Ajans Press ve PRNet’in gerçekleştirdiği medya incelemesinde, konuyla ilgili yazılı basına yansıyan haber adetleri de belli oldu. Son bir yıl içerisinde trafik kazaları ile ilgili yazılı basına 18 bin 109 haberin yansıdığı tespit edildi.

Trafik kazaları özellikle bayram tatili dönemlerin yoğunlukta olurken, yazılı basına yansıyan haber adetleri de bu ekseriyette artış gösterdi. Özellikle alınan önlemler ve cezaların ise kazaların azalmasında büyük bir etkene sahip olduğu belirlendi.

The post 2018 Yılında Trafik Kazalarında 395 bin 192 Kişi Öldü appeared first on Sivil Sayfalar.

Sığırcıkların uçuşunu hiç izleme şansınız oldu mu? Yanıtınız ‘evet’ ise, şimdi yüzünüzde bir hayranlıkla hatırlıyorsunuzdur o dakikaları. ‘Hayır’ ise vereceğiniz cevap, önce şu aşağıdaki videoyu izleyin lütfen ve sonra da yazımıza devam edelim. Bir bisiklet yazısı beklemeyin, bu bir trafik yazısı: Yaya, bisikletli, engelli ve arabaların olduğu ve eşit haklara sahip oldukları, bu hakları kararınca kullandıkları bir trafik yazısı.

Velo-City 2017’nin üçüncü gününde insani bir dokunuşla trafik mühendisliği “traffic engineering with a human touch” başlığı altında kendine “cycling professor” diyen Amsterdam Üniversitesi’nden  Marco Te Brömmelstroet ve Londra Ulaşım Birimi’nden Brian Deegan’ı dinledik.

Kaldırımda el ele sevgilinizle, annenizle, babanızla yürüyorsunuz. İki kişilik genişlik var ve karşıdan biri geliyor. Ne yaparsınız? Ben ya da elini tuttuğum kişi, hangimiz soldaysak, sağa geçeriz (trafiğin sağdan aktığı yerlerde) ve karşıdaki kişi de biz de rahatça geçer, kimse kimseyi sıkıştırmaz. Karşıdaki kişinin elleri doluysa, çantalarını kendi hizasına çeker. Kaldırımda iki kişilik yer yoksa, birbirine yol verir. Bunları sözlü olarak yapmayız. Göz teması, beden ve hız algısı gibi kavramlar, hisler devreye girer ya da girmez ve çarpışmalar, sürtünmeler gibi rahatsız edici durumlar oluşur. Günü kimseyle çarpışmadan ya da karşıdaki kişinin size dikkat ettiğini (bir birey olarak saygı duyduğunu) görerek bitirirseniz, mutlu olursunuz. Ben olurum, zamanımı, çevremi, ilişkilerimi kaliteli isterim. Yaşamak istediğim sokaklar, fiziksel olarak beni zorlamayan (delik deşik olmayan, arabaların park etmediği kaldırımlar, uygun yükseklikteki geçitler vs.) ve insanların saygılı oldukları yerler. Günlük ulaşım ihtiyacımda kullanacağım yolu da buna göre seçerim. Bisiklet çünkü otobüste sıkış tıkış gitmek istemiyorum (Bisiklet maddesinde daha söyleyecek çok neden var ama böyle kalsın şimdilik). Ara sokaklar çünkü egzoz solumak istemiyorum. Vapur çünkü kitabımı okuyup muhteşem boğaz manzarası ile çayımı içebiliyorum. Yaya çünkü hem hareket etmiş oluyorum hem de bazı noktalarda çok daha hızlı. Şehrimi tasarlayan kişilerin de bunları düşünerek, şehrimi inşa etmelerini/düzenlemelerini bekliyorum.

Amsterdam’a gittiyseniz ya da internette dolaşan milyonlarca videodan birini izlediyseniz, o karmaşada yayaların ve bisikletlilerin yollarına birbirlerine dokunmadan devam ettiklerini görürsünüz. Hepsi birbirinden bağımsız ama bir o kadar da bağlantılı.

Marco diyor ki, “Bisikletlilerin davranışları araç sürücülerinden çok farklı. Peki, bu bize ne anlatıyor?” Arabanın içindeyken dış dünyaya kapalısınız. Ses, koku, dış sıcaklık vs. duymazsınız, bazen trafikte hareket eden diğer unsurları fark etmezsiniz bile. Hızınız insan üstüdür. Hız nedeniyle oluşan kazaların istatistiklerini internette kolayca bulabilirsiniz. Bir sürü şehir, artık hız limitlerini düşürüyor. Özellikle ortak kullanım alanlarında, insani hızlara çekiliyor. Arabada amaç “a” noktasından “b” noktasına gitmektir. Aradaki mesafede neler olduğu sizi ilgilendirmez. Sadece siz ve içinde bulunduğunuz, metalle kısıtlanmış alan vardır. Bisiklette ya da yaya iken ise yolun her noktasını hissedersiniz. Karşıdan gelenlerin gülümsemelerini, heyecanlarını görürsünüz, onlara karşılık verebilirsiniz. Durmak istediğiniz yerde durur, gitmek istediğiniz yoldan gider, isterseniz hemen yaya haline geçer, işinizi görür (tanıdıkla konuşmak, alışveriş yapmak, çiçekçiden gelen güzel kokuları içinize çekmek, kahvenizi içmek vs.) ve devam edersiniz, yani bulunduğunuz ortamla/toplulukla bir bağlantınız vardır.  Bu da şehri etkili, verimli ve de işlevsel yaşamanızı sağlar. Hayatınız kaliteli olur. Toplu taşıma kullanım ve yaya hallerini düşünmeyi size bırakıyorum.

Dünyanın en mutlu insanları, çocukları Hollanda’da diyor araştırmalar çünkü sosyal olarak arkadaşlarınıza, ailenize, topluluğunuza bağlı olan insanlar daha sağlıklı ve uzun ömürlü oluyormuş. Her gün fiziksel aktivite yapan, üstelik bunu yaparken sosyal olabilen insanlar. Yürüdüğünüz, bisiklet sürdüğünüz sokakları ne kadar severseniz, oraya o kadar bağlanırsınız. Kalitenin tanımı bu olsa gerek.

Sunumda bu sosyal temasın çok güzel bir örneği vardı. Amsterdam’da bir kavşaktan iki video. Birinde trafik ışıkları çalışıyor, diğerinde ise çalışmıyor. Çalışanı tahmin edersiniz, her şey olması gerektiği gibi işliyor. Trafik ışıklarının çalışmadığı şu videoya bakın:

https://twitter.com/fietsprofessor/status/872723673727332352

Kaos, düzensizlik yok. Akış devam ediyor! Öncelik kimin, herkes biliyor ve de buna gore davranıyor. Bunları o sosyal bağ içinde düşünmeden yapıyorlar. Akışın gösterimini (manifestations of flow) şöyle özetliyor Marco: Kendini düşünme (selflessness), zaman ötesi olma (timelessness) ve gayretsizlik (effortlessness).

Ekip (Marco te Brömmelstroet, Arne Gielen, Gertjan Hulster VE Jeroen Dirks) bir de film çekmiş “why we cycle” adında ve Hollandalılar’ın neden bisiklet sürdüğünü anlatıyor. Sağlık, çevre vs. değil çünkü bisiklet sürmek eğlenceli. Filmi bulabilirseniz mutlaka izleyin.

https://twitter.com/AsEasyAsRiding/status/874594380669124608

Şehirlerimizde daha çok sürücüsüz arabaya değil, arabasız sürücüye ihtiyacımız var. Dönüşlerde sola sinyal vermeye devam edersen, diğerleri de devam eder. (Emergence – meydana gelme, ortaya çıkma) İstanbul’un sokaklarını bisiklet ile düşünün  Sen başlarsan, komşun da başlayacak ve o hayallerdeki şehir gerçek olacak. Nasıl yapacağını bilmiyorsan, biz buradayız. İlk sürüşü beraber yapalım, bu tadı alınca, hayat güzelleşince o metal kutunun içine girmek!!

Brian, bu yazıda sana sıra gelmedi ama Londra’yı ziyaret edenler zaten yaptıklarınızı görecekler. Olmaz denilen şehirlerden  birinde, bisikletli ulaşım gerçek oldu. İstanbullu, sen ne bekliyorsun?

The post Şehrinizle nasıl bağlantıdasınız? appeared first on Sivil Sayfalar.

Dünyanın en büyük ve önemli bisiklet konferansı Velo-City 2017 notlarımı beş başlık altında topladım.* Velo-City üzerine yazımı okuduktan sonra Bisiklet Kampanyaları, Bisiklet Politikaları, Şehir Tasarımının Etkisi ve Bisiklet&Kadın başlıklı yazılarıma göz atabilirsiniz.

Avrupa Birliği Ülkeleri

European Cyclists’ Federation (ECF) Başkanı Manfred Neun, bisiklet kullanımının AB’ye ekonomik katkısını 513 Milyar Euro olarak açıkladı.

Bisiklet kullanımının sağlık harcamalarını düşürdüğünü biliyoruz ancak ekonomiye daha büyük başka bir katkısının “alışveriş” olduğunu öğrenince şaşırdım. Bisiklet kullanıcıları yılda 111 milyar Euro harcıyor ve alışverişlerini şehir dışına atılan alışveriş merkezlerinde  (AVM) yapmıyor, paralarını mahallelerindeki küçük esnafta harcamayı tercih ediyorlar. Küçük esnafı destekleyen ekonomik bir modelde, AVM’lere (bol çimento ve beton, uçsuz bucaksız otoparklar) gerek kalmıyor.

Hollanda demiryolları işletmesi, evden/işten tren istasyonuna yapılan yolculukların yüzde 40’ının bisikletle gerçekleştirildiğini açıkladı. First Mile/Last Mile olarak tanımlanan bu kısa yolculuklar için toplu taşıma sistemlerinin kapasitelerinin yükseltilmesine gerek kalmıyor, araç kullanımı düşürüldüğü için otopark sorunu ortadan kalkıyor. CO2 emisyonunun düşmesi de yanında bonus fayda oluyor.

Trafik yoğunluğuna çözümün yollardaki şerit sayısını artırmak olmadığını anlayan bir kaç “zeki” ülke trafik sıkışıklığının çözümünün bisiklet kullanımının yaygınlaştırılması olduğunun farkında. Akıllı telefon uygulamaları ile ulaşım konusunda alternatif ve sürdürülebilir seçenekleri sunarak, ulaşım amaçlı bisiklet yollarını bağlantılı hale getirerek ve bisiklet satın alırken vergi avantajı sunarak insanları bisiklet kullanımına özendiriyorlar. Trafikte geçirilen “ölü” zaman ortadan kaldırılıyor, bisiklet kullanıcıları sağlıklı bir yaşam tarzı benimsiyor ve hava kirliliğini önlemek için harcanan para azalıyor.

Hollanda‘nın bu konuda açıkladığı veriler:

• Sağlıklı Pedallar: Bisiklete binen kişiler daha az hastalanıyor ve rapor kullanıyor. Hasta raporu alınan günler sayısı 50.000 gün daha az, bu da 15,5 Milyon Euro ekonomik değer katıyor.
• Uzun Ömür: Bisiklete binen kişiler daha uzun yaşıyor ve bunun ekonomik değeri 8,3 Milyon Euro.
• Trafikte Geçirilen zaman Azalıyor: Trafik yoğunluğunun azalması 60.000 Saat tasarruf ettiriyor ve bunun ekonomik değeri 60 Milyon Euro.
• İklim Kontrolü: Bisikletliler sayesinde 40.000 ton daha az CO2 salınımı yapılıyor. Havanın kalitesine olumlu etkisinin ekonomik değeri 9,2 Milyon Euro.
• Toplu Taşıma Sisteminde Tasarruf: Daha çok bisiklet daha az otobüs, metro demek; 27 Milyon Euro tasarruf anlamına geliyor.

Kopenhag şehrinde de buna benzer bir deneyim görüyoruz. Otomobillerle tıkış tıkış sokakların önüne bisikletliler için daha hızlı ve iyi yol tasarımı ile geçtiler. Kopenhag’da şu anda bisiklet kullanım oranı yüzde 41. Kopenhag belediye Başkanı Morten Kabell, 2015 için hedeflerinin yüzde 50 olduğunu söyledi. Bisiklet kullanımının daha çok yaygınlaşması artan nüfus yoğunluğu, iklim değişikliği ile mücadele en etkin çözüm olarak görülüyor.

İspanya’nın Valencia kenti, Danimarka ve Hollanda’nın yolundan gitmeyi seçerek yaya ve bisikletli ulaşıma yatırım yapıyor. Yılın 300 günü güneşli olan bir şehirde bisiklet kullanmak, lapa lapa kar altındaki şehirlere göre çok daha kolay. İnsanların ulaşım alışkanlıklarını değiştirmek için yolları birbirine bağlıyor, bisiklet kurye hizmetini destekliyor, bisiklet festivalleri düzenliyor.

Bir de Asya’dan bir ülkeye bakalım. Filipinlerin başkenti Manila, plansız bir şekilde büyümüş. Şehirde yaşayan 24 Milyon insanın ulaşım ihtiyacını karşılayacak bir toplu taşıma sistemi yok. Yıllarca otomobil odaklı yatırımlar yaptıkları için pişman olmuşlar. Otomobille yol yapmak trafik sorununu çözmediği gibi  trafik sıkışıklıkları yüzünden çöpe atılan para Filipinlerin Gayri Safi Milli Hasılası’nın yüzde 4,6’sı. İnsanlar paralarının ortalama yüzde 20’sini ulaşım için harcıyorlar. Bisiklet ise bedava bir ulaşım aracı. Toplu taşımanın olmadığı noktalarda bisikletin yaygınlaşması için çalışıyorlar. Belediyeye çalışan şehir plancılarının ölçüm yapacak, veri toplayacak sistemleri yok; ulaşım plancıları sokağa çıkıyor ve gözlem yapıyorlar ama her şeyden önce işe bisikletle gidiyorlar.

Bikenomics Türkiye?

Dört gün boyunca dolu dolu bir programda altı salonda eş zamanlı yapılan oturumlardan birinden diğerine koştum ve üniversite profesörlerinden belediye başkanlarına, STK temsilcilerinden politikacılara bir çok konuşmacıyı dinledim. Birbirinden değerli bilgilerin ve deneyimlerin paylaşıldığı Velo-City Konferansında kimse “şöyle olur böyle olur” demiyor; herkes söylemlerini istatistiksel veriye ve raporlardan aldıkları rakamlarla destekliyordu.

Ülkeler ve şehirler arası karşılaştırma yapıldığında uzun listelerde Türkiye’yi görmemek oldukça üzücüydü. Yayaları, bisikletlileri ve şehir içindeki hareketlerini ölçmeden nasıl altyapı ve hizmet kararları alınabilir, tasarım ve planlama projelerinin başarı ve başarısızlıkları nasıl ölçümlenebilirdi? Metroya bisikletle binme yasağı kaldırıldıktan sonra yolcu sayısında artış oldu mu? Peki bisikletli yolcu sayısında nasıl bir değişiklik gözlemlendi? Bisiklet yolu yapılan yerlerin öncesi ve sonrası nasıl, kullanım durumları nedir? gibi bir çok soru var aklımda…

*Pınar Pinzuti tarafından kaleme alınan yazı, kendi izniyle blogundan alınmıştır.

The post Velo-City 2017 | Bikenomics: Bisiklet İyi Güzel Ama Kaç Para? appeared first on Sivil Sayfalar.

Konya Bisiklet Sporunu Kalkındırma Derneği’nin tarihçesinde, Konya’da bisiklet sporunun 1920’lerden itibaren başladığı ve 1923’den itibaren  de bisiklet yarışlarının yapıldığı belirtiliyor. İlk veledrom (pist bisikleti yarışı için yapılan tesis), 1949’da Konya’da yapılmış. (Konya Şeker İşletmeleri bünyesinde kurulan Şekerspor Bisiklet Takımı şimdilerde TORKU bünyesinde halen yaşıyor)

Eski zamanlarda kullanılan “Velospit” kelimesinden değişime uğrayarak gelen “velespit” kelimesi de şehrin daha çok yaşlıları tarafından bisiklet için kullanılıyor.

Şehrin hemen her müsait noktasında belediye geniş bisiklet parkları oluşturmuş. Kullanıcılar bu parklardaki özel düzeneğe bisikletlerini bağlayıp, işlerine ya da alışverişlerine gidiyor. Hatta bisiklet parkları yetersiz bile kalıyor şehirdeki bisikletli sayısına oranla. Öyle ki şehrin birçok noktasında zincirlenmiş bisikletler görebiliyorsunuz.  Konya Büyükşehir Belediyesi de, yeni yapılan tüm yollar ile onarımı gerçekleştirilen caddelere bisiklet yolları yapıyor. Yoğun trafikte bisikletle ulaşımı emniyetli hale getirmek amacıyla belediye tarafından bugüne kadar 447 kilometre ayrılmış bisiklet yoluyla çok sayıda bisiklet parkı oluşturulmuş durumda.

Bisikleti olmayan Konyalılar ve turistler için belediyenin kurduğu bisiklet istasyonlarından bisiklet kiralanarak şehir turu yapılabiliyor. Konya merkezde 40 ayrı istasyonda bulunan 500 akıllı bisikleti kullanmak isteyenler nereden bisiklet alabileceklerini, nereye teslim edebileceklerini, istasyonda bisiklet ya da boş kilitleme alanı olup olmadığını Mobil Konya Uygulaması’ndan öğrenebiliyor, kiralama ücretini bankamatik kartları ya da ‘elkart’ ile yapabiliyor.

Bisiklet geleneğinin nesilden nesile aktarıldığı Konya’da gençlere bisiklet kullanımına dair sorular sorduk.

“Bisiklet bize kendi gücümüz ve imkânlarımız ile yolculuk yapma olanağı sağlıyor. Egzoz gazı, trafik stresi gibi araçların dayattığı sinir harbinden kurtulmamıza vesile Konya’da bisiklet kullanmak”

Konyalı bir öğrenci olan Hilal Akgül’in en büyük isteği şehrin erkeklerinin merkezi yerlerinde kadınların bisiklet sürmelerine dair eleştirilerin bitmesi ve rahatça şehrin her yerini bisikletiyle keşfetmek. Hilal’e göre bisikletin makam aracı olarak kullanıldığı hayalini kurmak hepimizi gülümsetiyor: “Konya yer şekilleri bakımından bisiklet sürmeye uygun bir şehir gerçekten. Kadınlar için sadece piknik ve kısır konseptli gezilerde kullanılıyor ama bir de onu makam aracı olarak düşünsenize! Konya Valiliği’ni bisikletiyle ziyarete gelen bir cumhurbaşkanı görmek, çok güzel bir tablo olmaz mıydı hepimiz için? Bisiklet bize kendi gücümüz ve imkânlarımız ile yolculuk yapma imkânı sağlıyor. Egzoz gazı, trafik stresi gibi araçların dayattığı sinir harbinden kurtulmamıza vesile Konya’da bisiklet kullanmak.” Hilal, daha yeşil ve sağlıklı bir Konya için farkındalık oluşturmak amaçlı bisiklet turlarının düzenlenmesini arzu ediyor.

“Trafik kuralları uygulaması disiplinli olmalı. Kadınlar için bu şehirde bisiklet sürmek zor. Genelde kısa turlar yapan kadınlar var yani en fazla beş-on kilometre dayanıyor ve sürekli şehir içi kullanıyorlar”

Sarı Gelin isimli bisikletiyle meşhur olan Konya Bisiklet Topluluğu üyesi Beyza Acun ise “Konya’yı her mevsimde bisikletle gezmelisiniz ve her mevsimde farklı bir huzuru olan bir şehir. Hem spora hem de doğaya karşı uyumlu bir memleket” diye anlatıyor ve Hilal gibi o da kadınlar için şehirde bisiklet sürmenin zorluklarından bahsediyor: “Konya’da bisikletliye saygısızlık hem yaşlısı hem de gencinde çok fazla… Trafik kuralları uygulaması disiplinli olmalı. Kadınlar için bu şehirde bisiklet sürmek zor. Genelde kısa turlar yapan kadınlar var yani en fazla beş-on kilometre dayanıyor ve sürekli şehir içi sürüyorlar fakat genelde saygısızlık ve yobazlık var”.  Konya’da bisiklet sürücüsü olarak talep ettikleri ise; bisiklet yolları ve bisiklet sürücüleri ile alakalı bilgilendirici kamu spotlarıyla bilbort afişleri ve gece bisiklet yollarının ışıklandırılması, oluyor.

“Bisiklet kullanımının iki farklı şekli var: Birincisi daha çok gençler arasında yaygın olan spor; ikincisi ise ilçe içi ulaşımı sağlamak amaçlı.”

Konya’nın Beyşehir ilçesinde yaşayan bir memur ve öykücü olan Yunus Meşe bisikleti profesyonel bir spor olarak kullanıyor daha çok. İlçesindeki bisiklet kullanımını ise şöyle anlatıyor: “Beyşehir ilçesinde bisiklet kullanımı açısından Konya merkeze benzer bir yoğunluk var. Özellikle gençler ve yaşlılar yoğun şekilde bisiklet kullanıyor. Burada bisiklet kullanımının iki farklı şekli var: Birincisi daha çok gençler arasında yaygın olan spor amaçlı; ikincisi ise ilçe içi ulaşımı sağlamak amaçlı. Her iki amaç için de Beyşehir uygun bir yapıya sahip. Kültürel olarak da ilçe insanları bisiklete ve bisikletliye alışmış durumda ama tam anlamıyla bir sıcaklık da sağlanmış değil. İlçenin bisiklet kulübü tarafından yapılan organizasyonlar (kamplı göl turu vb. ) bisikletin kullanımının yaygınlaşmasına olumlu katkı sağlıyor.”

Beyşehir’de yoğun bir bisiklet kullanımın olmasına rağmen ilçede bisiklet yollarının olmayışı Yunus gibi bisiklet sürücüleri için en temel problemlerden biri. “Araç sahiplerinin de taşıt yolu üzerinde bisikletlileri görmemesi ve saygı duymaması bisiklet kullanıcılarının can güvenliğini tehlikeye atan ikinci bir olumsuz durum.  İlçe kültür yapısının uygun ekipmanlar kullanılarak yapılan bisiklet sporuna yabancı kalması, zaman zaman bisikletlilerin sözlü ve fiili tacizlere maruz kalmasına da neden oluyor.  Olumlu anlamda söyleyebileceğim en güzel ve en önemli faaliyet ise Beyşehir bisiklet kulübünün bisiklet sporunu tanıtmak, sevdirmek ve yaygınlaşmasını sağlamak için yaptığı çalışmalar. Geziler, turlar, ilkokul ve ortaokul öğrencilerine yönelik yapılan projeler…  Bu çalışmalar sayesinde ilçe kültürü günden güne bisikletliyi biraz daha kabul edebilir hale geliyor.”

Tezhip sanatçısı Zeynep Özaltun da diğer bisiklet sürücüsü kadınlar gibi biraz şikâyetçi rahatça bisiklet sürememekten dolayı; “Benim Konya’dan beklediğim bisiklet süren bayanlara daha saygılı yaklaşılması. Toplum olarak bisiklet sürmeye çok farklı tanımlar yüklenmiş ve bu aşılmaz bir durum haline gelmiş. İstemeyene zorla diretilen bir durum değil elbet. Konya düz ova olduğu için bence her yere bisikletle gidilmeli. Aslında Konya bir tık ilerledi bu anlamda benim gözlemlediğim daha da değişeceğini düşünüyorum en azından temennim bu yönde; mesela bir keresinde posta dağıtıcısı bir bayan görmüştüm bisikletiyle bu çok hoş sevindiriciydi.”

“Konya’da genellikle bildiğimiz şey bir ailenin birden hatta ikiden fazla arabaya sahip olması, bu şartlar altında kimse bisiklet sürene bir şey diyemez”

Selçuk Üniversitesi öğrencilerinden Rukiye Nur Aydoğan ise bisikleti kiralayarak gezi ve eğlence amaçlı kullananlardan. “Konya’da genellikle bildiğimiz şey bir ailenin birden hatta ikiden fazla arabaya sahip olması, bu şartlar altında kimse bisiklet sürene bir şey diyemez zaten bisikletle her yerde rahatça dolaşıyorum. Bu kadar bisiklet yolu, bisiklet imkanına rağmen üniversite derslerine bisikletle gelene çok rastladığımı söyleyemem. Konya’da mesafeler uzak insanlara araba yerine bisiklet kullanmalarını sunmak pek mümkün değil. Ama kısa mesafelerde bisiklet istasyonları mevcut ve tabi ki alternatif bir dünya için tercih edilebilir.”

Konya’da büyüyen ve profesyonel olarak bisiklet yarışlarına katılan Mustafa Fak ise Konya dışında bisiklet sürmenin şaşkınlıkla karşılandığını söylüyor: “Konya halkı yıllardan beri gelen bisiklet kültüründen dolayı bisiklet kullanıcılarına alışmış durumdalar. Diğer şehirlerde de bisiklet kullanan bir bisikletsever olarak Konya’da bisiklet kullanmak birçok açıdan daha rahat olduğunu gördüm. Halk daha duyarlı ve bir bisikletli gördüğünde trafikte nasıl bir reaksiyon göstereceğini bilmektedir. Konya’ya bir sporcu olarak bakarsak antrenman yolu olarak birçok seçenek var. Uzun yıllar Konya’da yaşadım ve bisiklet kullandım. Bir süredir de farklı ve kalabalık bir şehirde yaşıyorum ve Konya’ya göre trafikte birçok sorunla karşılaşıyorum diğer sürücüler bir bisikletli gördüğünde uzaylı görmüş gibi tepki veriyorlar.”

The post ‘Velespit’ şehri Konya appeared first on Sivil Sayfalar.

https://www.youtube.com/watch?v=8qg-RZn2Mkc&t=18s

The post “Araç paylaşım sistemleri geleceğimizin önemli bir parçası” appeared first on Sivil Sayfalar.

https://youtu.be/uIDm0v4Hl_Y

The post Sürdürülebilir bir dünya için yaşam tarzımızı değiştirmemiz şart appeared first on Sivil Sayfalar.

.

The post Trafiğe ödüllü çözümler appeared first on Sivil Sayfalar.

24 yaşındayım ve hayatım boyunca Londra’da yaşadım. İngiliz ve Türk pasaportum var. Türkçe konuşabiliyorum fakat aksanım var. Profesyonel bir şekilde Türkçe yazamıyorum. İngilizce yazabiliyorum ve konuşabiliyorum.

Ortalama bir hayat standardına sahip olmak için (Türkiye’de) ihtiyacım olan aylık gelir nedir?

-İstanbul’dan Amerika’ya taşınmış biri olarak vurgulayarak söylüyorum. HAYIR, sakın yapmayın bunu

İstanbul’daki trafik İNANILMAZ DERECEDE kötü. Kötünün de ötesinde. Ne kadar kötü olduğunu hakkını vererek tanımlayamam bile.

İstanbul’u seven, İstanbul’dan başka yerde yaşayamayacağını söyleyen insanlarla karşılaşacaksınız. Onları görmezden gelin. İstanbul yalnızca orada en fazla birkaç hafta yaşayacaksanız ya da zengin bir turist olarak gelip günün sonunda Hilton ya da Hyatt gibi otellerde kalacak kaynağa sahipseniz iyidir.

Türkçe konuşmak iyi bir gelir elde etme şansınızı kötü etkileyecektir. Çeşitli nedenlerle, yurt dışından gelenlerin parası daha iyi. Diğer yandan, eğer isminiz Türkçeyse veya Türkçe konuşuyorsanız, oldukça nitelikli olsanız bile, niteliğinizin karşılığı olan saygıyı göremeyecek veya  parayı alamayacaksınız.

Güncelleme: 24 Şubat 2016 tarihli bu fotoğrafı paylaşmak istedim.

Bunlar, yaya geçidine girmek için merdivenleri kuyrukta bekleyen insanlar. Öncelikli otobüs (metrobüs) güzergahı orta şeritte bulunur, bu nedenle sokağın her iki yanına giden tek yol budur. Bununla birlikte, bu sıra dışı değil, günlük yaşam. Bu insanlar aslında şanslıdır – metrobüs sizi daha hızlı oraya götürür. Kendi arabanız olsaydı, trafikte çok daha fazla zaman geçirirdiniz.

Ancak yine de kendinizi aceleniz varken yukarıdaki gibi bir durumda bulmayı hayal edebiliyor musunuz?

Güncelleme: İstanbul’da Mart 2016 tarihli bir gazeteden çıkan başka bir trafik fotoğrafı.

“Metrobüs” hattı solda, birkaç taksi görülebiliyor. Orta ve sağda, aynı yönde iki ayrı yol bölümü bulunmaktadır. Ters yön sol kenarda ve çok görünür olmasa da, şeritlerin dolduğunu hala görebilirsiniz. Şeritlerin arasında duran insanları unutmayın. Bazıları trafikte duran arabalara eşyalar satan sokak satıcılarıdır. Diğerleri trafik hareket etmediği için arabalarından çıkmayı seçen sürücülerdir. Arka kısımda sarı / siyah çapraz çizgileri olan beyaz vanlar, “servis” otobüsleri ya iş yerlerinden ya da bürolardan sefer yapıyor ya da çocukları okuldan alıyor veya okula götürüyor. Sol tarafta görünen hız sınırı işareti, 70 km / saat gösterir.

Güncelleme: Bugün Türkiye’nin önde gelen entelektüellerinden olan İlber Ortaylı, 24 Mart 2016’da CNN’de yaşadığı bir TV şovunda İstanbul hakkında şunları söyledi:

“‘İstanbul güzel’ demek 95 yaşında bir kadının hala güzel olduğunu söylemek gibi bir şey. İstanbul’un sadece bir zamanlar güzel olduğunu söyleyebiliriz.” Ortaylı bu sözlerin ardından kontrolsüz gelişme yüzünden şehrin çirkin betonarme binalarla dolu olduğunu ve yeşil alan bulunmadığını eklemeye devam etti.

Güncelleme: Aşağıdaki görsel, 1 Nisan 2016’da İstanbul’da yapılan bir protesto. Protestocular, amaçları için ana arterleri bloke ediyor ve trafik yoğunluğunu İstanbul’un geniş bir bölgesinde durduruyor.

Güncelleme: Yayalar tarafından yoğun bir trafiğe kapatılmış yaya köprüsünden bir başka çekim

İstanbul’un her zamanki trafiğini gösteren başka bir fotoğraf

Güncelleme: İstanbul’un trafiği meydana gelebilecek hatalar için kesinlikle boş alan bırakmıyor. 12 Nisan 2016’da bir turnikede biriken kalabalık, İstanbul bölgesindeki geniş trafik trafiğini etkiliyordu.

Güncelleme: Orta şeritte metrobüslerden oluşan uzun çizgiye bakın!

Güncelleme: İstanbul gece trafiğinden bir görüntü:

Güncelleme: Terörle ilgili endişeler nedeniyle yollar sık sık kapanır. Şoförler şüpheli paketlerin kolluk kuvvetleri tarafından çıkarılmasını beklemektedir.

Güncelleme: Ve işte bunun sebebi İstanbul’da gerçekleşen bir maraton!

Güncelleme: Aşağıda, İstanbul çevresindeki otoyolların bir fotoğrafı gösteriliyor. Yollar sokaklara kadar sıkışıkmış durumda. Sol tarafta, üç araç acil durum şeritini kullanıyor. Bu yasa dışı bir şey ve yakalanırsanız büyük para cezası alırsınız.

Birleştirilmiş şeritler!

Büyük kaos!

Öğrencileri taşıyan okul servisleri

İnsanların otobüslerde ve yollarda sıkış tepiş olduğunu gösteren bir başka fotoğraf:

Aşağıdaki görsel 14 Mayıs 2016 tarihinden. Türkiye’nin başbakanının kızının düğün töreni vardı. Peyzajlı orta alanı geçen üç resmi aracı görebilirsin, bunlar düğün alayının bir parçası. (Eğer sıradan bir vatandaş olsanız bu tür bir ihlal nedeniyle tutuklanırdınız. Bu inanılmaz!)

Güncelleme: Aşağıdaki resim, 7 Haziran 2016’da, bir kamyon yolundan ayrılarak metrobüs hattına bir döküm makinesiyle bindiğinde, metrobüs hizmetini durduran büyük bir kazaya neden oldu. Yolcuların yürümeye başlamaktan başka seçeneği yoktu.

3 Temmuz 2016 Güncellemesi: Aşağıdakiler 9 günlük olan uzun bir dini tatil için İstanbul dışına çıkmaya çalışan insanlar – günün hangi saati olduğu önemli değil, şehir dışındaki yollar tıkanıyor:

Ve altyapı, fırtına sularını düzgün bir şekilde boşaltmak için yeterli olmadığından, trafik daha da zorlaşıyor; 5 Temmuz 2016’da 30 dakika süren yaz yağmurlarının sonucu aşağıdadır:

Kendi kendinize, “Eh, ben de metroya binerim” dediğinizi duyabiliyorum – bu da bir İstanbul metro istasyonunun bir görüntüsü. Sel sularının turnikenin yüksekliğine ulaştığını görebilirsiniz.

Güncelleme: 2016 yılında açılan üçüncü bir büyük asma köprü, ancak trafiği kısıtlamak için çok az şey yaptı:

Güncelleme: Metrobüs üst geçitleri o kadar yetersiz ki yolcular otoyolları geçmek zorunda kalıyorlar. 7 Kasım 2016 tarihli bir haberden.

Yazının orijinaline ulaşmak için tıklayın

The post İstanbul’a taşınmalı mıyım? appeared first on Sivil Sayfalar.