Otizmin bilinen tek çaresi: Yoğun ve sürekli özel eğitim!

Doğuştan gelen ve yaşamın ilk üç yılında fark edilen gelişimsel bir farklılık olan otizm, günümüzde her 36 çocuktan 1’inde görülüyor. Gittikçe toplumda görülme sıklığı artan otizmin çaresi erken tanı ve nitelikli eğitim.Başlıca belirtileri arasında; başkaları ile göz teması kurmamak, ismi söylendiğinde bakmamak, konuşmada gerilik, parmağı ile istediği şeyi gösterememek, akranlarının oynadığı oyunlara ilgi göstermemek, sallanmak, çırpınmak, parmak ucunda yürümek, dönen nesnelere karşı aşırı ilgi ve takıntılı davranışlar sayılabiliyor. Ailelerin çocuklarında aynı yaştaki diğer akranlarından farklı davranışlar ve belirtiler gözlemleniyorsa vakit kaybetmeden otizm konusunda uzman bir çocuk ergen psikiyatristine başvurmaları gerekiyor.

20 yılı aşkın süredir otizmli çocukları özel eğitimle topluma kazandırabilmenin Türkiye’deki savunuculuğunu yapan Tohum Otizm Vakfı, yeni eğitim öğretim yılı için başlattığı “Okula Dönüş” kampanyası ile daha çok otizmli çocuğun nitelikli eğitimden yararlanabilmesini hedefliyor.Otizmli çocukların hala nitelikli eğitime erişmede zorluk yaşadığını, sosyal hayatın bir parçası olması için mücadele etmek durumunda kaldıklarını vurgulayan Tohum Otizm Vakfı Genel Müdürü Burçak Karakaya, vakıf olarak otizmlilerin tüm farklılıklarıyla beraber herkesle eşit haklara sahip olmalarının savunuculuğunu yaptıklarını ifade etti.

Otizmli çocukların hak ettiği nitelikli eğitimi alabilmesi için daha kapsayıcı eğitim uygulamalarının hayata geçirilmesi gerekiyor!

Otizmli çocukların yaşamda fırsat eşitliğinden faydalanabilmeleri için nitelikli eğitim almalarının şart olduğunu söyleyen Karakaya sözlerine şöyle devam etti: “Otizmli çocukların eğitim ortamlarına ayrıştırılmadan dâhil edilmesi önemli. Ancak nitelikli eğitim hizmetlerine erişebilen otizmli çocuklar, beceriler kazanarak büyük oranda yetişkinlik dönemlerinde çalışma hayatına girerek daha bağımsız yaşayabiliyor.Tohum Otizm Vakfı olarak okulumuzda daha fazla öğrenciye burs imkânı sağlayabilmek ve Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı daha fazla özel eğitim sınıfının eğitim malzemelerini geliştirmek, eğitimcilerine eğitim desteği vermek için çalışmalarımıza devam ediyoruz.”

Okula Dönüş Kampanyası’na nasıl destek olabilirsiniz?

Tohum Otizm Vakfı’nın Okula Dönüş kampanyası için internet sayfasında hazırladığı bağış alanından kredi kartınız ile bağış yapabilirsiniz. Ayrıca öğrenciler için oluşturulan “Okula Dönüş Hediye Seti”nden alarak da hem yeni eğitim öğretim yılı için okul hazırlıklarını tamamlayabilir hem de otizmli çocukların eğitimine destek olabilirsiniz.

Okula Dönüş Hediye Seti’niTohum Otizm Vakfı’nın internet sitesinde yer alan  Tohum Dükkan‘dan satın alabilir ve yine internet sitesindeki “Bağış” butonundan “Okula Dönüş Kampanyası” nı seçerek bağışta bulunabilirsiniz. Yapılan her bağış, otizmli çocukların gerekli özel eğitimi alarak topluma kazandırılmasına katkı sağlayacak.

The post Otizmli Öğrenciler Ders Zilinin Çalmasını Bekliyor… appeared first on Sivil Sayfalar.

Otizmi Kabul Etmenin Yolu Otizmli Bireyleri Dinlemek ve Onlardan Öğrenmek

Kurulduğu 2003 yılından bu yana otizmli çocukların özel eğitimle topluma kazandırılabilmesi için çaba gösteren Tohum Otizm Vakfı, Birleşmiş Milletler tarafından ilan edilen 2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü’ne özel bir farkındalık kampanyası yürütüyor. Kamuoyunun dikkatini otizme çekmeyi amaçlayan kampanya için binalar kırmızı ışıkla aydınlanıyor, kırmızı giysilerle otizme dikkat çekiliyor ve kampanya destekçileri #otizmekırmızıışıkyak etiketi altında buluşuyor.

Otizmlilerin nitelikli eğitim ortamlarına erişmekte zorluk yaşadığı, iş yerlerinde kabul görmediği, sosyal hayatın dolayısıyla yaşamın bir parçası olma konusunda mücadele etmek durumunda kaldıklarını vurgulayan Tohum Otizm Vakfı, 2 Nisan’da otizmi kabul etmenin bir diğer yolunun otizmli bireyleri dinlemek ve onlardan öğrenmek olduğunun altını çiziyor.

2 Nisan’da Türkiye’nin En Önemli Simgeleri Kırmızı Renge Bürünecek!

Tohum Otizm Vakfı kuruluşunun 20. yıldönümünde de her sene olduğu gibi yine 2 Nisan kampanyası ile otizm farkındalığını geniş kitlelere ulaştırmayı hedefliyor. Tohum Otizm Vakfı’nın çağrısı ile otizm farkındalığının rengi bu yıl da kırmızı oluyor. Tohum Otizm Vakfı’na destek vermek için akşam saatlerinde İstanbul ve Türkiye’nin farklı illerindeki tarihi ve ikonik yapılar kırmızı ışıkla aydınlanacak. Özel sektör binaları da kırmızı ışık ile aydınlanarak otizmlileri desteklemek için onların yanındayız diyecek.

“Otizme Kırmızı Işık Yak” kampanyası için destek çağrısı yapan Tohum Otizm Vakfı Genel Müdürü Burçak Karakaya, “Otizmi kabul etmenin bir diğer yolu otizmli bireyleri dinlemek ve onlardan öğrenmektir. Vakfımızın 20. yılında kırmızıyı seçerek evde, okulda, işyerinde ve toplumsal yaşamda otizmli bireylerin söz hakkı almasını ve yaşamlarına ilişkin tercihlerini ifade etmelerini destekliyoruz. Farkındalığın yeterli olmadığını, otizmi ve otizmli bireyleri kabul etmemiz gerektiğini temsil eden kırmızı rengi kullanmayı sürdürüyoruz” dedi.

The post Tohum Otizm Vakfı ‘Otizme Kırmızı Işık Yakıyor!’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Bizler, otistikler ve yakınları olarak resmî kurumlar ve sivil toplum örgütleri başta olmak üzere tüm kamuoyuna sesleniyoruz: Topraklarımızda gördüğümüz en korkunç afetlerden biri olan, Kahramanmaraş ve çevre illeri etkileyen deprem nedeniyle hatırlatmak isteriz ki hepimiz için çok zor olan bu koşullar, nüfusun daha kırılgan kimi gruplarını daha da derinden etkiliyor. Herkesin birlik olduğu ve dirayetini korumak için birlikte mücadele ettiği bu koşullara ayak uydurabilmek otistikler ve aileleri için herkesten çok daha zor. Bu yüzden otistik çocuklar ve yetişkinler için genel geçer deprem kriz stratejilerinden farklılaşan bir yol haritası oluşturmak bir mecburiyettir.

Otistik çocuk ve yetişkinler acilen bölgeden çıkarılmalı.

Rutinleri hızlıca ve olabildiğince yerine getirilmeli.

Psikiyatrist-psikolog desteğine erişimleri mümkün kılınmalı.

İlaçları öğrenilmeli ve erişimleri sağlanmalı.

Bu bağlamda standart afet sonrası psikolojik desteğin dışında, otistiklere uygun psikolojik destek mekanizmalarının kurulması gerekiyor. Bunun için uzmanlarının danışmanlığı, otistiklere uygun barınma koşullarının temin edilmesi, sahadaki gönüllülerin alternatif iletişim biçimlerini kullanma konusunda bilinçlendirilmesi hususlarında acil bir ihtiyaç mevcuttur.

Şu an afet bölgesinde bulunan pek çok grubun aksine otistik çocuk ve yetişkinler yaşananları anlama ve işleme konusunda çok daha farklı bir süreç İçerisindeler. Bu durumu ayrıca gündemleştirmemek afet bölgesindeki otistiklerin ve ailelerinin hayatlarını geri dönülemez biçimlerde etkileyecektir.

Bu gerekçeyle Afet Otizm Dayanışma Ağını depremzede otistikler ve ihtiyaç duydukları destekleri bir araya getirebilmek amacıyla kurduk. Oluşumumuz gönüllü kişi ve kuruluşlara açıktır.

Özellikle Türk Psikiyatristler Derneği, Türk, Psikologlar Derneği, Türk Tabipleri Birliği, Türk Eczacıları Birliği, Türkiye Mimarlar ve Mühendisler Odaları Birliği başta olmak üzere ilgili ve/veya destek olabilecek tüm kurum ve kişileri bu dayanışmaya destek olmaya çağırıyoruz.

Afet Otizm Dayanışma Ağı’nın çalışmalarını buradan, sosyal medya hesabını ise buradan takip edebilirsiniz.

The post Afet Otizm Dayanışma Ağı Kuruldu: <br> ‘Otistiklere Uygun Psikolojik Destek Mekanizmalarının Kurulması Gerekiyor’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Otizmli bireylerin ve ailelerinin yaşamın her alanında sorunlar yaşadığını ve ayrımcılığa uğradığını belirten DOD İletişim Koordinatörü Dudu Karaman Dinç, bu sorunları ve çözüm önerilerini daha görünür kılmak için yayın çıkarmaya karar verdiklerini söyledi.

Farklı’nın ilk sayısında Türkiye’ye örnek olması amacıyla Almanya, Hollanda ve ABD’deki otizmli yetişkinlerle ilgili yerler; sivil toplum, kamu ve yerel yönetim işbirliğinde oluşturulan Antalya’daki örnek kurum yer alıyor.

Türkiye’deki otizm mücadelesinin bütün dünyada olduğu gibi annelerin omuzlarında yükseldiğini hatırlatan Dinç, bu nedenle hem otistik bireylerin kendi sesini hem de annelerin sesini okuyucuya duyurmak için Farklı’nın ilk sayısında annelere de yer verdiklerini kaydetti. Yayında ayrıca otizm, sağlamcılık, yaratıcı drama ve aile danışmanlığı konularında makaleler bulunuyor.

Farklı’yı buradan indirebilirsiniz.

The post Denizli Otizm Derneği ‘Farklı’ İsimli Yayın Çıkarıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Otizm nedir sorusunun cevabı, doktrinde bulunan farklı görüşlere atıfla ya da etimolojik olarak verilebilir. Ama otizmli kimdir sorusunun cevabı çoğu zaman karikatürize edilir.

Kimdir otizmli? Otizmliye otizmli mi demek gerekir, otistik mi? Otizmliler dahi midir? Bir özellikleri çok mu ileridedir? Bir zekâ küpünü beş dakikada çözümlemek, yere düşen kürdanları bir bakışta saymak, bir enstrümanı kusursuz çalmak ya da bir spor dalında madalyalar kazanmak otizmli olmak için şart mıdır? Otizmliler konuşur mu, konuşmaz mı? Konuşan otizmliler daha iyi durumda mıdır? İyi durumda olmak nedir? “Çok ağır otizmli” ne demektir? Otizmliler; hepimizin çocukları, meleklerimiz midir? “Bir gün hepimiz engelli olabiliriz.” mantrasıyla engelli bireyleri değerli gören öğreti(!) kapsamında, “bir gün hepimiz otizmli olabilir miyiz?” ya da “hepimiz biraz otizmli miyiz?”

Otizmin insanda varoluşuna dair bu soruların çoğunun cevabı, otizm odaklı sivil toplum örgütlerinin çoğu ebeveynlerce oluşturulduğu için karmaşık yanıtlara sahiptir. Çünkü Türkiye’de otizm farkındalığı çalışmaları, otizmli bireylerin “iyi” özelliklerinin altının çizilmesiyle gerçekleştirilir. Daha doğrusu, otizmlinin toplumca değer görmesi için, olağanüstü özelliklerinin var olması, yazılı olmayan kurallar bütünü içinde yerini alır.

Türkiye’de otizmlinin otizmli tarafından temsil edilmemesi sorunu, birçok tartışmayı da anlamsız kılar. Amerika Birleşik Devletleri orijinli otizm çalışmalarının ve otizmli haklar savunuculuğunun Türkçeye tıpkı çeviri olarak kazandırdığı bazı tartışmalar, Türkiye reel politiğinin üzerine birkaç beden büyük gelir, zira Türkiye’de halen ve halen otizmlinin temel haklarından faydalanması kapsamında sivil toplum çalışmaları yapılmaktadır.

Türkiye’de otizmlinin otizmli tarafından temsil edilmemesi sorunu, otizmlinin “çocuk, evlat, kardeş, melek, sorun çıkaran öğrenci, parkta istenmeyen çocuk, gürültü yapan komşu” olarak adlandırılmasına, ama çoğu zaman insan olarak adlandırılamamasına neden olur. Ön tanı veya teşhis anından sonra, bu teşhisi kabullenemeyen ya da daha az kabullenen ebeveyne duyulan korku, zamanla üst ya da alt komşuya, parktaki diğer çocukların ebeveynlerine, kreş müdürüne, sınıf öğretmenine, restorandaki diğer müşterilere ve böylece toplumun ta kendisine duyulan korkuya dönüşür ve otizmlinin sistematik olarak insan dışı görülmesi, toplumsal hafızada yer eder. Kimse, otizmlinin insan haklarından söz etmez.

Otizmlinin insan haklarından söz edilse de bunun adı insan hakları olmaz. İdarenin otizmliye sunması gerektiği eğitim ve sağlık hizmetinin, hak olduğu yorgun zihinlere unutturulmuştur.

Temel haklarından yoksun olan insanların, sosyal haklara sahip olması da mümkün değildir. Bu kapsamda, hukuka aykırı kat malikleri kurulu kararları ile evlerinden tahliye edilen, taşınmaya zorlanan, kamusal alanda istenmeyen otizmli birey ve ailesi, insan olmaktan gelen çoğu hak ve özgürlük için yaşam boyu mücadele etmek durumunda kalır.

“…Anayasanın başlangıç bölümünde; her Türk vatandaşının bu Anayasadaki temel hak ve hürriyetlerden eşitlik ve sosyal adalet gereklerince yararlanarak milli kültür, medeniyet ve hukuk düzeni içinde onurlu bir hayat sürdürme ve maddi ve manevi varlığını bu yönde geliştirme hak ve yetkisine doğuştan sahip olduğu belirtilmişken, doğduğunda otizmli olup olmadığı bilinmeyen bireyin otizm teşhisi ile haklarının çoğundan mahrum kalması, Anayasanın ruhuna aykırıdır.” (Otizmli Hakları İnsan Haklarıdır Ortak Projesi, Proje Bülteni; sayfa 18.)

Kişinin manevi olarak kendini geliştirmesi, özgü bir iç dünyaya sahip olması, yaşamanın özünü oluşturur niteliktedir. Otizmlinin, oyun çağından, sistematik ve kapsayıcı eğitimden mahrum bırakılması, otizmlinin gelişimini engeller.

Otizmli bireylerin çoğu zaman adına ve hesabına işlem yapılsa da, bireylerin haklarının nerede başlayıp nerede bittiğinin belirleyicisinin kim olduğu da çoğu zaman karıştırılır. Kimi zaman otizmli bireyin özbakımını da üstlenen bakım göstericiler, otizmliye yönelik her kararlarında en üst merci olarak kendilerini belirlerler. Halbuki bunun belirleyicisi bakım göstericiler değil, insan hakları normları; Anayasa, uluslararası insan hakları sözleşmeleri ve kanunlardır. Uygulamadaki eksiklik; otizmlinin kamusal alanda istenmeyişi, bundan dolayı hesap sorulamaması, normlar hiyerarşisini de ortadan kaldırır. Otizmli, tecritte; yönetilen ve yöneten ilişkisinin anti-demokratik ve karanlık boyutlarında kendisiyle baş başadır. 

Halbuki, otizmli, tecrit edilerek yaşamını sürdürmeye mahkûm edilemez, ancak ücret karşılığında bile kısıtlı olan çözüm mekanizmaları; otizmlinin toplumdan uzaklaşmasını ve kapalı alanlarda var olmasını öngörür. Özel eğitim, spor, rehabilitasyon merkezlerinde ve bakımevlerindeki şiddetin de normalleştirilmesi bu yüzdendir. Çünkü otizmlinin gidecek başka yeri yoktur.

Şiddet, çoğu zaman teknolojik aygıtlar ya da şiddete tanık olmuş; şiddetin izini otizmlinin vücudunda ve davranışlarında görmüş üçüncü kişiler aracılığıyla ortaya çıkar. Bu durum; otizmle tanışmamış, otizmi tahayyül edemeyen kolluk görevlileri ve yargı organlarınca çoğu zaman doğru olarak ele alınamaz, otizmliye şiddet, çoğu zaman delil yetersizliğinden dolayı takipsizlikle veya kovuşturma aşamasında cezasızlıkla sonuçlanır. (Otizmli Hakları İnsan Haklarıdır Ortak Projesi, Proje Bülteni, sayfa 2.)

Orijini belirlenememiş her yara, otizmliyi toplumdan bir adım daha uzaklaştırır. Şiddet gören otizmli, şiddet gösterir ve iyi özellikleriyle karikatürize edilmiş, melekliğiyle romantize edilmişken, bir anda kötücülleştirilir.

Otizmliyi, katmanlılıktan, insan olmaktan uzaklaştıran; otizmliyi tek tipleştirmeye çalışan ve otizmde magazinel haber değeri arayan toplumsal yapıdır. Ağır ve sistematik ihlallerle yüz yüze yaşayan otizmli ve otizmli bireyin birincil bakım gösterici birimi; ilgili mercilere defalarca başvurmasına rağmen sorunlarına çözüm bulamadıkça; kendini daha az insan hisseder. 

İzine düşülmeyen ihlaller, otizmin nedenselliğinden ve otizmi algılamaktan uzak idari, hukuki, sosyal tutum ve davranışlar; insanı haklara sahip bir varlık olmaktan uzaklaştırır. Otizmli bireylerin daha az hakka sahip olduğu dogmalaşır.

Çünkü otizm, çoktandır bir sınıf meselesidir. 16. yy’de insanların çeşitli hiyerarşik derecelere göre dağılımını ya da sıralanmasını [1] sınıf olarak sözcükleştiren Thomas Blount’tan atıfla; otizmi de bir yetenek/gösteri hiyerarşisinin konusu edinmek; otizmliyi endüstriyelleştirme çabasında kaynaklanır. Bu hiyerarşide tabanda bulunanlar; edilgen sıfatlarla anılır ya da daha kötüsü, anılmaz. 

İnsanın insan olmaktan gelen organik bağlarının reddedilerek, özellikleri bazında mekanikleştirilmesi, insanı haklara sahip birey olmaktan çıkaracaktır. Bu dehümanize halin bireydeki yansımasını ise, sesi duyulmadan kaybolmuş; yaşamını yitirmiş otizmli T.Y.’nin, Y.G’nin, hak ettiği bakıma erişemeyen otizmli S.G.’nin, B.C.’nin hikayelerinde görmek mümkündür.

[1] Koşar, Arif, Marx’ın Sınıf Kavrayışı, Temel Çizgileri ve Güncelliği s. 52’den atıfla; Dworkin, Dennis (2012) Sınıf Mücadeleleri, Çeviren: Utku Özmakas, İstanbul: İletişim Yayınları, sf. 42-43

The post Otizmlinin İnsan Hakları: Giriş Yerine Varoluşsal Sancılar appeared first on Sivil Sayfalar.

1943’ten bugüne otizm, milatlara, akımlara, dalgalara sahip olmuş; bu süreçte otizmin annelerin “ilgisiz” olmalarından, aşılardan kaynaklanmadığı [1], otizmin ömrün ilk üç yılında ortaya çıkan; genetik [2], biyolojik[3] ve çevresel faktörlerin[4]  sebep olduğu bir nöro-gelişimsel farklılık olduğu anlaşılmıştır. Otizm ve otizmi anlatan sözcüklerin tıpkı çeviri olarak dillere aktarımından dolayı otizmi anlamak, otizmliyi sosyal düzlemde teşhis etmek güçlüğünü korumaktadır. Bu güçlük karşısında otizme yönelik birel algılar devreye girmiş, otizme yönelik “kaydırma hataları” otizme dair bilimsel verinin önüne geçebilmiştir. Türkiyeli ve otizmli gencin gündelik sorunları, çoğu zaman otizmin toplum tahayyülünde bulunmamasından kaynaklanır. 

Bu sorunları, sınırlı olmayan bir liste ile sıralamak gerekirse;

Otizmin Çocuğa Özgülenmesi

Leo Kanner ve Hans Asperger, özellikle çocuklardaki kendi içine efsunlanma halini tanımladıktan sonra uzun bir süre; otizme “çare” bulmaya çalışan bilimsel ve alternatif öğretiler “çocuğa” odaklanmıştır. Bakım gösterilen bireyin tanı almasıyla birlikte otizm; bütüncül tedavi yöntemleriyle çocuklukta kısıtlanması gereken bir bozukluk haline bürünür. Bu kapsamda, otizmi çocuk büyümeden aşındırmaya çalışan aile ve otizm uzmanları, hizmeti satın alan ve satan olarak ikiye ayrılarak bir sektör yaratır. Toplumsal kodlarımızda gizli sağlamcılık dolayısıyla sağlıksız biçimde büyüyen bu sektör; otizmliyi kurtarılması gereken, küçük ve cinsiyetsiz bir canlı olarak betimler. Bu nedenle, otizmli dendiğinde akla ilk gelen bir çocuktur. Yaşamında bakım, destek ve sevgi gösterdiği otizmli olan bireylerin, ailelerin çoğu; “Peki, büyüyünce ne oluyor?” sorusuyla karşılaşır.

Hafif-orta derecede otizmli bireyler için arkadaşsızlık, orta-ağır derecede otizmli bireylere kıyasla daha fark edilebilir niteliktedir. Akran baskısı ve zorbalıkla karşılaşan otizmliyi fark eden ve ona yol gösterenin yokluğunda veya bu baskıyı kayda değer görmeyen kişi ve kurumların varlığında, otizmli sosyal düzlemde barınamaz ve kapalı kapılar ardına geri döner.

“Sektör”ün Genç Otizmliyi Reddi

Dünyada da nedeni ve sonucu tam olarak algılanamayan otizm için gelişen sektör, otizmlinin büyüyeceğini de düşündürmek istemez. Otizmli büyür. Boyu uzamış, kilosu -kullanılan antipsikotik ve antidepresan ilaçlardan veya otizmli bireylerde sıklıkla görülen doymama hissinden dolayı bazen orantısız- artmış otizmli, ani kompülsif ataklarda durdurulamayan, öfke atağı eskisi gibi kolayca sönümlenemeyen bir bireye evrilir. Türkiye’de otizm uzmanlığı, çocuk-ergen aralığında enflasyona uğramışken, 22 yaşında bir otizmli, uzmanının inisiyatifine göre sistematik hizmet alabilecektir. Çocukluk döneminde, birçok hizmete (özel eğitim, spor, sanatsal aktiviteler) aynı kurumdan erişmek mümkünken; sektör otizmlinin “zapt edilememesi” gerekçesiyle ayrıksı, çoğu zaman uzman kişi ile yalnız ve oldukça pahalı ve bu nedenle sürdürülemez bir otizm hizmet paketi yaratır.

Arkadaşsızlık

Kaynaştırma sınıflarında arka sıralara itilen, çoğu zaman diğer velilerin istemediği ya da özel eğitim sınıflarında birel eğitim gören otizmli, çoğu zaman da arkadaşlığı tipik biçimde kavramadığı için, arkadaşsız büyür.

Hafif-orta derecede otizmli bireyler için arkadaşsızlık, orta-ağır derecede otizmli bireylere kıyasla daha fark edilebilir niteliktedir. Akran baskısı ve zorbalıkla karşılaşan otizmliyi fark eden ve ona yol gösterenin yokluğunda veya bu baskıyı kayda değer görmeyen kişi ve kurumların varlığında, otizmli sosyal düzlemde barınamaz ve kapalı kapılar ardına geri döner.

Cinsel Eğitimin Erişilemezliği

Cinsel eğitim, tipik gelişim gösterdiği iddia edilen bireylerin yaşamında, bu bireylere eğitim verdiğini iddia eden müfredatın içinde dahi fazla yer kaplamazken; verilen eğitim heteronormatif cinsel birleşme ve yalnızca kadınların menstruasyon dönemine sahip olduğunun anlatımından ibaretken; otizmli bireye vücudunun değişen biçemini ve doğasını anlatma görevi, aile tarafından uzunca bir süre ertelenir. Bununla birlikte, otizmli bireylerin cinselliği algılayışına dair uluslararası çalışma da çok azdır. Alanın -nadir- uzmanına erişim maddi imkanlar dahilinde değilse, otizmli genç, ergenlik sonrası vücut sıvılarını ve bunlardan kaynaklanan özbakım ihtiyaçlarını anlamlandıramayan, kendine dokunmayı bilmeyen, cinselliğinden menedilmiş ve sağlıksız bir bireye dönüşür.

Bakım, destek ve sevgi gösteren bireylerin neredeyse hepsi, aynı sorunun karanlığında kendini kaybeder: Benden sonra ne olur? Türkiye genelinde bu soru, finansal olarak daha güçlü ailelerin de kolay yanıtlayabildiği bir soru değildir. Otizmlinin varsıl bir aileden gelmemesi gibi, varsıl bir aileden gelmesi de bakım gösterenin ölümüyle birlikte sorunlu hal alır.

Özel Eğitimin Döngüselliği

Yüksek tarifeli ücrete tabi olmayan veya ücretsiz olan özel eğitim ve uygulama okullarında, rehabilitasyon merkezlerindeki eğitim, bir noktadan sonra döngüselleşir. Otizmli bireylerin öğrenmek için pekiştirme ihtiyacı, çoğu zaman yaşam boyu aynı aktivitenin tekrarı olarak algılanır, tekrar eden her şey gibi, otizmli özel eğitimi kutsallaştırır, değişmesini istemez. Derinleşen veya yeni modüller eklenen eğitime direngen otizmliyi “zapt etmek” zorlaşır. Özel eğitimin değişmesine, gelişmesine tepki veren ve rutininden kopmak istemeyen otizmli için özel eğitim, mesaiye dönüşür, otizmli kazanabileceği boyuttan mahrum kalır.

Ailelerin Haklı Yılgınlığı

3 Aralık 2016 Cumartesi günlü 29907 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan Otizm Eylem Planı 2016-2019 yılları içinde otizme özgü devinimleri öngörürken, Türkiye’nin içine girdiği siyasi türbülanstan dolayı rafa kalkmış; eşitler arası eşitliğin sağlanacağı; temel ve sosyal hakların sistematik ve nitelikli biçimde kullanılabileceği düzen kurulamamıştır. Topluma otizm farkındalığı kazandırmayı, otizmli bireylerin nitelikli eğitim ve sömürüsüz, olabildiğince bağımsız yaşam koşullarına erişebilmesini öngören Otizm Eylem Planı hayata geçmediği için toplumun otizmle tanışmamış ve tanışmak istemeyen ezici çoğunluğunun ayrımcılığına uğrayan, otizmli büyüdükçe pahalı istasyonlara bölünen bütüncül tedaviyi karşılamaya çalışırken finansal ve psikolojik olarak zorlanan aileler, gerekli desteği göremedikleri için “yılar”. Otizm tanısının ardından sıklıkla görülen boşanma ve otizmlinin bir ebeveyn tarafından büyütüldüğü senaryoda, otizmliyle birlikte yaş alan tek ebeveyn, doğal olarak yıpranır ve ebeveyn-çocuk ilişkisi zayıflar, sağlıksızlaşır.

Öngörülebilir Gelecekten Yoksunluk

Bakım, destek ve sevgi gösteren bireylerin neredeyse hepsi, aynı sorunun karanlığında kendini kaybeder: Benden sonra ne olur? Türkiye genelinde bu soru, finansal olarak daha güçlü ailelerin de kolay yanıtlayabildiği bir soru değildir. Otizmlinin varsıl bir aileden gelmemesi gibi, varsıl bir aileden gelmesi de bakım gösterenin ölümüyle birlikte sorunlu hal alır.

Hafif derecede otizmliler, iş sahibi olabilmek için teşhislerini rapora dökmemekte, davranışlarını maskelemektedir. Orta ve ağır derecedeki otizmliler içinse iş olanağı yok denecek kadar azdır ya da sosyal sorumluluk projeleri dahilinde, malulen emekli olmak için gün doldurmaktan ibarettir. Türkiyeli ve otizmli genç, bağımsız yaşama sahip olacak koşullara sahip değildir. 

Sonuç Yerine

Yaşayan otizmlinin gündelik ve günöte sorunlarını çözümlemek için otizmli bireylerin nitelikli ve istikrarlı özel eğitim alabileceği, uzman doktor, psikolog ve eğitimcilerin takibinde olabileceği ve insan onuruna yaraşır biçimde yaşayabileceği otizm yaşam merkezleri, öte köylere, kuytu köşelere değil; toplumun “içine” kurulmalıdır. 54 doğumda bir görülen otizm, doğduktan sonra büyüyecek bireyin yalnızca bir özelliğini niteler durumdadır. Bireylerin önce otizmli olarak tanımlanması, toplumda bu farklılığa ne kadar yer açıldığına dair önemli bir göstergedir. 

“Çağdaş Otizm Eylem Planı” ana başlığında oluşturulacak; başta sağlık ve eğitim alanlarındaki kapsayıcı politikalar ve yaşam boyu süren farkındalık çalışmalarıyla toplumda yer bulabilen; arkadaşlarıyla özel günlerini kutlayabilen, dünya görüşü olan otizmli gençlerin var olması dileği ile…

Kaynakça:

Anjali, J., Jaclyn, M., Ami B., Tim; B., ve Jonathan P. K. (2015). Autism occurrence by MMR vaccine status among US children with older siblings with and without autism. The Journal of American Medical Association, 313(15), 1534-1540

Abrahams BS, Geschwind DH (2008). “Advances In Autism Genetics: On The Threshold Of A New Neurobiology” Nat Rev Genet. 9 (5): 341–55

Miller A (1991). Breaking Down the Wall of Silence: The Liberating Experience of Facing Painful Truth. Dutton.48–49

 https://www.scientificamerican.com/article/autism-rise-driven-by-environment/ E.T.:[13.06.2020]

The post Otizm Merkezleri Kuytu Köşelere Değil Toplumun ‘İçine’ Kurulmalı appeared first on Sivil Sayfalar.

Ceviz Otizm’den Otizmi Hesaba Katmanın 5 Yolu

Bu arada CEVİZ Otizm Araştırmaları ve Toplumsal Savunma Derneği, sosyal medyadan yaptığı paylaşımda, Koronavirüs salgınında otizmli bireylerin korunmasıyla ilgili önerilerini ‘otizmi hesaba katmanın 5 yolu’ başlığıyla duyurdu. Derneğin önerilerinde, otizm eylem planlarının yanı sıra uygulayacak kurumlar da dile getiriliyor.

The post Özel Gereksinimli Bireyler İçin İzolasyonda Düzenleme Yapıldı appeared first on Sivil Sayfalar.

Otizmin görülme sıklığı günümüzde çok büyük bir hızla artmaktadır. 1985 yılında her 2 bin 500 çocuktan birine konan otizm tanısı, 2001 yılında 250, 2013 yılında ise 88 çocuktan birine denk gelirken, günümüzde doğan her 59 çocuktan biri otizmli olarak dünyaya gelmektedir. Dünyada her 20 dakika da bir çocuk otizm tanısı almaktadır. 

Ülkemizde, 0-19 yaş grubu arasında yer alan 434.010 otizmli çocuk ve gencin 42.461’i okullaşabilmiş ve eğitime ulaşabilmiştir. Nüfusa projeksiyon yaptığımızda ülkemizde yaklaşık 1.387.580 otizmli birey olduğu ve bu durumdan etkilenen 5.550.320 aile ferdi bulunduğu tahmin edilmektedir.

Otizmin bilinen tek tedavisi eğitimdir. Bu sebeple verilen eğitim hizmetlerinin niteliğinin ve yoğunluğunun arttırılması büyük önem taşımaktadır. Biz Tohum Otizm Vakfı olarak, Türkiye’de verilen eğitimin nasıl olması gerektiği ile ilgili bakanlıklar ve üniversite işbirlikleri ile çalışmalarımızı sürdürüyoruz. 

Eğitimin kalitesinin geliştirilmesinin yanında en önemli hedeflerimizden bir diğeri de ailelere verilen hizmetlerin geliştirilmesidir. Ailelere otizmi anlatmak, çocuklarına nasıl destek olacaklarını göstermek ve onların sürecin içerisinde aktif bir şekilde rol almalarını sağlamak büyük önem taşımaktadır. Aileler çocuklarının en önemli öğretmeni rolünü üstlenmelidir. Bu konuda aileye gereken tüm destek sağlanıyor olmalıdır. 

Otizmi, “bir hastalık değil insan olmanın farklı bir hali” olarak tanımlıyoruz; bu konuda bilimsel çalışmalar ışığında geldiğimiz aşamayı nasıl özetlersiniz? Çocuklarının geleceğinden endişe duyan ebeveynlere, ümitvar bir tablo çizebilir miyiz? 

Erken yoğun özel eğitim ile otizmli bireylerin yaklaşık yarısının toplumda bağımsız birer birey olarak yer alabileceği bilimsel araştırmalar ile desteklenmektedir.  Otizmin belirtilerinin toplum tarafından bilinirliği bu konuda önem taşımaktadır. Aileler çocuklarında yolunda gitmeyen farklılıkları gördüklerinde ve bu durumu otizm ile ilişkilendirdiklerinde hızlı hareket edebileceklerdir. Ne kadar erken ve yoğun eğitime başlanırsa, otizmli bireylerin kendi akranlarının performanslarına yaklaşma ihtimalleri de artmış olacaktır. 

Otizmde Online Eğitim Olanakları 

Otizmde eğitimin kesintisiz ve sürekli olmasının önemini dikkate aldığımızda, korona günlerinde sizin vakıf olarak,  kamu otoritelerine tavsiyeniz neler?

Tüm dünyayı etkileyen bu salgın her sektörün çalışma sürecini olumsuz etkiledi. Eğitim alanı, bu konuda en çok etkilenenlerden oldu. Uzaktan online eğitimler yapılmaya başlandı. Normal gelişim gösteren bireylere eğitim veren kurumlar kendi imkânları doğrultusunda eğitim süreçlerine başladılar. Milli Eğitim Bakanlığı da EBA TV uygulaması ile bu sürecin temelini oluşturmaktadır. 

EBA TV’de özel eğitime devam eden öğrenciler için de içerikler mevcuttur. Özel gereksinimli bireylerin her birinin çok farklı ihtiyaçları olduğu için, içeriklerin çocukların öğretmenleri tarafından geliştirilerek öğrencilere ulaştırılması gerekmektedir. Bu uzaktan eğitim süreci özel eğitimde yaşadığımız bir sorunu daha gün yüzüne çıkarmış oldu. Aileler bu eğitimi sunan kişiler olmak zorunda kaldılar. Eğitim süreçlerine dâhil olmuş aileler, öğretmenlerinin de desteği ile bu süreci diğer ailelere kıyasla daha başarılı geçirmektedir. Ancak eğitim süreçlerine dâhil olamayan ailelerin daha çok desteğe ihtiyaç duydukları söylenebilir.

Biz Tohum Otizm Vakfı olarak bu dönemde online eğitim kaynaklarımızı ailelerin kolayca erişebilmesi & ulaşabilmesi için her mecradan var gücümüz ile duyuyoruz:

1- Otizmli bireylere beceri kazandırmak için hazırlanan kapsamlı bir eğitim portalımız var. 

 2- APP Store ve Google Play’dan ücretsiz olarak indirebileceğiniz uygulamalarımız var. Bu uygulamalar aracılığı ile otizmli çocuklarda beceri kazanımı hedeflenebilir. 

3-Hafta içi her gün saat 20:00’de otizm alanından bir uzman ile online seminer gerçekleştiriyoruz. Seminerlerin konularını belirlerken ailelerin önceliklerine önem veriyoruz. Semimerler Zoom ve Facebook hesabımız üzerinden ücretsiz olarak yayınlanıyor. Kayıtlar, ertesi gün YouTube kanalımıza ekleniyor.  Oradan da takip etmek mümkün olabilir.  

 4- Otizmli bireylerin okulda eğitime ara verilen şu dönemde, eğitime aktif olarak devam edebilmelerini kolaylaştırmak ve imkân yaratmak için Türkiye’deki tüm kaynakları tek bir dokümanda topladık. 

5- Otizmli Çocuklara Beceri Kazandırma Setimiz web sitemizde aktif durumda. Tuvalet becerisinden, nesne tanımaya kadar 10 farklı içerikten oluşan bu eğitim kitine de ücretsiz olarak ulaşılabilir. 

 6- Bildiğiniz gibi 150 öğrencimizin eğitim aldığı bir okulumuz var. Okulumuzun eğitimcileri günlük olarak evdeki öğrencilerimize canlı yayın programları üzerinden eğitsel faaliyetlerimize ara vermeden devam ediyoruz. 

Evlerde Rutin Bir Düzen Oturtmanın Önemi 

Otizmde birebir eğitimin önemi büyük; COVID-19 gibi çeşitli nedenlerle evlerde otizmli bireylerin eğitimini kolaylaştırmada, dijital olanaklar ne ölçüde verimli? Çeşitli uygulamalar, otizmli bireylerin eğitimine ne ölçüde katkı sunuyor? 

Teknoloji, artık eğitim uygulamalarının geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Akıllı telefon ve tabletler çoğu kişi tarafından aktif kullanıyor. Otizmli bireylerin özellikleri göz önünde bulundurularak geliştirilmiş uygulamalarımız mevcut. Bu uygulamaların günümüz ihtiyaçları göz önünde bulundurularak geliştirilmesine de bir yandan devam ediyoruz.  Tohum 1, Tohum 2, Kavram Öğretimi, Dinle Anla ve Tohum Otizm Mobil uygulamalarına kolaylıkla erişim sağlanabilir.

Korona günlerinde evlerinde Otizmli bireylere eğitim vermeye gayret eden ebeveynlere ne öneriyorsunuz?

Otizmli çocukları ile evde olan ailelerin yaşadıkları sürecin ne kadar zor olduğunu biliyor ve yakından takip ediyoruz. Burada önemli olan çocuğun rutinin belli bir düzene oturtularak belirsizliğin en aza indirilmeye çalışılmasıdır. Otizmli çocuklar için rutin büyük önem taşımaktadır. Bu konuda aileler çocuklarının öğretmenleri ile iletişim halinde olarak destek almalılar. Online eğitim ortamlarında faydalanmak ve online eğitimlerdeki etkililiği de arttırmak önemli bir konu…

The post Otizmli Çocuklar ve Uzaktan Eğitim appeared first on Sivil Sayfalar.

Özel gereksinimli çocukların sınıfla kaynaşması ve sosyal becerilerini geliştirmesinde yardımcı gölge öğretmenler, farklı öğrenme güçlükleri olan çocukların özelliklerini temel alarak onları destekliyor. 

Farklı hız ve yöntemlerle öğrenen özel gereksinimli çocuklar, okul öncesi veya ilkokul dönemlerinde gölge öğretmene ihtiyaç duyabiliyor. Üniversite, yüksek okul veya liselerin çocuk gelişimi, psikoloji ya da özel eğitim bölümlerinde eğitimini tamamlamış kişiler gölge öğretmen olarak çalışabiliyor. 

Millî Eğitim Bakanlığı verilerine göre, Türkiye’de ilkokul seviyesinden kaynaştırma eğitim alan çocuk sayısı 115 bin 556, bu sayı ortaokul seviyesinde ise 30 bin 624. Ancak gölge öğretmenlerin sayısına dair sağlıklı bir veri bulunmuyor. Ücreti özel gereksinimli çocuğun ailesi tarafından karşılanan gölge öğretmenler, çocuk öz becerisini kazanıp, sosyal yaşama uyum sağladığında yanından ayrılıyor. 

Otizmli çocukların gelişimi ve eğitimi için 2003 yılından bu yana faaliyet gösteren Tohum Otizm Vakfı, “Türkiye’de Otizm Spektrum Bozukluğuna Yönelik Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Sunma” ve “Türkiye’de Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Çocuklar ve Bütünleştirme” başlıklı raporlarıyla Türkiye’deki bütünleştirme uygulamaları için atılacak adımlara çözüm önerileri sunuyor. 

Gölge Öğretmen İhtiyacı Nasıl Belirlenir?

Raporları hazırlayan Tohum Otizm Vakfı Bilimsel Danışma Kurulu Üyesi Prof. Dr. Bülbin Sucuoğlu, gölge öğretmeni “Genel olarak çocuğun akranları ile iletişim, etkileşim kurmasını ve sınıfta verilen görevleri tamamlamasını yardımcı kişi” olarak tanımlıyor. Özel gereksinimli bir çocuğun gölge öğretmeni olmasına sınıf öğretmeni, rehber öğretmen, varsa özel eğitim öğretmeni ve ebeveynden oluşan bir ekip tarafından karar verileceğini kaydeden Sucuoğlu, “Öğretmen ya da ebeveyn bu ekibe başvurarak, çocuğun bir gölge öğretmeni olmasını talep edebilir” diyor. 

Gölge öğretmenin, özel gereksinimli çocuklara yardımcı olabilmesi için nitelikli bir eğitim sürecinden geçmesinin kritik bir basamak olduğunu ifade eden Sucuoğlu, “Uygun bir eğitim sürecinden geçmemiş kişilerin gölge öğretmen olarak çalışması ile sistem amacına ulaşamaz” diyor.

Gölge öğretmenin temel sorumluluğunun, özel gereksinimli çocuğa ipucu sunmak olduğu söyleyen Sucuoğlu, şöyle devam ediyor:

“Örneğin çocuğun yanında durarak ‘Hadi git oyna’ ya da ‘Hadi yaz’ yönergelerini çocuğa doğrudan sunmak yerine, bu görevleri yerine getirebilmesi için görsel ipuçlarını ya da etkinlik çizelgelerini önceden hazırlayarak, beklenen görevin ipuçları ile yerine getirilmesini sağlamalıdır. Çocuğun bir etkinlikte yanlış yapmasını beklemek ve davranışı düzeltmek yerine, etkinlik öncesinde ipuçlarını kullanarak beceriyi kendi kendisine yapmasını sağlamalıdır.”

Down Sendromlu Öğrencilerde Gölge Öğretmen Etkisi

Down Sendromu Derneği Kurucu Başkanı Fulya Ekmen, gölge öğretmeni hem kaynaştırma eğitimi hem de kapsayıcı eğitimin önemli unsurlarından biri olarak tanımlıyor.

Gölge öğretmenin Down sendromlu bireyler üzerindeki etkisini değerlendiren Ekmen, “Zihinsel engele sahip gruplar sık tekrarla, sadeleştirilmiş ve görsellerle desteklenmiş içeriklerle daha kolay öğrenebilmektedir. Gölge öğretmen bunları sağlıyor. Ayrıca Down sendromlu bireylerde motor becerilerin gelişiminde gecikmeler ve bazı sınırlılıklar olabiliyor. Bu durumda çocukla, okul içinde dışlanmadan hareket etmeleri, okul alanlarını kullanmaları, öz bakım gibi konularda desteğe ihtiyaç duyuyor. Gölge öğretmen kesinlikle Down sendromlu çocukların okulla bütünleşmesini ve öğrenebilmelerini, kaliteli bir eğitim alabilmelerini sağlayan bir unsurdur” diyor.

Gölge öğretmenin görevinin özel gereksinimli öğrencileri desteklemek, sınıf içi konuları takip edebilmeleri için gerekli desteği vermek, sınıf öğretmeni ve öğrenci arasında bir köprü görevi görmek olduğunu aktaran Ekmen, gölge öğretmenin avantajlarını şu şekilde sıralıyor:

“Özel gereksinimli öğrencilerin sınıfa katılımını sağlar, diğer öğrencilerle aynı kalitede eğitim almasını garanti altına alır, özel gereksinimli öğrencilerin eğitimde uğradığı ayrımcılığı ve mobingi önler, sınıf içi düzenin sağlanmasına yardımcı olur ve sınıf öğretmenine sınav hazırlama, konu sadeleştirme, konu tekrarı yaptırma gibi konularda destek olur.” 

The post Tüm Yönleriyle Gölge Öğretmenlik Uygulaması… appeared first on Sivil Sayfalar.