Şaroğlu, önergesinin gerekçesinde; “Tunceli ilinde, fiziki coğrafya özellikleri, iklim farklılıkları ve çok zengin su kaynaklarına bağlı olarak ortaya çıkan biyoçeşitlilik, bitki örtüsü ve doğal peyzaj bakımından zengin görüntülerin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Tunceli, yaban hayatı bakımından oldukça zengin bir bölgedir. Özellikle Munzur Vadisi ve çevresi yaban hayvanları için elverişli bir ortam sunmaktadır. Çengel Boynuzlu ve Bezuvar adında iki tür dağ keçisi ile av kuşlarından olan Ur Kekliği, yöreye özgü ilginç ve nadir yaban hayvanlarıdır.” ifadelerine yer verdi.

Önergesinde Munzur Vadisi’nin  1971 yılında milli park olarak koruma altına alındığına vurgu yapan Şaroğlu, “Bu sahanın milli park ilan edilmesindeki etken; doğal yapı, zengin bitki örtüsü, akarsuya kaynak teşkil eden gözeler, kuzeyinde yer alan buzul gölleri ve yöreye özgü hayvan türleridir. 42.800 hektarlık bir alan kaplayan Milli Park’ın 15.000 hektarlık kısmı ‘Av Hayvanları Koruma Sahası’ olarak ayrılmıştı.” dedi.

Şaroğlu’nun önergesinin devamı şöyle:

“Tunceli ili, endemik bitki türleri, hayvan popülasyonu, fauna ve flora zenginliği ve coğrafi yapısı ile her dönem yerli, yabancı turistler ile doğaseverler ve yaban hayatı fotoğrafçılarını bölgeye çekmektedir.

Bu doğal yapının korunmasındaki en önemli sebep, bölge insanının inançsal ve ilkesel olarak avcılık yapılmasına karşı olması ve tüm canlıların yaşam hakkını savunmalarındandır. Örnek vermek gerekirse, Bezuvar ve çengel boynuzlu dağ keçileri bölge insanlarınca kutsal olarak görülmekte ve Tunceli kültür ve inancında simgesel olarak önemli bir yer tutmaktadır.

Dünyada ve Türkiye’de soyu tükenmek üzere olan ve birinci derecede koruma altında bulunan ‘Vaşaklar’ ilk kez Tunceli’nin Pülümür ve Mazgirt ilçelerinde görüntülenmiştir. Uzmanlara göre, böylesi iri ve semiz Vaşak ile Türkiye’de daha önce hiç karşılaşılmamıştır. Doğadaki en güzel canlılardan biri olan vaşaklar, Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği’nin (IUCN) Kırmızı Listesinde yer almaktadır. IUCN’nin Kırmızı Listesi, küresel tükenme riskleri yüksek olan türleri içermektedir. Yine nesli tükendiği düşünülen ve Anadolu’nun birçok bölgesinde görüldüğü halk tarafından belirtilen ancak yıllardır bir türlü görüntülenemeyen Anadolu Pars’ının izine de Pülümür İlçesinde rastlanılmıştır.

Öte yandan, ülkemiz “Avrupa’nın Yaban Hayatı ve Yaşama Ortamlarını Koruma Sözleşmesi” gibi benzer uluslararası sözleşmelere taraf olmuştur. Ancak dünyada ve ülkemizde koruma altında olan hayvan türleri yasa dışı avlanan kişilerce hedef alınabilmektedir. Geçtiğimiz günlerde Tunceli ili sınırları içerisinde yasa dışı avcılık faaliyeti sürdüren kişilere ceza kesildiğine ilişkin duyuru, Doğa Koruma ve Milli Parklar Tunceli Şube Müdürlüğü tarafından yapılmıştır. Söz konusu yaptırımlar Kara Avcılığı Kanunu ile düzenlenmiş ise de, yaşanan olaylar, uygulanan cezaların caydırıcı olmadığını göstermekle birlikte, doğanın ekolojik dengesi ile yaşam döngüleri açısından telafisi olmayan sonuçlar doğurmaktadır. Bu temelde, Tunceli ilindeki kara avcılık faaliyetlerinin nesli tehlike altında olan yabani hayvanlar ve ekolojik denge üzerinde yarattığı tahribatın araştırılması ve bu tahribatın giderilmesine dönük gerekli yasal düzenlemelerin yapılabilmesi amacıyla bir Meclis Araştırması açılması büyük önem taşımaktadır.”

Koruma Altındaki Dağ Keçisini Vuran Kaçak Avcılar Yakalandı

The post Dersim’deki Kaçak Avcılık Faaliyetleri Meclis Gündeminde appeared first on Sivil Sayfalar.

Şaroğlu önergesinin gerekçesinde, “Son yıllarda ülkemizde sayıları hızla artan HES inşaat ve işletme süreçleri ile bu projelerin ÇED süreçlerinin yarattığı denetimsizlik, ölümlü iş kazaları ve şirketlerin hukuk tanımaz bir şekilde yürüttükleri faaliyetlerin doğa üzerinde yarattığı tahribatlar, geri dönüşü imkânsız sonuçlar doğurmaktadır” ifadelerine yer verdi.

Şaroğlu’nun araştırma önergesinin tam metni şöyle:

“Son yıllarda ülkemizde sayıları hızla artan HES inşaat ve işletme süreçleri ile bu projelerin ÇED süreçlerinin yarattığı denetimsizlik, ölümlü iş kazaları ve şirketlerin hukuk tanımaz bir şekilde yürüttükleri faaliyetlerin doğa üzerinde yarattığı tahribatlar, geri dönüşü imkânsız sonuçlar doğurmaktadır.

Türkiye’de HES projeleri, çoğunlukla 1939 yılında çıkarılan ve sadece acil ve zorunlu hallerde kullanılan Acele Kamulaştırma Yasası kullanılarak gerçekleştirilmekte, ihalelerdeki Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Sosyal Etki Değerlendirmesi çalışmaları masa başında hazırlanmakta ve birçoğu bölge halkının tepkisiyle karşılaşmaktadır. Bu projeler hakkında, çevre tahribatına yol açtıkları gerekçesiyle mahkemelerce durdurulma kararı alınıp, iptal kararı verilmektedir.

Çevresel Etki Değerlendirmesi süreci, bir yatırım projesinin bulunduğu coğrafyada uygulanabilirliğinin idare tarafından belirlenmesidir. Kurulması planlanan alanda yürütülecek faaliyetin fiziki, coğrafi, ekolojik ve sosyal etkileri bilimsel olarak araştırılır, olumlu ve olumsuz yönleri ortaya konarak alınacak önlemler belirlenir. Yatırımların sebebiyet verebileceği doğa olayları ile ilgili risk analizleri, iş yerinde meydana gelebilecek muhtemel kazalar ve bunlara karşı gerekli tedbirler ile iş sağlığı, halk sağlığı ve çevre sağlığı için güvence sağlanması yatırımda aranacak hayati koşullardır.

Yüzyıllar içerisinde kendi ritminde oluşan doğa dengesi denetimsiz bir şekilde özel şirketler tarafından bozulmaktadır. Doğanın bir parçası olan insanın ve yaban hayatının, yani ekosistemin dengesini korumak öncelikle idarenin sorumluluğundadır. Enerji açığı gerekçesiyle dağlar, dereler, vadiler yatırıma açılmakta, tarım arazileri yok edilmektedir.

ÇED yönetmeliği ile hazırlanan raporların yasal çerçevesi oluşturulmuş olmasına rağmen birçok ÇED raporu gerçeklik ve bilimsellikten uzak bir anlayışla hazırlanmaktadır. Yanlış ÇED raporları veya ÇED gerekli değildir kararları bir yana, Çevre Düzeni Planlarında da önemli çelişkiler bulunmaktadır. Enerji projelerinin hayata geçirileceği bölgedeki bilgilendirme toplantıları, duyuru ve katılım gerçekleştirilmeden, usulsüz bir şekilde tamamlanmakta ve bölge halkının hak arama hürriyeti kısıtlanmaktadır.

Bu noktada; Danıştay 10. Dairesi, Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile Çevre ve Orman Bakanlığı’nın, Munzur Vadisi Milli Parkı’nda yapımı planlanan 4 Baraj ve 5 HES Projesi ile ilgili ‘ÇED olumlu kararı’ veya ‘ÇED gerekli değildir’ kararı alınmadıkça projelerle ilgili onay ve izin verilemeyeceğine’ hükmeden kararına karşı açtığı davayı reddetmiştir.

Danıştay 10. Dairesi, Anayasa’nın 56. Madde hükmü gereği, “herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkının bulunduğu, çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemenin devletin ve vatandaşların ödevi olduğunu” vurgulayarak projeye onay verilemeyeceğini açıklamıştır:

“Öncelikle, davaya konu projelerle ilgili olarak hazırlanan fizibilite raporları çerçevesinde, projelerin, ‘çevreye uyumlu’ olup olmadığının tespiti bakımından, çevre mevzuatı açısından zorunlu olan ÇED sürecinin tamamlanması gerekmektedir. Aksi takdirde 2872 sayılı yasanın 10. Maddesinde belirtildiği üzere, ‘Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu’ kararı veya ‘Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir’ kararı alınmadıkça projelerle ilgili onay ve izin verilemez.”

Alınan bu karar, gerek Munzur Vadisi Millî Parkı, gerekse de Millî Parklar hukuku bakımından emsal niteliğindedir.

Öte yandan, bölge insanının inanç ve kültürel değerleri açısından, ziyaretler önemli bir yer tutmaktadır. Bölge insanları tarafından kutsal olarak kabul gören bazı inanç merkezleri bu süreçte sular altında kalmıştır. Bu durum sosyal ve inançsal açıdan bir yıkıma ve kültür erozyonuna yol açmaktadır.

Bu temelde, Dersim’deki baraj ve hidroelektrik santrallerin yapım ve işletim süreçlerinin, insan ve doğa üzerindeki olumsuz etkilerinin tespit edilerek, bu projelerin ÇED sürecinde ortaya çıkan yanlış uygulamaların araştırılması ve gerekli yasal düzenlemelerin yapılabilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılması önem arz etmektedir.”

The post Dersim’deki Baraj ve HES Projeleri için Meclis Araştırma Komisyonu Talebi appeared first on Sivil Sayfalar.