Filmde oyuncu olarak yer alan, geçmişte Olacak O Kadar dizisinde yer almış New York’ta yaşayan Türkiyeli oyuncu Denise Türkan,  Pembe Hayat’a filme giriş sürecinden pek çok konuya kadar açıklamalarda bulundu.

Denise Türkan filmin Arnie’si olacak

Türkan, filmde nasıl yer aldığını şöyle açıklıyor:
“Death and Bowling; içinde benimde oyuncu olarak yer aldığım Los Angeles yapımı uzun metraj bağımsız bir sinema filmi. Proje bana ilk sunulduğunda ben filmin ağırlıklı olarak trans oyuncularla çekilmek istendiğini bilmiyordum. Bir gün New York’taki ajansım beni aradı ve filmden bahsetti. Film düşük bütçeli yola çıktığı için oyuncuların genelde Los Angeles ikametli olduklarını, fakar başrollerin diğer şehirlerden de olabileceğini, bunu için ödenenek ayırdıklarını söyledi. Benim de başrollerden biri olan “Arnie” isimli karakter için seçmelere katılacağımı söylediler. New York’ta olduğum için video kayıt yaparak seçmelere katıldım. 10 gün sonra rol için seçildiğimi bildiren bir e-mail aldım.

“Trans karakterleri natrans kişilerin oynamasına bir tepki”

Oynayacağı karakterin “Arnie” isimli iki çocuklu, ancak kısa zaman önce çocuklarından biri hayatını kaybetmiş butch bir lezbiyen olduğunu belirten Türkan, şöyle ekliyor:
“Ben ajansıma “Ama ben trans bir kadınım, bu rol benim için olur mu? Natrans bir oyuncuyu oynatırlar diye düşünmüştüm” dedim. O zaman bana filmin amacının Amerikan ve dünya sinemasında ve TV dizilerinde trans karakterleri natrans oyuncuların canlandırdığını, buna tepki olarak böyle seçildiğini, trans oyuncuların da natrans karakterleri oynayabileceğini göstermek olduğunu söyledi. Ayrıca kamera arkasında da trans erkek ve kadınların çalışacağını söylediler. İlk set günümde gördüm ki kamera önü ve arkası yaklaşık 40 trans bireyden oluşuyordu. Tabii ki sadece trans bireyler yoktu, LGBTQ ve heteroseksüel bireyler de kamera arkası ve önünde görev alıyordu. Yani kocaman bir aile olmuş ve sadece işimize odaklanmıştık.”

Türkan aynı zamanda filmin başrolündeki iki trans erkek karakterini trans erkeklerin oynadığını, diğer natrans karakterlerin trans ve natrans kişiler tarafından oynandığını ekledi.

“En güvende hissettiğim setti”

“Filmde orta yaşlı lezbiyen kadınlardan oluşan bir bowling takımının hikayesi, onların aşkları, hayatları ve kayıpları anlatılıyor. Hüzünlü bir hikaye. Yazar ve Yönetmen Lyle Kash 1 yıldan fazla bu proje üzerinde çalışmış. Mezun olduğu California Institute of the Arts’tan büyük destek görmüş.”

“Çok profesyonel bir ekiple çalıştık. Şimdiye kadar en huzur duyduğum, kendimi en güvende hissettiğim setti. Etrafımda onlarca LGBTQ birey, bana kendimi güvende hissettirdi. Hatta LGBTQ olmayan gerek oyuncu olsun gerek kamera arkası çalışan olsun, gayet uyumlu bir şekilde çalışıldı. Kimi zaman zorlu şartlarda çekim yaptık. Dedim ya film çok hüzünlü ve bazı sahnelerde hep birlikte ağladık, dağıldık.”

“Bir oyuncu olarak mutlu ve tatmin olarak ayrıldım”

“3 gün sonra Arizona sınırına yakın bir çölde çekim yaptık. Sıcak bir yana kum fırtınaları işimizi baya engelledi. Ama ekibin ve yönetmenin profesyonelliği sayesinde o zor günleri de çabucak bitirdik. Film için 1 ay Los Angeles’ta kaldım ve oradan bir oyuncu olarak mutlu ve tatmin olmuş olarak ayrıldım. Film tamamen 2020 Şubat ayında bitmiş olacak ve Berlin Film Festivali’nde gala ile gösterime girmeye hazırlanıyor. Sonrasında Los Angeles, New York ve Cannes gibi büyük festivallerde gösterilecek.”

Film çekimi için Amerika genelinde bir yardım kampanyası başlatıldığını belirten oyuncu, filme yapılan yardımlardan da bahsetti:
“100.000 dolara yakın para yardımı yapıldı filme. Elde hazır olan parayla birlikte yeterli bütçe oluşturulmuş oluyordu ve bu para filmin beklenenin üstünde kaliteli ve profesyonel bir iş olmasını sağladı.”

Türkan son olarak dileğini paylaştı:
“Bir trans oyuncu olarak bir gün kendi ülkemde de oyuncu olan trans arkadaşlarımla birlikte böyle büyük ve destek gören bir projeye imza atabilmek dileğiyle?”

Kaynak: Pembe Hayat

The post Trans Karakterleri Natrans Kişilerin Oynamasına Bir Tepki: Death and Bowling appeared first on Sivil Sayfalar.

Pembe Hayat LGBTT Dayanışma Derneği’nin bu yıl 10. kez düzenlediği 20 Kasım Nefret Suçu Mağduru Transları Anma Etkinlikleri, 18 Kasım Cumartesi günü başlıyor.

Her yıl verilen “Dilek İnce Nefret Suçları ile Mücadele Onur Ödülleri” bu yıl Seyhan Arman’ın “Küründen Kabare” oyunu sonrasında sahiplerini bulacak. “Küründen Kabare” oyunu ise ücretsiz izlenecek.

Etkinlik programı şöyle:

18 Kasım, 14:00 – 18:00

LGBTİ’lere Beden Atölyesi

Yürütücü: Baran Ergenç

19 Kasım, 14:00 – 18:00

LGBTİ Harekette Trans Görünürlüğü: Örgütleniyoruz!

20 Kasım, 15:00 – 16:30

Nefret Sarmalında Trans İntiharları

Konumacılar: Koray Başar, Özgür Gregorsamsa, Janset Kalan

17:00 – 18:30

Yerel Yönetimler Dönüşüyor – Konak ve Akdeniz Örnekleri

Konuşmacılar: Elif Tuna Şahin (Akdeniz Belediyesi), Demet Yanardağ (Konak Belediyesi)

19:30

Tiyatro: Küründen Kabare (Seyhan Arman)

Üç gün sürecek etkinliklere katılmak ve detaylı bilgi için sosyalhizmet@pembehayat.org adresine e-posta atabilirsiniz.

Kaynak: KAOSGL

The post Ankara’da 20 Kasım Nefret Suçu Mağduru Transları Anma etkinlikleri appeared first on Sivil Sayfalar.

Başvuran adaylar arasından 20 kişi, coğrafi dağılım, konuyla ilgililik ve motivasyon gibi kriterler göz önünde bulundurularak seçilecek ve Yaz Okulu’na davet edilecektir.  Bu yaz okulunun temel hedefi, hukuk fakültesi öğrencilerinin cinsiyet eşitliği konusunda farkındalığını artırmaktır.  Yaz Okulu boyunca, cinsiyet eşitliği, toplumsal cinsiyet, ayrımcılık, uluslararası hukuk ve ulusal hukukta cinsiyet eşitliği gibi konular ele alınacaktır.

Yaz Okulu’na 7-12 Ağustos 2017 tarihleri arasında 5 gün süreyle tam katılım göstermek gerekmektedir. Etkinlik mekanı daha sonra katılımcılara bildirilecektir. Yaz Okuluna katılmaya hak kazanan katılımcılarının konaklama, yeme-içme ve ulaşım masrafları RWI Türkiye Programı tarafından karşılanacaktır.

Başvuru için son tarih 4 Temmuz 2017 saat 18:00’dir. Detaylı bilgi ve her türlü sorularınız için ilkem.altintas@rwi.lu.se ve sebnem.kenis@rwi.lu.se adreslerine e-posta gönderebilirsiniz.

Ayrıntılı bilgi ve başvuru için tıklayınız.

The post Raoul Wallenberg Enstitüsü Cinsiyet Eşitliği ve Hukuk Yaz Okulu appeared first on Sivil Sayfalar.

Kitapçık boyutlarında 40 sayfadan oluşan yayında; LGBTİ temel kavramlara,aile-okul-sosyal çevre odağında açılma sürecine, cinsiyet geçiş sürecinin nasıl başlatabileceğine, hastane sürecine, hukuki sürece dair bilgi veriliyor.

Eğitim,çalışma hayatı ve Türkiye hapishanelerindeki cinsiyet geçiş sürecinin ele alındığı bu yayında, trans kadın ve erkeklerin ve ailelerinin deneyimlerine yer veriliyor.

Hollanda Krallığı İstanbul Başkonsolosluğu İnsan Hakları Fonu ve Sivil Düşün AB Programı kapsamında, Avrupa Birliği desteği ile hazırlananan yayın, basılı olarak SPoD ofisinden temin edilebileceği gibi, www.spod.org.tr üzerinden yayınlar bölümünden online erişim sağlayabilirsiniz. Yayının kurumunuza gönderilmesini rica ediyorsanız e-posta ya da telefon yoluyla SPoD’a ulaşabilirsiniz.

Cinsel sağlık, psikolojik destek, cinsiyet geçiş süreci, cinsel yolla bulaşan hastalıklar, açılma zorlukları, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim tabanlı şiddet ve ayrımcılık konularında; 0850 888 5428 / 0850 888 LGBT numarası üzerinden SPoD danışma hattını hafta içi her gün (resmi tatiller hariç) 13.00-19.00 saatleri arasında arayabilirsiniz. Ayrıca; danisma@spod.org.tr adresine sorularınızı iletebilirsiniz.

The post SPoD’un geçiş sürecine yönelik hazırladığı “Cinsiyet Geçiş Kılavuzu” yayını çıktı appeared first on Sivil Sayfalar.

Kaos GL Derneği, 2017 yılında Türkiye’de işlenen homofobi ve transfobi temelli nefret suçlarını izlemek için bir araştırma yürütüyor. Araştırma, lezbiyen, gey, biseksüel, trans ve intersekslere (LGBTİ) dönük insan hakları ihlallerinin raporlanması için kullanılacak.

Araştırma sonucunda elde edilen bilgiler analiz edilerek cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği temelli nefret suçlarına dair 2017 yılı raporu hazırlanacak. Rapor, ulusal ve uluslararası kuruluşlar ile paylaşılarak Türkiye için her bakımdan yeterli bir nefret suçları mevzuatı ve politikası geliştirilmesi için harcanan çabalara katkıda bulunacak.

Araştırmaya katılmak için tıklayınız.

Kaynak

The post 2017 Nefret Suçları Araştırması başladı appeared first on Sivil Sayfalar.

“Amacımız biraz da değmek, dokunmak, birbirimizden haberdar olmak, bu baskı ortamında birbirimizden kopmamak. Bunu da müzik yoluyla sağlamaya, güçlendirmeye çalışıyoruz. Bugüne kadar birçok yöntemi denedi LGBTİ’ler ve kadınlar, direnmenin birçok türünü sergilediler. Müzik bunlardan biriymiş, bunu keşfettik biz de.”

 Mersin’deki 7 Renk LGBT Derneği’nin organize etmesiyle kurulan 7 Renk Korosu aynı zamanda Türkiye’nin ilk LGBT korosu. 11 dilde şarkılar seslendiren ve müziği dayanışmanın bir yöntemi olarak kullandıklarını belirten 7 Renk Derneği’nden Gizem Derin’le koronun öyküsünü konuştuk. Melis Kabasakal, Özlem Polad da 7 Renk Korosu’nun kendileri için anlamını paylaştılar.

-Koro fikri nasıl çıktı?

7 Renk Koro’nun kurulmasına geçen yıl ekim ayında başladı. OHAL sürecinin üzerimizde yeni yeni etkilerini göstermeye başladığı süreçlerdi. Açık alanlardan çok kapalı alanlara insanların geri çekildiği dönemlerdi. Bir arada olmaya ihtiyacımız vardı. İlk başlarda amacımız bir arada olmaktı. Haftanın en azından bir günü birlikte olup terapi olarak, birbirimize iyi gelip şarkı söyleyerek, müziği kullanarak rahatlamayı amaçlamıştık. Sonrasında fark ettik ki, birbirimize iyi gelmenin yanı sıra güzel de bir dert anlatma aracı müzik. O yüzden, nasıl yapabiliriz, nasıl edebiliriz üzerinde kafa yormaya sonradan başladık. Tırnak içinde kurumsallaşmaya başladı diyebiliriz. Sonrasında yalnızca LGBTİ korosu değil. Hem kadınların, hem LGBTİ’lerin, insan hakları savunucusu bir çok kadının da yer aldığı bir koro. Farklı örgütlerden, farklı hareketlerden arkadaşlarımız var, öyle de renkli. Sonrasında, bu kadar renkli ve çeşitliyken, haliyle dertler de fazla ve çeşitli, tek dilde olmaz dedik ve 11 dilde, söyleyebildiğimiz tüm dillerde, şarkılar söylemeye başladık. Zazaca, Kürtçe, Arapça, Gürcüce, Lazca, Farsça, Türkçe, Hintçe, Latince yani bir çok dilde, toplamda 11 dilde şarkı söylüyoruz. Bu 11 dilin biriside Lubunca, yani eşcinsel ve transların yıllardır Türkiye’de kullandıkları bir jargon.

-Repertuar seçiminde neye dikkat ediyorsunuz?

Genelde kadın temalı şarkılar söylüyoruz, dikkat ediyoruz ne söylediğimize yani. Şarkıların içinde nefret söylemi, cinsiyetçilik olmamasına özen gösteriyoruz. Uyarladığımız şarkılar da var. Mesela “Hayır”. Kendi gündemimize de “Keçe Kurdan” şarkısından uyarladığımız bir “hayır” şarkımız var. Burada da kadınların ve LGBTİ’lerin neden “hayır” dediğini anlatmaya çalıştık.

-Grubun üyeleri kimlerden oluşuyor?

Her yaştan, her etnik kimlikten, her cinsel ve cinsiyet yöneliminden insanlar var, kadınlar ve LGBTİ’ler oluşturuyor. Haftanın bir günü bir araya geliyoruz. Yan bir örgütlenme alanı koro bizim için. Önce bir arada olup kimin ne derdi, ne sorunu, ne sıkıntısı var, onları konuşuyoruz. Bu bağı da sıkı tutmaya çalışıyoruz. Yalnızca şarkı söylemek için bir araya gelmiyoruz. Bu süreçte aramızda tutuklananlar, gözaltına alınanlar, ailesiyle sorun yaşayanlar, özel hayatında sorunlar yaşayanlar oldu, bunları nasıl aşabiliriz diye düşünüp, birazcık dert ediniyoruz. Amacımız biraz da değmek, dokunmak, birbirimizden haberdar olmak, bu baskı ortamında birbirimizden kopmamak. Bunu da müzik yoluyla sağlamaya, güçlendirmeye çalışıyoruz. Bugüne kadar bir çok yöntemi denedi LGBTİ’leiler ve kadınlar. Direnmenin bir çok türünü sergilediler. Müzik de bunlardan biriymiş, bunu keşfettik biz de.

-Koro olarak hangi etkinliklere katıldınız şimdiye kadar?

Koroyu kurduktan sonra iki defa Ankara’ya gittik. Birinde Quir Fest açılışında sahne almıştık. Ardından Ankara’da Feminist Forum’da, Kadın Kadına öykü yarışmasında bir sahnemiz oldu. İstanbul’da da Koç ve Boğaziçi Üniversiteler’indeki festivallerinden, bazı öğrenci kulüplerinden konser davetleri aldık. Şu anda, onların organizasyonlarını bitirmelerini bekliyoruz. Cinsiyetçilik ve homofobi karşıtı tüm organizasyonları, olumlu yönde karşılıyoruz. Bu süreçte haver sitesi olan BBC Türkçe’de bir video haberimiz yayınlandı. Onunda dışında ana akım medyada bazı haber kuruluşlarından da haber teklifleri aldık fakat reddettiklerimiz de oldu. Çizgisini pek beğenmediğimiz ve bunu magazinsel bir boyutta ele alıp, bizi hedef olarak kullanacak diye düşündüğümüz bazı kanalları reddettik. Röportaj verdiğimiz kuruluşların çizgilerini önemsiyoruz. Çünkü durduğumuz yer politik bir yere tekabül ediyor. Bu yüzden bu görünürlüğü, doğru yerde ve doğru biçimde icra etmek istiyoruz.

-Hem medyada hem de sosyal medyada da yoğun ilgi gördü videolarınız ne gibi tepkiler alıyorsunuz?

Genelde ana akım veya ana akıma yakın yerlerde yapılan haberlerde, sosyalist çevre içinde de ana akım sayılabilecek mecralarda, röportaj ve haberlerin bizim çizgimiz dışında bir yerde haberleştirilmesi ve yaygınlaştırılmasına karşı bir duruşumuz var. Mesela Ötekilerin Postası gibi sosyal medya hesaplarında paylaşılıyor, biz de zaten bunu gönüllü olarak yapıyoruz. Yorumlarda genelde aynı deneyimleri yaşıyoruz; hakaret edenler, küfür edenler, buna karşı çıkanlar, nefretini dökenler oluyor. Ancak biz kendi içimizde bir karar aldık: Bireysel hesaplarımızdan, koro üyesi hiçbir arkadaşımız o yorumlara cevap vermeyecek. Çünkü o birebir, kişisel bir duruma dönüştüğü zaman bizim de canımızı sıkan bir noktaya gelebilir ama gerek yok. Ve şunu izliyoruz, gözlemliyoruz; o nefreti kusan insanların yorumlarının altına, yine bizim tanımadığımız bir başkası, başka bir dilde, ona yakın taraftan cevap veriyor. Yani bizim yerimize bizi savunuyor. Ama bu daha önemli tabi. Mesela ikiside sosyalist, yani karşısında durduğumuz bir görüşü yok ama birisinin düşüncesi LGBTİ konusunda katı iken, diğeri daha yumuşak ve anlayışlı. Anlayışlı kişi kendi bulunduğu yerden bir cevap yazabiliyor tabi. Bu çok çıktı karşımıza. Bu zemin bizim için gerçekten kıymetli. Yani olumlu da olumsuz da tepkiler alıyoruz. Görünürlük sorunu olan arkadaşlarımız var, belki bundan bahsetmemiz gerekiyor. Yani kameranın karşısında yirmi kişi duruyoruz ama kamera arkasında da bir on kişi mutlaka oluyor. Aramızda memur olanlar var, ailesine açık olmayan arkadaşlarımız var. Yani bu arkadaşlarımızın görünürlük sorunu var. Kamera önünde değiller ama tüm provalarımıza ve etkinliklerimize katılıyorlar.

Melis Kabasakal: Kolektif bir yapımız var

Melis: Koroda şeften bahsettik ama bir hiyerarşi oluşumu olarak görülüyor. Ancak kesinlikle öyle bir şey yok. Özellikle kolektif olmaya çalışıyoruz ki, çalışmalarımız sadece koro ile sınırlı kalmıyor. Mesela liseliler ile ders dayanışmasına giriyoruz, anlatabildiğimiz dersleri. Ailevi sıkıntıları olan arkadaşların ailelerini ziyaret ediyoruz. Bu kolektiften birkaç arkadaş o aileyi ziyarete gidiyoruz. Aldığımız kararlarda, yazılarla ilgilenenler, konserlerle ilgilenenler başlıklarıyla komisyonlarımız ilgileniyor. Yani mümkün olduğunca kolektif kararlar alıyoruz. Çoğu arkadaşımızdan güzel tepkiler alıyoruz. İşte dostluğu burada tanıyoruz, o samimiyeti burada görebiliyoruz diyen bir sürü insan çıktı. Yeni yeni tanıştığımız ama bizimle bir türlü iletişime geçemeyen bir sürü insan, bu şekilde bize geri dönüş yaptı. Gittiğimiz konserlere de, dayanışma için gitmeye çalışıyoruz. Böyle yardımcı olmaya çaba sarf ediyoruz yani.

Özlem Polad: Koro bir umut oldu

Öyle bir dönemdeyiz ki, bir şeylerden çekinir, bulunduğumuz ortamda insanlara güvenemez hale gelmiş durumdayız. İnançlarımızın zedelendiği, umutlarımızın kırılmaya çalışıldığı bir dönemden geçiyoruz. Ama bu koro bir umut oldu. Biz orada kolektif yaşamı görüyoruz, gerçekleştirebiliyoruz. Derdimizi müzikle anlatabiliyor olmak, bir şeyleri paylaşabiliyor olmak… Biz orada yaşamı ortaklaştırıyoruz yani. Hep beraber müzik yapmaya çalışıyoruz. Evet çok iyi değiliz, hepimizin sesleri çok iyi değil ama bizim derdimiz bu da değil. O şarkıları söyleyince, sesi kendisine göre kötü olan arkadaşlarla beraber tek bir ses oluyoruz. LGBTİ ve kadın korosu, kendi yaşamımı dahil ederek en özgür hissettiğim ortamdır. Kendimi en rahat hissettiğim de ortamdır yani. Mücadelenin bu şeklini de çok sevdim ben.

The post 7 Renk Korosu: Derdimizi müzikle anlatıyoruz appeared first on Sivil Sayfalar.