Ben, psikolog Esma Çetin. Özel bir danışmanlık merkezinde çalışıyorum. Çalışma hayatımın yanı sıra 2014 yılında meydana gelen Soma Maden Faciası ile Türk Psikologlar Derneği travma biriminde aktif olarak gönüllü çalışmalara destek vermeye başladım. SomaDa projesi ile maden faciasında hayatına kaybeden kişilerin yakınları ve etkilenenlere psikososyal destek sağlamak için Balıkesir-Dursunbey’de uzun süre görev aldım. Daha sonra, 10 Ekim Ankara Gar Patlaması Sonrası Psikososyal Destek Çalışması, 5 Ocak İzmir Adliyesi Terör Saldırısı, İzmir-Muğla Yolu Trafik Kazası ve bu yılın başında gerçekleşen 24 Ocak Elazığ Depremi Psikososyal Destek Çalışması ve KORDEP (Koronavirüs Online Ruhsal Destek Programı) çalışmalarında gönüllü olarak hem sahada hem de koordinasyon ekiplerinde destek verdim. 

Son olarak 30 Ekim’de Ege Denizi Depremi sonrasında hızlıca başlattığımız psikososyal destek çalışmasında, sahada ve koordinasyon ekibinde gönüllü uzman olarak destek verdim. Şu anda Türk Psikologlar Derneği İzmir Şubesi’nin yürüttüğü ve Sivil Toplum Destek Vakfı ve Türkiye Mozaik Foundation’ın sağladığı deprem destek projesinde proje koordinatörü olarak görev almaktayım.

Türk Psikologlar Derneği’nin faaliyetleri hakkında bilgi verir misiniz?

Türk Psikologlar Derneği faaliyetlerini mesleki faaliyetler ve toplum yararına gerçekleştirilen faaliyetler olmak üzere temel olarak iki başlık altına yürütüyor.  Mesleki faaliyetler arasında meslek haklarının korunması için yapılan çalışmalar, savunuculuk faaliyetleri, bilimsel toplantı, kongre vb. düzenlemek sayılabilir. Toplum yararına gerçekleştirilen faaliyetler ise koruyucu- önleyici çalışmalar ve müdahale çalışmaları olmak üzere yine iki ayrı başlıkta yürütülüyor. Koruyucu- önleyici faaliyetler kapsamında, halka açık konferanslar, paneller, eğitim programları vb. düzenleniyor ve diğer STK’lar ile ortak çalışmalar organize ediliyor. Müdahale çalışmaları kapsamında ise doğrudan ruh sağlığı sağaltım ihtiyacı bulunan kişi ve gruplara hizmet sağlanıyor. Depremden etkilenen kişilere sağladığınız psiko-sosyal destek de müdahale çalışmalarımız kapsamında değerlendiriliyor.

Deprem Destek Hattı ve Çalışana Destek Grupları 

Sivil Toplum için Destek Vakfı’nın deprem acil destek fonu kapsamında desteklenen STK’lar arasındasınız; projenizden söz edebilir misiniz?

30 Ekim Ege Denizi depreminin gerçekleştiği akşam itibariyle çalışmalarımıza başladık. Geçmiş yıllarda Türkiye’de yaşanan depremler ve diğer psiko-sosyal destek çalışmalarında yer alan deneyimli meslektaşlarımızla ilk etapta ihtiyaçların belirlenmesine ve çalışmanın nasıl yürüteceğine dair bir şema oluşturduk. 

1 Kasım tarihi itibariyle sosyal medyadan psiko-sosyal destek çalışması için gönüllü psikolog çağrısına çıktık ve 8 Kasım tarihinde yoğun başvurudan dolayı gönüllü başvurumuzu sonlandırdık. Toplamda 2460 gönüllümüz deprem için gönüllü olarak destek vermek istediğini bildirdi.

Bunun yanı sıra 3 Kasım itibariyle Türk Psikologlar Derneği, İzmir Şubesi-Travma Birimi gönüllüleri olarak çadır alanlarında bulunmaya başladık. Toplam 70 gönüllümüz ile 6 ayrı çadır alanında 13 Kasım tarihine kadar gerek bireysel görüşmeler gerek psikolojik ilk yardım grup çalışmaları ile depremzedelere destek vermeye devam ettik. 13 Kasım tarihinden sonra COVID-19 virüsüne yakalanan kişi sayısının artması nedeniyle hem çadır alanlarında bulunan depremzedeleri riske atmamak hem de gönüllü olarak destek veren uzmanlarımızı gözetmek adına sahadan ayrılıp, çalışmalarımızı pandemiyle tanıştığımız ve deneyim kazandığımız çevrimiçi (online) platforma yönelttik. 13 Kasım’dan bu yana çalışmalarımızı çevrimiçi ortamda sürdürüyoruz. 

Pandemi sürecinin başında açtığımız sabit hattı deprem sonrası Deprem Destek Hattı olarak kullanmaya başladık. Kasım ayından bu yana Aile Çalışma ve Sosyal Hizmet Bakanlığı ve sahada Türk Kızılay ile koordineli olarak yürüttüğümüz bu çalışmada, başlangıçta çadır alanlarında ve daha sonra oluşturulan konteyner alanlarında yaşayan kişiler ile irtibatımızı hiç kesmedik. Çalışmamız tabii ki sadece alanlarda bulunan kişilerle sınırlı değil, depremden etkilenen ve korkuları tetiklenen herkese destek vermeye çalışıyoruz. 

245 Gönüllü Uzman ile 1086 Bireysel Görüşme 

Proje çerçevesinde bugüne dek gerçekleştirdiğiniz faaliyetler neler?  

İzmir Büyük Şehir Belediyesi ve Karşıyaka Belediyesi ile yaptığımız görüşmelerin sonucunda, belediyelerimizin duyuru ve yayın konusunda verdikleri destek ile hem çalışmalarımız hem de deprem destek hattımız hakkında bilgi sahibi olan vatandaşımızın sayısının yaygınlaşacağını düşünüyoruz. 

Proje kapsamında yürüttüğümüz faaliyetlerin 12 ay boyunca devam etmesini planlıyoruz. Proje kapsamında yürüttüğümüz bu çalışmada, 21 Aralık 2020 tarihinde yayınladığımız rapora göre ,21 Aralık’a dek yaptığımız çalışmaları şu başlıklar altında özetleyebilirim; 

• Toplam 245 gönüllü uzmanımız ile 1086 bireysel görüşme gerçekleştirdik. 
• 14 ayrı oturumda “Çalışana Destek’’ grupları düzenledik. Bu grupların çoğu deprem sonrası arama kurtarma ekiplerinde görev alan kişilerden oluşuyor.
• 21 Süpervizyon Toplantısı düzenledik. Bu toplantılar ile çevrimiçi olarak depremzedelere destek veren uzmanlarımızı mesleki anlamda destekledik. 
• Çalışmaya İzmir’de yaşayan ve çalışmaya destek veren depremzede gönüllüler de katıldı. Bu sayede depremzedelerin özbakımlarına da bu şekilde katkı sağlandı. 

Depremin gerçekleştiği günden itibaren geçen ilk 30 günü ‘akut süreç’ olarak adlandırırız ve çalışmalarımızı akut müdahale programına göre planlar ve uygularız. İlk bir ayı tamamladıktan sonra, ‘travma sonrası müdahale’ programımız ile destek vermeye devam ederiz. 

Çalışmamız, kişilere yaşanan bu travmatik süreç sonrasında destek vermeyi ve travma sonrası stres tepkilerini anlamlandırabilmelerine yardımcı olarak uzun vadede travma sonrası stres bozukluğunun gelişmesine engel olmayı amaçlıyor. Çünkü biliyoruz ki travmatik yaşantılar sonrasında kimimiz kendi kaynaklarımızla bu durumun üstesinden gelebilse de kimimiz destek almaya ihtiyaç duyabiliyoruz. Buna travma alanında çalışan biz uzmanlar da dahil. Toplumun ruh sağlığını korumak ve desteklemek için biz uzmanların ruh sağlığını korumak ve mesleki anlamda desteklemek önceliğimiz olduğundan, çalışmamız boyunca gönüllü destek veren uzmanlarımız için süpervizyon grup çalışmalarımız devam edecektir

Eklemek istediğiniz başka bir husus var mı? 

Hazırladığımız bu projenin Sivil Toplum için Destek Vakfı tarafından onaylanması ve desteklenmesi, alanda çalışan psikologları ve Türk Psikologlar Derneği İzmir Şubesi olarak bizleri oldukça motive etti. Bu çalışma için gönüllü olan tüm öğrenci ve meslektaşlarımıza, çalışmamızı destekleyen Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na, İzmir Büyük Şehir Belediyesi’ne, Karşıyaka Belediyesi ve Türk Kızılay’a son olarak da çalışmanın süreğen bir hale gelmesini destekledikleri için Sivil Toplum için Destek Vakfı’na ve Turkey Mozaik Foundation’a ayrıca teşekkürlerimizi sunmak isteriz.

The post İzmir Depreminden Etkilenenler için Psikososyal Destek Çalışmaları Devam Ediyor!  appeared first on Sivil Sayfalar.

Travma Çalışmaları Derneği nasıl bir çalışma yapısına sahip? 

Mesleki ve sosyal anlamda bir şeyler paylaşan bir ekip çıktı oradan ve ilk defa “Anadolu Travma Çalışma Günleri” isimli etkinlik düzenlendi. Çok sayıda akademisyenin konuşmacı olarak katıldığı bu etkinlik dernekleşme sürecini hızlandıran önemli bir basamak oldu. 

TÇD olarak neler yapıyoruz, öncelikle mümkün olduğunca travma alanında düşünüp konuşmayı mümkün kılacak platformlar yaratmaya ve bu multidisipliner alanda kolektif çalışmanın önemine vurgu yapmaya çalışıyoruz. Bu amaçla iki kongre, bir belgesel dizisi, on sekiz söyleşi düzenledik. Bunlarla beraber bu alanda çalışan çok sayıda sivil toplum kuruluşu ve meslek örgütünün temsilcileri ile beraber katılım göstereceği “Türkiye’de Travma Çalışmak” başlıklı bir etkinlik düzenledik. 

Düzenli olarak düzenlediğimiz toplumsal travma söyleşileri,  sivil hareketliliğinin az olduğunu düşündüğümüz için tasarladığımız bir projeydi. Yola bir grup ruh sağlığı çalışanı olarak çıktık ancak farklı disiplinlerden birçok insanla bir araya gelip interaktif bir çalışma ortaya koyduk. Bu seride tutulamayan yaslardan edebiyatta travmaya, çocuk travmasından sinemada travmaya  kadar birçok konuyu konuştuk. Katılımların yüksek olması bu konunun konuşulma ihtiyacını ve kişilerin temasta kalma arzusunda olduğunu da gösteriyor.

Travmayı görünür kılmak gerekiyor. Travma döneminde ‘’iyileşmeyi/onarılmayı’’ mümkün kılan şey daha çok konuşmaktır. Daha çok sembolize olmasını sağlamaktır. Mesela -iyileşme diyoruz ama travma bir hastalık değil aslında, anormal bir duruma verilen normal bir tepkidir. Eğer konuşamaz, sümen altı edersek boynumuza kement olur.

Dernek olarak multidisipliner ve kolektif çalışmanın önemine vurgu yapıyorsunuz. Bunu biraz detaylandırır mısınız? Travma üzerine nasıl bir çalışma yürütülmeli, nasıl işbirlikleri kurulmalı?   

Türkiye’de psikososyal destek faaliyetlerinde bulunanlar bir afet ya da kitleleri etkileyen olağan dışı durum meydana geldiğinde ruh sağlığı çalışanları olarak meslek örgütlerimiz aracılığıyla hızlıca bir araya geliriz. Mesela Suruç Psikososyal Dayanışma Ağı olarak başlayan bir oluşumun parçasıydık. 10 Ekim’de Ankara Garı’nda gerçekleşen patlamadan sonra Psikososyal Dayanışma Ağı’na dönüştü. Türkiye İnsan Hakları Vakfı (TİHV), Türk Tabipler Birliği (TTB), Türkiye Psikiyatri Derneği (TPD), Türk Psikologlar Derneği (TPD), Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği (SHUDER), Çift ve Aile Terapileri Derneği (ÇATED), Toplumsal Dayanışma İçin Psikologlar Derneği (TODAP) ve Travma Çalışmaları Derneği (TÇD) Psikososyal Dayanışma Ağı İstanbul bileşenlerini oluşturmuştu. alanda çalışan insanlar birbirleriyle hızlıca haberleştiler ve bir koordinasyon süreci başladı. Bu koordinasyonun akabinde taziye ziyaretleri ve ihtiyaç değerlendirme çalışmaları yapıldı, olaydan doğrudan veya dolaylı olarak etkilenen bireyler için bilgilendirme broşürleri hazırlandı. Hem Türkçe, hem Kürtçe olarak hazırlanan bu broşür ve kitapçıklar yaygınlaştırıldı. Travma sonrası kişiler erken dönemde hangi psikolojik tepkileri veriyor, baş etmek için neler yapmalı, hangi durumda ileri bir destek için uzman yardımına başvurmalı gibi sorulara cevap veriyordu bu kitapçıklar. Böylece birçok kişiye ulaşılmış oldu PSDA’nın bu çalışmaları sayesinde. Ağın üyelerine de eğitimler verildi bu süreçte, onları da koruyacak bir sistemle yürütüldü çalışmalar. Süreci değerlendiren toplantılar yapılarak deneyimler raporlaştırıldı. Şu an olası bir travma afet ve kriz durumunda yeniden faal duruma geçebilecek donanımı ile beklemede olan, kıymetli akademisyenlerin, klinisyenlerin ve STK’ların bir arada olduğu büyük emekler vermiş bir oluşumdur

Ortaklaşarak ve bir arada faaliyet yürütmenin önemli ve daha hızlı aksiyon almayı mümkün kıldığını düşünüyoruz. Bu sebeple dayanışma ağlarının içinde olmak, çalışmaların parçası halinde olmayı oldukça önemsiyoruz.

Sizin çalışmalarınız ve gözlemlerinize göre Türkiye’de travma çalışmaları ne durumda? Eksik gördüğünüz yanlar neler ve bunları telafi etmek için neler yapılmalı? 

Bir kere bir aradalıklara ve işbirliklerine net şekilde ihtiyacımız var. “Nasıl”ı bir adım sonrası ama “biz bunu nasıl çözeriz”in cevabı; birlikte ve el ele. Başka bir yol bilmiyoruz. Bir araya gelmeli, birbirimizi işitmeliyiz. Birlikte hareket etmeliyiz. Başka türlüsü mümkün değil. Birey olarak hepimizin yapacağı şeyler var, hem de tüm kimliklerimizle yapabileceğimiz şeyler var. Ben bir psikolog olarak da bir aktörüyüm bunun, bir kadın olarak, bir anne olarak, bir öğrenci olarak, bir eğitimci olarak ve bir insan olarak aktörüyüm. Her kimliğimizle her yerde yapabileceğimiz şeyler var. 

Travmayı görünür kılmak gerekiyor. Travma döneminde ‘’iyileşmeyi/onarılmayı’’ mümkün kılan şey daha çok konuşmaktır. Daha çok sembolize olmasını sağlamaktır. Mesela -iyileşme diyoruz ama travma bir hastalık değil aslında, anormal bir duruma verilen normal bir tepkidir. Eğer konuşamaz, sümen altı edersek boynumuza kement olur. Bugün Ermeni halkının, bunca yıl üzerinden geçmesine rağmen -travma dediğimiz kuşaklar arası aktarılıyor çünkü- kimlik mücadelesinin devam ediyor olması bundan. 

1999 depremi ile birlikte sahada travma çalışmaları ve Türkiye’de travmaya dair daha çok konuşulmaya başlandı. Birçok sivil toplum kuruluşu ve meslek örgütleri psikososyal çalışmaların parçası oldu. O günden bu yana önemli çalışmalar yapıldığını düşünüyoruz. Özellikle meslek örgütlerimiz Türk Psikologlar Derneği ve Türkiye Psikiyatri Derneği sahada interaktif ve bütüncül bir çalışmanın önemine her seferinde vurgu yaparak psikososyal bir çalışmanın tüm gerekliliklerini sağlamaya çalışmıştır.

Bizler ne yazık ki başımıza gelenlerle travma çalışmayı öğrendik. Belki de dünyada en iyi travma çalışan ekip ülkemizde faaliyet gösteriyor. Herhangi bir olay olduğunda hızlıca harekete geçen ve ilk 24 saat içinde sahaya ulaşan uzmanlarımız var. Eksikler elbette ki var. Özellikle bürokratik akıştaki zorluklar. Sahada çalışma koşullarının iyileştirilmesinde geç kalınması gibi nedenler çalışmaları zorlaştırabilmektedir. 

Doğal afetler ya da kitleleri olumsuz etkileyen kaza, saldırı vs gibi durumlarda nasıl bir çalışma programı izliyorsunuz? 

Türkiye’de psikososyal destek faaliyetlerinde bulunanlar bir afet ya da kitleleri etkileyen olağan dışı durum meydana geldiğinde ruh sağlığı çalışanları olarak meslek örgütlerimiz aracılığıyla hızlıca bir araya geliriz. Derneğimizin kaynaklarını, insan emeğini göz önünde bulundurarak neler yapabileceğimizi hızlıca gözden geçiriyoruz. Oluşturulmuş ağ ve platformlarla ortak hareket ederek katkı sunmayı öncelikli tutuyoruz. Farklı sivil toplum kuruluşları ile sürekli iletişimde kalarak ihtiyaçları belirlemede destek oluyoruz. Saha çalışmalarına, psikososyal destek çalışmalarında, organizasyon ve koordinasyon kısmında gönüllülerimizle dahil oluyoruz. Bu süreçte dayanışma ağı ya da meslek örgütlerimizin aracılığıyla devletin ilgili kurum ve bakanlıklarıyla irtibatta kalıyoruz. Özellikle sahada işlevsel olmayan kalabalığın oluşmaması için koordinasyon çok önemli. Bir çatı altında hareket etmek, alana çıkan her bir kişinin benzer psikososyal müdahale yolları konusunda bilgilendirilmesi, sahada karşılaşılacak zorluklara karşı bilinçlenmesi, duygusal ve fiziksel zorluklarda uzmanın dayanma gücünü bilmesi önemlidir.

Çocuklar ya da yaşlılar yetişkin bireylere göre travmatik olaylardan daha fazla etkilenme riskine sahipler. Bunun dışında da travmatik stres belirtileri oluşmasını kolaylaştıran risk faktörleri bulunuyor ve bunlar aynı zamanda travmatik strese bağlı bozuklukların süreğen hale gelmesinde de etkili olabiliyor.

Sizce özellikle son yaşanan doğa afetler toplumsal psikolojide nasıl bir travma yarattı? Bu nasıl aşılabilir?  

Kitleleri etkileyen, yaşamın olağan akışını sekteye uğratan durumlar olarak tanımlayabiliriz. Bireysel travma nasıl bireyin gündelik yaşantısını etkiliyor, işlevselliğini bozuyorsa, toplumsal travmalar da aynısını toplumlara ya da toplumun çeşitli kesimlerine aynısını yapıyor. Sadece olayı yaşayanlar değil aynı zamanda olayla özdeşleşenler de etkileniyor. Örneğin İstanbul’da, 2016 çok zor bir yıldı. Türkiye’de her zaman terör vardı belki ama en burnumuzun dibine geldiği zamanlardan biriydi 2016. O gün Atatürk Havalimanı saldırısında orada değildik ama yine de evlerimizde ‘evet, ben de orada olabilirdim’ dedik. Bir özdeşleşim kurduk. İnsanlar o dönemde toplu taşıma araçlarına binmekte güçlük çektiler. Sadece o olaydan etkilenenler değil, sadece onların yakınları değil, sadece gözlemleyenler değil -bunları vurguluyorum çünkü travma tanımında bunlardan bahsedeniz- orada olmayan toplumun diğer özdeşleşen kesimi de etkilendi. Toplumsal travma dediğimiz şey budur sanırım. 

Toplumsal travma yaratacak olaylar ortaya çıktığında beraberinde ortak bir travmadan da söz etek mümkün mü?

Toplumsal düzeyde cereyan etmiş travmaları kişiler ve toplumlar aslında meşrebine göre yaşıyor. Kimisi daha çok etkileniyor kimisi bir diğeri kadar değil. Kişinin kaynakları, yaşam ve siyasi pratikleri, dayanma gücü birkaç belirleyici neden. ‘Yok saymak, olmamış gibi davranmak da bazen bir baş etme biçimi olabiliyor. Neticede yaşadığımız yere, toprağa olan güvenlik algımız zedelendiğinde birçok şey bizim için artık daha tahammül edilemez hale geliyor. Örneğin patlamanın olduğu yerde bulunmadınız ve bundan birincil düzeyde maruz kalmadınız ama ‘’ya orada olsaydım, ya sevdiklerimden biri orada olsaydı, ya tekrar patlama olursa’’ gibi endişelerle toplumsal travmanın tezahürlerini kendi yaşamımızda farklı düzeyde ve şiddette yaşamaya başlayabilirsiniz. 

Eğer travmatik olaylar hala yaşamımızda tüm gücüyle devam ediyorsa ve kendini tekrar tekrar gösteriyorsa önlemler almaya başlıyoruz. O yerlere gitmemek gibi. Kalabalık alanlarda bulunmamak gibi mesela. 

Travma ister toplumsal ister bireysel düzeyde olsun illa duygusal yıkımla sonuçlanmak zorunda değildir. İyileşerek ve güçlenerek de çıkılabilir bu süreçten. Yaşadıklarımız dayanma gücümüzü aştığında travmatize oluyoruz ama toplumsal dayanışma, ötekinde anlaşıldığını hissetmek buradan güçlenerek de çıkmamızı sağlayabiliyor. 

Doğal afetler sonrası bireysel olarak akut stres tepkileri verebiliyoruz. Çünkü kontrolümüz dışında ani ve beklenmedik – her ne kadar bir gün depremin olacağını biliyor olsak da- bir olay yaşıyoruz. Entelektüel düzeyde biliyor olmak, depremin ne olduğuna dair sonsuz bilgi de edinsek o an birçoğumuz için endişe vericidir. Eğer bireysel olarak stres tepkilerimiz uzun süre devam ediyorsa, yaşam pratiklerimizi yapamaz hale getiriyorsa profesyonel bir destek alınmalıdır. Toplumsal olarak kaygı beraberinde güvensizliği de getiriyor. Vakti zamanında yapılaşma ve kentleşmeyle ilgili önlemlerin alınmamış olmasını ve hala alınmadığını bilmek kitlesel bir çaresizliği yaratabilir. Bireysel önlemlerin önemini ve pratiğini arttırmaya çalışan kişi daha büyük bir önlem planında yetersiz kalıyor ve ilk kafamızı çevirdiğimiz yer ‘’devlet’’ oluyor. Devletin ne yaptığı ya da ne yapacağına dair bilgi edinmeye çalışıyoruz. Gün içinde bizde ve kişiler arası ilişkilerimizde gündemimiz deprem oluyor. Zaman geçiyor, gündem yerini başka bir şeye bırakıyor ta ki yeni bir doğal afet kendini hatırlatana kadar.

Çocuk, yetişkin ve yaşlılarda travma deneyimleri ne ölçüde farklılaşıyor? Yaş dışında travma deneyimlerimizi etkileyen unsurlar –genel hatlarıyla- neler?  

Travmatik yaşam olaylarının herkeste aynı etkiye neden olmadığını biliyoruz. Travmatik bir deneyimin kişilerde travmatik stres tepkileri oluşturmasını kolaylaştıran bazı etmenler var. Çocuk ya da yaşlı olmak da bu etmenlerden bazıları. Çocuklar ya da yaşlılar yetişkin bireylere göre travmatik olaylardan daha fazla etkilenme riskine sahipler. Bunun dışında da travmatik stres belirtileri oluşmasını kolaylaştıran risk faktörleri bulunuyor ve bunlar aynı zamanda travmatik strese bağlı bozuklukların süreğen hale gelmesinde de etkili olabiliyor. Kabaca diğer risk etmenlerinden bahsedecek olursak kadın cinsiyete sahip olmak, bekar, dul ya da boşanmış olmak, azınlık üyesi olmak, yoksulluk veya düşük sosyoekonomik düzey, düşük eğitim düzeyi, içedönüklük gibi bazı kişilik özellikleri, çocukluk çağında maruz kalınan travmalar, kişisel veya ailesel psikiyatrik öyküye sahip olmak ve kişinin mevcut bulunan başa çıkma mekanizmalarının yetersiz olması şeklinde sıralayabiliriz. Çevresel olarak tıbbi, psikolojik, sosyal hizmetlere erişimin güç olması ve sosyal kaynaklara erişimin güç ve yetersiz olduğu durumlar da risk etmeni olarak değerlendirilebilir. Ancak elbette bunların da dışında yaşanan travmatik olayla ilgili bazı belirleyici etmenler de var. Örneğin insan eliyle gerçekleşen travmatik olaylar doğa kaynaklı gerçekleşen travmatik olaylara göre; kasıt ile gerçekleşen travmatik olaylar da kaza ile gerçekleşenlere göre daha örseleyicidir. Aynı zamanda travmatik olayın süreğen, yani zamana yayılan biçimde ve tekrarlayıcı nitelikte olması tekil bir olay olmasına göre kişi üzerinde bıraktığı etkide anlamlı bir farka sebep olmaktadır.

Bireysel olarak travma yaşamış kişilerin yapabilecekleri neler var? Travma üzerine çalışan STK’lara mı başvurmalı, psikolojik destek mi almalı? 

Doğal afet ya da herhangi beklenmedik, ani bir travmatik olaydan sonra akut stres tepkileri verebiliriz. Kaygı, korku, iştah ve uyku bozuklukları gibi. Bu tepkiler anormal bir duruma karşı verilen normal tepkilerdir. Ancak bu stres tepkileri artık uzamış ise ve hayatınızın akışını devam ettiremez bir hale getirmişse yani okula, işe gidemiyor, sürekli kaygılı, korku içinde hissediyorsa kişi bir psikolog ya da psikiyatri uzmanından yardım almalıdır. Bu alanda gönüllü destek veren biz ve bizim gibi STK ve meslek örgütleri vardır. Herhangi bir travmatik olaydan sonra bir araya gelen sivil toplum kuruluşları olaydan etkilenmiş kişilere ücretsiz psikolojik destek sağlamak için duyuru çıkmaktadırlar. Aynı zamanda olayın yaşandığı bölgeye giderek olaydan doğrudan etkilenmiş kişilere destek kanalları oluştururlar.

The post “Travmayı Görünür Kılmak Gerekiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.

10 Şubat Cumartesi
09.00 – 11.00 Travma Psikolojisi – Prof. Dr. Tamer Aker
11.15 – 13.00 Sahada Psikososyal Çalışma – Uzm. Psikolog İbrahim Eke
14.00 – 15.45 Kayıp ve Yas Çalışmak – Dr. Psikolog Hatice Güneş
16.00 – 17.45 Çocukluktan Yetişkinliğe, Ebeveynden Çocuğa: Travmatik Yaşantılarla Çalışma – Uzm. Psikolog Ceyda Yılmazçetin

11 Şubat Pazar
09.00 – 11.00 Travmada Psikodinamik Terapi – Prof. Dr. Cem Kaptanoğlu
11.15 – 13.00 Tramvada Bilişsel Davranışçı Terapi – Yrd. Doç. Dr. Psikolog Emel Stroup
14.00 – 15.45 Travmada Aile Çalışmaları – Dr. Psikolog Yudum Akyıl
16.00 – 18.00 İkincil Travma ve Travma Çalışan Terapistin Öz Bakımı – Dr. Psikolog Serap Altekin

Son başvuru: 19 Ocak 2018
Eğitim katılım bedeli: 525 TL
Mekan: Cezayir Toplantı Salonları

Başvurmak için tıklayın.

Facebook etkinlik sayfası için tıklayın.

Kaynak: siviltoplum.la

The post Travma Çalışmaları Derneği’nden ‘Travmada Müdahale Yöntemleri’ Atölye Çalışmaları appeared first on Sivil Sayfalar.

Travma Çalışmaları Derneği‘nin 21 Kasım’da onuncusunu düzenleyeceği etkinliğin  teması: Kitlesel Travma ve Toplumsal Algı. Söyleşide  Prof. Dr. Gökhan Malkoç ve Doç. Dr. Ayşe Devrim Başterzi konuşacak

Tarih: 21 Kasım 2017 – 19.00
Mekan: Cezayir Toplantı Salonları
Adres: Hayriye Cad. 12 Galatasaray/Beyoğlu 34425 İstanbul

Ayrıntılı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

The post Toplumsal Travma Söyleşileri: Kitlesel Travma ve Toplumsal Algı appeared first on Sivil Sayfalar.

Tarih: 23 Ekim 2017 – 19.00
Mekan: Cezayir Toplantı Salonları / Hayriye Cad. 12 Galatasaray/Beyoğlu 34425 İstanbul

Ayrıntılı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

The post Toplumsal Travma Söyleşileri: Kimliklerin ihlali ve travma appeared first on Sivil Sayfalar.

VAN, ANTEP VE SOMA’DA KULLANILDI

Sosyolog Başak Temel’in sosyalekran.com adresindeki programına katılan Budak, mağdur ve yakınlarına yönelik gönüllü terapi çalışmasının detaylarını şöyle anlattı: “Açılımı göz hareketleriyle duyarsızlaştırmadır. Nöro-biyolojik ve fizyolojik yöntemdir. Tüm terapi yöntemlerinden daha hızlı, kesin sonuçlar aldığımız, Dünya Sağlık Örgütü’nün onayladığı bir yöntem. Hap olarak nitelendirilir. Yani iyileşme çok hızlı oluyor. Genelde de travma yaşandığında kullanılır. EMDR Derneği olarak, Ankara’da meydana gelen olayda, tüm Türkiye’den gelen insanlar vardı. İstanbul, Ankara, İzmir, yakınlarını kaybeden ya da tanıklık eden insanlara EMDR yöntemiyle yardım sağlanacak. Bunun için derneğe başvurabilirler. Önceki çalışmalarda çok yararı oldu. Örneğin Van depreminde, Antep olaylarında, en son Soma’da kullanıldı.”

Patlamada yaralanan ve yaşamlarını yitirenlerin yakınlarına gönülüllük esasına göre ekipler halinde çalışılarak terapi uygulayabileceklerini belirten Psokolog Budak, şöyle devam etti: “Kim, nerede ihtiyaç varsa, tamamen gönüllülük esasına dayalı olarak, o ekipler bir süre belli bir yerde konuşlanacak. Ya da İnsanlara nasıl ulaşılacaksa belirlenip yardım sağlanacak. Genelde bireysel bir terapi yöntemidir. Ama grup olarak da uygulanan ve kısa süreli çözüm alınan bir yöntem, burada da grup olarak destek sağlanacak. Gerektiği durumlarda da tabii ki bireysel destek hizmeti sunulacak.” ANKARA, (DHA)

Konuyla ilgili ayrıntılı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

The post Ankara katliamı mağdurlarına gönüllü travma terapisi appeared first on Sivil Sayfalar.