Toplumsal Cinsiyete Dayalı Ayrımcılıkla Mücadele Atölyeleri ile üniversite öğrencilerinin toplumsal cinsiyet eşitliği konusunda ve şiddetle mücadelede ilgili mekanizmalara ilişkin bilgilenmesi, hak temelli bir yaklaşım geliştirmesi ve böylece savunuculuk alanında güçlenmesi amaçlanıyor.

Bu doğrultuda birbirini bütünleyecek bir program hazırlandı. Başlangıç Atölyesi, giriş niteliğinde bir içerikle, farklı eğitim gruplarından katılımcıları bir araya getirerek toplumsal cinsiyet konusuna dair temel kavramları ve yaklaşımları, şiddetle mücadeleye ilişkin mevcut mekanizmaları ve bu alanda savunuculuk yapmak üzere gerekli olan temel bilgi ve yaklaşımları edinmeleri hedefleniyor. İkinci atölye ise alan/bölümlere göre ayrıntılandırılmış bir program ile interaktif katılıma dayalı olarak kurgulandı. İkinci atölyede toplumsal cinsiyet eşitliği ve mücadele bağlamında ilgili bölümlerin/alanların  ihtiyaç duyduğu destek sağlanacak.

Toplumsal Cinsiyete Dayalı Ayrımcılıkla Mücadele Atölyeleri, toplumsal cinsiyet eşitliği konusunda güçlenmek ve savunuculuk yapmak için desteğe ihtiyaç duyan, aşağıda bölümleri belirtilen tüm üniversite öğrencilerine açıktır.

Başvuru Koşulları 

• Hukuk Fakültesi
• Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik
• Psikoloji
• Sosyal Hizmet
• Sağlık Bilimleri
• Tıp Fakültesi
• İlahiyat Fakültesi

Eğitim Tarihleri  

• 26 Mart 2022 Cumartesi
• 27 Mart 2022 Pazar
• 31 Mart 2022 Perşembe

Katılım Koşulları 

• Atölyeye yukarıda bölümleri belirtilen üniversite öğrencileri ve atölyen tümüne katılmayı taahhüt eden öğrenciler kabul edilecek.
• Atölye zoom.us platformu üzerinden yapılacak.
• Zoom bağlantısı katılımcılara mail ve sms olarak gönderilecek.
• Çevrimiçi sınıf, atölye günü hafta sonları saat 12:45’ten, hafta içi 16.45’ten itibaren açık olacak.
• Atölyeye katılım için son saat hafta sonları 13.00, hafta içi 17.00’dir. Bu saatten sonra giriş yapan katılımcılar eğitime kabul edilmeyecek.
• Atölyeye açık isimle, açık kamera, tam katılım gösteren ve atölye sonrası değerlendirme formlarını tam dolduran katılımcılara Uluslararası Af Örgütü Eğitim Katılım Belgesi verilecektir. Katılım Belgeleri Atölye Programı tamamlandıktan sonra 2022 Eylül ayında katılımcılara gönderilecek.
• Atölyeyle ilgili sorularınız ve bağlantı sorunları ile ilgili ihe@amnesty.org.tr veya 0541 760 07 74 numaralı telefondan ulaşabilirsiniz.

The post Toplumsal Cinsiyete Dayalı Ayrımcılıkla Mücadele Atölyeleri Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Dilek Kumcu Çocuk Hakları Okulu ile çocuk hakları ile ilgili çalışmalarda bulunan veya bulunmak isteyen kişilerin; çocukların hak ve özgürlükleri ile maruz bırakıldıkları hak ihlallerine ve ilgili mekanizmalara ilişkin bilgilenmesi, hak temelli bir yaklaşım geliştirmesi ve böylece savunuculuk alanında güçlenmesi amaçlanıyor. Bu doğrultuda birbirini bütünleyecek programlar geliştirilmesi planlandı. Söz konusu programlardan ilki Çocuk Hakları Başlangıç Eğitimi.

Çocuk Hakları Başlangıç Eğitimi, çocuk hakları konusunda güçlenmek ve savunuculuk yapmak için desteğe ihtiyaç duyan herkese açık. Eğitim, giriş niteliğinde bir içerikle, farklı eğitim ve meslek gruplarından katılımcıları bir araya getirecek, interaktif katılıma dayalı olarak kurgulandı. Katılımcıların çocuk haklarına dair temel bilgi ve yaklaşımları öğrenmeleri, kendilerini çocuk hakları hareketinin bir parçası olarak hissetmeleri ve savunuculuk yapmak üzere gerekli olan temel bilgi ve yaklaşımları edinmeleri hedefleniyor.

Kimler Başvurabilir

Farklı eğitim ve meslek gruplarından ve eğitimin tümüne katılmayı gönüllü olarak taahhüt eden herkes.

Eğitim Tarihleri

• 6-7 Kasım 2021 (Cumartesi – Pazar)
• 16-17-18 Kasım 2021 (Salı – Çarşamba – Perşembe)
• 27-28 Kasım 2021 (Cumartesi – Pazar)

Program

• Hafta sonu ve hafta için program saatleri değişiklik gösteriyor.
• Program 510 dakikadan oluşuyor.

Başvuru

Detaylara ve başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

• Eğitimle ilgili sorularınız ve bağlantı sorunları ile ilgili ihe@amnesty.org.tr veya 0541 760 07 54 numaralı telefondan ulaşabilirsiniz.

The post Dilek Kumcu Çocuk Hakları Okulu Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Kimler Başvurabilir?

Alanında uzman eğitimcilerle yapılacak eğitim, bu alanda yeni çalışmaya başlayacak avukatlara ulaşmayı hedefliyor.

• Avukatlar
• Stajyer Avukatlar
• Hukuk Fakültesi Öğrencileri

Katılım Koşulları

• Eğitime Avukatlar, Stajyer Avukatlar, Hukuk Fakültesi Öğrencileri kabul edilecektir.
• Eğitim zoom.us platformu üzerinden yapılacaktır.
• Zoom bağlantısı katılımcılara mail ve sms olarak gönderilecektir.
• Çevrimiçi sınıf, eğitim günü saat 12:45’ten itibaren açık olacaktır.
• Eğitime katılım için son saat 13:00’dır. Bu saatten sonra giriş yapan katılımcılar eğitime kabul edilmeyecektir.
• Eğitime açık isimle, açık ekran, tam katılım gösteren ve eğitim sonrası değerlendirme formlarını tam dolduran katılımcılara Uluslararası Af Örgütü Eğitim Katılım Belgesi verilecektir.
• Eğitimle ilgili sorularınız ve bağlantı sorunları ile ilgili ihe@amnesty.org.tr veya 0541 760 07 54 numaralı telefondan bize ulaşabilirsiniz.

Eğitim tarihi: 30 ve 31 Ekim 2021 Cumartesi – Pazar
Son başvuru tarihi: 25 Ekim 2021

Başvuru

• Eğitime buradan başvurabilirsiniz.
• Ders içerikleri, eğitimciler ve kaynaklar hakkında detaylı bilgiye ulaşmak için tıklayın.

The post Mülteci Hukuku Eğitimi Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Atölyeye buradan kayıt yapabilirsiniz.

Tarih: 20 Ekim 2020
Saat: 16:00-18:00
Eğitmen: Gökçer Tahincioğlu (Gazeteci)
Yer: Zoom
Son başvuru tarihi: 18 Ekim Pazartesi Saat 18:00

The post İnsan Hakları Temelli Habercilik Atölyeleri Sürüyor! appeared first on Sivil Sayfalar.

2001 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Bölümü’nden lisans derecemi aldım. 2004 yılında ise Ecole Nationale Supérieure d’Architecture et de Paysage de Bordeaux’da “Doğal Afetlerin Tarihi Yapılı Çevre Üzerine Etkileri” üzerine yüksek lisans derecemi aldım. İkinci yüksek lisans derecemi 2010 yılında Hacettepe Üniversitesi’nden İnsan Hakları dalında aldım. Aynı üniversitede insan hakları üzerine doktora çalışmasına devam ediyorum. 2012-2015 yıllarında Maltepe Üniversitesi İnsan Hakları Merkezi’nde Koordinatör olarak çalıştım.

Halen Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi’nde İnsan Hakları Eğitim Programı Koordinatörü olarak görev yapıyorum. Yanı sıra 2016 yılında KHK ile kapatılan Gündem Çocuk Derneği’nin kurucu üyesiyim ve Ankara’da yerel bir gazete olan Gazete Solfasol’un editörlüğünü sürdürüyorum. Çalışmalarım çocuğun insan hakları, insan haklarının etik eğitimi, insan hakları temelli devlet teorisi ve etik üzerine odaklanmaktadır.

COVID-19 pandemisinin yarattığı kısıtlamalarla beraber evler çocuklar için kapalı kurumlar haline geldi. Bu durum özellikle çocuklar açısından ne gibi riskler taşıyor? 

Pandemi, yarattığı doğrudan sorunların yanı sıra toplumlarda içten içe varlığını sürdüren pek çok sorunla ve yakıcı sonuçlarıyla da yüzleştirdi hepimizi. Çocukların karşı karşıya olduğu ev içi riskler hep vardı ve pek çok çocuk bundan zaten yakıcı bir şekilde etkileniyordu. Pandemi ile birlikte bir yandan çocukların karşı karşıya oldukları ev içi riskler arttı diğer yandan çocuklar için kurgulanmış ve pandemi öncesi zaten yetersiz olan önleyici ve koruyucu kurumlar, mekanizmalar etkisiz kaldı.

Örneğin, her türlü eksikliğine ve sorunlarına rağmen okullar çocukların ev içinde olup biten ihmalin, istismarın tespit edilme ve müdahale olanağının olduğu yerlerdi. Şu anda çocuklar kendilerini ihmale, istismara karşı gözeten öğretmenlerinin ve uzmanların gözlerinden uzaktalar. Diğer yandan çocukların önemli bir kısmı süt, öğlen yemeği gibi görece düzenli besin desteğine okulda ulaşabiliyorlardı. Bu da son bir aydır kesintiye uğramış durumda. 

Çocuklar, evin içindeki şiddetten istismardan ve sömürüden nasıl korunur? 

Doğrudan ihmal ve istismar olmasa bile çocuğun yaşadığı yoksunluklar, sağlık sorunları ve diğer aile bireylerinin yaşadıklarının çocuğa yansıması da okulda tespit edilebilmekte ve gerekli müdahale için bir şansı olmaktaydı. Bu açıdan bakarsanız kamusal bir mekân olarak okulun ve kamusal bir figür olarak öğretmenin çocuğun hayatından çıkması sadece eğitimin aksaması değil çocuğun hayatında onu gözeten kamusal desteğin de kaybı anlamına geliyor.

Çocuklar gözlerden uzak bir şekilde ev içindeler ve başlarına ne geldiğini öğrenebileceğimiz araçlarımızdan mahrumuz.

İstanbul Barosu Çocuk Hakları Merkezi’nin yayımladığı rapor da bunun kanıtı gibi. İzolasyon döneminde her türlü ev içi şiddetin artması beklenirken çocuğa yönelik cinsel istismar şikayetlerinde önemli bir düşüş yaşanması elbette istismarın azaldığının göstergesi değil, çocukların başlarına daha çok şey gelirken bizim çok daha az şeyden haberdar olduğumuzu gösteriyor. 

Çocuğa karşı şiddet ve çocuk ihmali nedir? Bu konuda ne yapılmalı?  

Çocuklar yetişkinlerin kurguladıkları, kuralları, kurumları yetişkinler tarafından belirlenen bir dünyaya geliyorlar ve eğer yetişkinler üzerlerine düşeni yapıp bu süreçte çocukları desteklemezlerse yetişkin dünyasını anlamak, kavramak aşamalarından başlayarak onunla bir bütün olarak baş etmeye kadar tüm aşamalarda yalnızlar. Yalnız kalan, bırakılan her birey gibi çocuklar da her türlü ihmal ve istismara açık haldeler. Bu çerçeveden bakınca ihmal, yetişkinlerin çocuklara karşı insan haklarının gereği olan sorumluluklarını gerçekleştirmekte eksik kalmasıdır. 

Çocuklar gelişimsel özelliklerinden dolayı çocuktan çocuğa ya da yaşla değişse de bir şekilde yetişkinlere bağlı ve bağımlılar. Çocuğun barınma, beslenme, sağlık, güvenlik ve eğitim ihtiyaçları için yetişkinlerin yapması gerekenler var. Dikkat ederseniz bu gerekliliklerin her biri, bir temel insan hakkına denk düşüyor. Bu sorumluluk ona bakım verenlerden başlayarak silsileli olarak tüm yetişkinlere ait bir sorumluluk. Genel anlamıyla toplumsal ya da diğer bir ifadesiyle kamusal bir sorumluluk. Burada kamusal olanı tek tek her birimize ve bir bütün olarak hepimize ait olan olarak anlamak gerek. Gelişimsel temelleri olan bu bağın ekonomik, sosyal ve kültürel sebeplerle bağımlılığa dönüşüp dönüşmemesi ise yetişkinlerin tutumuna bağlı. Bu ihtiyaçların nasıl sağlanacağının bilgisine, sağlayacak sosyal-ekonomik güce ve araçlara sahip olanlar olarak yetişkinler bu hayat bilgisini ne yazık ki sıklıkla kendilerine bağlı çocuklara karşı bir güç aracı olarak kullanıyorlar. Bu da yetişkine bağımlı bir çocukluğun ortaya çıkması demek. Yetişkinin sahip olduğu gelişimsel, fiziksel, ekonomik veya sosyal gücü çocuğun insan haklarını ihlal etmek, onu istemediği bir şeyi yapmaya zorlamak ya da kandırmak için kullanması hali de istismar olarak adlandırılabilir. İhmal, çocukla yetişkin arasındaki sorumluluk ilişkisinde yetişkinin çocuğa karşı sorumluluklarını yerine getirmemesi, istismar ise yetişkinin çocuğa karşı sahip olduğu gücü ve avantajlarını onun insan hakları aleyhine kullanması hali olarak tanımlanabilir. 

Dikkat ederseniz şimdiye kadar annelik, babalık gibi sosyal bağlardan ya da sevgi gibi kişisel bağlardan hiç bahsetmedim. Bunun sebebi şu; çocukla yetişkin arasındaki ilişkinin neliğinin belirleyeni çocuğa karşı duyulan sevgi ya da sempati olmadığı gibi annelik, babalık gibi biyolojik bağların ebeveynlere sağladığı sözüm ona haklar da değildir. Bu ilişkide temel belirleyen çocukların insan haklarıdır, diğer bir deyişle yetişkinin, çocuğa karşı onun insan haklarını yerine getirme yükümlülüğüdür. 

Şiddet uygulayanlar kimlerdir, hangi durumda risk artar? 

Pek çok araştırma çocuklara yönelik şiddetin çok büyük oranda en yakınlarından geldiğini gösteriyor. Yani çocuğun bakım verenlerinden, varsa sırasıyla birinci ve ikinci derece akrabalarından. Bu durum kaba fiziksel şiddet için böyleyken cinsel şiddet söz konusu olduğunda çember daha da daralıyor. 

Pandemi ile ortaya çıkan izolasyon hepimizi kısıtlı mekânsal olanaklara sahip evlerimizden çıkmamaya zorluyor. Açık ki pek çoğumuzun evleri uzun süre vakit geçirmek, günlerce dışarı çıkmamak ve bir arada yaşamak için uygun mekânlar değil. Şimdiye kadar da çoğunluğumuz böyle kullanmıyorduk. Ancak pandemi ile zorunlu olarak kısıtlı olanaklara sahip kapalı mekânlara sıkıştık. Bu sıkışmışlık bile kendi başına şiddet üreten bir halken, buna eşlik eden ekonomik sıkıntılar, gelecekle ilgili belirsizlikler, hasta olma ve ölüm korkusu ev içini herkes için dayanılmaz hale getirme potansiyeline sahip. Hazırlıksız bir şekilde yakalandığımız bu halin sonuçlarını en keskin şekilde elbette çocuklar yaşıyor. Bu halde şiddetin ortaya çıkmasını önlemek her zamankinden çok daha zor. 

Özellikle bu dönemde çocukların yararlanabilecekleri hak arama mekanizmaları ve diğer destek hizmetlerine erişim ile ilgili nasıl bir yol izlenebilir?

Melek Göregenli’nin pandeminin daha ilk günlerinde uyardığı gibi salgın sebebiyle fiziksel mesafe şart ama sosyal mesafelerimizi daha önce hiç olmadığı kadar azaltmak, birbirimize sosyal olarak daha da yaklaşmak zorundayız. Bu dayanışmak demek, birbirimiz için harekete geçmek demek, birbirimizin haklarını gözetmek demek. Çocuklar için hak arama mekanizmaları hep çok zayıftı ki şimdi altüst olan sistemde var olanlar bile çalışmıyor. Bunun eksikliğini çevremizle ilgili sosyal duyargalarımızı keskinleştirerek, gözlerimizi daha da açarak kapatmamız gereken bir dönemdeyiz. Çocuklar için bu dönemde en etkin hak arama aracı yakınlarında güvendikleri bir yetişkine başvurmak olacaktır. Biz yetişkinler için ise, bu zor günlerde, ihmal edildiğinden, istismara maruz kaldığından şüphelendiğimiz çocuklar için kamusal mekanizmaları harekete geçirmek ve bunda ısrarcı olmak sadece yasal değil aynı zamanda insani bir sorumluluk. 

En acil ve öncelikli yapılması gerekenler sizce nelerdir? Pandemi sürecinde çocuklara yönelik koruyucu önlemler ile ilgili ne gibi çalışmalar var?

Ne yazık ki, pandemi öncesinden olduğundan farklı herhangi bir kamusal koruyucu mekanizma ya da önlem tanımlanmadı. Tam tersine çocuklar için yürütülen kamusal hizmetlerin de diğer tüm kamusal hizmetler gibi yavaşladığı, aksadığı hatta bazılarının kesildiğini düşünecek olursak çok iç açıcı bir durumda değiliz. Çocuk alanında çalışan sivil toplumun ve insan hakları savunuculuğunun son yıllarda yaşadığı ataleti de düşünecek olursak pandemi sürecinde çocuklar için yapılanlar benim şimdi yaptığım gibi demeç vermek ve bir iki rehber yayımlamaktan öte gitmedi, gidemedi. 

Diğer yandan çocuklar için hizmet üreten en önemli iki kurum olan Milli Eğitim Bakanlığının da Aile Bakanlığının da salgına çok hazırlıksız yakalandıkları görüldü. Milli Eğitim Bakanlığının çözüm olarak sunduğu EBA TV üzerinden verilen online eğitimin, çocukların koşullarını hiç düşünmeden hazırlandığı ortaya çıkmasına rağmen hiçbir ek önlem alınmadan her şey yolundaymış gibi hiçbir etik kaygı gütmeden devam edilmesi inanılır gibi değil. Evlerde uygun internet altyapısı olduğu, çocuk başına bilgisayar, tablet, televizyon olduğu, çocuklara eşlik edecek kişilerin bulunduğu varsayımı ile tasarlanmış bu eğitim açık ki çocuklar arasında zaten var olan eşitsizliği kat be kat artıracak. Aile Bakanlığı için durum daha da vahim. Zaten eksik ve aksak yürüyen çocuğa yönelik hizmetler pandemi kazanına atıldı ve sosyal hizmetin tüm ilkelerini çiğner bir şekilde topluma yönelik sosyal destek ilişkisi kısıtlı nakit desteğe indirgendi. Çocukları görmezden gelen bu yaklaşım bu süreçte çocuğa yönelik riskleri daha da artırıyor. 

Cezaevinde tutuklu ve hükümlü olan çocuklar, anneleriyle cezaevinde bulunmak zorunda olan bebekler ve çocuklar, yurtlarda, bakımevlerinde olan çocuklar var. Bu durumdaki çocuklar için salgın riskini nasıl azaltabilir veya onları nasıl koruyabiliriz?

Cezaevindeki çocuklar için pandemi öncesinde olduğu gibi tek yol tümünün tahliyesi. Çocuk cezaevlerinin kapatılması ve cezaevinde anneleriyle kalan çocuklar için onların haklarına uygun kalıcı çözümler bulmak mümkün. Ama son çıkan infaz düzenlemesi ile devletin yine pansuman çözümleri tercih ettiğini gösteriyor. 

Salgınla birlikte cezaevlerindeki çocuklar için riskler daha öncesinde olduğundan çok daha keskin bir şekilde doğrudan çocukların yaşam hakkını tehdit eder boyuta ulaştı. Salgının doğası gereği cezaevlerinde engellenmesi mümkün değil. Cezaevlerindeki sağlık hizmetlerinin zaten çok sınırlı olduğu ve ek olarak pandemi döneminde aksadığı düşünüldüğünde çocukları göz göre göre cezaevlerinde tutmak ısrarı, çocuk ölümlerini göze almaktır. 

Diğer yandan zaten bağımsız izlemenin olmadığı kapalı kurumlar olan cezaevlerinde görüşlerin bir ayı aşkın zamandır kısıtlanmış olması cezaevlerini şimdi gözlerden çok daha uzak hale getirdi. Burada çocukların başına gelen ve gelecek olanlardan haberdar olma ve müdahale etme olanaklarımız da çok sınırlandı. Tüm bunlar değerlendirildiğinde çocuk cezaevlerinin kapatılması ve cezaevlerindeki tüm çocukların tahliyesi çocukların insan haklarının bir gereği.

The post ”Çocukların Başlarına Ne Geldiğini Öğrenebileceğimiz Araçlarımızdan Mahrumuz” appeared first on Sivil Sayfalar.

Taner Kılıç, İlknur Üstün, Nejat Taştan, Günal Kurşun ve Nalan Erkem’in hazır bulunduğu davaya, hak savunucusu örgütlerin temsilcileri katıldı.  Duruşma öncesinde yapılan ortak açıklamada beraat talebi dile getirilerek, “Biz insan hakları savunucularının beklentisi, kamu adına hareket eden savcının yine kamu adına bu haksızlığa ve ortaya çıkan eziyete artık son vermek adına beraat talebinde bulunması ve davanın böyle sonuçlanmasıdır. İnsan hakları savunucuları olarak tek talebimiz arkadaşlarımızın en doğal hakkı olan özgürlükleridir.” denildi.

Af Örgütü: ‘Talep Kabul Edilemez’

Duruşmanın ardından bir açıklama yapan Uluslararası Af Örgütü Avrupa Direktörü Marie Struthers, “Bugün tüm kanıtları görmezden gelerek 15 yıla kadar hapis cezası isteyen bu kötücül mütalaa mantıkla izah edilemez” dedi. Struthers, sözlerini şöyle sonlandırdı: “Taner, İdil ve diğer dört insan hakları savunucusuna yöneltilen terör suçlamalarının haksızlığı geçen dokuz duruşmada defalarca kanıtlandı ve bugün, tıpkı en başından beri olduğu gibi, 10 hak savunucusu ile Taner’in yalnızca yürüttükleri insan hakları çalışmaları nedeniyle yargılandığı açıkça ortaya konuldu. Hak savunucuları beraat etmelidir.”

The post Büyükada Davası’nda Savcıdan Başa Döndüren Mütalaa appeared first on Sivil Sayfalar.

• İnsan hakları, hukuk, siyaset, uluslararası ilişkiler gibi ilgili bir alanda lisans ve/veya yüksek lisans derecesi
• İleri düzeyde İngilizce okuma, yazma
• İnsan hakları standartları konusunda derinlikli bilgi
• İyi bilgisayar kullanma becerisi
• Kendi çalışma alanında inisiyatif alma ve sorumluluk üstlenme becerisi
• Ekip çalışması yapma, bilgi paylaşma ve iş arkadaşlarına destek olma becerisi
• Dikkatli çalışma ve detaylara özen gösterme becerisi
• Tercihen 1-2 yıl benzer bir pozisyonda çalışma deneyimi

Ayrıntılı görev tanımı ve temel beceriler için bağlantıyı inceleyebilirsiniz.

Adayların fotoğrafsız İngilizce ve Türkçe özgeçmişlerini ve Türkçe bir niyet mektubunu konu satırında Ref: LS1901 referans koduyla ik@amnesty.org.tr adresine göndermeleri gerekmekte.

Yukarıda belirtilen şekilde yapılmayan başvurular kesinlikle değerlendirmeye alınamayacaktır. Başvurunuz ulaştığında, başvurunuzun iletildiğine dair bir teyit mesajı gönderilecektir.  Görüşme için seçilen az sayıdaki adayla yapılacak olan mülakat İngilizce ve Türkçe yapılacak ve başvurular kesinlikle gizli tutulacaktır. Sadece görüşmeye çağrılacak adaylar ile iletişime geçilecektir.

Kuruluşta yaş, din, ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, etnik köken, engellilik ve benzeri sebeplere dayalı ayrımcılık yoktur.   

The post Af Örgütü Lobi ve Savunuculuk Sorumlusu Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Ölüm cezasının kendi başına bir hukuk ve insan hakları ihlali olduğu vurgulanan açıklamada, “Mısır’da askeri ve sivil mahkemelerde, adil ve şeffaf bir yargılama olmadan daha önce de çok sayıda siyasetçi, aktivist, aydın, hukukçu, akademisyen ve gazeteci ağır iddialarla yargılanmış ve ölüm cezası dâhil ağır cezalara çarptırılmışlardır. Basında yer aldığına göre, ölüm cezası talebi ile yargılananların sayısı binlercedir. Mısır’da tamamen yürütmenin hâkimiyeti altındaki mahkemeler, sanıkların kendilerine isnat edilen suçları işkence altında zorla kabul ettiklerini beyan etmelerine rağmen, birer yargı kurumu olmaktan ziyade adeta bir infaz kurumu gibi davranarak önüne gelene ağır hapis cezaları ve ölüm cezası vermeyi uygun görmektedir. Bu vahim bir durumdur. İnsan Hakları Ortak Platformu üyesi kuruluşlar olarak, Mısır Hükümeti’ni uluslararası insan hakları yükümlülüklerini yerine getirerek tüm işkence iddialarına yönelik tarafsız ve bağımsız soruşturma başlatmaya, adil yargılama süreçlerinin ihlal edilmemesi için gerekli tüm önlemleri almaya ve ölüm cezasını kaldırarak tüm infazları durdurmaya çağırıyoruz. Uluslararası kamuoyunu ise net bir duruş sergileyerek Mısır hükümetinin yükümlülüklerini yerine getirmesi için ivedilikle harekete geçmeye ve yaptırımlar uygulamaya davet ediyoruz.” çağrısında bulunuldu…

The post İHOP’tan Mısırdaki İnfazlar Durdurulsun Çağrısı… appeared first on Sivil Sayfalar.

Adayların fotoğrafsız İngilizce ve Türkçe öz geçmişlerini ve Türkçe bir niyet mektubunu, konu satırında Ref: SM1702 referans koduyla, ik@amnesty.org.tr adresine göndermeleri isteniyor.

Yukarıda belirtilen şekilde yapılmayan başvurular kesinlikle değerlendirmeye alınamayacaktır.

Pozisyonun sorumlu olduğu alanlar ve pozisyonun gerektirdiği beceri ve deneyim için tıklayın.

Ayrıntılı bilgi için tıklayın.

Kaynak: siviltoplum.la

The post Af Örgütü içerik ve sosyal medya iletişim sorumlusu arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.