TÜBİTAK Başkanı Prof. Dr. Hasan Mandal  yaptığı sunumda, iklim değişikliğiyle ülkelerin gıda ve besin kaynaklarında düzensiz şoklarla karşılaşabileceğine, 2050 ve sonraki yıllarda Türkiye’deki su kıtlığının yarı yarıya artış göstereceğine dikkat çekti.  Yağışlardaki azalmaya dikkat çeken bir diğer kamu temsilcisi olan Tarım ve Orman Bakan Yardımcısı Akif Özkaldı, Türkiye’de önümüzdeki yıllarda toplam yağışlarda azalmanın en fazla kış mevsiminde gerçekleşeceğini kaydetti. Diğer katılımcılar gibi Türkiye’nin kişi başına düşen su miktarı bakımından ‘su stresi altında bulunan ülkeler’ arasında olduğunu hatırlatan Özkaldı da su kanununa ihtiyaç duyulduğunu ifade etti.

İklim değişikliğine bağlı olarak Türkiye’de şehir sellerinin gelecekte etkisini daha da artıracağını belirten Cumhurbaşkanlığı Yerel Yönetim Politikaları Kurulu üyesi Prof. Dr. Lütfi Akca, bunun çok önemli bir şehir güvenlik sorunu yaratabileceğini kaydetti. Akça’ya göre, seller mevcut mühendislik yaklaşımlarıyla yönetilemez hale geldiğinden, riskli bölgelere taşkın tahmin ve erken uyarı sistemlerinin kurulması gerekiyor.

Meteoroloji Genel Müdürü Volkan Mutlu Coşkun, iklim değişikliği ile mücadele kapsamında Türkiye’de farklı kurumlar tarafından merkezi ve yerel iklim değişikliği uyum eylem planları, afet azaltım planlarının hazırlandığını anlattı. Coşkun, küresel iklim değişikliğinin yansımalarını Türkiye’nin tüm bölgelerinde çeşitli şekillerde görmekte olduğumuzdan söz etti.

Tarım ve Orman Bakanlığı Su Yönetimi Genel Müdürü Bilal Dikmen, Türkiye’de ortalama sıcaklıkların ciddi oranda artacağına, özellikle Doğu ve Güneydoğu’da artışın ülke ortalamasına göre 1-2 derece daha fazla olacağına dikkat çekerken; Devlet Su İşleri Genel Müdür Vekili Kaya Yıldız, Yeraltı Depolamaları Eylem Planı ile yarı kurak coğrafyada bulunan Türkiye’nin su rezervine katkıda bulunulması için 2023 yılına kadar 150 adet yeraltı depolaması inşa edileceğini söyledi.

TBMM Küresel İklim Değişikliği Araştırma Komisyonu’na davet edilen uzmanlar gelecek yıllarda iklim değişikliğinin çeşitli alanlarda daha da belirginleşecek olan etkisine karşı alınacak önlemler konusunda görüşlerini paylaştılar.

Önümüzdeki süreçte içme suyu kalitesinin bozulacağını söyleyen ODTÜ Çevre Mühendisliği öğretim üyesi Prof. Dr. Ülkü Yetiş, organik ve inorganik kirleticilerin içme suyuna bulaşabileceğini, buna bağlı olarak su ile yayılan hastalıkların artabileceğini dile getirdi. Yetiş’e göre, iklim değişikliğine bağlı olarak insan sağlığını olumsuz etkileyecek kolera gibi hastalıklarda artış olabilir.

İTÜ İnşaat Fakültesi Çevre Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. İzzet Öztürk, Türkiye’de iklim değişiminin etkilerinin gelecek onar yıllık dönemlerde daha da belirginleşmesinin beklendiğini kaydetti.  Öztürk, 2050 yılından itibaren de yağıştaki azalmayla birlikte su açığının artarak devam edeceğinin öngörüldüğünü sözlerine ekledi.

Su kaynaklarının etkin yönetilebilmesi için yenilikçi teknolojilere ihtiyaç olduğuna dikkat çeken İstanbul Teknik Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. İsmail Koyuncu ise bunun için Su Geri Kazanım ve Deniz Suyu Arıtma Teknolojileri’nin gereken yerlerde yaygın hale getirilmesinin gerektiğine işaret etti.

İSKİ Kanunu’nun günümüz ihtiyaçlarını karşılamadığını söyleyen İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Kuzey Kıbrıs Rektörü Prof. Dr. Cumali Kınacı, su kanunu ve kuraklık yönetim kanunu çıkarılması gerektiğini söyledi. Kınacı ayrıca su konusunda aynı yetkilerin farklı kurumlarda olmasına rağmen sorumluluğun doğrudan su ve kanalizasyon idarelerine yüklenmesindeki soruna dikkat çekti.

İklim Değişikliği Araştırma Komisyonu STK’ların Katkılarını Bekliyor!

TBMM Küresel İklim Değişikliği Araştırma Komisyonu’nda 1 Haziran 2021 itibarıyla STK temsilcileri sunum yapmaya başladı. Komisyon’da söz alan STK temsilcilerinden Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği (MÜSİAD) Genel Başkanı Abdurrahman Kaan, iklim değişikliğine dair kendileri açısından bilgi eksikliği olduğunu söylerken, mevzuatta da bazı boşluklar olduğunu hatırlattı. MÜSİAD Yenilenebilir Kaynaklar ve Atık Yönetimi Başkanı Mihrimah Kocabıyık ise sanayi alanında iklim değişikliğinin negatif etkilerine uyumun giderek daha da önem kazandığı tespitini yaptı.

Komisyon’da, iklim değişikliğiyle ilgili yeni bir kanuna ihtiyaç bulunduğuna dikkat çeken Türkiye Barolar Birliği Çevre ve Kent Hukuku Komisyonu Başkanı Gökhan Candoğan, bu tür bir düzenlemenin hayata geçirilmesinde görev alacak, Çevre Hukuku alanında uzman kişi sayısının az olduğuna değindi.

Doğal Hayatı Koruma Vakfı İklim ve Enerji Programı Kıdemli Uzmanı Tanyeli Behiç Sabuncu, Türkiye’nin 2050’de karbon nötr olma vizyonunun benimsemesi, emisyon azaltım hedefini güncellemesi ve kömürden çıkış planı oluşturulması önerisini paylaştı.

TEMA Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Deniz Ataç sunumunda karar alıcıların izlediği politikalara kapsamlı eleştiri sundu. Kök sorunları üç ana başlık altında ele aldıklarını, bunların politika, yasalar ve uygulama olarak sıraladı.  Ataç, sadece kalkınmayı önceleyen kamu yararı anlayışının çok hakim olduğunu gördüklerini belirtti ve mevzuat düzenlemelerinin sürekli doğa aleyhine geliştiğini vurguladı. Ataç konuşmasında ayrıca, çok iyi eylem planları yapılsa da asıl önemi olanın uygulamada bu düzenlemelerin hayata geçirilmesi olduğuna dikkat çekti.

Küresel İklim Değişikliği Araştırma Komisyonu ilgililerinden edindiğimiz bilgiye göre, toplantılara görüş beyan edecek STK’lar, Komisyon Başkanı ve üyelerin kararı ile her haftanın ilk iş gününde belirleniyor.  Sivil toplum aktörleri, katılım taleplerini Komisyon’a iletebilirler.

The post İklim Değişikliği Komisyonu: Türkiye’yi Su Krizi Bekliyor appeared first on Sivil Sayfalar.

BBC Türkçe’nin haberine göre bir milyarı aşkın kişi temiz içme suyuna ulaşamıyor ve 2,7 milyar kişi yılın en az bir ayında su sıkıntısı çekiyor. 2014’te dünyanın en büyük 500 kentinde yapılan araştırmada, bu kentlerin dörtte birinin Birleşmiş Milletler’in (BM) “su stresi” diye tanımladığı durumla karşı karşıya. Su stresi yıllık içme suyunun kişi başına 1700 metreküpün altına düştüğü duruma verilen ad.

BM’nin onayladığı uzman araştırmalarına göre dünyada su talebi 2030 itibariyle arzın % 40’ının üzerine çıkacak. Bunda iklim değişimi, insanların faaliyetleri ve nüfus artışının rol oynadığı vurgulanıyor.

Aslında bu durumda Cape Town’ın başına gelen sadece buz dağının görünen yüzü.

Bütün kıtalarda, aralarında İstanbul’un da bulunduğu büyük şehirler su kıtlığıyla karşı karşıya ve bir çözüm bulmak için zamana karşı yarışıyor. İşte, Cape Town’ın kaderini paylaşmaya aday 11 kent.

İstanbul

Türkiye hükümetinin resmi verilerine göre, ülke kişi başına düşen içme suyu miktarının 1.700 metreküpün altına indiği 2016’dan bu yana teknik olarak su stresi yaşıyor. Yerel uzmanlar durumun 2030 itibarıyla kötüleşip, su kıtlığı yaşanabileceği uyarısında bulunuyor.

Geçtiğimiz yıllarda İstanbul gibi yoğun nüfuslu kentler, yaz aylarında su sıkıntısı yaşamaya başladı. Şehrin su rezervleri 2014’ün başlarında kapasitenin %30’unun altına düştü.

Sao Paulo

Brezilya’nın finans başkenti ve dünyanın en büyük nüfuslu 10 kentinden biri olan Sao Paulo (21,7 milyon kişiden fazla) 2015’te Cape Town’ın yaşadığına benzer bir durumla karşılaştı ve su rezervleri kapasitenin %4’ünün altına düştü.

Krizin en kötü anında, kentin 20 günden az içme suyu kalmıştı ve polis yağma olaylarını önlemek için su kamyonlarına eşlik etmek zorunda kalmıştı.

Bu duruma Brezilya’nın güneydoğusunda 2014-2017 arasında etkin olan kuraklığın neden olduğu düşünülüyordu, ancak Sao Paulo’daki BM misyonu, yetkili makamların “düzgün planlama ve yatırım eksikliğini” eleştirdi.

Su krizinin 2016’da “bittiği” sanılıyordu, ancak 2017’nin ocak ayında su rezervi beklenenin %15 altındaydı ve bu nedenle şehrin su arzı güvenliği yine şüpheli bir hale geldi.

Bangalore

Hindistan’ın Bangalore kentindeki yerel yetkililer, şehrin bir teknoloji merkezine dönüşmesinden sonra inşaat alanındaki büyüme karşısında ne yapacaklarını şaşırdılar ve kentin su ve atık su sistemleri bu büyümeyle başa çıkmakta zorlandı.

Daha da kötüsü, kentin antika sayılabilecek su tesisatı sisteminin acil elden geçirilmesi gerekiyor. Ulusal hükümetin hazırladığı rapora göre kentin içme suyunun yarıdan fazlası boşa gidiyor.

Hindistan da Çin gibi, büyük bir su kirliliği sorunu yaşıyor. Bangalore’un da bu anlamda pek farkı yok. Kentin etrafındaki göllerde yapılan araştırmada suyun %85’inin sadece tarımsal sulamada ve endüstriyle soğutmada kullanılabileceği sonucuna varıldı. Tek bir gölde bile içmeye ya da yıkanmaya uygun su yoktu.

Pekin

Dünya Bankası, su kıtlığını belirli bir alanda insanların yılda bin metreküpten az su içme suyu alabildiği durum olarak tanımlıyor.

2014’te Pekin’in 20 milyondan fazla sakini sadece 145 metreküp su alabildi. Dünya nüfusunun yaklaşık %20’sine ev sahipliği yapan Çin, temiz su kaynaklarının sadece %7’sine sahip. Columbia Üniversitesi’nin araştırmasına göre ülkenin su rezervleri 2000-2009 arasında %13 arasında azaldı.

Ayrıca kirlenme sorunu da var. 2015’teki resmi verilere göre Pekin’deki yüzey suyunun %40’ı tarımda ya da sanayide bile kullanılamayacak kadar kirlendi. Çinli yetkililer sorunu çözmek için dev su güzergahı değiştirme projeleri, eğitim programları ve çok su kullanan işletmelere yönelik fiyat artışları gibi önlemler gündeme getirdi.

Kahire

Dünyanın en büyük medeniyetlerinin kurulmasında büyük rol oynayan Nil nehri, günümüzde zorlanıyor. Mısır’ın suyunun %97’sinin kaynağı, ancak aynı zamanda arıtılmamış tarımsal ve evsel atığın son ulaştığı nokta.

Dünya Sağlık Örgütü’ne göre Mısır alt orta gelir ülkeleri arasında su kirliliğinden çok sayıda ölümün görüldüğü yerlerden. BM de ülkede 2025 itibariyle kritik su kıtlıkları yaşanacağını tahmin ediyor.

Cakarta

Çoğu kıyı kenti gibi Endonezya’nın başkenti de, yükselen deniz seviyesi tehdidiyle karşı karşıya. Ancak Cakarta’daki sorun insanların faaliyetleri nedeniyle daha kötüleşti. Kentteki 10 milyon kişinin yarısından azı su şebekesine bağlı olduğu için, kaçak su kuyusu kazılması yaygın görülen bir durum. Bu nedenle yer altındaki sular çekiliyor ve taban çökmeleri yaşanıyor.

Dünya Bankası’nın tahminlerine göre bu nedenle Cakarta’nın %40’ı deniz seviyesinin altında kaldı. Daha da kötüsü, yoğun yağışa rağmen, asfalt ve betonun yoğunluğundan yağmur suyunun emilememesi nedeniyle yeraltı suları yenilenemiyor.

Moskova

Dünyanın temiz su kaynaklarının dörtte biri Rusya’da, ancak ülke Sovyet döneminin endüstrisinin bıraktığı miras nedeniyle kirlilik sorunuyla karşı karşıya. Bu durum özellikle su tedarikinin %70’inin yüzey sularından sağlandığı Moskova için kaygı verici.

Resmi kurumlara göre Rusya’daki içme suyu kaynaklarının %35 ila 60’ı içme suyundaki temizlik standartlarını karşılamıyor.

Mexico City

Meksika’nın başkenti Mexico City’nin 21 milyon sakininden pek çoğu için su kıtlığı yeni bir şey değil. Nüfusun beşte birinin evindeki musluklardan sadece günde birkaç saat su akıyor ve %20’si de günün belirli kısımlarında su alabiliyor.

Şehir, suyunun %40’ını uzak kaynaklardan karşılıyor, ancak suyun geri dönüşümü adına hiç büyük bir operasyon yok. Su dağıtım şebekesindeki sorunlar nedeniyle kaybın %40’ı bulduğu tahmin ediliyor.

Londra

İngiltere’nin başkenti Londra, su kıtlığı düşünüldüğünde akla gelen ilk dünya kentlerinden biri olmayabilir. Ancak gerçek çok farklı. Yıllık 600 mm yağmur alan kent (Paris’in aldığı ortalama yağışın yarısından az ve New York’ın aldığı yağışın yarısı) tükettiği suyun %80’ini nehirlerden karşılıyor.

Yerel yönetime göre şehir artık kapasitesini zorluyor ve 2025’te arz sorunları, 2040’ta da “ciddi su kıtlığı” görülecek.

Tokyo

Japonya’nın başkenti Tokyo’nun aldığı yağış miktarı Amerikalıların “Yağmurlu şehir” adını verdiği Seattle’a benzer. Ancak yağmur sadece yılın dört ayında yağıyor. Daha az yağışın olduğu bir yağmur mevsimi kuraklığa yol açabileceği için bu suyun toplanması gerekiyor.

Şehrin yöneticileri de bunu yaptı. Tokyo’daki en az 750 özel ve kamu binasında yağmur suyu toplama ve kullanma sistemleri var. 30 milyondan fazla kişinin yaşadığı Tokyo’da yüzey sularına (nehirler, göller ve erimiş kar) %70 oranında bağımlı bir su sistemi var.

Son dönemde su şebekesine yapılan yatırımlarla da şebekedeki su kaybının yakın gelecekte sadece %3’e indirilmesi hedefleniyor.

Miami

ABD’nin Florida eyaleti ülkenin en çok yağmur alan beş eyaletinden biri. Ancak eyaletin en meşhur kenti Miami’de büyüyen bir kriz var. 20. yüzyılda girişilen yakındaki bataklıkları kurutma projesi yüzünden, Atlantik Okyanusu’nun suyu, kentin başlıca içme suyu kaynağı olan Biscayne yeraltı suyunu kirletti. Sorunun 1930’larda tespit edilmesine karşın, deniz suyu hala yeraltı suyuna karışıyor. Özellikle de deniz seviyesinin hızla artması nedeniyle, geçtiğimiz yıllarda inşa edilen bariyerler işe yaramaz hale geldi.

Komşu kentler de sorun yaşıyor. Miami’nin birkaç kilometre kuzeyindeki Hallandale Beach’te tuzlu su karışması yüzünden sekiz kuyunun altısı kapatıldı.

Kaynak: İklimhaber

The post 11 Büyük Kent Su Kıtlığı Tehdidi Altında: Cape Town “Bitti”, Ya İstanbul? appeared first on Sivil Sayfalar.