Raporda, katılımcılara sivil toplumun sorunları açık uçlu olarak sorulduğunda bütçe kısıtı ilk sırada yer alıyor. Bu durum, sivil toplumun üç finansal kaynağı olan fonlar, iş birlikleri ve kitle-fonlamadaki yapısal sorunlardan kaynaklanıyor.

Finans Kaynakları

Fonlar sivil toplumun en önemli finans kaynağı, ancak bünyesinde birçok handikap barındırıyor.

Bunlardan ilki, bürokratik süreçler. Bürokratik süreçler fonun hüviyetine göre değişiklik gösteriyor. Avrupa Birliği tarafından verilen fonlar başvuru ve değerlendirme aşamasında, devlet kurumları tarafından verilen fonlar ise izleme aşamasında ciddi bürokrasi gerektiriyor.

İkincisi, bilgi maliyeti. Fonlara nasıl başvurulacağını bilmek, destek almayı hak edecek kurumsallık düzeyi kadar önemli. Başvuru formunda anahtar kelimeler belirtilmediği takdirde sivil toplum kuruluşunun faaliyetlerine uzun süredir devam ediyor olması, nitelikli insan kaynağına sahip olması, tüzel bir kişiliğe sahip olması gibi kurumsallaşmayı gösteren birçok faktör fon başvurularında önemli ölçüde anlamsızlaşıyor.

Üçüncüsü, değerlendirme süreci. Değerlendirme süresinin uzun olması, değerlendirme kriterlerinin şeffaf olmaması, başvuruyu değerlendiren uzmanın kişisel görüşlerinin değerlendirmede başat faktör olması, önde gelen olumsuzluklar arasında yer alıyor.  Aynı zamanda değerlendirme sürecine ilişkin “kayda değer” durumu öğrenebilmek belli sosyal ağlara dahil olmayı gerektiriyor.

Sivil toplum kuruluşlarının bir diğer finansal kaynağı, iş birlikleri. Türkiye’de sivil toplumun başka kurumlarla iş birliği sürecinde fasit bir daire söz konusu. Sivil toplum kuruluşları başka kurumlarla iş birliği yapmak için kurumsallaşmaya, kurumsallaşma için iş birliklerine ihtiyaç duyuyor. İşsiz sayısının yüksek ama iş verecek nitelikte kimsenin olmadığı istihdam piyasasına benzer şekilde burada da bir beceri uyumsuzluğu oluşuyor. Örneğin Denge ve Denetleme Ağı tarafından hazırlanan “Afetlerde Sivil Toplum” adlı raporda, deprem sonrası dönemde dezavantajlı grupların daha da dezavantajlı hale geldiği, deprem bölgesine yapılan yardımların tek tipleştiği, dezavantajlı grupların ihtiyaçlarına yönelik çözüm önerilerinin geliştirilmesi gerektiği belirtiliyor. Bu bağlamda, depremzede dezavantajlı grupların farklılaşan ihtiyaçlarına yönelik bölgede o konuda uzmanlaşmış sivil toplum kuruluşları ile hem özel sektörün hem de kamu kurumlarının iş birliği geliştirmesi gerekiyor, ancak sivil toplum gerekli kurumsallaşmayı sağlayamadığı için tüm paydaşlar aynı şeyi talep ediyor olsa dahi böyle bir iş birliği gerçekleşemiyor.

Sivil toplumun üçüncü finansal kaynağı olan kitle fonlama ise yaygın bir kullanım alanına sahip değil. Türkiye’de sivil toplum, genel itibarıyla yardım ve bağış faaliyetleriyle ilişkilendiriliyor. Bu sebeple sivil toplum, yardım ve bağış haricindeki alanlarda kitlesini finansal destek için ikna etmekte zorlanıyor. Diğer taraftan, birçok kitle fonlama platformu ödemeleri döviz üzerinden alıyor ve yüksek oranlı komisyon talep ediyor. Bu durum hem bağış alan hem de bağış yapan kişinin motivasyonunu azaltıyor.

Kurumsal ve Toplumsal Destek 

“Sivil Toplum İhtiyaç ve Motivasyon Araştırması” raporunda bütçeden sonra öne çıkan sorun ise kurumsal/toplumsal destek bulamama.

Sivil toplum faaliyetlerinin görünürlük kazanması ve kitleselleşmesinin önünde önemli toplumsal ve dijital bariyerler bulunuyor. Mevcut sosyal medya platformlarının algoritmaları -özellikle bugünlerde- ortaya konan çalışmaların kitleselleşmesini önemli ölçüde etkiliyor. Etkileşim genelde belli sosyal sinyallemeler etrafında oluşuyor. Bu sinyallemelerin dışında kalan duyuru ve içerikler arka planda kalıyor. Bununla birlikte, sosyal sinyalleme etrafında oluşan etkileşim kümelerine önemli ölçüde sadakat gösterilmesi gerekiyor. Sosyal medyada hedef kitlenin duygu ve düşüncelerini etkileyen kişi ve kurumların işaret ettiği şekilde davranmadığınız taktirde dijital tecrit başlıyor.

Bu duruma paralel şekilde, kitleselleşme de zorlaşıyor. Gündemin hızlı değişmesi, siyasetteki çıkar grupları arasındaki çatışmanın sivil toplum gönüllüleri arasında duygusal yük oluşturması, siyasi tercihlerin toplumsal kimlik olarak algılanması, sivil toplum kuruluşlarının önünde toplumsal bir bariyer olarak duruyor.

Burada, 2023 seçimlerine ayrıca bir parantez açmak gerekiyor. Seçim döneminde Altılı Masa’nın cumhurbaşkanı adayı uzunca bir süre belirsiz kaldı. Bu dönemde “doğru aday” tartışmalarına birçok sivil toplum mensubu iştiyakla katıldı. “Bu seçim o seçim” motivasyonuyla devam eden bu tartışmalar, Kılıçdaroğlu’nun adaylığının açıklanması ile enerjisini Cumhur İttifakı’na doğru yöneltti. Olası bir Millet İttifakı iktidarını muhtemel gören birçok sivil toplum kuruluşu politik bir zemine kaydı ve birçok sivil toplum gönüllüsü milletvekili adayı oldu. Hem Cumhur İttifakı hem Millet İttifakı’nın oluşturduğu kritik seçim algısı bu politize olma motivasyonunu iyice tetikledi. Ancak seçim Cumhur İttifakı lehine sonuçlandı. Sonuç itibarıyla Millet İttifakı’nın yanında konumlanan sivil toplum iki çıkmaza düştü. İlki, Kılıçdaroğlu’nun adaylığının açıklanmasıyla adaylık öncesi kendisine getirilen eleştiriler yokmuş gibi yapılmaya çalışıldı. İkincisi, seçimi kaybetmesiyle Kılıçdaroğlu eleştirileri yeniden dillendirilmeye başlandı. Neticede Millet İttifakı’nın yanında konumlanarak hem olası bir iktidar değişikliğinde talep edeceği imtiyazları elde edememiş hem de “politika bizi ayrıştırıyor, hep beraber müşterekler üzerinde birleşelim” deme meşruiyetini yitirmiş oldu.

Raporda savunucular ve uzmanlar arasında dile getirilen başka bir sorun ise insan kaynağı.

İnsan Kaynağı

Sivil toplum, yapısı gereği belli bir alana yönelik çözüm ürettiği için belli bir alanda uzman olan insan kaynağına ihtiyaç duyuyor. Bu uzmana ulaşmak, ulaştıktan sonra onu çalışmalara dahil etmek, dahil ettikten sonra devamlılığı sağlamak büyük gayret gerektiriyor. Sivil toplum sosyal etkiyi öncelediğinden, sosyal etki de uzun erimli bir motivasyon gerektirdiğinden, Türkiye gibi gündemin çok hızlı değiştiği bir ülkede insan kaynağının hedefe tutunma iştiyakını sürdürmek hayli emek istiyor.

İnsan kaynağı sağlamanın iki yolu var: Birincisi profesyonel, ikincisi gönüllülük esasına dayalı. Sivil toplum, gönüllülük üzerine kurulu ama kurumsallaşma ve nitelik profesyonel bir ilişkiye ihtiyaç duyuyor. Bu sebeple insan kaynağı yönetilirken gönüllü-profesyonel dengesinin bozulmadan devam etmesi gerekiyor.

Sivil toplumda yer alan uzmanlar birbirine mecbur ama mahkûm değil. Gönüllülük faaliyetlerinin başladığı fikir evresinde düşünceler öndeyken fikir olgunlaşmaya başladıkça kişilerin egoları ön plana çıkıyor. Fikir ortak olsa dahi kişilerin uyumu da önemli bir etken oluyor.

İnsan kaynağı kısıtının başka bir veçhesi de sivil toplum gönüllülerinin sivil toplum faaliyetlerine ayırabildiği zaman.

Türkiye’de sivil toplum gönüllülerinin faaliyetlere ayırabildiği zaman son derece kısıtlı. OECD iş-yaşam dengesi verilerine göre Türkiye; Meksika, Kolombiya ve Kosta Rika’dan sonra listenin sonunda yer alıyor. İş-yaşam dengesini oluşturan göstergelere daha detaylı baktığımızda Türkiye’de haftada ortalama 50 saat veya daha fazla çalışanların toplam istihdam içindeki oranı yüzde 25. Bu göstergede Türkiye, Meksika’dan sonra listenin en aşağısında yer alıyor. Tatile ve boş zamana ayrılan süreye bakıldığında ise Türkiye’nin 41 ülke içinde 28’inci sırada yer aldığı görülüyor. Bir sivil toplum gönüllüsünün faaliyetlerine maişet kaygısı gütmeden devam edebilmesi için halihazırda bir işte çalışması gerekiyor, ancak bir işe girdiğinde gönüllülük faaliyetleri için son derece kısıtlı bir zamanı oluyor.

Sonuç itibarıyla, Türkiye’de yaşanan sosyal, siyasi ve iktisadi birçok krizin çözüm kapısı sivil toplum olabilir. Ancak bunun için sivil toplumun önce kendi handikaplarına çözüm üretmesi gerekiyor.

Yazar: Ömer Burak Tek

Yazıyı kaynağından okumak için tıklayınız.

The post Türkiye’de Sivil Toplumun Geleceği appeared first on Sivil Sayfalar.

Koruyucu Aile Fonu’na yapılan başvuruların odağında devlet koruması altında yaşayan çocukların ve /veya evlat edinme, koruyucu aile ya da evlat edinme süreci içerisinde yer alan bireylerin desteklenmesine yönelik aşağıda yer alan yaklaşımlardan en az bir tanesinin yer alması beklenir:

• Aile temelli bakım, koruyucu aile ve evlat edinme sistemlerinin niceliğini ve niteliğini artırmayı, tanıtmayı ve yaygınlaştırmayı hedefleyen,
• Koruyucu aile olmanın veya evlat edinmenin aile kurmanın bir yolu olduğu anlayışını destekleyecek görsel, yazılı ve işitsel içerikler üreten,
• Koruyucu aile ve evlat edinme sürecinde / sisteminde olan bireyler için destek ve dayanışma mekanizmaları kuran,
• Koruyucu aile ve evlat edinme yoluyla kurulan ailelerde ebeveynleri ve çocukları destekleyen,
• Koruyucu aile ve evlat edinme sistemi içerisindeki aileler ve çocuklar için psiko-sosyal destek sağlayan,
• Koruyucu aile ve evlat edinme sisteminde çocuğun katılımını ve temsiliyetini artırmayı hedefleyen,
• Koruyucu aile ve evlat edinme sistemi içerisindeki bireylerin, ailelerin, konuyla ilgili çalışan STK’ların ya da çocukların Kahramanmaraş Depremi sonrasında ortaya çıkan ihtiyaçlarına yönelik projeler önceliklendirilecek.

Aşağıdaki başvuru kriterlerine uyan ve tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar hibe programına başvurabilirler:

• Türkiye’de kurulmuş dernekler, vakıflar, kooperatifler ve diğer kâr amacı gütmeyen kuruluşlar,
• En az bir senedir sahada aktif olarak çalışan kuruluşlar,
• 2022 gelirleri 40.000 TL ve 4.000.000 TL arasında olan kuruluşlar,
• İlgili alanda deneyim, kurumsal kapasite ve vizyona sahip kuruluşlar.

Koruyucu Aile Fonu kapsamında STK’lara dağıtılacak hibenin toplam tutarı en az 400.000 TL’dir. Başvuru yapan STK hibe programından en fazla 200.000 TL talep edebilir.

Fona başvurmak isteyen kuruluşların başvuru formunu eksiksiz şekilde doldurarak 7 Temmuz Cuma günü saat 18:00’a kadar göndermeleri gerekir.

Koruyucu Aile Fonu hakkında detaylı bilgilere (başvuru koşulları, değerlendirme kriterleri ve fon takvimi) ve başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

The post Koruyucu Aile Fonu Başvuruları Açıldı appeared first on Sivil Sayfalar.

“Yerel Projelere Hibe Programı (GGP)”, Japon Devleti tarafından 1989 yılından beri “Japonya Resmi Kalkınma Yardımı (Japan ODA)” kapsamında az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde uygulanmaktadır. Programın amacı, temel insani ihtiyaçları karşılamak üzere hazırlanmış, kalkınmaya yönelik projelere geri ödemesiz bir mali yardım sunmaktır. Programın Türkiye’de uygulanması ile ilgili anlaşma 11 Eylül 2000 tarihinde Japonya ve Türkiye arasında imzalanmıştır. Program bu tarihten itibaren Türkiye’de uygulanmaktadır.

Program Kriterleri ve Başvuru

Başvurusu yapılacak projelerin 2023 yılında değerlendirmesi yapılıp, 2024 yılında ya da 2025 yılında uygulanacaktır. Proje başvuruları ile ilgili detaylı bilgiler aşağıdaki gibidir.

Proje Gerçekleştirme ve Denetleme Süreci:

Başvurusu yapılacak projelerin uygulama süreçleri; en erken Mart 2024 tarihinde başlayarak en geç Mart 2025 tarihinde tamamlanmalıdır. (Projenin seçilmesi durumunda yapılacak olan sözleşme tarihinden itibaren tamamlanma süresi 1 yıl olmalıdır.)

Ayrıca başvuru sahibi kuruluşlar, projenin uygulanması ve tamamlanmasından sonraki süreçte hibe desteği ile tedarik edilen ekipmanların uygun şekilde kullanılması ve yönetilmesinden sorumludur. Bu doğrultuda, proje kapsamında hibe desteği ile tedarik edilen bina, malzeme vb.nin sorumluluğunun proje sahibi kuruluşa ait olması, yalnızca proje sahibi kuruluş tarafından kullanılması zorunluluğu bulunmaktadır. Bunlar üçüncü bir şahıs ya da kuruma devredilemez, satılamaz, kullandırılamaz. Aynı şekilde söz konusu ekipmanlar bina vb. proje amacı dışında kullanılamaz.

Proje Gerçekleştirilecek Bölgeler: 

Türkiye’nin tüm bölgelerinden proje başvuruları kabul edilecektir. Ancak Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine öncelik verilebilir.

Kimler Başvurabilir: 

Sivil toplum kuruluşları ve belediyeler başvuruda bulunabilirler. Başvuru sahipleri, yerel seviyede kalkınma projeleri uygulayabilecek ve sürdürebilecek kapasiteye sahip, kâr amacı taşımayan kuruluşlar olmalıdır.

**Projenin gerçekleştirilmesi planlanan bölge ile başvuru yapan kurum aynı ilde olmalıdır.
***Başvuru sahiplerinin, proje tecrübesi ve kendi kurumlarına ait bütçelerinin olması gerekmektedir. Bu özelliklere sahip olmayan kurum/kuruluşlar adına, proje tecrübesi ve kendilerine ait bütçesi olan kurumlar başvuruda bulunabilir.

Projeden Faydalanacak Kesim:

Projeler toplumun dezavantajlı kesimlerini hedeflemeli ve yerel düzeyde tüm bölgeyi kapsayacak etkiye sahip olmalıdır. Ayrıca, başvuru sahiplerinin projeden faydalanacak tek kesim olmaması gerekliliği de dikkate alınmalıdır.

Hibe Miktarı:

Her bir proje için sağlanabilecek maksimum hibe tutarı 10 milyon Japon Yeni (yaklaşık olarak 80.000 USD)’dir. Proje harcamaları kapsamındaki Katma Değer Vergisi (KDV), Özel Tüketim Vergisi (ÖTV) dâhil olmak üzere tüm vergiler hibe tutarından karşılanamamaktadır. Tüm vergi tutarları başvuru sahibi kuruluş veya proje ortakları tarafından ödenmelidir. Bu nedenle proje bütçesi KDV ve diğer tüm vergiler hariç olacak şekilde en fazla 80.000 USD olarak hazırlanmalıdır. Hibe desteği, projenin tek bir parçasına yönelik ayrılarak kullanılamaz. (Örneğin, aynı proje içeriğinde bulunan gerekli ekipmanlar için hibe desteğine başvurulup, kullanılacak aracın(hasta nakil aracı, sağlık tarama aracı vs.) başvuran kurum tarafından satın alınması gibi durumlar kabul edilmemektedir.)

Başlıca Kabul Edilen Proje Konuları:

Projeler toplumdaki dezavantajlı kesimleri hedefleyen konularda, temel insanî ihtiyaçların karşılanmasına yönelik olmalıdır. Kabul edilen proje konuları aşağıdaki gibidir.

• Eğitim

・Mesleki eğitim merkezleri, mesleki beceri geliştirme programları
・Eğitim standartlarına uygun güvenli bir ortam oluşturulması kapsamında; ilkokul inşaatları, ilkokul onarım projeleri.

• Temel Sağlık:  Genel sağlık hizmetlerinin geliştirilmesi, sağlık merkezlerinin ekipmanlarının yenilenmesi, tıbbi donanım sağlanması.
• Engelliler: Engelliler için özel okul, eğitim merkezi, ulaşım araçları sağlanması.
• Kalkınmada Kadın: Kadınların mesleki becerilerinin gelişmesi ile gelir elde etmelerine destek olmak adına, mesleki eğitim merkezleri sağlanması.

Önemli Not: Kadınların yalnızca ürün üretmeleri ve ürettikleri ürünleri satmaları amacıyla başvurulan bina ya da ekipman sağlanması projeleri kabul edilmemektedir. Proje istihdama yönelik olmalı ve eğitim alan kadınların, eğitim sonrası nerelerde çalışabilecekleri somut veriler ile açıklanmalıdır.

• Arama-Kurtarma Aracı ve Ekipmanları: Afet, kaza vb. acil durumlarda olaylara hızlı ve uygun bir biçimde müdahale edilebilmesi adına arama kurtarma araçları ve afet müdahale ekipmanları sağlanması.

Başvuru Sayısı:

Aynı kurumdan sadece 1 adet proje başvurusu gerçekleştirmelidir. Birden fazla sayıda başvuru geldiği takdirde, yalnızca ilk okunan proje dikkate alınacak, diğer projeler değerlendirilmeye alınmayacaktır.

Başvuru Belgelerinin Son Teslim Tarihi: 

Başvuru için gerekli belgelerin en geç 28 Şubat 2023 tarihi saat 17.30’a kadar ulaşacak şekilde posta veya kargo yoluyla gönderilmesi gerekmektedir. Başvurunuzun elçiliğe ulaşıp ulaşmadığı konusunda tarafınıza bilgi verilmeyecektir. Kargo takip numarasından kargonuzun teslimat durumunu kontrol etmeniz ve bu konuyla ilgili elçilikten bilgi talebinde bulunmamanız gerekmektedir.

Önemli Not: Son başvuru tarihi olan 28 Şubat 2023, saat 17.30’dan sonra Japonya Büyükelçiliği’ne ulaşan projeler değerlendirilmeye alınmayacaktır.

Başvuru Adresi:
Japonya Büyükelçiliği
Ekonomi Bölümü, Yerel Projelere Hibe Programı
Reşit Galip Caddesi, No:81 06692 Gaziosmanpaşa, Çankaya – Ankara
Tel:0.312.446 05 00 (Dâhili:274 ya da 268)

Başvuru İçin Gerekli Belgeler: 

1. Başvuru Formu (Başvuru formunu indirmek için lütfen tıklayınız)
2. Başvuru sahibi kuruluşa ait görsel materyaller (broşür vb.) (Lütfen CD/DVD vb. göndermeyiniz. Belgeleri kağıt üzerinde gönderiniz.)
3. Proje yetkilisi adına başvuru sahibi kuruluş tarafından düzenlenmiş yetki belgesi (Örnek yetki belgesi için lütfen tıklayınız)  

(Proje yetkilisinin, başvuru sahibi kurumda çalışan biri olması gerekmektedir.)

4. Projenin gerçekleştirileceği yerin (bina arsa vb.) detaylı fotoğrafları (Lütfen CD/DVD vb. göndermeyiniz. Belgeleri kâğıt üzerinde gönderiniz.)
5. Projenin gerçekleştirileceği bina/arsanın tapu fotokopisi veya en az 10 yıl süreli tahsis belgesi (Başvuru yapılabilmesi için projenin uygulanacağı bina veya arsanın proje kapsamında kullanılabilmesi adına hiçbir sorun bulunmamalıdır. Tahsis/devir ya da satın alma gibi işlemlerin başvurudan önce mutlaka tamamlanmış olması gerekmektedir. Aksi takdirde başvuru değerlendirmeye alınmayacaktır. Kiralanmış binalarda vb. proje gerçekleştirilmesi kabul edilmemektedir.)

Başvuru Formu Doldurulurken Dikkat Edilmesi Gereken Konular:

• Başvuru formu ve diğer belgeler Türkçe olarak hazırlanmalıdır.
• Belgeler tek bir şeffaf/poşet dosya içerisinde gönderilmelidir.   
• Başvuru formu web Büyükelçiliğin sitesindeki mevcut format üzerinden bilgisayarda doldurulmalıdır.
• Cevap bölümleri gerektiğinde uzatılabilir veya kısaltılabilir. Ancak, formdaki sorular üzerinde değişiklik yapılmamalıdır.
• Başvuru formundaki soruların cevaplandırılmasında harf/karakter sayısı sınırlaması yoktur. Ancak başvuru formunun tamamı en fazla 10 sayfa (A4 sayfası)olmalıdır.
• Başvuru formu A4 boyutundaki kâğıda basılı olarak gönderilmelidir.
• Başvuru için gerekli belgeler tek kopya halinde gönderilmelidir.
• Başvuru formu doldurulurken kullanılacak yazı karakterlerinde herhangi bir sınırlama yoktur. Ancak, kullanılacak yazı karakterlerinin boyutu en az 10 en fazla 12 olmalıdır.
• Başvuru formunda projenin amacı, konusu ve beklenen etkisi özet olarak açıklanmalıdır.
• Proje yetkilisine ve başvuru sahibi kuruma ait e-mail adresleri ile telefon numaraları başvuru formuna mutlaka yazılmalıdır.
• Başvuru formu ve diğer belgeler başvuru sahibi kurumun en üst düzey yetkilisi ve proje yetkilisi tarafından imzalanmalı ve belgelere başvuru sahibi kurumun kaşesi basılmalıdır.
• Proje başvurusu için sadece yukarıda yazılı belgelerin gönderilmesi gerekmektedir. Lütfen bu belgeler dışında başka belge göndermeyiniz.

Not: Ön değerlendirme aşamasını geçen projelerden detaylı değerlendirme aşamasında ayrıntılı bilgi ve belgeler talep edilecektir. Başvuru için gereken belgeleri eksik gönderen projeler değerlendirmeye alınmayabilecektir. Ayrıca, ön elemeyi geçmeleri halinde detaylı değerlendirme için gerekli belgeleri temin edemeyecek kurumların başvuruda bulunmaması önemle rica olunur. Detaylı değerlendirme için gerekli belgelerin listesini aşağıdaki “Detaylı Değerlendirme ve Onay” bölümünde bulabilirsiniz.

Değerlendirme ve Onay

1- Ön Değerlendirme 
Başvuru için gönderilen belgeler Büyükelçilik tarafından incelenerek projenin uygunluğu konusunda karar verilir. Uygun bulunan projeler sürecin ikinci aşaması olan “Detaylı Değerlendirme” aşamasına geçer. Proje programa tamamen uygun olsa dahi, programın söz konusu mali yıla ait önceliklerinden dolayı bu aşamayı geçemeyebilir.

Sonuç Bildirimi: Ön değerlendirmeyi geçerek detaylı değerlendirmeye hak kazanan projeler 2023 yılı Mayıs-Haziran aylarında web sitesinden duyurulacaktır. Detaylı değerlendirmeyi geçerek hibe desteği almaya hak kazanan proje sahibi kuruluşlara ise 2023 yılı Aralık ayı içerisinde bilgi verilmesi planlanmaktadır.

2- Detaylı Değerlendirme Süreci
Ön değerlendirme aşamasında uygun bulunan projeler detaylı değerlendirme aşamasına geçmeye hak kazanır. Bu aşamanın amacı, proje ve başvuru sahibi hakkında kapsamlı bir değerlendirme yapmaktır. Bu çalışma sosyal, teknik, ekonomik, kurumsal, çevresel ve gerekli diğer değerlendirme unsurlarını kapsar. Bu aşama sonucunda hibe almaya hak kazanacak projelere karar verilir.

Büyükelçilik, detaylı değerlendirmeye hak kazanan projelerin başvuru sahibi kuruluşlarından proje hakkında detaylı bilgi ve belgeler isteyecektir. Talep edilecek belgeler aşağıdaki gibi olmakla beraber, gerekli görüldüğü takdirde farklı belgeler de talep edebilir.

1. Başvuru sahibine ait resmi belgeler (Bağlı olduğu oda, birlik vb. resmi kurum/kuruluşlardan alınmış resmi kayıt belgesi)
2. Başvuru sahibinin 2021 ve 2022 yılına ait gelir gider tablosu
3. Proje yetkilisine ait özgeçmiş
4. Başvuru sahibinin proje deneyimleri
5. Projenin gerçekleştirilmesi için gerekli izinler (İlgili resmi kurum/kuruluşlardan)
6. Projenin tamamlanmış halini gösteren detaylı çizim
7. Detaylı proje bütçesi (Proje harcamaları kapsamındaki Katma Değer Vergisi (KDV), Özel Tüketim Vergisi(ÖTV) ve diğer vergiler Büyükelçilik tarafından karşılanmamaktadır. Vergi tutarlarının başvuru sahibi veya proje ortağı tarafından karşılanması gerekmektedir. Bu sebeple, proje bütçesi tüm vergiler hariç Türk Lirası (TL) olarak hazırlanmalıdır.)
8. Bütçedeki her kalemin satın alım gerekçesini gösteren belge
9. Teknik şartname (Proje kapsamında satın alınacak her bir malzemenin fotoğrafları ile birlikte adını ve ne işe yaradığını açıklayan belge)
10. Satın alınacak tüm ekipmanlar veya malzemeler için fiyat teklifleri (3 farklı tedarikçiden KDV Hariç olacak şekilde alınmış olmalıdır.)
11. Proje ortaklarının (varsa) katkı konuları ve katkı paylarını gösteren detaylı döküm
12. Projeden faydalanacak hedef topluluk ile ilgili istatistiksel bilgiler
13. Projenin hedeflenen etkilerini sayısal verilerle gösteren değerlendirme raporu (Mevcut durum ile projenin gerçekleşmesinden sonra beklenen durum arasında karşılaştırmalı olarak)
14. Projenin uygulama aşamalarını tarihleri ile belirten eylem planı (Projenin hangi tarihte hangi aşamasının gerçekleşeceği belirtilmelidir.

Projenin uygulama aşamaları, sözleşmenin imzalandığı günden itibaren 1 yıl içerisinde tamamlanacak şekilde hazırlanmalıdır.)

15. Projenin sürdürülebilir olması adına gerekli olan Taahhütnameler (Projenin işletim, personel ve bakım giderlerinin nasıl karşılanacağını gösteren belgelerdir. Giderleri karşılama konusunda bir başka ortak, kuruluş veya resmi kurumdan destek alınacaksa söz konusu ortağın ödeme taahhüdünü gösteren belge sunulmalı ve projenin sürekliliğinin nasıl sağlanacağı detaylı olarak belirtilmelidir)

Daha detaylı bilgi için buraya tıklayınız.

The post Japon Büyükelçiliği ‘Yerel Projelere Hibe Programı 2023 Yılı’ Başvuruları Açıldı appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’nin İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmesinin, uluslararası planda kadına yönelik şiddetle mücadelede sözleşmenin siyasal ve hukuksal önemini değiştirmeyeceğini ve değerini azaltmayacağının altını çizen Prof. Dr. Bertil Emrah Oder, “Türkiye, yapımına katkı sunduğu ve benimsemede öncüsü olduğu İstanbul Sözleşmesi’nin uygulanmasını sahiplenerek bir rol model, iyi örnek olabilirdi. Uluslararası alanda böyle bir imkan yitirildi. Ancak ulusal planda, şiddetle mücadelede edinilmiş kazanımların -başta 6284 sayılı Kadına Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddet ile Mücadele Hakkında Kanun olmak üzere- korunması ve geliştirilmesi için mücadele zorunlu. Bu çerçevede, yerel yönetimlerin öncülüğünde geliştirilen programlar, sivil toplum-yerel yönetim işbirlikleri ve sivil toplumun kendi içinde geliştireceği yeni aktivizm modelleri önem taşıyor” dedi.

‘Sivil Toplum ‘Gölge Eylem Planı’ Hazırlamalı’

Dayanışma ağlarının kapsayıcılığına, veri toplama ve uygulamayı izleme ya da raporlama çalışmalarının artırılmasına da odaklanmak gerektiğini belirten Bertil Emrah Oder, “Sivil toplum, şiddet konusunda mevcut eylem planlarını izleyip, kamuoyu denetimini yapmaya devam etmelidir. Ancak kendisi de yerel ve ulusal ölçekte şiddetle mücadele için bir ‘gölge eylem planı’ hazırlamalıdır.” dedi. Türkiye kadın hareketinin, birikimi ve deneyimiyle, kamu politikasına yol gösterecek ve onu eninde sonunda etkileyecek kapasite ve dinamizme sahip olduğunun altını çizen Oder, “Sayısal hedefler koyan, öncelikleri saptayan; sosyo-ekonomik ayrımcılıkları ve kırılgan grupları dikkate alan; kamu politikasına alternatif ve şiddetin kökünü kazıyacak bir gölge eylem planı olması gerekenleri gösterebilir” ifadelerini kullandı.

‘STK’lar Şirketlerle İş Birliği Yaparken Onları Yönlendirmeli’

Daha önceki yıllarda toplumsal cinsiyet eşitliği konusunda kamu politikasının daha belirleyici ve yön verici olduğunu dile getiren Oder, “Şimdi tam tersi bir durum var. Sivil toplum kuruluşları çok daha etkin. Yeni bir aktör olarak dünyada ve Türkiye’de şirketler ön plana çıkıyor. İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme kararına hem şirketlerden, hem de iş dünyasından gelen bir hayal kırıklığı sesi olduğunu gözlemledik. Bu konuda başarılı çalışmalar yapıldığını görüyoruz, şirketlerin küçük eylem planları da söz konusu. Ama bunun kamu politikası bilinci yerine geçmeyeceğini bilmemiz lazım. Sivil toplum kuruluşları şirketlerle işbirliği yaparken, onları yönlendirip, deneyimlerini aktarmalılar” dedi.

‘Hukuki Süreç Henüz Bitmedi’

Toplantıda söz alarak, Danıştay kararındaki şerhlere dikkat çeken Avukat Hülya Gülbahar, hukuki sürecin henüz bitmediğini dile getirirken; İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sosyal Politikalar Koordinatörü Zelal Yalçın ise Birleşmiş Milletler Kadın Birimi’nin ‘Nesiller Boyu Eşitlik Forumu’nun önemine değinerek, biten değil, başlayan süreçlerin olduğunun altını çizdi.

İstanbul Sözleşmesi’nin bu denli ses getirmesinin nedeninin kadın hareketinin gücü olduğunu söyleyen Eski Büyükelçi Sumru Noyan, bu sesin yerelden de duyulması için yerel eylem planlarının hazırlanması gerektiğini belirtti.

KAMER Vakfı Başkanı Nebahat Akkoç ise İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmenin büyük bir farkındalığa yol açtığını, neden kaldırıldığını insanların sorguladığını, İstanbul Sözleşmesi’ne sadece kadınların değil herkesin sahip çıkması gerektiğini söyledi.

‘Kadın Hareketi, İstanbul Sözleşmesi’nin Yürürlükte Kalması İçin Her Şeyi Yaptı’

1 Temmuz 2021’in, Türkiye’nin resmi olarak İstanbul Sözleşmesi’nden ayrıldığı, tarihi bir gün olduğunu belirten SES Eşitlik ve Dayanışma Derneği Kurucu Başkanı Gülseren Onanç ise sözlerine şöyle devam etti: “Kadın hareketi, İstanbul Sözleşmesi’nin yürürlükte kalması için her şeyi yaptı. Kadın örgütleri, siyasi partiler ve aktivistler, yargı yollarını sonuna kadar denedi, AB ve uluslararası kurumlarının sürece sahip çıkması yönünde çalışmalar yaptı. İstanbul Sözleşmesi’nin toplumun geniş bir kitlesi tarafından bilinmesi ve sahiplenilmesini sağladılar. Pandemi şartlarında mitingler yaptılar. Cumhurbaşkanı çekilme kararından vazgeçmedi ve  1 Temmuz itibarıyla Türkiye, sözleşmeden çıkmış oldu. İstanbul Sözleşmesi sonrası ne yapacağız sorusuna odaklanmak üzere bir toplantı düzenledik. Kadın hareketi temsilcileriyle yol haritamız üzerine konuşalım istedik. Bertil Emrah Oder’un ufuk açıcı konuşmasıyla hem hukuksal, hem de sivil alanda yapılabilecekler üzerine konuştuk. Katılımcılarımızın kadın dayanışmasının verdiği özgüvenle mücadeleye devam edeceğini görmek umudumuzu ve cesaretimizi artırdı. Yaşasın kadın dayanışması.”

The post İstanbul Sözleşmesi’nden Çekilmenin Ardından Neler Yapılacak? appeared first on Sivil Sayfalar.

Yazar ise yöneticinin genel çerçevesini ve hedefini çizdiği raporun ayrıntılarını ve alt metinlerini yapılandırmalıdır. Raporun çerçevesi ana fikirden taşmamalıdır. 

Raporun mutfak aşamasında STK’nın hassasiyetleri ve vizyonu yazara en başından dile getirilmelidir. Bu bağlamda yönetici ve yazarın dünya görüşünün birbiriyle uyumlu olması raporun gücünü artıracaktır. Şüphesiz ki Avrupa Birliği (AB) karşıtı bir yöneticinin AB yanlısı bir yazara; AB üzerine rapor yazdırması her iki kanadı da tatmin etmeyecektir. Her araştırma raporu yazarından editörüne, tasarımcısından tashihçisine bir ekip işidir. Bu nedenle ekip motivasyonu ve gayesi birbirine yakın olmalıdır. STK’lar aynı zamanda paydaşların ve gayedaşların bir aradalıklarıdır.

Raporun İlk Cümlesi Önemlidir!

Tıpkı romanlar gibi aslında araştırma raporlarının da okuyucu etkilemek için ilk cümlesi son derece önemlidir. Raporun iddiası, raporun tezi ilk cümlede kısa ve net bir şekilde ifade edilebilir. 

Bunun yanında bir yönetici için raporda dile getirilmesi gereken en önemli noktalarından biri de raporun amacının yani bu raporun niçin yazıldığının giriş bölümünde açıkça ifade edilmesidir. Bir STK raporunda “sürpriz” sonda değil, başta verilmelidir. Raporun ulaştığı sonuç yahut ana fikir raporun girişinde cümlesinde kısa ve öz bir şekilde nokta atışı olarak okuyucuya ulaşmalıdır.

Özellikle 20 sayfayı aşan uzun raporlara yazar; tüm raporun özetini ifade eden, öne çıkanları sunan, iddiasını daha en başından veren “Yönetici Özeti” kısmını eklemeyi unutmamalıdır. Unutulmamalıdır ki herkesin 150-200 sayfalık raporları okuyabilecek vakti bulunmayabilir. Yönetici Özeti’nde (Bu rapor ne söyler?) raporun can alıcı noktaları ifade edilir; öne çıkanlarla okuyucu buluşturulur. 

Yazar ve Yönetici İşlenen Konuya Hâkim Olmalı!

Raporun başlığına ilişkin zayıf bir bilgiye sahip olmak şüphesiz ki raporun yazım sürecini ve derinliğini olumsuz etkileyecektir. Bu bağlamda etkili bir raporun kaleme alınması için yazarın ve yöneticinin meseleye ilişkin entelektüel bir arka planının bulunması raporun yazımını kolaylaştıracaktır. Bir STK mesele edindiği başlıkla ilgili güçlü bir raporun kaleme alınması için YÖKTEZ, Academia ve Google Scholar gibi (yarı) akademik veri tabanlarından benzer başlıklarda eserler vermiş uzmanlarla çalışabilir. Örneğin A meselesi ile ilgili sahada kimlerin hangi eserleri verdiği bu veri tabanlarından taranarak STK’nın dünya görüşlerine yakın hissettiği kişilerle yeni bir ortak çalışma ortaya konabilir.

Bir Rapor Daha Okunur Hale Nasıl Gelir?

Bir akademisyenin “Türkiye’de akademik metinler yaklaşık iki bin kişinin birbirine yazdığı mektuplardır.” ifadesi aslında bir STK’nun raporu hedef kitlesine ulaştırmasında şiar edebileceği bir cümle olabilir. Türkiye’deki raporların en önemli sorunlarından biri de anlaşılması zor ağır akademik cümlelerdir. STK’ların araştırma raporları yarı akademik metinler olmakla birlikte; bir STK için bir raporu sadeleştirmek ve görsellerle basitleştirmek onun da çok okuyucuya ulaşabilmesi anlamına gelir. 

Araştırma Raporlarının En Büyük Sorunlarından Biri: Uzun Cümleler

Bazı yazarlar daha uzun cümlelerin daha güçlü olduğunu düşünürken; geniş bir yaş aralığına sahip okuyucu kitlesinin dikkatini göz önünde bulunduramayabilirler. Oysa bir araştırma raporunun kavranabilirliğini artıran kısa ve sade cümleleridir. Nitekim daha uzun yazmak daha iyi yazmış olmak manasına gelmez. 

Burada bir ölçü vermek doğru olmayabilir fakat 16-18 sözcüğü aşan cümlelerin bir STK raporu okuyucusunu yorduğunu ifade etmek mümkündür. Geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmak isteyen STK raporları 16 yaşındaki bir okuyucu için bile anlaşılabilir olacak sadelikte kaleme alınmalıdır. Aşağıdaki (aşırılaştırılmış) örnekteki gibi 53 kelimelik bir cümleyi insanlar ilk okuyuşta anlayamayacaklardır. Büyük çoğunluğu da tekrar okumak için geri dönmeyecektir. 

Oysa cümlelerin makul uzunlukta olması okuyucunun dikkatinin daha uzun süre raporda kalmasını sağlar. Uzun cümleler için en güzel yöntem belirli fiillerle bu cümleleri ayırmaktır.

Okuyucunun Tahayyülüne Dokunmak İçin Grafikler!

Salt metinden oluşan araştırma raporları, okuyucunun uzun süre metinde kalamamasına neden olabilir. Bununla birlikte hemen hemen her raporda görselleştirebilecek ve grafikleştirilebilecek cümleler bulunmaktadır. Örneğin sayısal veriler, madde imleri, tarihsel süreçler veya belirli oranlar excel, photoshop, illüstratör gibi programlarda görselleştirilebilir. Bunun yanında veri görselleştirme için “canva.com” ve “onlinecharttool.com” isimli çervrimiçi sayfalar ziyaret edilebilir. Bu noktada hacimli STK raporlarını görselleştirilerek infografikler hazırlayan usta siteye de değinmeden geçmeyelim: visualcapitalist.com 

İnfografikler kavranması zor ve detaylı verilerin okuyucu tarafından özümsenebilmesini kolaylaştıracaktır. Bu noktada tasarımcının ya da yazarın veri görsellerini boyut ve çözünürlükte (baskı için 300 dpi, internet sayfaları için 72 dpi) tasarlaması esastır. Düşük çözünürlüklü ve sündürülmüş (oranı bozulmuş) olmamalıdır.

Ayrıca STK’lar kamuoyunu etkilemek için hassasiyet gösterdiği başlıklarda hazırladıkları raporları afiş haline getirebilirler. Bu afişleri sosyal medyada (uygun boyutlarda) paylaşarak içerik üretebilirler. 

Yazının devamında araştırma raporlarında spotlar, kavranabilirlik, kenar sözlükler, dizgi aşaması ve akademik tutum ele alınacaktır.

The post STK’lar Rapor Hazırlarken Nelere Dikkat Etmeli? – 1 appeared first on Sivil Sayfalar.

Tarih: 23 Mart 2019 / Cumartesi
Saat: 13:00 – 19:00

Başvuru için tıklayınız. 

İstanbul Bilgi Üniversitesi Santralİstanbul  Kampüsü’nde bulunan Sosyal Kuluçka Merkezi’ne ulaşım için detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Sorularınız ve bilgi almak için: sosyalkulucka@bilgi.edu.tr
Telefon: 0212 311 76 32

The post STK’lar için Gönüllülerle Çalışma Atölyesi appeared first on Sivil Sayfalar.

Ankara, Antalya, Bursa, Denizli, Eskişehir, Hatay, İstanbul, İzmir, Kayseri, Konya, Mardin, Mersin, Şanlıurfa, Trabzon ve Zonguldak illerinden 25 katılımcı ile gerçekleştirilen 4 günlük programa 24 Sivil Toplum Kuruluşu (STK) katıldı.

Sivil toplum temsilcilerini toplumsal cinsiyet temel kavramları ile tanıştırmayı, bu alandaki akademisyen ve uzmanlarla buluşturmayı ve toplumsal cinsiyet eksenli çalışmalara dair bilgi kazandırmayı amaçlayan programda “Ayrımcılık”, “Nasıl Örgütleniyoruz”, “Toplumsal Cinsiyete Giriş”, “Kadın Hareketi”, “LGBTİ+ Hareketi” “Siyaset ve Temsil”, “Cinsiyete Dayalı Ayrımcılık”, “Yerel Yönetimler”, “Kadına Yönelik Şiddet”, “Neyin Farkındalığı?”, “Toplumsal Cinsiyet ve Göç”, “Uluslararası Örnekler” başlıkları altında sunum ve atölyeler gerçekleşti.

Ayrıca program kapsamında, gençlerin gözünden şehrin gizli kalmış, unutulmuş hikayelerine odaklanılan ve İstanbul’un toplumsal cinsiyet katmanlarını keşfe çıkaran Cins Adımlar Balat yürüyüşü yapıldı

The post SU Gender, STK Üyelerine Cinsiyet Farkındalık Eğitimi Verdi appeared first on Sivil Sayfalar.

‘’STK’lar toplumun işiten kulağı, gören gözüdür’’

Kızılay Adana Şube Başkanı Saygılı, toplumun geleneğinde de çok önemli bir yere sahip olan vakıf ve örgütlenme kültürünün, ülkede barışı, sevgiyi ve paylaşmayı hakim kıldığına dikkati çekti. STK’ların toplumun işiten kulağı, gören gözü olduğunu kaydeden Saygılı şunları söyledi:
’’Sivil Toplum Kuruluşları eğitim, kültür, sanat, yardımlaşma ve spor gibi birçok alanda hizmet vermektedir. Ayrıca artık karar sürecinde de önemli roller üstlenen bu kuruluşlar gönüllülük esasına göre çalışarak toplumun birçok ihtiyacını gidermekte milyonlarca insanın hayatı üzerinde olumlu bir etki bırakmaktadır.”

STK’lar, kamu ve özel sektör adana için el ele

Ramazan Saygılı, Diyalog’18 zirvesinde Adana’yı, odağına insan hayatını alan ve bu konuda yerel, ulusal ve uluslararası çalışmalar yapan STK’lar, kamu kurum ve kuruluşları ile bir araya getirmek olduklarını kaydetti. Saygılı, ‘’Diyalog’18 Zirvesi’nde, amacımız STK’ları, kamu kurumlarını ve özel sektör temsilcilerini Adana için bir araya getirerek, mevcut durumu tespit etmek, işbirliğini geliştirmek için yaklaşım göstermek, çözüm önerileri sunmak ve ortak akıl yoluyla çalışma alanları belirlemek’’ dedi.

Haberin tamamı için tıklayınız. 

The post Sivil Toplum Kuruluşları’nın Liderleri Adana’da Buluşuyor appeared first on Sivil Sayfalar.

The post Sivil Toplum Kuruluşları Lösemiyle Mücadelede Ailelerin Yanında appeared first on Sivil Sayfalar.