‘Faillere Cezai ve İdari Yaptırım Uygulanmalı’

Avukat Ülkü Şahin, gazetecilere yönelik saldırıların önlenebilmesi için faillere ciddi bir cezai ve idari yaptırımın uygulanması gerektiğine dikkat çekti. Cezasızlığın faillerin cesaretlenmesi ve saldırıların artmasında rol oynadığını belirten Şahin, “Düşünün ki TGS üyesi ve AFP foto muhabiri Bülent Kılıç boynuna basan polis memuruna ‘seni şikayet edeceğim’ dediğinde aldığı cevap ‘nereye şikayet edersen et’ olmuş. Her anı kayıt altına alınan böyle bir olayda fail olan polis bu derece pervasızca bunu dile getirebiliyorsa demek ki burada bir sorun var demektir” dedi.

Şiddeti gerçekleştiren faillerin bir yerden cesaret alıp korunduğuna değinen Şahin, “Gazeteci haber yaptığında senelerce hapis cezası alıyor ama gazetecinin canına kastedildiğinde ceza verilmiyorsa burada bir kasıt vardır. Uygulanmak istense mevzuatta bu hususta bir eksiklik yok. Önemli olan gazetecilere dönük saldırıları önleyecek bir iradenin olması” şeklinde konuştu.

‘Gazeteciler Hem İktidarın Hem de İktidar Yanlısı Grupların Hedefinde’

Avukat Zelal Pelin Doğan, halkın özellikle kamuoyunu ilgilendiren tartışmalara katılımının sağlanmasının demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir nitelik olduğuna değinerek, “Bunun için kamuoyunu ilgilendiren tartışmalara ilişkin her türlü fikir ve bilginin yayılabilmesi, halkın da bunlara ulaşabilmesi gerekiyor” dedi.

Doğan, kamuoyunu ilgilendiren konularda bilgi ve fikir vermenin büyük ölçüde basının görevi olduğunu söyledi. Bu görevin kuşkusuz hemen her konuda haber yapmayı içerdiğini belirten Doğan, “Özellikle ülke gündemini etkileyen olayları haberleştiren gazeteciler hem iktidarın hem de iktidar yanlısı grupların hedefinde oluyor” diye kaydetti.

Gazetecilerin işlerini yapmalarını engelleyen kamusal tedbirlerin ve saldırıların hak ve özgürlükler kapsamında sorunlar doğurabileceğine dikkat çeken Doğan, “Gazetecilere yönelik olarak gerçekleştirilen bu gibi eylemlerin engellenmesinde devletin negatif ve pozitif yükümlülükleri var. Devletin negatif yükümlülüğü özellikle kolluk kuvvetleri tarafından gazetecileri aşağılayıcı muameleye ya da cezaya tabi tutmama sorumluluğunu içeriyor. Devletin pozitif yükümlülüğü ise hem gazetecileri bu tür muamelelerden korumayı hem de bu gibi olayların etkili bir şekilde soruşturularak sorumluların tespitini ve cezalandırılmasını içeriyor. Yani polis fotoğraf çeken gazeteciyi dövemez demektir bu. Aynı zamanda polis, gazeteci fotoğraf çekerken herhangi bir kişinin ona saldırmasını da önlemeli, önleyemiyorsa yargı organları bu olayı soruşturmalı ve sorumluları cezalandırmalı” diye konuştu.

The post Türkiye’de Gazetecilik: ‘Saldırıları Önleyecek Bir İrade Olmalı’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Birçok gelişmiş ülkenin, olası bir ekonomik krizin önüne geçmek adına büyük kurtarma ve destek paketleri açıklandığını belirten Durmuş, “Sağlık hizmetinin görece daha az piyasalaştığı ülkelerin, salgının neden olduğu krizi daha rahat aştıklarını görüyoruz. Mart ayında ilk vakanın tespiti ile başlayan süreçte 17 Nisan’da işten atma yasaklandı. 1,5 aylık zaman da yaklaşık 1 milyon kişi işten atıldı. Peş peşe gelen sokağa çıkma yasaklarında işçiler hep çalışmak zorunda kaldı. Fabrikalarda çarklar durmadığı için vaka sayılarında da artışlar yaşandı. Salgının medya sektörüne yansımasına baktığımızda üç başlık altında yanıt verebiliriz. Gazeteler-televizyonlar-internet medyası, matbaalar ve basın özgürlüğü ihlalleri. Gazete ve internet siteleri çok kısa bir süre içerisinde evden çalışma modeline geçtiler. Fiziki olarak gazete binalarında bulunmamak gazetecileri büyük oranda korudu. Gelmekte olanı göremeyen ve gazeteler gibi adım atmayan televizyon kanallarında ise konuk yarışının bedelini gazeteciler ödedi. Sendikamızın tespit edebildiği kadarıyla Covid-19’a yakalanan gazetecilerin tamamı televizyon kanallarında çalışanlar oldu. Yaşanan vakalar ve sendikamızın konuya ilişkin açıklamalarının ardından televizyon kanallarında da tedbirler üst seviyeye çıkartıldı” diye konuştu.

“Evden çalışma biçimi esnek çalışmayı da beraberinde getirdi” diyen Durmuş, mesai kavramının büyük oranda ortadan kalktığını ve yıllık izne çıkma dayatmalarının da bu dönemde medya patronlarının en çok kullandığı yöntem olduğunu belirtti. 

Medya patronlarının bu dönemde görmezden geldiği çalışanların matbaacılar olduğunu belirten Durmuş, “Bütün gazete matbaalarının sendikasız işyerleri olduğu sektörde, çalışma sistemi aynı biçimde devam etti. Sokağa çıkma yasaklarının olduğu günlerde dahi matbaa çalışanları işe gitmek zorunda kaldı. Servislerde yüzde 50 doluluk kuralına uyulmasındaki aksaklıklar, yeterli maske, eldiven ve dezenfektan bulunmaması çokça duyduğumuz şikâyet ve sorunların başında geldi. Sendika olarak yaptığımız açıklamalar, görüşmeler ve işçilerin ısrarlı şikâyet ve talepleriyle birçok matbaada bu sorunları aşabildik. Ancak matbaalarda güvenlik önlemleri konusunda hâlâ yapılacak çok iş olduğunu söyleyebiliriz.” dedi.

Gazetelerin tirajlarında yüzde 40’a yakın bir erime yaşanırken, internet haber sitelerinin takibinde de bir o kadar yükseliş göze çarptı.

Vatandaşların, salgın sürecinde haberlere televizyon kanallarından ve internet medyasından daha çok ulaştığına şahit olduklarını belirten Durmuş, ”Buna rağmen gazeteler için Basın İlan Kurumu’nun ilan verme koşulunu (fiili satış adedi) koruması nedeniyle gazeteler baskıya devam etmek zorunda kaldı. Bu durum hem matbaa işçilerini tehlikeye attı hem de kâğıt israfını üst seviyeye çıkarttı. Son yıllarda medya sektöründe dijitalleşmenin önemli bir boyut kazandığı görülüyor. Pandemi ile birlikte yeni bir boyut kazanacağını tahmin edebiliriz. Salgınla birlikte evden çalışma, evden konuk alma, dijital gazetecilik biçimleri önümüzdeki dönemde bütün bir sektörü değiştirmeye muktedir gözüküyor. Bu değişimin esnek ve güvencesiz çalışmanın adı olmaması, işten atmaların yaşanmaması için gazetecilerin sendikal örgütlülükten başka çareleri yok. Sendika çatısı altında bir araya gelecek, tek vücut olacak gazeteciler ancak yaşanan ve yaşanması muhtemel saldırıları püskürtebilir. Aksi halde patronlar karşısında tek tek hiçbir gazetecinin işini, ekmeğini koruyacak gücü olmadığını geçmişten çokça acı tecrübeyle biliyoruz.” dedi.

Gazetecilerin İş, Sağlık Güvenliğinin Sağlanmasında Sorunlar Yaşandı

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) Genel Sekreteri Sibel Güneş de koronavirüs salgınının yazılı basını hazırlıksız yakaladığını dile getirdi. Güneş, uzun yıllardır süren ve çözülmemiş sorunların bu salgınla daha da ağırlaştığına vurgu yaparak, “Tek tip gazeteci, tek tip habercilik anlayışı yaratma amacıyla iktidarın yarattığı ağır baskı, kağıt sıkıntısı, haber ajanslarına dayalı habercilik, ağır işsizlik sorunu, örgütsüzlük daha da görünür hale geldi” dedi. Güneş, bazı medya kuruluşlarının muhabir, foto muhabiri ve haber kameramanlarını iş yerine almayıp kapı önündeki konteynerlerde çalışmaya zorladığını hatırlattı.

Gazetecilerin iş güvenliği, sağlık güvenliğinin sağlanmasında sorunlar yaşandığına değinen Güneş, ”Dezenfektan, maske gibi basit ihtiyaçlar karşılanamadı. İş yeri güvenliği açısından eğitim çalışması yapılamadı. Koronavirüs salgını döneminde gazetelerin basımı, dağıtımıyla ilgili çok ciddi sorunlar yaşandı. Ekmek, su dağıtım için çalışma yapıldı ama gazeteler için bu yapılamadı. Matbaa çalışanları da sokağa çıkma yasağı kapsamındaydı. TGC olarak biz İstanbul Valiliği’ne konuyu ileterek matbaa çalışanlarının bu kapsamın dışına çıkarılmasını, gazetelerin bakkal ve küçük marketlerde de satılmasını önerdik. TGC’nin girişimiyle matbaa çalışanları için yasak kaldırıldı, gazeteler basıldı ama dağıtımda yine sorun yaşandı. Birçok kuruluş da maliyetleri azaltmak için bu süreç de dijital yayıncılık yapmayı seçti. Dünya çapındaki bir salgın, basının da yapmadığı ev ödevlerini tekrar gündeme getirdi” dedi.

“Basın Sektöründe Sendikalaşma Oranı Yüzde 5’i Geçmiyor”

Basın sektöründeki sendikalaşma oranının düşüklüğünü de paylaşan Güneş, editoryal bağımsızlığın da sağlanamadığını ifade etti. İktidar baskısı ve ekonomik sorunlar nedeniyle dar kadrolarla gazetecilik yapılmak zorunda kalınıldığını kaydeden Güneş, “Reklam gelirleri azaldı. İşten atılan birçok meslektaşımız oldu. Bu salgından sonra telifle evden gazeteci çalıştırma eğilimi artabilir. Devletin medya kuruluşlarına desteği, kısa çalışma ödeneği gibi seçenekler medya için yeterli olamadı. Yazılı basının bir bölümünün iktidara yakın durma çabası her dönemde olmuş. İktidarla kol kola yol alan iş insanlarının kurduğu, satın aldığı medya kuruluşlarından çıkan haber niteliğinden hep çok ciddi erozyon olmuş. Bugün de böyle. Vatandaşın beğenisini, satın alma duygusunu uyaran haberlerin sayısı azalıyor. Gazeteciliğin kamu yararı için, halkın haber alma ve gerçekleri öğrenmesi amacıyla yapıldığı gerçekliğinden uzaklaşmamamız gerekiyor. Basın sektöründe sendikalaşma oranı yüzde 5’i geçmiyor.  Editöryal bağımsızlık sağlanamıyor. Gazeteciler yoksul sınırında maaş alıyorlar ve iş güvenceleri yok. Gazetecilik patronla, iktidarın öfkesi arasına sıkışıyor. Ülkede demokrasinin yeşermesi için haberin serbest dolaşımına ihtiyacımız var. Türkiye Gazetecileri Hak ve Sorumluluk bildirgesine gazetecinin sorumluluğunu “gazeteci; basın özgürlüğünü, halkın doğru haber alma, bilgi edinme hakkı adına dürüstçe kullanır. Bu amaçla her türlü sansür ve oto sansürle mücadele eder. Gazeteci, önce halka ve gerçeğe karşı sorumludur. Bu sorumluluk kamu otoriteleri ve işverenine olan sorumluluklarından önce gelir. Bilgi ve haber ile özgür düşünce, herhangi bir ticari mal ve hizmetten farklı olarak toplumsal nitelik taşır. Gazeteci, ilettiği haber ve bilginin sorumluluğunu üstlenir. Gazetecinin özgürlüğünün içeriğini ve sınırlarını, öncelikle sorumlulukları ile meslek ilkeleri belirler” diye tarif ediyor. Gazetecilik bu değerlerden uzaklaştıkça hem tiraj hem de güvenilirliğini kaybediyor.” diye konuştu.

“BİK Aracılığıyla Medya Kuruluşlarına Faizsiz Krediler Verilebilir”

Sorunların çözümü için tüm medya çalışanlarının Basın İş Kanunu ile çalıştırılması gerektiğini kaydeden Güneş’in diğer çözüm önerileri ise şöyle: “Gazetecilerin fazla mesaileri düzenli olarak ödenmeli. İzinlerini düzenli kullanmaları sağlanmalı. Gazetecilerin TGC başta olmak üzere gazetecilik derneklerine üye olarak örgütlü dayanışmaya destek olması çok önemli.  Tüm medya çalışanlarının sendikalı olmasına ihtiyaç var. Devletin medya üzerinde baskı aracı oluşturmadan vergi ve sigorta ödemelerini ertelemesine ihtiyaç var. BİK aracılığıyla faizsiz krediler medya kuruluşlarına verilebilir. Medya kuruluşlarının İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile bu kanuna bağlı çıkarılmış tüm yönetmelik hükümlerine, ayrıca Sağlık Bakanlığı’nın açıkladığı tüm önlemlere uymak ve gazetecilerin yaşam hakkını korumakla yükümlü olduğunu unutmamalı.”

Asıl Kahramanlardan Biri de Gazeteciler

Uluslararası İnternet Gazeteciliği ve Gazeteciler Derneği (UİGAD) Genel Sekreteri Selçuk Taşdemir ise gazetecilerin daha çok hassasiyet beklediğini kaydetti. Basın kanununa tabi olmayan ama sahada aktif olan birçok gazeteci olduğunu aktaran Taşdemir, “Pandemi sürecinin asıl kahramanlarından biri de gazetecilerdir. Virüs bulaşan bir sürü gazeteci arkadaşımız oldu. Tedavi gördüler, kimilerinin de tedavi süreci devam ediyor. Bu süreçte hem yerel bazda hem hükümet bazında gazeteci arkadaşlarımıza maddi ve manevi destek verilmesi gerektiğini düşünüyoruz. Gazeteci demek sadece 212’ye tabi olan kişiler değildir. Kamuoyu görevini yerine getiren ve sahada aktif olan birçok gazeteci arkadaşımız çeşitli haklardan mahrum bırakılıyor. Yerelde kaymakamlık ve valilik ulusalda ise hükümet nezdinde fon yapılması gerekiyor. ” dedi.

İkinci dalga senaryolarının konuşulduğunu ve vakaların yeniden artışa geçtiğini hatırlatan Taşdemir, “Bu konuda vatandaşların sağlıklı bilgilendirilmesi adına gazetecilere büyük görevler düşüyor. Sağlık haberciliği özellikle bugünlerde çok öne çıktı. Doğru ve sağlıklı haber akışı sağlanmalıdır. UİGAD olarak gerek yönetim kurulu gerekse il temsilcilerimizle bu konularda çeşitli görüşmeler yapmaktayız. Gazeteciler görevini yaparken vatandaşlardan ve kurumlardan biraz daha hassasiyet bekliyoruz. Ulusal haberin asıl kaynağı olan yerel kaynaklar ve yerelde görev yapan gazeteciler için BİK, İletişim Başkanlığı gibi ilgili birimler nezdinde gazetecilere destek verilmelidir.” diye konuştu.

The post Pandemi Sürecinde Gazeteler ve Gazeteciler Birçok Alanda Sorun Yaşadı appeared first on Sivil Sayfalar.

Katılım için buradaki formu doldurarak kayıt yaptırabilirsiniz.

Seminerde uzun yıllar Hürriyet Gazetesi bünyesinde çalışmış deneyimli finans ve ekonomi gazetecileri yazar Jale Özgentürk, makro ekonomi uzmanı Şebnem Turhan, otomotiv uzmanı Emre Özpeynirci ve perakende ve spor ekonomisi uzmanı Ceyhun Kuburlu birer konuşma yapacak.

Tarih:     25 Kasım 2019, Pazartesi

Yer:     TGS Akademi

Abide-i Hürriyet Caddesi Blackout No: 211 C Blok Kat: 1A, 34381

The post MLSA’dan Ekonomi Gazeteciliği Eğitimi appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) Kadın ve LGBTİ Komisyonu’nun, Şubat 2018’de Türkiye’deki gazeteci kadınlarla gerçekleştirdiği sonuçları açıklandı.

Açıklamayı Türkiye Gazeteciler Sendikası Kadın ve LGBTİ Komisyonu’ndan Gülfem Karakaş ile Zeynep Yüncüler okudu.

Açıklamanın sonunda Türkiye hapishanelerindeki mahpus kadın gazetecilerinin durumu hatırlatılarak “Hiçbir gazetecinin mesleki faaliyetinden ötürü hapsedilmesi kabul edilemez” dendi.

Ankete 220 gazeteci kadın katıldı

Ankete katılan 220 kadın gazetecinin yüzde 47’si  yazılı basında, geri kalanları ise eşit bir dağılımla televizyon, internet, haber ajansında ya da freelance olarak çalışanlardan oluştu.

Ankette gazetecilere işyerinde ve sahada cinsiyet ayrımcılığı (ekonomik, emek gücü, evlilik, doğum) ve şiddet konusunda sorular soruldu.

Yüzde 55 ücret eşitsizliği yaşadığını söylüyor

Ankete göre, gazeteci kadınların yüzde 63’ü erkek meslektaşlarına göre daha az ciddiye alındığı, emeğinin daha az göründüğünü düşünüyor.

Yüzde 63’ü, bir diğer ifadeyle her 10 kadından 6’sı, “İş hayatımda cinsiyetim nedeniyle ayrımcılığa uğradım/uğruyorum” diyor.

Ayrıca katılımcıların yüzde 55’i “Benimle aynı işi/benzer işi yapan erkek çalışanlardan daha düşük ücret alıyorum” ifadesine az ya da çok katıldıklarını belirtiyor.

İş özel hayat dengesini kurmak zor

“Bu meslek 9-17 arası yapılmıyor sadece. Haber her saat yazılabiliyor, kaynak her saat arayabiliyor. Öyle olunca da özel hayattan çalınıyor, eşten çocuktan.”

Çalışma saatlerinin belirsizliği, iş yoğunluğu, fazla mesailer ve stresli çalışma koşulları nedeniyle, gazeteciler iş ve özel hayat arasındaki dengeyi kurmakta zorlandıklarını ifade ediyorlar.

“Çalışma saatleri ve iş yoğunluğu nedeniyle çocuğa vakit ayıramamak; hastalık gibi durumlarında işyerinden çıkamamak, kimi zaman 20 saati bulan çalışma saatleri nedeniyle özel hayatının olamaması…”

TGS Kadın ve LGBTİ Komisyonu “Gazeteci kadınlar, işyerindeki fazla mesailerin üzerine, işlerini de eve taşıyorlar ama evdeki tek ‘işleri’ bu değil. Bu yoğun temponun üzerine, ev işleri ve çocuk bakımı da kadınlardan bekleniyor. Ancak bu beklenti, işyerinde onlara karşı bir ayrımcılığa dönüşüyor” diyor.

“İlk olarak iş görüşmelerinde ‘Çocukla zor olmaz mı?’ sorusuyla karşılaşıyorsunuz. Daha da vahimi, evliysen ya da çocuğun varsa iş bulman çok zor.”

“Evlenirken ‘Sen şimdi yavrularsın, işe gelmezsin’ diyerek işten ayrılmam istenmişti.’’

“Yakında zengin koca bulursun’ diyerek, bu mesleğin kadınlara uygun olmadığını, evlenirsem sorunlar yaşayacağımı söyleyerek psikolojik baskı yaptılar.”

Çocuk sahibi olmak

Ankete katılanların yüzde 87’si çocuk sahibi olmanın meslek hayatını olumsuz etkilediğini ya da etkileyebileceği düşünüyor. Birçoğu, çocuk sahibi olduktan sonra meslek hayatına ara vermek durumunda kaldığını ya da mesleği bıraktığını anlatıyor.

Çocuk sahibi olduklarında tüm sorumlulukların kadınlardan beklenmesi, birçok meslek grubunda onlar için bir ayrımcılığa dönüşüyor. Ancak bu evlilik için geçerli değil. Evliliğin meslek hayatını olumsuz etkilemediğini/etkilemeyeceğini düşünenlerin oranı yüzde 42.

“Çocuğum oldu, doğum iznimin bittiği gün kovuldum.”

“Çocuklarıma bakmak için ara vermek zorunda kaldım, her seferinde daha düşük maaşla ve yeniden başladım. Benden daha düşük seviyedeki erkekler terfi alırken, ben yıllarca bekledim.”

“Kadın gazetecilerin özellikle hamilelik ve hamilelik sonrası işe alınmamasına ilişkin çok büyük bir baskı var. Bunu hamileyken işten atıldıktan sonra fark ettim. Daha sonra yaptığım görüşmelerde hamile gazetecilerin bir çoğunun işe devam etmediğini gördüm. Bu ciddi bir durum.”

 “Çoğu zaman fazla mesai yapmak gerekiyor, çocuk varken bu mümkün olmazdı.”

“Kreş imkanı olsaydı”

Devlet ve patronlar tarafından çocuğu olan çalışanlara kreş olanağı sağlanmaması, kadınları mesleğin dışına iten önemli etmenlerden biri.

Kadınların yüzde 93’ü “Bana kreş imkânı sağlansaydı iş hayatım olumsuz etkilenmezdi” diye düşünüyor.

Gazetecilere şiddette ilk sırada yöneticiler geliyor

Ankete katılanların yüzde 60’ı psikolojik şiddete ve mobbinge maruz kaldığını söylüyor. Sözlü, fiziksel, cinsel ve dijital şiddet de gazetecilerin karşılaştıkları sorunlardan.

Şiddet uygulayanlar arasında ilk sırada ise yöneticiler yer alıyor. Ankete katılanların yüzde 53’ü yöneticilerinden, yüzde 45’i çalışma arkadaşlarından şiddet gördüğünü söylüyor.

OHAL’de şiddet arttı

Şiddetin failleri arasında üçüncü sırada ise polis yer alıyor. Gazeteci kadınların yüzde 32’si polisten şiddet gördüğünü ifade ediyor. OHAL’in ilanından sonra bu şiddetin arttığı belirtiliyor.

“Özellikle OHAL ile haber takibi için çıktığımız sokaklarda haber kaynaklarımızın uğradığı polis şiddetine biz de bizzat maruz kalıyoruz.”

“Bir öğrenci eylemi sırasında, polis şiddetine maruz kaldım. Ardından bir polis memuru yanıma gelerek ‘Seni ana akım medyadan değil de alternatif basından zannettik. Özür dileriz’ dedi.”

Gazeteciler yaşadıkları şiddeti duyuramıyor

Ama gazeteci olmalarına rağmen, kadınlar bu şiddeti duyuramadıklarını ifade ediyor. Bu soruyu cevaplayan 153 kadından sadece yüzde 33’ü yaşadığı şiddeti duyurabildiğini belirtiyor.

Bir taraftan yaptıkları haberlerlerle cezasızlığı ifşa etmeye çalışırken, bir taraftan şiddet ve cezasızlığı kendileri de deneyimliyorlar.

“Bir televizyon kanalında, çalışma arkadaşımın sözlü saldırısına uğradım. Sorumlu kişiye bildirdim. Rapor yazmam istendi, yönetim kurulu toplantısında görüşelim, dendi. Raporu yazdım ama asla görüşülmedi. O kişi hala televizyonda çalışıyor ve hiçbir uyarı yapılmadı, özür dilenmedi. Bu kişinin gücüne ihtiyaçları varmış…”

“Mesleğimin farklı dönemlerinde mobbing, şiddet, ayrımcılık kategorilerine girebilecek farklı olaylar yaşadım. Beni en çok etkileyen ise 2015’ten beri devam etmekte olan bir şiddet olayı. Gazetede yazılarımı takip eden bir şahıs (erkek), bir yıldan fazla süredir telefonla taciz etti. Geçen yıl gazete binasına geldi, fakat içeri alınmadıı. Ardından da ev adresimi bularak evime geldi, kapıyı zorlayarak içeri girmeye, bana zarar vermeye çalıştı. Polis tarafından yakalandı, iki kamu davası açıldı. Davalar hala sürüyor. Saldırgan bu süre içinde hiç ceza almadı, tutuksuz yargılanıyor ve serbest. Mahkemeden avukatım aracılığıyla iki sefer uzaklaştırma ve koruma kararı çıkarttım, bu karar hala geçerli. Saldırganların şiddet ve taciz olaylarında hakimler tarafından her olayda ısrarla salıverilmesi, bir başka deyişle cezasızlık Türkiye’nin en büyük sorunudur.”

Kaynak: Bianet

The post TGS: Her 10 Gazeteci Kadından 6’sı İş Hayatında Ayrımcılığa Uğruyor appeared first on Sivil Sayfalar.