Yukarıda resmini çizdiğim süreçler Akkuyu Nükleer Güç Santrali (NGS)n’de deneyimlendiği gibi Sinop’ta kurulmak istenen nükleer santral projesinde yaşanıyor. Ancak santral alanının  yakın çevresi üzerindeki etkisinin değerlendirmeye açıldığı bu projenin ne geçerli bir anlaşması var ne de reaktörlerin inşaatı için görevlendirilen bir şirketi! Hatırlayacağınız gibi, iki yıl önce ÇED başvuru dosyasını sunduktan sonra Sinop nükleer santral projesini gerçekleştirmeyi taahüt eden Japonya, Milletlerarası Anlaşma (Hükümetlerarası Anlaşma)’dan çekilmiş, reaktörlerin yapımı için görevlendirilen Mitsubishi-Areva konsorsiyumu da sonlandırılmıştı. Lakin bu gelişme ÇED hazırlık dosyasının nihai ÇED başvurusuna dönüşmesine engel olmadı. Üstelik bu iki yıllık zaman zarfında ÇED yönetmeliğine göre  şu yazımızda okuduğunuz gibi  halkın katılımı önlenerek  halkın katılımı toplantısı yapılmış ve yine şu haberimizdeki gibi Sinop’tan sivil toplum örgütlerinin toplantıya katılması önlenmesine rağmen İnceleme ve Değerlendirme Komisyonu (İDK) Toplantısı Ankara’da gerçekleştirilmiş sayıldı.

Efsane EPR Flamanville 3 “Referans Reaktör”

Japonya Hükümeti ile Milletlerarası Anlaşma’nın son bulmasının Sinop’ta bir nükleer santral projesinden vazgeçildiği anlamına gelmediğinin altını daha önce defalarca çizmiştik. Nitekim Japonya’nın çekildiği projenin hayat geçirilmesi için 30 Mart 2020 tarihinde nihai ÇED başvurusunu yapan merci, Mitsubishi devredeyken %49 hisseye sahip olacağı belirtilen EUAS International ICC Merkezi Sinop Nükleer Güç Santrali(NGS) Jersey Adaları Türkiye Merkez Şubesi adına Assystem ENVY Enerji ve Çevre Yatırımları A.Ş. oldu. Nihai ÇED raporunun en ilginç tarafı ise ortada teknoloji sahibi yatırımcı şirket yokken projenin çevre üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi için  Flamanville 3 tipi reaktörün”referans reaktör”ilan edilmiş olması. Yani ÇED hazırlık dosyası sunulduğu zaman projenin %100 sahibi durumundaki Japonya’nın denenmemiş Atmea 1 tipi reaktörüne niyet edilmişken Fransa’daki nükleer endüstrinin dünyayı donatmak istediği üçüncü nesil basınçlı su reaktörüne  (EPR-European Pressurized Reactor)’ kısmet denilmiş görünüyor. 

EPR, Fransa’da EDF’in Flamanville Nükleer Santrali’ndeki önceki basınçlı su reaktörlerinin yanına 2008’den beri katmak isteyip inşaatı 12 yıldır bir türlü tamamlanamadığı için işletmeye alınması en son 2024’e ötelenmiş olan  Areva, yeni adıyla Framatom şirketinin “yeni tip” üretimi. EPR reaktörüyle ilgili skandalı sizlere “Areva’nın üretim süreçlerinde 400 uygunsuzluğun tespit edildiği haberimizle  aktarmıştık. Bununla birlikte ÇED raporunda “referans reaktör” olarak karşımıza çıkan Flamanville 3’e kurulan EPR reaktörünün 2012 yılında operasyona alınacağı umularak 3,6 Milyar Dolar  öngörülen maliyetinin  bugün 13 Milyar Dolar ‘a ulaştığını da belirtelim. Flamanville 3 ile bazı farkları olsa da yine EPR yatırımlarından bir diğeri de Finlandiya’da 2005’ten beri inşaat halinde olan ve en son 2021’de tamamlanacağı taahhüt edilerek maliyetlerini 3’e katlamış  olan Olkiluoto 3 reaktörü. Benzer şekilde Çin’de Taishan 1 ile 2’de; İngiltere’de Sizewell C ile Hinkley Point C’de, Hindistan’da ve Afrika’da sayısı 12’ye varan EPR reaktörlerini görüyoruz. Türkiye’nin Sinop’ta nükleer santral projesinde ısrar etmesiyle önceden TAEK, 2018’de ise 702 No’lu KHK ile  kurulan Nükleer Düzenleme Kurumu(NDK) kadrosuna geçen temsilcilerin  küresel politika arenasında IAEA ile 2018 yılında imzaladığı anlaşma da daha bir anlamlı hale geliyor. 

Türkiye’nin Sırtına Yeni Kambur 

Yukarıda bahsi geçen projelerin bir ortak noktası reaktörlerin EPR olması ise diğer bir ortak noktası da bu projelerin planlanan yatırım sürelerinin  dışına taşarak öngörülen maliyetlerini neredeyse  üçe katlaması. Dolayısıyla Sinop NGS için, bu nihai  ÇED raporunda yazıldığı gibi 2021’de kazı çalışmalarına başlanarak 2031’de  faaliyete geçmesi gerçeklerden uzak. Kaldı ki tek bir reaktör için bu gecikmeler yaşanırken Sinop’ta 4 reaktörün kurulması gecikmelerin maliyet anlamına geldiği gerçeğiyle yurttaşların sırtına yeni bir ekonomik külfet binmesi demek. Şüphesiz bir nükleer santralin kurulmasıyla oluşan ekolojik ve toplumsal zararlar  rakamsal olarak hesaplanıp ekonomik maliyetlere eklenebilseydi hiçbir  yatırımcı şirket böylesi bir doğa tahribatında bulunmaya cüret edemezdi. Ne var ki maddi maliyetlerin  yurttaşların elektrik faturasına yansıtılması  projeleri şirketler için karlı hale bile getirebiliyor. Bu nedenle Akkuyu’da, Sinop’ta nükleer santraller için ayrılan alanda bu tesisler daha kurulma aşamasındayken yapılan çevre katliamı da devletin ve şirketlerin gözünde bir kayıp değil.

Kesilen 1 Milyon Ağacın Yerine Nükleer Atık Deposu

Sinop’ta bu proje için çevre katliamının önünü ilk açan hareket Tarım ve Orman Bakanlığı’ndan Enerji Bakanlığı’na  10 kilometrekarelik arazinin aktarılması olurken, 1415 stadyum büyüklüğündeki alanda 1 milyona yakın ağaç kesilmesinin de taşlaşmış vicdanlarda bir karşılığı yok! Ne var ki kamuoyunun yükselen tepkisini baskılamak için siyasi temsilcilerin o gün yaptıkları “gençleştirme” açıklamalarının nükleer karşıtlarının iddia ettiği gibi gerçeği yansıtmadığı bu ÇED raporuyla ispatlanmış oldu. Zira Sinop NGS için Çevre ve Şehircilik  Bakanlığı’na yapılan nihai ÇED başvurusunun  en can alıcı noktası atıklarla ilgili: Raporda açıkça  Nükleer tesisin kurulması amacıyla Enerji Bakanlı’ğına devredilen 10 kilometrekarelik alanın santralin kullanım ömrü tayin edilen 60 yıl boyunca  geçici atık depolama alanı olarak kullanılacağından ve bu atıkların Türkiye Hükümeti’nin sorumluluğu altında  TAEK* tarafından kurulacak olan bertaraf tesisinde nihai olarak bertaraf edileceğinden bahsediliyor. Öyle görünüyor ki Türkiye’de siyasi iktidar ilk nükleer reaktörün kurulduğu 1942 yılından bugüne kurulamamış,  2004’ten beri Finlandiya’da tek örneği inşa edilmeye devam edilen Onkalo Nihai Atık Deposu’nun bir benzerini ya da kendi deyimiyle “atık bertaraf merkezini” nükleer santral kurmaktan daha da maliyetli süreçleri üstlenmek suretiyle göze almış. 

Dışa Katmerli Bağımlılık 

Nihai ÇED raporunda nükleer karşıtlarının on yıllardır savunduğu fakat siyasi iktidarın inkar etmesine rağmen bir diğer itiraf da projenin “yerli ve milli”liğine ilişkin. Nitekim nihai ÇED’de nükleer santral projesi için nükleer yakıtın Avustralya, Kuzey Amerika, Kazakistan, Rusya, Güney Afrika, Nijer(ÇED raporunun 6. sayfasında Nijerya olarak yanlış yazılmış) ve Namibya gibi tedarikçi ülkeler ile yapılacak olan uzun dönem anlaşmalar vasıtasıyla ve deniz yoluyla temin edileceği konusuna yine yer verilmiş. Nükleer yakıtın diğer ülkelerden alınacağı ve yabancı teknolojiyle kurulan  nükleer santralin Akkuyu içinde geçerli olduğu gibi dışa bağımlılığı arttıracağı aşikar. Öte yandan Sinop NGS  için yapılan bu nihai ÇED’de deniz yoluyla getirileceği beyan edilen yakıtın İstanbul Boğazı’ndan geçirilmesi halindeki risklere  nihai raporda yer verilmediğini de not düşelim.

Okuduğunuz gibi Sinop NGS projesi ve onun “nihai” ÇED’i  ele aldığım yalnızca bir kaç ana başlıkta bile bir çok yeni sorun, külfet  barındırırken Türkiye’nin geleceğinin her yönden ipotek altına alınması anlamına geliyor. Kaldı ki özü itibariyle normalde ekolojik risklere haiz olan nükleer santral yatırımının 3284 sayfalık raporunda ” referans reaktör” faraziyesi üzerinden  çevreye etkisinin ne derece doğru ve gerçekçi hesaplandığı da kocaman bir başka  soru işareti. Zira adına nihai ÇED denen bu raporda güncel olamayan, Atmea 1 reaktörü için başvuru dosyası olarak hazırlanmış olduğu haliyle kalan, bu yazıya sığdıramadığım, siyasi karar mekanizmasının dışındaki bilim insanlarının incelemesine muhtaç bilgiler dikkati çekiyor.  

Sinop NGS Projesi ÇED başvuru sürecinden itibaren aynı Akkuyu’da olduğu gibi toplumun müdahalesinden kaçırılmak istendiği için raporun 3284 sayfa olduğu şeklinde yorumlamak geçirilen nükleer karşıtlarının yargılanmasına varan antidemokratik süreçlerle birlikte düşünülürse yanlış olmaz. Ne var ki bir diğer neden de santralin kurulmasının vereceği zararın kapsamının büyüklüğüdür. Zira  bugüne kadar 1 milyona yakın ağacın  kesilmesiyle dahi doğa katliamı anlamına gelen projenin inşaata başlanması operasyona geçilmesi halinde çevre bitki örtüsüne; tüm canlılara; yer altı ve üstü su varlıklarına; yakın köylerdeki tarım, hayvancılık, balıkçılık gibi geçimlik işlere ve ayrıca Hamsaroz Koruma Alanı’na komşu olması nedeniyle endemik bitki ve hayvanlara hayvanlara, olumsuz tesir etmeyeceğini iddia etme zarureti var. Nitekim ÇED’in  93. sayfasında “NGS saha seçimi için eleyici bir  IAEA kriteri yoktur. Sinop saha koşullarının, nükleer güvenlik olaylarını önleme, tespit etme, geciktirme ve uygun şekilde müdahale kabiliyetine bir engel teşkil etmediği sonucuna varılmıştır” gibi ifadeler  bilumum yerlerde pırtlarken  4. 12  Sonuç kısmında “Saha Araştırma ve Yer Seçimi aşamalarında yapılan analiz ve değerlendirmeler sonucunda, Sinop NGS alanının, NGS yapımı ve işletimine uygun olduğu görülmüştür.”ibaresi bir duvar gibi karşımıza çıkıyor.  Ne diyelim, şu yukarıdaki resimde artık olmayan ağaçların hatrı ve yarınlarımız adına, duvarlar yıkılmak içindir! 

The post Sinop’ta Referans Reaktöre Şirketsiz ÇED appeared first on Sivil Sayfalar.

Ulusal ve Yerel Basın Organları, işçilerin mesai arkadaşları, işçi aileleri, iş güvenliği uzmanları ve sendikalardan gelen bilgilerin derlenmesi ile oluşturulduğu belirtilen 2018 İş Cinayetleri Raporu; “Hangi Savaşta Bu Kadar Arkadaşımızı Kaybediyoruz” başlığı ile yayınlandı.

Tarım ve İnşaat Sektörü Ölüm Yaşanan İş Kolları.

İSİG’in hazırladığı rapordaki bilgilere göre; yıl boyunca toplam 1923 işçi yaşamının kaybederken,  yaz mevsiminde kayıpların daha çok olduğu görüldü, en çok ölüm vakası ise Temmuz ayında (201 ölüm vakası) yaşandı.

Ölümlerin en çok yaşandığı iş kolları Yüzde 24’lük oranla tarım ve orman işleri oldu.  Yüzde 23’lük oran ile inşaat ve yol işleri ikinci sırada yer aldı.  Yaşamını kaybedenlerin büyük çoğunluğunun sendikasız çalışan işçiler olduğu dikkat çekti ki bu oran yüzde 98 civarında.

2018 yılında iş cinayetlerinin nedenlerine göre dağılımı şöyle:

• Trafik, Servis Kazası nedeniyle 408 işçi;
• Ezilme, Göçük nedeniyle 379 işçi;
• Yüksekten Düşme nedeniyle 325 işçi;
• Kalp Krizi, Beyin Kanaması nedeniyle 200 işçi;
• Elektrik Çarpması nedeniyle 113 işçi;
• Şiddet nedeniyle 112 işçi;
• Zehirlenme, Boğulma nedeniyle 82 işçi;
• İntihar nedeniyle 73 işçi; Patlama,
• Yanma nedeniyle 50 işçi;
• Nesne Çarpması, Düşmesi nedeniyle 40 işçi;
• Kesilme, Kopma nedeniyle 24 işçi;
• Diğer nedenlerden dolayı 117 işçi yaşamını yitirdi.

67 Çocuk İşçi Yaşamını Yitirdi
Raporda yer alan verilere göre 14 yaş ve altı 23, 15- 17 yaş aralığında 44 çocuk işçi yaşamını yitirdi. 65 yaş üstünde çalışan 98 işçi iş cinayetine uğrarken 28-50 yaş aralığındaki işçilerde %49 çoğunlukla ölüm oranı gözlendi.

Cinsiyetlere göre dağılımda ise 199 kadın işçi yaşamını yitirirken, 1804 erkek işçi yaşamını kaybetti.

Mülteci İşçiler de Raporda Yer Aldı
Mülteci işçilerden 110 kişi yaşamını yitirirken, ölümlerin büyük çoğunluğu Suriyeli ve Afganistan’lı işçilerden oluşuyor.

İstanbul İş Cinayetlerinin En Çok Yaşandığı İl

Rapora göre:

• 226 ölüm İstanbul’da;
• 81 ölüm Kocaeli’nde;
• 70 ölüm Manisa’da;
• 69 ölüm Bursa’da; 68 ölüm
• Antalya’da; 66 ölüm
• İzmir’de; 56’şar ölüm Ankara ve Aydın’da;
• 50 ölüm Gaziantep’te;
• 48 ölüm Adana’da;
• 45 ölüm Denizli’de;
• 43’er ölüm Konya ve Şanlıurfa’da;
• 39 ölüm Samsun’da;
• 35’er ölüm Mersin ve Sakarya’da;
• 33’er ölüm Balıkesir ve Tekirdağ’da;
• 31 ölüm Zonguldak’ta;
• 29’ar ölüm Hatay ve Muğla’da;
• 27 ölüm Çorum’da;
• 25’er ölüm Kütahya ve Trabzon’da;
• 23’er ölüm Adıyaman, Elazığ ve Sivas’ta;
• 22’şer ölüm Bolu ve Kastamonu’da;
• 21 ölüm Kahramanmaraş’ta;
• 20’şer ölüm Karabük ve Mardin’de;
• 19’ar ölüm Diyarbakır ve Kayseri’de;
• 18’er ölüm Eskişehir ve Osmaniye’de;
• 17 ölüm Ordu’da;
• 16’şar ölüm Çanakkale, Düzce ve Malatya’da;
• 15 ölüm Isparta’da; 14’er ölüm Burdur, Niğde ve Şırnak’ta;
• 13 ölüm Aksaray’da;
• 11’er ölüm Afyon, Artvin, Bartın, Giresun ve Rize’de; 10 ölüm Bitlis’te;
• 9’ar ölüm Erzincan, Erzurum, Hakkari, Kars, Siirt, Uşak, Tokat ve Van’da;
• 8’er ölüm Edirne ve Kırşehir’de;
• 7’şer ölüm Bilecik, Iğdır, Kırıkkale ve Kırklareli’de;
• 6’şar ölüm Amasya, Ardahan, Karaman ve Sinop’ta; 5’er ölüm Batman, Gümüşhane ve Nevşehir’de;
• 4’er ölüm Yalova ve Yozgat’ta;
• 3’er ölüm Ağrı, Bingöl, Çankırı, Muş ve Tunceli’de;
• 1’er ölüm Bayburt ve Kilis’te;
• 33 ölüm ise Yurtdışında gerçekleşti.”

İSİG’in Acil Talepleri

İşçilere örgütlenme çağrısında bulunan İSİG Meclisi acil olarak gerçekleşmesi gereken taleplerine rapor sonunda yer verdi.

1- Ölen işçilerin yüzde 98’i sendika üyesi değildir. Yani sendikasız çalışmak ölüm demektir. İş cinayetlerinin önlenmesi, sağlıklı ve güvenli çalışmanın ön koşulu işçi katılımıdır. İşçiler ancak sendikalaşarak bunu sağlayabilir. Ülkemizde sendikaya üye olan işçiler işten atılıyor, sermaye işyerlerinde sendika istemiyor ya da istediği sendikayı getiriyor. Devlet daha ileri giderek sendikaların yapacağı basın açıklamalarını, toplantıları ve grevleri yani toplu pazarlık hakkını yasaklıyor. Bu noktada işyeri İSİG kurulları, çalışan temsilciliği ve genel olarak sendikal örgütlenme üzerindeki baskılar sona erdirilmelidir. Grev yasaklarına son verilmelidir…

2- İşyerlerinde işçilere keyfi bir biçimde iş tanımı dışında işler yaptırılıyor. Çalışma saatleri günde 10-12 saate ulaşıyor. Mesai ücretleri, izin hakları vb. verilmiyor. Özellikle taşeron işçiler bu koşullarda çalışırken şimdi taşerona rahmet okutacak kiralık işçilik gibi kölelik uygulamaları getiriliyor. Özelde veya kamuda tüm taşeronlaştırma ve kiralık işçilik uygulamalarına son verilmelidir…

3- İş cinayetlerinin sorumlusu patronlar, bürokratlar ve siyasiler yargılanmıyor. Yargılananlar ise çoğunlukla günah keçisi haline getirilen iş güvenliği uzmanlarıdır. Yine mahkemeler iş cinayetlerini cezalandırmıyor, failleri ’24 taksitli para cezası vererek serbest bırakıyor’. İş cinayetlerinin sorumlusu patronlar, bürokratlar ve siyasiler yargılanmalıdır…

4- ILO ve WHO verilerine göre 1 ‘iş kazası sonucu ölüm’ karşılığında yaklaşık 6 ‘meslek hastalığı sonucu ölüm’ olmaktadır. Ancak SGK verilerine göre her yıl ortalama 500 civarı işçi meslek hastalığına yakalanmakta ve neredeyse hiç bir işçi de ölmemektedir. Meslek hastalıklarının gizlenmesinden vazgeçilmeli ve bu noktada sağlık örgütlerimizin yürütücülüğünde tespit eden/önleyen bir yaklaşım hayata geçirilmelidir…

5- Çalışma yaşamının denetiminde görev yapan iş müfettişlerinin siyasi iktidara olan bağımlılığının önüne geçilerek, ‘İş Teftiş Kurulu’nun yönetiminde emek örgütlerinin ağırlığı olacak şekilde sosyal taraflardan oluşan bağımsız bir üst kurul haline gelmesi sağlanmalıdır…

6- Emeğin korunmasının temellerinden ikisini iş güvencesi ve insanca yaşayacak bir ücret oluşturur. Asgari ücret insanca yaşanabilir bir seviyeye yükseltilmeli, işten atmalara son verilmeli ve işsizlik önlenmelidir…

7- İşçilerin sağlıklı yaşamak ve can güvenliklerini sağlamak için ulaşım, barınma ve beslenme hakları vazgeçilmezdir. İşçi servisleri uygun araçlardan oluşmalı, işçilere kalacak lojman sağlanmalı ve gıda zehirlenmelerini önlenmelidir. Yine toplu taşıma, konut ve gıda fiyatları konusunda adımlar atılmalıdır…

8- Her yıl 60-70 çocuk çalışırken yaşamını yitirmektedir. 2018 yılı ‘çocuk işçilikle mücadele yılı’ ilan edilmesine rağmen 67 çocuk işçi can vermiştir. Bu noktada özellikle sanayinin ucuz emek gücü ihtiyacını karşılayan 4+4+4 eğitim sistemine son verilmeli ve çocuk işçilik yasaklanmalıdır…

9- Ülkemizde küçük yaşlarda çalışma hayatı başlamakta ve neredeyse ömür boyu sürmektedir. Emekçilerin belli bir çalışma yılından sonra emekli olma hakları vardır ve bu da çalıştıkları mesleğe ve cinsiyetlerine göre belirlenmelidir. Emekliliğin yaşa takılmasına ve kademeli olarak 65 yaş olarak belirlenmesine yani mezarda emekliliğe son verilmelidir…

10- Kadın emeği; tarımda, sanayide, hizmet sektöründe ve evde görünmez hale getirildi. Oysa her yıl 120-130 kadın çalışırken yaşamını yitiriyor. Kadını temel alan bir işçi sağlığı anlayışı tanımlanmalıdır…

11- Ülkemizde milyonlarca mülteci/göçmen işçi bulunmaktadır. Temel düzenlemelerden mahrum bırakılan mülteci/göçmen işçilerin çalışma, sağlık, barınma, ücret vb. güvenceleri sağlanmalıdır. Türkiyeli işçilerle mülteci/göçmen işçileri karşı karşıya getiren ücret ve çalışma politikalarından vazgeçilmelidir. Yine bu noktada bölge ülkelerini savaşın içine sürükleyen politikalardan uzak durulmalıdır…”

Raporun Tamamına Ulaşmak İçin : http://guvenlicalisma.org/19796-hangi-savasta-bu-kadar-arkadasimizi-kaybediyoruz-2018-yilinda-en-az-1923

The post 2018 İş Cinayetleri Raporuna Göre En Çok Ölüm Tarım ve İnşaatta appeared first on Sivil Sayfalar.

Yerel eğitimlere ek olarak 2018 yılı içerisinde proje eğitim tırı 12 ilde İnternet Güvenliği Eğitimleri gerçekleştirecektir. Eğitimin gerçekleşeceği iller şunlardır; Sinop, Ordu, Erzurum, Kayseri, Adana, Mersin, Antalya, Isparta, Denizli, Çanakkale, Bursa ve Aydın(Kuşadası).

2 gün sürecek olan İnternet Güvenliği Eğitimi, katılımcıların İnternet Güvenliği ile ilgili temel bilgileri anlamalarına yardımcı olacak içerikleri ve atölye çalışmalarını içermektedir. Eğitimler il merkezlerinde bulunan ‘’Kız Kardeşim Eğitim Tırı’nda gerçekleşecektir. Hazırlanan eğitim içerikleri ve atölye çalışmaları eğitimle ilgili şu konuları da kapsamaktadır;

1. Bilgi, Veri ve Kişisel Veri Nedir?
2. Güvenlik Nedir?
3. Kişisel Verilerin Korunması
4. Saldırılar ve Saldırganların Tarihsel Süreci
5. İnternet Tehditleri ve Tehditleri Önleme
6. Saldırganlar ve Türleri
7. Gelecekte Saldırganlar ve Tehditler
8. Donanım ve Kişisel Cihaz Güvenliği,
9. Sosyal Mühendislik Yöntemleri
10. İnternet ve Bilgi Doğruluğu

İnternet Güvenliği Eğitimleri internetin güvenli kullanımıyla ilgili farkındalığının oluşturulmasını amaçlamaktadır.

Kimler Başvurabilir?

• Başvuruda belirtilen ilde ikamet eden veya öğrenci olan,
• Öğrenme motivasyonuna sahip,
• 18 – 55 Yaş arasındaki tüm kadınlar.

Gerçekleştirilecek eğitimlerin bilgisi ve başvuru formu aşağıdadır.

Eğitimlere Başvuru Yapmak İçin Tıklayınız

Başvuru formuna iletişim bilgilerinizi eksiksiz doldurmanız gerekmektedir.

Her türlü sorunuz için; dila@habitatdernegi.org adresine mail atabilir ya da 0212 265 33 14 numarayı arayabilirsiniz.

*Eğitimlerimiz ücretsizdir. Eğitimin sonunda katılımcılara ‘’Katılım Belgesi’’ verilecektir.

Kız Kardeşim Projesi hakkında detaylı bilgi için tıklayınız.

Kaynak : AB -ilan

The post Kız Kardeşim Eğitim Tırı Şehrinize Geliyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Projenin amacı farklı siyasi partilerdeki genç kadınları toplumsal cinsiyet eşitliği alanında bilgilendirmek ve yerel siyaset için bir toplumsal cinsiyet uzmanı havuzu oluşturmak yoluyla toplumsal cinsiyeti anaakımlaştırmayı yerel belediyelerin gündemine entegre etmektir.  Toplamda 140 kadına ulaşmak hedeflenmektedir. Proje kapsamında İstanbul, Kars, Sinop, Ankara, Gaziantep, İzmir ve Mersin’de ikişer günlük ücretsiz eğitimler düzenlenecektir. Her bir eğitime yerel yönetimlerden veya yerel politikaya ilgi duyan farklı siyasi partilerden 20 genç kadın davet edilecektir. Eğitimler tamamen ücretsizdir. Eğitim takvimi aşağıdaki gibidir.

Eğitimlere katılım için başvuru formunu buradan doldurabilirsiniz.

Eğitim Takvimi:

18-19 Kasım Kars

16-17 Aralık Sinop

23-24 Aralık Ankara

6-7 Ocak Gaziantep

20-21 Ocak İzmir

10-11 Şubat Mersin

Bu proje Kanada Yerel Girişimler Fonu tarafından tarafından desteklenmektedir.

The post Genç Kadınlar için Siyaset Okulları Devam Ediyor! Sıradaki şehir Sinop… appeared first on Sivil Sayfalar.

Ankara Sinema Derneği’nin T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın katkılarıyla düzenlediği Gezici Festival, 1-14 Aralık 2017 tarihleri arasında 23’üncü kez sinemayı şehir şehir dolaştırıyor. Festivalin, bu yılki durakları Ankara, Sinop ve Kastamonu. Her yıl olduğu gibi bu yıl da festivalin ilk durağı Ankara. 1-7 Aralık tarihleri arasında, Çağdaş Sanatlar Merkezi ve Alman Kültür Merkezi’nde başkentli sinemaseverlerle buluşacak olan Gezici Festival, 8-11 Aralık tarihleri arasında Telvin Sanat Akademi’nin katkılarıyla Sinop’ta konaklayacak ve 12-14 Aralık tarihleri arasında Kastamonu Üniversitesi Medya ve İletişim Topluluğu’nun katkılarıyla Kastamonu’da bu yılın yolculuğunu tamamlayacak.

Gezici Festival, 23’üncü yılında sinema tutkunlarına hitap eden zengin bir içeriğe sahip. Festivalin değişmeyen bölümlerinden Dünya Sineması, her zaman olduğu gibi filmlerin Türkiye’deki ilk gösterimlerini üç kentte birden seyircilerle buluşturacak. Dünyada bu yıl düzenlenen festivallerde öne çıkan yapıtları içeren festivalin bu bölümü, İran’dan Çin’e; Filistin’den Meksika’ya değişik coğrafyaların yapıtlarını bir araya getirecek. Bir diğer sürekli bölüm olan Türkiye 2017 ise, ulusal ve uluslararası festivallerde beğeni toplayan filmleri bir araya getirmekle yetinmeyip film ekiplerinin de katılımıyla gerçekleşecek çeşitli atölye ve söyleşileri de içerecek. Kısa Filmler ve Çocuk Filmleri gösterimleri ise her yıl olduğu gibi ücretsiz olarak gerçekleştirilecek. Bu yıl, Çocuk Filmleri bölümü Kanada’dan örnekleri ağırlayacak.

Oyuncu ve yazar Ercan Kesal’in Sinemanın Gücü ve Sinemada Adalet-Vicdan Olgusu, başlığını taşıyan seçkisinin yanı sıra Il Cinema Ritrovato film festivaliyle işbirliği içinde Guy Borlee, İtalyan Usülü Evlilik ve Boşanma başlığı altında toplanan “İtalyan tarzı komedi”nin üç örneğini izleyiciye sunacak.

Festivalin özel bölümleri kapsamında, Sessiz Divalar: Zamansız ve İsyankâr başlığı altında, Eye Film Müzesi sessiz film küratörlerinden Elif Röngen-Kaynakçı sinemaseverleri, canlı müzik eşliğinde iki sıradışı filmi izlemeye davet edecek.

Gezici Festival’in son yıllardaki klasikleşen bölümlerinden biri haline gelen, güncel sanat alanında işler üreten sanatçılar ile festival izleyicisini buluşturan bölümün bu yılki sanatçı konuğu İsrail’den Guy Ben Ner.

İlk yılından bu yana Gezici Festival’i yalnız bırakmayan ve her yıl festivale birbirinden özgün afişler sunan Behiç Ak, 23’üncü yılda da hazırladığı afişle Gezici Festival’e desteğini sürdürüyor.

Ayrıntılı bilgi için tıklayın.

The post Gezici Festival 23. Kez Yollarda appeared first on Sivil Sayfalar.

Hayvanları Koruma Kanunu’nda değişiklik yapılmasına dair kanun tasarısı, yaşam hakkı savunucuları tarafından 1 Temmuz saat 13:00’te eş zamanlı olarak protesto edilecek. Protestolara 200’e yakın grup ve dernek ile beraber bağımsız aktivistler de destek verecek.

Kanun tasarısına göre, nüfusu 100 binden az olan 970 ilçe belediyesinde kısırlaştırma ve rehabilitasyon merkezi kurulmayabilecek. Böylece, sokakta yaşayan hayvanların ormanlara, yerleşim yeri dışına ve çevre ilçelere bırakılması engellenemez hale gelecek. Hastalık, açlık ve susuzluk bu tecritin en vahim sonucu olarak görülüyor.

Hayvan hakları savunucularına göre, tasarının 3. maddesi ise toplumun bir parçası olan hayvanları, toplumdan uzaklaştıracak ve hayvanların katledilmesi, zehirlenmesini hızlandıracak: “Bakım evlerindeki sahiplendirilemeyen hayvanlar, okul, hastane, ibadethane, çocuk oyun alanı gibi toplumun yoğun olarak kullandığı yerler hariç alındığı ortama bırakılır.”

Kanun tasarısındaki, petshoplarda hayvan satışının yasaklanmasının bir yanılsama olduğu da ortada. Tasarı komisyondan geçerse hayvanlar, üretim çiftliklerinde ve bakım evlerinde satışa sunulabilecek. Sokakta yaşayan hayvanların üzerinde deney yapılamaması üzerine, sokak hayvanlarını bakımevlerinden satın alanlar, bu hayvanlara deneylerde kullanabilecek.

Hayvanlara yönelik şiddetin, en başta belediyelerce yapıldığını belirten aktivistler, bu tasarı ile belediyelere yönelik herhangi bir yaptırım getirilmediğini de ifade etti. Bunların yanı sıra hayvanlı sirkler, atlı faytonlar, yunus parkları gibi “eğlence” adı altında sürdürülen işkencelere yönelik de herhangi bir engel getirilmiyor.

Eylem yapılacak yerler:
Ankara – Vedat Dolakay Nikah Salonu Önü – Kurtuluş Parkı
Antalya – Yavuz Özcan Parkı
Alanya – Atatürk Meydanı
Adana – Atatürk Parkı
Afyonkarahisar – Afyon Bakımevi
Akçay – Sarıkız Heykeli Önü
Adıyaman Gölbaşı – Atatürkçü Düşünce Derneği Basın Toplantısı
Akçakoça – Merkez Cami Karşısı
Bartın – Cumhuriyet Meydanı
Batman – Atatürk Parkı
Burdur – Cumhuriyet Meydanı
Bursa – Fomara Meydanı
Bilecik – Şehitler Parkı
Bodrum – İskele Meydanı
Balıkesir – Ali Hikmet Paşa Meydanı İş Bankası Karşısı
Çat – Kaymakamlık Önü
Çanakkale – İskele Meydanı
Çorum – Hürriyet Parkı Yanı
Çınarcık – Çınarcık Meydanı
Denizli – Belediye Önü Çınar
Didim – Cumhuriyet Meydanı
Düzce – Anıt Park
Dalyan – Merkez Cami Yanı Çay Bahcesi
Edirne/ Uzunköprü – Edirne Saraçlar Caddesi PTT Önü
Eskişehir – Adalar Migros Önü
Gemlik – İskele Meydanı
Güryıldız – Tokat Küçük Yıldız Mahallesi Güney Sokak
Hatay – Cumhuriyet Meydanı Köprübaşı
Hopa – Cumhuriyet Meydanı
Hınıs – Cumhuriyet Caddesi
Horasan – Belediye Binası Önü
İstanbul – Kadıköy İskele Meydanı Atatürk Heykelinin Bulunduğu Alan
Isparta – Parmakkapı Meydanı Belediye İş Hanı Önü
İnegöl – Hükümet Konağı Önü
İzmir – Konak Büyükşehir Belediyesi Önü
Kastamonu – 10. Bölge Orman Su İşleri Müdürlüğü Önü
Kırklareli – Özgürlük Meydanı
Keşan – Enez – Keşan Hükümet Caddesi Orman Müdürlüğü Önü
Kırıkkale – Maddo Kafe Önü Cumhuriyet Meydanı
Kuşadası – İsmail Cem Meydanı
Kayseri – Cumhuriyet Meydanı / Almer Avm Arkası
Konya – Selçuklu İhsaniye Mahallesi Büyük Hayrettin Sokak Yüksel Apartmanı Önü
Kars – Basın Toplantısı
Karamürsel – Cumhuriyet Meydanı
Karabük – Eski Belediye Önü
Kütahya – Tema Vakfı
Lapseki – Adliye Önü
Rize – Tuzcuoğlu Memişağa Parkı
Sakarya – Atatürk Kültür Merkezi Önü
Samsun – İlkadım Cumhuriyet Meydanı
Sinop – Eski Hal Binası Önü
Siirt – Basın Toplantısı
Sivas – Basın Toplantısı
Şanlıurfa – Topçu Meydanı
Şebinkarahisar – Basın Toplantısı
Muğla – Ortaca Dalaman – Ortaca Tören Alanı
Manisa – Manolya Meydanı
Muş – Basın Toplantısı
Mersin / Anamur – Zehra Marul Yalı Sokak İskele Mahallesi No: 23 Önü
Niksar – Kaymakamlık Binası Önü
Nevşehir – Valilik Önü Tören Alanı
Niğde – Basın Toplantısı
Ordu – Eski Fidan Gör Meydanı
Uşak – Basın Toplantısı
Ürgüp – İmran Mahallesi Güllüce Caddesi
Trabzon – Gazeteciler Cemiyeti
Tekirdağ – Çorlu Atatürk Meydanı
Türkeli – Kaymakamlık Önü
Tunceli – Seyit Rıza Parkı
Tokat – Valilik Önü
Turhal – Belediye Binası Önü
Yozgat – Cumhuriyet Meydanı
Yalova- Cevdet Aydın Parkı
Zonguldak – Merkez Adliye Binası Önü

The post Yaşam Hakkı Savunucuları Hayvanlar için Sokağa Çıkıyor appeared first on Sivil Sayfalar.