What kind of studies does Istanbul Political Research Institute (IstanPol) do?

IstanPol was founded in 2018 but in fact our studies go way back. We have been working together as a team for about six years.

We are an institution that operates in the fields of democratization, foreign policy as well as humanitarian and social development and that produces data-based policy recommendations. The main concern of IstanPol is to identify the most fundamental problems of Turkey, firstly.

Secondly, to present policy recommendations to policy makers regarding the solution of these problems.

How would the civic space expand based on IstanPol’s experience?

First of all, I think institutions like IstanPol can be a bridge between civil society and politics. In other words, there may be different preferences among the institutions that we call think tanks depending on the subjects they focus on, but IstanPol’s work actually serves as a bridge in this respect. Building a bridge between the civic space and politics has several priorities. Primarily, IstanPol conducts data-based research on issues that non-governmental organizations are directly involved in the field such as the issue of immigration, the issue of youth insecurity in Turkey, the issue of poverty, and the issue of tax justice on which rights advocacy is practiced. Yes, it may not be advocating for those rights, but first of all, we can define it as an institution that produces information for the organizations that advocate for rights. Secondly, we add this information into policy recommendations. They’re not ideal suggestions, but they’re appliable. In other words, we make viable recommendations by considering the state budget or the budgets of the relevant public institutions and municipalities. While we are preparing these policy recommendations, we also get the opinions of the representatives of non-governmental organizations, especially within the scope of certain projects, and we get the opinions of members of various political parties.

Therefore, we are trying to weave this area between civil society and politics with dialogue. This can sometimes be over direct dialogue through meetings, and even if that is not the purpose of the meeting, such a dialogue mechanism can be established by bringing those people or representatives together as well. IstanPol is such a dialogue mechanism that communicates indirectly with the addressees of the issues as I’ve said. Therefore I think that enriching the work similar to what we do would actually expand the civic space more. Because when you look at the current system in Turkey, one of the main problems is polarisation. Therefore, in the environment created by this polarisation, everyone is in dialogue with civil society in their own echo chambers, in areas close to them. Unfortunately, sometimes the conditions narrowed the civic space down with the effect of social polarization. I mean everyone has created their own civic space. However, what we call the civil space, in my opinion, should be an inclusive and expansive area both on the basis of advocacy and policy making.

How can we expand this area?

I think we can expand it by standing against the issues that create polarisation, that is, by taking a role against polarisation. That’s why we all need mechanisms that establish dialogue more inclusively. I think we can open up space firstly this way.

Let me talk about one more thing, it’s actually about youth. Young people, like women’s movement has found its way. The most active non-governmental organizations in Turkey are women’s organizations. But on the other hand, Turkey has basic problems such as youth precarity and unemployment, as we have revealed in our reports. Hence, I think these issues being taken into consideration by the public in some way and attracting the attention of the media as well as activities that strengthen the civic space and expand the discussions and therefore the civic space.

What do you think about the relationship between civil society, local governments and politics?

From my point of view, first of all, the civic space and local governments should be in a very active dialogue. Because municipalities can be direct implementers of civil works and works that are carried out in civil society, as well as providing them with resources in terms of information.

For example, our active dialogue with municipalities for policy making would strengthen us as an organization in civil society. This also applies to other institutions. 

Apart from that, let’s think about a non-governmental organization which may have application areas especially in municipalities as well as producing policies about youth. For example, groups that hold dance workshops with young people. Their active and collaborative work with municipalities would both relieve and expand the civic space, would provide an environment of implementation for it and would strengthen the municipalities. Because this dialogue environment has a structure that both strengthens public institutions, because it increases participation and also strengthens civil society.

I find relations with the media very important, because in our activities, we try to bring some submerged issues to the surface and attract the attention of the media to these issues.

We are not an institution that thoroughly researches the subject we are tackling in all its dimensions, but we are trying to draw attention to the subject. Media has some positive effects. For example last week we published a report on the precarity of the elderly and this report appeared in almost all newspapers. So we got the attention of the media. Naturally, we get to open a space by bringing this issue to the agenda so that rights-based organizations working on these issues can make their voices heard more. I think that with such relations, civil society actually gets stronger as well as expanding and nurturing each other.

I also find relations with politics very important because regardless of the political party, we are in a period where political parties that want to find solutions to the basic problems of Turkey should benefit from civil society as civil society is very productive and hardworking. Almost for all the problems of Turkey there are both data and solution suggestions in the civil society. Therefore, dialogue with political parties is also effective in providing solutions to the problems both for today and for the future. So, I believe that being in dialogue on these three points will expand the civic space, but also strengthen the public areas.

I think that the democratization issue that we frequently discuss in Turkey will not be independent of the expansion of the civil space especially in the upcoming periods. Related to this, the issue of social justice is also about civil society and the expansion of the civic space. So, as the problems arise in Turkey, finding solutions to these problems is more about the expansion of civil society and the civil space, and this is not independent of policy making processes. 

The post “Civic Space Should Be Inclusive And Expansive”  appeared first on Sivil Sayfalar.

İstanbul Politik Araştırma Enstitüsü Genel Direktörü ve siyaset bilimci Seren Selvin Korkmaz ile İstanPol deneyimi üzerinden sivil alanla ilgili mevcut durumu ve nasıl genişleyeceğini konuştuk. Korkmaz’a göre, sivil alanın genişlemesi yankı odalarından çıkmakla doğrudan ilintili.

İstanbul Politik Araştırma Enstitüsü (İstanPol) ne tür çalışmalar yapıyor?

İstanPol, 2018 yılında kuruldu ama çalışmalarımız daha eskiye dayanıyor. Ekip olarak yaklaşık 6 yıldır birlikte çalışıyoruz.

Biz demokratikleşme, dış politika, insan ve toplumsal kalkınma alanlarında faaliyet gösteren veri temelli politika önerileri üreten bir kurumuz. İstanPol’in aslında temel derdi Türkiye’nin en temel sorunlarını tespit etmek. İkinci olarak da bu sorunların çözümüne dair politika yapıcılara politika önerileri sunmak. 

İstanPol deneyiminden hareketle sivil alan nasıl genişler?

Öncelikle İstanPol gibi kurumlar sivil toplum ile siyaset arasında bir köprü niteliğinde olabilirler. Yani düşünce kuruluşu dediğimiz kurumlarda odaklandığı konulara göre farklı tercihler olabilir ama İstanPol’in yaptığı iş aslında bir köprü görevi görüyor. Bunun sivil alanla siyasetin arasında bir köprü kurmasının bir önceliği var. Öncelikliği sivil toplum kuruluşlarının sahada doğrudan ilgilendiği konulara dair. Örneğin; göç meselesi, Türkiye’de gençlerin güvencesizliği meselesi, yoksulluk meselesi, vergi adaleti meselesi gibi hak savunuculuğu yapılan konularda İstanPol veri tabanlı araştırmalar yapıyor. Evet, bunun hak savunuculuğunu belki yapmıyor ama hak savunuculuğu yapan kurumlara bilgi üreten bir kurum olarak tanımlayabiliriz. İkincisi ise biz bu bilgileri politika önerilerine döküyoruz. İdeal öneriler değil ama uygulanabilir öneriler yani devlet bütçesini göz önünde bulundurularak veya ilgili kamu kurumlarını belediyelerin bütçelerini göz önünde bulundurarak uygulanabilir politika önerileri var. Biz bu politika önerilerini hazırlarken özellikle belli projeler kapsamında sivil toplum kuruluşlarının temsilcilerinin de fikirlerini alıyoruz. Çeşitli siyasal partilere mensup kişilerin de fikirlerini alıyoruz.

Türkiye’de mevcut sisteme baktığımızda temel problemlerden bir tanesi kutuplaşma. Dolayısıyla bu kutuplaşmanın yarattığı ortamda herkes kendisine yakın alanlarda, kendi yankı odalarında sivil toplumla diyalog halinde. Yani ne yazık ki bazen şartlar bazen toplumsal kutuplaşmanın verdiği etkiyle birlikte sivil alan daraldı. Yani herkes kendi sivil alanını oluşturdu. Hâlbuki sivil alan dediğimiz konu bana kalırsa hem hak savunuculuğu bazında hem politika üretme bazında kapsayıcı geniş bir alan olmalı. 

Dolayısıyla sivil toplum ile siyaset arasındaki bu alanı bir diyalogla örmeye çalışıyoruz. Bu bazen toplantılar aracılığıyla doğrudan diyaloglar olabilir yani toplantının amacı bu olmasa da temsilcileri bir araya getirebilir. İstanPol, böyle bir diyalog mekanizması ve bunun dışında ise dediğim gibi konunun muhataplarıyla dolaylı olarak iletişim kurabilen bir alan. O yüzden ben bizim yaptığımız bu tarz çalışmaların zenginleşmesinin sivil alanı daha genişleteceğini düşünüyorum. Çünkü Türkiye’de mevcut sisteme baktığımızda temel problemlerden bir tanesi kutuplaşma. Dolayısıyla bu kutuplaşmanın yarattığı ortamda herkes kendisine yakın alanlarda, kendi yankı odalarında sivil toplumla diyalog halinde. Yani ne yazık ki bazen şartlar bazen toplumsal kutuplaşmanın verdiği etkiyle birlikte sivil alan daraldı. Yani herkes kendi sivil alanını oluşturdu. Hâlbuki sivil alan dediğimiz konu bana kalırsa hem hak savunuculuğu bazında hem politika üretme bazında kapsayıcı geniş bir alan olmalı. 

Bu alanı nasıl açabiliriz?

Bence kutuplaşmayı yaratan konuların tam karşında durarak. Yani kutuplaşmanın karşında bir rol alarak açabiliriz. O yüzden daha kapsayıcı diyalog kuran mekanizmalara hepimizin ihtiyacı var. Ben öncelikle bu şekilde alan açabileceğimizi düşünüyorum.

Bir konuya daha deyineyim -o da gençlikle ilgili-. Mesela; gençler, kadınlar gibi kendi yolunu buldu. Kadın örgütleri, Türkiye’deki en aktif sivil toplum örgütleridir. Ama bir taraftan da Türkiye’nin bizim raporlarla ortaya koyduğumuz gençlerin güvencesizliği gibi genç işsizliği gibi temel sorunları var. Dolayısıyla bu sorunların da aslında bir şekilde kamuoyunda dikkate alınması, medyanın dikkatini çekmesi bana kalırsa sivil alanda güçlendiren ve tartışmaları açan dolayısıyla sivil alanı açan faaliyetler gibi görüyorum. 

Sivil toplum, yerel yönetimler ve siyaset ilişkisi ile ilgili ne düşünüyorsunuz?

Benim baktığım noktada öncelikle sivil alan ve yerel yönetimlerin aslında çok etkin ve aktif diyalog halinde olması gerekiyor. Çünkü belediyeler, sivil toplumda yürütülen çalışmaların doğrudan uygulayıcısı olabilir hem de onlara kaynak sağlayabilir yani bilgi açısından bir kaynaktan bahsediyorum. Mesela; bizim politika üretimi yapmamız için belediyelerle aktif diyalog halinde olmamız, bizi bir sivil toplumda yer alan kuruluş olarak güçlendirir. Bu diğer kurumlar için de geçerli. Bunun dışında özellikle belediyelerde uygulama alanları olabilecek yani örneğin; bir gençlikle ilgili politika üreten sivil toplum örgütü düşünelim. Onların belediyelerle birlikte aktif çalışması hem sivil alanı rahatlatır ve genişletir hem sivil alan için uygulama ortamı sağlar hem de belediyeleri güçlendirir. Örneğin; gençlerle dans atölyesi yapan gruplar. Bu diyalog ortamı hem kamu kurumlarını güçlendiren bir yapıya sahiptir çünkü katılımcılığı arttırır hem de sivil toplumu güçlendirir.

Siyasette hangi parti olursa olsun Türkiye’nin temel sorunlarına çözüm üretmek isteyen siyasal partilerin asıl sivil toplumdan beslenmesi gereken bir dönemdeyiz çünkü sivil toplum çok üretken ve çalışkan.

Medyayla ilişkileri çok önemli buluyorum çünkü biz yaptığımız faaliyetlerde biraz daha su altında kalmış konuları su yüzüne çıkarıp medyanın ilgisini bu konulara çekmeye çalışıyoruz. Biz ele aldığımız konuyu bütün boyutlarıyla araştıran bir kurum değiliz ama konuya dikkat çekmeye çalışıyoruz. Medyanın da şöyle bir artısı oluyor. Örneğin; biz geçtiğimiz hafta yaşlıların güvencesizliğiyle ilgili bir rapor yayınladık ve bu rapor neredeyse bütün gazetelerde yer aldı. Dolayısıyla medyanın ilgisini çekti. Haliyle bu konularda çalışma yapan hak temelli örgütlerin de daha çok sesini duyurmasına, o konu gündeme geldiği için alan açmış olduk. Yani sivil toplum aslında bu tarz ilişkilerle güçleniyor, genişliyor ve birbirini besliyor diye düşünüyorum. 

Siyasetle ilişkileri de çok önemli buluyorum çünkü siyasette hangi parti olursa olsun Türkiye’nin temel sorunlarına çözüm üretmek isteyen siyasal partilerin asıl sivil toplumdan beslenmesi gereken bir dönemdeyiz çünkü sivil toplum çok üretken ve çalışkan. Hemen hemen Türkiye’nin bütün sorunlarına dair hem veriler var hem de çözüm önerileri var. Dolayısıyla siyasal partilerle diyalog, aslında bugün de gelecek adına da sorunlara çözüm sağlaması için etkili. O yüzden üç noktadaki diyaloğun ben sivil alanı genişleteceğine aynı zamanda kamusal alanları güçlendireceğine inanıyorum. 

Türkiye’de önümüzdeki süreçlerde sıklıkla tartıştığımız demokratikleşme meselesinin sivil alanın genişlemesinden bağımsız olmadığını düşünüyorum. Yine bununla ilgili sosyal adalet meselesi de sivil toplum alanının genişlemesiyle ilgili. Yani Türkiye’de sorunlar arttıkça aslında bu sorunların çözümünü bulmak biraz daha sivil toplumun genişlemesiyle ilgili ve bu da politika yapım süreçlerinden bağımsız değil.

The post “Sivil Alan Kapsayıcı ve Geniş Olmalı” appeared first on Sivil Sayfalar.

Buluşmada konuşan Seren Selvin Korkmaz, popülizmin bütün üslubunun siyaseti alt üst ettiğini, popülist liderlerin egemen olduğu, kutuplaştırıcı bir düzenle karşı karşıya olunduğunu belirterek, “Burada şu çok önemli: Popülist uğrakta demokratik kurumları, demokrasi dışı emelleri uğruna kullanan liderlerle karşı karşıyayız ve baş etmesi biraz daha zor bu liderlerle. Ama gittikçe artan popülist yönetimlerle mücadele yöntemleri de gelişiyor. Benim gördüğüm tabloda, dünyada popülist eğlimler, popülist liderler gittikçe artarken, örneğin 1993’te on üç milyon kişi popülist bir iktidarın yönetimindeyken bugün, 2018 itibariyle 180 milyon kişi popülist iktidarlar tarafından yönetiliyor. Yani bir demokratik erozyon süreci var. Eskiden olduğu gibi, bir darbeyle veya çok keskin bir dönüşümle biz bu süreçleri yaşamıyoruz. Türkiye’de de deneyimlediğimiz gibi, Temel hak ve özgürlüklerimiz, başımıza her gün gelen, yargı organının verdiği tavizler, toplumun verdiği tavizler, bize bir geri çekilme alanı yaşatıyor. Siyasal alan ve aynı zamanda hak ve özgürlüklerimiz daralıyor. Şiddetin de önünü açan bir cüretkarlıkla karşı karşıyayız. Biz tabii Türkiye’deki dertlerimize gömülürken, dünyayı unutuyoruz. Ama biz bazı sorunları çok daha derin yaşarken, bu yaşadığımız sorunlar dünyadan çok da kopuk değil. ” diye konuştu.

“Siyasete Katılım Talebi Artıyor”

Dünyadaki sosyal ve siyasal adalet eksikliğinin popülist liderlerin boşluğu doldurmasına sebebiyet verdiğini kaydeden Korkmaz, “İlk olarak eşitsizlikler meselesi var. Kadınlar bunu hayatın her alanında, en derinden yaşayan gruplardan biri. Hem ekonomik anlamda, hem de toplumsal anlamda. İkincisi, temsil ve katılım süreçleriyle ilişkili siyasal adalet meselesi. Biz öyle adlandırmasak bile, demokratik yönetimler var, seçimlerin yapıldığı, siyasal yarışın olduğu ama bu siyasal yarışın eşit koşullarda olmadığı rejimler bunlar.  Ama bir taraftan da bizim Batılı ülkelerde, popülist yönetimler olsa dahi demokrasinin daha yerleşikleşmiş, denetleme mekanizmalarının daha iyi işlediği ülkelerde dahi, gençlerin veya düzenden memnun olmayan geniş grupların artık siyasete katılım taleplerinin arttığını görüyoruz. Çünkü var olan siyasetçilerin kendilerini temsil etmediklerini düşünüyorlar. Bu yüzden de siyasetin ana temsilcileri olan geleneksel siyasal partilerin de geriye gittiğine şahit oluyoruz.  Geriye gidemediği ülkelerde yeni aktörlerin ön plana çıktığını görüyoruz. Örneğin, ABD’deki Ocasio Cortez’in temsil ettiği Demokratik Sosyalistler, var olan partiler içinden dönüşüm gerçekleştirmek istiyorlar. Ama ortada temsil ve katılım sorunu var.” Dedi.

Yeni Dil Ve Üslup Ne Olmalı?

Kutuplaşmadan çıkmak ve kutuplaştırıcı dili beslememek için yeni bir dil ve üsluba ihtiyaç olduğunun altını çizen Korkmaz, “İki gruptan bahsetmek istiyorum. Kadınlar ve gençler, değişimin itici gücü olarak görüyorum. Kadınlar, dünyanın farklı yerlerinde yapılan anketlere baktığımızda, popülist liderleri daha az destekliyorlar. Bunun yanı sıra, kadın hareketleri, popülistlerin egemen olduğu ülkelerde, popülizme karşı direnen, onların otoriter eğilimlerine karşı hala sokakta olan, hala çeşitli yaratıcı yollarla bütün muhalefete çok öğretici alanlar çizen hareketler. Dolayısıyla kadın hareketi bu açıdan önemli. Bir diğer özelliğiyse, popülizmin beslendiği kutuplaşmayı aşan, çok farklı kimliklerden, çok farklı sosyal sınıflardan kadınları bir araya getirebilen ortak dil kurmadaki başarısı. İkincisi gençler. Türkiye’de seçimler 2023’te yapılırsa, 6 milyon yeni genç seçmen oy kullanacak. Bunu duyan siyasal partiler hemen gençlerle iletişim kurma çabasına girişti. Ama bu çabalar çok da samimi görünmüyor. Türkiye’de gençlerin yüzde 70’i ülkeyi terk etmek istiyor. En temel kaygıları güvencesizlik ve geleceksizlik ve artık Türkiye’de liyakatleri ölçüsünde bir yere gelemeyeceklerini düşünmeleri. Dolayısıyla ortada çok büyük bir belirsizlik hikayesi var. “ dedi. Korkmaz, yaşanan tüm sorunlara rağmen demokrasiyi arzu edenlerin yüksek bir kesim olduğunu belirten ve umut veren hareketlere, onların deneyimlerine bakılarak yeni bir yol haritası hazırlanması gerektiğini de kaydetti.

“Sistem Krizi İçindeyiz”

SES Eşitlik ve Dayanışma Derneği Başkanı Gülseren Onanç da konuşmasında kadın liderliği kavramı üzerinde durdu. İçinde bulunduğumuz krizi bir sistem krizi olarak tanımlayan Onanç, bu sistemin hem ülkemizde hem de dünyada artık devam edemeyeceğini savundu. Yeni sistem ihtiyacını en çok kadınların vurguladığını dile getiren Onanç, “Pandemi sürecinde öne çıkan kadın liderler üzerine yazılar çıktı çeşitli uluslararası gazetelerde, akademik çalışmalar yapıldı. Bu liderler, toplumsal cinsiyet eşitliğe başta olmak üzere bütünsel eşitliğe inanıyorlar. Kendileri de bir kadın olarak eşitlik mücadelesi verdikleri için mağdur ile empati yapabiliyorlar. Barışı, yaşamı, insanı, doğayı, çocuğu, göçmeni savunuyorlar ve onlara ilişkin politika öneriler geliştiriyorlar. Dürüst, empati yeteneğine sahip, sahici, mütevazı ve samimiler. Hızlı karar alabiliyorlar. Atik, çevik ve becerikliler. Takım çalışmasına, liyakata önem veriyorlar, Kendilerine sadık kişilerle değil yetkin bağımsız, bilimsel danışmanlar ile çalışıyorlar. Katılımcılık ile yönetimi benimsiyorlar, kararlarını geniş bir kitleye danışarak alıyor ve kararlarını geniş kitle ile paylaşıyorlar. Kendi kişisel siyasi geleceklerine değil toplumun ve dünyanın geleceğine öncelik veriyorlar. Sorun çözebiliyorlar, şefkatli ve kucaklayıcılar, sosyal devleti savunuyorlar, etkinler, ehiller, uzmanlar. Böyle bir potansiyel kadın liderliğinden söz ediyoruz.” Diye konuştu.

The post Kadınlar ve Gençler Değişimin İtici Gücü… appeared first on Sivil Sayfalar.