19 Haziran 2021’de Maltepe’de “İstanbul Sözleşmesinden Vazgeçmiyoruz” mitingi düzenleyen kadın ve LGBTİ+ örgüt temsilcilerine, neden alanda yer aldıklarını ve çekilme kararının hayata geçirileceği 1 Temmuz sonrası için ne yapmayı planladıklarını sorduk.

Miting alanında pek çok katılımcının elinde, 17 Mayıs Perşembe günü İzmir’de HDP il binasına yapılan silahlı saldırıda hayatını kaybeden Deniz Poyraz’ın fotoğrafının olması dikkat çekti.

 HDP İstanbul Kadın Meclisi Sözcüsü Beser Çelik:

“Burada biz İstanbul Sözleşmesi’nin bir kişi tarafından kaldırılması kararına karşı çıkıyoruz. Biz, kazanımlarımızdan vazgeçmiyoruz. İstanbul Sözleşmesi gündemdeyken, yine HDP’nin hedef gösterilmesi sonucu bir kadın arkadaşımızın katledilmesi nedeniyle de, bir kadın arkadaşımız daha katledilmesin diye de Sözleşme’den vazgeçmiyoruz.”

“Biz bu Sözleşme’nin her hükmünü Türkiye’de uygulatacağız!”

İstanbul Barosu Başkan Yardımcısı Nazan Moroğlu:

“Bir kanunla onaylayan bir insan hakları sözleşmesi olarak İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme kararının Cumhurbaşkanlığı kararı ile alınmasının hukuksuz olduğunu Danıştay’ın tespit etmesini beliyoruz. İstanbul Barosu olarak ayrıca, bu kararın Anayasa önünde ‘yok’ hükmünde olduğunun tespitini istedik. Danıştay çekilme kararını iptal etmese dahi, kadın hareketi olarak o kadar kararlıyız ki, biz bu Sözleşme’nin her hükmünü Türkiye’de uygulatacağız.

Türkiye’de çok şey gelişti; çekilme kararı bize sadece vakit kaybettiriyor.  Bu ülkede toplumsal cinsiyet eşitliğinin hızlı yerleşmesini önlüyor; kadına yönelik şiddeti biraz da olsa körüklüyor. Ancak artık geriye de dönülemez. Bu bir eşitlik ve demokrasi mücadelesi. Kadınlar demokrasi ve demokratik bir Türkiye istiyor.

Her şerde vardır bir hayır: İstanbul Sözlemesi’ni sadece kadın hareketi içinde olanlar bilirken, şimdi bu artık halka mâl oldu. İnsanlar bilinçlendikçe, haklarımızdan vaz geçmeyeceğiz diyorlar. Demokratikleşme böyle bir sancılı yol zaten.”

İstanbul Sözleşmesi, toplumsal alana mal oldu ve içselleşti.

Doç. Dr. Sevgi Uçan Çubukçu:

“Bugün burada sadece kadınlar ve LGBTİ+’lar değil, aslında burada bulunmayan (ama bizi destekleyen) erkekler de var. Bu toplumsal destekle biz, ‘İstanbul Sözleşmesi’nden vazgeçmiyoruz’ diyoruz.  Biz eşitlik talebimizi iletmek için buradayız.

1 Temmuz’dan sonra ne olacağını bilemiyoruz. İktidarın vazgeçmek için zamanı var. Bunun için Danıştay sürecini kullanabilir ve toplumun taleplerine kulak verebilir. Umarım ki bu karardan vazgeçirilir.

Türkiye’nin İstanbul Sözleşmesi’nden çıkmaması için kadın ve LGBTİ+ örgütleri olarak, çok şey yaptık, yapıyoruz [ve] yapmaya devam edeceğiz. Çıkılsa bile, aslında Sözleşme’nin toplumsal alana mal olduğunu ve içselleştiğini görüyoruz.  Bazı belediyeler ve sermaye örgütleri sözleşmeye uyacaklarını deklare ediyor. Ben umutluyum. Kısa vadede ne olacağını bilemiyoruz ama aslolan toplumsal alandaki ısrar ve hak talepleridir.”

HDP ve onun içindeki kadın hareketi Türkiye’de feminist hareketin önemli bir damarıdır. Biz birbirimizi tamamlayan gruplarız.

SES Eşitlik ve Dayanışma Derneği Başkanı Gülseren Onanç:

“Karşı karşıya olduğumuz partiarkal bir otoriter sistem. Bu sistemle mücadele ederken kadınların mücadelesi çok önemli. Biz kadınlar, yıllardır bu sisteme kafa tutuyoruz. Sözleşme’den çekilme kararına karşı çıkmak, ‘Sözleşme’den vazgeçmiyoruz’ demek bile çok önemli bir başkaldırı ve mesaj. Bu sistemi yeniden yıkmak ve yeniden yeni sistem kurma zamanı.

Buradaki kalabalığa bakınca çok önemli bir dayanışma görüyoruz. HDP ve onun içindeki kadın hareketi Türkiye’de feminist hareketin önemli bir damarıdır. Biz birbirimizi tamamlayan gruplarız. HDP’li kadınlarla dayanışmamız var, Türkiye’de barışı kadınlar olarak birlikte tesis edebileceğimize inanıyoruz.

1 Temmuz’da Sözleşme’den [Türkiye] çıksa bile bu önemli değil; şu dinamizmi koruduğumuz ölçüde, öyle ya da böyle 6284 sayılı yasanın da, İstanbul Sözleşmesi’nin de yeniden bu ülkede uygulanır hale gelmesini sağlayacağız. 1 Temmuz bir milat olmayacak, sadece bir ara noktası olacak. Direnmeye devam…”

Ekoloji Birliği EşSözcüsü ve Kazdağları Koruma Derneği’nden Süheyla Doğan:

“Türkiye’nin her yerinden gelen katılımcılarla burada biz, ‘İstanbul Sözleşmesi’ni uygulatacağız’ diyoruz.   1 Temmuz’dan sonra, durum bugünkünden daha kötü olmaz çünkü biz her halükârda bunu uygulatacağız. Sözleşme’den çıkılmaması için kadın ve LGBTİ+ örgütleri yeterinden fazla ve olağanüstü çalışıyor. Umutluyuz.”

Gazete Duvar Yazarı Avukat Tuba Torun:

“İstanbul Sözleşmesi’ne yapılan saldırı da, HDP’ye yapılan saldırı da, LGBTİ+’lara yapılan saldırılar da aynı erkek sistemden besleniyor. Dolayısıyla sistematik olarak hedefimiz, bu eril bu baskıcı sistemi ortadan kaldırmaktır. Ancak o zaman güçlenerek eşit olabiliriz.

HDP İzmir binasına yapılan saldırı, baskıcı, erkek, beyaz, hatta Sünni, kapitalist, sömürücü erkek düzenin yansıması aslında; bu demokrasi adına yaşadığımız çöküşle de ilgili.

Biz burada Sözleşmeyi korumaya devam edeceğimizi, 1 Temmuz 2021 sonrasında da farklı formlarıyla, fiilen ve hukuken tekrar elimize alacağımızı haykırıyoruz. 1 Temmuz’da resmi olarak Sözleşme’den çekilme kararından dönülmemesi, bizi yalnızca daha çok öfkelendirir. Ve öfke, kadın ve insan hakları mücadelesi için ciddi itici bir kuvvettir. Bizi daha fazla öfkelendirmemeleri ülke adına, demokratik manada, lehe olur.”

Türkiye Gazeteciler Sendikası’ndan Gülfem Karataş:

“Toplumun tüm kesimlerinde ayrışma var; kadınlar arasında da ayrışmaya neden olmaya çalışıyorlar.  Kadınlar olarak, öncelikle savunmamız gereken kendi hayatlarımız. Biz cinskırıma maruz kalıyoruz. Buna karşı mücadele geliştirmemiz ve birlik oluşturmamız gerekiyor.

Aslında tam bir birlik olamadığımız için bugün İstanbul Sözleşmesi’nin çekilme kararına itiraz etmek zorunda kalıyor; hala kadın cinayetlerinin haberlere nasıl yansıtılacağın bilemiyoruz.  Aslında biz birliği kadınlar olarak da toplum olarak da sağlarsak, kadın cinayetlerini önleyebiliriz. 1 Temmuz sonrası, bugünden farklı olmayacak. Biz mücadeleyi bırakmayacağız. Yüzyıllardır devam eden kadın mücadelesi bundan sonra da devam edecek; biz de bunun parçası olmaya devam edeceğiz.”

Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu’ndan Nurşen İnal:

“İstanbul sözleşmesi uygulansın diye mücadele ederken, kadınlara sorulmadan çekilme kararı alınmasın diye de karşı sesimizi yükseltmek için bugün buradayız. Tüm kadın kuruluşları ile beraber, İstanbul Sözleşmesi’nden vazgeçmiyoruz. Sözleşme tüm kadınları koruyor. Bu nedenle biz [hükümete] ‘Anayasa’yı, yasayı ve Sözleşmeyi uygula,’ diyoruz.”

İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nden Zelal Yalçın:

“Türkiye’nin pek çok yerinden kadınlarla buradayız. Toplumsal muhalefete yapılan saldırılara rağmen, Sözleşme ’ye sahip çıkıldığını burada görüyoruz. Buradaki kararlılığı tüm yetkililerin anlaması ve bu talebe kulaklarını tıkamaması gerekiyor.”

Uçan Süpürge Vakfı’ndan Ceren Kurt ve İlayda Önal:

“Sözleşme’nin yürürlükte olmasına rağmen uygulanması mümkün olmuyor.

1996 yılından bu yana Uçan Süpürge olarak kadın örgütleri arasında iletişimi kuvvetlendirmeye çalışıyoruz.  Burada da Türkiye’nin her yerinden tüm diğer kadınlarla birlikte, İstanbul Sözleşmesi’nden vazgeçmiyoruz.”

Mardin Tüm-Bel-Sen’den (Tüm Belediye ve Yerel Yönetim Emekçileri Sendikası) Gülizar İpek:

“Sözleşme’den vazgeçmediğimizi Mardin’den buraya kadar haykırıyoruz.  Bizim tırnaklarımızla kazandığımız haklarımız, Sözleşme bizim ve vazgeçmiyoruz. Çekilmemek için her şeyi yapacağız. Tek kişinin aldığı kararı tanımıyoruz.”

The post Kadınlar İstanbul Sözleşmesi’ni Yaşatmakta Kararlı appeared first on Sivil Sayfalar.

İstanbul Barosu Çocuk Hakları Merkezi, Refakatsiz Mülteci Çocukların Türkiye’deki Statüsü başlıklı bir panel düzenledi. İstanbul Barosu Başkan Yardımcısı Nazan Moroğlu ve Çocuk Hakları Merkezi Başkanı Aşkın Topuzoğlu’nun yaptığı açılış konuşmasının ardından panelin ilk oturumu başladı. İlk oturumda konuşan moderatör Av. Fırat Çiçek, refakatsiz çocukların en büyük sorunun barınma olduğunu belirterek, “Refakatsiz çocuklar tespit edildikten sonra karakolda vakit geçirmek zorunda kalıyorlar” dedi. Çiçek, refakatsiz çocukların şu an İstanbul Kartal’da bulunan bir Kızılay kampında kaldıkları bilgisini paylaştı.

“İlk Olarak Koruma Tedbiri Alınmalı”

Çiçek’in ardından konuşan İstanbul Üniversitesi Milletlerarası Özel Hukuk Ana Bilim Dalı’ndan Dr. Elif Ulusu Karataş, yabancı refakatsiz çocukların 2011’de önce de var olduklarını belirterek, bu sayının 2011’de yaşanan Suriye krizi ile birlikte 10 katına çıktığını söyledi. Refakatsiz çocuklar konusunun Türkiye’nin gelecekteki 30 yılının meselesi olduğunu dile getiren Karataş, “18 yaş altı refakatsiz çocuklar ile karşılaşınca ilk olarak koruma tedbiri alınmalı” dedi. Karataş, çocuğun ailesinin bulunabilmesi durumunda aile birleşiminin sağlanmasının önemli olduğunun altını çizerek, yetkili kurumunun ise Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın olduğunu söyledi. Türkiye’nin 2017 itibarıyla Lahey Sözleşmesi’ne taraf olduğunu hatırlatarak, “Buna göre bütün yabancı çocuklarla ilgili koruma tedbiri alma yetkisine sahip” diye konuştu.

Koç Üniversitesi’nden Dr. Doğuş Şimşek, konuşmasını mülteci çocukların eğitim hakkı ile ilgili olarak yaptı. Şimşek, Mayıs 2019 itibarıyla Türkiye’de 3.6 milyondan fazla Suriyeli mültecinin olduğu bilgisini paylaşarak, “Suriyelilerin Türkiye’ye gelmesi bir kitle göçü olduğu için geçici koruma altındaki statüye sahipler” ifadelerini kullandı. Suriye’de Türkiye’ye gelen 1.1 milyon okul çağında çocuğun olduğunu dile getiren Şimşek, “Sadece 645 bin çocuk devlet okullarında eğitim görüyor” dedi. Şimşek, Suriyeli çocukları eğitim durumları hakkında yeterli bilgiye ulaşamadıklarının altını çizerek, “Okullarda yaşanan ayrımcılık ve ırkçılık Suriyeli çocukların eğitime erişimini ve sonrasını etkiliyor” şeklinde konuştu. Şimşek, konuşmasının devamında şunları söyledi:  “Ya devlet okullarında okuyorlar ya da geçici eğitim merkezlerinde okuyorlar. Bu merkezlerde Arapça eğitim ve Suriye müfredatı var. Mülteci kamplarının içinde ve dışında yer alıyor bu kamplar. Ama yakında kapanacak ve Türkiye’deki devlet okullarında okuyacaklar ama bu sefer de ana dil sorunu ortaya çıkıyor. Çoğu Suriyeli çocuk aile bütçesine katkı sağlamak için okula gitmek yerine çalışmak zorunda kalıyor. Öğretmenleri travma geçirmiş çocuklara nasıl davranmaları gerektiğini bilmiyor. Her şey hak temelli politikaların oluşmasına ve bu politikaların uygulanmasına bağlı.”

Panelin bir diğer oturumunda konuşan film yapımcısı ve gazeteci Mariam El Marakeshy, konuşmasına kendi kısa filmi olan “Focal Point: Transit Film”den kesitler izleterek başladı. Marakeshy, sahte can yemeği üretim endüstrisinden bahsederek, “Bu seyahat sonunda çocuklar ya ölüyorlar Aylan Kurdi de olduğu gibi ya da ailelerini kaybediyorlar” dedi. Mültecilerin yaşadığı sorunlardan bahsederken organ kaçakçılığına dikkat çeken Marakeshy, “Vücutlarında kesik izleri olan birçok çocukla karşılaştım. Uyuşturucu kaçakçıları ile de iletişime zorlandıklarını gördüm. Diğer gözlemim de cinsel tacize uğramış çocuklar. Bazıları hamile kalmışlardı” diye konuştu.

“Mültecilerle Alakalı En İyi Tanım: Misafir”

Marakeshy, çocukların travma sonrası stres bozukluğunun genelde askerlerde görülebildiğinden bahsederek, şunları söyledi:  “Karşılaştığım çocukların bir kısmı intihar girişiminde bulunmuş. Kamplarda çocuklara hikaye anlatma dersi vardım. Gördüm ki sadece geçmişle ilgili hikayeler anlatıyorlar. Orada kalmışlar. Şu anki psikolojileri stabil değil. Birgün onları ‘mülteci’ olarak etiketlemeyi bırakırsak üstesinden gelebiliriz. Mültecilerle alakalı en iyi tanım ‘misafir’ Bence en saygı verici tanım bu olur. Hayattan izole edilmiş hissediyorlar ve yaşlarından daha büyükmüş gibi konuşuyorlar.”

Sığınmacılar ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği’nden (SGDD-ASAM)Avukat Eda Savran, refakatsiz çocuk popülasyonun genelde 15 yaş altı olduğunu belirterek, “Daha küçük olanların dışarıdan bakıldığında çocuk olduğu çabuk belli olduğu için koruma tedbiri daha kolay alınabiliyor” dedi. Refakatsiz çocukların kaldıklarını yerlerin bir olmadığını ifade eden Savran, “Çocukların kurum içinde ayrımcılık, fiziksel şiddete maruz kaldığı iddiaları var” şeklinde konuştu.

Hangi Kurumlar İle Çalışılmalı?

Türkiye’nin batı sınır bölgelerindeki refakatsiz çocuklar ile çalışma yürüten Avukat Şirin Tabanlı, refakatsiz çocuklar ile ilgili olarak çalışılabilecek kurumları şöyle sıraladı:

“İl Göç İdaresi, Geri Gönderme Merkezi, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler, Afet ve Acil Durum Müdürlüğü, İl-ilçe jandarma komutanlıkları, Karakollar, İl-ilçe emniyet müdürlükleri, sahil güvenlik kurumları, hastaneler, sivil toplum kuruluşları, Aile mahkemeleri.”

The post “Refakatsiz Mülteci Çocukların En Büyük Sorunu Barınma” appeared first on Sivil Sayfalar.

“Erkeklik” tartışmalarının güncel veriler ışığında tartışıldığı panelde, toplumsal cinsiyet eşitliği mücadelesinde, erkeklerin kendilerini dönüştürmesi gereken özneler olduklarına vurgu yapıldı.

Panelde ilk konuşmayı Eleştirel Erkeklik İncelemeleri İnisiyatifi’nden Dr. Öğretim Üyesi Murat Göç yaptı. “Akademinin İçinde ve Dışında Erkeklik Çalışmaları” başlıklı konuşmasında Dr. Göç, “Kadın ve erkek kimlikleri en başta biyolojik kimlikler değil, kültürel ve politik kimlikler aslında. Biz bu kimlikleri üzerimize giyiyoruz. Bunlar bireysel değil artık kurumsallaşmış roller” dedi.

“Futbol üzerinden erkeklik algısını araştırıyoruz”

Panelde Dr. Murat Göç’ün ardından UN Women Türkiye Program Yöneticisi Zeliha Ünaldı söz aldı. Ünaldı konuşmasında UN Women tarafından yürütülen “HeForShe” projesinden bahsetti. Türkiye’de Fenerbahçe Spor Kulübü ile ortak çalışma yaptıklarına değinen Ünaldı, “Spor kulübünden toplumsal cinsiyet konusunda taahhütler aldık. Ciddi analizler, yüz yüze görüşmeler, anketler ve focus grup çalışmaları yapıyoruz. Tribünlerden tesislere, futbolcu ve taraftar tutumundan stattaki tezahüratlara kadar farklı başlıklara toplumsal cinsiyet eşitliği açısından bakıyor ve bunları analiz ediyoruz. Amacımız futbol üzerinden erkeklik algısına bakmak” dedi.

Ünaldı’nın ardından Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV) Babalık Çalışmaları Direktörü Hasan Deniz, “Cinsiyet eşitliğinde erkekler nerede?” başlıklı bir sunum gerçekleştirdi. Deniz konuşmasında, cinsiyet eşitliği mücadelesinin erkekleri dönüştürmekle mümkün olacağını ifade etti. Deniz, “Erkekleri dönüştürmek gerekiyor. Peki nasıl? Cinsiyet eşitliği mücadelesinin temel öznesi kadınlar olacak. Erkeklerin böyle bir özne olması imkansız. Erkekler olsa olsa kendilerini dönüştürmek üzerine bir özne olabilir. Kendi pratiklerini dönüştürmek üzerine dahli olabilir erkeklerin” dedi.

“Kadınlara yok muamelesi yapılıyor”

Deniz’in ardından İstanbul Barosu Başkan Yardımcısı Nazan Moroğlu konuşmasını gerçekleştirdi. Moroğlu, kadın ve erkek eşitliğini hukuk açısından değerlendirdiği konuşmasında, kadınların başta siyaset olmak üzere birçok alanda sayıca çok az olduğunu belirtti. Avrupa Birliği sürecinin kadın erkek eşitliğine çok büyük etkisi olduğunu ve Ceza Kanunu’nun değiştiğini söyleyen Moroğlu, “Türkiye’de kadın meseleleri ile ilgili politikalar üretecek etkili bir bakanlık yok. Yakın zamanda gerçekleşen seçimlerde de gördük, kadınlara yok muamelesi yapılıyor” dedi.

Moroğlu’nun ardından UNDP İyi Niyet Elçisi ve Yanındayız Derneği kurucularından oyuncu Mert Fırat konuştu. Fırat, kadın erkek eşitliğini sağlamak adına Yanındayız Derneği’nin yaptığı çalışmalara değindi. Erkeklerin toplumsal cinsiyet mücadelesinde yer almasını önemsediğini belirten Mert Fırat, “Biz kendi hayatımızda kadın erkek eşitliğini sağlamaya çabalıyoruz. Dernek olarak da bunu yapmaya çalışıyoruz. Dernek üyelerimizin birçoğunun şirketlerinde çalışanların yüzde 50’si kadın. Yanındayız Derneği olarak tüm kadın derneklerinin de yanındayız. Ne önündeyiz ne arkalarında. Amacımız bu mücadeleye katkı sağlamak” dedi.

The post “Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Mücadelesinde Erkeklerin Rolü” appeared first on Sivil Sayfalar.