Birden çok sebebi var. Biraz arz-talep meselesi. Toplumun siyasetten, devlet, iktidar ya da muhalefetten beklentisi belirliyor bunu. Sivil topluma katılım oranı ile çok ilgisi var. Sivil toplumun temsiliyetini sembolik görüyor kamu yönetimi çoğu zaman. Çünkü taleplerin arkasında büyük bir kitle var mı yok mu diye bakıyor. Sivil topluma katılımın düşük olduğundan dem vuruyoruz. Bu oranlarda kaldığımız sürece götürdüğünüz çalışmaların hepsi, sanki teknik birer rapormuş gibi arşivlere kaldırılıyor. Çünkü arkasında gerçek bir toplumsal talep ve hatta buna tırnak içerisinde baskı da diyebiliriz, yok. Toplumsal baskı kamuoyu baskısı olmadan devlet gibi büyük sistemlerin kıpırdaması kolay değil. Türkiye’de son yıllarda siyaset çok popülist bir durumda. Hatta siyaset magazini diyebileceğimiz bir yaklaşım var. 13 yıldır iktidar ve muhalefet partilerine engelli alanıyla ilgili  önlemleri önceden çalışmanın gerekliliğini anlatmaya çalışan biri olarak şunu söyleyebiliyorum ki, iktidar değişse bazı şeylere sıfırdan başlamak zorunda kalacağız. Çünkü muhalefet partilerinin de sosyal politikalar konusunda teknik bilgisi yeterli değil. Sahaya dair gerçek çalışmaları yok maalesef. Özetle bunların tamamını birbiriyle ilgili konular olarak görüyorum.

Sivil topluma katılımın düşüklüğü, engelli veya otizmli çocukların ailelerinin sivil alandaki mücadeleye katılmayışının sebebi nedir sizce, ya da niye toplumsallaşamıyor?

Bunun tarihsel, sosyolojik ve özellikle de hukuk sistemi ile ilgili pek çok sebebi var. Ama çok temel olarak şunu söyleyebiliriz; hayatında sorunlar olan ve bunlara dair hızlı çözümlere ihtiyaç duyan kişiler için Türkiye’de hukuk bir çözüm getiremiyor. Ben kendi hayatımdan örnek vereyim. Oğlum lise çağına geldi. Onu MEB sistemi üzerinden bir okula kaydetmeye çalışsam ve kabul edilmese ya da kağıt üstündeki hakları uygulanmasa, okul yönetimi talepleri karşılamasa bunu dava konusu yapsam, ayrımcılık ya da idari dava 3-5 yıldan önce sonuç alamayacağımı biliyorlar, ben de biliyorum. Dolayısıyla yaptığımız bu tür başvurular o kişiler için herhangi bir risk teşkil etmiyor. Ne bulundukları konum açısından risk teşkil ediyor ne oradaki sistemin yasalara aykırı bir biçimde yürütülmesi açısından bir risk teşkil ediyor. Şimdi bunu gören bir kişiye çözümü hukukta ara diyemiyorsunuz. Hukukta çözüm bulamayan sivil toplum çalışmasına niye katılacak? Belki siz ona anlık başka bir çözüm üretebilirsiniz diye. Ancak sayı olarak size talepte bulunanlar sivil toplum olarak gücünüzü aşacak sayıda. Bunun için ancak kamu el atarsa çözüm üretilebilir. Böyle olunca çözüm vaat etmeyen sivil topluma yatırım yapılmıyor. Ailelerin korkuları da var. Diyorlar ki mevcut uygulamalara itiraz edersek başımıza bir şey gelebilir, bir zarar gelebilir. Hayır olmaz diyemiyorsunuz. Çünkü bunun örnekleri de var. Özetle her yönüyle kısır bir döngü içindeyiz.

Burada siyasete, sivil topluma alan açmasına ya da sivil alanın genişletilmesine katkı sunması noktasında önemli bir rol düşüyor. Ama o rolü yerine getiremiyor, bunda siyasetin kendi içinden kaynaklanan sorunlar neler size göre?

Siyasi partiler yasasından, sivil anayasa yapamamış bir ülkede olduğumuzdan başlayabiliriz. Sivil toplumun amacı toplumda var olan bir takım ihtiyaçları, sorunları, çözüme dair önerileri, karar noktalarına ulaştırmak, belli bir temsille iletmek. O karar noktalarıyla etkileşim içinde olmak. O etkileşimden toplumsal bir siyaset üretmek. Siyaset alanında sadece yönetici pozisyonundakilerle değil tabanın bütün yansımalarını iletebileceği bir ortamda olmalı. Çünkü masa başında yaptığınız herhangi bir proje sahaya uymayabilir. Sahayı uzaktan gözlemlemek, kemikleşmiş sorunları görememek demek. Siyasi partiler yasası, Türkiye’de sivil toplumdan kişilerin siyaset içine girmesine imkan bir durumda değil. Siyasetteki muhalefet partileri dahil herkesin şikayet ettiği, başkanın adamları, kadın kontenjanı, engelli kontenjanı gibi artık kabul edilmiş durumlar var. Ben elimizdeki bilgileri ulaşabildiğim herkese ulaştırmaya çalışıyorum. 13 yıldır ilettiğim bilgilerden sonra bana dönüp sizin ilettiğiniz çalışmalardan şöyle bir öneri çıkardık, ya da şöyle bir çalışma yaptık diyen çıkmadı. Dolayısıyla sivil toplum ‘kendi başına bir şeyler yapmaya çalışan bir grup insan gibi’ görülüyor siyaset tarafından benim anladığım bu. Çünkü söylenenle yapılan çok farklı. Yani gittiğiniz konuştuğunuz zaman size sürekli ‘çok haklısınız’, ‘iktidar bunları yapmıyor, biz iktidar olsak yaparız’ deniyor. Bunu çok yüzeysel bir yaklaşım olarak buluyorum. Özetle siyaset kendi içinde demokratik bir işleyiş oluşturmazsa, sürekli bir adam ve etrafındakiler şeklinde yönetimler kurarsa toplumsal talepler noktasında bir çözüm beklemek zor.

Devlet bunu arttırsın demek bir talep değil aslında. Devlet bunu ne kadar arttırsın, attırınca ki maliyet nasıl karşılanacak, bütçeyi nerden ayıracak, arttırmanın çözüme katkısı ne? Kısacası bu konudaki tüm alanların önceden çalışılması lazım. Tabandan desteklenen, götürdüğü önerilerin uygulanabilirliğini çalışan bir sivil toplum ve bunu anlayıp geliştiren, çözüm üreten bir siyaset yapısı…

Peki şartlar uygun olsa yani müzakereye, birikimi değerlendirmeye açık siyaset mekanizmaları olsa sivil toplum açısından durumu nasıl değerlendirirsiniz? Böyle bir hazırlık, perspektif var mı sivil toplumda?

Öncelikle şunu belirteyim tüm sivil toplumu kapsamıyor benim cevaplarım, kendi alanımla, gözlemlerimle ilgili söylüyorum. Sınıfta kalırız. Çünkü sivil toplumda birbirilerinin çalışmalarını yeterince desteklemek, yaklaşımlarını dinlemek, amaca uygun olarak birlikte hareket etmek yerine iç rekabet gibi sorunlar var. İkincisi de dersini tam çalışmamak, durumu var. Sadece taleplerle gitmek o taleplerin maliyetlerini çalışmamak. Konuyla ilgili çapraz kesen konuları çalışmamak, kendi talebinin maliyetinden dahi haberdar olmamak. Örneğin engelli çocukların rehabilitasyonu, hakları grup eğitimleri 12 saat devlet bunu 20 saate çıkarsın. Devlet bunu arttırsın demek bir talep değil aslında. Devlet bunu ne kadar arttırsın, attırınca ki maliyet nasıl karşılanacak, bütçeyi nerden ayıracak, arttırmanın çözüme katkısı ne? Kısacası bu konudaki tüm alanların önceden çalışılması lazım. Tabandan desteklenen, götürdüğü önerilerin uygulanabilirliğini çalışan bir sivil toplum ve bunu anlayıp geliştiren, çözüm üreten bir bir siyaset yapısından,  örnek bir modelden bahsediyoruz. Böyle birşey henüz yok Türkiye’de…

Engelli alanıyla ilgili kamu veya yerel yönetim açısından düşündüğünüzde hangisi müzakereye daha açık?

Yerel yönetimlerin biraz daha motivasyonları var. Çünkü belediye başkanları kendi bölgesinde bir yatırım yaptığında desteğinin artması noktasında iyi bir hareket olduğunu biliyor. Burada sıkıntı şu taraftan kaynaklanıyor. Küçük yatırımları yerel yönetimin yapması mümkün ama daha genel çözümlerde yerel yönetimlerden çok birlikte tasarlanmış bir model gerekli. Bir süredir görüyoruz yerel yönetimler engelli merkezleri açıyor. Ama bu merkezin amacı ne, ne üretilecek, hizmet alacak kişilerde eğitimsel gelişme görüyoruz, uzman çalışıyor mu, bunu ne kadar sürdüreceğiz. Bunlara cevap bulmak güç. En başa dönersek çalışılmış, planlanmış bütünlüklü sosyal politikalar yoksa yerel yönetimlerin attığı hamleler çok güçsüz kalıyor. Bu tip merkezlerle hizmet almaya giden küçük bir grubun dönemsel ihtiyaçları karşılanıyor. Ama tek başına meseleyi çözmüş olmuyor.

Engelliler konusunda çözülmesi gereken sorunlar noktasında siyaset ve sivil alanın çalışmalarıyla ilgili gözlemleriniz neler?

Türkiye’de engellilerle ilgili çözülmesi gereken iki önemli konu var, eğitim ve istihdam. Çünkü Türkiye’de engellilerin sadece yüzde 9’u okullaşmış ve yüzde 10’u istihdama katılıyor. Bu şu demek, onların dışındaki herkes evde hapis. Evde hapis olanların bir kısmı için merkez açıp, boyama, bir iki galoş diktirmek iyi bir düşünce ama çözüm demek mümkün değil. Türkiye’de kağıt üzerinde engelli istihdamı kotası var. Ama buna uygulamayana para cezası veriliyor, bu da parasını ödeyen için istihdam sağlama zorunluluğunu ortadan kaldırıyor. Bunun kaldırılması gerek. Sadece zorunluluk demek yerine engelliler neden istihdam edilmiyor, nasıl sağlanabilir bunlar için çözümler üretilmeli. Ara ara böyle alevlenmeler görüyoruz. ‘Engelliler için şunları yapacağız” vs. Genelde seçim dönemleri oluyor bunlar. Bu iktidar için de böyle, muhalefet partileri için de. Sonra sönümleniyor, unutuluyor. Sivil toplum da çıkıp hani bunları yapacaktınız demiyor. Çünkü böyle bir mekanizması yok onun da. Ne yapılmayan işler noktasında ne de verilen sözler noktasında birlikte hareket edip yaptırım uygulamak gibi bir mekanizma yok. Dolayısıyla zaman zaman seçim öncesi engelliler bir oy deposu olarak görüp bu şekilde vaatler verilerek oyalanıp duruluyor yıllardır. Benim gözlemim bu.

The post “Türkiye’de Hukuk Hızlı Çözümler Üretmiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.

Aylin Yaman, Türkiye’nin ekonomik olarak sıkıntılı dönemine denk gelen pandemi sürecinde sosyal politikaların öneminin daha da belirginleştiğine dikkat çekti. CHP’nin yurttaşların gelir sorunu yaşamadan salgını atlatmaları gerektiğine ilişkin tespitlerinin iktidar tarafından dikkate alınmadığını söyleyen Yaman, sosyal politikaların etkili şekilde hayata geçirilmediğini belirtti.

Yaşlı hakları açısından pandemi sürecini değerlendiren Yaman, dünyanın hiçbir yerinde olmayan 65 yaş üstüne yönelik Türkiye’deki kısıtlamaların, insan hakkı ihlali olduğunu kaydetti. 65 yaş üzerinde emekli maaşı ile geçinen ya da çalışmak zorunda olan geniş kesim olduğunu hatırlatan Yaman, hayatlarını idame ettirecek gelir desteği de alamayan bu kesim için pandemi sürecinin çok ağır ve yıpratıcı geçtiğini söyledi.

Yaman’a göre, sivil toplumda iyi bir yönetim sisteminin oluşabilmesinin koşulu, diğer yönetim sistemlerinde olduğu gibi, şeffaf ve doğru iletişim teknikleri ile kurulabilmesiyle mümkün. Bu nedenle Cumhurbaşkanlığı Hükümet sistemindeki “her şeyi ben bilirim” yaklaşımı ve “tek adamcılık rejimi” ile iyi bir sistem kurulması olası değil. Akla ve bilimsel temellere dayalı olarak, karar sürecinin her aşamasında, karşı görüşe sahip olanları de katarak tüm kesimlerin dahil edilmesi gerekiyor. Ayrıca, etkin bir yönetim sisteminin kurulması için halkın STK’lara katılımının teşvik edilmesi önem arz ediyor.

Türkiye’de siyasi partilerin sivil toplumla ilişkilerde branşlaşmaya gitmediğini söyleyen Yaman, CHP’de Genel Başkan Yardımcısı’na bağlı olarak faaliyet yürüten Sivil Toplumla İlişkiler birimi olduğunu hatırlatıyor. Siyaset ve sivil toplum arasında diyalogun açık olması durumunda, sivil aktörlerin karar alıcılardan öncelikle kendilerini dinlemelerini, sonra da önerilerinin hayata geçirileceğine dair teminat verilmesini isteyeceklerini düşünen Yaman, iki taraf arasında bu şekilde bir güven ilişkisi oluşması durumunda derin kutuplaşmaların aşılabileceğini kaydediyor.

“Kent Konseyi Modeli Merkezi Yönetime Taşınmalı”

Yerel yönetimlerde sivil toplumun kararlara etkin katılımı için Kent Konseyi modelinin esas alınması gerektiğini düşünen Yaman’a göre, bu sayede her konunun temsilcisinin yer aldığı bir yapı ile daha iyi kararlar alınması mümkün olabilir. Mersin Büyükşehir Belediyesi ile Türkiye Alzheimer Derneği Mersin şubesinin yaşlı kampları projesini iyi örneklerden biri olarak gösteren Yaman, STK’ların karar sürecine dahil edilmesi sayesinde sorunların yerinde ve hızlı tespit edilmesini mümkün görüyor.

Birçok sivil toplum örgütünde aktif olarak faaliyetler de yürüten Yaman, içeriden bir gözle sivil toplumda nelerin değişmesi gerektiğini şöyle sıralıyor; “Sivil aktörler empati yeteneklerini biraz daha geliştirmeli, karşı tarafın bakış açısıyla konulara bakabilmeli, daha mücadeleci olmalı ve güncel gelişmeleri takip etmeliler. Bütün bunları başarabilmek için, sivil aktörler aralarına daha çok kadın ve genci dahil etmeliler.”

“Umudun Tekrar Yeşermesinde Sivil Topluma Büyük Görev Düşüyor”

Aylin Yaman kamu ve sivil toplum arasında etkili bir diyalog kurulması için, kamu kurumlarının hem halkı hem STK temsilcilerini düzenli olarak dinleyecek organizasyonlar, çalıştaylar vb. düzenlemesi gerektiğini kaydediyor. Koronavirüs Bilim Kurulu’nda Türk Tabipler Birliği’nin temsil edilmediğini hatırlatan Yaman, politika yapıcıların mutlaka tüm tarafları dinleyerek karar alması gerektiğinin altını çiziyor. Son olarak Türkiye’de toplumda çaresizlik ve umutsuzluk hislerinin yaygın olduğunu söyleyen Yaman, bunu aşmak ve umudu yeşertmek konusunda sivil topluma büyük bir görev düştüğünü vurguluyor.

The post “İyi Bir Yönetim İçin Tüm Kesimler Karar Sürecine Dahil Edilmeli” appeared first on Sivil Sayfalar.

The post Pandemi ve Sosyal Politikalar… appeared first on Sivil Sayfalar.

Nasıl Başvurabilirim?

Aşağıdaki kayıt formunu doldurarak, 15 Ekim 2018, 17:00’a kadar başvurabilirsiniz.

BAŞVURU FORMU

Ulaşım ve Konaklama

17 Kasım Cumartesi ve 18 Kasım Pazar tarihlerinde iki tam gün olarak gerçekleşecek eğitim için;

– İstanbul içi katılımcıların kendi ulaşım ve konaklamalarını karşılamaları beklenmekte.

– İstanbul dışı katılımcıların şehirlerarası ulaşım (uçak veya otobüs) ve İstanbul’da konaklama (16 Kasım Cuma ve 17 Kasım Cumartesi geceleri) masrafları karşılanacaktır. 16 Kasım Cuma akşamı otele giriş yapmanız bekliyor. Dönüş biletleriniz 18 Kasım Pazar akşamı, eğitim bitiş saatine göre ayarlanacaktır.

17 Kasım Cumartesi akşamı katılımcılar ve konuklar için bir akşam yemeği düzenlenecektir.

İstanbul dışı katılımcılarımızın gidiş-dönüş biletlerini / biniş kartlarını saklamaları ve iletmeleri gerektiğini şimdiden hatırlatmak isteriz.

Taslak programı, toplantı salonu ve konaklamayla ilgili bilgileri, katılımcıları belirledikten sonra sizlerle paylaşılacak.

Toplantı Heinrich Böll Stiftung tarafından desteklenecektir.

Kaynak: SpodLGBTİ

The post “Siyasette LGBTİ+ Görünürlüğü Için Lobicilik Ve Kampanya Yönetimi” appeared first on Sivil Sayfalar.

13:00 Panel I – Üreme Hakkı Ekseninde Kişilerin Tasarruf Yetkisi ve Zorunlu Kısırlaştırma Düzenlemeleri:

Henüz resmiyet kazanmasa da, Anayasa Mahkemesi’nin yasal cinsiyet geçiş sürecini düzenleyen 40. Maddesi’ni esastan incelemesi üzerine verdiği cinsiyet geçiş sürecinden ‘üreme yeteneğinden sürekli yoksun olma’ şartını kaldırması ile birlikte bu panelde; belirli gruplar (siyahlar, mental statüsü ‘normal’ kabul edilmeyenler, translar ve (na-trans) kadınlar) nezdinde üreme hakkının ne şekilde kişilerin kendi tasarruflarında olduğu, devletlerin bu haklara yaklaşımı ve Türkiye mevzuatında bu tasarrufların nasıl düzenlendikleri incelenecek.

Bu çerçevede Elizabeth MacDowell ve Reyda Ergün’ün sunumlarında belirli gruplara yönelik gerçekleştirilen zorunlu kısırlaştırma işlemlerinin gerekçesini ve uygulama alanını inceleme fırsatı bulurken; Sinem Gülen Tek’in sunumunda ise kısırlaşma, doğum kontrol yöntemleri ve doğum yöntemleri başta olmak üzere (na-trans) kadınların üreme hakkına yönelik tasarruflarının düzenleme alanı mercek altına alınacak.

Konuşmacılar:
Elizabeth MacDowell, Professor of Law
Yrd. Doç. Dr. Reyda Ergün
Yrd. Doç. Dr. Gülen Sinem Tek
Kolaylaştırıcı: Av. Eren Kara

-20 dakika çay/kahve arası-

15:00 Panel II – Cinsiyet Geçiş Sürecinin Türkiye ve Amerikan Hukuku Çerçevesince Ele Alınması

Panelde ilk olarak Nevada Eyaleti özelinde Amerikan hukuk sisteminde cinsiyet geçiş süreci düzenlemelerinin incelenmesinin ardından son gelişmeler ışığında Türkiye’deki cinsiyet geçiş süreci mevzuatından ‘üreme yeteneğinden sürekli olarak yoksunluk’ şartının iptali çerçevesince yeni mevzuatın nasıl şekilleneceği, nasıl bir uygulama alanı bulacağı ve söz konusu şartın iptalinin olumlu\olumsuz sonuçları ihtimaller üzerinden incelenip, tartışılması hedefleniyor.

Konuşmacılar:
Elizabeth MacDowell, Professor of Law
Av. Hatice Demir
Kolaylaştırıcı: Av. Eren Kara

-10 dakika çay/kahve arası-

16:30 Forum – Türkiye’de Trans Hakları Aktivizminin Seyri

Forumda bilhassa yasal cinsiyet geçiş sürecini düzenleyen Medeni Kanun’un 40. Maddesi’nden ‘üreme yeteneğinden sürekli yoksunluk’ şartının kaldırılması gündemleştirilerek; söz konusu mahkeme kararının hak savunuculuğunun seyrini etkileyip etkilemeyeceğinin, trans öznelerin/ aktivistlerin nasıl bir hukuki tanınma talep ettiklerinin ve yeni düzenleme ile birlikte ihtimaller ışığında hak savunuculuğunun ne şekilde evrile(bile)ceğinin katılımcılar tarafından tartışılması hedefleniyor.

Hukuk, Cinsiyet Geçiş Süreci, Trans Aktivizmi Tartışmaları
Tarih: 13 Ocak 2017 // 13.00-18.00
Mekan: Tütün Deposu
Adres: Hacımimi Mahallesi, Lüleci Hendek Cad. Koltukçular Çıkmazı No:1, 34425 Beyoğlu/İstanbul

Detaylı bilgi için hukuk@spod.org.tr adresine yazabilirsiniz.

Facebook etkinlik sayfası için tıklayın.

The post SPoD’dan hukuk, cinsiyet geçiş süreci, trans aktivizmi tartışmaları appeared first on Sivil Sayfalar.

SPoD, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim odaklı sorular için doğru ve güvenilir bilginin aktarılması amacıyla kapsamlı bir eğitim almış gönüllüleri ile birlikte danışmanlık vermektedir.

Ücretsiz danışma hattına 0850 888 LGBT – 0850 888 5428 numarasından erişebileceğiniz hattı arayarak aşağıdaki konulardan destek alabilirsiniz:

• Cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim tabanlı şiddet ve ayrımcılık,
• Cinsiyet geçiş süreci,
• HIV ve cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar,
• Açılma, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim odaklı sorunlar,
• Psikolojik destek,
• LGBTİ’lere hizmet veren kurumlar

Ayrıntılı bilgi için tıklayın.

Kaynak: siviltoplum.la

The post SPoD LGBT+ danışma hattı appeared first on Sivil Sayfalar.

Ulusal ve uluslararası alanda, başta Romanlar ve Romanlar gibi yaşayan topluluklar olmak üzere tüm dezavantajlı grupların yaşadıkları hak ihlallerinin ve ayrımcılığın önlenmesine yönelik faaliyet gösteren Sıfır Ayrımcılık Derneği, 5-12  Haziran  2017 tarihleri arasında, İzmir Seferihisar’da ‘Başka bir Siyaset Okulu‘nu düzenliyor. Türkiye’nin değişik illerinden 18-30 yaş arasında 20 genç Roman’ın katılacağı programın amacı katılımcıların siyasal ve toplumsal mekanizmalara aktif katılımını teşvik etmektir. Bu bağlamda küresel değerler çerçevesinde aktif yurttaşlık, sosyal politikalar, kent politikaları ve Roman çalışmaları gibi siyasal konularda da katılımcılara eğitimler verilecek, hitabet ve siyasal iletişim gibi pratik beceriler kazandırılacaktır. Başvurular 1 Mayıs 2017‘de kapanacaktır.

Ayrıntılı bilgi ve başvuru için tıklayın.

The post Sıfır Ayrımcılık Derneği Roman gençleri ‘Başka bir Siyaset Okulu’na çağırıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

İNGEV aynı zamanda ilgili kamu kuruluşları, yerel yönetimler, uluslararası kuruluşlar, üniversiteler ve özel sektör kuruluşlarıyla işbirliği yaparak, içinde yer alacağı uygulama projeleri geliştirecek. İşbirliğine, dayanışmaya, ortak akla ve üretime inanarak faaliyetlerinde ana değerin samimiyet olacağı belirtilen İNGEV, yaptığı iyi işlerle alanında hem Türkiye’de hem de dünyada referans kabul edilmeyi hedefliyor.

Vakıf başkanlığını aynı zamanda vakfın kuruluşuna öncülük yapan Vural Çakır üstlendi. İNGEV’in Stratejik Yönetim Danışma Kurulu’nda ise Osman Saffet Arolat, Ferhat Boratav, Ebru Arzu Çağdaş, Vural Çakır, Tonguç Çoban, Nuri Berk Çoker, Evren Doğanç, Elif Dürüst, Ziya Hakan Ergin, Dehşan Ertürk, Arkın Eyvazoğlu, Hüseyin Güner, Fuat Keyman, Steve Kretschmer, Halil Nalçaoğlu, Necati Özkan, Hasan Yalçın, Taylan Yıldız, Yusuf Yüksel yer alıyor.

Öncelikli hedeflerinin gelir dağılımını iyileştirmek olduğunu belirten İNGEV Başkanı Vural Çakır, vakfı şöyle anlattı: “İnsani kalkınma çok geniş bir kavram; birçok değişkeni ve bu değişkenlere adanmış çok değerli sivil toplum kuruluşları var. Biz İNGEV’le öncelikle gelir dağılımının iyileşmesine, eğitimli istihdamın artırılmasına ve yoksullukla mücadeleye katkı yapmak istedik. Farkındalığı yükselterek, sosyal politika araştırmaları yoluyla karar vericilere önerilerde bulunarak ve bizzat uygulamasında yer alacağımız projeler geliştirerek katkı yapmak istiyoruz. Kalkınarak büyüme daha mutlu bir toplumun temel itici gücü. Ama biz artık büyümenin kapsayıcı olmasına, özellikle alt gelir gruplarının büyümeden daha fazla yararlanabilmesine katkı yapmak istiyoruz. Dünya büyüme kelimesini kapsayıcı tanımlaması olmadan tek başına kullanmayacağı bir aşamaya geldi. Şimdi, bunun romantik bir dilek olmaktan çıkıp, ölçülebilir bir hedef haline dönüşmesi zamanındayız.”

İNGEV’in ilk açılan projeleri şöyle: Alt Gelir Grupları Sosyal Politikalar Araştırması, Gıda Tedarik Zincirinde Verimlilik Fırsatları ve Gıda Enflasyonuyla Mücadele Projesi, Aile Tipi Küçük Tarım İşletmeleri İhtiyaç Analizi ve Gelişme Fırsatları Projesi, Kentli ve Eğitimli Gençlerin İstihdamını Geliştirme Projesi.

Kaynak DHA

The post İnsani Gelişme Vakfı İNGEV kuruldu appeared first on Sivil Sayfalar.