünde, yerel dinamiklere hakimiyeti ve hızlı reaksiyon geliştirebilme özellikleriyle belediyelerin göç yönetişiminde daha etkin olmaları bir gereksinim olarak ortaya çıkmakta.
• Belediyeler, özellikle mülteci ve göçmenlerin yoğun yaşadığı bölgelerde kentlerin salgınlar ve diğer krizlere dirençli bir hale gelebilmesi için göç reformu talep ediyor.

Yetki de Kaynak da yok, Sorun Çok!

Yerel yönetimler; pandemi, göç dahil olmak üzere her türlü afet ve insani kriz ile ilk karşı karşıya kalan yapılar. Aynı zamanda bu afetlere karşı en hızlı ve etkili aksiyonu alabilen yapılar da yine yerel yönetimler. Ancak personel yapısı ve finansal kaynak yetersizliğinin yanı sıra, göçmenlere ilişkin yetki ve mevzuattaki boşluklar, yerel yönetimlerin etkin çalışmasının önündeki en önemli engellerin başında geliyor.

Raporda paylaşılan politika önerileri şu şekilde:

• Uyum Strateji Belgesi ve Ulusal Eylem Planı’nın belediyelere yönelik öngördüğü bütçe ve yetkiyi de içeren çalışmaların tamamlanması,
• Tüm kentsel hizmetlerin göçmenleri de kapsayacak şekilde planlanarak belediyelerin bu sürece personel, kaynak vb. yatırımlar ile hazırlanması,
• Göç Birimi/müdürlüğü vb. yerel düzeyde politika ve uygulama süreçlerinin yürütülmesi amacıyla birimler oluşturulması için gerekli alt yapının hazırlanması; bu birimlerde görev alacak personelin niteliğine yönelik norm kadro planlamalarının yapılması,
• Özellikle en çok mülteci ve göçmene ev sahipliği yapan kentlerin mali ve teknik desteklere erişimlerinin kolaylaştırılması,
• Belediyelerin göç ile artan ihtiyaçlar karşısında finansal ve kurumsal altyapısının güçlendirilmesi,
• Göç İdaresi teşkilatının merkezi yönetim birimleri ve yerel yönetimler arasındaki koordinasyonu daha etkin biçimde yürütülmesi,
• Göç yönetişiminin, sürdürülebilir bir kamu politikası ile kamusal hizmet odaklı olarak sürdürülmesi, uygulamaların dış kaynağa bağımlı ve proje bazlı olmaktan çıkarılması,
• Belediyelerin STK’ların alandaki uzmanlığından yararlanarak, hizmet sunumunda işbirlikleri kurmasının kolaylaştırılması,
• 2022 yılı sonrasında hazırlanacak olan Ulusal Uyum Planında Yerel Yönetimlerin Etkin Katılımı ile planlanması ve tüm süreçte izleme/etki değerlendirme mekanizmalarının oluşturulması,
• Belediyelerin göçmen çalışan istihdam etmesi önündeki engellerin kaldırılması,
• Birlikte yaşam kültürünün yaygınlaştırılması amacıyla belediyelerin bu alandaki hizmetlerinde standardizasyona gidilmesi,

Araştırma kapsamında ulusal düzeyde karar alıcılara ek olarak, göç yönetişiminin Türkiye’de aktif bir paydaşı olan ulusal ve uluslararası fon kuruluşlarına yönelik de politika önerileri hazırlandı.

Rapora buradan ulaşabilirsiniz.

The post “Yerel Yönetimlerde Mülteci Reformu Şart!” appeared first on Sivil Sayfalar.