O kadınlardan biri, doktorunun biyopsi sırasında kendisine “Seks yaparken ağlamadın, şimdi de kapa çeneni” dediğini söyledi.

İngiliz Daily Telegraph gazetesinin haberine göre, kadınları cesaretlendiren Hırvatistan’da Meclis kürsüsünde bir kadın milletvekilinin yaptığı konuşmaydı.

Ivana Nincevic-Lesandric, kürsüde düşük yaptıktan sonra gittiği hastanede yaşadığı ağrılı kürtaj deneyimini anlattı.

“Kollarımı ve bacaklarımı bağladılar ve kürtaja başladılar. Hayatımın en zor 30 dakikasıydı ve her saniyeyi hatırlıyorum” diyen milletvekili, erkeklerin çoğunlukta olduğu Meclis’e şu soruyu yöneltti:

“Bu durumu değiştirmeyi düşünüyor musunuz ve ne zaman?”

‘Doktor ağladığım için beni şımarık olmakla da suçladı’

Hırvat siyasetçinin tedavi gördüğü hastane, suçlamaları reddetti.

Ancak bu olay sonrası, ülkedeki yüzlerce kadın, jinekolog ve ameliyat koltuğunda yaşadıkları acılı ve aşağılayıcı deneyimleri paylaşmaya başladı.

Bir sosyal medya kullanıcısı, doktorunun biyopsi sırasında kendisine “Seks yaparken ağlamadın, şimdi de kapa çeneni” dediğini yazdı.

Bir başka kadın da, “Ellerimi, bacaklarımı ve başımı tuttular. Doktor ağladığım için beni şımarık olmakla da suçladı” dedi.

Hırvat ebeveyn hakları kuruluşu RODA, bu ve benzeri 400 tanığın hikayesini derledi.

Hak savunucuları da bu hikayeleri, Hırvatistan’daki pek çok şehrin sokaklarında sesli okudu. Sağlık Bakanlığı’na da bu metinlerin bir kopyası gönderildi.

Haberin tamamı için tıklayınız.

The post Balkan Ülkelerinde Kadınlar Jinekolog Travmalarını Anlatıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Natalie Portman *

Biraz arzudan bahsedelim. Bir süredir kültürel bir değişime ilişkin bazı yakınmalar duyuyorum. Belki siz de duymuşsunuzdur. Bazı insanlar bu hareketi Püritenci ya da Viktorya Dönemi değerlerine dönüş olarak nitelendiriyor, bazılarıysa muhafazakârlık olarak. Yani erkeklerin narin, kırılgan kadınların etrafındayken cinsel içerikli sözler sarf etmedikleri ve kaba davranmadıkları bir dönem. Bu insanlara şöyle bir sözüm var:

İçinde yaşadığımız sistemin kendisi püriten. Belki erkekler her istediklerini yapabiliyor ve söyleyebiliyorlar ama kadınlar bunu yapamıyor. Mevcut sistem kadınları taleplerini, isteklerini, ihtiyaçlarını dile getirmekten, kendi arzularının peşine düşmekten alıkoyuyor. Size biraz kendi deneyimlerimden bahsedeyim:

Rol aldığım ilk film olan “Leon: The Professional”ı çekerken 12. yaşıma sette girdim. Bir tetikçiyle arkadaş olan ve yozlaşmış bir polisin öldürdüğü ailesinin intikamını alma hayalleri kuran küçük bir kızı canlandırıyordum. Hikaye ilerledikçe, karakter eşzamanlı olarak kendi kadınlığını, tutkularını ve sesini keşfediyordu. Hayatımın o noktasında, ben de kendi kadınlığımı, tutkularımı ve sesimi keşfediyordum.

ON ÜÇ YAŞINDA ONLARCA TACİZ MESAJI

Film gösterime girdiğinde ve oyunculuğum insanlara ulaştığında 13 yaşındaydım ve çok heyecanlıydım. Heyecan içinde bir hayranımdan gelen ilk e-postamı okumaya başladım. Bir adam bana, bana ilişkin tecavüz fantezisini anlatan bir mail atmıştı. Yerel bir radyo programında yasal olarak seks yapabileceğim tarih olan 18. yaş günüm için bir geri sayım başlatılmıştı. Sinema eleştirmenleri göğüslerimin belirginleşmesinden bahsediyordu. Çabukça anladım ki; ben 13 yaşında bir kız çocuğu olsam bile, kendimi cinsel olarak ifade ettiğim anda, müthiş rahatsız olmama rağmen, erkekler vücudumu metalaştıracak, üzerinde tartışmalar yürütme hakkına sahip olacak, ben ise kişisel güvenliğimi yitirecektim.

Hızla davranışlarımı duruma uyarladım. Basit bir öpüşme sahnesi dahi içeren her rolü reddetmeye başladım. Verdiğim röportajlarda da bu tercihim hakkında açık biçimde konuştum. ‘Kitap kurdu’ olan, ‘ciddi’ bir imaj çizmeye çalıştım; buna uygun biçimde giyinmeye başladım ve tipik olarak ‘elegan’ (seçkin) diye tanımlandım. Tutucu, muhafazakâr, çalışkan ve ciddi bir imaj inşa ettim ve böylece vücudumun bana kalacağını, güvende olduğunu, sesimin duyulacağını umdum.

13 yaşında kültürümüzün bana verdiği mesaj açıktı. Vücudumu kapama ve kendimi ifade edebileceğim işleri reddetme ihtiyacı hissetim. Böylece, dünyaya saygı uyandıran biri olmak istediğim mesajını gönderecektim. Kendimi ifade ettiğimde aldığım tepkilerin hepsi (vücudum hakkındaki küçük yorumlardan daha ciddi tehditlere kadar) ve yaratılan cinsel terör ortamı, davranışlarımı (sürekli biçimde) denetim altına almama yol açıyordu. Doğrudan bir taciz ya da saldırıya uğramasa bile her kadın, yaratılan bu atmosferde korkar ve davranışlarını kısıtlar.

KADINLAR TEHDİT VE BASKI ALTINDA

Ne itibarım ne de fiziksel güvenliğim hakkında korkmadan, istediğimi giydiğim, söylediğim, tutkularımı istediğim gibi ifade ettiğim bir dünya… İşte o dünya kadınların tutkularının, cinselliklerinin özgüce ifade edildiği bir dünya olurdu. İnşa etmek istediğimiz dünya o, “püriten” dünyanın tam tersi.

Okuldan bir arkadaşım bazen şu espriyi yapardı; “bazen bir adamı öpmek, niye öpmek istemediğini açıklamaktan daha kolay oluyor.” Hepimiz buna gülerdik ama aslında mesaj açıktı. Canımız ne istiyorsa onu yapamıyorduk; adamı gücendirmekten, incitmekten, rahatsızlık yaratmaktan ziyadesiyle endişe ediyorduk.

Kızlar olarak zamanımızı kendimizi daha çekici göstermek için harcayacak şekilde sosyalleştiriliyorduk. Saçımız, makyajımız, vücutlarımız… En iyi poz verdiğimiz açıları öğreniyorduk. Erkekler bize neyi beğendiklerini, neyi beğenmediklerini söylüyordu. Onların gözlerinden kendimizi görebiliyor ve davranışlarımızı isteklerine göre şekillendiriyorduk. Ve çoğu zaman kendimizin ne istediğini sormayı unutuyorduk. Onların ne istediğine o kadar takılmıştık ki, kendimizin ne istediğini bilemiyorduk bile.

Yeni dünyamızı, “onların” ve “bizim” diye ayırmamayı öneriyorum. Bir başkasının tutkularını da dikkate almak kötü bir şey değil. Hatta bu bir çeşit empati kurma yolu. Ancak bu değerlendirmenin karşılıklı olması ve insanın kendi isteklerini ortadan kaldırmaması gerekiyor.

Bu devrimi gerçekleştireceksek bir yol önermek istiyorum: Açıkça ve yüksek sesle bağıralım, “Benim istediğim bu! Benim ihtiyacım olan bu! Benim arzuladığım bu!” Ancak böyle kendi arzu ve isteklerimize kavuşabiliriz. Her cinsiyetten herkes, gelin birlikte, ortaklaşa biçimde, herkesin rızasıyla, tutkularımızı, heyecanlarımızı kısıtlanmadan ifade edebileceğimiz ortak bir alan yaratalım. Bu bir tutku devrimi olsun.

* Yazının Medium sitesinde yayınlanmıştır. (Çeviren: İdil Karşıt)

Kaynak: https://www.gazeteduvar.com.tr/kultur-sanat/2018/02/05/natalie-portman-arzunun-o-belirsiz-oznesi/

The post Natalie Portman: Arzunun O Belirsiz Öznesi appeared first on Sivil Sayfalar.

Hollywood, geçtiğimiz aylarda ünlü yapımcı Harvey Weinstein hakkındaki taciz ve tecavüz iddialarıyla çalkalanmış, daha sonra sosyal medyada “#MeToo” (Ben de) etiketiyle bir sosyal kampanya yayılmıştı.

TIME dergisine göre bu kampanya, “buz dağının görünen kısmıydı.”

‘On yıllardır görülmemiş bir hızla yayıldı’

Amerikan NBC televizyonuna konuşan TIME’ın editörü Edward Felsenthal, “Bu, on yıllardır görülmemiş türden, çok hızlı büyüyen bir sosyal değişim hareketi” dedi.

Bu hareketin birkaç kadının öne çıkması, ardından da yüzlerde kadın ve erkeğin cesaretle harekete geçmesi sayesinde geliştiğini de sözlerine ekledi.

Dergi her sene Yılın Kişisi’ni, okurlarının kullandığı oyların ardından editörlerine seçtiriyor. Siyasi liderler gibi toplumsal hareketler de seçilebiliyor.

Lidersiz bir hareket

TIME Editörü, bu yılki kararını şöyle açıklıyor:

“Hareket herhangi bir lideri olmayan, tek bir inanç ya da görüş altında buluşmayan farklı geçmişlerden kadınları bir şemsiye altında topladı.

“Bu başkaldırı bir gecede patlak vermiş gibi durabilir ama aslında yıllardır, on yıllardır, hatta yüzyıllardır patlamayı bekleyen bir bombaydı.”

Dergi, kapağında farklı cinsel taciz türlerine maruz kaldığını söyleyen, farklı dünyaları ve hikayeleri olan kadınların bir arada olduğu bir fotoğrafa yer verdi.

Sadece ünlüler yok

Fotoğrafta sadece iki ünlü isim göze çarptı: Weinstein’ın tacizine uğradığını iddia eden ilk kadınlardan ünlü oyuncu Ashley Judd ile eski bir DJ’e açtığı taciz davasını kazanan genç pop yıldızı Taylor Swift.

Meksika’da çilek toplayıcılığı yapan 42 yaşındaki Isabel Pascual (ismi değiştirildi), Kaliforniya eyaletindeki Sacramento’da lobicilik faaliyetleri yürüten 40 yaşındaki aktivist Adama Iwu ve Uber’in eski CEO’su Travis Kalanick’ı tacizle suçlayan ve iddialarıyla istifaya zorlayan 26 yaşındaki Susan Fowler, kapakta yer alan diğer isimler.

Ancak TIME kadınların hareketini onurlandırmak için sadece kapağına almakla kalmadı, bir de interaktif internet sayfası hazırladı. Çoğu kadın birçok ismin fotoğrafları, hikayeleri ve mesajlarına burada yer verildi.

Bazı kadınlar ise isimlerini açıklamak ve yüzlerini göstermek istememelerinin nedenlerini de paylaştı.

TIME Geçen yıl ABD Başkanı Donald Trump’ı Yılın Kişisi seçilmiş; listesinde Hillary Clinton ikinci, bilgisayar korsanları üçüncü, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ise dördüncü sırada yer almıştı.

Dergi, 2014’te Ebola salgınıyla mücadele edenleri, 2011’de de Arap Baharı’nda rolü olan protestocuları da bu ünvana layık görmüştü.

Kaynak: BBC

The post Time dergisi ‘Yılın Kişisini’ seçti: #MeToo deyip tacizi ifşa eden kadınlar appeared first on Sivil Sayfalar.