Ülkemizde günlük kişi başına toplanan ortalama atık miktarı 1,17 kg. Üç büyük şehre bakıldığında; İstanbul’da 1,30 kg, Ankara’da 1,14 kg ve İzmir’de 1,32 kg atık toplanıyor. Kişi başına günde oluşan en çok atık sırasıyla Muğla, Balıkesir, Aydın, Antalya, Tekirdağ’da oluşuyor. Kişi başına günde en az atık oluşturan iller ise Kahramanmaraş, Trabzon, Mardin, Erzurum ve Kayseri.

Türkiye’de geri dönüşüm sektörü, özel sektör ve belediyelerin katkılarıyla birlikte bugün ortalama 5 milyar euroluk bir pazar haline gelmiş durumda. 2010 yılına kadar yüzde 35 olan geri dönüşüm oranı ise 2012 ve sonrasında yüzde 40 civarına yükseldiği görünüyor. Geri dönüşüm sektöründeki lisanslı yatırımcı sayısı 450’ye ulaşmış durumda. Geri dönüştürülen atıkların oranı ise şöyle: Yüzde 43 kağıt, yüzde 27 plastik, yüzde 12 cam, yüzde 8 tekstil ürünleri, yüzde 4 metal. 

“Kaynağında Ayrı Toplamaya Önem Veren Belediye Sayısı Her Geçen Yıl Artıyor.”

Türkiye’deki atıkların %87’si belediye atığı. Bunun %11’i geri dönüştürülüyor. Bakanlık, dönüşümün %35’e çıkarılmasını hedefliyor. Ayrıca geçtiğimiz günlerde Çevre ve Şehircilik Bakanı Murat Kurum, “2022 yılı sonu itibariyle de tüm il ve ilçe belediyelerimiz sıfır atık sistemine geçişlerini tamamlamış olacaklar.” şeklinde bir açıklama yaptı. Yani geri dönüşüm adına belediyelere büyük iş düşüyor.

Kullanılmış ambalaj bir atık değil, çevre, ekonomi ve toplumsal kalkınmaya katkı için bir kaynak, bir güçtür. Günlük yaşamımızda kullandığımız ürünlerin ambalajlarının, geri dönüşüm yolu ile hammadde olarak ekonomiye kazandırılması; bu sayede hem kaynak tasarrufu hem de çevrenin korunmasının sağlanması mümkün.

Mete İmer geri dönüşümün küresel önemine ve yerel yönetimlerin geri dönüşümdeki majör rolüne vurgu yapıyor:

“Sanayi, kamu yönetimi ve tüketicilerin katkı ve katılımları ile meydana gelen sürdürülebilir bir geri dönüşüm sistemi, sürdürülebilir kalkınma için çok önemli. Dünya Bankası verilerine göre, dünya genelinde yılda 270 milyon tonun üzerinde atığın geri dönüşümü gerçekleşiyor. Uluslararası Geri Dönüşüm Ofisi verilerine göre bu alanda 200 milyar dolarlık küresel bir ekonomi söz konusu. Ülkemizde de geri dönüştürebilir ambalaj atıklarını toplayan, ayıran; ayrılan cam, plastik, metal, kağıt/karton, kompozit, ahşap malzemeleri geri dönüştüren Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’ndan lisans almış 1.000’in üzerinde tesis bulunuyor.”

Geri dönüşüm yatırımlarında, düzenleyici-kolaylaştırıcı-kontrol mercii konumundaki kamu ve yerel yönetimlere, geri dönüşüm yükümlülüğüne sahip ticari kuruluşlara ve lisanslı tesislere farklı sorumluluklar düştüğünü belirten Mete İmer, son birkaç yıldır kamu yönetiminin, sıfır atık vizyonu çerçevesinde bu konuya eğildiğini, kamu kurumlarının yanı sıra, önde gelen sanayi kuruluşlarının sıfır atık alanında önemli adımlar attığını söylüyor. Bu konuda on beş yılı aşkın süredir yasal düzenlemeler olduğunu ve sanayi sorumluluğunun, sanayi yükümlülüğüne dönüşmüş durumda olduğunun altını çizen İmer, “Kaynağında ayrı toplamaya önem veren belediye sayısı her geçen yıl artıyor. Toplum nezdinde de kaynağında ayırma alışkanlığı yerleşiyor. Belediyelerce toplanan ambalaj atıkları, lisanslı toplama-ayırma tesislerine geliyor ve buralarda türlerine göre işlemlerden geçirildikten sonra lisanslı geri dönüşüm tesislerine gönderilerek, bu tesislerde insan, çevre ve ekonomi açısından yararlı hammaddelere dönüştürülüyor.” diyor.

Döngüsel Ekonomi

İmer, “Geri dönüşümün sürdürülebilir çevre ve ekonomi açısından önemi, küresel toplumun öncelikli gündem maddeleri arasında yer alan “Döngüsel Ekonomi” modeli kapsamında daha da öne çıkıyor.” diyerek bu ekonomi modelinin önemine vurgu yapıyor. 

Avrupa Birliği Komisyonu raporuna göre, atıkların önlenmesi, eko-tasarım, tekrar kullanım sayesinde döngüsel ekonominin AB üyesi ülkelerdeki şirketlere 600 milyar avro, ya da yıllık cirolarının yüzde 8’i mertebesinde net kazanç ve sera gazı salımında yüzde 2-4 aralığında düşüş sağlayacağı öngörülüyor.

İmer, endüstrileşme ve kalkınma sürecinde uygulanan, kısaca “üret-kullan-at” diye tanımlanabilecek “Doğrusal Ekonomi” modelinin, hızla artan nüfusla birlikte kısıtlı kaynakların yok olmasına yol açtığını söylüyor: Sürdürülebilir kalkınmayı tehdit ediyor.  Günümüzde, başta gelişmiş ülkeler, bu modeli terk ederek “Döngüsel Ekonomi” modeline geçmek üzereler.  Sürdürülebilir yaşam için yeni bir yaklaşım olma özelliği taşıyan ve sadece ülkemizde değil, tüm dünyada yeni bir model olan döngüsel ekonomi, “sürdürülebilir üretim”, “sürdürülebilir tüketim” ve “yukarı dönüşüm” süreçlerini bir “çember” halinde ele alıyor.”

Teknoloji & geri dönüşüm ilişkisine Çevko Vakfı’nın geliştirdiği bir uygulama üzerinden dikkat çeken İmer, teknolojinin yaşamın her alanında olduğu gibi, geri dönüşüm konusundan da giderek daha fazla ön plana çıktığını, burada en önemli noktanın, geri dönüşüm konusunda paydaşların gereksinimlerini doğru belirleyip teknolojiyi bu gereksinimleri en etkin şekilde karşılamak için kullanabilmek olduğunu söylüyor.

ÇEVKO Vakfı olarak, teknoloji ve geri dönüşüm konusunda örnek bir uygulamaya imza attıklarını belirten Mete İmer, çalışmalarının, yerel yönetimlerin olduğu kadar vatandaşların da yaşamını kolaylaştırdığını hatırlatıyor: Geliştirmiş olduğumuz ‘’Nereye Atayım’’ uygulaması ile atık toplama ekipmanları dijital haritalar üzerine işlenmekte, belediyelerin tüm atıkları tek bir ekran üzerinden izlenebilmekte, atık toplama çalışmalarında eşgüdümün ve verimliliğin artırılması sağlanmaktadır. Ayrıca yurttaşların en yakın toplama ekipmanını görebilmesi, dilek ve şikayetlerini ilgili kişilere kolayca iletebilmesi sağlanmaktadır.”

Kullanılmış ambalaj bir atık değil, çevre, ekonomi ve toplumsal kalkınmaya katkı için bir kaynak, bir güçtür.

Geri dönüşüm farkındalığına dikkat çeken İmer bu konuda yapılabileceklere de şöyle değiniyor: “Ülkemizde geri dönüşüm kültürü giderek gelişmekte. Sürekli dile getirildiği üzere geri dönüşümün başlangıç noktasını bireyler oluşturuyor.  Kullanılmış ambalaj bir atık değil, çevre, ekonomi ve toplumsal kalkınmaya katkı için bir kaynak, bir güçtür. Günlük yaşamımızda kullandığımız ürünlerin ambalajlarının, geri dönüşüm yolu ile hammadde olarak ekonomiye kazandırılması; bu sayede hem kaynak tasarrufu hem de çevrenin korunmasının sağlanması mümkün.

Geri dönüşüm süreci, evlerimizde, iş yerlerimizde attığımız basit adımlarla başlar. Bu nedenle, bireylerin eğitim ve bilinçlendirilmesi amacıyla, okullarda eğiticilerin eğitimi yoluyla olsun, evlerde ve iş yerlerinde kapı-kapı bilgilendirmeler yoluyla olsun, kalabalıkların yer aldığı büyük etkinlikler veya medya yoluyla olsun, iletişim çalışmalarının gerçekleştirilmesi gerekiyor.”

Plastik Atık İthalatı Meselesi

Türkiye’ye 2004 yılından bugüne Avrupa Birliği ülkelerinden ithal edilen plastik atıklar 173 kat arttı. Türkiye’de bir yandan plastikle ilgili mücadele devam ederken bir yandan plastik atık ithalatı artmaya devam ediyor. Çin’in 2018 yılındaki plastik atık ithalatı yasağının ardından plastik çöplerin yeni adresi Türkiye oldu. Eurostat verilerine göre Türkiye 2019’da sadece Avrupa’dan 582 bin 296 ton plastik atık ithal etti. Avrupa’nın plastik çöpünü en fazla alan ülke konumuna geldi.

Greenpeace verilerine göre, Türkiye’nin ithalatı 2016 yılı başında ayda 4 bin ton iken 2018 başında aylık 33 bin tona yükseldi. 2019 yılında ise plastik atık ithalatı en yüksek seviyeye ulaşarak aylık ortalama 48,5 bin tona yükseldi. Eurostat verileri ise Türkiye’nin AB’den ihraç ettiği 14 milyon ton atığın 0.59 tonunun plastik olduğunu ortaya koyuyor. Bu, her gün 213 kamyon dolusu plastiğin Türkiye’ye girmesi anlamına geliyor. Plastik atıklarını Türkiye’ye ihraç eden ilk beş ülke ise İngiltere, İtalya, Belçika, Almanya ve Fransa. Türkiye’nin Avrupa’nın yeni plastik çöp rotası haline gelmesinin temelinde ise, başta Çin olmak üzere, Malezya, Vietnam ve Tayland’ın plastik atık ithalatına kısıtlama getirmesi yatıyor.

Plastik atıkların ekonomik değer yaratan bir ham madde mi, yoksa çevresel bir tehdit mi oluşturduğu ise tartışma konusu. 

Ülkemiz, atıkların hem yurt içinden toplanması ve ayrılması hem de geri dönüştürülmesi için alt yapı ve kapasiteye sahip.

Konu hakkında Mete İmer’in yorumları ise şu şekilde: “Biz plastik ve diğer atıkların öncelikle ülke içinden toplanarak geri dönüştürülmesini savunuyor ve bu konuda çalışıyoruz. Türkiye’de plastik de dahil geri dönüştürülebilir ambalaj atıklarının toplanması ve ayrılması için, bakanlıktan lisans almış çok sayıda toplama-ayırma ve geri dönüşüm tesisi var. Pek çok belediyenin de ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanması için bakanlıktan onaylanmış ambalaj atığı yönetim planları bulunuyor.  Ülkemiz, atıkların hem yurt içinden toplanması ve ayrılması hem de geri dönüştürülmesi için alt yapı ve kapasiteye sahip.”

Diğer yandan, “Eğer geri dönüşüm tesisleri kapasitelerini kullanmak için hammadde olarak plastik atıkları yurtdışından ithal etmeyi tercih ediyorsa, bunun nedenlerinin araştırılması gerektiği düşüncesindeyim.” diyen İmer, plastik atıkların, ithalatla kıyaslandığında, uygun maliyette, iyi kalitede, düzenli ve yeterli miktarlarda yurtiçinden toplanıp bu tesislere sevk edilmesinde yaşanan sorunların ortaya çıkarılması ve bu sorunların çözülmesi için gerekirse teşvikler kullanılması gerektiğini ekliyor.

AB ülkeleri de ürettikleri atıkların ihracını zorlaştırıcı, birlik içinde değerlendirilmesini teşvik edici önlemler alıyor. Çünkü döngüsel ekonomide, artık, ülkeler için ürettikleri atıklar birer kaynak konumunda.

Neler Yapılabilir?

Her çeşit atığın geri dönüşümü adına ülkemizde neler yapılabileceğine değinen İmer, gelişmiş ve iyileştirilmiş süreçler ile sağlanacak faydaya dikkat çekiyor: “Sadece plastik değil, ülke içinden toplanan tüm atıkların geri dönüşümünü arttırmak için geri dönüşüm konusunda ihtisaslaşmış organize sanayi bölgeleri tesis edilebilir.  Geri dönüşüme sevk edilen malzemelerin kalite kontrolü ve standartlarının oluşturulması için ölçüm laboratuvarları kurulabilir.  Elde edilen ürünlerin etkisi ve katma değeri yükseltilebilir.  “Sanayi /Üniversite” iş birliğinin arttırılarak, döngüsel ekonomi ilkelerine uygun sistemlerin kurulması için alt yapıların oluşturulması ve teşvik edilmesi gerekiyor. Öte yandan, toplama-ayırma ve geri dönüşüm lisansı verilmesi aşamasında, tesislerin sahip olması gereken teknik yeterlilik ve alt yapı konusunda standartların geliştirilmesi ve bu standartların uygulanması sektörün sağlıklı gelişimine katkı sağlayacaktır.”

The post “Kullanılmış Ambalaj Bir Atık Değil, Çevre, Ekonomi ve Toplumsal Kalkınmaya Katkı İçin Bir Kaynak, Güçtür” appeared first on Sivil Sayfalar.

Plastik poşetlerin buz dağının görünen kısmı olduğunu belirten Yavuz Eroğlu, konu ile ilgili dikkat çekici başlıkları paylaştı.

• Plastik Torbalar Türkiye’deki çöpün sadece binde 4’ünü oluşturuyor. Türkiye’nin toplam çöpünün bir belediye otobüsü büyüklüğünde olduğunu varsayarsak plastik poşetler çocukların kullandığı akülü arabadan bile daha az yer kaplıyor.
• Yüzde 100 geri dönüştürülebilen plastik torbalar, tamamen Türkiye’de üretiliyor. Yurtdışından ithal edilmediği için döviz kaybına da sebep olmayan plastik torbalar bu özelliği ile de ön plana çıkıyor.
• Türk halkı market poşetlerini doğaya atmıyor, büyük çoğunluk çöp poşeti olarak kullanıyordu. Böylece birden fazla kez kullanılmış oluyordu. Ücretli poşet uygulaması doğaya poşet bırakan azınlık kesim yerine toptancı bir yaklaşımla poşetini doğaya bırakmayanları da cezalandırmış oluyor.
• Geri dönüşüme kazandırılan plastik poşetler çocuk oyun alanları, inşaat malzemeleri ve yeni plastik torba üretiminde kullanılmaktadır. Bu noktada önemli olan tüketiciyi poşetleri bilinçli kullanmaya ve geri dönüşüme kazandırmaya teşvik etmektir.
• Dünyanın en büyük 6. Avrupa’nın en büyük 2. plastik üreticisi konumunda bulunan plastik sektörümüzün önemli oranda geri dönüştürülmüş hammaddeye ihtiyacı var. 150’den fazla ülkeye ihracat gerçekleştiriyoruz. Bu ülkeler Türk plastik ürünlerini kaliteli ve sağlıklı olduğu için tercih ediyor. Üstelik ihracat yaptığımız ülkeler geri dönüştürülmüş plastik talep ediyorlar. Marketlere konulacak plastik poşet iade kutuları bir çözüm önerisi olarak ele alınmalıdır. Böylece iade edilen poşetler dönüştürülürken tüketiciler de eskiden olduğu gibi satın aldığı ürünleri güvenli ve ekonomik bir yöntemle taşımaya devam edebilecektir.
• Plastik poşetlerin alternatifi olarak önerilen kağıt torbaların tüketimindeki artış daha çok ağaç kesilmesi demek. Bu da ormanlarımızın azalmasına sebep olarak çevreye ciddi zarar verilmesi anlamına geliyor.
• “Plastik poşetler neden hayatımıza girdi” sorusunun yanıtını çabuk unuttuk. Bu tartışmalar sırasında hijyen ve sağlık boyutunu gözden kaçırıyoruz. Plastik poşetlere alternatif olarak önerilen bez torbalar ise belli bir kullanımdan sonra mikrop yuvasına dönerek sağlığı ciddi oranda tehdit edebiliyor. Örneğin; San Francisco’da plastik alışveriş poşetleri 2007 yılında yasaklamıştı. Ancak yasaktan 2 sene sonra yapılan araştırmalar (Jonathan Klick ve Joshua Wright) gıda kaynaklı hastalıklarda yüzde 46 artış olduğunu ortaya koydu. Bu artışın ana sebebi ise insanların defalarca kullanılan torbalarının içinden mikrop kapmasıydı. Yine Arizona Üniversitesi’nde yapılan bir diğer araştırma defalarca kullanılan bez torbaların yüzde 50’sinde gıda kaynaklı salmonella ve yüzde 12’sinde koli basiline (E.Koli) rastlandığını ortaya çıkarmıştır.
• Eskiden deterjanlarla gıdaları ayrı ayrı torbalara koyan tüketici şimdi aynı torbaya hepsine sıkıştırmak zorunda kalarak ayrı bir sağlık riskini de almış oluyor.
• En az 121 kez kullanılmayan bez torbanın çevreye ve geri dönüşüme katkısı olmuyor ki çoğunlukla 121 kez kullanılmadan atılıyor.
• Poşet buz dağının görünen kısmını oluşturuyor. Esasen odaklanması gereken konuyu atık yönetim sistemi ve geri dönüşüm oluşturuyor. Şu an Türkiye geri dönüşüm konusunda çok başarılı bir ülke ve dikkat çekici olan da geri dönüşüme en çok katkıyı sokak toplayıcıları yapıyor. Resmi geri dönüşüm rakamlarına girmeyen “Vahşi Toplama” oldukça yüksek çünkü bu atıklar değerli. Bazıları şov yaparken gerçek çevreciliği onlar yapıyor. Sokak toplayıcıların sisteme dâhil edilip sosyal haklarının verilmesi ve geri dönüşümün daha kaliteli bir noktaya gelmesi sağlanabilir. Eğitim ve bilinçlendirme yine olmazsa olmaz.

The post Plastik Poşetler Türkiye’deki Çöpün Sadece Binde 4’ünü Oluşturuyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Tavsiye niteliğinde olan ve hukuki bağlayıcılığı olmayan Avrupa Parlamentosu’nda alınan karar kapsamında, şirketlerin plastik atıklardaki sorumluluğunun arttırılmasına yönelik bir plan da hazırlandı.

Mayıs ayının başlarında önerilen yasal düzenlemenin yürürlüğe girmesi için AB Konseyi, AB Komisyonu ve AP arasında müzakereler yapılacak.

Tarafların bir metin üzerinde uzlaşması halinde tüm kurumların onayının ardından, AB üyesi ülkelerin gerekli düzenlemeleri uygulamaları gerekecek.

Plastik parçacıkları Kuzey Buz Denizi’ndeki buzullardan tarım arazilerine uygulanan gübrelere kadar, her yere sızmış durumda.

Geçtiğimiz günlerde Ayşe Bereket’in Yeşil Gazete özel haberi, Çukurova Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi Su Ürünleri Temel Bilimleri Bölümü’nden Doç. Dr. Sedat Gündoğdu tarafından Mart 2018’de Food Additives and Contaminants‘da yayımlanan araştırmaya yer vermiş ve Türkiye’de satılan 16 farklı markanın sofra tuzu örnekleri incelendiğini ve örneklerin tamamında mikroplastiğe (5 mm’den küçük plastik parçacığı) rastlandığını duyurmuştu.

Avrupa Parlamentosu düzenlemesi kapsamında 2025 yılı itibarıyla plastik şişe geri dönüşüm oranı yüzde 90’a çıkarılacak ve üreticiler artık atık yönetimi maliyetlerinin belirli bir kısmını karşılayacak.

Break Free From Plastic küresel hareketi plastik kirliliği saha çalışmalarında tespit ettiği başlıca şirketleri geçtiğimiz ay yayınlanan raporunda açıklamıştı. Break Free From Plastic’in 2018 çalışmaları sırasında 42 ülkede 1.279 örgütün gönüllüleri tarafından toplanan plastik atıkların yüzde 14’ünün liste başındaki ilk üç şirkete ait olduğu belirtilmişti: Coca-Cola, Pepsico ve Nestlé.

Birçok Avrupa ülkesi şimdiden tek kullanımlık plastik malzemelerin azaltılması için ulusal önlemler önerdi. Pazartesi günü İngiltere hükümeti plastik kirlilikle mücadele kapsamınında plastik kulak pamuklarını, plastik pipetleri ve içecek karıştırıcıları yasaklamayı planladığını duyurdu.

WWF (Dünya Doğayı Koruma Vakfı) tarafından plastik atıklar konusunda hazırlanan “Plastik Kapanından Çıkış: Akdeniz’i Plastik Kirliliğinden Kurtarmak” başlıklı rapora göre günde 144 ton atık ile Akdeniz’i en çok plastiğe boğan ülke Türkiye.

Kaynak: Yeşil Gazete

The post Avrupa Parlamentosu Tek Kullanımlık Plastiklerin Yasaklanması Tasarısını Onayladı appeared first on Sivil Sayfalar.

Walt Disney’den yapılan açıklamada, şirketin çevresel sorumluluklarına olan sıkı bağlılığı nedeniyle, tek kullanımlık plastik çubuk, pipet ve karıştırıcıların yasaklanma kararı alındığı bildirildi. 2019’un ortasından itibaren başlayacak uygulama, Walt Disney’in dünya genelindeki tüm eğlence alanlarını ve mağazalarını kapsayacak.

Habertürk’ten Eren Güler’in haberine göre, bu karar şirketin yılda 175 milyon adet plastik pipet ve 13 milyon karıştırıcıdan kurtulması anlamına geliyor. Walt Disney, tek kullanımlık plastikleri yasaklayan son büyük firma oldu. Daha önce de benzer yönde haberler IKEA, Starbucks ve Marriot gibi firmalardan gelmişti. Ayrıca San Francisco ve Seattle gibi kentler de tek kullanımlık bazı plastikleri yasaklayacağını açıklamıştı.

TEKER TEKER YASAKLIYORLAR

IKEA, tüm mağaza ve restoranlarında 2020 yılı itibarıyla tek kullanımlık plastik ürünlerini yasaklayacak. Buna göre, plastik pipet, çatal, bıçak, kaşık, çöp poşedi, kupa gibi ürünler kullanılmayacak.

Benzer şekilde Starbucks da çevre kirliliğini azaltmak amacıyla 2020 yılına kadar plastik pipet kullanımına son vereceğini duyurmuştu. Uygulama ilk olarak Washington eyaletinin Seattle ve Kanada’nın Vancouver kentlerinde bu yıl sonbaharda başlayacak, daha sonra tüm ABD’de ve Avrupa’dan başlayarak küresel çapta yürürlüğe girecek.

Kaynak: Duvar

The post Walt Disney Tek Kullanımlık Plastikleri Yasakladı appeared first on Sivil Sayfalar.

İlk olarak Washington eyaletinin Seattle, ve Kanada’nın Vancouver kentlerinde başlayacağı belirtilen uygulamanın daha sonra küresel çapta yürürlüğe gireceği belirtildi.

Starbucks’tan yapılan açıklamada, şirket dünya genelinde 28 binden fazla şubesinde 2020’ye kadar plastik pipet kullanımının yasaklanacağını duyuruldu, 1 milyar pipetin kullanımının azaltılmasının hedeflendiği ifade edildi.

Starbucks CEO’su Kevin Johnson da şirketin attığı bu adımı ‘önemli bir dönüm noktası’ olarak nitelendirdi.

Doğal Hayatı Koruma Vakfı gibi çevre kuruluşları ise ABD’li kahve devi Starbucks’ın bu kararını memnuniyetle karşıladı.

Kaynak: AB-ilan

The post Starbucks’tan Plastik Yasağı appeared first on Sivil Sayfalar.

Ayrıca yasağın yürürlüğe girdiği ilk gün içerisinde McDonald’s ve Starbucks gibi işletmelere konuya ilişkin ceza verilmiş olduğu belirtiliyor.

Ancak Guardian’ın haberine göre yürürlülüğe giren yasağın denetiminden ötürü şikayetler de geliyor.

Kimi iş yerleri ve kent sakinleri, bazı denetimcilerin yasağı kendileri için bir maddi kazanç amacıyla kullandığı şikayetinde bulunuyor.

Plastik atık giderek artıyor

Hindistan’da her yıl kişi başı 11 kilogram ağırlığında plastik atık oluşuyor.

Bu rakam, dünya genelindeki ortalamaya bakıldığında düşük kalmasına rağmen ülkenin en büyük sorununun plastik atıkları dönüştürememek olduğu belirtiliyor.

Yeni Delhi gibi metropollerin merkeze uzak bölgelerinde plastik atıklardan oluşan tepelerin bulunduğu  bildiriliyor.

Yine de verilere göre plastik atığa ilişkin sorun Hindistan ile kısıtlı değil.

Açıklanan veriler, 1950 yılından itibaren dünya genelinde 6 milyar tondan fazla plastik atığa neden olunduğunu ortaya koyuyor.

Kaynak: Yeşil Gazete

The post Mumbai’de Plastik Poşet ve Şişeler Yasaklandı appeared first on Sivil Sayfalar.

Bunlardan bazılar; kulak çubuğu, pipet, plastik çatal veya bıçak, içecek karıştırıcıları, balon çubukları, tek kullanımlık yiyecek ve içecek kapları, şeker paketleri, plastik sigara ağızlığı, ıslak mendil ve poşet.

Kaynak: duvaR

The post Avrupa Birliği’nin Yasak Getirdiği Plastik Ürünler appeared first on Sivil Sayfalar.

İklim Haber’de yer alan habere göre komisyon önerisiyle, üye ülkeler 2025 yılına kadar tek kullanımlık plastik içecek şişelerinin %90’ını toplamak zorunda kalacak.

Yine taslak plana göre, üreticilerden ayrıca atık yönetiminin maliyetini azaltmaları ve atıkların nasıl bertaraf edileceğini belirtmeleri istenecek.

2025 yılından itibaren tüketicilerin yılda 6,5 ​​milyar euro tasarruf etmesi planlanan taslağa göre 3,4 milyon ton karbon emisyonun önüne geçilecek.

Yine plana göre, 2030 yılına kadar 22 milyar euroya denk gelecek çevre zararının önlenmesi hedefleniyor.

Avrupa Komisyonu Başkan Yardımcısı Jyrki Katainen, plastiklerin daha sorumlu bir şekilde kullanılması gerektiğine işaret ederek, “Bugünün önerileri, iş dünyasının ve tüketicilerin sürdürülebilir alternatiflere doğru hareket etmesine yardımcı olacak” dedi.

Yapılan araştırmalara göre, çevre dostu, sürdürülebilir ürünler yaklaşık 2,9 trilyon dolarlık bir pazar potansiyeline sahip.

Taslakta yasaklanması planlanan tek kullanımlık plastikler arasında plastik çatal, bıçak, kulak çubukları, pipetler dahil pek çok plastik ürün türleri bulunuyor.

Taslağın kabul edilmesi için ilk etapta 28 üye ülke tarafından onaylanması gerekiyor.

Ardından tasarının Avrupa Parlamentosu’na sunularak kabul edilmesi gerekiyor.

“Yılda yaklaşık 280 milyon ton plastik üretiliyor”

Bugün tüm dünyada, yılda yaklaşık 280 milyon ton plastik üretiliyor ve bu miktar her geçen yıl daha da artıyor.

Üretilen plastiğin üçte biri polietilenden oluşuyor.

İçeriğinde büyük oranda organik zararlı maddeler bulunduran polietilen, denizlerdeki plastik atıklarda en çok rastlanan madde.

Kaynak: Yeşilhaber

The post AB’den Plastik Atağı: Tek Kullanımlık Ürünler Yasaklanıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Bayar: Okyanuslarda 8 milyon ton plastik atık var

Konferansın açılışını WWF Türkiye’nin Yönetim Kurulu Başkanlığı’nda görev alan Uğur Bayar yaptı. Bayar biiyolojik çeşitliliğe karşı en büyük tehditlerden birinin plastik maddeler olduğunu söyledi ve şu rakamları verdi: Okyanuslarda 8 milyon ton plastik atık var. Her 5 balıktan 1’inin sindirim sisteminde plastik atık bulunuyor. Türkiye ise geri dönüşüm konusunda diğer ülkelere kıyasla oldukça geri sıralarda kalıyor. OECD ülkeleri arasında geri dönüşüme yapılan katkı açısından 14. sırada yer alıyor.

Woodring: İnsan zehirleyici bir döngü oluşturuyor

Plastik şu anda hayatın hemen her alanında kullanılıyor. Neredeyse bütün şirketler durmaksızın plastik üretiyor. Geri dönüşümü yapılamayan, doğada da yok edilemeyen plastikler, sonunda okyanusa ulaşıyor. Bugün kirlilik konusunda olduğumuz noktaya nasıl geldiğimizi sorgulayan Woodring, okyanusların işgal edildiğini, bunun çoğu zaman bir zafer olarak sunulduğunu ancak artan teknolojiyle beraber dünyanın kendini yenileyebilmesi için herhangi bir çözüm üretilmediğini belirtti. Dünyanın üçte ikisini oluşturan okyanuslar oksijen kaynağının yarısını oluşturuyor. Bu kadar hayati öneme sahipken okyanuslarda oluşan kirliliği göz ardı etmek mümkün değil.

Kimi zaman plastik atıkları yok etmek için kullanılan yakma işlemi ise daha çok soruna yol açıyor. Bu atık maddelerin havaya karışmasıyla hava kirliliği oluşuyor. Havadaki bu kir ise yağmurlar ile birlikte tekrar toprakla buluşuyor. İnsan zehirleyici bir döngü oluşturuyor. Aynı zamanda ısının hapsedilmesiyle birlikte küresel ısınmaya katkıda bulunuyor.

2008’de gerçekleştirdikleri bir projeyle okyanusu dolaşıp hem balık türlerinden hem de okyanusun farklı derinliklerinden örnek topladıklarını söyleyen Woodring, okyanusu “dev bir plastik çorbası gibiydi” diye tanımlıyor.

“Okyanustaki her 10 balıktan birinde plastik atık var”

Yayınladıkları raporlarda okyanustaki balıkların yüzde 10’unda plastik bulunduğunu belirtiyor. Gerekli hesaplamalar yapıldığında her yıl 20 bin ton plastik atığın bu balık türleri tarafından yenildiği keşfediliyor. Okyanusun 2000 metre altında bile plastik atıklarla karşılaşıyorlar.

Plastikten etkilenen tek tür ise balıklar değil. Kuşların sindirim sistemlerinde de bolca plastik atık bulunuyor. Ya kimyasal yoldan ya da direk fiziksel olarak bu atıklardan etkileniyorlar. Bazen plastikler renkleri ve kokularından dolayı yenilecek bir şey zannedilip farklı tür hayvanlar tarafından yeniliyor, sindirim işlemini gerçekleştiremedikleri için ise sonları ölüm oluyor.

“Okyanus kenarlarında ölü alanlar yaratıldı”

Plastik atıklar sadece suyu ve suyun içinde yaşayan canlıları değil kıyıda yaşayan ve geçimini sudan sağlayan insanları da etkiliyor. Dünyada insanların yüzde 60’ı okyanus ve deniz kenarlarında yaşarken artan kirlilik ile birlikte iç bölgelere göç etmek zorunda kalıyorlar.

Plastik tehlikesine karşı nasıl mücadele edilebilir?

Woodring’e göre küresel ısınmanın vardığı boyut ve kaybolan biyolojik çeşitlilik konusundaki kırmızı çizgi çoktan geçildi ve artık geri dönüş yok. Ancak daha da kötüye gitmesi engellenmediği müddetçe kendimize yeni gezegenler aramak zorunda kalacağız.

Bugün dünyanın ürettiği atık miktarı 10 metre kalınlığında Japonya’nın tüm yüzey alanını kaplayacak boyutta. Eğer yapılan nüfus artışı tahminleri doğru çıkarsa 2050 yılına geldiğimizde bu atıklar gene 10 metre kalınlığında olacak şekilde Japonya’yı, Yeni Zelanda’yı ve İspanya’yı kaplayacak boyuta gelecek. Peki artan nüfus ve tüketim miktarı göz önünde bulundurulursa plastiklerin dünyayı ele geçirmesini nasıl önleyebiliriz?

Çözüm olarak medyanın oldukça etkili bir biçimde kullanılabileceği görüşünde olan Woodring, medyanın hem şirketler üzerinde yaratabileceği baskı hem de insanların daha çok bilinçlenmesi için bir araç olabileceğini savunuyor.

Woodring örnek olarak BBC’nin yayınladığı Blue Planet 2 (Mavi Gezegen) belgeselinde anne bir balinanın ölen yavrusunu bırakmayıp onunla beraber yüzerek yas tuttuğu sahnenin dünya çapında getirdiği yankıyı gösteriyor. Belgeselde yavru balinanın ölmesinin sebebi olarak okyanusta maruz kaldığı plastik gösteriliyor.

Markaların da her geçen gün müşteriden gelen talepleri karşılamak için daha çevreci çözümler bulmaya itildiğini söyleyen Woodring örnek olarak bir ayakkabı markasının “Nature Needs Heroes” (Doğanın Kahramanlara İhtiyacı Var) sloganıyla yayınladığı reklam filmini gösteriyor. Hem halk arasında farkındalığı arttırması hem de aldıkları güzel geri dönüşlerle birlikte firmaların satışlarını arttırmasıyla bu reklamlar iki taraflı bir fayda sağlıyor.

Sosyal medya kanallarının nasıl verimli kullanılabileceğine örnekler gösteren Woodring kendi hazırladıkları Global Alert (Küresel Alarm) isimli uygulamadan bahsediyor. İnternet sitesinden (http://www.globalalert.org) girilebildiği gibi telefona da indirilebilen bu uygulama ile kullanıcılar dünya üzerinde herhangi bir noktada atıkların biriktiği noktaları harita üzerinden işaretleyebiliyor ve bu alanda çektikleri fotoğrafları paylaşabiliyor. Aynı şekilde diğer kullanıcıların paylaştıkları kirlilik noktalarını görmek de mümkün oluyor. Böylece hem nereden başlayacağını bilmeyenler için bir yol gösterici oluyor hem de bu resimlerle anılmak istemeyen belediyeler ellerini taşın altına koyabiliyor. Bölge temizlendikten sonra da başarı listesinde yer alıyorlar.

Plastiğin yarattığı tehlikenin boyutu düşünüldüğünde tek bir tarafın çabasının sonuçsuz kalacağını belirten Woodring, belediyelerin daha fazla inisiyatif alması gerektiğini, şirketlerin üretimlerini yaparken daha doğa dostu yöntemlere yönelmesi gerektiğini ve son olarak bireylerin ise günlük yaşamlarındaki tercihlerini yeniden gözden geçirmesi gerektiğini savunuyor.

Dünya Saati Uygulaması

Çevre sorunlarına dikkat çekmek için WWF (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) 2007 yılından itibaren Dünya Saati kampanyasını düzenliyor.  Bugün de diğer yıllarda olduğu gibi tüm dünyada 24 Mart Cumartesi günü saat 20.30’dan itibaren birçok anıtsal yapı, kurum binası ve evlerdeki ışıklar bir saatlik süreyle kapatıldı.

Kaynak: Bianet

The post Okyanuslar Artık Dev Bir Plastik Çorbası appeared first on Sivil Sayfalar.