14–18 yaş arası gençlerin kaleme aldığı bu özgün çalışma; tiyatrodan şiire, müzikten görsel sanata uzanan üretimlerin yanı sıra, bu üretimleri mümkün kılan pedagojik ve ilişkisel zemini de görünür kılıyor.

Yayını buradan ücretsiz okuyabilir ve indirebilirsiniz:

Cam Gibi Değil, Kum Gibi – PDF İndir

The post Gençlerin sesi bu yayında: “Cam gibi değil, kum gibi” appeared first on Sivil Sayfalar.

Panelist STK’ların kültür ve sanat alanındaki çalışmalarının ve gönüllülük faaliyetlerinin aktarıldığı “Sanat Üretimine Sivil Bakış” panelinde, sanat ve toplum arasındaki ilişkiye de değinildi. Sanatsever ve sanatçıların STK’lardan beklentilerinin tartışıldığı akşamda, yasakların kültür ve sanat dünyasına verdiği zararlar gündeme geldi. Sanatsever ve sanat üreticilerinden oluşan katılımcıların sorularının da yanıtlandığı etkinlikte; sansür ve otosansür, kaynak yetersizliği, fiziki alan bulamama gibi sanat üreticilerinin karşılaştığı problemler için çözüm yolları tartışıldı.

‘Sivil Toplum ve Sanat Dünyasını Buluşturan Etkinlikler Devam Edecek’

Sanat üreticilerin, sanatseverlerin ve sivil toplumun bir araya getiren etkinliklerin devam edeceğini belirten Leyli Sanat Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Ufuk Yeşil, “Bugünün sonunda 5 sivil toplum kuruluşunu bir araya getirip, aynı salonda konuşabilmek, hepimizi güçlü hissettirdi. Umuyorum ki bu buluşmalara başka kültür/sanat STK’larını da eklemleyerek dayanışma göstermeye devam edebiliriz.” dedi. Toplantı çıktılarından ilgili kamuoyu için bir kaynak da oluşturulacağını ekleyen Yeşil, dayanışma içinde çalışmanın ve birlikte çözüm yolları aramanın daha adil ve özgür bir sanat dünyası için umut olduğunu belirtti.

The post Leyli Sanat Derneği’nden ‘Sanat Üretimine Sivil Bakış’ Paneli appeared first on Sivil Sayfalar.

• Hibe programlarına ilişkin başvuru, teknik danışmanlık, teknik eleme, sözleşme, bütçe ve proje yönetimi süreçlerinde koordinasyon ve yürütücülük
• Fon alan proje sahipleriyle iletişim, ihtiyaç analizi ve mentörlük
• Kültür sanat ve sivil toplum alanında ağ kurma ve geliştirme
• Avrupa Birliği projeleri ile uyumlu izleme değerlendirme ve raporlama
• Atölye, konferans ve diğer etkinliklerin tasarlanması, içeriğinin geliştirilmesi ve etkinlik planlarının yapılması
• Medya, web sitesi ve diğer tanıtım etkinlikleri için yazılı ve görsel malzemenin hazırlanmasına katkı verme

Aranan Nitelikler

• Avrupa Birliği projelerinde en az iki yıllık çalışma deneyimine sahip olmak
• Sivil toplum alanında ve/veya kültür sanat alanında en az üç senelik çalışma deneyimine sahip olmak
• Uluslararası kuruluşlarla çalışma deneyimine sahip olmak
• Çok iyi derecede İngilizce bilmek; Türkçe ve İngilizce kendini sözlü ve yazılı olarak güçlü şekilde ifade edebilmek
• Sivil toplum ve kültür sanat aktörleriyle ilişki yönetimi konusunda deneyim sahibi olmak
• Saha deneyimine sahip olmak
• Ekip çalışmasına yatkın olmak
• Microsoft Office ve benzer teknoloji temelli programları kullanabilmek
• Türkiye içinde seyahat etmeye hazır olmak
• Tercihen sivil toplum çalışmalarını ve/veya kültür sanat alanını destekleyen bir disiplinde üniversite mezuniyeti
• Tercihen yazılı ve sözlü düzeyde Almanca hakimiyeti (B2 seviyesi)

Başvuru Sürecine İlişkin Önemli Bilgiler 

• Başvuru dosyasında bir sayfalık İngilizce niyet mektubu yer almalıdır.
• Referans kişiler özgeçmişte iş deneyiminin altında belirtilmedir. En az iki kişinin referans olması ve iletişim bilgilerinin paylaşılması gerekmektedir.
• Başvurular bewerbung-istanbul@goethe.de adresine e-mail yoluyla iletilecektir.

Diğer Bilgiler 

• Ücretlendirme de dahil olmak üzere tüm çalışma koşulları, Goethe-Institut’un Türkiye’deki kurumlarında geçerli mevcut ücretlendirme baremleri üzerinden belirlenecektir.
• Goethe-Institut çalışanların çeşitliliğini savunur. Tüm ilgilenenlerin başvurularını kültürel ve sosyal köken, yaş, din, cinsiyet, dünya görüşü, engellilik ve cinsel kimliğinden bağımsız olarak memnuniyetle kabul eder.
• Aynı yeterlilikteki başvurularda engelli kişilerin başvuruları öncelikli olarak değerlendirilir.
• Goethe-Institut tüm hiyerarşik düzlemlerde dengeli bir cinsiyet oranı gözetir.
• Bu pozisyonun %100’ü Avrupa Birliği kaynaklarıyla finanse edilmektedir. Pozisyon, bölgesel enstitünün onayına bağlı olarak verilecektir.

CultureCIVIC, Goethe-Institut İstanbul, İKSV, Anadolu Kültür, Institut français, Danish Cultural Institut inisiyatifiyle başlatılmış ve Hollanda Büyükelçiliği ile işbirliği halinde yürütülen bir Avrupa Birliği projesidir. Projenin mali finansmanı, Avrupa Birliği tarafından üstlenilmektedir.

Proje ile ilgili detaylı bilgileri CultureCIVIC web sitesinde bulabilirsiniz.

The post CultureCIVIC Proje Uzmanı Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

1. 06 Eylül 2023 Çarşamba (saat 13.00 – 18.00) ve 07 Eylül 2023 Perşembe 1 (saat 13.00 – 18.00) Toplumsal Cinsiyete Dayalı Şiddet ve Çocuk yaşta evlilikler bağlamında ‘Kadın Hakları’ (Son Başvuru; 31 Ağustos 2023 Saat 23.55)
2. 16 Eylül 2023 Cumartesi (saat 13.00 – 18.00) ve 17 Eylül 2023 Pazar (saat 13.00 – 18.00) Bireylerin insan hakları ve nefret suçları bağlamında ‘LGBTİ+ Hakları’ (Son başvuru; 12 Eylül 2023 Saat 23.55
3. 11 Ekim 2023 Çarşamba 13.00 – 18.00 ve 12 Ekim Perşembe 13.00 – 18.00 Politika değişikliği için ‘Ağ Oluşturma, İzleme ve Savunuculuk Hakkı’ (Son başvuru; 05 Ekim 2023 Saat 23.55)
4. 18 Ekim 2023 Çarşamba (saat 13.00 – 18.00) ve 19 Ekim 2023 Perşembe (saat 13.00 – 18.00) Nefret söylemi bağlamında ‘Din/İnanç Gruplarının İnsan Hakları’, (Son başvuru; 12 Ekim 2023 Saat 23.55)

Başvuru Koşulları

18- 25 yaş grubundan üniversite öğrencisi olmak.
Başvuru için il sınırlaması bulunmamaktadır.

Detaylı bilgi ve başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

The post Haklar Projesi Yaşayan Laboratuvar (Living Lab) Etkinlikleri Başvuruları Başladı! appeared first on Sivil Sayfalar.

Programın ikinci döneminde de yerel kültürel programlama aktivitelerini desteklemek amacıyla, Türkiye’de kültür ve sanat alanında faaliyet gösteren ortaklarla geliştirilecek başvurular bekleniyor. Programın ilerleyen aşamalarında ulusötesi iş birliklerini oluşturmak için, Türkiye dışına yapılacak ikinci bir açık çağrıyla yeni ortaklar davet edilecek.

VAHA programı ve başvuru şartları hakkında detaylı bilgi için program web sitesindeki çağrı metnine bakabilirsiniz. Başvurular için son tarih 3 Eylül 2023.

VAHA, Anadolu Kültür ve zusa ortak girişimi olup, Stiftung Mercator ve European Cultural Foundation tarafından finanse edilmektedir. VAHA konsorsiyumu, iac Berlin ile işbirliği içindedir.

The post VAHA II: Kriz Dönemlerinde Kültür Aracılığıyla Ortak Zemin appeared first on Sivil Sayfalar.

• Kırkayak Kültür, Kültür Sanat Programı kapsamında yürütülen projeler de görev alarak, kültür, sanat ve toplumsal uyum projeleri tasarlayıp, etkinlikler ve faaliyetleri yürütmek;
• Kültür – Sanat projelerinin planlama, koordinasyon ve raporlama süreçlerini yürütmek;
• Proje sonuç raporlarını, afiş, broşür ve dijital görsel içerikleri hazırlamak;
• Program ve proje destekçisi kurumlarla ve proje ortağı kurumlarla koordineli bir şekilde çalışmak;
• Projelerle ilgili işlemlerin düzgün ve eksiksiz yapılması amacıyla işleyişe dair yöntemler geliştirilmek için Kültür –Sanat Programı ve proje ekibiyle ortak çalışma yürütmek. 

Aranan Nitelikler:

• Üniversitelerin kültür sanat yönetimi, iletişim, güzel sanatlar veya sosyal bilimler fakültelerinden mezun;
• İyi derecede İngilizce bilmek; Türkçe ve İngilizce kendini sözlü ve yazılı olarak güçlü şekilde ifade edebilmek;
• Sivil toplum kuruluşlarında proje planlama, uygulama ve raporlama konusunda en az 2 yıl deneyimi olan;
• Kültür/sanat alanına ile ilgili; 
• Kültür- sanat etkinlikleri (Sergi, Film festivali ve göç alanında toplumsal uyum programları) deneyimli;  
• Internet ve sosyal medya uygulamalarında bilgi ve deneyim sahibi olmak;
• İnsan hakları ve toplumsal cinsiyet eşitliği konularına duyarlı ve ilgili olmak; 
• Çalışma süresince Gaziantep’te ikamet edecek; 
• Sözlü/yazılı iletişim ve organizasyon becerileri yüksek;
• Tercihen sivil toplum deneyimli, kültür – sanat alanındaki bir proje ve görevde çalışmış, rapor hazırlamış, benzer pozisyonlarda deneyimi olan,
• Yoğun çalışma temposu, şehir dışı ve yurt dışı seyahatlere uyum sağlayabilecek.

Başvuru:  

İlgili adayların İngilizce ya da Türkçe hazırlanmış güncel özgeçmişlerini ve motivasyon mektuplarını mail konusuna “Kültür- Sanat Program Asistanı” yazacak şekilde info@kirkayak.org  adresine 18 Haziran 2023 tarihine kadar göndermesi gerekmektedir. Yalnızca ön değerlendirmeyi geçen kişilerle görüşmeler gerçekleştirilecektir. 

The post Kırkayak Kültür Kültür-Sanat Programı Asistanı Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Hizmetin Kapsamı: 

• Hibrit çalışma modeliyle, proje süresi boyunca 45 iş günü çalışması,
• Yeni dönem kültür sanat fonları konusunda kuruma danışmanlık yapacak, 
• Kültür – Sanat Danışmanı tarafından tasarlanan proje önerilerinin potansiyel fon kaynakları için modeller geliştirecek, görüşmeler yapacak ve bunlar için kurum bileşenlerine proje yazımı desteği verecek,   
• Proje fikirleri için fon veren kurumlarla kurumsal tanıtım raporunu da ulaştırarak kurumları bir araya getiren görüşmeler gerçekleştirecek, kültür-sanat programları ekibiyle projelerin yazılmasına destek verecektir.

Lojistik ve Zamanlama 

Gaziantep

Başlama tarihi 01.07.2023

Proje bitimi: 31.10.2023 

Deneyim / Özellik:

• Üniversitelerin ilgili bölümlerinden mezun,
• Alanında en az 5 yıl deneyimli,
• Kolektif çalışma kültürüne yatkın olmak.
• İyi derece İngilizce bilmek.
• Planlama ve iş takibi konusunda başarılı,
• İletişim becerileri gelişmiş,
• Dernek ilkeleri ve kurum kültürüne uyum sağlayabilecek.

Başvuru: 

İlgili adayların İngilizce ya da Türkçe hazırlanmış güncel özgeçmişlerini, e-postanın konusu “Kültür-Sanat Kaynak Geliştirme Uzmanı” olacak şekilde  info@kirkayak.org adresine 18 Haziran 2023 tarihine kadar göndermeleri gerekmektedir. Yalnızca ön değerlendirmeyi geçen kişilerle görüşme gerçekleştirilecektir.

The post Kırkayak Kültür Kaynak Geliştirme Uzmanı Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

İlk olarak Kara Kabare’yi sizlerin sözleriyle kısaca tanımak istiyoruz. Nasıl bir topluluksunuz, neler yapıyorsunuz? Oyunlarınızda öne çıkan belirli temalar, teknikler var mı? 

Şirvan Akan: Benim için en önemli özelliğimiz, dağılmadan, bölünmeden, farklılıklarımızı görmezden gelmeden, hatta alan açıp farklılıklarımızı kutlayarak bir arada durmayı başaran bir topluluk oluşumuz. Bunu kişisel dönüşümle toplumsal dönüşümü bir arada ele alarak sağlıyoruz. Hiyerarşi yerine, hizmet ruhu taşıyan bir liderlik anlayışı geliştirmeye çalışıyoruz. Üstünde yaşadığımız topraklara verdiğimiz armağan ise tiyatroya kökleniyor. Hiyerarşisizlik, şiddetsizlik ve kapsayıcılık ilkelerini kendi içimizde hayata geçirme yöntemimiz olan “Çember Adabı”, oyunlarımızın da temelini oluşturuyor. Kara Kabare’nin her oyunu, çember adabının ve topluluk ilkelerinin sahne üstüne uyarlanmasıyla ilgili bir önerme taşıyor. 

Gamze Dar: Kara Kabare, herkesin “merkeze” eşit uzaklıkta olduğu, herkesin her konuyu getirebildiği, çember adabını hayata geçiren bir topluluk. Günümüzde hızla akan hayat aslında çok komplike; bazen yaşarken kaçırdığımız noktalar oluyor. Topluluk bunları birlikte görmeye, anlamaya çalıştığımız, birbirimizi derinden dinlediğimiz, kalpten konuştuğumuz bir alan. Herkesin bir “nişi” olduğu, yani topluluktaki her bireyin son derece kendine has, biricik ve çok kıymetli bir armağanı olduğu ilkesine inanıyoruz. Koşulsuzca kalpten armağanlar verip aldığımız, araştırmacı bir topluluk Kara Kabare. 

Armağan ekonomisinin üzerine kurulduğu ilkelerden biri bu: Hakiki bir şükran.

Sahnelediğiniz oyunun seyirciyle buluşma yolunu mesele eden, üretim/tüketim arasındaki ilişki üzerine düşünen bir topluluksunuz. Bu düşünceler sizi armağan ekonomisi denilen sisteme götürmüş. Öncelikle armağan ekonomisinin ne olduğunu ve işleyişini anlatabilir misiniz?

Şirvan: Bizim uyguladığımız şekliyle armağan ekonomisi, benim yazdığım, sahnelediğim oyunları bir ürün olarak değil, bu topraklara koşulsuzca verdiğim bir armağan olarak görmemle başlıyor. Bana hayat armağanı verilmiş; bu armağan karşılığında benden hiçbir şey istenmemiş. Üstüne bir de bu toprakların denizi, güneşi, şarkısı, türküsüyle serpilmişim. İçimde muazzam bir şükran var; oyunlarımı armağan etmek bu şükranın bir ifadesi. Armağan ekonomisinin üzerine kurulduğu ilkelerden biri bu: Hakiki bir şükran. Bir diğer ilke de güven: “Ben karşılık beklemeden armağanımı verirsem, ihtiyaçlarım karşılanacak, aç ve açıkta kalmayacağım.” Başka bir dille söylersek: Hayalini kurduğumuz dünya, hemen bugün, şimdi!

Oyundan önceye (armağan listeleri, seçimleri, seyircinin hazırlığı) ve sonraya (armağanların tiyatro topluluğunca paylaşılması/tüketilmesi, bazı armağanların niteliği gereği seyirciyle yeniden buluşmalar) yayılan süreç, Kara Kabare’nin kimliğiyle, misyonuyla ilgili neler söylüyor? 

Şirvan: Evet, en önemli noktalardan birine parmak bastınız: Bizim sürecimiz oyundan önceye ve sonraya yayılıyor. Armağan ekonomisiyle çalışınca, oyuncu için “oyunumu oynadım, bitti gittim”, seyirci için de “oyunu izledim, bitti, kendi dünyama döndüm” hallerinin ötesine yayılan bir ilişki kuruluyor. Bunu çok önemli buluyorum çünkü bizden, derin kültürümüzden çalınan, sonra da bize geri satılmaya çalışılan şey bu: Topluluk bağları. 

Büyük anlatıların (Komünizm, din…) yıkıldığı, bizi bir arada tutan hiçbir merkezin kalmadığı bu dönemde, bir “birleşme noktası” olarak tiyatroyu kurgulayabilir miyiz? İnsanların bir araya gelmesi, birlikte yaşamı kutlaması için tiyatro alan açabilir mi? Benim son dönemde üstüne düşündüğüm sorular bunlar. Tiyatrocu olarak kendime çok büyük bir sorumluluk yüklüyorum, bu sorumluluğu hürmetle eğilerek can-ı gönülden kabul ediyor, elimden geldiğince taşımaya çalışıyorum: Toplumsal barış, toplumsal bütünlük için köprüler kurmak, alanlar açmak. Armağan ekonomisi yöntemlerinin seyirciyi de böylesi bir sorumluluğa davet ettiğini gözlemliyorum. En basitinden, bizim oyunlara bilet alırken düşünmek zorunda bırakıyor: “Aldığım armağanla nasıl ilişkileniyorum? Yoksunluk korkusu yaşıyor muyum? Verdiğim armağan oyuncuların emeğini dengeledi mi? Ben dengede hissediyor muyum?” Bunlar çok dönüştürücü sorular. ZBAM!’ı izlemeye gelen bir grup genç öğrencinin ertesi gün oyunla ilgili hocalarıyla söyleşmek için buluştuklarında konuyu “ben bu hayattan ne istiyorum?” diye açtıklarını öğrendik. Bizim de armağan etmek istediğimiz buydu: Cevaplar değil, dönüştürücü sorular.

İlk başladığımızda karşılaştığımız meydan okumalardan biri de pahalı biletlerimiz olmadığı için ciddiye alınmamak konusunda oldu.

Topluluk olarak 10. Yılınıza girdiniz. Bağımsız, hatta bilet satışsız tiyatro yapmak nasıl mümkün oluyor? Bu mucizeyi mümkün kılan şeyler size göre neler oldu? Bununla birlikte bu 10 yılda sizi en çok zorlayan şeyler nelerdi? 

Şirvan: Ben “nasıl mümkün oldu” sorusuna bir soruyla cevap veriyorum hep: “Hem sevdiğin işi yap, hem para kazan” ilkesi, hangi anlatının ilkesi? Başka bir çağda yaşasaydık, misal bir kabilede olsaydık, ben akşam ateş başında çok güzel davul çalıp harika dans ettiğim diye, ertesi gün kabilenin tohum toplama ve sepet örme işlerinden muaf tutulacak mıydım? Bu bağlamda modernizmle uyuşmayan bir yaklaşımım olduğu söylenebilir: Hayatımı sürdürmek için tiyatro yapmıyorum. Armağanım, tutkum, ekolojik olarak doldurduğum yer bu olduğu için tiyatro yapıyorum. Yaşamımı sürdürmek için de başka işler yapıyorum. Topluluğumuzdaki herkes için bunun geçerli olduğunu söyleyebiliriz. Başka topluluklarda oynayarak, ders vererek, çeviri yaparak yaşamımızı sürdürüyoruz, 10 yıldır armağan ekonomisiyle işleyen topluluğumuz bu şekilde ayakta kaldı. Bana kalsa toprak ekip biçmek gibi yaşamın üretilmesine daha doğrudan bir katkım olsun isterdim, ama mümkün olamıyor. Pandemi hayatımıza girdiğinde, neden atıl kalan tiyatro binalarının çatısına minik permakültür bahçeleri kurmadık? Bu soruya henüz tatmin edici bir yanıt bulamadım. Hayır, tiyatronun bir lüks olduğunu düşünmüyorum. Sadece kapitalist üretim-tüketim ilişkilerinin içimize fazla işlediğini, o yüzden de bir kavram karmaşası yaşadığımızı, tiyatronun işlevinin eğlence sektörünün işleviyle karıştığını düşünüyorum. 

Benim anlamlar ve deneyimler dünyamda, böyle bir iş yapmakta ve 10 yıl sürdürmekte karşılaştığım manevi zorluklardan biri tükenmemek, dirençli, dayanıklı kalabilmek. Topluluğumuzda kurduğumuz kalpten, samimi bağlantı bu açıdan da çok kıymetli. Birbirimizden güç alıyor, birbirimizden öğreniyoruz. İlk başladığımızda karşılaştığımız meydan okumalardan biri de pahalı biletlerimiz olmadığı için ciddiye alınmamak konusunda oldu. Başlarda, armağan ekonomisiyle oyuna gelen seyirciler oyundan büyük bir şaşkınlık içinde çıkıyor, para vermeden gelme ihtimali yüzünden bizim iyi bir oyun çıkaramayacağımıza dair bir önyargı taşıdıklarını itiraf ediyorlardı. Para ile prestijin birbirine bu denli yapışık olmasının, Kara Kabare’nin ilk kırdığı yargılardan biri olduğunu söyleyebilirim; ne kalitede bir işle karşılaşacağını bilen bir izleyici kitlemiz oluştu. Her zaman kendi alanında çok parlak olan oyuncularla çalışma fırsatı bulduk; topluluğumuza, yolumuza, işlerimize kalpten inanan insanlar bulabildiğim için şükran doluyum. Hatta yeni oyunumuzda bestelerimizi Global Music Awards ödüllü Nazım Çınar yapıyor; topluluğumuz kıymetli insanların katılımıyla büyümeye ve zenginleşmeye devam ediyor.

Web sitenizde armağan ekonomisini açıklarken “ne zaman geleceği belli olmayan bir toplumsal dönüşümü beklemek istemedik” diyorsunuz. Kara Kabare’nin farklı ve cesur adımlarının diğer bağımsız tiyatrolarda bir yankı oluşturduğunu düşünüyor musunuz? 

Şirvan: İkinci oyunumuz “Kamamber” döneminde armağan ekonomisiyle çalışmak isteyen bir dansçı bizimle iletişime geçmiş ve bizde bir şenlik havası yaratmıştı. Tiyatro alanında olmasa da bu yöntemin giderek yayıldığını gözlemliyoruz. Yeni oyunumuz “Zenhar” seyirlik bir tiyatro gibi değil seyircinin katılımcı olabileceği bir tören olarak tasarlandı. O yüzden başından beri bir tiyatro sahnesinde değil, yoga stüdyosu gibi bir yerde sahnelemeyi hayal ediyor, bir yandan da bu ekonomik kriz ortamında bizim yöntemimizi kabul edecek bir müessese bulmakta zorlanacağımızı düşünüyordum. Derken mucizevi bir şey oldu: Bomonti’de oldukça şık, kocaman bir yoga stüdyosu olan Oasis ile bir görüşme ayarladık. Meğerse onlar da Freemium üyelik diye bir kavram yaratmışlar ve armağan ekonomisiyle çalışıyorlarmış! Bizim için böyle yol arkadaşları bulmak o kadar kıymetli ki! 

Şunu da eklemeliyim; sahne açıp tiyatroyu ayakta tutan, akıl almaz KDV’ler, vergiler, faturalarla uğraşarak ülkemizde tiyatro alanının canlı kalmasını sağlayan meslektaşlarıma dair içimde büyük bir takdir var; bizim yöntemimiz bu anlayışa asla karşı değil; modern dünyanın kurallarına göre oynayabilen ve ayakta kalmayı başarabilen bu tiyatrocular da olmasa halimiz nice olurdu! Bununla birlikte, bizim yaptığımıza da ihtiyaç var. Başka bir dünyanın, başka bir ilişkilenmenin, başka bir ekonominin mümkün olduğu “deneyimine” ihtiyacımız var. Biz de tam o köşeyi tutuyoruz işte. Eğer bu konuyu kişisel dönüşümle birlikte ele almasaydık, devam ettirebileceğimizi sanmıyorum; yani misal ben yaptığımız şey için meslektaşlarımdan takdir bekliyor olsaydım, büyük hayal kırıklığı yaşardım. Bazen yalnız hissetsem de, şükran duygumla bağlantıya geçtiğimde, topluluğumun desteğini aldığımda kendime gelip toparlanabiliyorum.     

Seyircilerin biletsiz tiyatroya yaklaşımı nasıl? Nasıl geri dönüşler alıyorsunuz? 

Tuba Karabey: Kamamber’i izlediğimde armağan ekonomisiyle bir seyirci olarak tanışmıştım. Hediyeleşmeyi seven biri olarak beni çok heyecanlandırmıştı, ilginç gelmişti. Kamamber’den sonraki oyun ZBAM!’da da oyuncu olarak armağan ekonomisiyle tüm ihtiyaçlarımın karşılandığını söyleyebilirim. Ama en önemlisi, burada bu sistemle hiç tanımadığın insanlarla bağ kurmak. Mesela yoga dersi armağanımı veren birkaç yoga eğitmeni ile beraber buluşup ders yaptık, sohbet ettik. Hatta bir yoga eğitmeni oynadığım başka oyunları da seyrettiğini söyleyince üzerine konuştuk, heyecanlandık, mutlu olduk. Sonra başka anım; bir oyun öncesi armağanlarımızı alırken hediye paketi ile kaplanmış bir kitap geldi, üzerinde şu yazıyor: “Bir çocuğu ya da sevdiğin birini dizlerine yatır ve oku.” Kimin armağanı olduğunu bilmediğim için gözlerim dolu dolu salona öylece baktım, gülümsedim, huzur doldu içim. İşte bu benim için paradan daha kıymetli.

Armağan listenizde neler var? Listeyi nasıl hazırlıyorsunuz? Öne çıkan, yoğunlaşılan armağanlar oluyor mu? Erkeklerin nakit para vermeyi tercih ettiklerini söylüyorsunuz mesela. 

Tuba: Armağan listemizde atalık tohumdan yoga dersine kadar her şey var. Ayrıca nakit para armağanı da var. Kendi ihtiyaç listemi paylaşayım: Yoga dersi, dans dersi, kitap, kahve, tuvalet kağıdı, çiçek, ceviz, mum, istediğimiz başka bir tiyatro oyununa bilet, şarap, nakit para, çamaşır deterjanı gibi :)) Her oyun öncesi armağan listemize ekleme çıkarma yaparak güncelliyoruz. 

Şirvan: Son zamanlara doğru sahne kiralarını karşılayabilmek için armağan yelpazesi yöntemine geçiş yaptık. Bu yöntemde seyircinin iki seçeneği var: “Gönlümden kopan nakit para armağanını oyunu izledikten sonra vereceğim” ya da “Gönlümden kopan başka bir armağan var.” Nakit para armağanı için belirli bir miktar da verilebilir: “50 – 300 lira arasında bir armağan bizi dengelenmiş hissettirir” denebilir mesela. 

Pandemi, zaten yeterli desteği hiçbir zaman göremeyen kültür sanat dünyasını daha da çözümsüz noktalara taşıdı. Bu süreçte neler yaşadınız  ve yaşıyorsunuz? Bağımsız tiyatrolara yönelik destek politikaları hakkında düşünceleriniz ve önerileriniz neler? 

Şirvan: İçimde pandemide işsiz kalan dostlara, hayatına son veren müzisyenlere dair büyük bir yas var. Kültür sanat alanındaki meslektaşlarımın ayakta kalmak için seçtiği her yolu kutlamak ve onurlandırmak isterim. Bununla birlikte, ben kendi seyircimiz dışında kimseden destek beklemek istemiyorum. Yeni oyunumuz için, yine bir çeşit armağan ekonomisi yöntemi olan kitlesel fonlamayı seçtik; Fongogo sitesinde dileyen herkesin katkıda bulunabileceği bir kumbara açtık. Bize verilen armağanlar karşılığında biz de bir sürü sürprizli armağan veriyoruz; oyuna davetiye, oyunculuk dersi, kendi törenini yapma atölyesi, başka topluluklarla söyleşiler ve tabii ki çemberler! (Kumbaraya katkıda bulunup ekiple yolculuğa çıkmak isteyenler bu bağlantıyı ziyaret edebilir.)

Yinelemek istiyorum; tiyatro alanının sektörleşmesi, emekçilerin haklarının gözetilmesi için uğraş veren, iş güvenliği, sigortalama gibi konularda yaşanan büyük haksızlıklarla mücadele eden, devletle bağlar geliştirip alanın desteklenmesi için çaba harcayan tiyatro aktivisti dostlarımın çabalarını çok kıymetli buluyorum. Fakat başka bir yol da var; bunu söylemeye ve hayata geçirmeye devam edeceğim. Kara Kabare pandemide para sıkıntısı çekmedi, çünkü elinde para tutmuyor, mülksüz ve kâr amacı gütmüyor. Hayalini kurduğum dünyada, ben tiyatrocu olarak akşam ateş başında dans edip hikaye anlatıyorum; ertesi sabah da hep birlikte permakültür bahçelerimizde atalık tohumlarımızı ekip biçiyoruz; ateş başında hikaye anlatmamı destekleyen ayrı bir yapı düşünemiyorum, sığmıyor hayalime. Sizin hayaliniz nasıl?   

Şu an mutfağınızda seyirciyle buluşmayı bekleyen neler var? Oyunlar dışında yine armağan ekonomisi gibi dönüştürücü, farkındalık yaratacak yaklaşımlarınız olacak mı? 

Gamze: Şu an mutfağımızda  pandemi döneminde bize oyun armağanıyla gelen sevgili yönetmenimiz Şirvan Akan’ın “Zenhar” isimli oyununun provaları var. Antroposen çağında bizi bir arada tutabilecek bir “anlatının” araştırmasını, seyircinin katılımıyla ve hep birlikte erginlenerek deneyimlemek üzere bir yolculuğa çıktık. Bu yolculuğu oyunun replikleriyle tarif edersek “Adım attıkça yolumuza taşların serildiği” bir yolculuk. Gerisi merak unsuru olsun; seyircimizi heyecanımıza ortak olmaya, kendi yolculuklarına çıkmaya, kendi çemberlerini kurmaya davet ediyoruz.

Şirvan: Gamze’nin uyandırdığı gizeme ben de şunları ekleyerek sözlerimi bitireyim: Tek bir oyun “izleyince”, tek bir kitap okuyunca dünya değişiyor mu? İnteraktif değil, “katılımcı”, tek bir oyun değil, doğanın döngülerini takip ederek tüm yıla yayılan bir yolculuk! Yeni dünyaya!  Aşk olsun, barış olsun.

The post ‘Tiyatromuz Bir Ürün Değil, İnsanlara Sunduğumuz Bir Armağan’ appeared first on Sivil Sayfalar.

2021 Mart ayında “Kültür ve Sanat Yoluyla Değişim İçin Diyalog (elele)” Projesi’ni hayata geçirdiniz. Bize projenizden kısaca bahseder misiniz?

Projemiz, Türkiye’nin alanda çalışmaları ile bilinen üç köklü örgütü tarafından yürütülüyor. Projemizin iki farklı çalışma alanı var. 

İlki; bu örgütlerin yıllardır temas ettiği Diyarbakır, Erzincan, Gaziantep, Malatya ve Mardin’de gençlik, kadın, kültür ve sanat alanlarında var olan ağlarla birlikte iyi yaşamı güçlendirmek. Projemizle güçlendirdiğimiz bu ağlar sayesinde kültür ve sanatın birleştirici ve iyileştirici yönünden faydalanarak 15-29 yaş aralığındaki genç kadınlar ve genç erkekler arasında kültürler ve inançlar arası diyaloğu artırmayı hedefliyoruz. 

İkincisi ise ELELE DESTEK Diyalog İçin Kültür ve Sanat: Sivil Toplum Örgütleri Kapasite Geliştirme Hibe Programı. 

ELELE DESTEK Sivil Toplum Örgütleri Kapasite Geliştirme Hibe Programı nedir? Neyi amaçlıyor?

Bireylerin haklarını kullanmalarını sağlayan, örgütlü toplum yapısının temelini oluşturan sivil toplum örgütleri, demokrasinin ve toplumsal değişimin yapı taşlarını oluşturuyor. Bu yüzden ELELE DESTEK, #değişimerenkkat sloganıyla hareket eden bir alt – hibe programı. İki ayrı çağrıda her STÖ’ye 15.000 – 25.000 Avro aralığında olmak üzere toplam 1.000.000 Avro hibe dağıtarak Türkiye sınırları içerisinde hak temelli kültürü ve hak temelli yaratıcı sanatsal ifadeleri destekleyen nispeten küçük Sivil Toplum Örgütlerinin (STÖ) faaliyetlerini bağımsız bir şekilde sürdürmelerini ve örgütsel kapasitelerini geliştirmeyi amaçlıyor.

Peki, hangi alanlarda kapasite geliştirmekten bahsediyoruz?

Bu alt – hibe programında dağıtılan hibeler kapsamında uygun görülen maliyetler, sadece ve sadece az önce de ifade ettiğim gibi kültür ve sanat alanında faaliyet gösteren STÖ’lerin kapasitelerini geliştirmeye yönelik. Sıklıkla karıştırılıyor ama vurgulamak isterim ki kültür ve sanat alanında organize edilecek etkinlikler, bu program kapsamında desteklenmiyor. 

Üç yılın sonunda ELELE DESTEK alt – hibe programından beklediğimiz çıktı, genç kadınlar ve genç erkekler için kültürler ve inançlar arası sanat etkinlikleri düzenleyen STÖ’lerin yönetişim, insan kaynakları yönetimi, organizasyon ve etkinlik, dijital dönüşüm ve iletişim, hareketlilik ve ağ alanlarında güçlenmiş örgütsel kapasiteye ulaşmasıdır. Özetle kültür ve sanat alanında aktif faaliyet gösteren dernek, vakıf ve kâr amacı gütmeyen kooperatiflerin yarattığı etkinin tabana yayılması için eleleyiz…

elele Projesi’nin konsorsiyum ortaklarının her biri (Gençlik Servisleri Merkezi Derneği, Uçan Süpürge Vakfı ve Devlet Tiyatroları Opera ve Balesi Çalışanları Vakfı) sivil toplum alanında uzun yıllara dayanan önemli deneyimlere sahip. Konsorsiyum ortaklarınızın gençlik, toplumsal cinsiyet eşitliği ve sanat alanındaki birikimleri, bu projeye nasıl yansıyor?

Her bir konsorsiyum ortağımız birbirinden farklı alanlarda uzun yıllara dayanan tecrübelere sahip. Bu farklılıkların elele Projesi ile bir araya gelmesini büyük bir şans olarak görüyoruz. Bu yönüyle gençlik haklarını, kadın haklarını, her bireyin kültürel yaşama özgürce katılma, sanattan yararlanma hakkını ve toplumsal cinsiyet eşitliği hassasiyetini gözetmek, projemizin en önemli değerlerini oluşturuyor. Bu doğrultuda; projemizin faaliyet illerinde kurduğumuz kültür ve sanat hareketi olan elele Diyalog Platformu, kültür ve sanat alanından genç aktivist, STÖ, sanatçı, akademisyen gibi farklı deneyimlerden kişi ve kurumları bir araya getiriyor. Bu sayede yerelde iş birliğini artırırken kültür ve sanatın farkındalık ve dönüşüme katkı sağlayan yönünden faydalanarak kalıcı ve sürdürülebilir bir etki yaratmayı hedefliyor. elele Diyalog Platformu ile düzenleyeceğimiz #çokrenkliçokfarklı sanat performans etkinliklerimizi ve atölyelerimizi projemiz illerindeki gençler ile düzenliyoruz. 

Gençler! Etkinlik fikirleriniz için detaylı bilgiye web sitemizden ulaşabilirsiniz.

Son olarak web sitenizi ve sosyal medya kanallarınızı incelediğimiz zaman dikkatimizi çeken bir şey oldu. Neden ‘elele’ ismini küçük kullanıyorsunuz?

elele Projesi, ayrımcılık ve ötekileştirme ile hak temelli bir şekilde mücadele eden, keskin köşeleri yok sayan kapsayıcı bir proje. elele büyük harfle yazıldığında ortaya çıkan keskin köşeler, bizi hiçbir şekilde yansıtmamakta. Küçük harflerin yuvarlak hatları ise projeyi tam anlamıyla ifade ediyor. Bu nedenle ekipçe bu kararı almış bulunuyoruz. Ayrıca ayrımcılık, cinsiyetçilik ve kadın hakları üzerine çalışmaları ile tanınan, büyük harf kullanımını reddeden feminist aktivist, akademisyen bell hooks’un bu kararı almamızda yol göstermiş olduğunu belirtmek isterim. Kendisine buradan sevgiler.

The post Kültür ve Sanat Yoluyla Değişim için Diyalog Projesi Başladı! appeared first on Sivil Sayfalar.