Kimler Başvurabilir?

• Türkiye’de yaşayan ve üreten, belgesel sinema üretimine yeni başlayan ya da belirli bir deneyime sahip olan kadın yönetmenler.

• Geliştirme ya da erken üretim aşamasındaki kısa ve orta metraj belgesel projeleri. (Post prodüksiyon aşamasındaki projeler başvuramaz.)

• Konusu itibariyle insan hakları, ifade özgürlüğü, kültürel çeşitlilik, toplumsal cinsiyet eşitliği ve doğa hakları alanlarına odaklanan projeler.

Program Ne Sunar?

• Türkiye’den ve Birleşik Krallık’tan katılacak birer mentör eşliğinde üç çevrimiçi mentörlük oturumu ve Mart 2026’da düzenlenecek iki günlük yüz yüze yoğun atölye programı.

• Proje dosyasını ve filmin anlatısını güçlendirmeye yönelik bir çalışma ortamı.

• Referans (mood) video geliştirme konusunda danışmanlık desteği.

• Kamusal olarak düzenlenecek 3 etkinlik ile birlikte görünürlük ve Türkiye belgesel ortamının farklı aktörleriyle buluşma/tanışma olanağı.

• Yüz yüze buluşma için ücretsiz seyahat ve konaklama imkânı.

Başvuru Şekli

• Başvurular çevrimiçi platform üzerinden kabul edilir. Platforma erişmek için tıklayınız.

• Tüm başvuruların çevrimiçi form üzerinden yapılması zorunludur.

Değerlendirme Süreci

Başvurular yürütücü kurumlar tarafından, proje çerçevesine uygunluk ve kentsel dağılım gözetilerek değerlendirilecektir. Tüm başvuru sahiplerine sonuçlar e-posta üzerinden bildirilecektir.

Sorularınız için sıkça sorulan sorular sayfamızı inceleyebilirsiniz.

#ConnectionsThroughCulture

The post “Kadınlar Kayıtta” programına başvurular başladı appeared first on Sivil Sayfalar.

Toplumsal cinsiyet eserlerde nasıl konumlanıyor? 

On hafta boyunca, Türk ve dünya sinema ve edebiyat tarihinin tanınmış eserleri incelenecek.

Söyleşiler; Sabancı Üniversitesi’nden ve farklı kurumlardan akademisyenlerin sunumlarıyla gerçekleştirilecek. Söyleşiye konu olan eserlerde, toplumsal cinsiyetin nasıl konumlandığı, rollerinin nasıl kurgulandığı ve hangi alt metin ve söylemlerle derinleştirildiği üzerinde durulacak.

Bu yapıtların sinema ve TV uyarlamalarının da ele alınacağı seminerlerde, katılımcılar, söz konusu eserlerin görsel malzemeye uyarlanmış hallerini de toplumsal cinsiyet merceğiyle masaya yatırma fırsatı bulunacak.

Toplumsal Cinsiyet ve Edebiyat Söyleşileri 2019 Bahar Programı şöyle:

Yer: Sabancı Üniversitesi Minerva Palas, Bankalar Caddesi No: 2 Karaköy

Saat: 10:00 – 13:00

06.04.2019 Esen Kunt, İstanbul Kültür Üniversitesi

Uyuyan Güzel (Masal); (Film) Yönetmen: Julia Leigh

14.04.2019 Esen Kunt, İstanbul Kültür Üniversitesi

Tuzun Bedeli (Kitap) Yazar: Patricia Highsmith, Carol (Film) Yönetmen:

Todd Haynes

20.04.2019 Hülya Adak, Sabancı Üniversitesi

Öfke (Kitap) Yazar: Philip Roth, Indignation (Film) Yönetmen: James

Schamus

27.04.2019 Murat Akser, Ulster Üniversitesi

Gurbet Kuşları (Kitap) Yazar: Orhan Kemal, Gurbet Kuşları (Film)

Yönetmen: Halit Refiğ

04.05.2019 Tuba Ay, Boğaziçi Üniversitesi

Mildred Pierce (Kitap) Yazar: James M. Cain

11.05.2019 Tuba Ay, Boğaziçi Üniversitesi

Mildred Pierce (Film) Yönetmen: Michael Curtiz

18.05.2019 İpek Şahinler, Sabancı Üniversitesi

Benim Sinemalarım (Kitap) Yazar: Füruzan

Benim Sinemalarım (Film) Yönetmen: Füruzan, Gülsün Karamustafa

25.05.2019 Aslı Aygüneş, Sabancı Üniversitesi

Damızlık Kızın Öyküsü (Kitap) Yazar: Margaret Atwood

01.06.2019 Başak Demirhan, Boğaziçi Üniversitesi

Duyguların Rengi (Kitap) Yazar: Kathryn Stockett

08.06.2019 Başak Demirhan, Boğaziçi Üniversitesi

Duyguların Rengi (Film) Yönetmen: Tate Taylor

Katılım Ücretleri

Öğrenci/ Öğretmen/ SU Mensubu: 400 TL (10 Hafta)

Yetişkin: 600 TL (10 Hafta)

Önemli Not: Kontenjan sınırlıdır.

Katılım için son kayıt tarihi: 5 Nisan 2019, Cuma

Kayıt için: sugender@sabanciuniv.edu /// 0216 483 9376)

Basın iletişim için:

Asena Selçuk – Mena İletişim – 0530 232 62 81

Mariam Öcal – Sabancı Üniversitesi – 0216 483 93 57 / 0532 668 92 01

The post Toplumsal Cinsiyet ve Edebiyat Söyleşileri appeared first on Sivil Sayfalar.

Öncelikle Kaydedilen Çocuk Ekibi’nin nasıl kurulduğunu dinlemek istiyorum.

Şevval Şener: Bu yıl içerisinde Türkiye’nin farklı şehirlerinden çocuk hakları savunuculuğu alanında çalışan bireylerin biraraya gelerek çalışmalarını ortaklaştırdıkları ve diğer sivil örgütlerle işbirliği zemini yaratmayı amaçladıkları bir oluşum “Çocuklar İçin Daha İyi Bir Dünya Girişimi”. Herkes bulunduğu bölgede çocuk haklarına dair yapmakta olduğu çalışmaları da bu girişimin ortak iletişim ve paylaşım zeminine taşımaya çalışıyor. Ankara’da girişimin daha çok çocuk ve edebiyat, çocukluk algısı üzerine atölye ve söyleşileri oldu. Biz de İstanbul’da olan birkaç kişiydik. Sinemada çocuklarin nasıl temsil edildiği üzerine bir şeyler yapılmak istendi. Bunun üzerine konuşuldu ve bu konuşmalar sonunda böyle bir ekip oluştu.”

Selen Yüksel: 8 haftalık bir program var şu an önümüzde ama Kaydedilen Çocuk Ekibi bu programdan ibaret değil aslında. Bu 8 haftalık programı da Mithat Alam Film Merkezi ve Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Hizmet Kulübü ile beraber yapıyoruz. İkisi Kaydedilen Çocuk Ekibi’nin ortakları arasında. Bu 8 hafta bittikten sonra Ankara, Diyarbakır, İstanbul ve girişimin olduğu başka yerlerde de devam edilecek bu çalışmalara. İstanbul için ise başka yerlerde de etkinliklerimizi planlıyoruz. Şu an sadece 8 haftalık bir program uygulanacak ve sonra başka yerlerde başka etkinliklerimiz de olacak.

“Kim olduğumuz değil ne yaptığımız önemli”

Kaydedilen Çocuk Ekibi kimlerden oluşur? Herhangi bir “kemik kadro” algınız var mı? Yoksa kolektivizm temelli büyümeyi düşünen bir ekip misiz?

İlke Cambazoğlu: Bu ekip sürekli büyüyen bir ekip aslında. Böyle de olmasını istiyoruz. Kişilerden oluşan bir grup olmasını istemiyoruz. Kolektife bağlı bir ekip olacağız. Biz de süreci öyle yürütüyoruz. Bizim kim olduğumuzdan ziyade projenin ne yaptığı daha temel bir şey oluyor.

Selen Yüksel: Biz başladığımızda 5 kişiydik. Şu an 9 kişiyiz. Bu işe emek vermek isteyen herkes katılabilir ekibe. Ekip içerisinde de atölyeler yapacağız ve böylece ekip de güçlenmiş olacak. Ekibin içerisindeki insanlar çocuk hakları çalışmalarına bir şekilde destek vermiş insanlar.

“Çocukların hakları filmlerde özne değil”

Yaptığı ve yapacağınız çalışmalarla neyi hedefliyorsunuz?

İlke Cambazoğlu: Filmler bizim için toplumsal algıda çocuğun nasıl gözüktüğü ve toplumsal algıyı nasıl etkilediği üzerine güzel bir araç gibi gelmişti. O yüzden film konuşmak bizim için önemliydi. Daha sonra da bu filmlerdeki çocukların hiçbirinin yetişkinler gibi özne olarak ele alınmadığını gördük. Genel olarak da film analizlerinde, film üzerine konuşmalarda da çocuk hiçbir zaman özne olarak ele alınmıyor. Bir sembol olarak ele alınıyor. Bu yüzden çocuğun hakları ile var olan bir özne olma durumu yok filmlerde. Bu yüzden de bunları tartışmanın önemli olduğunu düşündük. Çünkü hem algıdan doğuyor hem de algıyı etkiliyor. Bunu tartışırken bir yandan da feminist teoriyi konuşuyoruz. Aslında feminist teorinin tartışılmasından sonra filmlerde, analizlerde ve senaryolarda kadının bir özne olabildiğini görüyoruz. O yüzden Kaydedilen Çocuk Ekibi’nin amacı böyle bir kaynak oluşturmak. Bir yandan da “Bizim çocukluk algımız ne?” tartışmasını yürütebilmek. “Başka bir çocukluk mümkün mü?” tartışması yürütüyoruz aslında. Bunu araştırmak istiyoruz. O imgelerin ötesinde “Çocuk sadece masum mudur? Hiçbir silahlı çatışmada yok mudur? Cinselliği ne boyuttadır?” gibi soruları tartışmak da bizim için önemli. O yüzden bir yandan da çocuğun haklarını teslim eden bir çalışma olmuş olacak.

Selen Yüksel: Aslında “Sinemayı çocuk haklarıyla büyülemek” hayalimiz var. Aslında bu atölyeler hem çocuk hakları tartışmak açısından bir alan oluyor hem de sinemadaki sembolleştirilen çocuğun bir özne olduğunu tartışmak için güzel bir araç oluyor. Büyük amacımız da aslında önce tartışıp görüp “sinemada çocuk nerede duruyor”u anlamak, anladıktan sonra da bunun alternatifleri üzerine düşünmek. Peki sinemada çocuk nerede olabilir? Sinemada çocuğu biz temsil ediyor olsak nasıl temsil ederdik? Şöyle de bir hayalimiz var. Sinemadaki çocuk temsilini çocuklarla beraber düşünmek. Çocuklarla beraber yeni temsiller yaratmak.

Şevval Şener: Atölyelerde etrafında durduğumuz konular var ama bir yandan da kendi çocukluk deneyimimizi düşündüğümüzde gördüğümüz çocukluğun ne kadar gerçekçi olduğunu tartışıyoruz. Kendi çocukluğumuzu hatırlayarak yorumlamaya çalışıyoruz.

Peki “Kaydedilen Çocuk” ismi nereden geliyor?

İlke Cambazoğlu: Biz ilk atölyemizi “Ayna” filmi ile yaptık. “Ayna” Cafer Penahi’nin bir filmi. 1997 yapımı bir film. Filmde Mina diye bir karakter var. Mina, okul çıkışında annesini bekleyen birinci sınıfa giden ve kolu alçıda bir karakter. Mina’nın annesi gelmiyor ve kendisi eve gitmeye çalışıyor. Filmde bir yere kadar bu Mina’yı izliyoruz. Bir yerden sonra gerçek hayattaki Mina, artık oynamak istemediğini söylüyor kameraya ve oynamayı bırakıyor. Fakat Penahi çekimi kesmiyor. Bu sefer de gerçek hayattaki Mina’nın eve gidiş serüvenini izliyoruz. Bu iki Mina arasında büyük farklar var aslında. Şehirle nasıl başa çıktığı, yalnızlığında ne yaptığı, yetişkinlerle ilişkisi gibi konularda farklar var. O yüzden de “Kaydedilen Çocuk” kameranın önündeki çocukla gerçek hayattaki çocuğun farkı olarak karşımızda duruyor. Bu yüzden “Kaydedilen Çocuk” diyebiliriz.

Ekip olarak kendinize koyduğunuz ve çalışmalarınızı yürütürken uyguladığınız kurallar var mı? Eğer varsa bu kuralları karar alma aşamasında mı uyguluyorsunuz? Yoksa atölyeye katılanlara da belirli bir düzeni sağlayabilmek için bunlardan bahsediyor musunuz?

Selen Yüksel: Atölyelerimize gelen insanlara böyle bir kısıtlama yapmıyoruz. Atölyelerimizde çocuk hakları perspektifinden tartışmaya çalışıyoruz. Herkes atölyeye ne getiriyorsa onun üzerinden tartışmalarımızı yürütüyoruz. Kendi içimizde ise öncelediğimiz çocuklar. O yüzden her konuya önceliğimizin çocuk olduğunu bilerek yaklaşmaya çalışıyoruz. Ve herhangi bir şekilde çocuğu özne halinden nesne haline getirecek bir tavırda ve söylemde bulunmamaya çalışıyoruz.

Şevval Şener:Öncelediğimiz şeylerden biri de Kaydedilen Çocuk büyüktür kişisel insanlar. Bu ekip bir çalışma olarak var, kişilere ait bir şey değil. O yüzden de çoğalmayı ve yayılmayı istiyoruz.

İlke Cambazoğlu: Atölyelerde kolaylaştırıcı rollerimiz var. Girişte Kaydedilen Çocuk’u tanıtan biri var. Ve bu kişiler sürekli değişiyor. Düzenlediğimiz atölyeler sorulara da açık bu anlamda. Kural olarak söyleyebileceğimiz şey aslında atölyelerin programları olabilir. Günler ve filmler belli. Gün haricinde programdaki her şey tartışmaya açık.

“Çocuğun neyi temsil ettiğini tartışıyoruz”

O zaman biraz da Kaydedilen Çocuk Ekibi’nin yakın zamandaki programından ve tabi ki aldığınız geri dönüşlerden bahsedelim. Şu ana kadar 2 atölye yapıldı ve bu atölyeler kuruluş aşamasında amaçladığınız gibi gitti mi? Atölyelerde tartışmalar nasıl şekillendi?

Şevval Şener: İlk hafta bizim de çıkış noktamız olan “Ayna” filmini izledik. Ayna, kendi yapısı itibarıyla da çocuk katılımını ve çocuğu konuşmaya daha müsait bir filmdi. İlk atölyemize katılım 10-12 kişi kadardı. Filmden sonra katılımcılar ile oturma düzeni olarak bir çember oluşturduk. Ve aslında ilk atölyede konuşmak ve tartışmaya açmak istediğimiz konular konuşulabildi. Aslında bunda filmin de bir etkisi vardı. Tartışmalarda kimse kimseyi domine etmedi. Bu yüzden bence ilk atölye keyifliydi. İkinci atölyemizde izlediğimiz film “Sevgisiz”di. Rus yapımı bir film. Bu filmde çocuk karakterini 10 dakika kadar görebiliyoruz. Çocuğun sembolleştirilmesi ve çocuğun nasıl gösterildiği üzerine tartışma yürüttük.

İlke Cambazoğlu: “Sevgisiz” filminde çocuk karakterini daha az gördük ama bence tartışması keyifli olan ve biraz da filmin üzerinden gidilebilecek çocuk temsilinde “Kaybolmak mı, kaçmak mı?” sorusuydu. Bu aslında o gün temel tartışmamızdı. Mesela çocuğun kaçması çoğu filmde gördüğümüz bir durum. Çocuk filmlerde ya yetişkin dünyasından kaçıyor ya da kayboluyor deniyor. Bunun da nereden baktığına göre değişen bir algısı olduğu için tartışmalar verimli geçti.

Selen Yüksel: 8 Nisan’a kadar her pazartesi atölyeler devam ediyor. Arada ek gösterimler de olacak. Her haftanın ayrı bir teması var. “Ayna” ile “Çocuk kimdir?”i tartıştık. “Sevgisiz” ile “Çocuk ve aile” tartışması yürüttük. 4 Mart’ta ise “Çocuk ve eğitim” tartışacağız. İzlediğimiz filmde çocuğun neyi temsil ettiğini tartışıyoruz. Atölyelerde sadece filmle kısıtlı kalmadan genel olarak çocuk hakları tartışması da yürütüyoruz. Bu programdan sonra da çocuk haklarını çocuklar ile tartışacağımız atölyeler de yapmayı amaçlıyoruz.

Atölyelerde gösterdiğiniz ve göstereceğiniz filmleri neye göre seçiyorsunuz?

İlke Cambazoğlu: Öncelikle bir film havuzu oluşturduk. Bu havuzda topladığımız filmleri kategorilere göre sınıflandırıp aralarından bir seçim yapıyoruz. Havuzdaki diğer filmleri de öneriler şeklinde sunuyoruz.

Çocuk haklarına hangi perspektiften bakıyorsunuz?

Selen Yüksel: Öncelikle çocuk insan ve bir özne olarak var olmalı. Çocuğun katılım hakkı en çok öncelediğimiz hak. Çocuğun diğer bütün hakları üzerine çok konuşuluyor aslında. Ama katılım hakkı çok az konuşuluyor. Ekip olarak bunun üzerinde çok duruyoruz. Bu yüzden çocukların kendi haklarını kendilerinin savunabilmesi üzerinden bir çocuk hakları yaklaşımımız var.

İlke Cambazoğlu: Çocuk kaydedilirken hiyerarşik bir yapının içerisinde kaydedilmiş oluyor aslında. Bir dış göz kaydediyor. Ama çocuklar kamerayı kendi ellerine aldıklarında daha farklı oluyor.

“Sinema üzerinden çocuk haklarını yaygınlaştırıyoruz”

Kaydedilen Çocuk Ekibi’nin yaptığı bu işlere çocuk hakları savunuculuğu diyebilir miyiz?

Selen Yüksel: Bu ekibin içerisinde zaten çocuk haklarını yaygınlaştırmak da var. Sinema üzerinden bunu yapıyoruz biz. Yapmaya çalıştığımız şey sinemada çocuğun hakkını savunuyor olabilmek. O yüzden tabi ki yaptığımız iş çocuk hakları savunuculuğu üzerinde bir yere oturuyor.

Genel olarak bir dünya geneli ve Türkiye’de sinemada çocuk temsiliyeti ve hakları üzerinden bir karşılaştırma yapmanızı istesem neler söylersiniz?

Selen Yüksel: Toplumların çocuğa bakışı değiştikçe çocuk farklı şekilde sembolleştiriliyor. Her ülke kendi tarihi içinde çocuğa farklı bir anlam yüklemiş.

İlke Cambazoğlu: Klasik bir merdiven imgesi vardır ya. Merdivenden iniyor musun, çıkıyor musun? Çocuk da öyle bir şey. Hiçbir yerde değişmiyor bence. Dünyanın her ülkesinde farklı bir şekilde anlamlandırılıyor olabilir ama hiçbirinde de özne değil. Hakları ile var olamıyor.

Son olarak Kaydedilen Çocuk Ekibi’ne, sinemada çocuğa ve çocuk haklarına dair neler söylemek istersiniz?

Şevval Şener: Pazartesi günleri saat 18.00’de Boğaziçi Üniversitesi Mithat Alam Film Merkezi’nde oluyoruz. Gelmek isteyenler Facebook hesabımızda paylaşılan formu doldurarak katılabilirler. Girişte bir sorun yaşanmaması için formda sadece isim-soyisim alıyoruz.

The post Kaydedilen Çocuk: Hayalimiz Sinemayı Çocuk Haklarıyla Büyülemek appeared first on Sivil Sayfalar.

‘’Türk Sineması için oluşan risklerin’’ kamuoyu ile paylaşılmasına karar verilen SİSAY Değerlendirme Toplantısı’ndan şu çağrı çıktı:

‘’Yatırım borcu olan işletmeler başta olmak üzere 6 aydır bu yüksek sezonu iple çeken yerel sinema işletmecileri kredi ve ödemelerini yapamaz boyuttadır. Bu konu, sermaye gücüne sahip büyük sinema işletmecileri için sadece bir süreçtir, ancak yerli ve özellikle yatırım yapan ve kredi borcu bulunan sinema işletmecileri için yıkım demektir.

Kamuoyunun bilmesini isteriz ki anlaşmazlığın tarafı olmadığımız gibi yerli tüm sinema işletmeleri olarak sürecin mağduru durumundayız. Bir yanda tezgahda malı olmayan esnaf durumuna düştük; diğer yandan çözümcü gayretlerimize rağmen oluşan algı nedeni ile halkımız tarafından tepkilere maruz kalmaktayız.

Sebebi olmadığımız bir kavgada çözüm odaklı ve iyiniyetli yaklaşımımıza rağmen mağdur olduğumuzu kamuoyunun bilmesini isteriz. Aksi takdirde bu gerilim sürerse dünya liginde en üst sıralara çıkmayı başaran Türkiye sineması büyük darbe alacak; yabancı yatırımcıya ve tekelleşmeye teslim olacaktır.

Halkımızdan sürecin gerçek sebebi ve mağdurlarını iyi anlayarak tepkilerini vermelerini ve Türk sinemasına sahip çıkmalarını bekliyoruz. Kanun yapıcılarımızın çalıştığı yeni kanunun bu konuda çözüm olmasını diliyoruz.

Yılda 200’ü aşkın yerli film üretiliyor. Satılan her 100 biletten 63’ü yerli film izleyicisine gidiyor. Dünya standartlarında film üretiyoruz. Salonlarımız konfor ve donanım olarak dünya standartlarında. Bu özellikleriyle son yıllarda sinemamız dünyanın önde gelen 5 sineması içinde yer alıyor; en hızlı büyüyen ikinci ülkeyiz. Ancak yıllardır istikrarlı büyüyen sektörümüz son üç ayda yaşanan gelimeler neticesinde tıkanma noktasındadır.

‘’Bu süreçte kar düşüşüne rağmen bilet fiyatlarını artırmayı tercih etmeyen biz sinemacılar için büfe gelirleri, reklam sponsorluk ve jetonlu oyuncaklar kurtarıcı oldu. Sinemacılık ucuz bir iş değildir. Her film yüzlerce kişinin emekleri sonucunda ortaya çıkmış bir sanat eseridir. Ancak yine de ülkemizde en ucuz eğlencedir. Bazı şehirlerde otopark ücreti, bir çift çorap bile sinema bilet fiyatının üzerinde kalmaktadır. Seyirciyi küstürmemek için ekonomik mönüler ve toplu satışlarda indirimli kampanyalara yöneldik. Buraya kadar her şey normaldi. Ama zamanla bazı büyük gruplar kampanya içinde yapımcı ile yarı yarıya paylaştığı bilet payını tek taraflı aşağı çekerek genel karını artırma yoluna gitti. Yapımcılar özellikle en çok büyük grubun satışlarında uğradıkları büyük gelir kaybı nedeniyle tepki vermeye başladılar.

Kamuoyunun bilmesini isteriz ki anlaşmazlığın tarafı olmadığımız gibi yerli tüm sinema işletmeleri sürecin mağduru durumundayız. Bir yanda tezgâhta malı olmayan esnaf durumunda kaldık diğer yandan konunun temeli bilinmediğinden halkımızın sorunun kaynağı olarak tüm sinema işletmelerini gördüğü için sebebi olmadığımız bu tabloda çözümcü gayretlerimize rağmen oluşan algı ve genelleme nedeni ile tepkilere maruz kalmaktayız.

Biz sinema salonu işletmecilerinin yukarıda gelişimi ve nedenlerini aktardığımız yerli filmlerin gösterimden çekilmesine varan süreçte konunun sebebi değil sizler gibi mağduru olduğumuzun bilinmesini istiyoruz. Mısır ve biletin birleştirilerek seyirciye daha ekonomik şartlarla ulaştırılmasına ama bunun yapımcıda gelir kaybı oluşturmayacak şekilde ve şeffaflıkta olmasından yanayız.

Aksi takdirde bu gerilim sürerse son yıllarda büyük gelişme göstererek dünya liginde en üstlere çıkmayı başaran ülkemiz sineması büyük bir darbe alacak ve sinema salonu işletmeciliğinde tekelleşmeye teslim olması yanında yükselen film üretim sektörü düşüşe geçeceğinden milli menfaatlerimizde de büyük kayba neden olacaktır.

Bu açıdan yeni kanunun bu konuda çözüm olmasını diliyoruz ve halkımızdan sinema ve mısır keyfinden uzaklaşarak değil bu yaşanan sürecin gerçek sebebi ve mağdurlarını iyi anlayarak tepkilerini ona göre vermelerini ve Türk sinemasına sahip çıkmalarını bekliyoruz.”

The post Sinema Salonu Yatırımcıları Derneğinden ‘Kriz Bitsin’ Çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

Ancak daha önce de belirttiğimiz üzere bahsini ettiğimiz bu yasa, yalnızca taraflar arasındaki gerginliği çözmesi için çıkarılacak bir yasa değil. Aksine kapsamı oldukça geniş ve sinema sektöründeki profesyonelleri çok yakından ilgilendiren maddelerin olduğu bir tasarıdan bahsediyoruz. Aslında bu yasa, bakanlık tarafından 21 Aralık’ta TBMM’ye iletilmiş ve basında yalnızca “reklam sürelerinin 10-15 dakika civarına indirilmesini” öngörmesiyle yer bulmuştu. Ancak o dönemde yaptığımız haberde de belirttiğimiz üzere bu yeni kanun, filmlerin daha sıkı denetim görmesini ve dahası oluşturulan bir kurul tarafından onaylanmadığı takdirde ticari dolaşıma giremeyeceğini öngörüyordu.

İşte Film Yönetmenleri Derneği‘nin yayınladığı basın bildirisi, yasanın tam da burasına vurgu yapıyor. Açıklamada çok doğru bir şekilde, “Komisyonca uygun bulunulmayan filmler ticari dolaşıma ve gösterime sunulamaz” önermesinin kabul edilemez olduğu dile getiriliyor. Bunlara ek olarak festival filmlerinin denetim şekli ve kurulacak komisyonların ne şekilde bir araya geleceği de, Film-Yön tarafından yasanın kusurlu bulunan tarafları. Son olarak kanunun 9. maddesine bağımsız filmlerin teşvik edilmesini öngören bazı kısımların eklenmesi gerektiği belirtiliyor bu açıklamada.

Her ne kadar olaylar oldukça keyifsiz şekilde patlak vermiş olsa daha sonra gelen gelişmeler, şimdilik yerli sinemanın bazı problemlerinin çözülmesiyle sona erebilirmiş gibi görünüyor.

Açıklamanın tamamına aşağıdan ulaşabilirsiniz.

“Sinemamızın gelişmesi, uluslararası alanda tanınması ve ülkemiz adına büyük başarılar sağlanmasında önemli katkıları olan Sinema Filmlerinin Desteklenmesi ve Sınıflandırılması ile ilgili 5224 sayılı kanunun güncellenmesine ilişkin meclise sunulan yasa teklifi 9 Ocak 2019 tarihinde görüşülecektir. Görüşülecek yasa teklifi , destek alanlarının genişletilmesinden, dış ortak yapımların kolaylaştırılmasına, sinema salonlarında film gösterim,reklam ve hak dağılımına ilişkin bir çok olumlu önermeyi içermekle birlikte, bazı maddelerinin ise tartışılarak olumlu yönde düzeltilmeye ihtiyacı olduğu kanısındayız.

Özellikle sınıflandırma ve değerlendirme ile ilgili maddelerinde, “komisyonca uygun bulunulmayan filmler ticari dolaşıma ve gösterime sunulamaz” önermesi daha ileri bir kanun ruhuna terstir. Bu önerme olmamalıdır. Zira 2004 yılında yürürlüğe giren bu kanun askeri vesayet anlayışı olan sansürcü ve yasakçı anlayışı kaldırmış, ve tam tersine bağımsız üretimin desteklenmesini öngörmüştürtür. Sinemamızın bugünki ulusal ve uluslararası başarısında payı olan bu yasanın ruhunun terkedilmemesi gerekmektedir.

Bunun dışında ülkemizde düzenlenecek ulusal ve uluslararası festivallerde gösterilecek filmlere yönelik düzenleme ile destekleme kurullarının oluşturulmasında sinema sektörü üyelerinin azınlığa düşürülmesi de yine düzeltilmesi gereken en önemli maddeler arasındadır.

Özellikle de üretim, dağıtım ve gösterim tekelleşmesinin bugün nasıl büyük sorunlara yol açtığı görülmüş ve teklifte buna yer verilmiştir. Ama bu tekelleşmenin önünü kapatacak yaklaşımların de teklife eklenmesi önem taşımaktadır.

Ülkemizi dünyaya taşıyacak en önemli tanıtım ve algı yaratma aracı da olan sinema sanatımızın önünü açmak tüm siyasi yaklaşımların üstünde özel bir devlet politikası olması gerektiği kanaatindeyiz.

Bizlerin; üreten yaratan senarist ve yönetmenler olarak bu olumlu ve olumsuz görüşlerimizin içeriğinde hiçbir siyasi parti veya kurum ve oluşumun izleri aranmamalıdır.

Türkiye ancak sanatla dünyaya kendini anlatabilir. Dünyada sanatın gücü ve etkisi ortadadır.

Tüm bunların ışığında ülkemizin sinema sanatını gelişmesi ve güçlenmesi amaçlayan bir kanun teklifinin temel ruhu, bu sanatın daha özgür ortamlarda yeşerip büyümesi olmalıdır.

TBMM’nin bu kanun teklifi içeriklerini tartışmayı ve olumlu bir noktaya getirilmesini siyasi partilerinin aralarındaki polemikler üstüne çıkararak stratejik bir devlet politikası olarak ele alacağı umudundayız.

İMZALAYANLAR

Nuri Bilge Ceylan, Kadir İnanır, Yılmaz Erdoğan, Derviş Zaim, Mustafa Şevki Doğan, Tayfun Pirselimoğlu, Ezel Akay, Çağan Irmak, Ali Özgentürk, Emin Alper, Özcan Alper, Mehmet Eryılmaz, Yeşim Ustaoğlu, Reis Çelik 
Pelin Esmer, Erden Kıral, Mahmut Fazıl Coşkun, Ercan Kesal, Belmin Söylemez, Biket İlhan, Aslı Özge, Murat Düzgünoğlu, Canan Gerede, Cemil Ağacıkoğlu, Selim Evci, Atalay Taşdiken, Onur Saylak, F. Serkan Acar, Ali Aydın, Ferit Karahan, Erdem Tepegöz, İnan Temelkuran, Tunç Davut, Yüksel Aksu, Handan Öztürk, Mustafa Kara, Nihat Durak, Semir Aslanyürek, Fikret Reyhan, Kaan Müjdeci, Hüseyin Karabey, Melik Saraçoğlu, Zeynep Dadak, Ramin Matin, Aydın Bulut, Turgut Yasalar, Sinan Kesova, Aydın Orak, A. Taner Elhan, Sadullah Şentürk, Bahadır Karataş, Murat Şeker, Ragıp Türk, Erkan Tahhuşoğlu, Gürsel Ateş, Özkan Küçük, Hasan Özgen, Hakkı Kurtuluş, Faysal Soysal, Hikmet Yaşar Yenigün, Nejla Demirci, Fırat Gürsoy, İsmet Arasan, Naci Çelik Berksoy, Dersu Yavuz, Kemal Alptekin Aliye Uçar, A. Ayben Altunç, Kibar Dağlayan Yiğit, Orhan Oğuz, Mustafa Ünlü, Atıl İnaç, Murat Saraçoğlu, Batur Emin Akyel, Arif Hakverdi

Haberin tamamı için tıklayınız.

The post Film Yönetmenleri Derneği, Kültür ve Turizm Bakanlığının Yeni Sinema Yasasıyla İlgili Basın Bildirisi Yayınladı appeared first on Sivil Sayfalar.

The post Ermenistan Türkiye Sinema Platformu’na Ortak Yapımlar İçin Başvurular Açıldı appeared first on Sivil Sayfalar.

The post DOCUMENTARIST 11. İstanbul Belgesel Film Günleri ve Ücretsiz Sinema Atölyeleri appeared first on Sivil Sayfalar.

Toplumsal Cinsiyet ve Edebiyat Söyleşileri seminerlerimizi “Sinema ve Edebiyat” başlığıyla 2017-2018 Sonbahar ve İlkbahar dönemlerinde de düzenlemeye devam ediyoruz. Seminerlerimizde yazarların yapıtlarında toplumsal cinsiyetin nasıl konumlandığını, toplumsal cinsiyet rollerinin nasıl kurgulandığını irdeleyecek, eserlerdeki alt-metinlere ve söylemlere “toplumsal cinsiyet” merceğinden bakacağız. Daha sonra bu yapıtların sinema ve TV uyarlamalarından bazılarını ele alarak aynı okumaları görsel malzemeye uyarlanmış hallerinde gözlemleme ve tartışma olanağı bulacağız.

İLKBAHAR 2018 PROGRAMI

3 Mart 2018      Hülya Adak, Sabancı Üniversitesi

Öfke, Philip Roth (roman) / Indignation, James Schamus (film)

10 Mart 2018    Hazal Halavut, Boğaziçi Üniversitesi

Aşk-ı Memnu, Halit Ziya Uşaklıgil (roman)

17 Mart 2018    Hazal Halavut, Boğaziçi Üniversitesi

Aşk-ı Memnu (TV ve film uyarlamaları)

24 Mart 2018     Başak Demirhan, Boğaziçi Üniversitesi

Tante Rosa, Sevgi Soysal (roman)

31 Mart 2018     Başak Demirhan, Boğaziçi Üniversitesi

Seni Seviyorum Rosa, Işıl Özgentürk (film)

7 Nisan 2018     Asuman Suner, İstanbul Teknik Üniversitesi

Brooklyn (Colm Toibin, roman; John Crowley, film)

14 Nisan 2018   Özlem Öğüt, Boğaziçi Üniversitesi

Malina, Ingeborg Bachmann (roman)

21 Nisan 2018   Özlem Öğüt, Boğaziçi Üniversitesi

Malina, Werner Shroeter (film)

 Yer : Karaköy Minerva Palas

Saat: 10:00 – 13:00

Katılım Ücretleri: 

Öğrenci/ Öğretmen/ SU Mensubu: 300 TL (8 Hafta) 

Yetişkin: 500 TL (8 Hafta)

Kayıt İçin sugender@sabanciuniv.edu adresine mail atabilir ya da 0216 483 9330 telefonundan bize ulaşabilirsiniz.

Önemli Not: Son kayıt tarihi 10 ŞUBAT 2018 olarak belirlenmiştir. Kontenjan sınırlıdır.

The post Toplumsal Cinsiyet ve Edebiyat Söyleşileri başlıyor! appeared first on Sivil Sayfalar.

10. Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali (SYFF) 22 – 26 Kasım tarihleri arasında 10 şehirde eş zamanlı olarak gerçekleştirilecek.

Festival, karmaşık küresel sorunları ve bu sorunlara yerel ölçekte çözüm üretmeye çalışanların ilham verici hikayelerini anlatan kısa ve uzun metraj belgeselleri izleyici ile buluşturuyor.

SYFF 2017 seçkisinde İran, Kanada, Hollanda, Kongo, Fransa, Rusya, Türkiye, Hindistan, İspanya, İsrail, Filistin ve İngiltere yapımı filmler yer alıyor.

Değişimin mümkün olduğunu kanıtlayan hikayeleri tüm dünyayla paylaşmak amacıyla filme alan yönetmenlerin filmleri, umudu diri tutup yeni bir yaşam kültürü yaratma cesaretini aşılıyor.

Festival eş zamanlı olarak Antalya, Balıkesir, Bursa, Eskişehir, İstanbul, İzmir, Kayseri, Kırklareli, Manisa ve Mersin’de gerçekleşecek.

Festival’de konuşmacılar, müzisyenler ve performanslar yer alıyor.

Festivaldeki film seçkisi

Tüm gösterimlerin ücretsiz olarak izlenebileceği festivalde yer alan filmler ise şöyle:

• Anlam Peşinde / A Quest for Meaning – 2015, Nathanaël Coste, Marc de la Ménardière
• Birlikteliğin Adası / The Island of Alltogether – 2015, Philip Brink, Marieke van der Velden
• Çikolata Davası / The Chocolate Case – 2016, Benthe Forrer
• Çözümlerin Hikayesi / The Story of Solutions – 2013, Louis Fox
• Eid / Eid – 2011, Saaheb Collective
• Hayat Bazen / Life Sometimes – 2017, Cem Hakverdi
• Kokota: Umut Adacığı / Kokota: The Islet of Hope – 2016, Craig Norris
• Korkutan Yük: Deniz Taşımacılığının Gerçek Bedeli / Freightened: The Real Price of Shipping – 2016, Denis Delestrac
• Kör Suşi / Blind Sushi – 2016, Eric Heimbold
• Küçük İnsanlar Büyük Ağaçlar / Small People Big Trees – 2016, Vadim Vitovtsev
• Mutluluk Şehri / City of Joy – 2016, Madeleine Gavin
• Nehir Mavisi / River Blue – 2017, David McIlvride, Roger Williams
• Ölümcül Tasarım / Death by Design – 2016, Sue Williams
• Plastik Okyanus / A Plastic Ocean – 2016, Craig Leeson
• Suyu Gözlerken / Eyes on the Water – 2017, Graelyn Brashear, Jason Hanasik
• Sürdürülebilirlik Yükselişte / The Rise of Sustainability – 2017, Complexity Labs
• Şirket Şehri / Company Town – 2016, Alan Snitow, Deborah Kaufmann
• Yaşam Katili / Matricide – 2016, Komeil Sohani
• Yeni Dünya / Nouveau Monde – 2016, Yann Richet
• Yenilenebilir Enerji Atılımı / The Breakthrough in Renewable Energy – 2016, Martijn Kieft
• Yeni Simyacılar / Neo Alchemists – 2015, Yasmin Kıdwai
• Yüz Bin Kalp / One Hundred Thousand Beating Hearts – 2016, Peter Byck

Festivalle ilgili detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Kaynak: gazetekarınca

The post Yeni bir yaşam umudu: Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali 22 Kasım’da başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.