Avrupa Bisikletliler Federasyonu – European Cyclists’ Federation (ECF) Velo-City’nin isim hakkına sahiptir ve ECF kurulu organizasyonlara karar verir. 1980 yılında yapılan ilk Velo-City, o günden beri bisiklet sürmenin tanıtımı konusunda etkili olmuştur diye okumuştum ECF’nin web sitesinde. 13-16 Haziran 2017 tarihlerinde Hollanda’nın Arnhem-Nijmegen şehirlerinin iş birliği ile yapılan Velo-City’de bunu kendim de gördüm.

STKlar, aktivistler, akademisyenler, haberciler, politikacılar, üreticiler ve bireyler… Herkes oradaydı. Bisikletli hayat için neler yaptıklarını, neler yapılması gerektiğini düşündüklerini anlatmak ve dinlemek için.

Bu sene 40’dan fazla ülkeden, 200 konuşmacı ve 1500 katılımcı ile beraber, oturumların yapıldığı salonlar, saha etkinlikleri ve sohbetler arasında koşturup durduk.

Bu senenin başlığı ‘Bisiklet Sürmenin Özgürlüğü’ydü (Freedom of cycling). Bu başlık beş maddede değerlendirildi: İnsanlar, bisiklet ekonomisi, şehir planlama, yönetim ve altyapı (people, bikenomics, urban planning, governace, infrastructure).

“Güzel İstanbul, sana bisikletli hayat çok yakışır!”

Dopdolu dört gündü. Kore’den, Brezilya’dan, Norveç’ten, Uganda’dan dünyanın dört bir yanından farklı farklı alanlardan insanları dinledik: Bisiklet paylaşım sistemleri, e-bisikletler, altyapı çalışmaları, bisiklet otoyolları, kargo bisikletleri,  kadın dayanışması, belediyeler ve başkanları, nitelik, nicelik, bisikletlilerin davranışları, parkinson, bisiklet ekonomisi, medya, bisiklet lobisi, trafik, kask, dünyanın en mutlu çocukları, akıllı şehirler, yaşanabilir şehirler, mutluluk, egzersiz, turizm, niye bisiklet, savunuculuk, hız limitleri, ortak alanlar, şehir tasarımı, bilim, kasabanızdan bisikletliler geçerse, kalite, kilometre, sosyal içerikler, sokaklar, caddeler, parklar, yasalar, kanun koyucular, hava kirliliği, gürültü, bisiklet ağları, yeni başlayanlar, kendine güven, sağlık, akımlar, bisikletli turizm, ekonomi, tasarım, aile, mülteciler, engelliler, kadınlar ve çocuklar, park sorunu, 4000 bisikletlik park alanı, kendi kendine haraket eden araçlar, sığırcıklar, gelecek, çevre politikaları, cinsiyet, iklim, davranış, bisikletli kral, felsefe, neden bisiklet süreriz… İlk aklıma gelen 50 konuyu yazdım.

Düşünsenize, bisiklet bunların hepsini konuşmamıza vesile oluyor. Bir de sadece konuşmakla kalmayıp, bisikleti hayatımıza alırsak?!

Velo-City seneye Rio’da, sonraki sene ise Dublin’de yapılacak. 2020 için adaylar başvurularını yapmaya başlayacak. Güzel İstanbul, sana bisikletli hayat çok yakışır!

Bu seneki Velo-City’nin Türkiye açısından başka bir önemi daha vardı. Türkiye’den iki kadın Pınar Pinzuti ve Seçil Öznur Yakan “Gender and Cyling: Stories of Empowerment“ panelinde, Türkiye’deki bisikleti kadınları anlattı. Pınar Pinzuti’nin yazılarını bisikletizm.com adlı sitesinde, benim yazılarımı da Sivil Sayfalar’da okuyabilirsiniz.

The post Bisiklet sadece bisiklet değildir: Küresel bisiklet zirvesi Velo-City’de neler konuşuldu? appeared first on Sivil Sayfalar.

Dünyanın en büyük ve önemli bisiklet konferansı Velo-City 2017 notlarımı beş başlık altında topladım.* Velo-City üzerine yazımı okuduktan sonra Bisiklet Kampanyaları, Bisiklet Politikaları, Şehir Tasarımının Etkisi ve Bisiklet&Kadın başlıklı yazılarıma göz atabilirsiniz.

Avrupa Birliği Ülkeleri

European Cyclists’ Federation (ECF) Başkanı Manfred Neun, bisiklet kullanımının AB’ye ekonomik katkısını 513 Milyar Euro olarak açıkladı.

Bisiklet kullanımının sağlık harcamalarını düşürdüğünü biliyoruz ancak ekonomiye daha büyük başka bir katkısının “alışveriş” olduğunu öğrenince şaşırdım. Bisiklet kullanıcıları yılda 111 milyar Euro harcıyor ve alışverişlerini şehir dışına atılan alışveriş merkezlerinde  (AVM) yapmıyor, paralarını mahallelerindeki küçük esnafta harcamayı tercih ediyorlar. Küçük esnafı destekleyen ekonomik bir modelde, AVM’lere (bol çimento ve beton, uçsuz bucaksız otoparklar) gerek kalmıyor.

Hollanda demiryolları işletmesi, evden/işten tren istasyonuna yapılan yolculukların yüzde 40’ının bisikletle gerçekleştirildiğini açıkladı. First Mile/Last Mile olarak tanımlanan bu kısa yolculuklar için toplu taşıma sistemlerinin kapasitelerinin yükseltilmesine gerek kalmıyor, araç kullanımı düşürüldüğü için otopark sorunu ortadan kalkıyor. CO2 emisyonunun düşmesi de yanında bonus fayda oluyor.

Trafik yoğunluğuna çözümün yollardaki şerit sayısını artırmak olmadığını anlayan bir kaç “zeki” ülke trafik sıkışıklığının çözümünün bisiklet kullanımının yaygınlaştırılması olduğunun farkında. Akıllı telefon uygulamaları ile ulaşım konusunda alternatif ve sürdürülebilir seçenekleri sunarak, ulaşım amaçlı bisiklet yollarını bağlantılı hale getirerek ve bisiklet satın alırken vergi avantajı sunarak insanları bisiklet kullanımına özendiriyorlar. Trafikte geçirilen “ölü” zaman ortadan kaldırılıyor, bisiklet kullanıcıları sağlıklı bir yaşam tarzı benimsiyor ve hava kirliliğini önlemek için harcanan para azalıyor.

Hollanda‘nın bu konuda açıkladığı veriler:

• Sağlıklı Pedallar: Bisiklete binen kişiler daha az hastalanıyor ve rapor kullanıyor. Hasta raporu alınan günler sayısı 50.000 gün daha az, bu da 15,5 Milyon Euro ekonomik değer katıyor.
• Uzun Ömür: Bisiklete binen kişiler daha uzun yaşıyor ve bunun ekonomik değeri 8,3 Milyon Euro.
• Trafikte Geçirilen zaman Azalıyor: Trafik yoğunluğunun azalması 60.000 Saat tasarruf ettiriyor ve bunun ekonomik değeri 60 Milyon Euro.
• İklim Kontrolü: Bisikletliler sayesinde 40.000 ton daha az CO2 salınımı yapılıyor. Havanın kalitesine olumlu etkisinin ekonomik değeri 9,2 Milyon Euro.
• Toplu Taşıma Sisteminde Tasarruf: Daha çok bisiklet daha az otobüs, metro demek; 27 Milyon Euro tasarruf anlamına geliyor.

Kopenhag şehrinde de buna benzer bir deneyim görüyoruz. Otomobillerle tıkış tıkış sokakların önüne bisikletliler için daha hızlı ve iyi yol tasarımı ile geçtiler. Kopenhag’da şu anda bisiklet kullanım oranı yüzde 41. Kopenhag belediye Başkanı Morten Kabell, 2015 için hedeflerinin yüzde 50 olduğunu söyledi. Bisiklet kullanımının daha çok yaygınlaşması artan nüfus yoğunluğu, iklim değişikliği ile mücadele en etkin çözüm olarak görülüyor.

İspanya’nın Valencia kenti, Danimarka ve Hollanda’nın yolundan gitmeyi seçerek yaya ve bisikletli ulaşıma yatırım yapıyor. Yılın 300 günü güneşli olan bir şehirde bisiklet kullanmak, lapa lapa kar altındaki şehirlere göre çok daha kolay. İnsanların ulaşım alışkanlıklarını değiştirmek için yolları birbirine bağlıyor, bisiklet kurye hizmetini destekliyor, bisiklet festivalleri düzenliyor.

Bir de Asya’dan bir ülkeye bakalım. Filipinlerin başkenti Manila, plansız bir şekilde büyümüş. Şehirde yaşayan 24 Milyon insanın ulaşım ihtiyacını karşılayacak bir toplu taşıma sistemi yok. Yıllarca otomobil odaklı yatırımlar yaptıkları için pişman olmuşlar. Otomobille yol yapmak trafik sorununu çözmediği gibi  trafik sıkışıklıkları yüzünden çöpe atılan para Filipinlerin Gayri Safi Milli Hasılası’nın yüzde 4,6’sı. İnsanlar paralarının ortalama yüzde 20’sini ulaşım için harcıyorlar. Bisiklet ise bedava bir ulaşım aracı. Toplu taşımanın olmadığı noktalarda bisikletin yaygınlaşması için çalışıyorlar. Belediyeye çalışan şehir plancılarının ölçüm yapacak, veri toplayacak sistemleri yok; ulaşım plancıları sokağa çıkıyor ve gözlem yapıyorlar ama her şeyden önce işe bisikletle gidiyorlar.

Bikenomics Türkiye?

Dört gün boyunca dolu dolu bir programda altı salonda eş zamanlı yapılan oturumlardan birinden diğerine koştum ve üniversite profesörlerinden belediye başkanlarına, STK temsilcilerinden politikacılara bir çok konuşmacıyı dinledim. Birbirinden değerli bilgilerin ve deneyimlerin paylaşıldığı Velo-City Konferansında kimse “şöyle olur böyle olur” demiyor; herkes söylemlerini istatistiksel veriye ve raporlardan aldıkları rakamlarla destekliyordu.

Ülkeler ve şehirler arası karşılaştırma yapıldığında uzun listelerde Türkiye’yi görmemek oldukça üzücüydü. Yayaları, bisikletlileri ve şehir içindeki hareketlerini ölçmeden nasıl altyapı ve hizmet kararları alınabilir, tasarım ve planlama projelerinin başarı ve başarısızlıkları nasıl ölçümlenebilirdi? Metroya bisikletle binme yasağı kaldırıldıktan sonra yolcu sayısında artış oldu mu? Peki bisikletli yolcu sayısında nasıl bir değişiklik gözlemlendi? Bisiklet yolu yapılan yerlerin öncesi ve sonrası nasıl, kullanım durumları nedir? gibi bir çok soru var aklımda…

*Pınar Pinzuti tarafından kaleme alınan yazı, kendi izniyle blogundan alınmıştır.

The post Velo-City 2017 | Bikenomics: Bisiklet İyi Güzel Ama Kaç Para? appeared first on Sivil Sayfalar.

Velo-city konferansı, kamusal alanın eşit dağılımı ve bisiklet kullanımı için uygun altyapıların sağlanması konusunda politikacıları etkilemek, yerel yönetimlere ise yol göstermek için yapılan uluslararası iletişim ve bilgilendirme platformu. Sadece vizyoner politikacıların görüş alışverişi yaptığı bir yer değil aynı zamanda uzmanların, dernek temsilcilerin, kurumların, aktivistlerin, akademisyenlerin ve özel sektör şirketlerin bilgi ve deneyim paylaştığı çok önemli bir etkileşim alanıdır. Dört gün süren konferanstan sonra kendimi hızlandırılmış bir yüksek lisans programını tamamlamış gibi hissediyorum.

Velo-City 2017 oldukça görkemli bir şekilde başladı çünkü konferansın önemini bilen Hollanda Kralı Willem-Alexander tarafından bizzat açılışı yapıldı.

Muhteşem bir konferans salonunda, dünyanın en büyük bisiklet zirvesinde, yüzlerce kişi ile birlikte onlarca şehrin belediye başkanı da bulunuyordu.

ECF başkanı Manfred Neun European Cyclists’ Federationu ve üye kuruluşlarının misyonunun dünyanın her yerinde insanlara bisiklete binme özgürlüğü imkanının verilmesi olduğunu söyledi.

Nijmegen Belediye Başkanı Hubert Bruls, şehirleri yaşanabilir yapmanın ve yaşam kalitesinin artmasının ancak bisikletlilere daha çok imkan sunmakla gerçekleşeceğini söyledi.

Kopenhag Belediye Başkanı Morten Kabell, “Kopenhag’da bisiklet kullanım oranı yüzde 41 ancak bu yetmez. Daha iyi hizmet verebilmek için ben bu konferansa sizlerden bilgi almaya ve deneyimlerinizi öğrenmeye geldim” dedi.

Norveç’in başkenti Oslo Belediye Başkanı Marianne Borgen, Oslo’ya özel araçla girişi yasaklarken, şehir halkına nasıl daha sürdürülebilir ulaşım ve hareket imkanları sunduklarını aktardı. Paris Belediye Başkan Yardımcısı Christophe Nadjovski, Dublin Belediye Başkanı ve diğer katılımcı yöneticiler, bisikleti bir hız aracı değil, bir erişim şekli olarak tanımladıklarını ve bisikletliler için altyapı ve hizmet çalışmalarını hızlandıracaklarını söylediler. Bisiklet yatırımları ve bisiklet kullanımının özendirilmesi için programlarını açıkladılar.

Konferansın teması ‘The Freedom of Cycling’, yerel yönetim, altyapı, insan, bisiklet ekonomisi ve şehir planlama başlıkları altında oturumlarda tartışıldı. ‘Bisikletlilerin krallığı’, Hollanda’nın bisiklet kültürü sağlık ve sürdürülebilirlik açısından değerlendirildi.

Velo-city konferansına katılan 1500’den fazla katılımcının kendi yaşadığı şehir ve çalışma alanı için ihtiyacı olan bilgilere eriştiğine eminim. 260 konuşmacının, 107 farklı oturumda paylaştığı konuların bir kısmına burada yer vereceğim. Konferans oturumlarının dışında 60 farklı sahada eğitim gezisi ve Amsterdam Bisiklet Turu yapıldı. Expo alanında 100’den fazla firma bisiklet üzerine yenilikçi teknolojilerini ve ürünlerini tanıttılar.

Velo-City, öğle yemeğini Alman Yeşiller Partisinden bir milletvekili ile yediğiniz, Brüksel’in ilçe belediye başkanlarından birisi ile saha gezisi yaptığınız, akşam Filipinler’in başkenti Manila ulaşım dairesi müdürü ile bira içtiğiniz, konferans oturumlarında yorulduğunuzda sizin için ücretsiz olarak sunulan yüzlerce bisikletten birini alıp biraz parklarda gezip geldiğiniz bir konferans. Böyle muhteşem bir etkinliğe ikinci kez katıldığım için kendimi çok şanslı hissediyorum.

Türkiye’den kimler vardı? Türkiye’deki bisikletli kadın hareketini anlatmak üzere ben ve Seçil Yakan “cycling and gender” oturumunda kürsüdeydik. Muğla’dan Enverçevko derneği her yıl olduğu gibi konferansı takip ettiler. Sivil Sayfalardan Mehmet Ali Çalışkan vardı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Dairesi’nden üç, İstanbul Bisiklet Derneği’nden ve Bisikletliler Derneği’nden birer kişi bulunuyordu.

Velo-City konferansına ülkemden güzel bir hikaye (Süslü Kadınlar Bisiklet Turu) anlatmak için yaklaşık bir yıl önce başvuru yaptım.  Oturumlardan birisinde konuşmacı olarak kabul edildiğimi öğrendiğimde ise masraflarım için Dutch Cyclists’ Union’ın bursuna başvurdum. Talebim kabul edildi ve bireysel sponsorum Accell Group (Accell Bisiklet Türkiye) oldu. Accell Group’a destekleri için çok teşekkür ederim.

Velo-City 2017’de Öğrendiklerimi Paylaşıyorum:

Bir kamu kuruluşunda çalışıyorsanız veya STK gönüllüsü iseniz bu yazıda farklı ülkelerden bisiklet projelerini ve iletişim kampanyalarını bulabilirsiniz.

Velo-City 2017 | Bisiklet Projeleri

Bisikletin ekonomik değeri hakkında ülkemizde araştırmalar yapılmasa da elimizde Avrupa ülkelerinin yaptığı raporların sonuçları var. Hollanda’yı incelemenizi tavsiye ederim.

Velo-City 2017 | Bisikletin Değeri ve Ülke Ekonomisine Katkısı

Şehir ve Ulaşım Plancıları, Velo-City’ye katılmalısınız. Katılamadıysanız o zaman lütfen bu yazıyı okuyun. Vatandaşlar için eşit haklar sokaktan başlayarak verilmeli.

Velo-City 2017 | Şehir Tasarımının İnsan Davranışı Üzerine Etkisi

Amsterdam’a gitmeden önce mutlaka bu yazımı okuyun. Bu şehri görmeden ve yaşamadan gezi rehberi yazan blog yazarlarına aldanmayın ve şehre bir de özgürlükler açısından bakın:

Amsterdam’da Alternatif Rotalar

Bisiklet, kadınların özgürleşmesine katkı sunan bir araç. Bisiklet, sadece bir bisiklet değildir; toplumda görünürlük kazanmak için bir fırsattır.

Kadın ve Toplumsal Cinsiyet

*Pınar Pinzuti tarafından kaleme alınan yazı, kendi izniyle blogundan alınmıştır.

The post VELO-CITY Bisiklet Zirvesi 2017 – Nijmegen appeared first on Sivil Sayfalar.