Antakya Belediyesi, Save the Children Türkiye Ofisi ve Bahçelievler Belediyesi iş birliği ile gerçekleştirilen söz konusu etkinlik, Hatay’lı kadın girişimciler ve kadın kooperatiflerinin ürünlerini alıcılarıyla buluşturmak, bölgedeki üretim faaliyetlerinin devam etmesini sağlamak ve kadınların ekonomik güçlenmesine katkıda bulunmak amacıyla destekleniyor.

Hatay’lı Kadın Girişimciler ve Kadın Kooperatifleri İstanbul Buluşması’na tüm İstanbullular davetlidir. Kadın girişimcilerin ve kooperatiflerin ürettiği el emeği göz nuru ürünleri görme ve satın alma fırsatı bulacağınız etkinliğe katılabilir, 1-7 Mayıs tarihleri arasında Bahçelievler Soğanlı Çadırı’nda yer alan standları ziyaret edebilirsiniz.

The post Hatay’lı Kadın Girişimciler ve Kadın Kooperatifleri İstanbul Buluşması appeared first on Sivil Sayfalar.

Merkez önde gelen uluslararası sivil toplum kuruluşları tarafından karşılıklı öğrenme ve iş birliği için bir toparlayıcı ve platform olarak kuruldu. Global trend analizleri, sektördeki yenilikler, önemli sorunlarda –sürdürülebilir kalkınma amaçları gibi– birlikte çalışma fırsatları üzerine hizmet sağlıyoruz. Faaliyetlerimiz ortaklarımız ve onların partnerlerinin önceliklerine göre planlanıyor.

Uluslararası Sivil Toplum Merkezi “sivil toplum” kavramını nasıl tanımlamakta? Hangi aktörleri bu kavramın içinde hangilerini dışında tutuyor? Örneğin bir sosyal girişim yaptığınız işin sınırları içine girer mi?

Bizim için “sivil toplum” kavramı, medya, akademi, sosyal işletmeler ve diğer aktörlerin yanı sıra çok çeşitli örgütlü ve örgütlü olmayan aktörleri, yayılma hareketlerini, aktivistleri, hizmet sağlayıcıları, bağışçıları ve hayırseverleri kapsar.

Bu aktörleri bir araya getirerek ortaklıklar tesis ediyoruz; dünyada olumlu değişiklikleri kökten gerçekleştirebilmek adına en iyi yenilikleri arıyor, sektör genelinde karşılıklı öğrenme ve ortak eylemleri teşvik ediyoruz. 

Merkezinizin ‘Disrupt & Innovate’ projesi sivil toplum sektörünün geleceği için bir tartışma alanı sunuyor. Bu oldukça ilham verici. Böyle bir platforma yönelik fikir ve ihtiyaç nasıl ortaya çıktı? Burkhard Gnarig’in “Kirpi ve Böcek” kitabının bu proje için bir temel oluşturduğunu söyleyebilir miyiz?

Burkhard’ın kitabı, sektördeki kalıpları yıkma ve inovasyon hakkında devam eden çeşitli tartışmaların bir senteziydi. Şimdi tartışmaya yeni düşünceleri katmak, daha çeşitli aktörlerin deneyimlerini ve fikirlerini görmek ve sektörün yararlanabileceği teşvik ve değişim sağlamak için tartışmaların hızını artırıyoruz.

Proje merkezin web sitesinin blog bölümüne taşındı ve oradan yayına devam ediyor. Kendi çalışmalarınız dışında alanda çalışan çeşitli profesyonellerin de görüşlerine yer vermektesiniz. Projenin şu ana kadarki çıktılarını nasıl değerlendirirsiniz?

‘Disrupt & Innovate’ etrafında yeni bir konsept geliştirmeye ve uygulamaya başladığımız için etkiler hakkında konuşmak için henüz çok erken. Bununla birlikte, katkılarda ve desteklerde artış görmekteyiz. 

Merkezinizin çalışmalarına baktığımızda bir yapbozun parçalarını andırıyorlar. Çok farklı projeniz var ama benim özellikle vurgulamak istediğim nokta geniş bir yayın portföyünüz olması. Diğer çalışmaların yanı sıra bu da sektördeki aktörler için inanılmaz bir kaynak sağlıyor. Yayınlarınızla alakalı özel bir politikanız var mı ve bu konudaki gelecek stratejiniz nedir? 

Şu anda yoğun olarak inovasyona ve geleceğe odaklanıyoruz ve sektör için pratik kullanımı olan yayınlar sunacağız- örneğin en son yayınlanan Çin rehberimiz ve inovasyon raporumuz gibi. Önümüzdeki yıllarda biraz daha odaklanmaya ihtiyaç olabilir, ancak STK ortamlarının gerçekliği oldukça karmaşık ve çok yönlü bir yaklaşım gerektiriyor. 

Sivil Sayfalar olarak Türkiye’de sivil toplum üzerine haberler, röportajlar ve raporlar yayınlamaya çalışıyoruz. Biz çalışmalarımızı “sivil toplum haberciliği” olarak tanımlıyoruz. “Sivil toplum dünyasının sözcülerine, tartışmalara katılabileceği, yeni tartışmalar açabileceği bir mecra sunmayı hedefliyoruz.” Sizden bununla alakalı bir yorum alabilir miyim?

Türkiye’de sivil toplum ortamına derinlemesine vakıf olmadığımız için yorum yapamayız. Diğer yandan, farklı çevrelerde tartışmaları somut önerilere ve eylemlere bağlamak için bir istek olduğunu görüyoruz- bunun için de çalışma heveslerinin biraz daha artması gerekebilir. Sivil toplum tartışmasız faaliyet gösteremez, bu yüzden kolektif potansiyelimizi gerçekleştirmek için birbirimizi yazmaya, konuşmaya ve dinlemeye devam etmeliyiz.

The post Uluslararası Sivil Toplum Merkezi İcra Direktörü Dr. Wolfgang Jamann: <br> “Sivil Toplum Tartışmasız Faaliyet Gösteremez” appeared first on Sivil Sayfalar.

Bir tam gün sürecek panelde, Türkiye’nin farklı bölgelerindeki paydaşların katılımıyla, özellikle İstanbul’da benimsenebilecek iyi uygulama örnekleri paylaşılacak. Bu paylaşım ortamı, çalışma çağındaki mülteci topluluklar ile topluluğun istihdam ihtiyacına yönelik faaliyet yürüten kurumların ve özel sektör temsilcilerinin de diyalog zeminini güçlendirecek.

Not: Panel için seçilen konuşmacıların ulaşım ve konaklama masrafları organizatörler tarafından karşılanacaktır. Etkinliğin düzenleneceği lokasyon bilgileri ilerleyen tarihte paylaşılacaktır.

İyi Örnek Temaları

Etkinlikte geçim kaynağına erişim konusunda genel politika yaklaşımları ve sahada hayata geçirilen somut uygulamalar birlikte değerlendirilerek iyi uygulama çeşitlerine yer verilmek istenmektedir.

İyi uygulama örnekleri için belirlenen başlıca temalar ise şu şekildedir:

1. Çalışma Yaşamına Dair Temel Hak ve Hizmetlere Erişim
2. Çocuk İşçiliği ve Kayıt Dışı İşçilik ile Mücadele
3. İstihdam Edilebilirliği & Kapasiteyi Güçlendirme (Eğitimler, projeler, atölyeler vb…)
4. İş gücüne Katılım / İşe Yerleştirme
5. Girişimcilik
6. Kooperatifleşme

İyi Örneklerin Seçilmesi

Etkinliğe uluslararası insani yardım standartlarına uygun koruma ve geçim kaynaklarına erişim faaliyetleri yürüten tüm kurum ve kuruluşlar başvuru yapmaya davet edilmektedir. Sivil toplum kuruluşları, kamu kurumları, hükümetler arası ajanslar, akademik kurumlar, düşünce kuruluşları, özel sektör ve tüm diğer paydaşlar ile birlikte kişisel başvurular da memnuniyetle değerlendirilecektir. İlgilenen kişi ve kuruluşların başvurularını, başvuru formunu son başvuru tarihinden önce doldurularak yapmaları gerekmektedir.

Belirlenen kategorilerden en az biriyle örtüşen başvuruların tümü değerlendirmeye alınacaktır. Başvurular şu kriterler üzerinden değerlendirilecektir; mülteci koruma/geçim kaynaklarına erişim bağlamına uygunluk, yenilikçilik, yaratılan etki, kaynakların etkin kullanımı, yerellik, uluslararası insani yardım ilke ve standartlarına uygunluk. Her bir başvuru değerlendirilirken bu kriterlere ek olarak, aşağıdaki yaklaşımlar da göz önünde bulundurulacaktır:

• Dayanıklılık
• Sosyal uyum
• Yaygınlaştırma ve topluluk katılımı
• Kapasite geliştirme
• Toplumsal cinsiyet ve yaş odaklı programlama
• Kent ve kırsal bölge dağılımı

Başvuru formuna ulaşmak için buraya tıklayınız.

Panelde iyi örneklerini sunmak ve/veya stant alanında yer almak isteyen kurumların başvuru formunu en geç 30 Eylül 2019 tarihine kadar göndermeleri gerekmektedir.

Etkinlik Ajandası 

09:00 – 10:00 Kayıt
10:00 – 11:00 Açılış Konuşmaları & Program Tanıtımı ve Çıktılarının Paylaşılması (STL, SDC, SCI)
11:00 – 11:15 ARA
11:15 – 12:30 Panel 1 / Geçim Kaynağına Erişim Alanındaki Son Gelişmeler, Güncel Çalışmalar ve Sunulan Destekler
12:30 – 13:30 ÖĞLE YEMEĞİ
13:30 – 15:00 Panel 2 / İyi Örnek Sunumları
15:00 – 17:00 Stant Alanında Tanıtım ve Diyalog

İletişim

Elif Özcan Güneri, Hayata Destek Proje Yöneticisi

E-mail: eguneri@hayatadestek.org

The post ”Sektörler Buluşması & İyi Örnekler Paylaşılması appeared first on Sivil Sayfalar.

Mağdur çocukları hayata kazandırmak için 120 ülkede faaliyet yürüten Save The Children’ın yayımladığı son raporda, savaş ve çatışma ortamlarının çocukların hayatına olan etkilerine dikkat çekiliyor. Sahadan çocukların anlatımlarının yer aldığı rapora göre, çocuklar savaş ortamından kurtulsa bile travmanın etkisinden uzun süre çıkamıyor. Raporda yer alan 12 yaşındaki Sammy, Irak’ta maruz kaldığı şiddet ortamını şöyle tarif ediyor:

“Her şey talan edildi. Ne zaman bir uçak görsem bizi vuracağını düşünüyordum. Gerçekten çok korktum. Kalbim çok korktu.”

Mynmarlı 16 yaşındaki Alia ise, “Burada yaşam çok zor. Köyümüzden kaçtığımız gün tanık olduğum şeylere ilişkin bir sürü kabus görüyorum” diyor.

16 yaşındaki Suriyeli Safaa’nın anlattıkları ise şöyle; “IŞİD köyümüzü ele geçirdiğinde savaş daha da kötü oldu. Çok yorgun ve stresli hissettim. Savaş yüzünden olduğumdan daha yaşlı hissediyorum. 16 yaşımda olmama rağmen yaşlı bir kadın gibi hissediyorum.”

Brishna da 11 yaşında ve Afganistanlı; “Sadece duvarları ve çatısı olan boş kiralık bir evde yaşıyoruz. Başka hiçbir şey yok. Günler mutsuz ve karanlık. Savaşın anıları günlerimizi ve gecelerimize musallat oldu, peşimizi bırakmıyor. Save the Childrens çocuk dostu bir alan ve bana umut ışığı oldu.”

Save The Children ile tanışan çocuklar umutlu olduklarını da dile getiriyor; 14 yaşındaki Suriyeli Sara, “Bu çocuk dostu alana geldiğim için çok mutlu hissediyorum. Bana daha az yalnız ve daha az korkmuş hissettiriyor. Bir geleceğim olduğunu ve arkadaşlarım olduğunu hissettiriyor” diyor.

‘Uykusunda Titriyordu…’

Raporda 10 yaşındaki Mohammed’in hayatına da dikkat çekiliyor. Mohammed Arab, Mymmar’dan mülteci olarak gelen 10 yaşındaki bir çocuk ve şu anda nenesiyle beraber Bangladeş’te bir kampta yaşıyor. Annesi Sara ona olanları şöyle anlatıyor: “Ordu grupları köyümüze geldiğinde birçok evi yaktılar ve bir sürü kız çocuğuna tecavüz ettiler. Ailemizle ve komşularımızla kaçtık. Mymmar ve Bagladeş arasındaki nehrin kıyısına gelmek 5 günümüzü aldı. Ve beş gün daha o nehrin kıyısında kaldık. Bu durum Mohhammed’i çok kötü etkiledi. Travmalar yaşadı. Uyuduğunda irkiliyordu. Kabuslar görmeye devam ediyor. Doktorlar çok korktuğu için kalbinin çok hızlı attığını söyledi. Terliyordu ve çok fazla bayılıyordu. Sakinleşmesi çok uzun zaman aldı. Bangladeş’e vardığımızda onu sakinleştirmek için doktora gittik ve bazı ilaçlar aldık. Şimdi eskisi kadar bayılmıyor ve doktor daha iyi olduğunu söyledi. Mohammed Mymmar’da resim çizmeyi öğrenmişti ama orada çok fazla çizmemişti. Burada çok fazla çiziyor, evde olduğunda bütün gün resim çiziyor. Çizmeyi sevdiği ve bunu yapmak ona daha iyi hissettirdiği için resim çizdiğini düşünüyorum.” 

Savaşta Çocuklar… 

Raporda bahsi geçen çocuklardan biri de Mangen. O da annesiyle beraber iki yıldır Uganda’da yaşıyor. Kongo’da ailesi bir dükkan işletiyorken hayatları güzelmiş. Ancak sonrasında savaş başlayınca askerler evlerine gelmiş. Askerler Mangen’in annesini darp ederken Mangen’ı babasıyla beraber ormana götürmüş ve onun gözü önünde babasını vurmuşlar. Sonra Mangen’in gözlerini bağlayıp kampa götürmüşler. Bunlar yaşanırken o henüz 11 yaşındaymış. Mangen bir yıl boyunca her gün askerler için temizlik ve yemek yapmak zorunda kalmış. Sürekli şiddet görüyormuş. Bir gün fırsatını bulunca kaçmış, kaçarken birçok cesetle karşılaşmış. Bir şekilde annesine kavuşan Mangen, daha sonra şiddet ortamından uzaklaşmak için annesiyle Uganda’ya gitmeye çalışmış.

Şu anda bir mülteci kampında yaşıyor Mangen. Bu şekilde de Save the Children ile tanışıyor. Mangen’de savaşın fiziksel ve mental izleri hala devam ediyor. Askerlerin yaptığı işkencelerin travmalarından kurtulmak için de mücadele ediyor bir yandan. 

Şiddet Yüzde 174 Arttı

Çocukların hikayelerini ve savaştan nasıl etkilendiklerini paylaşan Save The Children’ın verileri de korkunç tabloyu ortaya koyuyor. Rapora göre 142 milyon çocuk hala savaş ortamında yaşıyor. Milyonlarcası da mülteci olarak başka ülkelere kaçmak zorunda kalıyor. Son dokuz yıldır çatışma bölgelerinde yaşayan çocukların oranı da yüzde 37 arttı. 

Savaş sebebiyle çocukları öldürme, sakatlama savaşa katılmaya zorlama ve cinsel şiddet artışı ise yüzde 174. 

2019 yılında 24 milyon çocuk çatışma ortamında yaşıyor ve çocuklar travmaları çok uzun süre atlatamıyor. 

Savaş Çocuklarda Travma Yaratıyor

Çocukların sağlıklı bir psikolojik desteğe ihtiyaç duyduklarının altını çizen Save The Children, 7 milyon çocuğun da psikolojik rahatsızlıkların riski altında olduğunu söylüyor. Bu şiddetin çocuklarda anksiyete, travma, toksik strese sebep olduğunu belirten STC, bu durumun çocukların gelişimini de etkilediğini ifade ediyor. Save The Children raporuna göre: “Çocukların güvende hissetmeye ve temel ihtiyaçlarını karşılamaya ihtiyaçları var. Aileleri tarafından bakıma ve toplum tarafından da (eğitim gibi) desteklenmeye ihtiyaçları var. Çatışma bölgelerindeki çocuklar yeterlilik ve güvenli hissetme konusunda engelleniyor. Bu şiddete ve savaşa direkt tanık olan çocuklar Birleşmiş Milletler’in tespitlerine göre sadece fiziksel olarak yaralanma değil çok yoğun bir şiddete maruz kaldıkları için ruhsal sorunlarda yaşıyorlar.”

Çocuklar İçin Savaş Son Bulmalı…

2017’de çocuklar için koruma oranının yüzde 0.5, çocukların eğitimden yararlanma oranlarının ise sadece yüzde 2 olduğu belirtilen raporda,  Save the Children, buna karşın çocuklar için savaşın son bulması, çocukların korunması için uluslararası sözleşmelerin ve plan stratejilerinin uygulanmasını söylüyor ve bunun için çalışmalar yapıyor. Çocuklara karşı şiddet suçu işleyenlerin tutuklanmadığına da dikkat çeken Save The Children, buna karşı savaş bölgesinde yaşayan çocukların mental olarak sağlığını korumak adına kuralların ve yasaların ona göre düzenlenmesi için çabalıyor. Ayrıca savaş mağduru çocukların sağlık problemlerini teşhis ederken tedavisini de destekliyor. 

Kız Ve Erkek Çocuklar Savaşı Farklı Deneyimliyor

Cinsiyet normlarından ötürü kız çocukları ve erkek çocuklarının savaşı farklı deneyimlediğini ifade eden Save The Children, savaş ortamlarında kız çocuklarının cinsel şiddet riski yüzünden erkeklere göre eğitimden daha az yararlandığını söylüyor. Örneğin, Yemen’de ilkokul yaş grubundaki kız çocukları okula gitme konusunda daha çok yoksun kalıyorlar. Cinsiyete dayalı şiddet riski sebebiyle okula giderken daha güvensiz hissediyorlar. Nijerya’da da Boko Haram özellikle kız çocuklarının okula erişimini engellemeyi amaçlıyor. Rapora göre Güney Sudan’da ise kadın ve kız çocuklarının yüzde 65’i cinsel şiddet yaşadı.

The post 142 Milyon Çocuk Savaş Ortamında Yaşıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Çocuklarla cinsel istismar hakkında konuşmak, onları can yakan sırları paylaşma konusunda daha güvende hissettirir. Bu yüzden Norveç devlet kanalı NRK’nun çocuk kanalı NRK Super bu hafta cinsel istismara odaklanıyor. Bu belki de o ertelediğiniz konuşmayı yapmak için bir fırsat olabilir.

Pek çok ebeveyn çocuklarla cinsel istismar hakkında konuşmaktan çekiniyor. Çekinmenize gerek yok.

Stine Sofie Vakfı’nda proje liderliği yapan Erik S. Oksavik, bunun kesinlikle bütün ebeveynlerin çocuklarıyla yapması gereken bir konuşma olduğu görüşünde.

Çocuklarımızı toplumdaki bütün tehlikelerden korumak isteriz, değil mi? O zaman şiddet ve istismarın da çocuklara yönelik bir tehlike olduğunu fark etmemiz gerekiyor.

NRK’ya konuşan Oksavik, ebeveynleri sorumluluk alıp konuşmayı yeterince güvenli bir şekilde yapacak kadar bilgilenmeye teşvik ediyor.

Silje Vold ise Save the Children Norveç’te özel danışmanlık veriyor. En önemli şeyin istismarın ne olduğunu açıklamak ve çocukların kendi bedenleri üzerinde karar vermesi olduğunu savunuyor.

“Bunun yasadışı olduğunu, hiçbir zaman çocuğun suçu olmadığını ve istismara maruz kalmış çocukların bunu güvendikleri bir yetişkine anlatmaları gerektiğini aktarmanız gerekiyor.”

İşte çocuklarla istismar hakkında konuşmanızı kolaylaştıracak altı tavsiye:

1. Konuyu açmaktan çekinmeyin

Save the Children Norveç’ten Silje Vold, pek çok yetişkinin cinsel istismar hakkında konuşarak çocukları korkutmaktan çekindiğini söylüyor.

“Haliyle konuşmayı çocuğu güvende hissettirmeye odaklı bir biçimde ilerletmek önem taşıyor. İstismarın ne olduğunu açıklarken böyle şeyleri çok çok az sayıda yetişkinin yaptığını belirtebilirsiniz.”

Çocuklara öğrettiğimiz trafikte can güvenliği ya da yangın tatbikatı gibi diğer olası konulara benzer bir şekilde düşünmek işe yarayabilir.

“Hiçbir çocuk, hiçbir aile ve toplumun hiçbir kesimi istismardan muaf değil. Cinsel istismar çocukların bulunduğu her ortamda gerçekleşebiliyor.”

Çocukları istismar konusunda bilgilendirmek başlı başına bir önlem niteliğinde.

“Bu sayede çocuklara istismarı zorla kabul ettirmek ya onları manipüle etmek zorlaşırken, istismara maruz kalmaları halinde anlatmaları kolaylaşır.”

Vold, çocukların bedenleri, sınırlar ve istismar hakkında bilgilenmelerinin zararlı olmadığının altını çiziyor. Save the Children Norveç çocuklara inisiyatif almaları ve konuşmayı yönetmeleri konusunda izin vermeyi öneriyor. Konuya ilişkin çizimler bulundurmak da düşüncelerinizi kelimelerle ifade etmenin zor olduğu durumlarda yardımınıza koşabilir.

2. Konuyu güvenli bir ortamda açın

Save the Children Norveç’in tavsiyesi, çocuğun konuyu kapatma ya da değiştirme isteği halinde buna saygı göstermek. Çocuğun hislerini ciddiye alın ve sözlerini hiçe saymayın. Çocuğun dediklerini doğru anlayıp anlamadığınızı öğrenmek için tekrarlayın.

Örneğin “yaşadığımız muhitte çocuklara kötü şeyler yapacak yetişkin olmaz” demek akıllıca bir hareket değil. Bunun yerine, “benim için en önemlisi, senin güvende olduğundan emin olmak” diyebilirsiniz.

“Konuyu güvenli bir ortamda açmalısınız. Olası sorulara yanıt verecek geniş bir zamanınız olduğundan emin olun. Bilmediğiniz durumlarda ise bunu belirtip yanıtı bulup bulamayacağınıza bakacağınızı söyleyebilirsiniz, diyor Stine Sofie Vakfı’ndan Oksavik.

3. Konuşma çocuğun yaşına uygun olmalı

Save the Children Norveç’in tavsiyesi konuşmanın çocuğun yaşına ve gelişimine uygun olması yönünde. Çocukların çoğu zaman sandığımızdan çok daha fazlasını anladığını aklınızda bulundurun.

“Çocuk üç yaşına geldiğinde beden hakkında konuşmaya başlayabilirsiniz. Bedenin farklı kısımlarının adlarını çocuklara öğretebilirsiniz. Çocuk yaklaşık beş yaşına geldiğinde ise üreme hakkında konuşabilirsiniz. Bu da güzel ve can yakan dokunuşlar, iyi ve yasadışı sırlar hakkında konuşmaya bir giriş kapısı aralayabilir.”

Oksavik konuşmanın çocuk okul yaşına geldiğinde tekrarlanması gerektiğini söylüyor.

“O zaman cinsellik hakkında daha fazla konuşabilir, beden gelişimini anlatabilirsiniz.”

4. Somut ve açık konuşun

Save the Children Norveç, cinsel istismarın ne olduğunu açıklarken somut ve açık olmanın önemli olduğunu belirtiyor.

“Çocukların hiçbir zaman yetişkinlerin penisini okşayamayacağını, aynı şekilde yetişkinlerin de çocukların penisini okşayamayacağını anlatabilirsiniz.”

Ayrıca istismarın, çocuk “katıldığını” hissetse ya da bir an heyecanlı bulsa bile, hiçbir zaman çocuğun suçu olmadığı konusunda açık olmak önem taşıyor.

Oksavik çocuklarla beden hakkında konuşmanın iyi bir başlangıç noktası olduğunu düşünüyor.

“Çocuklara ‘pipi’ yerine penis demeyi öğretin. Çocukların farklı dokunuşlar olduğunu bilmesi de önemli. Sarılmak ve birinin saçını okşaması güzel olabilir. Çocuklara farklı şekilde dokunmak, örneğin çocukları penis ya da popo üzerine oturtmak ise, yasaktır.”

Çocukla internette istismar hakkında da konuşmalısınız. Çocukların çıplak resimlerini çekmenin, önlerinde kıyafetlerini çıkarmalarını istemenin yasak olduğunu anlatın.

“Çocuklara soyunmanın nerede normal olduğunu anlatın. Örneğin çıplak yıkanmalarına karşın birinin istemesi halinde bilgisayarın önünde soyunmanın iyi bir şey olmadığını paylaşın.

5. Çocukların yasak olduğunu bildiği şeylerden yola çıkın

Stine Sofie Vakfı’ndan Oksavik, çocuklara öğrettiğiniz diğer şeylerden yola çıkmayı öneriyor. Dayak atmanın ya da kırmızı ışıkta karşıdan karşıya geçmenin yasak olması gibi birinin çocuğun penisiyle oynamasının ya da çocuğu kıyafetlerini çıkarmaya zorlamasının da yasak olduğunu anlatabilirsiniz.

“Böyle şeyler yapan birinin sonradan özür dilemesinin ya da hediyeler almasının da kabul edilemeyeceğini söyleyin. Bunların olması halinde çocuk güvenebileceği bir yetişkine durumu anlatmalı.”

Save the Children Norveç, çocukları birine sarılmak istedikleri zaman bunu karşı tarafın izniyle yapabilecekleri konusunda da bilinçlendirmek gerektiğini aktarıyor. Silje Vond konuya şöyle dikkat çekiyor:

“Bu sayede çocuklara hem kendimizin hem de diğer kişilerin kendi bedenleri hakkında söz sahibi olduğunu anlatmış oluruz. ‘Dur’ demek ya da bedenlerine istemedikleri bir şey yapılması halinde bunu bir yetişkine anlatmak gibi basit kuralları çocuklara öğretebiliriz.”

6. Konuyu düzenli aralıklarla gündeme getirin

Silje Vold, yetişkinleri bunu “yapmaları gereken bir konuşma” olarak düşünmemeleri konusunda uyarıyor.

“Bu tek bir konuşmadan ibaret değil, düzenli aralıklarla konuşmaya devam edilen bir konu olmalı.”

Konuyu doğal bir biçimde, mesela arabayla gezmeye çıktığınızda, açmak çocuğa soru sorma olanağı tanımak açısından işe yarayabilir.

Vold ayrıca “çocuğun merak ettiği bir şey olduğunda ya da arkadaşlarıyla olsun, kardeşleriyle olsun oyun oynarken karşısına engeller çıktığında bunları olanak olarak düşünün” tavsiyesinde bulunuyor.

Çocuğun yaşı ilerledikçe yasalar, cinsellik ve beden ile ilgili giderek daha fazla bilgi sunabilirsiniz.

“Çocukları dinlerken acele etmez ve sordukları sorulara güzelce yanıt verirseniz, konuyla ilgili konuşma fırsatları kendiliğinden açılacaktır.”

Kaynak: NRK

*Söz konusu yazı ilk olarak KAOSGL sayfasında yayınlanmış olup, Sivil Sayfalar’da  da paylaşılmasına da izin verilmiştir.

The post Çocuklarla cinsel istismarı nasıl konuşmalı? appeared first on Sivil Sayfalar.

Öte yandan İtalyan hükümeti ile Akdeniz’deki göçmen kurtarma operasyonlarına katılan sivil toplum örgütleri arasındaki tansiyon giderek yükseliyor.  AB Sınır Koruma Ajansı ile İtalyan hükümeti, Akdeniz’de görev yapan örgütleri insan kaçakçılarıyla anlaşmakla suçluyor.

*Ana Görsel (AFP / Carlo Hermann) : Sınır Tanımayan Doktorlar’a ait “Prudence” gemisi 14 Temmuz 2017’de kurtardığı 935 göçmeni İtalya’ya getirmişti. 12 Ağustos’ta ise ‘Prudence’ın faaliyetlerinin durdurulduğu açıklandı.

Euronews

The post STK’lar Akdeniz’de Göçmen Kurtarma Faaliyetlerini Durduruyor appeared first on Sivil Sayfalar.

UNICEF’in yayımladığı rapora göre, en az 652 çocuk hayatını kaybetti, bu çocukların 255’i bir okul yakınındaydı. Bu, 2015 yılından yüzde 20’lik bir artışa işaret ediyor.

Rakamlar sadece resmi olarak doğrulanmış ölümleri kapsıyor, yani asıl rakam çok daha yüksek olabilir.

UNICEF ayrıca 850 çocuğun da savaşçı yapıldığını söylüyor.

Rapora göre bu rakam 2015’tekinin iki katı. Savaşçı yapılan çocukların kendilerini artan bir şekilde cephe hattında ya da infaz memuru, intihar bombacısı ya da hapishane muhafızı olarak buldukları belirtiliyor.

UNICEF Orta Doğu ve Afrika Direktörü Geert Cappelaere, Suriye’nin Humus kentinden yaptığı açıklamada “Suriye’de milyonlarca çocuk her gün saldırıya uğruyor, hayatları altüst oldu” dedi.

Suriye’de altı yıldır devam eden iç savaş nedeniyle altı milyon çocuk insani yardımlara bağlı olarak hayatta kalıyor.

UNICEF yaklaşık 2,3 milyon çocuğun ülkeden kaçtığını, ancak ulaşılması zor olan bölgelerde, 280 bini kuşatma altında olmak üzere toplam 2,8 milyon çocuğun olduğu belirtiliyor.

Save the Children isimli yardım kuruluşu geçen hafta halen savaşın dehşetini yaşayan Suriyeli çocukların büyük stres altında oldukları uyarısını yapmış ve Suriyeli çocuklara derhal yardım eli uzatılmazsa, Suriye’de bir neslin gördüğü zararın telafi edilemeyeceğinin altını çizmişti.

Kuruluşa göre, Suriye’de çocukların üçte ikisi ya sevdiklerinden birini kaybetmiş, ya evlerinin bombalanmasına tanık olmuş ya da savaşta yaralanmış.

Kaynak: BBC

The post ‘2016 Suriyeli çocuklar için en kötü yıldı’ appeared first on Sivil Sayfalar.