Sosyo-ekonomik koşulları nedeniyle akranlarıyla eşit fırsatlara ulaşmakta güçlük çeken çocukların farkındalıklarını artırmayı, sosyal ve psikolojik gelişimlerine katkıda bulunmayı amaçlayan Geleceğe Adımlar Derneği, son saha çalışmasını Şanlıurfa’da gerçekleştirdi.

Şanlıurfa’nın Bozova ilçesinde bulunan Yaylak Ortaokulu’nda eğitim gören yaklaşık 150 ortaokul öğrencisine psikososyal eğitim müfredatı uygulandı. Müfredat kapsamında “Duyguları tanıma” ve  “ifade etme”, “Empati”, “Şiddetsiz İletişim”, “Özdenetim, Problem Çözme Becerileri” ve “Aktif Başa Çıkma”, “Stresle Başa Çıkma”, “Psikolojik Dayanıklılık”, “Eleştirel Düşünme”, “Ekoloji”, “Uzamsal Düşünme”, “Meslekler” ve “Bilinçli Farkındalık” konuları işlendi. Dernek gönüllülerinin gerçekleştirdiği etkinlikler  drama, resim-kolaj, yaratıcı yazarlık atölyeleri ile desteklendi. Çalışmalar kapsamında öğrencilerin farklı iletişim yöntemleriyle kendilerini farklı ve kendilerine en uygun şekilde ifade etmeleri hedefleniyor.

2020 yılında kurulan ve 2022 yılında dernek statüsünde faaliyetlerine başlayan ve yaklaşık 100 gönüllüyü bünyesinde barındıran Geleceğe Adımlar Derneği; Türkiye’nin farklı illerinde akranlarıyla eşit fırsatlara ulaşmakta güçlük çeken ortaokul çağındaki çocukların bulunduğu okullara ulaşarak, bilimsel yöntemlerle oluşturulan programları uyguluyor. Dernek, ilk eğitimine Mardin’in Midyat ilçesindeki Sivrice Köyü’nde başladı. Sonrasında Ordu, Kars, Hatay, Kırşehir, Ağrı, İstanbul, Ankara, Sakarya ve Şanlıurfa’da 18 saha çalışması yaparak 2 binden fazla çocuğa ulaştı.

“Amacımız, çocukların psikososyal eğitimlerine destek olmak”
Geleceğe Adımlar Derneği Kurucusu ve Yönetim Kurulu Başkanı Elif Görgülü, dernek ve son saha çalışması hakkında şunları söyledi: “Geleceğe adımlar, dezavantajlı bölgelerdeki özellikle ortaokul çocuklarının akranlarıyla eşit fırsatlarda olmasını amaçlayan, bu misyonla yola çıkmış gönüllülerin oluşturduğu bir dernek. Temel amacımız, çocukların psikososyal eğitimlerine destek olmak. Bugüne kadar 18 adım/proje gerçekleştirdik. Gerçekleştirdiğimiz sahalarda temel amaçlarımız psikososyal müfredatı olabildiğince efektif bir şekilde işlemek, kendilerini yeteneklerini keşfetme süreçlerinde kapıları aralamak, daha uzun vadede kullanabilecekleri beceriler kazandırmak, çocukların motivasyonlarını artırarak ve hayal kurmalarını sağlayarak geleceğe sağlam adımlar atmalarını sağlamak ve nihai olarak sağlam, özgüveni, özdenetimi, özyeterliliği gelişmiş bireyleri toplumumuza kazandırmak. Bu doğrultuda bundan sonra da daha fazla şehirde, daha fazla çocuğa ulaşmak için elimizden gelen tüm çabayı göstereceğiz.”

Eğitmen Geliştirme Departman Direktörü Umut Azak, “Geleceğe Adımlar Derneği’nin misyon ve vizyonu çerçevesinde çabalayan paydaşlardan biri olarak, bu derneğin gideceği yüzlerce yeni çocuğun, onlarla buluşabileceğimiz şehirlerin bizdeki motivasyonu çok başka…” diyerek şunları ekledi: “Bir gönüllü perspektifinden anlatmamı isterseniz, biz duygularımızı, problem çözmeyi, şiddetsiz iletişimi, empati yapmayı biraz yaş aldıkça; hayat bizim için ilerledikçe deneyimleme fırsatı bulduk. Aslında hepimiz kendi içimizde keşfedilmeye hazır birer hazineyiz. Biz çocuklara böyle bakıyoruz. Biz Urfa’ya giderken de diğer sahaları planlarken de bu misyonu Türkiye’nin her yerine yaymayı amaçlıyoruz” ifadelerini kullandı.

Geleceğe Adımlar Hakkında:
Geleceğe Adımlar, sosyo-ekonomik koşulları nedeniyle akranlarıyla eşit fırsatlara ulaşmakta güçlük çeken çocukların farkındalıklarını arttırmayı, sosyal ve psikolojik gelişimlerine katkıda bulunmayı amaçlayan gönüllüler grubudur.

The post Geleceğe Adımlar Derneği 2000’den Fazla Çocuğun Psikososyal Gelişimine Katkı Sağlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

“Kayyım Kararları Derhal Geri Alınmalıdır”

HAK İnisiyatifi de açıklamasında, başkanların görevden alınmasının kabul edilemez olduğunu belirterek, “Demokratik siyasete darbe vuran, halkın temsiliyet hakkını gaspeden bu uygulama Türkiye’nin en önemli meselesi olan Kürt sorununun meşru siyaset alanı içinde çözümüne dair umutları da kırmaktadır. Seçilmiş başkanlar yerine kayyım atanması seçme ve seçilme hakkının açık ihlalidir. Bu karar belediye başkanlıkları ile beraber seçilen Belediye Meclislerini de işlevsizleştirmektedir. Şehirlerinin yönetimine hiçbir şekilde katılım gösteremeyecek şekilde seçme hakları ellerinden alınan Diyarbakır, Van ve Mardin halkının tercihlerine saygı duymak merkezi yönetimin vazgeçilemez yükümlülüğüdür. HAK İnisiyatifi olarak, seçme ve seçilme hakkını hedef alan, demokratik siyaset alanını yok eden bu kararı kınıyoruz! Hukuka aykırı bu keyfi kararın derhal geri alınmasını ve meşru başkanlara unvanlarının, belediye meclislerine yetkilerinin iadesini acilen talep ediyoruz. “ çağrısında bulundu. Açıklamada, Kürt sorununun ancak barışçıl yollarla ve meşru siyaset alanının dinamiklerini güçlendirerek çözülebileceğinin altı çizilerek, “Hükümeti halkın tercihlerine ve hukuka saygılı olamaya davet ediyoruz.” ifadelerine yer verildi.

“Türkiye’nin Demokrasisine Bir Yarar Sağlamayacak”

Adana, Adıyaman, Ağrı, Ankara, Antalya, Artvin, Batman, Bingöl, Bitlis, Bursa, Denizli, Diyarbakır, Düzce, Gaziantep, Hakkari, Hatay, İstanbul, İzmir, Kars-Ardahan, Mardin, Mersin, Muş, Siirt, Şanlıurfa, Şırnak, Tunceli, Van ve Yalova baroları da yaptıkları ortak açıklamayla kayyım kararına tepki gösterdi. Kararın ‘darbe’ olarak nitelendirildiği açıklamada bunun Türkiye’nin demokrasisine yarar sağlamayacağı vurgulandı. İstanbul ve Ankara ve başka illerde belediyelerde uygulandığı üzere; görevden alınan belediye başkanlarının yerine, belediye meclis üyelerinden birinin başkan vekili olarak seçimine olanak vermeden doğrudan kayyum atanmasının çifte standart bir uygulama olduğu da belirtilen açıklamada, “Bizler;  barış içinde bir arada yaşama fikrini, demokratik hukuk devleti idealine olan inancı da tümden ortadan kaldıran bu hukuk dışı uygulamayı kabul etmiyoruz. OHAL uygulamalarının devamı olan bu hukuksuz uygulamadan vazgeçilerek, görevden uzaklaştırılan belediye başkanlarının derhal görevlerine iadesini talep ediyoruz. “ çağrısında bulunuldu.

The post Kayyım Kararlarına Tepkiler Sürüyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Başvuruda bulunan 179 kişi arasından seçilen 48 girişimci, projelerini yatırımcılar, özel şirketler ve kamu paydaş kurumlarına tanıttı. Jüri tarafından seçilen iş fikirleri, 11 farklı kategoride 13 farklı destek ile ödüllendirilecek.

GİGAP Fikir Üretme Kamplarında Dijital Dönüşüm ve Tarım, Gıda, Su alanlarında düzenlenen 2 farklı kampta 143 girişimci, bölgedeki kurumlar ve iş insanlarından edinilen, bölgenin öncelikli ihtiyaçlarına yönelik iş fikirlerini geliştirdi. Kamplar sonrasında programa dahil olan 21 takıma 160 saat yönderlik desteği sağlandı.

İş fikirlerini hazırlayan 14 takım, bugün düzenlenen GİGAP Demo Günü sonrasında, TÜBİTAK, KOSGEB ve melek yatırımcılardan finansal destek alma fırsatı yakalayacak. Girişimciler faaliyetlerini proje kapsamında Şanlıurfa Teknokent bünyesinde kurulacak olan GİGAP Atölye’de sürdürebilecek.

Proje, Şanlıurfa Teknokent’in kurumsal kapasitesinin artırılmasını, iş geliştirme faaliyetlerinin güçlendirilmesini, bölgedeki işletmelerin geliştirilmesini, iş imkânlarının artırılmasını ve bölgedeki paydaşların girişimcilik için bir arada çalışma kültürünü oluşturmasını destekliyor.

Şanlıurfa Teknokent’te oluşturulan GİGAP ise bölgedeki girişimcilik potansiyelini ortaya çıkarmayı ve bu potansiyeli yerel paydaşlarla sürdürülebilir ve ölçeklenebilir kılmayı hedefliyor. Yerel paydaşların katkı verdiği GİGAP’ı Şanlıurfa Teknokent’in ortakları arasında yer alan Harran Üniversitesi, Şanlıurfa Ticaret ve Sanayi Odası ve Şanlıurfa Ticaret Borsası gibi kurumlar da destekliyor.

Japon Hükümeti tarafından finanse edilen, Tarım ve Ormancılık Bakanlığı tarafından, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı’nın (UNDP) teknik desteğiyle yürütülen ve GİGAP’ı da oluşturan proje, UNDP Türkiye’nin Suriye Krizine Yanıt ve Dayanıklılık portfolyosu kapsamındaki projeler arasında.

The post Şanlıurfa’da Girişimcilik Ekosistemine GİGAP Desteği appeared first on Sivil Sayfalar.

Şanlıurfa Barosu Başkanı Abdullah Öncel tarafından açıklanan raporda gözaltına alınanlarla yapılan görüşmelere yer verildi. Raporda, Şanlıurfa Barosu İnsan Hakları Merkezi’ne 51 kişinin ve yakınlarının başvuru yaptığı ve bu başvurunun ardından birebir görüşme ve incelemelerde bulunduğu belirtiliyor. Bu incelemelere göre, gözaltına alınan şahısların işkence ve kötü muameleye maruz kaldıklarını doğrulandığı belirtilen raporda şu bilgiler yer alıyor:

• Gözaltı süresi uzatımı sebebiyle 25.05.2019 tarihinde Şanlıurfa Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliği’ne getirilen mağdurların fiziki durumlarında işkence ve kötü muameleye maruz kaldıkları Sulh Ceza Hakimliği tarafından da gözlemlenmiş olup bu durum zapta geçirilmiştir.

• Mağdurların gözaltına alınış esnasında mukavemet göstermemiş olmalarına rağmen gerek kendi ikametlerinde gerekse de Halfeti ve Bozova Jandarma Karakollarında elleri arkadan bağlanarak yüzüstü yatırılıp görevli emniyet personelleri tarafından toplu şekilde kötü muameleye maruz bırakılmıştır. Bu muamele saatlerce sürmüştür. Söz konusu karakollardaki güvenlik kamera kayıtları ve mağdurların ikamet adresleri aranırken çekilen görüntüler incelenirse bu durum açıkça görülecektir.

• Olay anında yapılan baskınlarda evlere zarar verildiğini tespit etmiş bulunmaktayız.

• Mağdur avukatları gözaltında bulunan müvekkilleri ile yasaya uygun şekilde görüştürülmemişlerdir. Avukat ile müvekkili arasında vekaletname gerekmeksizin görüşme yapılabiliyor iken görüşmeye giden avukatlara vekaletnamenin olması gerektiği dayatılmıştır. Mağdurların gözaltına alındığı ilk günlerde avukatlar müvekkilleri ile hiç kimsenin duymayacağı şekilde görüşmeleri gerekirken ancak bir polis nezaretinde ve Türkçe dilinde görüşme yapabilecekleri aksi takdirde görüştürülmedikleri tespit edilmiştir. İfadeler alınmadan önce menfaat çatışmasının varlığı söz konusu değilken bir avukatın yalnızca bir kişi ile görüşmesi avukatlara dayatılmıştır. Bu durumun bizlerde resmi ifade işleminden önce yasak usullerle sorgu ve mülakat yapıldığı kanaatinde olmamıza neden olmuştur.

• Heyetimizle görüşmeyi reddeden soruşturmayı yürüten savcının hukuka uygun olarak süreci yönetemediğinin kanaatindeyiz. Yasaya açıkça aykırı durumlarda hukuki refleks gösteren avukatların bile savcılık tarafından soruşturma açmakla tehdit edildiği ve yasal taleplerin yerine getirilmediği tespit edilmiştir.

• Soruşturmanın başından sonuna kadar gerek savcılık tarafından gerekse de emrindeki kolluk birimlerince avukatlara yönelik olumsuz tutumlarıyla yasaya uygun bir şekilde mesleklerini icra etmek isteyen avukatlar engellenerek şüphelilerin adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmiştir.

• Savcılık ve Sorgu hâkimliğine çıkartılırken bir kısım sorgularda ellerinin bağsız olması gereken şüphelilerin elleri hakim ve savcı karşısında çözülmemiş olup ters kelepçe ile ifade ve sorgu işlemleri yapılmıştır.

• Dosya müdafilerince soruşturma esnasında tespit edilen birçok usulsüzlük ve kötü muamele işlemleri ile ilgili yapılan yazılı başvuruların dahi dikkate alınmadığı ve kollukça yapılan bir çok usulsüzlüğe göz yumulduğu tespit edilmiştir.

• Bir kısım sorgu tutanaklarına da yansıdığı üzere gözaltı uzatma ve değerlendirme duruşmalarının avukatların yokluğunda yapıldığı.  

• Gözaltı süresince şüphelilere hekim kontrolü yapılması gerekirken hekimin Şanlıurfa Terörle Mücadele şubesine gelip tıbbi usullere uygun muayene yapmadan darp ve cebir izi olmadığına ilişkin rapor verildiği tespit edilmiştir. Aynı şekilde mağdurların hastanelere götürüldükleri zaman da muayenelerin usulüne, mevzuata ve yasal zorunluluklara uygun bir şekilde yapılmadan geri getirildikleri tespit edilmiştir.

• Tüm mağdur beyanlarında geçtiği üzere Şanlıurfa Terörle Mücadele şubesinin 2. Katında arşiv benzeri, iki yanında dosyanın olduğu bir koridordan geçip ulaşılan odanın içerisinde bir takım kişilerin olduğu ve bu kişilerin mağdurlara işkence yaptığı anlaşılmıştır.

• Mağdurların bazılarının gözaltında bulundukları süre boyunca sistematik işkenceye maruz kaldıkları tespit edilmiştir. Dosya şüphelisi olarak gözaltına alınan bir çok mağdurun ise cinsel işkenceye maruz kaldığı anlaşılmıştır.

• Tüm mağdurların gözaltında kaldıkları süre boyunca hakarete uğradıkları ve ağır bir psikolojik baskı altında oldukları kanaatine ulaşılmıştır.

• Soruşturma esnasındaki tüm işlemlerin hem doktor muayenelerinin ve hem de ifade ve sorgu işlemlerinin kolluk refakati ile gerçekleştirilerek şüpheli mağdurlar üzerindeki baskının, kanuna aykırılıkların varlığı ve bu usulsüzlüklerin de sistematikleştiği tespit edilmiştir.

• Gözaltına alınan çocuklara Yüksek Yarar İlkesi çerçevesinde yaklaşılması gerekirken soruşturma savcısının tavrı, kolluk personelinin tutumu ve çocukların ailelerinin içinde bulunduğu durumlara şahit olmaları sebebiyle adeta istenerek çocuklar üzerinde travma yaratıldığı tespit edilmiştir.

• İşkence ve kötü muameleye uğrayanlar bu muamelenin anlatılmaması konusunda görevli bazı polislerce tehdit edildikleri anlaşılmıştır.

• Olayın yaşandığı yerde halen güvenlik tedbirlerinin olduğu ve bu durum orada yaşayan insanlar üzerinde bir korku ve endişe yarattığı gözlemleri komisyonumuzca yapılmıştır.

• Zaman zaman sorgu hakimliğine çıkarılan mağdurların ve avukatlarının işkence beyanları ve buna ilişkin sorgu hakimliğine işkenceyi anlatmaları bazı hakimler tarafından engellenmiştir.

The post Şanlıurfa Barosu’ndan Halfeti’deki İşkence İddialarına Dair Rapor appeared first on Sivil Sayfalar.

Resmi rakamlara göre 447 bin 387 kişi yaşıyor. Fakat, 18 Nisan 2019’da yapılan Düzensiz Göç ile Mücadele Bölge Toplantısı’nda, Şanlıurfa Valisi Abdullah Erin, Şanlıurfa’da bulunan Suriyeli sığınmacı sayısının yaklaşık 550 Bin olduğunu açıkladı. Tabii bu tahmini olarak verilmiş bir sayı, ancak kaçak göçmenlerin ve kayıt altına alınamamış kişilerin de çok olduğunu anlıyoruz buradan. Şanlıurfa’da şu an 3 tane “Geçici Barınma Merkezi” dediğimiz mülteci kampı var ve bu kamplarda yaklaşık 45 Bin kişi yaşamaktadır.

Araştırmanız kapsamında mültecilerin tespit edebildiğiniz/gözlemlediğiniz sorunları ve gerek toplumdan, gerek devletten beklentileri neler?

Bu insanlar bir savaştan zorunlu olarak Türkiye’ye sığınmışlar, evini, tarlasını, işyerini, komşusunu, ve anıları bırakıp gelmişler. Burada hayata tutunmaya çalışıyorlar. Psikolojik bir travma yaşıyorlar. Yolun sonunun nereye çıkacağını bilmeden geldiler. Başlangıçta kısa süreliğine geldiklerini sandılar, savaşın biteceğine ve geri gideceklerine inandılar. Çünkü mevcut yönetime muhaliftiler ve öncülleri bu krizin kısa sürede biteceğini vaad ediyorlardı. Ancak zaman geçtikçe bunun doğru olmadığını gördüler, sorunlarla karşı karşıya kaldılar: Tüm resmi işlemlerde kullanılan Türkçe dil bariyeri, çocuklar için eğitim sıkıntısı, geçimini sağlamak için iş bulma ve çalışma izni alma, kent merkezlerinde kalmak için oturma izni alma, sosyal hayata adapte olma, ev sahibi olan halk ile iyi geçinme gibi bir çok sorun… Ülkemiz de ilk başlarda bu göçe hazırlıksız yakalandığı için, sorunlar daha da artıyordu. Göç idaresi bile 2013’te kuruldu ancak bu insanlar 2011’de gelmeye başladılar. Peki bu insanlar ne istiyorlar? Öncelikle bu insanlar artık misafir olmak istemiyorlar, en azından misafir olarak görülmek istemiyorlar. Hukuki bir statü istiyorlar, mülteci olmak istiyorlar. Mülteci hukukundan faydalanmak istiyorlar. Çalışma izni almak istiyorlar. Şehirler arası seyahat özgürlüğü istiyorlar. Çocuklarına iyi bir eğitim sağlayacakları yere gitmek istiyorlar. Sürekli dışlanmak ve öteki olarak algılanmak istemiyorlar. Toplumdan beklentileri, misafir olarak görülmemeleri ve ötekileştirilmemeleri; devletten beklentileri ise hukuki statü.

Bu insanlar geri dönmeyi istiyor mu? Kalıcı mı? Ya da başka ülkelere (mesela Avrupa ülkelerine) gitmek mi istiyorlar?

Bu soru 3 veya 4 yıl önce sorulsaydı cevabım bu insanların geri dönmeyi isteyecekleri olurdu ancak şimdi artık öyle düşünmüyorum. Çünkü bu insanlar 8 yıldır burada. O dönemde çocuk olanlar burada büyüdü, kimisi burada doğdu, kimisi burada evlendi. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak düşüncesi hakim. Onlar da biliyor ki, Suriye’de savaş bitse de Suriye kısa vadede yaşanabilecek bir yer değil. Veya öyle görmüyorlar. Şu an bir çoğu özellikle de eğitim almış, üniversite okumuş kişiler Türkiye’de vatandaşlık almak istiyor. Vatandaşlık aldıktan sonra Türkiye pasaportu ile başka ülkelere geçmenin yollarını arıyorlar. Siyasi fikirlerini gizliyorlar. Kimseyle konuşmamaya çalışıyorlar. Çünkü Türkiye’deki siyasi ortamdan çok korkuyorlar. İyi eğitimli biriyle yaptığım bir görüşmede bana “Biz savaştan önce Suriye’de komşularımızla siyasi olarak konuşmaya korkuyorduk, şu an siz Türkiye’de ailenizin içinde bile konuşmaya korkuyorsunuz” demişti.

Halkın mültecilere/göçmenlere yönelik yaklaşımlarında öne çıkan tutumlar neler? Tepkisel (ırkçı, milliyetçi yaklaşımlar veya ekonomik sebeplerle vb.) yaklaşımlar var mı?

Şanlıurfa’da yaptığım görüşmeler ve izlenimlerime göre halkın en büyük tepkisi ekonomik sebeplerden kaynaklanmakta. Genç nüfusun yoğun olması ve iş imkanlarının kısıtlı olması rekabeti artırmaktadır. Bu rekabette kazananın büyük kısmı mülteciler oluyor. Çünkü işveren açısından daha ekonomik. Sağlık sigorta payı yok, asgari ücretin altında çalışmayı kabul ediyorlar ve aynı işi yapıyorlar. Hatta işten atılmamak için canla başla çalışıyorlar. Bu da yerel halkı öfkelendiriyor. Irkçı yaklaşımlar da söz konusu. Eylül 2018’de yaşanan olaylar bunu gözler önüne serdi. Hatta ardından yerel STK’ların imza attıkları “Sonuçta biz ev sahibiyiz, buradaki insanlar sizin ev sahibiniz. Suriyeli kardeşlerimiz de bu ev sahiplerinin misafirleridir. Hepimizin geleneğinde, örfünde, adedinde misafir gittiğimiz bir yerde misafirlik kurallarına tabi olmak vardır. Hiç birimiz misafir olarak gittiğimiz bir evde, ev sahibini rahatsız edecek nitelikte bir harekette, eylemde, söylemde bulunmayız. Bu, ev sahibine olan hürmettendir” basın açıklaması ile ötekileştirmeyi ve onları hala misafir olarak görmek istediklerini dile getiriyorlardı. Diğer bir ötekileştirme ise milliyetçilik temelli yaklaşım. Yıllardır dil mücadelesi veren ve var olmaya çalışanlar, sonradan gelenlerin kendi dillerini özgürce tabelalarda, devlet kurumlarında, belediyelerde kullanılmasına tepki gösteriyor. Burada bir ötekinin, diğer bir ötekiye bakışını açıkça görebiliyorsunuz.

Urfa’da konuyla ilgili çalışmaları olan STK’lar var mı? Devletin ilgili kurumlarının çalışmaları var mı? Yeterli mi?

Konuyla ilgili çalışma yapan STK’lar genel olarak insani yardım temelli olarak çalışıyor. Kışlık erzak yardımları, hijyen kitleri, giyecek – yiyecek yardım kartları, himaye – koruma alanındaki çalışmalar, hukuki danışmanlık, meslek edindirme kursları, sosyal uyum vb. projeler ile destek olmaktadırlar. Ancak bu tarz projelerin büyük çoğunluğu Uluslararası Sivil Toplum Kuruluşları tarafından yürütülmektedir. Bu projelerin hemen hepsi mülteciye yönelik yapılmaktadır. Bu konuda tamamıyla yeterlidir demek çok güç. Ancak yerel halka yönelik projeler de yapılmalı. Eğer yerel halka yönelik entegrasyon – sosyal uyum ile alakalı projeler yapılmamaya devam ederse, dışlanma ve ötekileştirme daha da artacaktır. Benzer bazı projeler de devlet kurumları tarafından yapılmaktadır. Dil kursları, meslek edindirme kursları vb. Bir çeşit entegrasyon yapılmaya çalışılıyor. Ancak entegrasyon tek taraflı yapılmaya devam edilirse, adı entegrasyon olmaktan çıkar ve asimilasyona döner. Çünkü “bana benzesinler ama benimle aynı statüde de olmasınlar”, “bizim dili kullansınlar ama benim iş imkanlarımı elimden almasınlar” düşüncesi ile hareket etmek ileride olası ağır sonuçlara sebebiyet verebilir. Yerel STK’lar ise bu konudaki en yetersiz kalanlar. Herhangi bir çalışmaları bulunmamakta veya ben Urfa’da yaşayan ve alanda araştırma yapan biri olarak gözden kaçırmışımdır. Sonuç olarak şunu belirtmek isterim, yapılan entegrasyon projeleri tek taraflı olmamalı, hem mülteciyi hem de yerel halkı kapsamalı. Göçmenler bir adım yaklaşırken, yerel halkın da yaklaşması gerekir. Benzer şekilde göçmenlerin kurdukları dernekler de mevcut, maalesef onlar da tek taraflı çalışmalar yapmaktadır.

The post Şanlıurfa’da Mülteci Algısı… appeared first on Sivil Sayfalar.

Suriyeli mültecilerin 2011 yılında Türkiye’ye gelmelerinden itibaren haber sayısında artışın başladığını, 2016 yılından itibaren ise durağan bir hale geldiğini belirleyen raporda; iki ayrı tarih dikkat çekiyor.

TEPAV ‘a göre; “2015 ve 2016 yılında Suriyelilerle ilgili haber sayısındaki hızlı yükselişte etkili olabilecek dört kilometre taşı öne çıkmaktadır. Türkiye, 2009 yılından beri Suriye ile ilişkilerinde vizesiz girişe müsaade eden “açık kapı politikası” izlerken 2016 yılında bu uygulamaya son vererek Suriyelilerin Türkiye’ye  ilişkin vize sınırlamasını yeniden başlatmıştı. Suriye’deki güvenlik koşullarının kötüleşmesi nedeniyle ulusal güvenlik konusundaki endişeler üzerine 2016’da Fırat Kalkanı operasyonu başlatmıştı. 2015’te, Avrupaya ulaşan 800 binden fazla düzensiz göçmenin yüzde 80’inin Ege Denizi’ni geçerek Avrupa’ya ulaşması ve bu sığınmacıların  neredeyse yarım milyonunun Suriyeli olması üzerine “düzensiz göçle mücadelede caydırıcılığı artırmak ve ülkemiz üzerinden yasadışı yollarla Avrupa’ya geçişleri önlemek için”, Türkiye, AB ile mutabakata varmıştı. Son olarak, 2016 yılında Türkiye’de geçici koruma kapsamında kayıtlı Suriyelilerin işgücü piyasasına resmi olarak erişimlerinin önünün açan çalışma izni düzenlemesi yapılmıştı.”

Öte yandan 2016 sonrasında, Suriyelilerle ilgili ayda ortalama 540 haberin yapıldığını belirleyen raporda; 2015 Eylül ayında Alan Kurdi’nin ailesi ile birlikte Muğla’dan Yunanistan’a geçmeye çalışırken hayatlarını kaybetmesi üzerine Alan Kurdi’nin cansız bedenini gösteren fotoğrafın gündem olması ve 2018 Aralık ayında ABD’nin Suriye’den çekileceğini açıklaması ortalamanın üzerinde haberin yayınlandığı tarihler olarak açığa çıkıyor.

Suriyeli Nüfusunun Yoğun Olduğu İllerde Haberler Daha Az Yer Aldı

Araştırmada yer alan bir diğer önemli başlık ise yerel ve ulusal basında çıkan haberlerin birbirlerine oranı; haberlerin yüzde 92’si ulusal düzeyde yayın yapan kuruluşlara aitken yerel yayınlarda bu oran sadece yüzde 8. Suriyeliler ile ilgili haber yapan 521 kaynaktan 48’i, 100 ve üzeri haber yaparken bunlardan sadece 1’i yerel yayın yapan kuruluş.  

Suriyeli nüfusunun en yoğun olduğu Kilis, Hatay, Şanlıurfa, Gaziantep, Mersin, Mardin ve Adana’da yerel medyada Suriyeliler çok fazla yer almıyor. İstisna olarak Şanlıurfa yerel medyası en çok haberin yapıldığı il.

Haber Başlıklarında En Çok Geçen Kelimeler

Haber başlıklarında Suriyeliler kelimesi ile birlikte devamında  mülteci, çocuk, türkiye, kadın, aile, Erdoğan, Türk, yardım, dünya, sığınmacı, ABD, açıklama, eğitim, asker, el, sınır, göçmen ve bebek kelimeleri sıralanıyor.  Yerel kaynaklarda farklı olarak; kadın, çocuk ve yardım teması ön plana çıkıyor.

Bazı konuların yeterince yer almadığına değinilen çalışmada örnek olarak işçi kelimesinin çok fazla yer almaması veriliyor. Suriyeli girişimcilerin yüzde 25’ inin ilk işlerini Türkiye’de kurmuş olmasına ve 8 binden fazla iş insanı bulunmasına rağmen Suriyeli girişimcilerden de bahsedilmediği belirtiliyor.

“Empatinin Sınırları Olduğu Unutulmamalıdır”

Çalışmanın sonuç bölümünde ise Suriyeliler’e yönelik  medyada olumsuz içeriğin çalışma kapsamında bulunmadığının gözlendiği belirtiliyor. “Her ne kadar bazı çalışmalar, Suriyelilerin haberlerde çoğunlukla negatif içeriklerle sunulduğuna yönelik bulgular paylaşsa da haber başlıklarının incelendiği bu çalışmada, Türkiye’de , Suriyelilerle ilgili yapılan haber başlıklarında suç gibi kavramlardan ziyade çocuk ve kadın gibi kelimeler etrafında daha mağdur bir kitleyi temsil eden haberlerin çoğunlukta olduğu tespit edilmiştir.

Bununla birlikte, analiz kapsamında yılda 365 günden 8 yıllık periyotta 521 haber kaynağına ulaşıldığı düşünülecek olursa her bir gazetenin günde sadece on haber yayınlayacağı varsayımı ile Türkiye genelinde incelenen zaman diliminde 15 milyondan fazla haberin yayınlandığı yorumu çıkarılabilir. Suriyelilerin haberlerden yüzde 1 ‘lik pay alması durumunda, Suriyelilerle ilgili yaklaşık 152 bin haber ile karşılaşılması beklenmektedir. Ancak çalışma kapsamında erişilebilen haber sayısı göz önünde bulundurulduğunda, genel olarak basının Suriyelilere karşı nispeten ilgisiz olduğu yorumu yapılabilir. 

Bununla birlikte çalışma genelinde hiç öne çıkmayan bir konu ise ekonomi temasıdır. Keza derlenen haberlerde ekonomi ile ilgili kelimelere neredeyse hiç rastlanmamıştır. Diğer yandan savunmasız bireylerin ( genellikle çocukların) deneyimlerine odaklanan canlı ; “ insan hikayeleri”, empati uyandırma açısından önemli olsa da empatinin her zaman sınırları olduğu unutulmamalıdır. Keza, kişilerin benzer hikayeleri defalarca dinlemesi durumunda bu hikayelere yabancılaşma potansiyeli de bulunmaktadır.”

Biraz Kendimizi Suriyelilerin  Yerine Koymak Gerekiyor

Araştırma ile ilgili değerlendirme yapan Suriye Nur Derneği’nden Mehdi Davut, Suriyeliler’in medyada yer alış biçiminin siyasi nedenlerle bu şekilde yansıdığını ifade ederek, “Yerel medya daha çok o  bölgenin halkına yönelik yayın yapmakta. Suriye meselesi biraz siyasi bir mesele. Bu yönlere çekildiği için insanlar belirli bir parti yada belirli bir tarafa yakın olduğu zaman bu şekilde kullanılıyor. Daha çok kullanılmakta ya da sıkıntı yaşamakta yapacağı haber iyi olursa belirli taraflardan tepki gelecek o yüzden çoğunlukla insanlar haber yapmaktan kaçınıyor.” dedi.

Suriyelilerle ilgili meselelerin siyasileştirildiğini belirten Davut, “Aslında Suriyeliler çalışıyor olarak gösterildiği zaman sanki Türk vatandaşlarının çalışma imkanlarını kısıtlamaya yönelik değerlendiriliyor bazı taraflarca.  ‘Bunlar çalışmıyorsa o zaman bunlar nereden geçiniyor? İşte devlet bunlara maaş veriyor, vergiler ödenmiyor’ gibi. Bunların propagandasını yapıyor. Bu mesele her zaman siyasileştirilmeye çalışıldığı için bu konuya dokunmaktan kaçınılıyor. Suriyeliler Türk medyasında nasıl yer almalıdır? Vatandaş olarak, normal insan olarak bakılması gerekiyor. İki Suriyeli kavga ettiği zaman medyada sanki Suriyeliler burada sürekli kavga ediyor şeklinde lanse ediliyor. Ya da bir Suriyeli Türkle kavga ettiğinde sanki; ‘Suriyeliler burada yaşamaya mı yoksa kavga etmeye mi gelmişler’ deniliyor. Bir  Suriyeli nargile içerken, insanlar orada ölürken burada nargile içiyor gibi. Biraz kendimizi Suriyelilerin yerine koymak gerekiyor, biraz daha insani olarak üstlenmesi gerekiyor. Empati yaparak bu konulara yaklaşmak lazım” dedi.

Yerel Basından Değerlendirmeler

Mersin’de yayın yapan Haberci gazetesinden Hediye Eroğlu araştırmaya yönelik gazetelerin imkan eksikliğinden ve sivil toplum kuruluşlarının yerel basınla yeterince iletişim kuramamasını işaret etti. Eroğlu; “Sınırlı imkanlara sahip yerel medyanın mülteciler veya dezavantajlı tüm kesimlere yönelik ilgisi mevcut ama imkanları yetersizdir. Biraz daha imkan verilse örneğin personel sayısını arttırma imkanı olsa, bu alanda çalışacak kişi sayısı artacaktır. Yerel medya özelinde imkanların kısıtlı olduğu düşünülerek, yereldeki baskının daha hissedilebilir olduğu da göz önüne alınıp, haberlerin bu nedenle sınırlı bir çerçevede kaldığını söyleyebiliriz. Gerek gazetecilerin zamanla yarışı gerekse de zorlu çalışma şartları ne yazık ki bu alanda kapsamlı çalışma yapmalarını engellemektedir. Ancak buradaki bir diğer sorun iletişimdir. Suriyeliler ile yaşanan dil problemi, bu alanda çalışan sivil toplum kuruluşlarının ‘basın bize gelip, bizi haber yapsın’ mantığıdır. Bu STK’lar basına ulaşmayı başaramamaktadır.” diye konuştu.

Araştırma sonucunca yerel basının mültecilere yönelik ilgisiz olduğu sonucunu değerlendiren Eroğlu, “İlgisizlik söz konusu değil. Biz en azından kendi ilimizde ve gazetemizde bu konuya sık sık yer veriyor, haberleri sütunlarımıza taşıyoruz. Burada yapılan araştırmalarda veri karmaşası yaşanmakta. Örneğin Mersin’de yayın yapan 8 günlük gazete varken, bunlardan sadece 2’sini üstelik de bu tür haberlere en az yer veren gazeteleri takip edip buradaki veri ile yola çıkıldığına birkaç defa şahit olduk.” diye konuştu.

“Suriyeliler Hedef Olmamak İçin Zaten Konuşmamakta”

Konuyla ilgili bilgi kirliliği yaşandığını savunan Eroğlu, “Suriyeli bir işletmeciye ait iş yerinin yasal statüsü olmadığına dair genel kanı üzerinden eleştiri ortamı yaratılmakta, ‘Vergi vermiyorlar, istedikleri gibi satış yapıyorlar’ şeklinde. Buna karşın ne Maliye’den ne benzeri yapılardan böyle bir durumun söz konusu olmadığına dair kamuoyunu aydınlatıcı bilgi almak mümkün olmamaktadır. Ülkemizde gelişigüzel uygulamaların çokluğu bilindiğinden Suriyelilerin ekonomik faaliyetleri de denetimsiz görülmekte, ekonomik olarak ayakta kalan Suriyeliler ise hedef olmamak için zaten konuşmamaktadır. Suriyelilerin öncelikle kendilerini anlatabilmeleri sağlanmalıdır. Bugüne kadar ne yazık ki onları direk kendi ağızlarından pek dinleme imkanımız olmadı. Ya hükümetin yanlı propagandalarında fazlaca teşekkür ederken gördük ya da yardım isterken. Ne yaşadıklarını çok da bilmiyoruz. Öncelikle neden buradalar? Ne yaşadılar? Ne istiyorlar? Bunları kendi ağızlarından dinlemeliyiz” değerlendirmesinde bulundu.

Güney Gazetesi’nden Abidin Yağmur ise araştırmaya ilişkin görüşlerini; “Suriyeliler ilgili haberlerin yerel medyada yüzde 8 oranında olduğu sonucuna kuşkuyla yaklaşıyorum. Mersin özelinde düşünürsek Suriyelilerle ilgili haber sayısı hatırı sayılır miktardadır. Burada kast edilen mülteci hakları, Suriyeli göçmenlerin yaşadığı sorunlarla ilgiliyse yüzde 8 doğru olabilir ama olumlu olumsuz, suçlayıcı objektif her haber kast ediliyorsa yerel basında habere sayısı fazladır. Yerel medyada haberin az olduğunu kabul edersek bunun nedeni yerel medyanın konuya siyasi ve hukuki açıdan bakmaması. Yerel medya Suriyelilerle ya da onların dernekleriyle doğrudan ilişki kurup haber yapmıyor.Dolaylı yollardan haberi tercih ediyor. Örneğin Türk orjinli, devlet uzantılı vakıflar dernekler konuyla ilgili olursa onlar üzerinden haber yapılıyor. Yardım, kadın, çocuk temalı haberlerin fazla olmasının nedeni bu olabilir “ şeklinde ifade etti.

The post TEPAV: ‘Basın Suriyelilere İlgisiz, Empatinin Sınırları Olduğu Unutulmamalı’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Hak temelli çalışan STÖ’lerin dijitalleşme süreçlerine uyum sağlayabilmesi için dijital iletişim ve sosyal medya araçlarıyla ilgili bilgi ve becerilerini arttırmak hedefiyle düzenlenen eğitimde, STÖ’lerin savunuculuk çalışmalarını güçlendirmek için dijital araçlardan nasıl yararlanabileceğine odaklanılacak. Üç günlük eğitimde katılımcılara dijital araçlar ve sosyal medya mecralarının kullanımı ile ilgili pratik bilgiler atölye çalışmaları aracılığıyla aktarılacaktır.Eğitime her örgütü temsilen bir kişi kabul edilecek.

Eğitime Adana, Adıyaman, Aksaray, Gaziantep, Hatay, Kahramanmaraş, Karaman, Kayseri, Kilis, Konya, Malatya, Mersin, Nevşehir, Niğde, Osmaniye ve Şanlıurfa illerinde kadın hakları, LGBTİ hakları, engelli hakları, çocuk hakları, kent hakkı, çevre/doğa koruma, sosyal haklar, hayvan hakları, dijital haklar, kültürel haklar, gençlik hakları, sığınmacı/mülteci/göçmen hakları, vb. alanlarda hak temelli* çalışma yürüten STÖ’ler katılım gösterebilirler.

Eğitime katılmak isteyen STÖ temsilcilerinin 19 Şubat 2019 Salı günü saat 17.00’ye kadar başvuru formunu doldurması gerekmektedir. Eğitim sonuçları 22 Şubat 2019 Cuma günü e-posta yoluyla açıklanacaktır.

Başvuru Koşulları

• Eğitim programı, hak temelli bir yaklaşıma sahip olarak yerel düzeyde o hak için çalışma yapan ve kampanya yürüten ya da bu faaliyetleri çalışma takvimine dahil etmiş hak temelli STÖ’lere yöneliktir.
• Eğitime her bir örgütü temsilen 1 kişi kabul edilecektir. Değerlendirme sonrasında katılımcı değişikliği kabul edilmeyecektir.
• Başvuran STÖ’lerin sosyal medya (Facebook, Twitter, Instagram, Linkedin vb) hesaplarının olması ve eğitime başvuran kişilerin bu hesaplara yönetici düzeyinde erişimi gerekmektedir.
• Eğitimlere tam katılım beklenirken, gün sonunda verilen çalışmaların yapılması ise zorunludur.
• Seçilen STÖ temsilcileri, eğitimde olmasının STÖ’nün bilgisi dahilinde gerçekleştiğini belirten, STÖ yönetiminden/inisiyatiften iki üyenin imzası ve açık iletişim bilgilerine sahip bir yazıyı eğitim sonuçları açıklandıktan sonra 5 gün içerisinde sunmalıdır.
• Katılımcıların bilgisayar getirmesi gereklidir. STGM bilgisayar temin etmeyecektir.

Başvuru Formu

Eğitime Adana dışından katılacak STÖ temsilcilerinin ulaşım ve konaklama masrafları STGM tarafından karşılanacaktır.

Sorularınız için dijital@stgm.org.tr adresine yazabilirsiniz.

* Hak temelli yaklaşım, bireyleri hak sahibi özneler olarak tanımlarken, devlet ya da devlet dışı kurumları ise yükümlülük sahipleri olarak belirler. Dayanağını insan hakları ilkeleri ve standartlarından alan hak temelli yaklaşım, bireyleri haklarını talep edebilmeleri ve savunmaları için, kurumları ise haklarla bağlantılı yükümlülüklerini yerine getirmeleri için güçlendirmeyi hedefler. STGM’nin hak temelli yaklaşım için kullandığı kaynak metinlere buradan ulaşabilirsiniz.

The post Dijital İletişim ve Sosyal Medya Eğitimi Adana Başvuruları Başladı appeared first on Sivil Sayfalar.

Tohum Otizm Vakfı’nın Garanti Bankası sponsorluğunda faaliyet gösteren Sürekli Eğitim Birimi, Şanlıurfa İl Milli Eğitim Müdürlüğü iş birliği ile 19 Şubat‘ta aileler, 20 – 21 Şubat’ta eğitimcilerle buluşuyor. Tohum Otizm Vakfı tarafından İl Milli Eğitim Konferans Salonu’nda ve Büyükşehir Belediyesi Engelli Koordinasyon Merkezi’nde düzenlenecek olan atölyelerde, otizm konusunda uygulamalı eğitimler verilecek.

Tohum Otizm Vakfı Sürekli Eğitim Birimi, otizmli çocuk ailelerine ve öğretmenlere yönelik ücretsiz olarak düzenlediği eğitimler ile bu kez Şanlıurfa’daki aile ve eğitimcilerle buluşuyor. Otizm eğitim atölyeleri aracılığıyla otizmli çocuğa sahip olan aileler, okulunda otizmli öğrencisi bulunan eğitmenlere otizm konusunda farkındalık yaratılarak, uygulamalı eğitimlerle yeni beceriler kazandırılması hedefleniyor.

Otizmin günümüzde bilinen tek tedavisi erken tanı ve sürekli yoğun eğitimdir. Erken tanı ve doğru bir eğitim ile yoğun olarak eğitim alan çocukların yaklaşık %50’sinde otizmin belirtileri kontrol altına alınabilmekte ve gelişim sağlanabilmektedir.

Şanlıurfa İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Şanlıurfa Rehberlik Araştırma Merkezi, Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi Engelli Koordinasyon Merkezi iş birliği ile 19 – 20 – 21 Şubat tarihlerinde düzenlenecek otizm eğitim atölyelerinde ‘Otizm Farkındalık Eğitimi’, ‘Öz Bakım Becerileri ve Serbest Zaman Etkinlikleri’, ‘Ayrık Denemelerle Öğretim’, ‘Pekiştirme’, ‘Etkinlik Çizelgeleri’, ‘Video Model ile Öğretim’, ‘İpucu Sunma ve Geri Çekme’, ‘Davranış Yönetimi: Davranış Problemleri ile Başa Çıkma Stratejileri Yeni Beceri ve Davranış Kazandırma’ konuları anlatılacak ve uygulamalı eğitimler verilecektir.

The post Tohum Otizm Vakfı’ndan Şanlıurfa’da Otizm Eğitimleri appeared first on Sivil Sayfalar.

MSP Mezun Öğretmenler Buluşmalarında On Yılın Hikayesi belgesel gösterimi ve Mor Sertifika Programı’na daha önce katılmış öğretmenler tarafından deneyim aktarımı sunumları da yapıldı.

Oyunlarla Toplumsal Cinsiyet Atölyeleri

Adana’da ise Sabancı İlkokulu’nda 60 ilkokul 4. sınıf öğrencisi ile 15 Ocak 2019 tarihinde İstanbul Bilgi Üniversitesi Çocuk Çalışmaları Birimi (ÇOÇA) ile işbirliği halinde Oyunlarla Toplumsal Cinsiyet Atölyeleri “kutu oyunları” aktivitesi düzenlendi. Aynı tarihte, Adana’daki sivil toplum kuruluşları temsilcileri davet edilerek, 15 kişinin katılımıyla kutu oyunları ve toplumsal cinsiyet temel kavramlar atölyesi düzenlendi.

11. yılında Mor Sertifika

Sabancı Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Mükemmeliyet Merkezi’nin 2007 yılında hayata geçirdiği Mor Sertifika Programı, eğitim sisteminin farklı kademelerinde toplumsal cinsiyet eşitliğine yönelik çalışmalarına devam ediyor. 2007-2018 yılları arasında düzenlenen eğitim seminerleriyle 3500 öğretmene ve 120 eğitim fakültesi öğrencisine ulaşan program bu yıl 11. yılını tamamlıyor.

The post Mor Sertifika Programı Mezun Öğretmenler Buluşmaları Sürüyor appeared first on Sivil Sayfalar.