İzmir’in Torbalı ilçesinde çadırlarda yaşayan onlarca  Suriyeli mülteci, geçen hafta, yerel halkı tarafından saldırıya uğrayarak yerlerinden edildi.

İlçede, bir çocuğu dövdüğü iddia edilen Suriyeli gruba, mahalle sakinleri sopa ve tırpanlarla saldırmıştı. Biri ağır 30 kişinin yaralandığı olay sonrası kentteki yaklaşık 500 kişilik Suriyeli grup mahalleyi terk etmişti. Meskenlerinden ayrılmak zorunda kalan Suriyelilere insani yardım ulaştırmak için çalışan İmece İnisiyatifi Derneği gönüllüsü Gülsüm Postacı bölge halkının mültecilere yaşattığı koşulları ve onlara yönelik ön yargıların nedenleri anlattı.

“Torbalı halkının Suriyelilere karşı ön yargıları son derece güçlü”

-Torbalı’da neler olduğunu kendi gözlemlerinizle de anlatır mısınız?

Ben daha ziyade sonrasındaki süreçle ilgilendim. Aslında basında okuduklarınızdan daha farklı bir durum yok. Zaten Torbalı biraz karışık bir bölge. Suriyelilere karşı ön yargıları son derece güçlü. Birçok insan; bu insanların gitmesi gerektiğini, iş olanaklarının kesildiğini düşünen bir zihniyete sahipler. Dolayısıyla en ufak bir kıvılcım bile bu insanların toplu reaksiyon göstermelerine ve bu tarz saldırgan eylemleri gerçekleştirmelerine sebep olabiliyor.

“Yerlerinden edilen mülteciler, çiftliklerin kıyısında temel insani gerekliliklerden yoksun bir şekilde hayatta kalmaya çalışıyorlar”

-Peki yerlerinden, çadırlarından edilen Suriyeli mülteciler şu an nerede ve hangi koşullarda yaşıyorlar?

Yerlerini açıkçası güvenlik gerekçesiyle söylememeyi uygun buluyoruz. Torbalı civarlarında diyebilirim. Onlara ulaşabilmek için toprak yolda iki kilometre gitmek gerekiyor şu an. Daha önce çalıştıkları çiftlik sahibi bu insanlara sahip çıkmış. Tekrar orada bir yaşam alanı kurmaya başladılar kendilerine. Çadıra, yatağa ve temel besin maddelerine ihtiyaçları var. Zaten kötü olan koşulları iyice kötüleşti. Çünkü bu insanlar mevsimlik tarım işçiliği yapıyor ve tarım alanlarına yakın yerlerde yaşamaya çalışıyorlar. Çiftliklerin kıyısında temel insani gerekliliklerden yoksun bir şekilde hayatta kalmaya çalışıyorlar. Yerlerinden edilen Suriyeli mülteciler olay gerçekleştikten yarım saat sonra dernek başkanımızı arayıp bilgi verdiler. Halihazırda biz son bir yıldır bu insanların yeme içme ihtiyaçlarını karşılamak için çalışıyorduk. O yüzden güvenilir buldular bizi ve yardım istediler. Biz de geçen hafta pazar gününden bu yana düzenli olarak temel ihtiyaçları karşılamaya devam ettik ve edeceğiz.

-Yerel yönetimin bu süreç boyunca tavrı nasıldı?

Bir ay öncesinde jandarma ve yerel yönetim tarafından Suriyelilerin Torbalı’da yaşamamasına dair bir boşaltım yaşanmıştı fakat bu insanların gidecek yerleri yok. En önemlisi de geçici kimlik kartları yok çoğunun. Bunu almaları için bir ikametgah göstermeleri gerekiyor. Kaldıkları çadır alanları ikametgah olarak sayılmadığından, bu insanlar çalışmaya geliyor buralara.

Çalışma alanlarının yanlarına kurdukları çadır alanlarında yaşıyorlar. Kimlikleri olmadığı için tarım işçiliği yaparken de bir takım suistimallerle karşılaşıyorlar. Daha düşük ücretlerle çalıştırılıyorlar ve bir pazarın nesnesi haline geldiler. Getirildikleri bölgede arazi sahibi bile bu insanların burada konakladığından dahi haberi olmayabiliyor bazen. Çünkü onları bölgede çalıştırmaya getiren vatandaşlar bu insanları kandırarak, kendilerinden komisyon benzeri ücretler alarak bu arazilerde terk edip gidebiliyor.

-Kaç tane yerinden edilmiş Suriyeli mülteciden söz ediyoruz?

17 tane aile var. En küçük aile 10 kişiden oluşuyor diyebilirim. Çoğunluğu kadın ve çocuklardan oluşmak üzere yaklaşık 300-350 kişi diyebilirim. Aralarında hamile kadınlar ve hasta insanlar da bulunuyor.

“Medyanın yalan yanlış haberlerle pompaladığı önyargılar yüzünden insanlar da bu mültecilerin gitmelerini talep ediyor”

-Bu insanlara yönelik önyargılar kimler tarafından ve ne şekilde besleniyor sizce?

Basında Suriyelilere vatandaşlık verildiğine dair, maaş başlandığına dair, üniversiteye sınavsız girebileceklerine ve referandumda oy kullanabileceklerine dair bir sürü haber çıktı. Medyanın yalan yanlış haberlerle pompaladığı ön yargılar yüzünden insanlar da bu mültecilerin gitmelerini talep ediyor. Aslında politik bir tepki bu. Medya ve siyasi aktörler arasındaki çekişme bir şekilde göçmenlere nefret şeklinde ortaya çıkıyor. Yerel halktan sürekli benzer soruları duyuyoruz. “Bu insanlar neden savaşmadılar da kaçıp geldiler?”, “Neden sürekli doğuruyorlar?”, “Hastalık taşıyorlar, aşıları yok” gibi nefret söylemi içeren ifadeler ağızdan ağza yayılıyor. İktidar muhalifi olan insanlar da “Bu hükümet sebep oldu bu kadar insanın gelmesine” diyorlar ve sınırların açılmasıyla bir sürü terörist grubundan da ülkeye girdiğini söylüyor. Geçen dönemlerde ülkede gerçekleşen bombalı saldırılar yerel halkta Suriyelilere yönelik nefreti besledi. “Bu insanların içerisinden çıkanlar bu saldırıları yaptı” diyen, bütün Suriyelilerin bu saldırılardan mesul olduğunu düşünen binlerce insan var.

“Sahada olan insanları daha çok dinlemek ve deneyim aktarımlarını yaygınlaştırmak Türkiyelilerin kafalarındaki ön yargıları yıkacaktır”

-Yerli halkın Suriyeli mültecilere olan nefretini aşmanın, bu problemi çözmenin yolu nedir?

Doğru bilgiyi yaymak konusunda medya çok önemli bir ayak. Özellikle sosyal medya bugün herkesin erişebildiği bir mecra. Burayı aktif olarak kullanarak, tam da bu alanlarda hızla yayılan yalan haberleri çürütmek ve doğru bilgi paylaşımını arttırmak önemli. Bugün akıllı telefonu olmayan ve Facebook hesabı olmayan insan çok az. Biz dernek olarak hem Suriyeli mültecilere hem de Türkiyelilere doğru bilgi sağlamak için ciddi gayret gösteriyoruz. Bizim gibi sahada olan insanların deneyimlerini aktarmak önemli. İmece haftanın beş günü sahada. Köprü altlarında, tarlalarda, gettolarda dolaşıyoruz. Bu insanların yaşam alanlarındaki ihtiyaçlarını tespit etmek ve onları doğru bilgilendirmek için çalışıyoruz. Sahada olan insanları daha çok dinlemek ve deneyim aktarımlarını yaygınlaştırmak Türkiyelilerin kafalarındaki ön yargıları yıkacaktır.

Ana görsel: Doğan Haber Ajansı

The post Medya ve siyaset arasında kalan mülteciler: Torbalı’da Suriyelilere yönelik şiddet appeared first on Sivil Sayfalar.

İstanbul Taksim’deki Galatasaray Lisesi’nin önünde 2 Nisan Pazar günü saat 13:00’de başlayan 60’ıncı Vicdan ve Adalet Nöbeti’nde basın açıklamasını, Davutpaşa’daki patlamada yakınını kaybeden İdris Çabuk okudu. Açıklamada, önümüzdeki günlerde gerçekleştirilecek referandumda onaylanacak anayasa değişikliğinde işçi cinayetleriyle ilgili bir düzenleme olmayışına vurgu yapılarak, “Her yıl yüzlerce işçinin çalışırken hayatını kaybetmesini, binlerce işçinin çalışırken yaralanması ve meslek hastalığına yakalanmasını” engellemeye yönelik, yaşanan acı tablo karşısında ekmeği için çalışanların hayatını güvenli/güvenceli kılmayı sağlama amacında hiçbir madde yok. Soruyoruz. Neden?” denildi. Açıklamada 28 Nisan’ın ‘İş Cinayetlerinde Hayatını Kaybedenleri Anma ve Yas Günü’ ilan edilmesi için açılan imza kampanyası da hatırlatıldı.

Nöbette konuşan, Esenyurt Özel Doğa Hastanesi’nin tabela takma işlemi sırasında yaşanan iş cinayetinde hayatını kaybeden Eren Eroğlu’nun babası Erdinç Eroğlu, oğlunun ölümünün ardından yürüttüğü hukuk mücadelesini ve hakimin davada “İtiraz olunca geriliyorum” sözünü hatırlattı. Eroğlu, ‘kanıtlara ve bilirkişi raporlarına rağmen patron ve kamu görevlilerinin yargı eliyle korunduğunun’ altını çizerek, “Adalet yok. Bizim adımız o yüzden Adalet Arayan İşçi Aileleri” diye konuştu. Eroğlu, referandumda çıkacak sonuçtan çok aileler olarak hak mücadelesiyle ilgilendiklerini belirterek, önemli olanın mevcut yasaların uygulanması ve denetlenmesi olduğunu dile getirdi. Avukat Berrin Demir de yaptığı konuşmada, Eren Eroğlu davasının 28 yıllık meslek hayatında gördüğü en hızlı kararın alındığı dava olduğunu belirterek, “Yapılan itirazlara, ‘hakimler bazı davalardan çok sıkılabilir’ gibi gayriciddi bir vazgeçirme yapılmaya çalışıldı. Üç yıl sonunda kamu görevlileri nihayet sanık olarak dinlenildi. Ama daha sonra sorumlular apar topar beraat ettirildi, bazıları düşük ceza aldı” diye konuştu. Demir, iş cinayetlerinde esas ihmal edilen işçilerin yaşam hakkı olduğunu, Türkiye’nin bu konuda ön sıralarda yer alan ülkelerden biri olduğunu belirterek; iş cinayetlerinin ancak Soma gibi çok kişinin öldüğü olaylarda gündeme gelmesine tepki gösterdi.  Demir, “evet-hayır’ gündemine kilitlenerek iş cinayetlerinin sorumlularının yargılanmadığı, cezalandırılmadığı bir sürecin yaşandığını belirterek, “Çalışırken ölmek istemiyoruz” dedi.

Arka Sokaklar dizisinin setinde hayatını kaybeden Selin Erdem’in ve Kadıköy’deki hafriyat kamyonu kazasında hayatını kaybeden Şule İdil Dere’nin ailelerinin kızlarının ölümündeki ihmal süreçlerini anlattığı nöbete katılan HDP Milletvekili Filiz Kerestecioğlu da, ailelerin adalet mücadelesinin desteklenmesinin önemine işaret etti.

İş Cinayetleri Almanağı 2016

‘Vicdan ve Adalet Nöbeti’, Bir Umut Derneği bünyesindeki ‘Adalet Arayana Destek Grubu’nun organize etmesiyle gerçekleştiriliyor. İş cinayetlerini görünür kılmak ve hak mücadelesi veren işçi yakınlarına destek olmak amacıyla kurulan grubun başlangıç noktası;  2008 yılında İstanbul Davutpaşa’daki kaçak iş atölyesinde 20 işçinin öldüğü kaza. Patlamada ölenlerin yakınlarının hak mücadelesinin bir parçası olarak yürütülen nöbetler;  gün geçtikçe daha geniş bir katılımla yapılmaya devam ediyor.

Adalet Arayana Destek Grubu’nun bu konuda yaptığı en önemli farkındalık çalışması ‘iş cinayeti’ kavramını görünür kılmak oldu. İş kazası denilerek geçiştirilen olayların kahramanlarının bir istatistikkten öte bir anlamı olduğunu ve bu kazaların çoğunun önlenebilir olduğunu gündeme taşımak için çalışmalar yürütüyorlar. Bu çalışmalardan en önemlilerinden birisi de bu yıl beşincisi basılan İş Cinayetleri Almanağı.  Grup, almanağı hazırlama sebeplerini şöyle anlatıyor:

Bizler Adalet Arayana Destek Grubu olarak ailelerin sürdürdüğü mücadeleyi duyulur, görünür kılmak ve iş cinayetleri meselesini ülkenin en önemli gündemi haline getirmek için bu yayını çıkarıyoruz. Kitabımız işçi hayatının köşede kalmış soğuk bir haber ve istatistikten daha fazlası olduğunu vurgulamaya çalıştığımız aylık iş cinayetleri raporları, ‘Ailelerin Adalet Mücadelesi’nden Kesitler’, aramızdan yavaş yavaş ve sessizce ayrılan meslek hastalıkları mağdurlarının iş sağlığı ve iş güvenliği talepli direnen işçilerin ve Suriyeli mülteci işçilerin öyküleri, ‘iş kazası’ ve meslek hastalıkları nedir, çocuk işçiliği ve çizgilerin diliyle iş cinayetleri dosyalarından oluşuyor.

Suriyeli işçilerin tanıklıklarıyla ağır çalışma ve yaşam koşullarının görünür kıldığı almanakta; meslek hastalıklarıyla ilgili geniş bir dosya da yer alıyor. Kot pantolon taşlama sektöründe yaygın olduğunu bildiğimiz silikozis hastalığının cam, seramik hatta diş teknisyenliği alanlarında da yaşandığını da gözler önüne seren almanakta; yakınlarını kaybeden ailelerin yargı mücadelelerine de geniş yer veriliyor.

The post 60’ıncı Vicdan ve Adalet Nöbeti’nde iş cinayetlerini öncelemeyen anayasa değişikliğine tepki appeared first on Sivil Sayfalar.