2011’den beri devam eden Suriye İç Savaşı neticesinde Türkiye, dünyada en büyük mülteci nüfusuna sahip ülke hâline geldi (3 milyon 738 bin Suriyeli). İç savaş uzadıkça Suriyelilerin kalıcı olacaklarına dair inanç da güçlendi. Türkiye’de ekonomik, siyasal ve sosyal sorunlar derinleştikçe bu inanç ve geçici koruma statüsünün getirdiği belirsizlik, tehdit algılarının yayılmasına yol açtı. Tehdit algılarıyla birlikte negatif duygular, toleranssızlık ve şiddet eğilimi yükseldi. 

Böylelikle Suriyeliler bir sorun başlığı hâlinde çerçevelenerek hem toplumda hem de siyaset sahnesinde öncelikli konular arasına yerleşti. Artan göçmen karşıtlığı ve kamuoyu baskısıyla kamu otoriteleri, Suriyelilere yönelik politikalarını sertleştirdi. Suriyeliler ile sosyal dayanışma gösteren sivil toplum kuruluşları, ulusalcı ve milliyetçi çevreler tarafından tehdit unsuru olarak görülmeye başlandı.

Suriyeli sığınmacıların sosyo-ekonomik nedenlerle büyükşehirlerin kenar mahallelerinde gruplar hâlinde yerleşmesinin getirdiği toplumsal değişiklikler gruplar arası rekabet ve çatışmayı tetikledi. Mahalleliler ve Suriyeliler arasında yaşanan herhangi bir tartışmanın çok kısa sürede linç olaylarına dönüşebildiği görülüyor.

Suriyelilere Karşı Toplu Şiddet Eğilimi

Toplu şiddet eğilimi, kişilerin kendi çevrelerinde normların çiğnendiğini ve sosyal düzenin bozulduğunu algıladıkları durumlarda, norm ihlali gerçekleştirdiği iddia edilen kişi ve gruplara yönelik toplu fiziksel müdahaleleri onaylama ve fiilen katılmaya yatkınlıkları olarak tanımlanabilir. Grup üyelerinin benimsediği normların çiğnenmesi durumunda tetiklenen “adaletin gereğini yerine getirme” güdüsüyle birlikte geleneksel sosyal bağlarla ortaya çıkan toplu reaksiyon, kamu otoritesinin önüne geçebiliyor ve linç olaylarına kadar gidebiliyor. 

Göçmenler gibi yabancı görülen dış grup üyelerine yönelik bir suç isnadında şiddet eğilimi yükseliyor. Suriyelilere yönelik linçe dönüşen olaylarda en ufak bir söylenti birkaç mahalleye yayılabiliyor. Uluslararası Kriz Grubu’nun verilerine göre Türkiye’de sadece 2017 yılında Suriyeliler ve yerel halk arasında yaşanan 146 şiddet olayında en az 35 kişi hayatını kaybetmiş [1]. 2011-2021 arasında medyada taradığım haberlere göre Türkiye’de Suriyelilere yönelik en az 209 toplu şiddet olayı gerçekleşmiş. Bu olayların 41’i İstanbul’da yaşanmış.

Türkiye genelinde en büyük Suriyeli nüfusuna sahip olan İstanbul’da 2021 Kasım itibarı ile 536 bin Suriyeli yaşıyor. BM Uluslararası Göç Örgütü’nün 2019 döneminde gerçekleştirilen araştırmasına göre ise İstanbul’da kayıtlı ve kayıtsız toplam Suriyeli sayısı 963 bine ulaşıyor. Suriyelilerin; Esenyurt, Sultangazi, İkitelli gibi İstanbul’un işgücü rekabeti yüksek kenar semt ve mahallelerinde yoğunlaştığı görülüyor. Kamu hizmetlerinin ve güvenliğinin yetersiz kaldığı bu alanlarda mahalleliler ve Suriyeliler arasında yükselen grup rekabeti çatışmalara ve şiddet olaylarına yol açıyor. Muhtarlarla gerçekleştirilen görüşmelerde, taciz söylentisi gibi sosyal normların ihlal edildiğinin düşünüldüğü durumlarda kalabalık arkadaş-akraba-hemşehri gruplarının kolayca bir araya gelip Suriyelilere karşı toplu şiddet uyguladığı ve mahallelilerin de bu eylemlere katılma eğiliminde olduğu aktarılıyor [2].

İstanbul’da Suriyelilere Karşı Toplu Şiddet Eğilimi Araştırması

IstanPol için Infakto Araştırma’nın gerçekleştirdiği “İstanbul’da Suriyelilere Yönelik Tutumlar” başlıklı araştırmamızda, şiddet eğilimini anket deneyiyle ölçmeyi amaçladık. Deneyde bir genç erkeğin mahalleli bir genç kadına karşı taciz veya yankesicilikle suçlandığı senaryolarda, genç erkek ve arkadaşlarının mahalleliler tarafından toplu şiddete maruz bırakıldığı aktarıldı ve katılımcılara toplu şiddet eğilimine ne derece katılma eğiliminde oldukları 1-10 skalası üzerinden soruldu. 6 ve üzeri not verenlerin toplu şiddet eğilimi gösterdikleri kabul edildi. Dört farklı deney senaryosunda iki farklı olay tipinde suçlanan kişi “Suriyeli Farid” veya “Mahalleli Hakan” olarak tanıtıldı. Katılımcıların rastgele ve eşit sayıda dağıtıldığı dört deney grubu “taciz-Suriyeli”, “taciz-mahalleli”, “yankesicilik-Suriyeli”, “yankesicilik- mahalleli” olarak adlandırıldı. 

Dış grup üyesinin suçlandığı ve daha sert bir norm ihlali iddiasının yer aldığı senaryoda (Suriyeli genç erkek ve taciz) toplu şiddet eğilimi gösterenlerin oranı en yüksek seviyede ve tüm katılımcıların üçte birinden fazla (%35,9). Yankesicilik senaryosunda %31,8. Türk genç erkek için bu oranlar sırasıyla %29,4 ve %23,1’e düşüyor. 

Suriyelilere Yönelik Şiddet Eğilimi ve Cinsiyet

Ataerkil namus kültürü ve cinsiyet normlarının hâkim olduğu toplumlarda erkeklerin kadınlara göre daha yüksek seviyede toplu şiddet eğilimi göstermesi beklenir. Araştırmada hem kadınlarda hem erkeklerde en yüksek şiddet eğilimi, taciz ve Suriyeli senaryosunda gerçekleşse de erkeklerde şiddet eğilimi daha yüksek (%38,7’ye %27,8).

Araştırmada katılımcıların ataerkil namus kültürünü benimseme eğilimini bir soru seti üzerinden ölçüldü. Katılımcılara eril sertliği ve şiddeti meşrulaştıran 8 ifadeye 1-10 skalası üzerinden ne derece katılıp katılmadıkları soruldu. Katılımcılar, verilen yanıtlara göre ataerkil namus kültürünü benimseme seviyesi üzerinden 3’e ayrıldı (Düşük, Orta, Yüksek). 

Suriyelilere yönelik şiddet eğilimi, erkekler arasında ataerkil namus kültürünü benimseme seviyesine göre belirgin bir artış gösterdi. Düşük seviyede benimseyenlerde şiddet eğilimi gösterenler %16, orta düzeyde olanlar ise %55,9 olarak kaydedildi. Suriyelilere yönelik şiddet eğilimi, ataerkil namus kültürünü yüksek düzeyde benimseyenler arasında %60,6’ya ulaştı.

Sonuç

Türkiye gibi kişiler arası güvenin çok düşük olduğu, demokratik hak ve özgürlükler ile sivil toplumun baskılandığı bir ülkede, ekonomik kriz ve siyasi kutuplaşma şartlarında dış grup üyelerine yönelik şiddet eğiliminin yaygın olması şaşırtıcı bir sonuç değil. Siyaset ve medyada hâkim olan sağ popülizm neticesinde Suriyelilerin sorun olarak lanse edilmesi, Suriyelilerden kaynaklı tehdit algılarını yaygınlaştırıyor ve şiddet eğilimini meşrulaştırıyor. Kamu hizmetlerinin ve güvenlik birimlerinin yetersiz kalması gruplar arası rekabetin önünü açıyor. Herhangi bir toplumsal normun Suriyeliler tarafından ihlal edildiği iddiasında, ataerkil namus kültürü ve gruplar arası rekabet devreye giriyor, Suriyelilere karşı toplu şiddet akrabalık-hemşehrilik bağlarıyla yayılıyor ve linç olaylarına dönüşüyor. 

Medyada nefret diliyle mücadele edilmesi, Suriyeliler ve yerel halk arasında sosyal dayanışmayı sağlayabilecek sivil girişimlere daha çok imkân ve özgürlük tanınması ve Suriyelilerin yoğun olarak yaşadığı mahallelerde kamu hizmet ve güvenlik kapasitesinin sadece Türkiye vatandaşlarının değil göçmen nüfusunun da hesaba katılarak artırılması toplumsal barış ve uyum adına atılabilecek en somut adımlar.

[1] International Crisis Group (ICG), Turkey’s Syrian Refugees: Defusing Metropolitan Tensions, Europe Report

No. 248 (Brussels: International Crisis Group 2018)

[2] https://www.istanpol.org/post/i%CC%87stanbul-da-suriyeli-s%C4%B1%C4%9F%C4%B1nmac%C4%B1lara-y%C3%B6nelik-tutumlar

Görsel: iStock

The post Suriyelilere Karşı Toplu Şiddet Eğilimi appeared first on Sivil Sayfalar.

21 Ocak günü Boğaziçi Üniversitesi Albert Long Hall’da düzenlenen yarışmanın kapanış çalıştayında emniyet ve güvenlik, sağlık, eğitim, işsizlik ve entegrasyon kategorilerinde birinci olan proje sahipleri 50 bin TL’lik ödülü aralarında paylaştı.

Sağlık alanında Bruno Kessler Vakfı araştırmacılarının ‘Suriyeli Mültecilerin Toplumsal Entegrasyonu Üzerinden Türkiye’deki Kızamık Salgını Riskinin Azaltılması’ projesi, eğitim alanında Modena ve Reggio Emilia Üniversitesi, Türkiye Merkez Bankası ve TED Üniversitesi ortaklığında ‘Türkiye’deki Suriyeli Mültecilerin Daha iyi Entegrasyonu için Eğitim Fırsatlarının İyileştirilmesi’ projesi, entegrasyon alanında Bonn Üniversitesi, Bonn Uluslararası Dönüşüm Merkezi, Viyana Üniversitesi, Potsdam İklim Etkileri Araştırma Enstitüsü, Climate Analytics ve İzlanda Üniversitesi’nden araştırmacıların sunduğu ‘İletişim Verilerinin Analizi ile Mültecilerin Hareketliliğinin Değerlendirmesi (AROMA_CoDa)’ projesi, işsizlik alanında Koç Üniversitesi’nden araştırmacıların ‘Türkiye’deki Entegrasyonun Kentsel Derin Haritası (UDMIT)’ projesi ve güvenlik ve emniyet alanında Old Dominion Üniversitesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi, Eindhoven Teknik Üniversitesi, Stellenbosch Üniversitesi ve 4TU Etik ve Teknoloji Merkezi ortaklığında sunulan ‘Türkiye’de Mülteci Barındıran İllerin Cep Telefon Kullanım Şekillerinin Tanımlanması’ projesi değerlendirme komitesi tarafından alanlarında birinciliğe layık görüldü.

‘Mülteciler için Büyük Veri’ yarışmasının kapanış çalıştayında konuşma yapan Türk Telekom CEO’su Dr. Paul Doany, “Mültecilerin sosyal sorunlarına çözümler getiren projelere ‘Mülteciler için Büyük Veri’ yarışması kapsamında Türk Telekom olarak destek verdik. Türkiye’deki tüm mültecilerin güvenlik, sağlık, eğitim, entegrasyon ve istihdam gibi sorunlarına çözüm üreten proje sahipleri ile paylaştığımız anonim veriler ve sunduğumuz destek ile bu alanda büyük katkılar sağladığımıza inanıyoruz. Bu doğrultudaki çalışmalarımıza aynı heyecanla devam edeceğiz. Çünkü inanıyorum ki, mültecileri ilgilendiren ancak şu anda öngöremediğimiz birçok farklı alanda inovatif projeler bu gibi yarışmalarla ortaya çıkacaktır” dedi.

Yarışmanın Bilimsel Komitesi’nin başkanlığını yürüten Boğaziçi Üniversitesi, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Albert Ali Salah, “Veri analizi araştırmacılarına bu büyük insanlık krizinde önemli bir iş düşüyor. Bakanlıkların ve STK’ların mülteciler ile ilgili sağlıklı politikalar üretmek, doğru yerlerde doğru müdahalelerde bulunmak için olabildiğince çok bilgiye ihtiyaçları var. Mobil veriyi kullanarak, veri analitiği, istatistik, yapay zekâ ve veri görselleştirme ile ülkenin nabzını tutmak ve bu bilgiyi gerekli kurumlara ulaştırmak mümkün. Bunun için değerlendirme komitesinde bakanlıklardan ve STK’lardan temsilciler de yer aldı. Ayrıca mültecilere yararlı olacak teknik içerikli projeler yapılabilmesi için ülke çapında pek çok kurumda da bu yarışma aracılığıyla projeler ve uluslararası işbirlikleri başlatıldı, araştırmacılar yetiştirildi” dedi.

The post Türk Telekom’un Mülteciler İçin Büyük Veri Yarışması Sonuçlandı appeared first on Sivil Sayfalar.

BM Mülteci Örgütü rakamlarına göre bugün dünyada 68,5 milyon yaşadığı ülkeden ayrılmaya zorlandı. Bunların arasında yarısından fazlası 18 yaşın altında olan yaklaşık 25,4 milyon mülteci bulunuyor. Ayrıca yaklaşık 10 milyon vatansız insan var.

Avrupa’ya göç

IOM’ye göre 135 bin 607 kişi bu yıl Avrupa’ya göç etti. Bunların 111 bin 237’si deniz yoluyla, 24 bin 370’i ise karadan Avrupa kıtasına ulaşmayı başardı.

Geçen yıla göre Akdeniz güzergahını kullanarak Avrupa’ya ulaşmaya çalışan kişi sayısı bu yıl yüzde 27 azaldı.

Suriye başta olmak üzere Tunus, Eritre, Pakistan, Irak, Kongo, Afganistan, Fas ve Mali gibi çatışma bölgelerinin yoğun olduğu ülkelerden Avrupa’ya göç edenler, özellikle ilk varış yerleri olan İtalya, İspanya, Yunanistan ve Bulgaristan’da hayat mücadelelerine devam ediyor.

Orta ve Güney Amerika’nın zor yılı

Güney ve Orta Amerika ülkelerinden yüz binlerce kişi siyasi baskı, açlık, şiddet ve çatışmalar nedeniyle ABD ve Kanada’ya göç etmenin yollarını denedi. Bu ülkelerden toplu olarak yola çıkan göçmenler ve ABD Başkanı Donald Trump’ın ülkeye alınacak göçmen sayısına sınırlama getirme politikası, ABD sınırının 2018’de göç hareketliliğinin en yoğun yaşanan yerlerden biri olmasına yol açtı.

ABD Gümrük ve Sınır Güvenliğinin verilerine göre, 2018’de 396 bin kadar kişi ülkeye hukuksuz şekilde girdikleri için yakalandı. Öte yandan yaklaşık 125 bin kişi Orta ve Güney Amerika ülkelerindeki kötü koşullardan kaçarak sığınma talebiyle ABD sınırına ulaştı ancak yetkililer bu kişilerin ülkeye girişini engelledi.

Bunun yanı sıra büyük kısmı Honduras olmak üzere Guatemala ve El Salvador gibi Orta Amerika ülkelerinden yola çıkarak Meksika’nın sınır kenti Tijuana’ya bu yıl 9 bin kadar kişi ulaştı. Zor koşullar altında yaşam mücadelesi veren bu kişiler, ABD’nin kapılarını kendilerine açacağı günü beklemeye devam ediyor.

IOM’ye göre 2018’de günde ortalama 6 bin Venezuelalı ekonomik zorluklar nedeniyle başta Kolombiya ve Brezilya olmak üzere komşu ülkelere göç etti.

Dünyanın en fakir ülkeleri arasında yer alan Yemen’de yaklaşık 4 yıl önce başlayan savaşla büyüyen insani kriz 2018’de ciddi boyutlara ulaştı. Yemen’de bu sene yaklaşık 540 bin kişi yerlerinden edildi. Bunun yanı sıra ülkedeki binlerce Etiyopyalı ve Somalili göçmen çatışmalar yüzünden tahliye edilmek zorunda kaldı.

4 bin 476 kişi göç ederken hayatını kaybetti

Göç ederken yaşamını yitiren kişi sayısı 2017’ye kıyasla bu sene yüzde 28 azalmış olsa da göç güzergahlarında yaşanan trajik ölümler insanlığın önemli sorunlarından biri olmaya devam ediyor. IOM’ye göre, 2018’de dünya genelinde 4 bin 476 kişi göç ederken hayatını kaybetti.

Göç sırasında yaşanan ölümler son dört senedir olduğu gibi bu yıl da en fazla Akdeniz göç güzergahında gerçekleşti. Akdeniz’den özellikle Avrupa’ya ulaşmaya çalışan 2 bin 217 kişi, ekseriyeti denizde olmak üzere göç ederken yaşamını yitirdi.

Güney Amerika’dan Kuzey Amerika’ya son yıllarda artan göç dalgası bu bölgeyi, göçmen, mülteci ve sığınmacı ölümlerinde ikinci sıraya taşıdı. Amerika kıtasında yaşadıkları kötü koşullar nedeniyle göç etmek zorunda kalan 511 kişi hayatını kaybetti.

Öte yandan 2018’de Afrika’da bin 386, Asya’da 134, Orta Doğu’da 121 ve Avrupa’da da 107 kişi çıktıkları göç yolculuğunda trafik kazası, sandal veya bot gibi ulaşım için kullandıkları vasat araçlarının batması, şiddetli çatışmalara maruz kalma ve sağlık sorunları nedeniyle yaşamını yitirdi. (HK)

Kaynak: Anadolu Ajansı, BM Mülteci Örgütü, Bianet

The post 2018’de 4476 Kişi Göç Ederken Hayatını Kaybetti appeared first on Sivil Sayfalar.

-Öncelikle Keçiören Göçmenlik Hizmetleri Merkezi’ndeki çalışmalarınıza nasıl başladığınızı anlatır mısınız?

Keçiören Göçmenlik Hizmetleri Merkezi (KGHM), IOM(Uluslararası Göç Örgütü) iş birliğiyle yürüttüğü “Türkiye’nin Ulusal Uyum Politikalarının Geliştirilmesine Destek Projesi” kapsamında, uyum politikalarında yerel yönetimlerin rolünün belirlenmesine yönelik, yerel yönetimler bünyesinde oluşturulması öngörülen bir model geliştirmek üzere IOM ve Keçiören Belediyesi iş birliği ve ECHO’nun desteği ile kuruldu ve geçen sene Ağustos ayı itibariyle faaliyete geçti. Belediyenin, göçmen ve mültecilerle süregelen hizmet ve çalışmalarını daha sistemli ve etkin hale getirme arayışının bir sonucu olarak ortaya çıktı bu proje.  Proje öncesinde yaklaşık  altı ay kadar yerel aktörlerin göçmen ve mültecilerle çalışma kapasitelerinin, koordinasyon yeteneklerinin değerlendirildiği bir fizibilite çalışması yürütüldü.  Bu süreçte belediyenin, yereldeki kamu kurum ve kuruluşlarının, STK’ların, özel sektörün süregiden çalışmaları gözlemlendi.  Göçmenlerin yoğunlukla yaşadığı semtlerde hane ziyaretleri ile durum ve ihtiyaç analizi yapıldı. Göç alanında çalışan ulusal ve uluslararası kuruluşlar ile akademisyenlerin görüş ve önerileri alındı. Farklı ülkelerden iyi örnekler incelendi.  Bölgedeki göçmen nüfusun oranı ve ihtiyaçlarına göre sunulan hizmetlerin ve aktörler arası koordinasyonun yeterliliği değerlendirilerek kapasite geliştirici ne tür çalışmalar yürütülebileceği üzerinde düşünüldü bu süreçte ve etkili olabileceği düşünülen bir model üzerinde çalışmaya başlandı.

-Ne tür çalışmalar yapıyorsunuz?

Merkezde istihdam edilen uzman personelle hukuk, sağlık, eğitim, iş-meslek, sosyal yardımlar konularında danışma ve yönlendirme başta olmak üzere çeşitli destekleyici hizmetler sunuluyor. Bu hizmetlerle göçmenlerin öncelikli olarak kamu kurum ve kuruluşlarının hizmetlerine erişimlerini kolaylaştırmak; yanı sıra yerel topluma yönelik sunulan kamu hizmetlerine göçmen hizmetlerinin entegre edilerek kamu kaynaklarının daha verimli kullanılması hedefleniyor. Bu amaçla talebe göre dil kursları, idari ve adli işlemler, sosyal yardım, iş-meslek, eğitim, sağlık konularında bilgilendirme ve yönlendirme, meslek eğitimleri, psiko-sosyal destek ile yerel toplum ve göçmen toplum arasında kaynaşmayı sağlamak üzere çeşitli sosyal-kültürel etkinlikler yürütülüyor. Bölgedeki göçmenlerin ihtiyaçlarını daha kolay tespit etmek ve sınıflandırmak amacıyla sosyo-ekonomik ve demografik verilerinin tutulduğu bir veri tabanı çalışması da söz konusu. Ayrıca kamu personelinin göçmenlerle çalışma kapasitelerini geliştirmek üzere çalışmalar yürütülüyor.  Bu çalışmalar, ilgili uluslararası kuruluşlar, yereldeki kamu kurum ve kuruluşları ile sivil toplum kuruluşlarını bir araya getiren bir koordinasyon kurulunun aldığı kararlar doğrultusunda yürütülüyor.

–Sivil toplum ile kamu idaresi arasında bir köprü görevi görüyorsunuz. Sizce bu köprü neden gerekli?

Göç ve göçmen hizmetleri prosedürlerinin sıklıkla değişmesi ve çeşitliliği, karmaşık bürokratik yapılanma, kültürel farklılık ve dil çeşitliliği nedeniyle iletişim sorunları, göçmelerin uyum sürecinde karar alma mekanizmalarına katılımlarını sağlayacak sistemlerin olmaması gibi çok temel sorunlar kamu ve sivil toplum arasında koordinasyonu zorunlu kılıyor. Türkiye’nin uyum politikalarına geçiş sürecinin henüz başlangıç aşamasında olması nedeniyle özellikle yerel yönetimlerin ve sivil toplumun bu sürece adaptasyonu konusunda yeterli araştırma, çalışma ve örnek uygulamalar bulunmuyor.  Bu doğrultuda; tüm bu sorunların aşılmasını hedefleyen, göç yönetimi açısından yerel yönetimlerin ve sivil toplumun hareket kabiliyetini kanalize eden; yerel yönetimler ve sivil toplum arasında köprü vazifesi görebilecek bir model geliştirmek üzere kafa yorduk. Dünyada da; göçmenlere yönelik ayrımcılığın önüne geçilmesi,  uyum politikalarının geliştirilmesi,  göçmenlerin karar mekanizmalarına dahil edilmesi, hizmet sunumunun entegre bir şekilde, daha hızlı ve etkin verilmesinin sağlanmasında yerel yönetimler ve sivil toplum arasındaki koordinasyona önemli bir rol biçiliyor uzun zamandır.

-Söz konusu köprü ülkemizdeki mültecilerin sorunlarına çözümler üretirken nasıl bir farklılık ortaya koyuyor?

Yerel yönetimler ve sivil toplumun saha tecrübesini ortaklaştırarak kamu kaynaklarının daha etkin ve verimli kullanılmasını sağlıyor. Kamu personelinin göçmenlere yönelik hak temelli bir perspektif geliştirebilme olanağını artırıyor. Göçmenlerin politik katılımı açısından ara geçiş basamağı olarak değerlendirilebilir bu çalışmalar.  Kültürlerarası arabuluculuğun geliştirilmesi noktasında da aktif bir rol üstlenebilir.

-Sizce sivil toplum Türkiye’de mültecilere yönelik son dönemlerde iyice artan ön yargıları aşmaya yönelik neler yapabilir? Neler yapmalı?

Yerel toplum ve göçmen toplum arasında sağlıklı karşılaşma ortamlarının oluşturulmasını sağlayan saha çalışmalarına yoğunlaşmak gerekir.  Medyanın ve sosyal medyanın bilinçlendirme, uyarıcı olma noktasında önemli bir rolü bulunmakla birlikte; sağlıklı bir karşılaşma ve kaynaşmanın sağlanabilmesi için saha çalışmalarının rolü çok daha önemli, bununla birlikte  oldukça yetersiz. Bu noktada sivil toplumun inisiyatif alması gerekli. Yine göçmenlerin siyasi katılımı, temsili, kendilerini ifade edebilme olanaklarının artırılması karşılıklı ön yargıların bertaraf edilmesi için oldukça önemli. Bu yönde kapasite geliştirici çalışmalarda da sivil toplum daha fazla rol üstlenmeli.

The post Göçmenlerin Karar Mekanizmalarına Dahil Edilebilmesi İçin Kamu-Sivil Toplum Ortaklığı appeared first on Sivil Sayfalar.

İsviçre’de etik ve davranış yetkilisi rehberliğinde çalışacak olan stajyerin görev ve sorumlulukları şunlardır:

-ECO’nun çoklu vaka yönetim ve takip sistemi hakkında veri yükleme, güncelleme, kullanımları izleme, gerekli iyileştirmeleri önerme ve rapor hazırlama,

-ECO web sayfasının korunmasına ve geliştirilmesine yardımcı olmak

– İhtiyaç halinde eğitimlerin yaygınlaştırılması ve uygulanması için ECO’ya destek sağlamak

-Hassas ve gizli bilgi içeren belgeler dahil olmak üzere söz konusu dokümanları çevirmek, düzeltmek ve biçimlendirmek

-Talep edildiği takdirde ECO’nun görev ve sorumluluklarıyla ilgili alanlarda araştırma yürütmek

-ECO ile ilgili belgelerin, politika ve prosedürlerin tasarlanması ve güncel tutulmasına destek olmak

-Talep edilen diğer görevleri yerine getirmek

KAZANIMLAR

-IOM maliyetleri dengelemek amacıyla görev alan stajyerlere ödeme yapacaktır.

UYGUNLUK

-Tercihen hukuk alanında olmak üzere bir üniversite derecesine sahip olmak. Yüksek lisans derecesi avantaj sağlayacaktır,

-Birleşmiş Milletler ya da sivil toplum kuruluşları tecrübesi veya bilgisi avantaj sağlayacaktır,

-Üst düzey bilgisayar bilgisi (özellikle veri tabanı araçları),

-İyi analiz ve tasarlama becerisi,

-Rapor hazırlama, iç ve dış belgeler konusunda kanıtlanmış tecrübe,

-İhtiyat,

-Kuvvetli organizasyonel beceriler,

-Kurumun yapısını kavrama yeteneği,

-Hassas çevrelerle, gizli bilgi ve süreçlerde çalışma deneyimi,

-Akıcı İngilizce, Fransızca veya İspanyolca bilgisi avantaj sağlayacaktır,

-Dünyanın her bölgesinden başvuru kabul edilmektedir.

BAŞVURU

Adaylar IOM’un online işe alım sistemi olan PRISM üzerinden başvurularını gerçekleştirebilirler.

Son başvuru tarihi 10 Nisan 2017’dir.

Detaylı bilgi ve başvuru için tıklayınız.

The post Uluslararası Göç Örgütü ücretli stajyer arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.