Gazeteciler ve STK’lara yönelik iki günlük Dijital Mecralar Atölyesi, yeni medya mecraları, yeni medyada yazmak, yeni medya için görselleştirme ve zenginleştirme araçları konularını içeriyor. Atölyede ayrıca, uygulamalı çalışmalar yapılacak.

Atölye başvuruları gazetecilere, işsiz bırakılmış gazetecilere, sivil toplum kuruluşu çalışanlarına açık.

Atölye ile ilgili sorularınız için atolyebia@bianet.org adresine mail atabilirsiniz.

Atölye programına kabul edilen katılımcılarla program öncesi, hazırlık çalışmalarını içeren detaylı program bilgilendirmesi paylaşılacak.

* Atölye ücretsizdir.

** Atölye sonunda katılım sertifikası verilecektir.

*** Sınırlı sayıda katılımcının yol&konaklaması karşılanacaktır.

Başvuru formu için tıklayınız.

The post Gazeteci ve STK’lar için Dijital Mecralar Atölyesi appeared first on Sivil Sayfalar.

The post Facebook Dijital Gazetecilik Projesi Online Eğitimi Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Hukukçu ve akademisyen Aras Türay, Facebook Türkiye Kamu Politikaları Direktörü Nilay Erdem ve akademisyen ve Alternatif Bilişim Derneği üyesi Zeynep Özarslan’ın konuşmacı olarak katılacakları panelin moderatörlüğünü TGS Akademi Direktörü ve akademisyen Orhan Şener yapacak.

The post Yeni Medyada Nefret Söylemi appeared first on Sivil Sayfalar.

Günümüzün anti-hümanist yapılanışını ve işleyişini yeni iletişim teknolojileri bağlamında irdelemek amacıyla yapılan kongrede ‘toplumsal cinsiyet, sınıf ve etnisite gibi konular başta olmak üzere, yeni eşitsizlikle mücadele; yeni eşitsizlikleri irdelemede mevcut ve geliştirilecek yöntemlerin ve yaklaşımların neler olabileceği; dijital uçurumun, veri eşitsizliğinin ve algoritmaların neden olduğu eşitsizlikler ve bu eşitsizliklerin aşılması için geliştirilmesi gereken tekno-kültürel politikalar; dijital teknolojilerin bilgi üretim ve tüketim süreçlerinde sunduğu fırsatlar ve kayıplar; yeni eşitsizliklerin haber üretim ve tüketim pratikleri üzerindeki etkileri; yeni eşitsizliklerin teknoloji dolayımıyla ekoloji üzerinde yarattığı/yaratacağı etkiler; dijital teknolojilerin sanatsal üretim alanında resmettiği görüngüler’ gibi birçok konu ele alındı. 

‘Yeni Medya Ticari Nesne Haline Geldi, Yeni Eşitsizlikler Yarattı’

Kongrenin düzenleme kurulunda yer alan ve Alternatif Bilişim Derneği Yönetim Kurulu Üyesi Doç. Dr. Tezcan Durna, Sivil Sayfalar’a kongre ile ilgili, derneklerinin dijital teknolojilerin getirdiği olanak ve tehditlerle ilgili farkındalığı arttırmak ve toplumsal bilgi yaratmak için çalışmalar yaptığını belirtti. Dijital medyanın ortaya çıktığı 90’lı yıllarda insanların bilgiye sınırsız erişim sağladığı için demokrasiye ve katılımcılığa olanak sağlayacağı yönünde tartışmalar yaşandığını belirten Durna, “Aslında gördük ki yeni medyada bıraktığımız izlerin büyük şirketler tarafından ticari bir nesne hale getirildi ve bilgiye erişimde yeni eşitsizlikler yarattı. Herkesin her türlü bilgiye ulaşabiliyor olarak görünüyor olmasına rağmen her şey pirüpak değil. Kongrenin amacı yaratılan yeni eşitsizlikleri ele almak. Günümüzde ilk akla gelen dijital medya araçlarını kullanan insanlardaki alışkanlık alternatif bilgilere erişimin kanallarını da tıkıyor. Kongrede yeni eşitsizlikleri nasıl aşabileceğimizi, yeni eşitsizliklerle nasıl mücadele edebileceğimizi konuşacağız” dedi. 

‘Toplumsal Cinsiyet Rolleri Akıllı Telefonlarla Yeniden İnşa Edildi’

Dr. Yeliz Dede Özdemir de akıllı telefonlarla toplumsal cinsiyet rollerinin yeniden inşasını anlattı. Akıllı telefon kullanımının toplumsal cinsiyet rollerinden bağımsız olmayacağını ifade eden Özdemir, “Akıllı telefon kimlik ve toplumsal cinsiyet rollerinin inşasında önemli bir yer tutuyor. Diğer tüm evcil teknolojiler gibi akıllı telefonların da kadınlarla erkekler arasındaki geleneksel rolleri kuvvetlendirdiği ve kadınları kendi geleneksel rollerine daha fazla bağladığı görülüyor. Kadınların yaş ve eğitim düzeyi fark etmeksizin bu teknolojilerin kullanım pratikleri dolayımı ile farklı açılardan da olsa hakim toplumsal cinsiyet ilişkilerini yeniden ürettiği gözlemleniyor. Çalışmam boyunca elde edilen tüm bulgular genişleyen teknoloji erişimine rağmen teknolojinin aracılık ettiği toplumsallığın, toplumsal cinsiyet dinamiklerinin büyük ölçüde aynı kaldığını açık ve net bir şekilde göstermektedir” diye konuştu. 

‘Sosyal Medya Hak Arama Mücadelesinde Mekan Farkını Kaldırdı’

Arş. Gör. Esra İnce Özer, Batıkent’te yaşanan köpek katliamının ardından sosyal medyanın hak arama alanına dönüşmesini ele aldı. Sosyal medya paylaşımlarının kartopu gibi büyümesiyle birlikte paylaşımların politik bir güç ürettiğini söyleyen İnce, katliamın sosyal medya sayesinde duyulduğunu ve sosyal medyanın mücadele alanı haline geldiğini aktardı.

Yeni mücadele olanakları ile eski mücadele olanaklarının bir araya geldiğini dile getiren Özer, “Orada olsa da olmasa da sanal ortam üzerinden bir hak arama imkanı ortaya çıktı. Twitter üzerinden çağrılar mekan farkını yok etti. Twitter, fiziksel mesafelere rağmen ortak bir dava etrafında toplanmaya, eylemlere öncülük etti. Belediyeler ve bakan  temsilcilerle görüştü, parti genel başkanları telefon aracılığı ile ulaştı. Konu Cumhurbaşkanı’nın gündemine kadar taşındı. Kısa bir süre içinde dava görüldü ve yine twitter üzerinden çağrısı üzerinden katılanlar oldu.  Sosyal medyanın etkisi bu kadar politik çıktı yaratmasına neden oldu.” dedi.

‘Sosyal Medya Verisinin Ticarileşmesi Yeni Bir Ayrım Yarattı’

Arş. Görevlisi Zafer Kıyın, sosyal medya verisinin ticarileşmesiyle birlikte araştırmacılar açısından ortaya çıkan yeni bağımlılık ve eşitsizlik biçimlerini ve sosyal medya verisinin sadece müşterilere erişilebilir hale gelmesinin sorununun baş edebilme yollarının neler olabileceğini dile getirdi. Günümüzdeki sayıları 3 milyarı geçen sosyal ağ kullanıcıları tarafından yaratılan verinin, veri şirketleri tarafından ticarileştirildiğini belirten Kıyın, “Bu ticarileşmiş verinin ücretini ödeme gücüne sahip araştırmacılar için araştırmayı daha kolay ve kısa sürede sonuçlandırmak anlamında kapıların ardına kadar açılmasını sağladı fakat aynı zamanda bu güce sahip olmayan araştırmacılar açısından araştırma olanaklarının büyük ölçüde sınırlandırılmasına neden oldu. Sosyal ağ şirketlerince oluşturulan veri tekelinin günümüzde hem kapsam hem çeşitlilik açısından toplumsal araştırmaları özellikle de az gelişmiş ülkelerin araştırmacıları için güçleştiren en önemli engellerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır” dedi. 

‘Yeni Medya Mültecilere Yönelik Eşitsizliği Derinleştirdi’

Yeni medyada Suriyeli mültecilerin temsiline ele alan araştırmacı Dilan Ayırkan da haberlerde Suriyeli mültecilere yönelik ayrımcı, ırkçı ve ötekileştirici bir dile sahip olduğunu belirtti. Suriyeli mültecilerin yeni medya platformlarında çoğu zaman ‘hırsız’ ve ‘katil’ gibi anlatılarla suç ile ilişkilendirilerek yer verildiğini dile getiren Yapılan kasıtlı yalan haberlerle Suriyeli mültecilerin ekonomik ve toplumsal tehditlerin kaynağı olduğu algısı yaratılmaya çalışıldığını belirten Ayırkan, “Toplumdaki geleneksel eşitsizlikler dijital teknolojilerdeki gelişmelerle birlikte ortadan kaybolmamış aksine varlıklarını daha da güçlü devam ettirmektedir. Yeni medyanın çarpan etkisiyle bu platformlarda yayınlanan içerikler kitlelere çok hızlı yayılabildiği için bu platformlar çok rahat maniple de edilebilir hale gelmiştir. Bir takım ideolojik saiklerle dolaşıma sokulan yalan haberler nedeniyle toplumda Suriyeli mültecilere ilişkin ırkçı söylemler artmakta ve toplumsal eşitsizlikler derinleşmektedir” diye konuştu.  

‘Bilgi Eşitsizliği ve Dijital Uçurum Keskinleşti’

Kongre, yeni iletişim teknolojilerine temelli yeni medya ortamlarının, bilgi eşitsizliğini ve dijital uçurumu keskinleştirdiğini açıkça ortaya konuldu. Bilginin ya da verinin yerel ve küresel ölçekte hareketinin, geleneksel eşitsizlikleri yeniden ürettiği, ilaveten yeni eşitsizlikler yarattığı ön plana çıktı. Aynı şekilde iletişim teknolojilerini üretenler ile tüketenler arasındaki mücadelenin şiddetle devam ettiği ve bunun da küresel düzlemde iktisadi, siyasi ve kültürel açıdan eşitsizlikler yarattığını ve mevcut eşitsizlikleri devam ettirdiği ortaya konuldu. 

Yeni iletişim teknolojileri, yaşamın her alanında eşitsizlikleri devam ettirdiği dile getirilirken teknolojinin üreticisi ve/veya tüketicisi olmak, dijital içeriğin üreticisi ve/veya tüketicisi olmak yalnızca toplumsal düzeyde değil global düzeyde de ülkelerin eşitsizlik seviyesini etkilediği vurgulandı. 

Kongrede Öne Çıkan Öneriler;

• Hem dünyada hem de Türkiye’de internetin düzenlenmesine ilişkin yeni gelişmeler yaşanmaktadır. Farklı ülkelerin bu düzenlemeleri nasıl ve hangi amaçlarla yaptığının saptanması için karşılaştırmalı tekno-siyasal çalışmalara ihtiyaç vardır. 
• Dijital gözetim ve algoritmaların egemenliğine karşı alternatif teknolojilerin nasıl güçlendirileceği üzerine çalışmalar yapılmalıdır. Karşı gözetim ve alternatif medya çalışmaları birbirinden beslenmelidir. Böylelikle dijital teknolojilerle birlikte iktidarın artan gözetim gücüyle mücadele edebilme kapasitesi artırılacaktır. 
• Ülkelerin siyasal kültürleri, çevrimiçi katılımı da şekillendirmektedir. İnternet aracılığıyla çevrimdışı ve çevrimiçi politik katılımın nasıl dönüştürülebileceğinin anlaşılması için farklı siyasal sistemleri ve kültürleri olan ülkelerden karşılaştırmalı çalışmalara ihtiyaç vardır. 
• Yeni medya haberciliği, veri gazeteciliği gibi pratiklerle, yaşam ile veri arasındaki bağın politikleştirilmesi gerekmektedir.
• Yeni medya araştırmaları, disiplinleri kesen bir anlayışla ve dijital teknolojilerin sunmuş olduğu imkanları da sınıfsal bir kavrayışla veri toplama ve analiz sürecine dahil eder nitelikte araştırma tasarımları planlamalıdır. 
• Küresel güç mücadelelerinin anlaşılmasında medya ve yeni medya çalışmalarının önemi giderek artmaktadır; bu nedenle disiplinlerarası çalışma ve işbirliklerinin artması gereklidir. 
• Yeni medya araştırmalarında, farklı coğrafyalarda, kültür ve dillerde ekosistemlerin varlığı göz önüne alınmalıdır.
• Veri etiğiyle birlikte veri okuryazarlığı çalışmalarının ve uygulamalarının güçlendirilmesi gerekmektedir.
• Yeni medya çalışmalarında yeni kavramların üretilmesi elzemdir. Bu nedenle yeni medya araştırmalarının, felsefe, sosyoloji, psikoloji gibi temel sosyal bilimlerle bağlantılı bir şekilde yapılması yeni kavramların üretilmesine fırsat sunacaktır.

The post ‘Yeni Medya Eşitsizlikleri Daha Da Büyütüyor’  appeared first on Sivil Sayfalar.

Bildiğimiz geleneksel ya da konvansiyonel medyanın Türkiye gibi ülkelerde iktidar aparatına dönüşmesi ve haber kaynağı olmaktan çok doxa makineleri haline gelmeleri, birçok yeni kavramın ortaya çıkmasına neden oldu. ‘Vatandaş haberciliği’ ya da ‘yurttaş gazeteciliği’ bunlardan biri. Mobil telefon sahibi olan kişileri potansiyel muhabire dönüştüren bu gelişme, haberlerin anlık olarak paylaşılmasını ve ilgili-ilgisiz herkesin paylaşılan içeriklere erişmesini mümkün hale getirdi. Bu meselenin bir yönü, diğer yönünde ise gerçek-dışı haberlerin servis edilmesi, dolaşıma sokulması ve doxa imalathanesi olarak sosyal medyanın kullanılması bulunuyor.

Sosyal medyanın sivil toplumun gelişmesi açısından kritik bir rolü var. Sadece sivil toplum hareketlerinin mesajlarını iletmeleri ya da örgütlenmeyi ve haberleşmeyi sağladığı için değil, devlet karşısında toplumun üyelerinin ve grupların kendi çıkarlarını dile getirebilmeleri ve kamuoyu oluşturabilmeleri için sosyal medya neredeyse tek iletişim yolu olduğu için önemli. Bu nedenle sosyal medya meselesi de dönüp dolaşıp yine devlet ve demokrasi tartışmasının bir konusuna dönüşüyor. Özellikle konu sivil toplum ve sivil toplum hareketleri olduğunda, medyanın devlet ve demokrasiyle ilişkisi sivil toplum teorisinin bir başlığı olarak değerlendirilmelidir.

Bir dönem sıklıkla dile getirilen tartışmalardan biri sosyal medyanın sosyal hareketlere neden olup olmadığıydı. Bu tartışma, sosyal medyanın kendisine bir öz atfeden ve sosyal hareketlerin oluşumunu iletişim kolaylığına indirgeyen bir dizi polemikten sonra gündemden düştü. Sosyal medyanın sosyal ağlar oluşturması ve bu ağlar üzerinden bir sivil toplum hareketi haline dönüşmesinin mümkün olmadığını, sivil toplum hareketlerinin kurucu momentinin demokrasi olduğunu anlamak içinse Türkiye’deki sosyo-politik dönüşümün gerçekleşmesi gerekti. Bugün sosyal medya üzerinden dile getirilen tepkilerin bir sosyal harekete dönüşmemesinde bu dönüşümün önemli bir rolü var. 

Sivil toplum örgütleri için sosyal medyanın önemli olması, örgütlenme ve haberleşme maliyetlerini önemli ölçüde azaltmasıyla birlikte güncel gelişmelere eşzamanlı reaksiyon verilebilmesiyle bir arada düşünülebilir. Ancak bu reaksiyonların her zaman kamuoyu oluşturamadığı, kamuoyu oluşturduğu zamanlarda ise istenen sonuçları alamadığı da, yine Türkiye özelinde izlendiğinde, biliniyor. Bu tespitte bir haklılık payı varsa, sosyal medyanın sivil toplum hareketleri için öneminin yeniden belirlenmesi gerekir.

Sosyal medya ve sivil toplum ilişkisinden demokrasi tartışmasına uzanan yol, medyaya atfedilen gücün içerisinden geçiyor. Geleneksel ya da yeni medyanın kendi başlarına politik etkilerinin sınırlı olduğu, belirli sosyal dinamiklere bağlı olarak harekete geçtikleri ve etkilerinin hızla yön değiştirebileceği birçok örnekle gösterilebilir. Onları etkili yapan şey, gerçekten bağımsız olduklarında arkalarında duran ve devlet karşısında kendi özerkliklerinin sınırlarını çizmeyi başaran sivil toplumun var olup olmasıyla ilgilidir. Gerçek anlamda bir sivil toplumun var olmadığı, sivil toplum hareketlerinin özgürlük ve demokrasi taleplerini ve mücadelesini gözetmediği toplumlarda sosyal medyanın etkisinin dar grup çevreleriyle sınırlı kalması kaçınılmazdır.

Bu nedenle yeni medya mevkilerinin, toplumların gündelik yaşamını değiştirmesi, bu değişimin nedeninin yeni medya olduğu anlamına gelmez. Bir belediyenin nüktedan ve mizahi bir dille içerik üretmesi, yerel yönetimlerin demokratikleştiği anlamına gelmediği gibi siyasal dönüşüm, adalet, refah taleplerini içeren içerikler de tek başlarına sosyal ve siyasal değişim sağlamaz. Sivil toplumun siyasal alanın bileşeni olduğu toplumlarda bu tür içerikler bir etki üretebiliyorsa bunun nedeni, yeni medyanın varlığı değil, sivil toplum örgütlerinin ve hareketlerinin varlığıdır. Yine de iletişimin, haberleşmenin, platformlar inşa etmenin otoriter rejimlerde nefes boşlukları yarattığı, yalnızlık hissini azalttığı, kimi zaman tepki vermeyi mümkün hale getirdiğini kabul etmek gerekir. Ancak bunları “sosyal medyanın gücü” başlığı altına sıkıştırıp bu mecraya kendinde bir güç atfetmek yanıltıcıdır. Sosyal medyanın gerçekten güçlü olmasının yolu sivil toplumun güçlü olmasından geçiyor. Güçlü, bağımsız ve sivil bir toplumun, elbette medyası da kendisi gibi olur. 

The post Güçlü Sosyal Medya Sivil Toplumun Güçlü Olmasına Bağlı appeared first on Sivil Sayfalar.

Pınar Dağ, London School of Journalism mezunu. 2014 yılından beri Kadir Has Üniversitesi

Verinin her geçen gün daha da önem kazandığını belirten Dağ, Veri Okuryazarlığı Derneği’nin temel amacının veri ayıklama, veri okuma-yazma, veriyi analiz etme ve veriden değer yaratma becerilerini kazandırma olduğunu söyledi. Dağ, bunun dışında derneğin, veri okuryazarlığı ve alt kategorileri olan veri yönetişimi, açık veri savunuculuğu, açık veri, açık lisans, veri etiği, açık hükümet, açık erişim, açık kaynak kültürü, veri gazeteciliği, veri görselleştirme, veri bilim, veri madenciliği, veri doğrulama, veri analizi, istatistik, blok zinciri teknolojisi ve algoritmaların denetlenmesi ve şeffaflığı gibi alanlarda çalışmalar yaparak bu alanları doğru tanıtmayı ve sağlam bir literatür oluşturmayı hedeflediğini de ekledi.

Derneğin öncelikli amaçlarından bir tanesinin, toplumu veri ekosistemindeki terimlere aşina kılmak olduğunu söyleyen Dağ, bununla ilgili olarak herkese açık eğitimler düzenlediklerini bildirdi. Bu konuda açık verinin önemine  dikkat çeken Dağ, ‘herkesin veriye eşit erişmesi için açık veri farkındalığı geliştirmeliyiz’ diyerek sözlerine şöyle devam etti:

“Açık veri herhangi bir telif hakkı olmaksızın herkes tarafından kullanılabilen ve dağıtılabilen veri anlamına geliyor. Açık veri kullanımının yaygınlaşması kamusal bilince de etki eder. Veriyi bulmak, yapılandırmak, analiz edip, yorumlayıp, görselleştirmek önemli olsa da, veri setlerinin doğruluğunu teyit etmek ve açık veriyle dolayısıyla lisanslarla çalışarak ilerlemek her anlamda hayati bir önem taşır. Kamu kuruluşları verilerin açık lisanslamasına pek sıcak bakmayabiliyor Türkiye’de. Bunun için önce açık veri ekosistemi içerisindeki kavramları doğru anlamalıyız”.

Sayısal Veriler Hak Savunuculuğunu Güçlendirdi

Kadın cinayeti verilerinin erkek şiddetinin görünürlüğünü hiç olmadığı kadar ortaya koyduğunu söyleyen Dağ, sadece verileri aktarmanın ise kamu vicdanını harekete geçirmede çok büyük bir etki yaratmadığını şöyle dile getirdi:

“Evet önemli ama maalesef çok büyük etkiler yarattığını henüz göremiyoruz çünkü cezalar yeterince caydırıcı değil ve şiddet hız kesmiyor. Kadınlar koruma altında da öldürülüyorlar yani koruma talep eden bu haktan yararlanmak isterken öldürülüyorsunuz. Dolayısıyla verileri toplayıp şiddetin etkisini göstermek ve bunun katlanarak arttığını belgelemek politika yapıcıları, sivil toplumcuları önlem almaya ve bu alanda daha fazla çalışmaya iterken şiddetin beslendiği damara çok fazla etki edemiyor henüz. ”

Öldürülenler, öldürenler ve geriye kalanlar şeklinde çok boyutu var ve bu üç ayağın birlikte incelenmesi buna yönelik verilerin toplanıp çalışma yürütülmesi gerektiğini düşünen Dağ,  “Şiddet nasıl doğuyor, ‘erkeği’ ne tetikliyor ve neyle bağlantılı en çok ortaya çıkıyor, hak savunucuları hangi tür çalışmalar yürütmeli ki ya da ne tür konuları bulgulamaya gitmeli ki biz şiddetle ilgili gerçek bir çalışma yürütebilelim?” sorularına çözüm aramanın, verinin gücünü etkin kullanmada ve kamu vicdanını harekete geçirmede daha etkin olacağı kanaatinde olduğunu bildirdi.

Yürütülen çalışmalar ve toplanan verilerin hak savunucularının dava peşinde koşarken adaleti aramalarında ellerini güçlendirdiğini ekleyen Dağ, “antisayac, kadıncinayetlerinidurduracagiz.net” gibi örneklere yer verdi.

Son olarak veriyle ilgilenen öğrencilere düzenli okuma yapmalarını öneren Dağ, bunun dışında projeleri ve güncel siteleri takip etmenin, veri setleriyle düzenli olarak çalışmanın, filtreleri kullanma becerilerini geliştirmenin, kaynakları teyit etme yöntemlerini, erişime açmayı öğrenmenin de önemli olduğuna dikkat çekti. Dağ, bunlar için gerekli olan motivasyonu ise şöyle açıkladı:

“Veriyle çalışmak isteyen öğrenci zamanla veriyle nasıl ilgileneceğine, ona nasıl yaklaşacağına dair bir içgörü geliştirecektir. Yeter ki merakını ve çalışma isteğini kaybetmesin. ”

The post “Açık Veri Kullanımının Yaygınlaşması Kamusal Bilinci De Etkiler” appeared first on Sivil Sayfalar.

Eğitmenler Kenan Dursun ve Şevket Uyanık tarafından verilecek ilk seminerde değişen internet kullanımı alışkanlıkları, gazetecilerin dijital itabarı ve sosyal medyayı etkin yönetmek için gerekli yaklaşımlar ile bunlara uygun araçlar anlatılacak. Ayrıca gazetecilerin etkili içerik üretimi ve dijital güvenlik, görsel tasarım ve gazeteci kaynaklarının ve kişisel verilerin güvenliği konularda donanımlarının artması sağlanacak.

Medya ve Hukuk Çalışmaları Derneği ve Toplumsal Bilgi ve İletişim Derneği, Friedrich Naumann Vakfı’nın desteği ile bu katılımcı ve uygulamalı atölyeyi düzenliyor. Siz de gazeteci ya da gazeteci adayı iseniz atölyeye buradan başvurabilirsiniz.

Program

Tarih: 29 Mart

Yer: um:ag

Adres: Paris Caddesi No: 14 Kavaklıdere – ANKARA

13:00 – Tanışma ve başlangıç

Kenan Dursun

Türkiye ve Dünyada İnternet, Teknoloji ve Sosyal Medya Kullanımı| Sosyal Medyada Gazeteci ve Kurum Hesapları ve Dijital İtibar|Etkili Sosyal Medya Yönetimi için Taktikler ve İpuçları

14:00 Kahve arası

14:15  Gazetecilik için Sosyal Medya Planlaması ve Dijital Medya için Yeni Araçlar

Buffer ile gönderileri planlamak| Haber takibi için bir medya merkezi|Google Alert ile gündem takibi| Feedly ile RSS teknolojisi,|Etkili içerik üretimi ve Medium|Wunderlist ile iş yönetimi

15:30 – 17:00

Şevket Uyanık ile Etkili İçerik Üretimi ve Dijital Güvenlik

Gazeteciler için görsel tasarım ilkeleri|Görsel tasarım için Canva, Unsplash, Freepik vs.|

Temel internet güvenliği|Gazeteci kaynaklarının güvenliği|Uygulamalı Phishing Testi|

Sosyal Medya Güvenliği|Güçlü Parolalar Yaratmak ve Yönetmek| E-posta Güvenliği|

Ayrıntılı Bilgi için: https://atolye.mlsaturkey.com/

Başvuru formu linki https://bit.ly/mlsaatolye

The post MLSA – TBID’in Gazeteciler İçin Yeni Medya Dersleri Ankara’da Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Yeni medya ve yeni nesil gazetecilik Türkiye’de henüz atağa geçme dönemini yaşıyor. Dijitale uyum sağlamaya çalışan geleneksel medya temelli haber üretim merkezlerinin yanına henüz 5 yaşındayken akıllı telefonunuzu elinizden alıp pıtır pıtır kullanan yeğenleri koyunca durumun burada sınırlı kalmayacağını anlamak çok zor değil. 2011 yılından itibaren bazı özel üniversitelerin de bünyelerinde Yeni Medya bölümünü açması ile birlikte, konu daha çok görünür hale geldi. Bu durum “Teknoloji bizi ele geçirdi/ Dünyayı bilgisayarlar yönetir mi?” tartışmasına bir başka boyut katıyor. Biz teknolojiden nasıl faydalanabileceğimizi anlamaya başladık gibi gözüküyor. Bu, faydalanma değil artık karşılıklı bir gelişim sürecine işaret edebilir.

Artık ofisleri olmayan, hızlı ve okuyucuya derhal ulaşacak bir nebze ‘temassız’ haberlerden bahsediyoruz. Çağ bunu getiriyor ama bu durum faydalı bir hale de dönüşebilir.

NewsLabTurkey, dünyadaki yeni nesil gazetecilik katkılarını, Türkiye’de görünür kılmayı hedefliyor.  Genel Yayın Yönetmeni Doç. Dr. Sarphan Uzunoğlu aynı zamanda UiT Norveç Arktik Üniversitesi Medya ve Dökümantasyon Bölümü’nde öğretim üyesi. “Gazeteciler, teknoloji sağlayıcılarının sundukları sınırsız imkan arasında boğuluyor gibi görünebilirler; ama birçok gazetecinin bu teknolojilerden ve onların sağlayabileceği yeni okur profilleri ve gelir modellerinden haberleri bile yok. Gazeteciler okurlarına nasıl ulaşabileceklerini bilmiyorlar.” diyor.

NewslabTurkey, Türkiye’nin gazetecilerine “Birlikte dönüşebiliriz ve dönüşüm çok da kötü bir şey olmak zorunda değil” diyor. Hem de gazeteciliği köşe yazarlarının tekelinden kurtararak.

Genel Yayın Yönetmeni ile NewsLabTurkey’i konuştuk.

Newslab Türkiye geçtiğimiz hafta açıldı. Rusya, Norveç gibi ülkelerde Newslab girişimi var.  Birbirinden ‘uzak’ ülkelerden bahsediyoruz. Editör yazısında özellikle Türkiye medyasının içinde bulunduğu krizden açıyorsunuz bahsi. Dünya medyasındaki krizi nasıl gözlemliyorsunuz?

Dünyadaki medya krizinin en önemli boyutu Facebook ve Google gibi platformlar etrafında ortaya çıkan yeni ekonomik yapı. Bugün İsveç ve Norveç gibi ülkelerde haber odaları, bu platformların haber endüstrisi üzerindeki etkilerinden ve reklam pazarında oluşturdukları oligopoliden rahatsızlık duyuyorlar. Schibsted yayın grubu gibi büyük yayın kuruluşları Facebook ve Google işbirlikleri konusunda temkinli davranmaya başladılar. İngiltere’de Corbyn, BBC’nin Facebook’tan gelen gelirle kendi sosyal girişimini başlatması gerektiğini savunuyor. Haber ve platform arasında bir gerginlik var. Bir de bu boyutun yanı sıra, dijital bir ürün olarak gazetenin pazarlanması problemi var. Örneğin New York Times gibi yayınlar eğer bugün muhalifi oldukları Trump karşısında önemli bir dalga yaratmamış olsalardı gelir modelleri konusunda başları şu an olduğundan daha fazla ağrıyabilirdi. Okurların dijital bir ürün için para ödeme eğilimlerini henüz tam olarak benimsememiş olmaları tüm yayıncılar için büyük dert.

Medya endüstrisinin görece iyi durumda olduğu ülkelerden orta halli veya baskı altında olduğu ülkelere gözümüzü çevirdiğinizde de en kritik meselenin işin ekonomik ve teknolojik boyut olduğunu görüyorsunuz. Gazeteciler, teknoloji sağlayıcılarının sundukları sınırsız imkan arasında boğuluyor gibi görünebilirler; ama birçok gazetecinin bu teknolojilerden ve onların sağlayabileceği yeni okur profilleri ve gelir modellerinden haberleri bile yok. Gazeteciler okurlarına nasıl ulaşabileceklerini bilmiyorlar. Aşırı koşulların hakim olmadığı, büyük sansür rejimlerinde yaşamasalar da, birçok gazeteci okurunun kafasının ve cüzdanının içine nasıl gireceğini bilmiyor. Zira bu konuda yeterince çalışma yok. Akademik ve pratik bağlamda bu alanda üretimin artması şart.

Tabii dünya ve Türkiye ayrımı yapmak da bizi büyük bir yanılgıya götürür. Zira Türkiye’deki kriz, dünya genelindeki krizden ayrılamaz. Türkiye dünyadaki teknolojik ve finansal trendleri azıcık geriden de olsa sıkı takip eden ve yeni medya teknolojilerine hızlı adaptasyon sağlayan bir ülke. Ayrıca Facebook, Twitter gibi sosyal platformlar ve en önemlisi Internet’in ana sayfası hâline gelmiş olan Google Türkiye’de dünya genelinin üstünde bir ortalamayla kullanılıyor. Bizim şanssızlığımız, Türkiye demokrasisinin tüm krizlerinden doğrudan etkilenen medya endüstrisi ve gazetelerin onlarca yıldır siyasetle sürekli bir tartışmalı belirleyen/belirlenen ilişkisine girmiş olmaları. Bir de tabii okurumuzun hâlâ Internet faturası ödediği için Internet’teki içeriklerin bedava olduğu yanılgısında olması var. Ek olarak Rusya ve Norveç’teki NewsLab’lerle hiçbir bağımız yok şu an. Biz Türkiye’de The Guardian Foundation ve İsveç Büyükelçiliği desteğiyle kurulmuş bir mecrayız. Bu tabii gelecekte işbirlikleri olmayacağı anlamına gelmiyor. Özellikle ABD’deki büyük haber akademileriyle birlikte iş yapmak bence akılcı ve kaliteyi arttıracak bir strateji.

“SEKTÖREL ŞARTLAR DEĞİŞİME ZORLUYOR”

Yeni kuşak gazeteciler vurgusunu NewsLabTurkey’de görüyoruz. Bununla tam olarak kastettiğiniz şey nedir?

Her şeyin yanına 2.0, 3.0 veya 4.0 getirdiğimiz bir dönemde olduğumuzdan bu nesil kelimesi bazen itici olabiliyor, farkındayım. Yine de bana kalırsa gazeteciliğe ve gazetecilik pratiklerine de bir tür “update” gelmesi gerekiyor. Ultra teknolojik cihazların bile ayda bir geniş yeniliklere gittiği günümüzde gazetecilerin iletişim fakültesi ve sonra günlük pratikleri temelinde öğrendikleri şeylerle yetinmeleri mümkün değil. Sektörel şartlar ve teknolojik gelişme, gazetecileri oldukları yerden daha ilerici bir noktada olmaya zorluyor.

Türkiye’de ve dünyada bir kısım gazeteci bu yeni teknolojilere direniyor; ancak nasıl ki 90’larda bilgisayarların üretim süreçlerine hakim olması çok sayıda pozisyonu öldürdüyse, bu yeni medya dönemi de çok sayıda pozisyonu öldürdü. Kompakt hâle gelen üretim teknolojileri birçok teknik elemanı dahi aradan çıkardı.

Benim kafamdaki yeni nesil gazeteci, bu tür teknolojik değişimlerden etkilenmeyen, zira yeni teknolojilere adapte olduğu gibi veri gazeteciliği, çözüm gazeteciliği gibi yeni akımlara ve yeni formlara da açık olan bir gazeteci. Gelenekseldeki versiyonu dijitale aktarmaktan daha iyisini yapan; dijital olarak hikayeyi anlatabilen gazeteci. Bugün Batı’daki büyük haber odalarında baş yazarlar dahi basılı ve dijital versiyonlar için yazının farklı versiyonlarını kaleme alabiliyorlar. Çünkü hakikat böyle bir şey.

TEMASSIZ GAZETECİLİK

Gazeteciliği belki biraz da zanaat gibi düşünmek gerek belki. İdeal şartlar altında yanında yetiştiğin gazeteciler, deneyim aktarımına şahit olduğun bir haber merkezi, çağın deneyimini kokladığın bir alan ve sonra bu tecrübelerini kullandığın bir gazetecilik mesleği yolda geliştirmene de yardım ediyor. Ama böyle bir medya ortamının kalmadığını biliyoruz. Bu bağlamda çağ ve koşulların değiştiğini de düşününce dijital bir gazetecilik akademisi neyi hedefler/planlar?

Dijitalleşme ve neoliberal iş modelleri, 90’larda iş yerlerinin duvarları arasında ofislere hapsedilen gazetecileri gayrimerkezi bir modelle birbirlerinden uzakta çalışan insanlar hâline getirdi. Bugün dünyanın birçok yerinde milyonlarca günlük ziyaretçisi olan ama fiziki bir haber odası olmayan girişimler görüyoruz. Haber odası Slack, Trello, Whatsapp, Telegram gibi platformlar aracılığıyla yönetilir hâle geldi. Bu tarz bir ortamda bilgi ve deneyim aktarımı da elbette eski şekilde işlemiyor. Buna ek olarak, bir muhabirin yanında yetişmek de zor zira sektörde insan kaynağı çok dinamik. Sürekli bir hareket var; bazen gazeteci arkadaşlarımın nereye iş yaptığını takip etmekte zorlanıyorum. İnanılmaz preker, durağanlıktan çok uzak bir ortam söz konusu.

Bizim yapmakta olduğumuz iş, Türkiye’de ve dünyada alanın en iyilerinin yaptığı işleri nasıl yaptıklarını anlatmak. Örneğin R nasıl kullanılır sorusunun cevabı bugün araştırmacı gazeteciler için çok önemli. Bu yanıtı yalnızca iyi veri gazetecileri verebilir ve onlar da bizim için rehberler yazıyorlar. Bu insanlar dünyanın ve Türkiye’nin dört bir yanına dağılmış durumdalar. Biz, gayrimerkezileşmiş üretim mekanizmalarınca öldürülen bir zanaati, bir tür Wiki mantığıyla okurumuza sunuyoruz. Gazeteciler için kutsal bir bilgi kaynağı örüyoruz.

HER KRİZİN SEBEBİ POLİTİK NEDENLER DEĞİL

Türkiye’de gazetecilerin yeni trendlere adaptasyonu ya da merakını nasıl gözlemliyorsunuz?

TGS Akademi’de üç yıl boyunca eğitim koordinatörlüğü yaptım. Kadir Has Üniversitesi’nde de birçok gazetecilik meraklısı iletişim öğrencisiyle çalışma fırsatım oldu. Görüşüm genç gazetecilerin bu trendlere ilgisinin daha yüksek olduğu görüşünde. Kendilerini bekleyen risklerin ve zorlukların daha çok farkındalar. Sektörün içindekiler, yaşanan krizi yalnızca sosyal ve politik nedenlere bağlıyorlar ve bu yeni teknolojik trendleri yeterince önemsemiyorlar. Oysa yeni medya çağında öne çıkan gazetecilere bakıyorsunuz, ödül alanlara bakıyorsunuz çoğu zaman ya çok cesur olanlar ya da çok iyi yeni medya temelli araştırma teknikleri kullananlar. Ben yeni trendlere adaptasyon konusundaki isteksizliği, sektörel bir depresyon hâline bağlıyorum. Aksi hâlde ortada bunca eğitim varken gazetecilerin bu kadar isteksiz olması mantıklı gelmiyor bana.

Öte yandan bu trendlere dahil olmak bu günlerde biraz da güvencesiz çalışmak anlamına geliyor. Zira tam zamanlı mesai yapılan kurum/kuruluşlarda böyle bir eğilim eksik kalıyor gibi gözüküyor. Bu da aynı anda birbirinden farklı mecralarda parça başı çalışmak gibi bir düzleme çekebiliyor gazeteciyi. Bu sizce bir sorun mu yoksa üzerinde çalışılarak yeni formüllerin yaratılabileceği yeni bir alan mı? Yoksa medyanın krizi tam olarak burada mı başlıyor?

Dijitalleşmenin illa ki güvencesizleşme anlamına gelmesine gerek yok. Dijitalleşmeyi bu hâle getiren örgütsüz emekçi komünitelerinin durumu da bir yandan. Haber odaları telifleri kısabilecekleri kadar kıstılar. Başlangıçta parça başı ücretleriyle cazip olan freelance çalışma şimdi kabuslaştı. Oysa Türkiye’de doğru düzgün bir freelance gazeteci yayın ilişkisini belirleyecek yasa olsa, sendikalar bu konuda hükümeti zorlasalar, meslek örgütleri bir şeyler yapsa mesele illa ki böyle distopik olmak zorunda değil. Ben, gazetecilikte önce dünyada problemlerin nasıl çözüldüğüne bakıyorum; sonra Türkiye’ye. Dünyada bu problemi çözmek için girişimler var. Örneğin Columbia Journalism Review’in Work temalı sayısını edinebilen gazeteciler mutlaka edinmeli. Mesleğin emek boyutunda nereye gittiğine ilişkin çok ciddi bir tartışma var orada. Ben doktora tezimi dijitalleşmenin güvencesizleşme üzerine etkisi üzerine yazmıştım. Ama bir sorunun var olduğunu söylemek, onun çözülemez olduğu anlamına gelmiyor. Bu çözümsüzlüğü bana kalırsa sektör temsilcilerinin ataleti de yaratıyor. Türkiye’de hâlâ gazetecileri hakkıyla ve her boyutuyla temsil edebilen bir örgüt olduğunu düşünmüyorum. Gazetecilerin de bu konuda örgütleri yeterince zorlamadığı görüşündeyim.

GAZETECİLİĞİN TEMELİ DEĞİL, ARAÇLARI DEĞİŞİYOR

Gazeteciliğin tanımı da yeni dünyayla birlikte değişiyor. Bu, ne tarafa doğru giden bir eğilim?

Teknolojik bağlamda aslında gazeteciliğin tanımı kökten bir değişim yaşamıyor, sadece bu tanıma uygun gazetecilik yapmak için gereken nitelikler ve geçilmesi gereken aşamalar dönüşüyor. Politik bağlamda ise, gazetecilik liberal medya döneminde girdiği aşırı yorum odaklı perspektifin ve siyasetle gazeteciliğin aşırı iç içe geçmişliğinin yarattığı bir krizin içerisinde. Gazetecilik bir endüstri, bir meslek olmaktan uzaklaşıp politik anlamda belirleyici bir rol takınmasının da bedelini ödüyor aslen. Yani mesele bir açıdan da bekçi köpekliği işlevinin medya tarafından kullanımına dair problemlerin şimdi hiçbir şekilde devleti denetleyemeyen, devlet tarafından düşman ilan edilen bir medyanın ortaya çıkmasına sebep olmasıyla da ilgili. Şahsi görüşüm gazeteciliği köşe yazarlarından kurtarıp pratisyenlerin eline ne kadar verirsek mesleğin itibarı da tanımı da o kadar sağlam olur.

Newslabturkey neler yapacak? Planları nedir, yeni kuşak gazeteciler bu duruma nasıl dahil olabilir?

2018 sonuna dek 90 özgün metin, 40 çeviri, 24 podcast ve iki haber raporu yayınlayacağız. 2019 planlamamız biraz da bu dönemde toplayacağımız dijital ve geleneksel geri dönüşlere bağlı. Webinar’larla dijital akademi kavramının içini doldurmak ve fiziki eğitimlerle bu süreci beslemek önceliklerimiz. Video alanına girişimizi bilinçli olarak 2019’a bıraktık. 2018’in bu son çeyreğini bilinirlik yaratma, kendimizi endüstriye tanıtma ve endüstri liderleriyle iletişime geçme süreci olarak görüyoruz. Dahası, NewsLabTurkey içeriklerini yakında başka dillerde görürseniz şaşırmayın. Zira önemli kısmı birçok dilde var olmayan içerikler üretiyoruz.

Türkiye’de akademi zaman zaman kötü haberlere yama olarak kullanılabiliyor. Newslab’te akademi ve gazeteciliğin biraz da birleşmesinden bahsediyoruz. Bu nasıl ve neyi kapsayan bir birleşim?

Türkiye’de akademi bağlamında önemli bir kriz var. Üretilen bilginin bilimselliği tamamıyla şüpheli. İşin ekonomi politiği de bir o kadar karanlık yollarda. Kaliteli ve bilimsel bilginin kaynağı olan üniversitelerin içinde bulunduğu durum ve biz akademisyenlerin dünyanın dört bir yanına dağılmış olmamız aslında hikayeyi özetliyor. NewsLabTurkey, duvarları ve sınırları olmayan bir akademi. Ancak bu, Türkiye’de onlarca yıla dayanan iletişim eğitimi geleneğinin ve onun yarattığı birikimin artık geride kaldığı anlamına gelmiyor. Biz üniversitelerin verdiği değerler eğitimine ve kritik düşünceye bir katkı sunuyoruz. Onları ikame etmek gibi büyük bir sorumluluk üstlenmek, parçası olduğum iletişim akademisyenleri komünitesine ve bizi eğiten hocalara karşı saygısızlık da olur.

The post ‘Temassız’ Gazetecilik Çağına Bir Katkı: NewsLabTurkey appeared first on Sivil Sayfalar.

Atölyeler 7-14 Haziran 2018 günlerinde (Pazar günü hariç) 09.30- 17.30 saatleri arasında İstanbul’da AtölyeBİA’da gerçekleştirilecek. Programa katılım 20 kişi ile sınırlı olurken, İstanbul dışından da sınırlı sayıda katılımcı kabul ediliyor. İstanbul dışından gelecek olan katılımcıların yol ve konaklama masrafları bianet tarafından karşılanacak.  Başvuru yapmak isteyen adayların “Gazeteciler için Yeni Medya Atölyesi” başlıklı bir maille atolyebia@bianet.org adresine gönderebilirler.

Başvuru formunu indirmek için tıklayın.

Kaynak: ab-ilan

The post Gazeteciler için Yeni Medya Atölyesi appeared first on Sivil Sayfalar.