“İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek”

Bu dönüşümün neresindeyiz?
Meydan Buluşması

İklim krizi yalnızca çevresel değil, aynı zamanda finansal, toplumsal ve politik bir dönüşümü beraberinde getiriyor. Enerji üretiminden çalışma hayatına, yerel ekonomilerden gündelik yaşama  kadar pek çok alan hızla değişiyor. Bu değişim sürecinde asıl soru ise şu: Bu dönüşüm kimleri nasıl etkiliyor ve kimin için adil ilerliyor?

Adil geçiş, tam da bu noktada, dönüşümün yönünü ve sonuçlarını birlikte tartışmayı gerektiriyor. Bu tartışmanın kapsayıcı olabilmesi, işçiler, gençler, kadınlar başta olmak üzere ulusal ve bölgesel aktörlerin ihtiyaç ve beklentilerinin duyulmasına bağlı.

YADA Vakfı olarak, Türkiye’de iklim krizinin ve dönüşümün nasıl algılandığını ve farklı toplumsal kesimler tarafından nasıl deneyimlendiğini birlikte tartışmak üzere sizleri 27 Nisan Pazartesi günü İzmir’de gerçekleştireceğimiz Meydan Buluşması’na davet ediyoruz.

Bu buluşmada, YADA Vakfı’nın yürüttüğü “Adil Geçiş Algı ve Söylem Araştırması” sonuçlarını birlikte değerlendirecek, Türkiye’deki iklim kriziyle bağlantılı dönüşüm süreçlerinin nasıl daha kapsayıcı, anlaşılır ve toplumsal olarak sahiplenilebilir hale gelebileceğine birlikte yanıt arayacağız.

Neyi konuşacağız?

• Türkiye’de iklim ve enerji dönüşümü nasıl algılanıyor?
• Bu dönüşüm farklı toplumsal kesimleri nasıl etkiliyor?
• İşçiler, gençler, kadınlar, yerel aktörler ve diğer kırılgan gruplar bu sürecin neresinde?
• Bu dönüşüm nasıl daha kapsayıcı ve anlaşılır şekilde anlatılabilir?
• “Adil geçiş” bu dönüşümün neresinde duruyor?

Meydan Buluşması Nedir?

Daha önce farklı başlıklarda gerçekleştirdiğimiz Meydan buluşmaları, farklı görüşlerin bir araya geldiği ve ortak düşünmenin teşvik edildiği diyalog alanları olarak kurgulandı. Bu buluşmada ise tartışmayı Türkiye’de giderek hızlanan dönüşüm süreçleri ve bu süreçlerin adil olup olmadığı sorusu etrafında ele alıyoruz.

Kimler katılabilir?

Farklı deneyim ve perspektiflerin bir araya gelmesini özellikle önemsiyoruz. Çünkü adil geçiş yalnızca bir politika meselesi değil; aynı zamanda bir anlatı, bir algı ve ortak gelecek meselesi. Meydan buluşması, konuya ilgi duyan ve katkı sunmak isteyen herkese açıktır.

Katılım, salon kapasitesi nedeniyle sınırlıdır. Katılmak isteyenler aşağıdaki katılım formundan başvuru yapabilir. Limitli sayıda şehir dışından geleceklerin ulaşım ve konaklama masrafları karşılanacaktır. 

Katılım Formu: https://docs.google.com/forms/d/1rKxD6M2ROh_ow6dnbTbnK00Uwi_j2V4Lt2u1gIGQens/edit

Yer     : İzmir,  İbis Styles Bornova (Kazımdirik, No:282/2 Sokak No:11, 35100 Bornova/İzmir)

Tarih : 27 Nisan 2026, Pazartesi

Saat   : 9.30-16.30

Proje Hakkında: Bu buluşma, GIZ tarafından desteklenen YADA Vakfı’nın Türkiye’de iklim krizi, dönüşüm ve adil geçiş süreçlerine yönelik iletişimi güçlendirmeyi amaçlayan projesi kapsamında gerçekleştirilmektedir. Alman Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından görevlendirilen ve Uluslararası İklim Girişimi (IKI) tarafından finanse edilen, GIZ’in İklim Diplomasisi Eylem Programı kapsamında uygulanan Alman-Türk İklim İş Birliği: İklim Eylemi için Sivil Toplumun Güçlendirilmesi Projesi, Almanya ve Türkiye’de iklim eylemi için değişim aktörlerini harekete geçirerek, hem ulusal hem de ikili düzeyde sivil toplum ağlarını güçlendirmek suretiyle iklim değişikliğinin azaltımı ve uyum çabalarını ile politika üzerindeki etkiyi desteklemeyi amaçlamaktadır.

Bu duyuru, Uluslararası İklim Finansmanı Girişimi (IKI) kapsamında yürütülen bir projenin parçasıdır. Bu girişim, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı (BMUKN) tarafından desteklenmektedir. Bu yayında ifade edilen görüşler, Almanya Federal Çevre, İklim Eylemi, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı’nın (BMUKN) görüşlerini yansıtmak zorunda değildir.

The post YADA Vakfı’ndan İzmir’de Meydan Buluşması Daveti: “İklim Krizi, Dönüşüm ve Ortak Gelecek için Birlikte Düşünmek” appeared first on Sivil Sayfalar.

• Afet öncesi, sırası ve sonrasında sivil toplumun atacağı adımlar ne olmalı?
• Olası senaryolar için sivil toplum, kamu ve farklı paydaşlar olarak önceden hazırlanmak nasıl mümkün olur?
• Afette kesişen çalışma alanlarında (hayvanlar, çocuklar, kadınlar, mülteciler vb) nasıl koordine olmalıyız, özgün ihtiyaç ve çözüm önerilerini nasıl görünür hale getirmeliyiz?
• Afetlerde paydaşlar arası diyalog, iş birliği ve kapasite anlamında nasıl eksiklerimiz var?

Bu Meydan, sivil toplumun toplumsal ve çevresel sorunları sahiplenme, keşfetme, tanımlama, gündeme taşıma, bilgi ve çözüm üretme deneyim ve becerilerini paylaşmak için kuruluyor.

Proje Hakkında: Avrupa Birliği tarafından finanse edilen ve YADA Vakfı tarafından yürütülen “Sivil Diyaloğun Güçlenmesi” projesi, STK’ların politika oluşturma süreçlerine katkıda bulunmak, STK-Kamu-Özel Sektör ilişkilerini geliştirerek, bu sektörler arası diyaloğun güçlenmesini hedefliyor. 

Tarih: 23 Aralık 2020, Çarşamba

Saat: 13.30-17.30

Bilgi: Etkinlik; STK’lar, girişimler, platformlar, akademi, yerel yönetimler, kamu ve özel sektör temsilcilerinin katılımına açıktır. Medya katılımına kapalı olarak gerçekleştirilecektir. Katılım durumunuzu, soru ve önerilerinizi ozturk@yada.org.tr adresine e-posta olarak ulaştırabilirsiniz.

Başvuru formu için tıklayın

The post Meydan’da “Afette Kesişen Yollar ve Roller” Konuşulacak  appeared first on Sivil Sayfalar.

Şimdiye kadar yaşamadığımız, yepyeni zorlukları belirsizlikler içindeyken aşmaya çalıştığımız bir dönemden geçiyoruz. Belki de sıra dışı dönem, bize beklenmedik kolaylıklar ve fırsatlar getirdi. Kişi olarak, kurum olarak, sistem olarak planlayarak veya zorunda kalarak farklı stratejiler geliştirdik, diyalog ve işbirliği biçimlerimizi çeşitlendirdik. Birbirimizden farklı yaklaşımlar öğrendiğimiz gibi, kendimizin belirsizlik ve sıra dışılık karşısındaki tutumlarını da izledik. 

Tüm bu yaşananları ve hala yaşamakta olunanları konuşmak, belki anlamlandırmak ve neleri ileriye taşıyabiliriz diye konuşmak üzere Meydan’a davetlisiniz.

Tarih : 28 Eylül 2020, Pazartesi

Saat : 14.30-18:00

Katılım durumunuzu, soru ve önerilerinizi ozturk@yada.org.tr adresine e-posta olarak ulaştırabilirsiniz. 

Başvuru formu için tıklayın.

NOT: Etkinlik; STK’lar, girişimler, platformlar, akademi, yerel yönetimler gibi tüm paydaşlara açıktır. Medya katılımına kapalı olarak gerçekleştirilecektir. Katılımcı sayısı limitlidir. İşitme engelli katılımcılar için işaret dili çevirisi sağlanacaktır. Özel ihtiyaçların başvuru formunda belirtilmesi gerekmektedir. 

Proje Hakkında: Avrupa Birliği tarafından finanse edilen ve YADA Vakfı tarafından yürütülen “Sivil Diyaloğun Güçlenmesi” projesi, STK’ların politika oluşturma süreçlerine katkıda bulunmak, STK-Kamu-Özel Sektör ilişkilerini geliştirerek, bu sektörler arası diyaloğun güçlenmesini hedefliyor. 

The post Yeni Diyalog, Müzakere ve İşbirliği Modellerini Konuşmak için Meydan’a Davetlisiniz appeared first on Sivil Sayfalar.

Alevi Düşünce Ocağı, Çankaya Kent Konseyi, Doğa Koruma Merkezi, Havle Kadın Derneği, Hayat Sende Derneği, KAOS GL Derneği, Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV), Tigris Bisiklet ve Özel Sporcular Kulübü Derneği, Tohum Otizm Vakfı ve Yenimahalle Kent Konseyi’nin katkı sağladığı atölye; kısa bir tanışmanın ardından “Elinizde bir sihirli değnek olsa, şehre dair ilk neyi değiştirirsiniz?” sorusuyla başladı. Bu bölümde sivil toplum profesyonellerinin mütabakat sağladığı dört ana unsur: parkların, yeşil alanların ve ortak kullanım alanlarının artması; bir aradalığın, toplumsal barışın sağlanması; yapısal sorunların (atık sistemleri, ulaşım…) çözüme ulaştırılması ve yerel yönetimlerin güçlendirilmesi oldu. 

“Hepimize ait olan şehirlerde bir arada yaşamamızın önündeki engeller neler? Temel çatışma/problem alanları neler?” soruları, farklı alanların bakış açılarıyla ve katkılarıyla cevaplandı. Toplumsal cinsiyet perspektifinden katkı sunan Havle Derneği’nden Selma Şirin, Türkiye’nin camilerde toplumsal cinsiyet eşitliği açısından dünyadaki en kötü örneklerden biri olduğunu belirterek, “Camiler Sünni ve Hanefi erkeklere ait ibadet yerleri olarak görülüyor, kadınlar camilerde bulunamıyor. Özellikle tarihi camiler; toplanma, toplantı alanı olarak değerlendirilebilmeli.” dedi. Tohum Otizm Vakfı’ndan Betül Selcen Özer ise, “Özellikle son yerel seçimlerde, siyasiler tarafından engelliler için ‘yaşam köyleri kuralım’ şeklinde söylemler gerçekleştirildi. Bu tarz ilkel yöntemler, dünyada 1930-40’lı yıllarda terk edildi. Bu yöntemler engellilerin şehir hayatında var olmasını değil, şehirden soyutlanmasına sebep olur.” dedi. Benzer bir durumun devlet korumasındaki çocuklar ve gençler için geçerli olduğundan bahseden Hayat Sende Derneği’nden Mehmet Saraç, “Sevgi evleri, çocuk evleri genellikle şehirlerin dışına yapılıyor.

Bu izole ortamda yetişen çocuklar, bu evlerden ayrıldıklarında şehir hayatında uyum sağlamakta büyük zorluklar çekiyorlar.” diye konuştu. Konuşulanlara ek olarak planlanmamış şehirleşmenin gettolaşmaya yol açtığını belirten, Alevi Düşünce Ocağı’ndan İbrahim Bahadır, küçük şehirlerden, köylerden büyük şehirlere göçenlerin; çoğu zaman kendileriyle aynı şehirden, aynı mezhepten olanlarla bir arada yaşamayı tercih ederek gettolar oluşturduğundan; bunun da toplumsal kutuplaşmayı derinleştirdiğinden bahsetti. KAOS GL Derneği’nden Seçin Tuncel, şehirde ayrımcılığa uğrayan LGBTİ+ların “gettoları değil, şehrin tamamını istedikleri”ni söyledi.

“Gettolaşma” üzerine derinleşen atölye, ikinci oturumda sorun ağacı yöntemi kullanılarak sürdürüldü. Temel sorun olan “gettolaşma”ya sebep veren ayrımcılık ve şiddet dilinin yaygınlaşması, sosyo-ekonomik yapının orantısız dağılımı, güvenlik gibi sorunlar listelendi. Listelenen sorunlar arasından, sivil toplumun hangi sorunları çözmede etkili olabileceği ve muhtemel çözümler tartışıldı. Bu tartışmalar iş birliğinin olanakları üzerinde durularak derinleştirildi. Çankaya Kent Konseyi’nden Azime Bilgin ve Yenimahalle Kent Konseyi’nden Atila Çınar, tartışmalara yerel yönetim perspektifini katarak zenginleştirdi. 

The post Meydan Atölye Ankara’da ‘Sivil Toplum ve Şehirlerde Birlikte Yaşamak’ Konuşuldu appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’nin meseleleri üzerine konuşmak, dinlemek, müzakere etmek ve biriktirmek için bir araya gelinen Meydan buluşmaları serisinin bu üçüncü etkinliğinde “Yerel yönetimler eğitimin neresinde?” sorusuna hep birlikte cevap aranacak.

Bu Meydan, eğitim ve çocuk alanında yapılan çalışmaları, bu çalışmaların yerel yönetimlerle ilişkisini, bu alanlardaki ihtiyaçları, öne çıkan ve gelişmeye açık temaları derinlemesine konuşarak, farklı konuları farklı pencerelerden görmeye, birlikte keşfetmeye çalışmak üzere kuruluyor. 

Sivil toplumun toplumsal sorunları sahiplenme, keşfetme, tanımlama, gündeme taşıma, bilgi ve çözüm üretme deneyim ve becerilerini paylaşmak için kurulan üçüncü Meydan etkinliği STK’lar, girişimler, platformlar, akademi, yerel yönetimler gibi tüm paydaşlara açıktır. Etkinlik medya katılımına kapalı olarak gerçekleştirilecektir. Limitli sayıda şehir dışı katılımcıların ulaşım ve konaklama masrafları karşılanacaktır.  

Başvuru formu için tıklayın.

Tarih : 30 Temmuz 2019, Salı

Yer : Boğaziçi Üniversitesi Mezunlar Derneği (BÜMED)

Bebek Mah., Boğaziçi Üniversitesi Mezunlar Derneği, 34342 Sarıyer/İstanbul

Saat : 09.00- 17.00

Bilgi: Katılım durumunuzu, soru ve önerilerinizi ozturk@yada.org.tr adresine e-posta olarak ulaştırabilirsiniz.

NOT: Detaylı program ileriki günlerde paylaşılacaktır.

The post Yerel Yönetimler Eğitimin Neresinde? appeared first on Sivil Sayfalar.

Sivil Toplum kuruluşu temsilcilerinin katılımıyla gerçekleşen etkinliğin açılışında konuşan Rumeysa Çamdereli, Meydan Buluşmaları ile sivil toplumun içine kapanma halini kırmak istediklerini; hem de birlikte çalışabilmenin, işbirliği geliştirebilmenin imkanlarını konuşmak istediklerini belirterek, “Meydan Buluşmaları’nın ilkini Diyarbakır’da bir çevre etkinliği ile yapmıştık. Bunu yaparken de herkesin bir çemberde birbirinin yüzüne bakarak konuşabildiği her görüş ve ideolojiden insanların bir araya gelebilmesinin önemli olduğu düşüncesiyle bu buluşmalar farklı temalarla yapılarak gelenek haline geldi “ diye ifade etti. 

Diyarbakır Görme Engelliler Spor Kulübü Derneği’nden  Mehmet Yüksel 4 defa lise değiştirdiğini ve engelli olmayan bireylerle aynı okullarda okumanın zorluklarından bahsederek kendi deneyimini şöyle ifade etti: “Ben okurken çok sıkıntı çektim öğretmenler bu konuda çok deneyimsizlerdi. Bir sürü sorunla boğuştum ama benden sonra liseme gelen engelli arkadaşlarım rahat etti bir kapı açmış oldum. Bu konuda öğretmenlerin ve arkadaşlarımın bilinç kazanması için sürekli idareye başvurdum ve 2-3 haftada bir belirli konularda seminerler verilmesine vesile oldum. Öğretmenlerim ve arkadaşlarım bilinçlendiler, futbol oynuyorum ve bu konuda ilerlemek istiyorum liseyi henüz bitirdim amacım BESYÖ okumak. 

DOBDER’den Adnan Aksoy; sivil toplum bilincinin henüz tam olarak kazanılmadığını dile getirerek, “Sivil toplum kuruluşlarında altyapı sıkıntısı had safhada, kira, mekan giderlerini karşılayacak bütçe bulamıyoruz. Dernek için bir sekreter istihdam edemiyoruz. İnsanlar derneklere üye olmaya korkuyorlar başkanlık mercisi de genelde bir statü için basamak olarak kullanıyor. Bununla beraber sivil toplum kuruluşları dertlerini anlatmak için kamuda muhatap bulamıyorlar. En temelden sivil toplum nedir? İşlevi nedir? İnsanlara anlatılmalıdır.” dedi.

Kadınların sosyal entegrasyonunun erkeklere göre daha zor olduğunu bu sebeple toplumsal cinsiyet eğitimlerinin çok önemli olduğunu vurgulayan Mersin Sakatlar Derneği’nden Gülcihan Ekinci,”Kadınlar zaten sorun yaşıyor bir de engelli olunca yaşadığı sorunlar daha belirginleşiyor. Engelli kadınlar direkt eve kapatılıyor ve sürekli istismara uğrayacaklarmış gibi davranılıyor. Bu da onları sosyal hayattan tamamen koparıyor.” diye konuştu.

SSPE Diyarbakır Derneği’nden Ercan AKTO da konuşmasında, “Sivil toplum kuruluşlarının en büyük sorunu problemi hak temeline indirgememesidir. Ötekileştirme politikası biz de de var. Aslında Dernekler, STK’lar bireyler için var. Derneklerin ortak mücadele alanı oluşturması lazım. Sivil toplum kuruluşları ülkeler için zenginliktir. Çoğulculuğun, katılımcı demokrasinin göstergeleridir. Bu yüzden sivil toplum desteklenmesi ve geliştirilmesi lazım. Eğer birbirimize engel oluyorsak bu tehlikeli bir noktaya götürür. Bireysel haklarımızı kim gasp ediyorsa ona karşı mücadele etmeliyiz. Devletlerin bize verdikleri lütuf değildir sosyal devlet anlayışının gereğidir. İnsanlara önce bunu anlatmak lazım” dedi. 

Engellilik meselesinde toplumsal cinsiyet etnik meselelerin sorunlarını katmerleştirdiğini ifade eden Görme Engelliler Derneğinden Gurbet Hanım; “Kürdüm kadınım, görme engelliyim ve başörtülüyüm her kimliğimle ayrı ayrı eziliyorum” diyerek toplumsal kabul ve sosyal katılımlarının zorlaştığını ve bu çok kimlikli ezilme halinini yaşam kalitelerini düşürdüğünü belirterek, bu derneklere en temelinden insan hakları eğitimi verilmesi gerektiğini ifade etti. 

Sağlığa erişim hakkında da sorun yaşadıklarını bunun için ortak bir çıkar alanı belirlemelerini ifade eden bazı katılımcılar yaşadıkları hak ihlallerini şöyle ifade etti:

“Ben körüm doktora gidiyorum bana niye gözümün içine bakarak konuşuyorsun diyor ben salak mıyım sesin geldiği yere çeviriyorum yüzümü”

“Çocuğum SSPE hastası doktora gittiğimde alo 182 den randevu alıp gel diyorlar zaten acil olmasa ben 23 yaşında yetişkin bir hastayı sırtıma alıp gelir miyim? Mama yazdırmak için bile sorun yaşıyoruz bir hastaya günde 6 kutu verilecekse 5 kutu yazıyorlar. Dilenci miyiz biz gidip kapı kapı geziyoruz. “

“Sivil toplum nasıl gelişir sorusu bizim için çok lüks bir ihtiyaç. Çocuğuma bir doz ilaç vermek için 230 kilometre yol gidiyorum. Düşünün Muş’ta doktor yok. Sağlığa erişemiyoruz. “

“İnsanlar artık sahte raporlar çıkarıyorlar kendilerine, asıl hak sahipleri mahrum kalıyor bunlarla uğraşmaktan sivil topluma dair iş yapamıyoruz”

“Rehabilitasyon merkezlerinin tek derdi para zihinsel engelli bir çocukla Serebral Palsi hastası bir çocuk nasıl aynı sınıfta aynı eğitimi alabilir. Kimsenin çocukları düşündüğü yok hepsi para tuzağı. Bazı aileler de çocuklarının istismar edilmesine izin veriyor . Çocukları maddi kazanç kapısı olarak görüyorlar.”

 Sivil Toplumda İşbirliği ve işbirliğinin önündeki engeller konuşulurken şu sorunlar dile getirildi :

        *Ülkenin politik durumunun insanları kaygılandırıp kutuplaştırması.

        *KHK ile kapatılan bazı engelli derneklerinden sonra insanların üye olmaya ve bilmedikleri STK’larla çalışmaya korkması.

       *İşini kaybetme korkusu , engelli maaşı gibi faydanılan sosyal yardımlardan yoksun bırakılma korkusu.

       *Sivil toplum bilincinin olmaması .

       *Proje  ve tabela derneklerinin kurulması, derneklerin rant haline gelmesi. 

       *Raporlama çalışmalarının yetersizliği ve muhataplarına ulaştırılmaması sonucunda Sivil toplumun işlevsiz olduğu algısı.

      *İletişim ve dijital kaynakları kullanamama

       * Dernekler arası rekabetin sorunun çözümü değil tıkanmasına sebep olması 

        * Engelli bireylerin eve kapatılarak sosyal haklardan mahrum edilip STK’lardan bihaber olması.

       * Bölge coğrafyasından kaynaklı dil bariyeri ve Sivil toplumdaki tecrübe hiyerarşisi.

       *Sivil Toplum kuruluşlarının giderlerini karşılayamama 

Etkinliğin ikinci bölümünde tespit edilen sorunlar ile ilgili fırsatlar ve çözüm önerileri konuşuldu. Bu gibi toplantıların sayısının arttırılması ve belirli periyotlarda sürekli hale getirilmesi gerektiği ifade edildi. Çözüm önerilerinden biri de üniversite ve okullarda engellilik ve engelli hakları ile ilgili bilgilendirme toplantıları yapılması gerektiği oldu. Ortak amaçlar doğrultusunda ilgili sivil toplum kuruluşları ile bir araya gelmenin önemine vurgu yapılarak, hak temelinde sivil toplum kuruluşlarının kapasite geliştirme eğitimlerine olan ihtiyaç dile getirildi. Birbirinden haberdar olmayan derneklerin çalışmalarını yaygınlaştırarak, etkileşimin arttırılması gerektiği görüşü savunuldu.

The post Meydan Diyarbakır’da “Türkiye’de Engelli Olmak” Konuşuldu appeared first on Sivil Sayfalar.

Meydan Buluşmaları’nın ilki ‘Hepimize ait şehirleri hep birlikte konuşmak için’ çağrısıyla İstanbul’da, ikincisi ise Ankara’da “Mülteci Meselesi Kimin Meselesi?” başlığıyla gerçekleşmişti. Eğitim temasıyla gerçekleşecek bir sonraki ‘Meydan Buluşmaları’nın arama çalışması olarak gerçekleşen atölye geçtiğimiz hafta yapıldı. STK’ların eğitim alanındaki gündemleri, eğitimde problem alanlarının neler olduğu, bu sorunların çözümü noktasında kamunun dikkatini çekecek çözüm önerilerinin ya da modellerin nasıl geliştirileceği ve STK’ların eğitim konusunda iş birliğinin nasıl sağlanacağı sorularına yanıt arandığı atölyeye eğitim alanında çalışan STK temsilcileri katıldı. 

“Sivil Toplum Birbirini Müzakere Edilemez Görüyor”

Meydan Buluşmaları fikrinin nasıl ortaya çıktığını anlatan YADA Vakfı Yöneticisi Pınar Gürer, “2014 yılında kamu yönetimi, yurttaşlar ve sivil toplumun gözünden sivil toplum nasıl görülüyor bunu resmetmek üzere bir araştırma gerçekleştirdik. ‘Sivil Toplumun İtibarı’ dediğimiz bu araştırma sonucunda bizi bugüne getiren dört önemli bulgu saptadık. Bunlardan bir tanesi kamu yönetimi ve yurttaşlar, sivil toplum kuruluşlarını çatışmacı ve müzakere edilemez, etkisiz, iş birliksiz buluyor ayrıca kendi konularına çok kapalı görüyor. Bu konularda STK’lar da hemfikir. Sivil toplum kendi dışındaki sivil toplumu ‘etkisiz, çatışmacı, müzakere edilemez ve iş birliksiz’ görüyor. Bir iş birliği var ama bu iş birliği birbirine benzeyenlerin bir arada olduğu bir işbirliği hatta bunu raporda güç birliği olarak tarif etmiştik” dedi.

“İşbirliği STK’ları Daha Etkili Kılıyor”

Birbirine benzemeyen STK’ların bir arada bulunmadıklarının yanında birbirlerini görmediklerine vurgu yapan Gürer, aynı zamanda birbirlerine her anlamda kapalı oldukları için müzakereden bahsetmenin mümkün olmadığını söyledi. Ayrıca STK’ların kendi ilgilendikleri meseleye fazlasıyla kapalı olmaları nedeniyle kendi meselelerini tam olarak göremediklerini belirten Gürer, “Mesela mülteci meselesiyle ana meselesi mülteciler olan sivil toplum kuruluşları ilgileniyor. Halbuki birçok alanda çalışan sivil toplum kuruluşunun bu konuda elini taşın altına koyması gerekir. Eğitim de herkesi ilgilendiren konulardan bir tanesi. Biz de bu bulgulardan yola çıkarak iki model tasarladık. Sivil Sayfalar ve Meydan Buluşmaları. Sivil toplum kuruluşlarını nasıl etkili hale getiririz? STK’lar toplumun kararlarını, kanaatlerini ve karar vericileri nasıl daha fazla etkilerler? Bu etkiyi nasıl arttırırız, işbirliğini nasıl arttırırız, daha müzakere edebilir bir sivil toplum anlayışının inşasına nasıl katkıda bulunabiliriz? YADA olarak dertlerimiz bunların etrafında dönüyor. Sivil Sayfalar bunun online bir mecrası. Meydan Buluşmalarıyla da Sivil Sayfalar’ın fiziki versiyonunu yapmaya çalışıyoruz. Meydan’ın bir sahibi yok. Meydan eşitlerin bir arada olduğu bir yer.  YADA olarak Meydan’da çalıştığımız konuların temsilcisi değiliz. Mesela eğitim bizim bir konumuz değil. Bu konunun konuşulması için sivil toplum dünyasının buluşma alanı Meydan. Çünkü işbirliğini sağlayacak şeylerden bir tanesi STK’ların kendi ontolojisini bir kenara bırakıp sadece çalıştığı meselenin sınırlarında kalarak, işbirliğine imkan yaratmak. İşbirliği de çok önemsediğimiz bir şey çünkü işbirliği, STK’ları kararları ve kanaatleri etkileme noktasında daha etkili kılıyor” şeklinde konuştu.

“Otizmli Bireylerin Uğradığı Ayrımcılık Daha Derin”

STK’lar arası işbirliğinin olumlu sonuçlar doğuracağı yönünde kanaat bildirilen atölyede, Tohum Otizm Vakfının da içinde bulunduğu otizm alanında çalışan 22 STK iki sene süren bir çalışmadan sonra Türkiye’de otizm konusunda yapılması gerekenleri nasıl bir eylem planı haline geldiği konuşuldu. Hazırlanan ‘Otizm Eylem Planı’ çerçevesinde devlet tarafında gerçekleşen müzakereler neticesinde, devletin artık bir ‘Otizm Eylem Planı’ olduğunu dile getiren Tohum Otizm Vakfı Genel Müdürü Betül Selcen Özer, “Çalışmalarımız devlet tarafında kabul gördü. Otizm Eylem Planı çalışmalarını yaparken otizm alanında çalışan STK’larla bir iç tartışma yaptık. Şimdi düşününce bir dış çembere daha gitmemiş olmamızı önemli bir eksiklik olarak görüyorum.  Otizm alanında çalışan ve farklı görüşlerden STK’lar olarak hepimiz aynı noktaya odaklandık ama farklı alanlarda çalışan diğer STK’ları da işin içine dahil etseydik farklı bir perspektif, farklı bir çalışma ortaya çıkabilirdi” şeklinde konuştu. Engellilik alanında otizmli bireylerin başka bir ayrımcılığa maruz kaldığına dikkat çeken Özer, “Sınıfta imza toplanıp görme yada bedensel engelli bir öğrencinin çıkarıldığına şahit oldunuz mu? Oysa ki otizmli bireyler için durum çok farklı…Veliler çok kolay imza toplayıp otizmli bir çocuğun eğitim hakkında engel olabiliyor. Engelli alanını düşündüğümüzde otizmli bireylerin uğradığı ayrımcılık çok daha kesin ve derin…Bizim de temel derdimiz bu aslında” dedi.

“Grupların Kendi Gençliğine Ulaşma Oranları % 10 Bile Değil”

Atölye kapsamında STK temsilcileri Türkiye’de eğitim alanındaki sorunlara telefonlarıyla katıldıkları interaktif bir ortamda başlıklar açtılar. Ortaya çıkan başlıklar üzerinden bir değerlendirme yapan İstanbul Düşünce Vakfı’ndan Erol Erdoğan ortaya çıkan başlıkların büyük  çoğunluğunun eğitim felsefesiyle ilgili olduğuna dikkat çekti. Eğitimin ‘makbul vatandaş’ yetiştirme yönüyle ilgili başlığını değerlendiren Erol Erdoğan, “Bir okuldaki eğitimi devletten özgürleştirip, bağımsızlaştırıp mesela okul aile birliğine versek, nasıl bir eğitim ortaya çıkar? Daha iyi bir eğitim ortaya çıkmaz. Veya bir sivil toplum kuruluşları birliğine eğitim işini versek, daha tehlikeli bir eğitim anlayışı da çıkabilir. Dolayısıyla buradaki sorun; bireylerin, toplumun, devletin eğitime nasıl bir anlam yüklediğine yani eğitim felsefesine bakmamız gerekiyor. Eğitimin birincil amaçları ve ikincil amaçları diye bir ayrım yapmamız gerektiğini düşünüyorum. Eğitimin birincil amaçları; soran, araştıran, konuşan, bakan gören, tartışmayı ve aramayı bilen, bulmayı bilen, merak duygusunun peşinde koşan bir insan yetiştirmektir. Türkiye’de hem devlet hem STK’lar eğitimin ikincil amaçlarına yönelmiş durumdayız. Dindarlar dindar nesil yetiştirmenin, Kemalistler de kemalist nesil yetiştirmenin derdine düşmüş durumda. Oysa yapılan araştırmalar gösteriyor ki Türkiye’deki ideolojik grupların kendi gençliğine ulaşma oranları % 10 bile değil. Biz devlet, toplum, birey ve STK’lar olarak eğitimin birincil amacına odaklanmalıyız. Onu başarmadan ikincil amaç olan ‘iyi insan’ veya yeteneğinin gereğini yapan insan yetiştiremeyiz. Bunun için eğitimi yeniden tanımlamak ve yeniden felsefesini konuşmak durumundayız” şeklinde konuştu.

“Sivil Toplum Haberciliği Yapıyoruz”

Sivil toplum dünyasının içe kapanma halinin aşılması için Sivil Sayfalar’ın önemli bir mecra olduğuna dikkat çeken Sivil Sayfalar Yayın Danışmanı Emine Uçak, “Sivil toplum dünyası toplumun sorunlarını bilgisi, tecrübesi ve birikimi sayesinde çok iyi tespit ediyor. Ama bunu kamuya ulaştırmada, etki yaratma meselesinde ve topluma anlatma konusunda sorunlar yaşıyor. Sivil toplumun etkisini, gücünü artırmak ve tecrübesini görünür kılması gereken bir zamandayız. Sivil toplumun ortaya koyduğu raporlar ve araştırmalar var. Ama artık insanların değil rapor haber okumaya bile tahammülleri yok. Bu yüzden de içeriklerin daha anlaşılır, hikayesi olan bir forma dönüşmesi noktasında Sivil Sayfalar var. STK’ların çalışma takvimlerine, etkinliklerine ve duyurularına yer verdiğimiz Sivil Takvim bölümümüz var. Sivil Sayfalar’da sivil toplum haberciliği yapıyoruz. Yurttaş gazeteciliği, hak gazeteciliği konuşulan alanlar ama sivil toplum haberciliği Türkiye’de yeni yeni konuşulan bir alan. Bunu Türkiye’de kavramsallaştırmaya çalışıyoruz.” dedi.

“Sivil Sayfalar, Sivil Toplumun Veri Bankası”

Eğitimle ilgili haber yaparken eğitim konusunda çalışan STK’ların birbirlerinden ve çalışmalarından haberdar olmalarını sağlayacak içerikler oluşturmaya çalıştıklarını belirten Uçak, “Sivil Sayfalar haberciliğinin öğretici bir yanı var. Aynı meseleler etrafındayız ama birbirimizden ve çalışmalarımızdan haberimiz yok. Bu yüzden içeriklerimizin özgün, farklı perspektif ve  kurumları bir araya getiren çoğunlukçu bir yapıda olmasına özen gösteriyoruz. Sivil Sayfalar farklı illerde bir muhabir ağı da örgütlemeye çalışıyor. STK’ların sadece duyuru ve bilgilerinin dışında sivil toplumun da içerik üretmesini ve köşe yazılarıyla destek vermesini de önemsiyoruz. Gündeminize aldığınız konunun tartışılması, dosya haberinin yapılması ya da analizinin yapılmasını istediğiniz konuları bize ulaştırmanız bu anlamda çok önemli. STK’ların yetişmiş ve uzmanlaşmış aktörlerinin görünür olmasını istiyoruz. Sivil Sayfalar’da bunu yapıyoruz. Yaklaşık 5 bin özgün içeriği olan online haber ağımızda STK başlığımız var ve sivil toplum dünyasını ilgilendiren haberlere oradan ulaşabiliyorsunuz. Bu anlamda Sivil Sayfalar’a sivil toplum dünyasının veri bankası diyebiliriz” şeklinde konuştu.

Türkiye sivil toplum dünyasının, siyasetin dayattığı kutuplaşmayı kabul etmeyen, müzakere kültürünü ortaya koyan bir perspektife ihtiyacı olduğu söyleyen YADA Vakfı Kurucusu Mehmet Ali Çalışkan, “STK’ların rolleri nedir, toplumsal ve kamusal hayattaki faydaları nerededir? Bu soruları sorduğumuzda kimliğinden ve konusundan bağımsız STK’ların üzerinde anlaştığı bazı kavramlar var. Bir tanesi keşfetme becerisi. Toplumsal ve çevresel sorunları sivil toplum kuruluşları keşfediyor. Kız çocuklarının okula erişim konusunu, inancı nedeniyle eğitime erişememe konusunu ve engellilerin kente erişim konusunu STK’lar keşfediyor ve kamu yönetiminin önüne çözülecek problemler olarak koyuyorlar. Yani bir grup engelli ortaya çıkıp kendilerinin şehre erişemediğini bize söylemeseler, biz onu bir sorun olarak alıp çözülecek bir konu haline getirmeyiz. Kamu yönetimi de getirmez, getirmiyordu nitekim” diyerek devam etti.

“STK’lar Birbirlerine Karşı Yüksek Duvarlar Örüyor”

Türkiye’de sivil toplum dünyasının sorunları keşfetme konusunda çok becerikli olduğuna dikkat çeken Çalışkan, “STK’lar Türkiye’nin neredeyse bütün konularında ortaya bilgi koyuyor ve sorunu keşfediyor. Bundan sonraki aşama sivil toplum dünyasının keşfettiği sorunu görünür kılmakla ilgili. Bir meseleyi görünür kıldığımızda o meselenin çözümü için sorumluları harekete geçirebiliyoruz. Keşfettik, görünür kıldık ve harekete geçirmeyi sağladığımızda kamu yönetimi ile toplumla bağımızı kurmayı başardığımızda, kamu yönetimi ve toplumdan ‘Peki ne yapılmalı?’ sorusuyla karşılaşıyoruz. Burada da sivil toplumun üçüncü rolü ortaya çıkıyor. Bir politika önerme ve model geliştirme. Esas mesele aslında burada başlıyor. Çünkü politika önermek bir model önermek konusu kamu yönetiminin gündemine girmek ve kamunun gündeminde konuyu öncelikli sıralara taşımakla ilgili. Kamu yönetiminin gündemine girme konusunda da sivil toplumun bir kesimi öbür kesiminden daha başarılı oluyor. Sivil toplum burada işlevsizleşiyor ve felce uğruyor. Sivil toplum dünyası olarak kendi aramızda müzakereci ve demokratik bir kültürü geliştiremediğimiz için felce uğruyoruz. Bunun sebebi de içe kapanma ve konuya kapanmadır. Bir kimliğe kendini yakın hisseden STK’lar kendi dünyalarını oluşturuyorlar ve diğerlerine karşı yüksek duvarlar örüyor ve geçişkenliği kaybediyorlar” dedi.

“Karşılaşmayı Tanışmaya Çevirmeye İhtiyacımız Var.”

Kimliğe kapanma konusu için de aynı sorunların söz konusu olduğunu belirten Çalışkan, “Mesela Aleviler kendi kimliklerini kapanıyorlar ve cemevlerinin ibadethane olarak kabul edilmesi talebinde bulunuyorlar. Alevi olmayanlar onların bu talebini görmüyorlar çünkü orada bir temas yok. Oysa ibadethane ve ibadet özgürlüğü talep etmek, Türkiye’de vaktiyle Sünni Müslüman kimliğinin çok tecrübe ettiği bir şeydi. Alevilerin şehirde ibadethane talep etmesi ile engellilerin şehirde engelliler için yol talep etmesi arasında hiçbir talep farkı yok. İki farklı yurttaş iki farklı talep dile getiriyor ve bu ikisi arasında bir ilişki var. Ama biz bir ilişki yokmuş gibi davranıyoruz” dedi. 

Sivil toplum dünyası olarak içe ve kimliğe kapanmanın önüne geçmek için konu olarak ve kimlik olarak birbirine benzemeyenlerin karşılaşmasına ihtiyaç olduğuna dikkat çeken Çalışkan, “Karşılaşmayı tanışmaya çevirmeye ihtiyacımız var. Bunu bir konuşma haline getirmeye, bir tartışma kültürü çıkarmaya ve işbirliği kültürünü ihtiyacımız var. Burada bir araya gelenlerin bir kısmının birbiriyle bir iş kültürü henüz gelişmiş değil. Birbirine benzeyenlerin yaptığı bir güç birliğinden bahsetmiyorum, benzemeyenlerin arasında bir konu etrafında yürüttükleri bir işbirliği girişimlerinden söz ediyorum. Bizim bugün burada toplanma kriterimiz şu olsun; kendimi ifade etmekten ve ötekini dinlemekten öteye geçmeyen bir tutum ortaya koyalım. Yani kendi pozisyonumuzu fikrimizi ortaya koyalım, ötekini dinleyelim. Çünkü bize benzemeyenlerin söylediklerini sindirmeye oturup onun hakkında düşünmeye ihtiyacımız var. Sivil toplum dünyasının birbiriyle işbirliğinin imkanlarını konuşalım” şeklinde konuştu.

The post Meydan Atölye’de Eğitim ve İş Birliğinin Olanakları Konuşuldu appeared first on Sivil Sayfalar.

1.  Farklı çalışma alanlarındaki sivil toplum kuruluşlarını bir araya getirmesi, bu da alan geçişlerini görebilmeyi sağladı.
2.  Kendine benzemeyen ve söylediklerine güçlü itirazları olan yerlerle bir araya gelmek.
3.  Yeni yöntemlerle neler yapabiliriz konusunda etkin karşılaşmayı sağlamak” diye konuştu.

Farklı Kurumlar, Ortak Meseleler…

Katılımcıların birbirleri ile tanıştıkları açılış etkinliğinden sonra ‘Mülteci Meselesi Kimin Meselesi?’ başlığında katılımcıların mülteci çalışmalarındaki  deneyimleri paylaşıldı.

İnsan hakları aktivisti Ayşe Özlem Ekşi; mülteci meselesinin çok boyutlu olduğunu dile getirerek, “İşin uluslararası boyutu, iç siyaset politik boyutu, insan hakları boyutu var; sivil toplum açısından farklı, kamudan baktığımızda farklı. Yürüttüğümüz projeler kapsamında aynı gün içerisinde kaymakamla, belediye başkan yardımcıları ile, bürokrasi ile; bir yandan sivil toplum kuruluşları ile, uluslararası örgütlerle ve mülteciler ile temasa girip birbirinden çok daha farklı ihtiyaçları ve perspektifleri gözlemleme imkânı buluyorum. Gözlemlediğim en önemli sorun koordinasyon sorunu. Etkileşim çok az, iletişim çok az, koordinasyon çok sorunlu olduğu için ve herkesin elinde bulunan veriler açıklıkla paylaşılmadığı için sürekli mükerrer faaliyetler ve yardımlar dillendiriliyor. Sivil toplumun kendi arasındaki etkileşimin de dönemsel olarak zayıflaması ve güçlenmesi de ayrı bir mesele. Göçmen toplumun sivil topluma katılımı, mültecilerin kendini ifadesi bambaşka bir boyut, kamuda politik katılımları ayrı bir boyut bütün bunlar hem kamunun hem sivil toplumun hem de mültecilerin kendi inisiyatiflerinin etkin olması, iletişimin sağlanması, koordinasyonun güçlenmesi ile gelişecek.’ dedi. Mavi Kalem Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği’nden Arzu Karacanlar da konuşmasında, “Mülteciler yararlanıcı olarak projelerde yer alırlar. İlk defa burada mültecilerin sadece yararlanıcı değil, toplumda yaşayan bireyler de olduklarının vurgulandığını gördüm ve çok mutlu oldum.” dedi.

İzmir merkezli Uluslararası Yardımlaşma ve Entegrasyon Derneği’nden Muhammed Abdullatif Alsairavan, medyada Suriyelilerle ilgili olumsuz algı oluşturacak yayınlardan duyduğu üzüntüyü ifade ederek, “‘Suriyeliler olarak bizler keyif için değil zor durumlardan geldik. Mültecilerin yük geldiğinin farkındayız. Bir mülteci olarak şöyle bir problem yaşıyorum, hepimiz yaşıyoruz aslında ve bunun için bir şey yapabilir miyiz merak ediyorum. Bu da bizimle ilgili çıkan; yardım parası aldığımız, okullara sınavsız girdiğimiz gibi söylentiler.’ dedi.

Suriyeli Hanımlar Derneği Başkan Maaisa Said de, sadece Suriyeli kadınlara hizmet verdiklerini, hizmetlerinin arasında psikolojik destek, sosyal destek bölümü (aile huzuru, Türkçe kursu) sosyal uyum kursları olduğundan bahsetti. Said, dernek ile ilişki içerisinde olan 4000 kişi ile yaptıkları çalışma sonucu kadınların %56’sının eğitimli olduğunu ve kendi ayakları üzerinde durmak istediklerini; bu nedenle kendi işlerini açabilmeleri için mikro kredi verdiklerini anlattı. Türkiyeli ve Suriyeli sivil toplum kuruluşlarının bir arada çalışması ile sürdürülebilirliğinin sağlanacağını belirten Said kendi dernekleri özelinde de başka Türkiyeli dernekleri ile çalışmak istediklerini ve iş birliklerine açık olduklarını belirtti.

Açık meydanda tartışmalar çözüm önerileri ile son boldu

Etkinliğin son bölümünde katılımcıların önerileri ile belirlenen konu başlıkları ile açık meydanlar kuruldu ve konu başlıkları tartışıldı.

Birinci grup, dil bariyeri konusunu ana dilde eğitim ve entegrasyon-uyum başlığı ile ele aldı. Türkiye’nin mülteci politikalarının konuşulduğu bölümde, sosyal sivil hayata katılımın mevcut durumu  ve nasıl olması gerektiği tartışıldı. Uyum denilen kavramın tek yönlü olmaması gerektiğinin vurgulandığı tartışmada, ‘bir arada yaşam’ ifadesinin daha doğru bir kavram olduğu ve bunun öğrenilen bir süreç olduğunun altı çizilelerek bunu hayata geçirecek projelere ihtiyaç olduğuna dikkat çekildi.

Bir diğer grup nefret söylemi ve ‘neden sosyal uyumu sağlayamıyoruz?’ sorusunu tartıştı. Kalıcı olmaları ile yüzleşememe, misafir/geçici koruma altında olunması yerel halkın kabullenememesine ve nefret söylemlerinin sürekliliğine neden olabileceği konuşuldu. Bu noktada da temelin aslında bilgi eksikliği ve doğru bilinen yanlışlar olduğu yinelendi. Çözüm önerilerinde; yerel seçim sürecini etkileyecek bir kampanya oluşturmak, meydan etkinliğinin çıktılarını sadece sivil toplumla değil devlet kurumları ile paylaşmak, ders kitaplarında ayrımcılık karşıtı bölümlerin olması için adım atmak, temel olarak Türkiyelileri sosyal uyuma katmak, platformlar üzeri bir sosyal medya kampanyası yapmak vardı. Mülteci kalıbından çıkıp iş arkadaşı, komşu, yol arkadaşı gibi bakılabildiğinde normalleştirme sürecine girileceğinin ve bunun fayda sağlayacağına değinildi.

3. grupta, engelli Suriyeli çocukların rehabilitasyon merkezlerine erişimleri, bu hizmetten yararlanamıyor olması ile sığınma evlerine erişemeyen mülteci kadınların sorunları tartışıldı. Sivil toplum kuruluşlarının fon sağlayıcılardan fon alıp sonrasında ise hizmeti tam sağlamadıkları yarım bırakıldığı gözlemleri paylaşıldı. Mülteci konusunun tek başına ele alınmasının doğru olmayacağı, daha önce gerçekleştirilmiş ayrımcılıklarla ortak noktalarının olduğu ve her şeyi kapsayan bir mücadelenin yürütülemeyeceğine değinildi. Sağlık konusunda sivil toplum arasında bilgi aktarımını sağlayabilecek bir raporlama yapılması çözüm önerisi olarak dile getirildi.

Dördüncü grupta mültecilerin istihdamı, uluslararası mülteci politakaları ve göç alanında bilgi üretimi konuları konuşuldu. Çalışma iznini iş verenlerin bürokratik nedenlerden dolayı genelde almak istemediği belirtilerek, istihdamın artması için özel sektöre vergi indirimine gidilebilir önerisi getirildi. Suriyelilerin seyahat hakkıyla ilgili yaşadıkları sıkıntıların istihdam konusuna da olumsuz etki ettiği vurgulandı. Seyahat hakkının önlenmesinin istihdama ket vurması konu edildi. Akademide ve sivil toplumda her kurum her fona erişemediği, bu alanda eşitsizlikler olduğu vurgulandı.Bilgi üretimine sivil toplumun araştırmacı vasfı ile katılamaması ve araştırmaların etik kurallara uygun olarak yapılması ve araştırıcıların güvenliğinin  sağlanmasının önemine işaret edildi.

Bir diğer grup, iş birliği ve ortak çalışmalar üzerine konuştu. Mülteci meselesi diyalog eksikliğinin ve işbirliği kurulmasının sorunlu olduğu mesele olarak nitelendirildi. Hem sivil toplumun kendi içinde hem de devletle kurmaya çalıştığı ilişkilerin önünde engeller olduğu konuşuldu. ‘Bazı ağlara girmek zor, nasıl aşabiliriz’ sorusuna cevap arandı. Sahada ise daha çok yan yana olmaya ihtiyaç var özellikle insani yardım kuruluşları ile kapasite geliştirici kuruluşların bir arada olması aslında birlikteliğin ilk adımı olabilir; tematik geçişkenliğe de ihtiyaç var örneğin insani yardım kuruluşları çalışmalarına kadın çalışmaları gruplarının da katılması ve toplumsal cinsiyet perspektifinden konuya müdahil olması önerisi getirildi. Bir araya gelme etkinliklerinin yerelde daha etkili olabileceği konuşuldu. Almanya’da yaşamış bir katılımcı bir Facebook grubu ile birçok sivil toplum kuruluşlarının bir araya geldiği deneyim paylaşımı yapıldığını aktardı. Böyle bir topluluk örneğinin Türkiye’de kurulması önerisi getirildi ve sonrasında tüm grupların tartışmaları paylaşılırken de mümkünlüğü üzerine görüş bildirildi.

Etkinlik, grup tartışmalarında konuşulan konuların ve çözüm önerilerinin tüm katılımcılarla paylaşılması ile sona erdi.

The post Meydanda Mülteci Meselesi appeared first on Sivil Sayfalar.

Mültecilik alanında yapılan çalışmaları birlikte konuşmak, bu alanlardaki ihtiyaçları birlikte tartışmak ve bir arada yaşamın nasıl mümkün olabileceğine dair tartışmalar yürütmeyi hedefliyoruz.

Katılımcı kuruluşların birbiriyle tanışmaları için alan oluşturacak, bir arada yaşam tahayyüllerimizi, gerçekliklerimizi konuşacağız. “Açık Meydan”lar kuracak, mülteciliğe dair öne çıkan ve gelişmeye açık temaları daha derinlemesine konuşacak, farklı konuları farklı pencerelerden görmeye, birlikte keşfetmeye çalışacağız.

Sivil toplumun toplumsal ve çevresel sorunları sahiplenme, keşfetme, tanımlama, gündeme taşıma, bilgi ve çözüm üretme deneyim ve becerilerini paylaşmak için kurduğumuz ikinci Meydan Buluşmaları etkinliğinde sizleri de aramızda görmeyi çok isteriz.

Tarih: 13 Kasım 2018 Salı

Mekan: Ankara Plaza Hotel

Adres: Kavaklıdere Mah,Bestekar Cad.,No:5 , 06680, Ankara

Son başvuru tarihi: 5 Kasım

Sorularınız için ozturk@yada.org.tr adresi ile iletişime geçebilirsiniz.

ETKİNLİK PROGRAMI

09.30 – 10.00 Kayıt

10.00 – 10.15 Giriş

10.15 – 11.15 Tanışma

11.15 – 11.30 Ara

11.30 – 13.00 Ana Oturum / Deneyim paylaşımları

13:00 – 14:15 Öğle Yemeği

14.15 – 15.45 Açık Meydan*

15.45- 16.00 Ara

16:00 – 16.30 Kapanış

*Açık meydan oturumunu farklı tematik alanlarda mültecilik konusunda yapılan çalışmaların tartışıldığı, bu alanda öne çıkan ve geliştirilmeye açık temaların tartışıldığı eş zamanlı oturumlar olarak tasarladık.

The post ‘Mülteci Meselesi Kimin Meselesi?’ Birlikte Konuşmak İçin Meydan’a Gelin appeared first on Sivil Sayfalar.