Sivas sokaklarında anmaya katılanları gözlemlemek üzerinizde bir matem hissi bırakıyor. Çünkü Madımak öncesi Kerbela’yı, Maraş’ı, Çorum’u yad eden Alevi toplumunun acısı ilk günkü gibi taze… Netice alınamayan taleplerin etkisiyle azalan bir ilgiye rağmen Aleviler 28 yılda gelmeyen adalet ve değişmeyen her şey için mücadele etmekte kararlı. Evlerinin önünden ya da kaldırımdan kalabalığı izleyen Sivas’ın yerli halkı ise bir miktar tedirgin; sorulara mesafeli ya da yorum yapmaktan kaçınan bir tutum içinde.  

Sivas Davası’nda yargı süreci, firari sanıklar ve hala isimleri bilinmeyen bazı faillerle 28 yıldır devam ediyor. Davanın Aleviler üzerinde yarattığı etkiyi, anmaya katılan kişilerin sözlerinde, hüzünle taşıdıkları kayıp resimlerinde, adil bir yargılama sürecinin işlememesinin yarattığı öfkede ve davanın takipçisi olma konusundaki kararlı duruşlarında izlemek mümkündü.     

“Sivas’ı unutmayacağız; unutturmayacağız. Biz kanlı Sivas’a adaleti getirmeye ant verdik” diyen binlerin arasından görüş ve hislerini paylaşanlar, Sivas Katliamı’nın bugünün Türkiyesine yansımalarını resmetti.  

Katliamda biri 19, diğeri 16 yaşlarında olan Yasemin ve Asuman’ı kaybeden anne Yeter Sivri, Madımak Oteli’nin yerine kurulan Bilim ve Kültür Merkezi’nin önünde oturduğu sandalyede, hala taze olan acısı ile “hakimlerin adaletini görmedik; ilahi adalete sığınıyorum” dedi ve Türkiye’de her an her yerde tekrar, benzer bir katliamın olabileceğini söyleyerek içindeki öfke ve acıya eşlik eden kaygıyı paylaştı.

‘Madımak’ı Anmak İbadettir!’

Konuştuğumuz Aleviler sıklıkla Kerbela’dan bu yana maruz kaldıkları diğer katliam ve acıların bir devamı olarak Sivas Katliamı’nı andı. Bu nedenle Aleviler için Madımak’ı anmak, bir nevi ibadet…

Sivas’ta Alevilerin yoğun yaşadığı Seyrantepe Mahallesi’nde kuaför olan Gülsen Karabulut, “Ben 6 yaşındaydım; o zamandan bu yana hiçbir şey değişmedi. Alevi olduğumuz sürece her şey başımıza geliyor. Yanan da biziz acı çeken de biz. Diğer tarafa bir şey olmadı ki!” dedi. 

28 yıldan bu yana her yıl İstanbul’dan Sivas’a gittiğini söyleyen emekli Murat Cömert de geçmişe referans verdi: “Bu zulümler, bu feryatlar bu topraklarda Yavuz Sultan Selim’den beri var. 33 can burada her yıl yeniden feryat ediyor. Aynı Kerbela gibi ama bir damla su yetişmiyor.”

Pir Sultan Abdal Kültür Derneği Genel Başkanlığı ve Alevi Bektaşi Federasyonu Genel Sekreterliği görevlerini yürütmüş olan HDP Antalya Milletvekili Kemal Bülbül, Sivas’ın Aleviler için taşıdığı önemi şu sözlerle anlattı: “Bu anma 528 yıl da sürse, biz insan hakları, özgürlükler ve evrensel hukuk nezdinde faillerin yargılanması ve gerekli cezayı almaları için demokrasi mücadelesini sonuna dek yürüteceğiz. Madımak’ı anmak ibadettir.”

‘Madımak, Toplumda Katliam Kültürünün Yansıması’

Sivas’ta yaşayan elektrik mühendisi İsmet Çağlayan, katliamı daha geniş bir perspektiften değerlendirdi: “Madımak’ı tek ele almamak gerekiyor. Bu toplumda bir katliam kültürü var. Kerbela, Çorum’u, Maraş’ı ve Gazi’yi hatırlamak gerekiyor. Biz, sadece Madımak için değil katliam kültürün meşrulaşmaması için buradayız.” 

Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu Onursal Başkanı Turgut Öker de pek çok Alevi gibi benzer katliamların yaşanabileceği kaygısını anlattı: “Burayı yakan ve yakılmasının koşullarını yaratan zihniyet iktidarda.  Bugün Cuma, burada ya da Türkiye’nin herhangi bir yerinde aynı şey tekrar olabilir. Tehlike bugün düne göre daha da arttı.” 

Sivas katliamının Türkiye siyasetine yansımasını ise Alevi Bektaşi Federasyonu kurucularından olan HDP İstanbul Milletvekili Ali Kenanoğlu şu sözlerle vurguladı: “28 yıl önce Aleviler ne kadar olumsuz bir pozisyonda yaşıyorsa bugün ondan daha olumsuz bir durumda yaşıyorlar. Türkiye’nin demokrasi mücadelesi açısından da aynı şeyi söyleyebiliriz. 28 yılda biz ileriye değil geriye gittik.”   

‘Örgütlü Alevi, Düz Alevi ve Alevi Bile Olmayan Apolitik Kitle’

Sivas katliamının Alevi toplumunda bıraktığı izleri, 1993 yılındaki şenliklerin düzenleyen Pir Sultan Abdal Kültür Derneği’nden gençlik kollarında yönetici olan ve isminin yayınlanmasını istemeyen iki genç (bu yazıda Ali ve İsmail olarak anılacak) ile konuştuk. Ali ve İsmail’in her acıyla karışık öfkesi ve Alevi toplumuna yönelik eleştirileri dikkat çekiciydi.

13 yıldan bu yana her yıl katliamı anmak için İstanbul’dan Sivas’a geldiği söyleyen Ali, son yıllarda toplumda duyarsızlaşma ve konuya azalan bir ilgi gözlemlediğini anlattı. 

Büyükşehirlerde ve Anadolu’nun küçük kentlerinde Alevi kimliğinin tezahürlerinin farkı aktaran Ali, “örgütlü Alevi ve düz bir Alevi” şeklinde bir ayrım yaptı.  Ali’ye göre “düz Alevi” Cemevine sırtı dönük olan, Alevi katliamlarına sesini çıkarmayan, apolitik bile olmayan, hatta Alevi olarak bile tanımlanamayacak bir kitle. Alevi toplumunda da toplumun diğer kesimlerinde olduğu gibi ciddi bir ayrışma olduğunu söyleyen Ali, Sivas katliamı ve diğer mağduriyetlerinin nedenini Alevilerin hiçbir zaman bir araya gelememesiyle açıkladı.

Kendini Türkiye’de azınlık gibi hissettiğini de söyleyen Ali, Aleviler için Sivas katliamının anlamını ve acıların derinliğini paylaştı: “93’ten bu yana burada müze olmasını istiyoruz ama bu talebimiz bile hala karşılanmadı. Biz bu toplumda yok sayılıyoruz. Bu nedenle, Sivas’a gelmek çok zor. Bizim için çok derin duygular. Kendimizi paramparça hissediyoruz.” 

‘Her Yıl Sivas’a Geliyoruz, Utancımıza Sahip Çıkıyor ve Dönüyoruz’

Ali gibi İsmail de yeni kuşağın Alevi toplumun acılarına ve sorunlarına yeterli ilgi ve duyarlılığı göstermediği kanaatinde. Benzer katliamların yaşanmaması ve faillerin adil şekilde yargılanması için Alevi toplumunda birlik sağlanmasını elzem bulduğunu söyleyen İsmail, Alevi toplumuna yönelik eleştirilerini aktardı:  “Bu kadar katliama maruz kalan bir toplum olmamıza rağmen, Sivas’a 28 yıldır gelmek ve taleplerimizin hiçbirinin karşılanmasını sağlayamamış olmak en büyük utancımız. Biz her sene Sivas’a geliyoruz, utancımıza sahip çıkıyor ve dönüyoruz. Sonuçta, hiçbir şey değişmiyor. Biz Madımak Oteli’ni yıllardır mücadele vermemize rağmen bir Utanç Müzesi’ne dönüştürmeyi başaramadık.” 

‘Ortada Büyük Bir Katliam Var Ama Kimin Yaptığı Tam Belli Değil’

Sivas sokaklarında katliama dair Sünnilerin hislerini öğrenmek pek kolay değil çünkü pek çoğu konuşmaktan imtina etti. Sokaktaki esnaf ve kaldırım kenarlarında katılımcıları izleyen Sivaslıların genel eğilimi, katliamı “Sivas’ın yerli halkı ve Sünni toplumun dışında gelişen bir olay olarak” nitelendirmek yönünde. Genel olarak Sivas’ta yerel halkta, benzer bir olayın yaşanması ihtimalinin olmadığı ve kente dair “haksız önyargılarının bulunduğu” kanaati hakim.

Kent merkezinde yaşayan ve esnaf olduğunu söyleyen Mehmet Doğan (50), “Bu ayıp Sivas’a mal edilemez. Biz burada Alevilerle beraber yaşıyoruz. Bunu yapanlar bizden değil” dedi. Bir tekel bayisi işleten başka bir esnaf da kentte Aleviler için benzer bir tehlike olmadığından emin. Göstericileri uzaktan izleyen ve ismini paylaşmayan bir motorlu kurye (22) ise “Sünnilerin biz yapmadık” sözlerine karşılık Alevilerin “Siz yaptınız” sözlerini duyarak büyüdüğünü; ‘katliamı dışarından gelenlerin yaptığına’ inandığını aktardı. Pek çok Sivaslı gibi şehrine olan bağlılığını vurgulayan genç, “Ortada büyük bir katliam var ama kimin yaptığı tam belli değil. Biz bu olayların dışında kalmak istiyoruz” sözleriyle kentte Sünnilerin katliama bakışını özetledi. 

The post UnutMADIMAKlımda: Geriye Gidişin, Adaletsizliğin ve Dinmeyen Acının Öyküsü  appeared first on Sivil Sayfalar.

2 Temmuz Platformu’nun düzenlediği anma programında ilk olarak  Asım Bezirci

Platformun Kadıköy’de gerçekleştirdiği anma programında ise katliamda yaşamını yitirenleri temsilen üzerinde siyah karanfil bulunan 33 tane mum yakıldı. Cemal Abdal Ocağı dedelerinden Hasan Doğan’ın gülbeng vermesiyle katliamda yaşamını yitirenler için çerağlar yakıldı, semahlar dönüldü. Basın metini okuyan Pir Sultan Abdal Kültür Derneği (PSAKD) Ataşehir Şube Başkanı Hasan Gülüm,  “Bundan tam 26 yıl önce içlerinde gençlerimizin, kadınlarımızın, sanatçılarımızın olduğu 33 aydın insanımız tekbirler eşliğinde devlet güçlerinin gözü önünde yakılarak katledildi. Dönemin belediye başkanı katliam sırasında ‘gazanız mübarek olsun’ diyerek katliamı adeta teşvik etti.” dedi.

Açıklamada, devletin katliama göz yumduğu medyanın da Aziz Nesin’in bazı sözlerini çarpıtarak etkinliklere katılanları hedef gösterdiği belirtildi. Gülüm, “Açıkça görüldüğü gibi Sivas Madımak Oteli Katliamı egemenlerin askeriyle, polisiyle, yargısıyla, medyasıyla ve hükümetiyle göz yumduğu gerici katillerin tetikçiliğiyle hayata geçirdiği bir katliamdı.” Katliamı yapanlar arasından az sayıda kişiye dava açıldığını belirten Gülüm şunları söyledi: “ Uzun süren yargılamalar sonucunda bu katillerin çoğu ya hiç ceza almadılar ya da küçük cezalarla kurtuldular. Haklarında dava açılan, yakalama kararı olmasına rağmen bulunamayanların evlendikleri, askere ve işe gittikleri anlaşıldı. Daha sonrasında devlet tarafından bulunamayan bu katiller zaman aşımı kararıyla ceza almaktan kurtuldular.”

“Aleviler Üzerindeki Asimilasyon Politikaları Devam Ediyor”

İktidar tarafından Alevilere yönelik asimilasyon ve yok etme politikalarının hevesle uygulandığını savunan Gülüm ayrımcılıktan dolayı birçok insanın toplumsal yaşamda Alevi kimliğini gizlemek zorunda kaldığını belirterek, “2 Temmuz 1993 Sivas Madımak Oteli Katliamı özünde sadece Alevilere karşı değil; ezilen, ötekileştirilen, yok sayılan tüm toplumsal kesimlere karşı yapılan bir katliamdır. Gelin 2 Temmuz’da acılarımızı ortaklaştıralım, dayanışma ve mücadeleyi büyütelim. Bütün halkımızı bir daha böyle acıları ve katliamları yaşamamak için 26. yılında Sivas Madımak katliamında yitirdiğimiz canlarımızı meydanlarda ve alanlarda anmaya davet ediyoruz.” dedi.

The post 2 Temmuz Platformu: “Sivas’ın Işığı Sönmeyecek” appeared first on Sivil Sayfalar.

Dersim Belediye Meclisinin 7 Mayıs 2019 tarihli Tunceli Belediyesi tabelasının Dersim Belediyesi olarak değiştirilmesi kararına ilişkin tartışmalarla ilgili basın açıklamasını dernekler adına Dersim Dernekler Federasyonu Yönetim Kurulu üyesi Ali Ekber Çelik okudu.

Dersim adına yönelik saldırının, toplumsal varlıklarına ve insani değerlerine yöneltilmiş bir saldırı olduğunu ifade eden Çelik, “Dersim, kültürel bir coğrafyanın yüzyılları kapsayan adı, Alevi inancının odağı ve kutsalımızdır” dedi. Çelik, “Dersim’in İttihat ve Terakki zihniyetinin bölgeye dönük saldırılarının son halkası olduğunu” belirterek bu zihniyetin, Dersim’i bir kan deryasına çevirdiğini dile getirdi. 25 Aralık 1934 tarihli Tunceli Kanunu ile bölgenin isminin değiştirilmeye çalışıldığını ifade eden Çelik, hukuki olarak geçerli olsa da bu kararın Dersim halkı nezdinde hiçbir zaman karşılık bulmadığını ve kabul görmediğini söyledi.

Dersim Katliamı ile Yüzleşin

TBMM Genel Kurulunun 27 Mayıs tarihli oturumunda MHP Afyonkarahisar Milletvekili Mehmet Taytak’ın tepki çeken “Popülizme yenik düşerek bazı çevrelere şirin gözükmek için geçmişi karıştırmaya çalışanların sonu, geçmişte dedelerinin başına gelenlerden çok farklı olmayacaktır” sözlerine değinen Çelik, “Dersim, bir halkın tarihsel hafızasıdır. Tunceli ismi ise bir katliamı yasallaştırarak bir halkın tarihsel, toplumsal hafızasının silinmesinin adıdır. Bu nedenledir ki Dersimliler hiçbir zaman Tunçeli ya da Tunceli ismini istemediler ve kullanmadılar” diye konuştu. Çelik, Dersim Katliamı ile yüzleşmenin, hakikatlerin açığa çıkması, Türkiye’nin demokratikleşmesi ve toplumsal barışın tesis edilmesi anlamına geleceğini belirterek Dersim’e düşmanlık edilmekten vazgeçilmesini istedi.

Basın açıklamasına Dersim Dernekler Federasyonu, Alevi Kültür Dernekleri, Pir Sultan Abdal Kültür Derneği, Dersim 37-38 Bellek Platformu, Divriği Kültür Derneği ve Ankara Vartolular Derneği’nin temsilcileri katıldı.

The post Alevi ve Dersim Derneklerinden Ortak Açıklama: Dersim İle Yüzleşin! appeared first on Sivil Sayfalar.

Forumda vurgulanan konulardan birinin cemevlerinin durumu olduğunu hatırlatan Sarıkaya, “Bildirgede cemevlerinin cenaze kaldırılan, yemek verilen yerler haline geldiği vurgulanıyor. Bu, göz önünde olan bir gerçek. Doğru. Ama bu durumdan nasıl çıkılacak? Cemevlerinin durumu gerçekten içler acısı. Verilen hizmetler bile birbirinden farklı. Her cemevinde farklı uygulama var. Perşembe günleri yapılan cemler bile birbirinden farklı. Alevilik ocak sistemiyle yürür. Bizim bunun üzerine yürüttüğümüz herhangi bir çalışmamız bile yok. Oysa çıkış yolunu bu noktada bulmak zorundayız.” dedi.

“Ocaklar Bir Araya Gelmeli”

Şu andaki Alevi örgütlenmelerinin ideolojik örgütlenmeler olduğunu savunan Sarıkaya, “Nereden bakarsan bak, böyledir. Alevi Dernekleri Federasyonu, Cem Vakfı, Pir Sultan… Bizde ‘yol bir sürek binbir’. Bunu bile yanlış yorumluyoruz. O sözde farklı etnik kimliklere vurgu vardır. Herkes kendi etnik kimliğinin, kültürünün alt yapısı ile birlikte Aleviliğini yaşayabilir; Kürt, Türk, Zaza… Bu söz ile kastedilen ideolojik görüşler, farklılıklar değildir. İdeolojik farklılıklarımız değil orada söylenen. İnancımızı ideolojik farklılıkların gölgesinden kurtarmamız lazım. Biz çeşitli bir toplumuz. Bürokratı var, iş adamı var, işçisi, köylüsü var. Tabii ki ideolojik farklılıklar olacak. Bizi bir araya getiren sorunun iki boyutu var. Birincisi, eşit haklar mücadelesi. Demokratik mücadelenin konusudur bu da. Bir de sorunun inanç boyutu var. O da hep dikkat çektiğim ocakların bir araya gelebilmesi sorunudur. Çünkü inancımızı yaşatmamız buna bağlı.” diye konuştu.

Ocakların bir araya gelip aralarında hiyerarşi oluşturmaları gerektiğini vurgulayan Sarıkaya; “Daha önce bu yönde gayret gösterildi ama ocakların birbiriyle çekişmelerine tanık olduk, başarılı olamadı. Halihazırda her kurumun kendi bünyesinde bir inanç kurulu var. Bağımsız derneklerin bile bu isimle oluşturdukları kurullar var. Fakat kim, hangi ocaktan inancımızı temsil etmek için el almıştır? Hangisi Aleviliği inanç yönünden temsil edecek durumdadır?Bu, ciddi ve en öncelikli olması gereken sorunumuzdur. Maalesef en vahimi düzeltmek için çaba yok. Herkesin, hepimizin daha sorumlu hareket etmesi gerekli…” uyarısında bulundu.

Forumun sonuç bildirgesi için tıklayınız.

The post İbrahim Sarıkaya: “İnancın Yaşaması Ocakların Yaşamasına Bağlıdır” appeared first on Sivil Sayfalar.

“19 Temmuz’da İstanbul’un Sarıyer ilçesinde bulunan Pir Sultan Abdal Kültür Derneği’ne (PSAKD) bağlı Armutlu Cemevi’ne içeride aranan şahıslar olduğu gerekçesi ile polis baskını düzenlenmişti. Basından ve kamuoyundan öğrendiğimiz kadarı ile Alevilerce Cem ayininin gerçekleştirildiği Perşembe günü yaşanan olayda Cemevi’ne uzun namlulu silahlarla girilmiş, baskın sırasında çok sayıda kişi kötü muameleye maruz bırakılarak gözaltına alınmıştı. Ayrıca Cemevi’nde duvarlara sprey ile yazılar yazılmış, kapılar zorla kırılmış, içerde bulunan eşyalara zarar verilmiş, koridorlara baskını gerçekleştiren polislerce idrar yapıldığı iddiası ileri sürülmüştür. Bu iddialardan sonra Hak İnisiyatifi İstanbul Temsilciliği olarak 29 Temmuz Pazar günü Cemevi yöneticileri ve mahalle sakinleri ile görüşmeler gerçekleştirdik.”

Rapora ulaşmak için lütfen buraya tıklayınız.

Kaynak: Hak İnsiyatifi

The post İstanbul/Armutlu Cemevi Baskını Gözlem Raporu appeared first on Sivil Sayfalar.