Nehir, kültür ve sanatı odağına alan belediyelerin bulunduğu şehirlerde yaşamaya doyum olmayacağına inanıyor. Onun ifadesiyle, ‘kültür ve sanatın merkezde olduğu bir şehirde insanlar hamasetle uğraşmaz, kavga etmez, birbirleriyle daha kolay iletişim kurar. İnsanları kucaklayacak yaklaşım ortaya koymanın yolu, şehrin ruhunu taşıyan kültür sanat çalışmalarından geçer.’

Nehir’e göre, kent sakinleriyle doğrudan temas kurabilen ve idare ettikleri bölgenin sosyo-kültürel yapısını yakından tanıyan belediyeler, kültür sanat aracılığıyla vatandaşların karar alma mekanizmalarını da etkiler. Nitekim ister yerel idarenin ister merkezi hükümetlerin yanlış bir uygulaması söz konusu olduğunda sanatın o direngen, o itiraz eden ruhu vatandaşa cesaret verir. Bu cesaretten kaynaklı da o kararlar yeniden gözden geçirilir. Ancak dikkat çekilmesi gereken bir nokta var: O kültür sanat, belediyenin tekeliyle yapılmamalı, sahibinin sesine dönüşmemeli. Sivil inisiyatiflerin elinde kalmalı. Türkiye’de bunlar seçilmiş kişinin iradesine bırakılıyor. Bu iş, seçilen kişinin inisiyatifine ve belediyenin tekeline bırakılacak iş değil. Partilerin bunu programına koyması, adayların da bunun sözünü önceden vermesi gerekiyor. Ancak kültür sanatı, lehine kullanacakları fırsatı da sunmamak gerekiyor. 

Partilerin kültür sanatla ilgili ilkeli bir duruşa sahip olması gerektiğini savunan Nehir, siyasi partilerin kültür sanat politikalarını belirleme aşamasında vatandaşın talepkar olması gerektiğini söylüyor. Nehir, “Siyasiler, seçmene gittiği zaman vatandaşa ‘ne istiyorsunuz’ diye soruyor. Alınan cevaplar yol, su, iş üzerine… Kültür sanata sıra gelmiyor. Ancak ülkedeki yerel yönetimlerin bu programlara gelip kültür sanat yoluyla hayata ne kadar dokunabileceklerini bir de buradan görmesi gerekiyor.” diyor.

The post “Yerelde Kültür Yönetimi, Sivil İnisiyatiflerle Yapılmalı” appeared first on Sivil Sayfalar.