Gençlik Servisleri Merkezi Derneği (GSM), Mardin Ortak Kadın İşbirliği Derneği (MOKİD) ve Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Vakfı (um:ag) tarafından yürütülen proje, çevrim içi ve yüz yüze etkinlikler yoluyla eşitlik ve sıfır ayrımcılık temelinde 18-25 yaş grubu üniversite öğrencileri arasında bağ kurmayı hedefliyor.

Podcast ve Video Akışı üretmek için başvuru yapan gençlerin, 18-25 yaş grubundan üniversite öğrencisi olmaları yeterli olacak.

Başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

The post Haklar Projesi Video-Podcast İçerik Üreticilerini Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Yasader Başkanı Bahadır Yeşilırmak, derneğin yasama süreçlerine katılımı arttırmak için yirmi yıldır sürdürdüğü çalışmaları dijital imkanları kullanarak sürdürdüğünü belirterek, “Eğitim videolarımız sivil toplum kuruluşlarının yanı sıra sınavlara hazırlanan öğrenciler ve TBMM’de yasama ve denetim süreçlerini izlemek isteyen herkesin faydalanacağı önemli kaynak niteliğinde” dedi.

Videoların tamamına buradan erişebilirsiniz.

Yasama Derneği’nin Udemy hesabına ise buradan ulaşabilirsiniz.

The post Yasader’den Yasama Süreçleri İçin Eğitim Videoları appeared first on Sivil Sayfalar.

https://www.youtube.com/watch?v=5ujWLzgX_xQ

Prof. Dr. Mustafa Yavuz – Akademisyen: Eğitim sınav her şey değil. Yani sınav bir nevi tahlil yapıyor, tahlil sonuçları gibi. Tahlil sonuçlarından bir tam sağlık beklemememiz lazım. Sağlıklı olmak demek, yani başlangıçtan itibaren, bütün sağlık kurallarına dikkat etmek anlamına geliyorsa, eğitimde de sınavlarla ilgili algıladığımız sorunlar aslında daha derin sorunların olduğu anlamına gelir. Sınavlar nasıl bir gerilim haline gelir? Eğer nitelikli olarak velilerimizin algıladığı okullarımızın sayısı az/yetersiz ise, sadece bazı okullar nitelikli diğerleri niteliksiz olarak algılanıyorsa, bu  büyük bir gerilim oluşturur. Bu gerilimin önüne geçmenin en doğru yolu geride kalan öğrencilerin hiçbirini yani seçkin dediğimiz okulların dışında kalan diğer liselere, ortaokullara giden öğrencilerimizden de vazgeçmediğimizi, onların da arkalarında olduğumuzu, okulun onların da okulu olduğunu hissettirebilirsek, onların eksik kaldığı yerlerde tamamlama eğitimi vermek gibi bir ortam oluşturabilirsek, hangi okula giderlerse gitsin öğrencilerin arkalarında destekçileri olduğunu hissettirebilirsek sınav büyük bir oranda gerilim olmaktan çıkacaktır. Yani veliler ve öğrenciler bir müddet sonra şunu düşünmeye başlayacaktır: Tamam (çok nitelikli) okulları kazanamadık ama geri kalan okullar da o kadar başarısız okullar değil, orada da öğretmenler bizimle sonuna kadar ilgileniyorlar, bizden vazgeçmiş değiller, orası da güzel bir okul, falancalar da oraya gitti ama şöyle başarılar kazandı gibi, zaman içerisinde zihnimizdeki sınavla ilgili bu gerilim yavaş yavaş  yumuşayacak, ondan sonra sınavı daha rahat yapar hale geleceğiz. Yani sınavı belki daha çok esneteceğiz çünkü büyük oranda gerilim olmaktan çıkacak. Eğitime sistem yaklaşımıyla bakmak lazım. Sınavı belki şunun için çok tartışıyoruz. Bazen diyorum ki, eğitimde gerçekten önemli olan konuyu mu tartışıyoruz yoksa çok kolay tartışılabilen bir konuyu mu tartışıyoruz? Benim buna cevabım çok kolay tartışılabildiği için bu konuyu tartışıyoruz çünkü sınavı üçe çıkarmak da çok kolay, ikiye ya da bire indirmekte çok kolay. Ama diğer yapısal sorunları çözmek aslında o da kolay. Ne yapmamız gerektiğini biliyoruz sadece zaman sadece zaman alacağımız için, kısa vadede sonuçlarını hemen göremeyeceğimiz için ama uzun vadede etkili sonuçlarını göreceğiz, belki o uzun vadeye yaymak istemiyoruz hemen görmek istiyoruz. Hemen görülsün istediğimiz için de sınavı üçe çıkarıyoruz, ikiye, bire indiriyoruz. Bu da sorunu çözmüyor. Sorun yapısal sorun bütüncül ele alınması gereken sorun. Sınav tek başına sorun olmadığı için tek başına çözüm de değil. Bunu hepimizin iyi bilmesi lazım.

*Teknik katkılarından dolayı kameraman Ali Osman Karaaslan ve 451 derece’ye teşekkür ederim.

The post “Sınav tek başına sorun olmadığı için tek başına çözüm de değil” appeared first on Sivil Sayfalar.

https://www.youtube.com/watch?v=HoO-oRt7nl8

Prof. Dr. Ali Baykal – Akademisyen: Eğitimde ölçmenin kaçınılmaz olduğunu düşünüyorum. Sınavı, imtihan/sıkıntı anlamında değil, bir ölçme süreci ve aracı olarak düşünüyorum. Bu bakımdan eğitim ve sınav aslında birbirinden ayrılmaz iki parça ama birisi amaç birisi araç niteliğindedir. Amaç olan eğitimdir yani eğitim için sınav yapılır, eğitimi düzeltmek için sınav yapılır, eğitimde ne yapıp-ettiğimiz belirlemek için sınav yapılır. Ama eğitimdeki sınavların/ölçmelerin değişik amaçları var her amaca dönük tek bir sınav mümkün olmuyor ne yazık ki.

Bugün sınav dediğimiz, uyarıcı davranış bağlamında ölçmeler yapılıyor. Bu açıdan sınavların sorun haline getirilmiş olması eğitimi çok etkiliyor. Biz eğitimi düzeltelim, eğitimi tasarlayalım, daha iyi eğitim tasarlayalım yerine, sürekli değişik sınavlarla eğitimi değiştirebileceğimizi düzeltebileceğimizi zannediyoruz. Bunu da özellikle seçme sınavlarında yapıyoruz. Çok kısaca özetlemem gerekirse, seçme sınavları eğitimdeki ölçme ihtiyaçlarının sadece bir tanesidir. Önce okuldaki eğitimi izleyici sınavların yapılması lazım, öğrenciyi biçimlendirici, geliştirmeye dönük, düzelti sağlayıcı sınavların yapılması lazım. Okul içi sınavları, olgunluk sınavlarını ve okuldan mezuniyeti geçerli bir şekilde, duyarlı bir şekilde ölçen sınavlarımız/ölçmelerimiz olursa bütün bu görevleri seçme sınavlarına bırakmayız. Seçme sınavları çok amaçlı olarak kullanılıyor. Hem üniversiteye öğrenci seçelim hem liseyi değerlendirelim hem lisedeki öğrencinin başarısını değerlendirelim, bunlar birarada olmuyorlar tam tersine olumsuz etkiliyorlar çünkü okul başarısını, üniversiteye girişte ölçü olarak aldığınızda, şu  ya da bu nedenle okul başarısı fark yaratmamaya başlıyor. Herkes ‘pekiyi’ ile geliyor. Bu da hiçbir işe yaramıyor ve okulun eğitimini bozmakla kalıyor çünkü hiçbir okul öğrencisini bu başarıdan mahrum etmek istemiyor. Bu bakımdan bizim önceliğimizin, eğitimi düzeltmek için okuldaki her ders için (fizik, kimya, sanat, mesleki eğitim ya da genel eğitim) o alandaki önlemleri almamız, tasarımlarımızı geliştirmemiz gerekiyor. Sınavlar teknik işlerdir, sınavlarında kendilerine özgü nitelikleri vardır, geçerlilik, güvenilirlik ve kullanışlılık gibi, bunların hepsinin aynı anda, maksimum düzeyde olması mümkün değil. Bunları optimum düzeyde, seçme sınavlarında nesnel olması önemlidir, yordayıcı dediğimiz doğru sıralama yapması önemlidir. Bunlara dikkat edilmesi gerekiyor kısaca.

*Teknik katkılarından dolayı kameraman Ali Osman Karaaslan ve 451 derece’ye teşekkür ederim.

The post Prof. Dr. Ali Baykal: Sürekli değişik sınavlarla eğitimi düzeltebileceğimizi zannediyoruz appeared first on Sivil Sayfalar.

https://www.youtube.com/watch?v=xCqJmivdfjU

Suat Kardaş- Okul Yöneticisi: Eğitim sistemlerini nicelik, nitelik ve eşitlik olarak üç boyut altında düşünürsek, eğitim sistemimizin en önemli sorunu eşitsizlik ve kalite problemi. Ama sınav gibi aslında sonuç olan, yani bu eşitsiz eğitim sisteminin bir sonucu olan bir konuyu tartışarak asıl önemli problemleri görmemiş oluyoruz. Sınavda, bizim esasında Türkiye eğitim sisteminde okullar arasındaki kalite farkını bir türlü eşitleyememek, en azından minimize edememekten kaynaklı bir hastalık, yan etki. Esasında konuşmamız gereken, ülke olarak, eğitim sistemimizin, bir sosyal devlet gereği olarak, bütün yurttaşlarına bütün okullarda bütün bölgelerde eşit bir eğitim hizmeti vermesi. Ve bunu nitelikli olarak vermesi. Ama sınav gibi bunun bir sonucu olan bir şeyi tartışarak asıl ana problemi görmemiş oluyoruz.

*Teknik katkılarından dolayı kameraman Ali Osman Karaaslan ve 451 derece’ye teşekkür ederim.

The post “Eşitsiz eğitim sisteminin sonucu olan sınav sistemini tartışarak asıl önemli sorunları görmüyoruz” appeared first on Sivil Sayfalar.

https://www.youtube.com/watch?v=qB9I-jd6sbM

Didem Aksoy – ERG:Günümüzde sınav sistemi ve TEOG tartışılıyor ancak sınavın tartışılması aslında bizim esas problemleri konuşmamızı maalesef engelliyor. Türkiye’de eğitimin temel olarak iki problemi olduğunu düşünüyorum. Biri; eğitim kurumlarında verilen eğitimin niteliği, okullarda verilen eğitimin niteliği, ikincisi ise eğitim politikalarının yapılma şekli ve süreci. Şu anda liseye nasıl öğrenci yerleştirileceğini, bu sistemin nasıl olması gerektiği konuşuluyor. Ancak ortaöğretim kurumlarına baktığımızda eğitimin niteliğinin çok düşük olduğunu görüyoruz. İyi eğitim veren ortaöğretim kurumlarının sayısı çok az, bu sayı çok az olduğu takdirde, siz bu sistemin yerine ne koyarsanız koyun, sistem rekabetçi bir hale gelecektir. Dolayısıyla öğrencinin nasıl yerleştirilmesi ve nasıl alınmasından gerektiğinden öte aslında ortaöğretim kurumlarının eğitim niteliğinin yükseltilmesi çok önemli ve nitelikli eğitim veren liselerin sayısının daha da fazla olması çok önemli. Bunun yanında eğitim politikalarının yapılma şeklide maalesef bir sıkıntı Türkiye’de. Politikalar çok hızlı yapılıyor, veri temelli yapılmıyor, sistem çok hızlı değiştiriliyor. Bu da sistemlerin veri temelli bir şekilde hazırlanamamasını, sonrasında üzerinde bilimsel çalışmalar yapılamamasını, etkisinin ölçülememesine sebep oluyor. Bu nedenle aslında yaptığımız politikaları da daha sürece yayarak, paydaşları dahil ederek, veri temelli yapmamız gerekiyor.

*Teknik katkılarından dolayı kameraman Ali Osman Karaaslan ve 451 derece’ye teşekkür ederiz.

The post “İyi eğitim veren ortaöğretim kurumların sayısı artmadığı sürece, sistemin yerine ne koyarsanız koyun sistem rekabetçi hale gelecektir” appeared first on Sivil Sayfalar.

https://www.youtube.com/watch?v=SRNUOcVpeZY

The post Süslü Kadınlar İzmir’deydi appeared first on Sivil Sayfalar.

Yolunuzu kaybettiğinizi ve en yakın otobüs durağını bulamadığınızı hayal edin. Şimdi bir de bu otobüs durağını görme engelli biri olarak aradığınızı düşünün: “Eğer etrafınızda gözleri gören ve size en yakın otobüs durağına götürebilecek ve otobüs geldiği zaman sizi uyaran birileri yoksa, durağı asla bulamazsınız.”

Akıllı telefonun GPS fonksiyonu görme engellilere yardımcı olabilir ama bu yardım son derece sınırlı: “GPS, varış noktanızın 9-10 metre uzağına kadar götürür. Ancak eğer görme engelliyseniz, bu son 10 metreyi gitmek çok zordur ve doğru yere varamazsınız.”

Bu da otobüsü kaçırmak anlamına gelir. Boston’da ise vatandaşlar, BlindWays adlı bir akıllı telefon uygulaması sayesinde, görme engellilere yardım ediyor: “İnsanların, otobüs durağı etrafındaki posta kutusu, itfaiye vanası, bank, ağaç gibi nesneleri ekleyerek, görme engelli birinin yolunu bulmasına yardımcı olabilecekleri bir uygulama geliştirdik. Böylece görme engelliler, GPS’in yanı sıra BlindWays uygulamasını dinleyerek yollarını bulabiliyor.”

Görme engelli biri, bu uygulama sayesinde otobüs durağına giden zihinsel bir harita çizebiliyor: “Görme engelliler, toplu taşıma sistemini kimseye bağımlı olmadan kullanabilmek istiyorlar.”

BlindWays, Boston’daki 7 bin 800 otobüs durağından 5 bin200’ünde kullanılabiliyor. Uygulamayı geliştirenler, bunu başka kentlere de taşımak istiyor: “Mobil yaşama giderek daha çok alışıyoruz ve dolayısıyla mahallemizde yaşayan birine veya bir iş arkadaşımıza yardım etmek çok daha kolay. Bu çok güçlü bir uygulama ve diğer kentlere de yayılacağını düşünüyoruz.”

Boston’daki görme engelliler, BlindWays sayesinde artık şehir içinde daha kolayca hareket edebiliyor.

Kaynak: Amerika’nın Sesi

The post Boston’da Görme Engelliler İçin Toplu Taşıma Uygulaması appeared first on Sivil Sayfalar.

Konferansa katılan 40 ülkeden 260 konuşmacı arasında Süslü Kadınlar Bisiklet Turu’nu anlatmak üzere Pınar Pinzuti de vardı.

15 Haziran Perşembe günü Cycling and Gender başlıklı oturumda Türkiye’deki kadın bisiklet hareketini, Sema Gür’ün bu etkinliği nasıl başlattığını, senede bir kez yapılan turun amaçlarını ve yılın geri kalan kısmında neler olup bittiğini anlattı.

Pınar Pinzuti’nin konuşmasını izleyebilirsiniz;

Konuşmayı Türkçe alt yazılı olarak dinlemek için Youtube alt yazı ayarlarını düzenleyebilirsiniz.

Ana görsel: Bisikletizm

Kaynak: Süslü Kadınlar

The post Türkiyeli Kadınlar Velo-City Konferansı’nda: “Bisiklet Sürmek Toplumda Görünmek İçin Güçlü Bir Araç” appeared first on Sivil Sayfalar.