Bu kapsamda, Türkiye Kızılay Derneği, Toplum Temelli Göç Programları Koordinatörlüğünde proje
süresince istihdam edilmek üzere aşağıda yer alan pozisyonlarda çalışma arkadaşları arıyor:

• Tercüman – Konya
• Psikolog – Konya
• Türkçe Eğitmeni – Konya
• Sosyoekonomik Güçlendirme Sorumlusu – İzmir
• Sosyoekonomik Güçlendirme Asistanı – Şanlıurfa
• İzleme ve Değerlendirme Sorumlusu – Ankara

Detaylı bilgi ve başvuru linki.

The post Türkiye Kızılay Derneği Toplum Temelli Göç Programları İçin Çalışma Arkadaşları Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Bu kapsamda, Türkiye Kızılay Derneği Toplum Temelli Göç Programları Koordinatörlüğünde proje süresince istihdam edilmek üzere aşağıda yer alan pozisyonlarda çalışma arkadaşı aranıyor. 

1. Sosyoekonomik Güçlendirme Asistanı – (Şanlıurfa)
2. Satın Alma Sorumlusu (Saha)- (İstanbul Avrupa Yakası)
3. Satın Alma Sorumlusu (Saha)-  (Şanlıurfa)
4. Satın Alma Sorumlusu (Merkez Ofis)- (Ankara)

Detaylı bilgi ve başvuru için tıklayınız.

Son başvuru tarihi ve saati: 07.05.2024- 17.00

The post Kızılay Ekip Arkadaşları Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Bu kapsamda, Türkiye Kızılay Derneği Toplum Temelli Göç Programları Koordinatörlüğünde proje süresince istihdam edilmek üzere aşağıda yer alan pozisyonlarda çalışma arkadaşı arıyor. 

1. Psikolog – Bursa
2. Psikolog – Gaziantep
3. Psikolog – Kocaeli
4. Tercüman – Adana
5. Türkçe Eğitmeni – İstanbul Anadolu Yakası
6. Sosyoekonomik Güçlendirme Asistanı – İzmir
7. Sosyoekonomik Güçlendirme Asistanı – Konya
8. Sosyal Etki Uzmanı – Şanlıurfa

Son başvuru tarihi ve saati: 02.02.2024- 17.00

Detaylı bilgi ve başvuru linki için tıklayınız.

The post Kızılay Ekip Arkadaşları Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Herkesin ortak akılla tartışmaya, düşünmeye ihtiyacı olan, yası yaşaması gereken bir dönem.  Yani öngörülemeyenleri barındırıyor içinde.

2023 Maraş depremlerini, daha önceli deneyimlerinizle karşılaştırdığınızda nasıl değerlendirirsiniz?  Sahada siz ne gözlemlediniz? 

Önceki deneyimlerle karşılaştırdığımda bu tabii hem çok acı hem çok yıkıcı bir afet. Hem fiziksel hem psikolojik hem ekonomik hem sosyal olarak yıkıcı. Büyük bir alanı yıkan, büyük bir alanı kapsayan afetin etkileri de çok fazla olacak. İnsanların hayatlarında, aile hayatlarında şehirle kurdukları bağda, doğup büyüdükleri şehirden bir iç göç meselesi önümüzde olacak. 

81 milyonun aslında evine ateş düştü bu anlamda. Herkesin o bölgede bir akrabası tanıdığı var. Ben de Kahramanmaraşlıyım. Baba tarafım Maraşlı. O yüzden uluslararası camianın, Türkiye’de kurumların, akil insanların, herkesin ortak akılla tartışmaya, düşünmeye ihtiyacı olan, yası yaşaması gereken bir dönem.  Yani öngörülemeyenleri barındırıyor içinde.

Biz toplum olarak nasıl bir durumun içindeyiz? Ne yaşıyoruz? Bu süreç ne kadar daha devam eder? 

Toplumsal bir şok yaşıyoruz, anlamaya çalışıyoruz. Yas içindeyiz. Bir bilgi akışı içindeyiz. Çok fazla bilgi geliyor ve çok fazla konu var. Üzüldüğümüz durumunda kaldığımız, çözüm bulup çaresiz hissettiğimiz, bazen dayanışmayla avunduğumuz, bazen umutsuz olduğumuz… Aslında birçok olumsuz, negatif, çaresiz duygunun içindeyiz. 

Kamunun afet sonrası süreçteki politikalarını ve sivil topluma yaklaşımını nasıl değerlendirirsiniz? STK’lar arasında bir ayrışmaya gidildi mi? 

Dünyada afet öncesi, afet olduğu andan itibaren bir hafta- on beş gün, büyüklüğüne göre geçen süreye “afet sırasında” diyebiliriz. Ve sonrasını takip eden doksan gün ve doksan gün sonrası da aslında “normalleşme çabası” diyeceğimiz bir dönem.  Şu anda karşılaştığımız, sadece tarih kitaplarından öğrenebildiğimiz daha benzer örnekleri var. O dönemin koşulları, o dönemin teknolojileri neyle baş etmiş? Bilemiyoruz. Bilebildiğimizi de araştırıyoruz ama bugünkü durumda aslında kimsenin beklemediği, bu büyüklükte bir kriz, etki alanı, verdiği zarar, ortaya çıkan psikolojik durumla bir sürecin içindeyiz. Bununla tek başına dünyada ne bir kamu otoritesi, ne tek başına sivil toplum baş edebilir. 

Ama burada tabii öncesinde yapılabilecek çalışmalarla kamu, sivil toplum, özel sektör, medya, bireyler… Yani birçok konuda çok şey yapılabilirdi. ‘Yapılabilirdi’ler çok fazla ama bir şey de diyemiyoruz; aynısı başka bir ülkede olsa nasıl bir etkisi başka bir coğrafyada olsa nasıl olurdu? 

Böyle bir tarihi sürecin içindeyiz, öğrenmeye, anlamaya, bir yandan yaşayarak sakinleşmeye çalışıyoruz.

Elazığ depreminden beri Afet Platformu ile sivil toplum kendi arasında iletişim kurmaya çabalıyor. Özellikle yardımı örgütlemeye çalışıyor. 1999 depreminden beri sivil savunma özellikle AKUT öncülüğünde başlayan bir bilgi birikimiyle, hem belediyeler hem kamu kurumları arama kurtarmada, en azından insan kaynağına sahip. Ancak bu sefer bu büyüklükte bir şeye nasıl müdahale edeceğine dair bir senaryonun çalışılmış olmasına ihtiyaç duyulduğunu gösteriyor. Arama kurtarma çalışmalarına ama özellikle teçhizat konularında ihtiyaçlar vardı. 

Böyle bir tarihi sürecin içindeyiz, öğrenmeye, anlamaya, bir yandan yaşayarak sakinleşmeye çalışıyoruz. Tabii asıl olan orada hayatlarını kaybeden insanlarımız, yakınlarını kaybedenler… Bugün hayatta kalan insanlarımız, onların acısı, onların yaşadığı duygunun hiçbirini, biz kalanlar  yaşamadan bilemeyeceğiz. Umarım, daha çok bu koordinasyonu, birikimi yaygınlaştırmaya çalışacağız.

‘Ölçek Çok Büyük: Kararlar Katılımcılıkla Alınmalı!’

“Geç müdahale, koordinasyonsuzluk ve sivil aktörler arasında ayrışma” öne çıkan sorun alanları olarak değerlendiriliyor. Size göre, sahada temel sorunlar neler? 

Tabii biraz daha zaman geçtikçe analiz etmek daha sağlıklı olacak. Hayat ileriye doğru yaşanıyor, geriye doğru anlaşılıyor. Yaşadığımız süreç çok hızlı. Geçmişe döndüğünüzde, keşkeler ve “şöyle olsaydı”lar, çok fazla. Ama ölçek çok büyük; bu ölçeğe yönelik senaryo, baş etme biçimleri, mücadele biçimleri, bunları ele almaya, özgürce tartışmaya, bilimi temel alan tartışmaları ortaya koymaya ihtiyacımız var.

Sosyal medya paylaşımlarınızda bazı siyasi partilerin yardım faaliyetlerinin katkısından söz ediyorsunuz; muhalif siyasi partilerin afet politikaları var mı? Afete ve sorunlara çözüm konusunda ne ölçüde yetkin ve etkinler?  

Bütün siyasi partiler aslında, örgütlenme ve teşkilatlanmaları bulunduğu için, hem kendi kayıpları da olduğundan,  bölgedeki ilçe il mahalle yapılanmalarında, kendi organizasyon becerileriyle bütün siyasi partiler yardım ve destek süreçlerinin parçası. Her partinin mutlaka afet politikası vardır, ben detaylı bakmadım ama tabii politika olması, öngörüler olmasından ziyade, hazırlık, koordinasyon, özellikle ulusal, uluslararası sosyal sermayeyi harekete geçirmekle ilgili etkileri önemli. 

Siyasi partileri bununla ilgili daha fazla karar alması gereken aktörler olarak görmek lazım. Bu kararların biraz ortak akılla, kamuoyunun, bilim insanlarının, sivil toplumun yönetişimiyle açıklığıyla tartışılması, ele alınması, karar alınma süreçlerinde ilgili paydaşların yer almasının temel almasını umuyoruz. Çünkü gün sonunda yerel yönetimlerden merkezi yönetim organlarına, kurumlarına kadar bunlar ele alınacak. Meclis çalışma komisyonları oluşacak. İlgili bakanlıklar kendi değerlendirmelerini yapacak karar alıcılar çeşitli kararlar alacak. O yüzden alınacak kararların katılımcılık temelinde ele alınması çok kritik.

Herkes yorgun. Bu yorgunluk, yas süreci ve kayıplarımızı aldıktan sonra Kızılay-Ahbap gibi konuları değerlendirmek daha doğru.

Ahbap-AFAD tartışmalarını, ardından Kızılay’ın Ahbap’a çadır satması, Haluk Levent’in eleştirilere hedef olmasını nasıl değerlendirirsiniz? Bu konu, hangi zeminde ve hangi bağlamda ele alınmalı? 

Ben de uzaktan takip ediyorum. Bizler operasyonun, uygulamanın içindeyiz. Medya ve sosyal medyada çok bilgi var, çok şey konuşuluyor. Afet sonrası 90 günlük süreç önemlidir. Bu konuları 90 gün sonra tartışmak önemli olacaktır. O zaman daha aklıselim değerlendiririz çünkü şu anda bir yas sürecindeyiz, insanların kayıpları var. Çok da hızlı bilgi akışı var. 

Bu nedenle, şu an için gerçekten buradaki durumu anlamaya çalışmak, afetten etkilenen insanların, kayıpları olan insanları düşünmek gerekiyor. Ve tabii ki bundan sonraki süreçte fay hattında yaşanan şehirler var, beklenen bir İstanbul depremi ve daha birçok konu var. 

Bilimsel olarak, afet olduktan itibaren doksan gün çok şey olur.  Pakistan’da da Endonezya’da da dünyanın birçok yerinde çok büyük afetlere karşılaşıldı. 90 gün sonra daha bilgi, belge, veriye göre değerlendirmek gerekiyor. Hepimiz çalışmalarda da bulunduğumuz için herkes yorgun. Bu yorgunluk, yas süreci ve kayıplarımızı aldıktan sonra değerlendirmek bu konuları daha doğru diye düşünüyorum. 

‘Sivil Aktörler Birçok Şey Yapıyor! Yapmaya da Devam Etmeli’ 

Deprem bölgesinde aktif çalışan STK’lar ile gönüllüleri; farklı şekillerde yardım faaliyetlerine katkı sunan diğer STK’lar ve gönüllülerin afet sonrası sürece dair gücü ve etkisini nasıl değerlendirirsiniz? Sivil aktörler bu afette,  kapasiteleri ve kısıtları göz önüne alındığında, ne ölçüde etkin olabiliyorlar?  

Ben 1999 depreminde ilk defa gönüllü olmaya başladım. 1996 Habitat Zirvesi’nde lise öğrencisiydim, kentle ilgili konuları öğrenmiştim. Sonrasında 1999 depremini yaşayanlardan biri oldum. Avcılar yakınındaydım. Birkaç yakınımızı da kaybettik. Devamındaki süreçte sivil toplum gönüllülüğü, afet gönüllülüğü yaptık.

Özellikle Elazığ depremine kadar, arama kurtarmada birçok çalışma yapıldığı, ileri gidildiği görülüyor. Ama özellikle afet sonrası 90 günlük süreçte, afetlerin koordinasyonunda sonraki aşamalar, planlamalar konusunda o iş gücü, koordinasyon yapılırken birçok şeyin de unutulabildiğini görüyoruz.

Elazığ depreminden beri, sivil topluma Afet Platformu’nun oluşmuş olması en azından 30’a yakın destekçi ile birçok farklı uluslararası ve ulusal sivil toplum var. Burada 100’e yakın STK arasında bir eş güdüm, tartışmalar, iletişim, görev paylaşımı var. Ve bunun dışında kalan onlarca, yüzlerce kurum, bireysel girişim, faaliyet, çaba var, o şehirdeki aktörler, ticaret odaları var…

Herkes aslında çok çabalıyor. Bu çabanın oluşturabildiği gücü görünce insan şunu düşünüyor:  “hazırlık aşamalarında aynı kararlılıkla, aynı güçle, aynı eforla daha çok vakit ve planlamaya zaman ayırabilirdik, gündemde tutabilirdik”. O yüzden sivil aktörler bu afette kapasiteleri ve kısıtları göz önüne alındığında birçok şeyi yapıyor. Gelecek birkaç yılda da yapmaya devam etmesi gerekecek. 

Herkesin aslında örgütlü olmayan, bireysel çabalarda bulunanların veya bir toplulukla tanışanların ya bir STK’ya üye olması ya da kendi sivil toplum veya inisiyatiflerini oluşturmasına çok çok ihtiyaç var. Ne kadar çok sosyal alanda bu örgütlülük, gönüllü alanında örgütlülük sayısını artırırsak, kolektif çabalar ve çözümler daha çeşitli olacaktır, daha çok olacaktır. Buna çok ihtiyaç var.

Bu afette İhtiyaç Haritası Chatbot, WhatsApp, SOS Chain , Blockchain ve 3 bin gönüllü ile sahadaydı.

İhtiyaç Haritası olarak, siz bu afette, farklı ve yeni olarak neleri hayata geçirdiniz? Ne öğrendiniz? 

İhtiyaç Haritası, sahipleri ve destekçilerinin normal zamanda buluşturmaya çabalayan, teknolojisini geliştiren bir platform, bir sosyal kooperatif. Bir yardımlaşma kooperatifi. İzmir depreminde Bir Kira Bir Yuva’yı hayata geçirmiştik. Onu burada da kullandık. Afet Haritası’nı Marmaris yangınlarında hayata geçirmiştik. Onu daha çok veri sağlayarak, kamuoyuna buradaki bilgiyi paylaşmaya çalışıyoruz.

Bu dönemde iş birliğiyle bir Chatbot ve WhatsApp hattı yaptık. Buraya gelen ihtiyaç taleplerini, daha veriye dayalı tasnif ediyoruz. Depolardan dağıtımları koordine edebilmekle ilgili çok iyi işlediğini gördük. Bir Kira Bir Yuva, İzmir Belediyesi’nin iş birliğiyle çok daha büyüyerek bir sonuç elde etti. 

Yine SOS Chain ve Blockchain tarafından yaptığımız çalışmalar da o anlamda uluslararası alandan destek gördü.  Uluslararası alanda özellikle uzun yıllardır UPS Vakfı’yla bir işbirliğimiz vardı. Orada özellikle lojistik yurt dışından ilk bir iki hafta olan çadır ihtiyacını getirmede bir imece yapabildik. 

Yine bizim ana çalışma modelimiz olan Online İmece’yi destek vermek isteyenle desteği sağlayabilecek olanı buluşturduğumuz sistemle çok işler halde yapabildik. Bu anlamda özellikle bu tedariki yerelden de karşılayabildiğimiz için özellikle Adana ve Gaziantep Ticaret Odaları iş birliğiyle, oradaki yerel tedarikçilere hızlı ulaşıp, hızlı sevkiyat yapabiliyoruz. 

Burada da özellikle networkün, sosyal sermayenin çok daha güçlü olduğunun, bunun katkıları, destekleri alırken aslında bu iş birliklerinin çok daha etkili olabildiğini gördük. Özetle, bu afette öncekilerden farklı olarak, hali hazırda yaptıklarımız pekiştirebildiğimizi ve bunun çok daha büyük ölçekte nasıl yapılabildiğini deneyimlediğimizi görüyoruz. 

Tüm bu süreçlerde de Mazars Denge, Uluslararası Denetim Firması olarak bizim ilk günden itibaren tüm idari mali süreçlerimizi denetliyor. 2015’te kurulan İhtiyaç Haritası’nda ekibin uzmanlaşması, gönüllülerimizin bu konuda çok önemli bir desteği olduğunu gördük. Bugüne kadar üç bine yakın gönüllü sahada aktif olarak görev aldı. Genelde 300’e yakın gönüllü oluyordu. Onları harekete geçirme, haftalık periyotlarla görev alabilmelerini sağlama noktasında da hızlı hareket edebildiğimizi düşünüyoruz.

Toplumsal olarak her yıl birkaç afeti deneyimliyoruz artık; yenileri de kapıda… Afetlere hazır ve dirençli olmak için, yurttaşlar ve kamu aktörleri ne yapmalı? Ekonomik kısıtlara rağmen neler yapılabilir? 

Eğitim sistemine, çocukluktan itibaren mahalleden, aileden itibaren ciddi olarak afetlere hazırlıkla ilgili bir süreç dâhil etmeliyiz. Bu çok kritik. Oturulan binalar, yaşam biçimleri, son yirmi yıldır sürdürülebilir kalkınma meselesi, iklim krizi, iklim değişikliği, gıda krizi gibi  birçok sorun küresel anlamda bir açmaz sunuyor. Bu süreçte afetler hem insan eliyle olan hem doğal olanlar kaçınılmaz. Afetlere dirençli olmak için yaşam biçimlerini yeniden tasarlamaya, birlikte tasarlamaya, birlikte tartışmaya ihtiyaç var. Bu anlamda da mahallenin önemi ortaya çıkıyor. Yerel kalkınmayı, yerel katılımı, yerinden yönetimi daha hâkim kılacak bir yaklaşıma ihtiyaç var, umarım bunu başarırız. 

Toplum olarak, uluslararası kurumlar ve kişiler de dâhil herkes, bu tarihi sonuçları olan afetin acısını yaşıyor. Bizler de yaşıyoruz. Umarım kaybettiğimiz insanları anmaya devam ederek, bu konuyu gündemde tutarız ve öğrenerek gelecek nesillere bu bilgiyi aktarırız. 

The post ‘Mahalle Düzeyinde Örgütlenilmeli, Katılımcılıkla Karar Alınmalı!’  appeared first on Sivil Sayfalar.

Başvurular sonrasında yapılacak değerlendirme ile dezavantajlı durumda ve e-satış motivasyonu olan kişiler, kooperatifler ve sosyal girişimlere öncelik verilecek.

Uygun bulunan kişilerin, kooperatiflerin ve sosyal girişimlerin e-ticaret platformlarına 1 yıllık üyelik masrafları proje kapsamında karşılanacak.

Başvuru

• Projeye buradan başvurabilirsiniz.
• İletişim ve detaylı bilgi için melike.buyu@kizilay.org.tr ve rana.ceylandag@kizilay.org.tr

The post Kızılay’ın Dijital Ticaret Destekleri Projesi Başlıyor! appeared first on Sivil Sayfalar.

Çalıştayın moderasyonunu üstlenen ve açılışında konuşan Gazeteci-Yazar Emine Uçak Erdoğan, doğa olaylarının afet olmasında sosyal bağlamın önemine ve kırılgan dezavantajlı grupların afet politikalarına dahil edilmesine önemine dikkat çekti. Türkiye’de sivil toplum ve kamuda afetlere mücadelede bir aşama kat edildiğini söyleyen Erdoğan, buna karşın risk yönetimi ve hazırlık safhalarında epey yol alması gerekliğine vurgu yaparak, sivil toplumun kırılgan grupların afet politikalarına dahil edilmesi noktasında önemli bir rolü olduğunu kaydetti. 

‘İklim, Çevre ve Afet Yönetimi STK’ları Birlikte Çalışmalı’

Çalıştayın başında sivil toplumun afet katılımı konusunda Hayata Destek Derneği’nden Sema Genel Karaosmanoğlu, yerel yönetimlerin iklim kriziyle mücadelesi konusunda ise Dr. Alp Baran Uncu tarafından sunum yapıldı.

1999 Marmara depreminin sivil alanın afet yönetimine katılmasında milat olduğunu belirten Karaosmanoğlu, iklim değişikliğinin sonucu olarak şiddeti artan ve çeşitlenen afetlerle mücadelede sivil toplumun farklı kasları geliştirmesinin gereğine işaret etti.

Sivil toplumun afet sonrası kriz yönetiminde başarılı olduğunu ancak iklim krizinin etkileriyle afetlere “risk yönetimi” gözlükleri ile bakmada ve afetlere hazırlıkta eksiklikleri olduğuna dikkat çeken Karaosmanoğlu, iklim krizinin afetlerde toplum temelli erken uyarı sistemlerini gerekli kıldığını, riski tanımlamak ve anlamak, ardından da riskin iletişimini yapmanın önemini vurguladı.  

“Afet yönetiminde STK’lar olarak iklim ve çevre konusunda çalışan STK’lar ile çok eklemlenmedik, iklim ve çevre çalışanlar ile afet yönetimi çalışan sivil aktörlerin birlikte çalışmaları çok önemli” diyen Karaosmanoğlu, ayrıca kamu, yerel yönetim, iş dünyası dahil tüm aktörlerin afet yönetimine dahil olmasının gereğini vurguladı. Afet Platformu altında faaliyetlerini sürdüren STK’lardan biri olarak  da konuşan Karaosmanoğlu, “sivil enerjinin doğru kanalize edilmesi” uyarısında bulundu.  

‘Yerel Yönetimlerin İklim Alanındaki Bilgi ve Uzmanlıkları Sınırlı’

Dr. Baran Alp Uncu ise sunumunda 350.org tarafından hazırlanan İklim İçin Kentler İzleme Değerlendirme Raporu üzerinden yerel yönetimlerin iklim krizi konusunda hayata geçirdiği sınırlı faaliyetlerden ve kentlerin iklim kriziyle mücadelede başarısının paradigma değişikliği gerektirdiğinden söz etti. 

Uncu, Türkiye’de İklim İçin Kentler araştırması kapsamında, “İklim İçin Varız” diyen 24 belediyenin çalışmalarını mercek altına alan  değerlendirme raporunda, pandeminin de etkisiyle, belediye kaynaklarının iklim kriziyle mücadele yerine salgına yönlendirildiğini, bu nedenle iklim için atılan adımların yetersiz kaldığını belirtti. 

24 belediye içinde İklim Eylem Planı hazırlayan ve örnek uygulamalar geliştiren Bursa, Kadıköy ve İzmir gibi bazı belediyeler olduğunu söyleyen Uncu, özellikle iklim adaleti çerçevesinin yerel yönetimlerde zayıf olduğunu kaydetti. 

Uncu, iklim krizi konusunda STK’ların bilgisinin az olması, yerel yönetimlerin krizle mücadelede bilgi ve uzmanlığının eksik olması ve sivil toplumun sürece yeterince dahil etmemesi, şeffaf mekanizmalarla bilginin paylaşılmaması gibi sorunlar nedeniyle, sivil toplumun yerelde söz üretebilme kapasitesinin zayıf olduğunu söyledi. 

Öneriler bölümünde “dönüştürücü uyum” ve “adil iyileşme” konusunda yerel yönetimler düzeyinde sivil toplumun da sürece katılarak nelerin hayata geçirilmesi gerektiğini aktaran Uncu, Buenos Aires’te yerel yönetimin iklim adaletini önceleyen ve katılımcı süreçlerle tüm yerel aktörleri sürece dahil eden iklim eylem planının hazırlanışını iyi uygulama örneği olarak paylaştı.

STK’ların Birlikte Savunuculuk Yapmasının Önemi…

İnsani Yardım Vakfı’ndan (İHH) Emre Yerli, Türkiye’de son 5 yılda deneyim elde ettiği afetleri üzerinden tespitlerde bulundu. “Krizlere müdahalede güzel yerdeyiz ama asıl olan afetler olmadan afetlere direnç geliştirmek” diyen Yerli, sahada kamu otoritesinin sarsılmadığını, hem bilgi hem kaynak paylaşımında kamunun yetersiz kaldığını; sivil toplumun afete müdahalesinde bilgi eksikliği olduğunu, bu nedenlerle afetlere müdahale sürecinin “kör ilerlediğini” söyledi. 

Sahada sivil toplumun ayakta kalmasının finansal olarak güçlüğünü ve kamunun sivil toplumun çalışmalarına katkı sunması gerektiğini belirten Yerli, özellikle sivil toplumun “kamuyla eşit seviyede olmadığı ve saygı görmediği” sürece afet yönetiminde yeterince başarılı olamayacağını vurguladı. Yerli, STK’ların kendi aralarında diyalogunun az olduğunu, orman yangınları sırasında İHH’nın, akredite kurum olmasına rağmen, ideolojik kutuplaşmalar nedeniyle tepki görmesi örneği üzerinden paylaştı. ‘Tek vücut olarak savunuculuk yapmalıyız. Herkes kendi yağında kavrulursa daha çok afet yaşarız” diyen Yerli, Türkiye genelinde afet ve acil durumlarda nitelikli iletişim ağının gereğini de vurguladı. 

Yerel yönetimlerin afetlerle mücadelesine dair rapor yayınlayan Yereliz Derneği’nden Anıl Kocaoğulları, konuşmasında kamunun sivil topluma afetlerde yaklaşımındaki sorunlara dikkat çekti.  Pandemide, Askıda Fatura gibi, STK’ların ürettiği yenilikçi uygulamaları hayata geçiren ve etki alanını büyüten yerel yönetimlerin, daha sonra bu STK’lar ile iletişimi sürdürmediğine ve sivil toplum-kamu işbirliğindeki zayıflığın örneği olarak paylaştı. Kocaoğlulları ayrıca, süregelen sivil toplum anlayışından farklı ve yeni yaklaşımların önemine ve sosyal girişimler ile yeni sivil toplum örgütlenmelerinin de afetlere dahil edilmesi gereğine dikkat çekti. 

Sürdürülebilirlik Adımları Derneği’nden Emrah Kurum, Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları özelinde, kırılgan gruplara büyük afetlerde önceliklendirme yapma eğiliminin yeni mağduriyetleri beraberinde getirdiğini anlattı.  Kentlerin iklim kriziyle mücadelede uyum ihtiyacının öne çıktığını söyleyen Kurum, sivil toplumun sahiplenmesi gereken konularla ilişkilendirilmesi ve farkındalık yaratma çalışmalarının önemine dikkat çekti. Dernek olarak “Sorunlara Çözümler Buluşması” serisi ile sahadan çözümlere, farklı kurumların deneyimlerine yer vererek diğer kurumların iyi uygulamaları kendi içi süreçlerine dahil etmesi ve çözümler üretmesi için faaliyetlerini sürdürdüklerini aktardı. 

‘Kimin Adının Önde Olduğu Değil, Afetzedeye Hizmeti Götürmek Önemli’ 

Çalıştaya Manavgat’tan katılan Nef Vakfı’ndan Ercüment Arabacı, kamu-STK işbirliklerinin önemine dikkat çekerek, afet sahasında hangi kurumun adının öne çıktığının değil, afetzedeye ihtiyaç duyduğu hizmeti götürmenin asıl olduğunu hatırlattı. AFAD gibi ilgili kamu kurumları ve yetkilileri ile afet bölgelerinde başarılı bir iletişimleri olduğunu aktaran Arabacı, Afet Platformu’nda da el birliği ile sorunların hızlı şekilde çözülmesine gayret ettiklerini, STK’lar arasında rekabet olması durumunda ise başarılı sonuç alınmasının güçleştiğini belirtti. 

Deniz Yıldızı Derneği ve EŞİK Platformu adına çalıştaya katılan Gülnur Aksop, 1999 depreminden sonra kurulan Afete Karşı Sivil Koordinasyon Merkezi, Mahalle Afet Gönülleri, KADAV, Akut etkin sivil iş birliklerini hatırlattı. Depreme ilişkin içinde olduğu sivil örgüt deneyiminden, asıl meselenin kentlerde afet bilincinin yaratılması ve bunun mahalleden başlayan örgütlenmeyle şekillenmesi gerektiğinin altını çizdi.  

İnsan, çevre ve değer odaklı ekosistem yaratmak için toplumsal direnci artırmada hızlı adımlar atılması gerekiyor. 

Hazırlayacağımız için STK’ların katkılarını bekliyoruz. 

Kızılay İstanbul Şube Başkanı Kadem Eksi da diğer katılımcılar gibi Türkiye’nin afetlere müdahale noktasında “1. sırada” olmasına karşın risk yönetiminde ciddi sorunlar olduğunu söyledi. Aynı zamanda İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Deprem ve Doğal Afetler Komisyonu Başkanı olan Ekşi, İstanbul’un deprem gibi afetler karşısında dirençli kent olması için hazırlayacakları rapor için STK’ların katkılarını beklediklerini aktardı. “Yerel yönetimler büyük bir depreme hazırlığı kendi başına üstlenemez, sivil ayağın eksik olmaması gerekir.” diyen Ekşi, “kağıttan” planlar yerine insan, çevre ve değer odaklı ekosistem yaratmak için toplumsal direnci artırmada hızlı adımlar atılması gerektiğini altını çizdi. 

Ekşi ayrıca, mevzuat düzenlemesine ve tüm aktörlerle kaynakların bir arada harmanlandığı bir ekosisteme ihtiyaç olduğunu; afet dönemlerinde insan ve mali kaynak israfının önlenmesi; sivil inisiyatiflerle ile eşgüdümü olarak kriz yönetimi anlayışıyla değil risk yönetimi ile sorunların aşılacağını kaydetti. 

‘Sivil Toplum Olarak Kendi Krizimizi Yönetiyor muyuz?’

Kalkınma Atölyesi’nden Ertan Karabıyık ise konuşmasında, iklim krizi odağında sivil toplumun oluşturduğu örgütlerin varlığına rağmen STK’ların ve sivil toplumun afetlerde pozisyonlarının ne olmasının sorgulanmasının önemine dikkat çekti. Sivil toplumun Tunceli’deki orman yangınına yeterli oranda müdahil olmadığına dikkat çeken Karabıyık, afet konusunun politik boyutunu ve bilimsel boyutunun gözden kaçırıldığını belirterek, “biz sivil toplum olarak kendi krizimizi yönetiyor muyuz?” sorunu sordu.  

İklim Haber’den Bulut Bagatır iklim kriziyle mücadelede medyanın önemine dikkat çekti. “İnfial haberciliğinin yaygınlığına değinen Bagatır, kendilerinin iklim haberciği ekseninde iklim krizinin nedenlerini ve mücadele atılacak adımları topluma doğru anlatma çabasında olduklarını aktardı. Çözüm gazeteciliği anlayışı ile medyanın afet ve iklim kriziyle mücadelede çözüm yollarını sunmasının gereğine temas eden Bagatır, bilime kulak verilmesinin zorunluluğunu hatırlattı.  

Çalıştayın ikinci bölümünde katılımcılar sorunların çözümüne ve gelecek vizyonuna dair görüş ve deneyimlerini aktardı. 

Toplumsal Afet Platformu’ndan Rezzak Elazat, 2013’den bu yana, birçok afete katkı sunmaya gayret ettiklerini, hayvan kurtarma ve özel bireyler için de çalışmaları olduğunu, dileyen tüm kurumlara tecrübelerini paylaşabileceklerini söyledi. Hak savunuculuğu yapan kurumlar ile iklim aktivistlerinin birlikte çalışmasının gereğini aktaran Elazat, “Türkiye afetler ülkesi, daimî şekilde afetzedeyiz. Çözüm üretmek için hızlı yol almalıyız. Sahaya çıkmalıyız. Politik söylemeler için vakit kalmadı.” dedi.

Afetlerde Göz Ardı Edilenler: Çocuklar, Engelliler ve Hayvanlar 

Şehir Dedektifi’nden Gizem Kıygı afetlerde mağduriyetleri sıklıkla göz ardı edilen çocuklara değindi ve toplumda afetleri çocuklar yaşamıyormuş gibi bir algı olduğunu söyledi. Kamu çok merkeziyetçi bir yapıda olmasının afet yönetimine yansıdığını, bu nedenle izleme ve savunuculuk çalışmaları yapmak isteyen STK’ların kamudan temin etmesi gereken verilere ulaşamadığını; bununda insani yardım gibi konularda yok gösterici önerilerin hazırlanmasında sorun yarattığını belirtti. 

Yunuslara Özgürlük Platformu’dan Öykü Yağcı da iklim değişikliği ve afetlerle mücadelede hayvanların tüm türlerini kapsayarak tanımlayacak şekilde örgütlenmenin gerekliliğinden söz etti. Afetlerde hayvanların çoğu zaman göz ardı edildiğini ve “mal kaybı” olarak değerlendirildiğini hatırlatan Yağcı, hayvanların da “can” olduğu ve bu yaklaşımla afet politikalarının şekillendirilmesinin önemine dikkat çekti.  Afet sürecinde dezavantajlı gruplar arasında olan mültecileri hatırlatan Mülteciler ve Sığınmacılarla Yardımlaşma Dayanışma ve Destekleme Derneği’nden Berna Yüksek, sadece dış göçün değil, iç göçte iklimin etkilerinin değerlendirmenin önemine dikkat çekti.  Afet dönemlerinde mağduriyetleri göz ardı edilen bir diğer grup olan engellilerin sorunlarına dikkat çeken Engelli Kadın Derneği’nden Bahar Yavuz ise afet öncesi, afet sırası ve sonrasındaki planlama ve politikaların şekillenmesinde sürece engellilerin dahil edilmediğini aktardı. Afet politikalarının belirlenmesi, afet sırasında engellilerin güvenli alanlara taşınması, afet sonrası yeni sakatlıkların ortaya çıkması durumlarının dikkate alınarak engelliler ve tüm kırılgan grupların dikkate alınması gerektiğini belirtti. 

Afetlerde hakları ihlal edilen hayvanları hatırlatan bir diğer katılımcı olan Vegan Derneği’nden Ebru Arıman, türcü bakışlar ile hareket etmenin yarattığı sorunları son afetlerde hep birlikte deneyimlediğimizi aktardı. Kendilerinin de orman yangını gibi bir durumda nasıl hareket edeceklerini bilemediklerini gördüklerini ve eksikliklerini gidermeye çalıştıklarını aktaran Arıman, “insan merkezli çalışan STK’lar da dahil tüm sivil aktörlerin insan ve hayvan demeden tüm canlıları eşit gören bir afet planı yapmamız gerekiyor. Hayvanlar için de afet müdahalesi eğitimi alınması gerekir.” dedi. 

Kapak Görseli :Sema Genel Karaosmanoğlu

The post ‘Sivil Toplum Etkin Afet Yönetimi İçin Koordinasyon ve İşbirliği Fırsatlarını Değerlendirmeli’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye Ormancılar Derneği, yangın sayılarının sürekli artış göstermesinin iklim kriziyle bağlantılı olarak yaşanan kuraklığın etkisinin ve bu eğilimin süreceğine dikkat çekiyor. Son 10 yılın ortalamaları dikkate alındığında 2.631 orman yangını gerçekleşirken; yılda ortalama 9.096 hektar ormanlık alan yandı.

‘İklim Krizi, Yangın Sayısında ve Yanan Alanda Büyük Artışa Neden Oluyor’

Sadece 2020 yılında ise 3.399 orman yangını gerçekleşti ve bu yangınlarda 20.971 hektar orman tahrip oldu. Bilimsel veriler ve uzmanlar, iklim krizinin etkisiyle hem orman yangını sayısını hem de yanan alan miktarındaki büyük artışın eğiliminin süreceği uyarısında bulundu.

Nitekim Ümit Şahin gibi pek çok uzman sıcak hava dalgaları ve kuraklık koşullarında “orman yangınlarına karşı tek çarenin iklim değişikliği ile mücadele etmek olduğunu” söylüyor. Küresel düzeyde etkilerini daha çok deneyimlediğimiz iklim krizinin Türkiye’ye özgü sonuçları ise orman ekoloğu İsmail Bekar tarafından şu sözlerle özetleniyor: “A bölgesinde her 10 yılda bir yangın çıkıyorsa ve insan faaliyetleri sonucunda burada yangınlar iki senede bire düşüyorsa, işte o zaman doğal yangın rejimi değişmiş oluyor. Bu kadar ani değişiklikler ekolojik felaketlerin başlaması demek.”

Orman Genel Müdürlüğü (OGM) verileri, Türkiye’de yıllık ortalama yanan alan miktarındaki azalmaya karşın, yangın sayılarında sürekli artışa işaret ediyor. 2 Ağustos 2021 itibarıyla OGM, son 6 günde 35 ilde meydana gelen 130 orman yangınının kontrol altına aldığını açıkladı.

Bununla birlikte, orman yangınları konusunda ihmaller ve yangın riskinin bertaraf edilmesi ile yanan alanların tekrar orman alanı haline getirilmesine ilişkin tartışmalar kamuoyunun ve sivil toplumu ana gündem maddesini oluşturmayı sürdürüyor. Sivil toplumun fidan dikmekten daha fazla rol üstlenmesi gerektiğini, yanan yerlerin imara açılmamasını izlemesi ve mağdurların hakları için mücadele etmesi gerektiğini söyleyen sivil toplumcular, iklim krizinin etkilerine dikkat çekmekle birlikte, STK’ların daha aktif bir mücadele yürütmesini hayati buluyor.

‘Uzun Vadeli Bakış Açısı ve Planlama ile Ormanlar Kurulmalı’

İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi’nden Prof. Dr. Doğanay Tolunay Sivil Sayfalar’a yaptığı açıklamada, bireylerin ve STK’ların orman yangınlarını önleme ve oluşan zararı gidermede yapabileceklerini özetliyor: Ağaçlandırma çalışmaları ve fidan bağışının ötesinde, toplumsal düzeyde Ekim ayının sonuna dek devam edecek orman yangın riski ve sıcak hava dalgalarına karşı, kritik bölgelerde ormanlık alanlardan uzak durulmalı ve yangın çıkarabilecek faaliyetlerden kaçınılmalı.

STK’ların ne yapması gerektiği konusunda ise Tolunay, aceleyle alınan, fidan dikmek gibi, kararların faydadan çok zarar getirdiğini; oysa orman kurulurken uzun vadeli bakış açısı ile planlama yapılmasının önemini vurguluyor. “Bir orman alanı en az 80-100 yıl orada kalacak; 100 yıllık planlama ile ormanların yaşamasını sağlayacak şekilde hareket etmemiz gerekiyor. Yanan alanlardaki Kızılçam ormanları yangına karşı hassas ama o bölgede başka ağaç türü yetiştirmenin imkânı yok.” Özetle, Tolunay, yanan Kızılçam ormanlarının da iklim değişikliği, biyolojik çeşitlilik ve ekosistem hizmetleri gözetilerek öncelikli olarak doğal yollarla gençleştirilmesinin düşünülmesini öneriyor. Tolunay’a göre, tüm bu gerekçelerle, sivil toplum ve kamuoyu yangınların çıkma sebebine odaklanarak daha dikkatli davranmalı. Bu sayede yangın sayılarının düşürülmesi mümkün olabilir.

 ‘Sivil Toplum, Yerel Mücadeleleri Bir Çatı Altında Toplamalı ve Ulusal Politikalara Etki Etmeli’

İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi’nden Doç Dr. Cihan Erdönmez de Sivil Sayfalar’a yaptığı açıklamada, Doğanay Tolunay’a benzer şekilde, STK’ların ağaçlandırma kampanyalarının iyi niyetinden kuşku duymadığını ancak ekolojik açıdan fidan dikiminin zararlı sonuçları olduğunu hatırlatıyor.

Yanan orman alanlarını ağaçlandırmak yerine, rehabilitasyonu ve doğal süreçlerle kendini onarmasının çok daha yararlı olacağının bilimsel bulgularla desteklendiğinin altını çizen Erdönmez, STK’ların ağaçlandırma kampanyaları olmasa da zaten OGM’nin en kısa sürede yanan bölgelerde ağaçlandırmaya gittiğine dikkat çekiyor.

Erdönmez, yangınların önlenmesi ve orman alanlarının korunması konusunda sivil toplumun birinci görevinin toplumu doğru bilgiyle bilinçlendirmek ve yanlış bilgilenin yayılmasının önüne geçecek faaliyetlerde bulunmak olduğunu kaydediyor.

Türkiye Ormancılar Derneği üyesi de olan Erdönmez, ayrıca orman yangınlarının nedenleri, yangınların nasıl söndürüleceği ve yanan alanların rehabilitasyonu konusunda yanlış bilgilerin hakimiyetini koruduğunu ve sivil toplumun bu konuda daha dikkatli adım atması gerektiğini belirtiyor.

Geçen hafta Turizmi Teşvik Kanunu’na yapılan değişiklik ile orman alanlarının yönetimde tek otorite olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın yetkili kılındığını kaydeden Erdönmez, bu düzenlemeyle ormanlarda turizm tesisi yapılmasına izin verildiği algısının yanlış olduğunu; söz konusu yasanın 1982 tarihinde çıktığından bu yana zaten “sağlıklı ormanlık alanlarda turizm faaliyetine izin verildiğini” vurguluyor. Bu nedenle, Çevre ve Orman Bakanlığı ile paylaşılan yetkilerin tümünün Kültür ve Turizm Bakanlığı’na devredilmesi bilgisinden hareketle,  Erdönmez, ormanların korunmasında sivil topluma düşen sorumluluğa dikkat çekiyor.

Ormana ve genel olarak doğaya zarar veren durumlar karşısında Türkiye’nin çeşitli yerlerinde yerel düzeyde verilen güçlü tepkileri, Akbelen, Kazdağları, İkizdere gibi örneklerle paylaşan Erdönmez’e göre, Anadolu kentlerinde sivil toplumdan ziyade yöre halkı daha etkili bir savunuculuk faaliyeti yürütüyor. “Sivil toplum ile yöre halkının bu mücadelelerinin entegre olması düşünülmeli. Türkiye’nin değişik noktalarında doğayı korumak için kendiliğinden ortaya çıkan yerel mücadelenin kapsamlı bir çatı altından toplanması ve ulusal politikalara etki eder hale getirilmesinde, sivil topluma büyük rol düşüyor”.

Orman Yangınları Konusunda STK’ların Yürüttüğü Faaliyetler

Yangınların başladığı 28 Temmuz 2021’den bu yana STK’lar yürüttükleri çeşitli faaliyetlerle yangınla mücadeleye ve mağduriyetlerin giderilmesine katkı sunmaya çalışıyor. STK’ların sahada operasyonel destek sunması ve yardım faaliyetlerinin ihtiyaç sahiplerine ulaştırması, yangınların geniş bir bölgeyi etkilemesi ve bunun sonucunda etkilenen bölge ve kişi sayısının artması nedeniyle, daha da güçleşiyor.

Mevcut koşullarda çeşitli kampanya ve saha çalışmaları ile faaliyetlerini sürdüren bazı STK’lar şunlar:

Fidan bağışı tartışmaları ile öne çıkan TEMA Vakfı 30 Temmuz itibariyle, ‘Hep Birlikte Yaşamı da Umudu da Yeniden Yeşerteceğiz!’ adıyla başlattığı kampanyada, yangından zarar gören bölgelerin tekrar ağaçlandırılması için bağış topluyor. Fidan bağışlarının OGM’ye aktarılacağını açıklayan ve bunun üzerine bazı bağışçıların tepkisi ile karşılaşan TEMA Vakfı, bu kararının gerekçelerini sosyal medya hesaplarından ve web sitesinden duyurdu:  “TEMA Vakfı olarak yanan alanlar da dahil olmak üzere tüm ağaçlandırma çalışmalarımızı uzun yıllardır Orman Genel Müdürlüğü ile iş birliği içerisinde yürütüyoruz. Bize yapılan her bir bağışın takipçisi olarak, bağışlar sayesinde oluşturduğumuz ağaçlandırma sahalarımızda 3 yıl boyunca sonbahar ve ilkbahar dönemlerinde olacak şekilde kontrolünü gerçekleştiriyoruz.”

AKUT Derneği, yangınlarda görev alan ve çeşitli kentlerde çalışmalarını sürdüren operasyon ekipleriyle, yangına müdahaleye kesintisiz destek veriyor. AKUT ayrıca, bugün itibariyle, Türkiye’nin orman yangınları ile mücadele kapsamında resmen aktive ettiği AB Sivil Koruma Mekanizması operasyonel havuzunda da yer alıyor.

Türk Kızılay’ı, mağdurlara acil destek ihtiyacı için açtığı bağış kampanyasının yanı sıra sahada Kızılay gönüllüleri ve uzmanları yardımıyla,  gelen bağışların tasnifi, bağışların ihtiyaç sahiplerine ulaştırılması, Gıda ve içecek ikramı, psiko-sosyal destek faaliyetlerini sürdürüyor.

Afet Platformu Yangınlar Sürdüğünden İhtiyaç/Durum Analizine Ağırlık Veriyor!

Bünyesinde 20’den fazla STK bulunan Afet Platformu resmi kurumlardan edindiği bilgi çerçevesinde, yangın devam ederken, “koordinasyon dışı” sahaya gönderilen malzeme ve ekiplerin karmaşa yarattığına dikkat çekiyor. Yardım faaliyetlerinin temelini oluşturan durum-ihtiyaç analizinin eksikliğine vurgu yapan Platform, web sitesinde yaptığı açıklamada :

“yangından etkilenen en fazla kişiye en kısa sürede kaliteli ve işlevsel yardımı sağlamak” için Plaftorm üyelerinin ihtiyaç analizine başladığını; yangınlar söndürülmeden ihtiyaçların doğru şekilde tespit edilemeyeceğini; “yangınlar devam ederken ortaya çıkan anlık ihtiyaçları ise kamu kurumları ve Kızılay’ın kendi ağı ve bölge kaynakları aracılığıyla giderilmekte” olduğu bilgisini paylaşıyor.

Dolayısıyla, Afet Platformu bünyesindeki STK’lar; “gönderilen desteklerin yerine ulaşılacağının garanti edemeyecek olmaları ve ihtiyaç tespit çalışmalarının tamamlanmaması” sebebiyle, yangından mağdur olan bireylerin ihtiyaç listelerini yayınlamasını rica ediyor. Sahada kamu kurumları ile koordinasyon halinde çalışmalarını sürdüren Afet Platformu, hem Platform’un web sitesinden hem kurumsal hesaplarından güncel bilgilendirmeleri sürdürüyor.

Yangın Bölgesinde Güvenli Konaklama Haritası

Afet Platformu bünyesinde de yer alan Ahbap Derneği ise kurumsal olarak sahada aktif çalışmalar yürütüyor. Ahbap Derneği ayrıca, Türkiye’nin birçok şehrinde devam eden yangın nedeniyle tahliye edilen bölgelerdeki halka konaklama imkânı sunan otel, pansiyon vb. yerlere kolayca ulaşılabilmesi için Güvenli Konaklama Haritası ile mağduriyetlerin giderilmesine katkı sunmaya çalışıyor.

Haritada, Konaklama Desteği ve Tahliye Aracı Desteği başlıklarında iki seçenek yer alıyor. Yangın bölgelerinden herhangi birine yakın konaklamaya uygun tesisi bulunan kurumların sitedeki “Konaklama Desteği Sunmak İstiyorum” butonu üzerinden ileterek, Güvenli Konaklama Noktaları Haritasına eklenmesi ve afetten etkilenen kişilerin yönlendirilmesi mümkün.
Bölgedeki kişiler ve hayvanların güvenli alana tahliyesi sırasında da minibüsü, otobüsü kamyonu ya da kamyonetiyle ulaşım desteği vermek isteyenler için sitede, “Tahliye Aracı Sunmak İstiyorum” seçeneği yer alıyor.

Afet Haritası

İhtiyaç Haritası’nın teknik desteği ile Afet Platformu tarafından hizmete açılan Afet Haritası ise orman yangınlarının etkisini takip etmek ve bireysel-kurumsal destek olmak isteyenlere güncel bilgiye ulaşma olanağı sunuyor. Afet Haritası’nda halihazırda Marmaris, Manavgat ve Bodrum İhtiyaç Listeleri’ne yer veriliyor.

Afet Haritası aynı zamanda, yangından etkilenen kişilerin hasar tespit formu ile hasarlı yer ve görselleri paylaşmasına; bu sayede ihtiyaçların doğru şekilde tespit edilerek ihtiyaç sahiplerine ulaşmasına olanak sağlıyor.

Yangın bölgesinde aktif olarak görev alan bir diğer STK, İHH (İnsani Yardım Vakfı).   İHH Arama Kurtarma ekipleri  sahada yardım faaliyetlerini yürütüyor; Gezici Aşevi bölgede hizmet veriyor.  Ayırca İHH,  mağdurlar için bağış topluyor.

TEMA’dan farklı olarak ÇEKÜL Vakfı, yanan orman alanlarının ağaçlandırılması ile ilgili bir kampanya yürütmediğine ilişkin  açıklamasıyla birlikte, “Yanan ormanlarımızın telafisi ne yazık ki uzun sürecek. Bu süreçte öncelik can ve mal kaybının, doğaya verdiğimiz zararın tespit edilmesidir.” paylaşımını yapıyor.

WWF_Türkiye (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) ise “Türkiye’nin Canları Yanıyor: Yaraları Sarmak için Destek Ver” adıyla başlattığı kampanyada, yangınlarda yaralanan, yaşam alanları tahrip olan canlarımız için yapılacak kurtarma, tedavi ve rehabilitasyon çalışmaları için gerekli olan malzemelerin tespiti ve temini için bağış topluyor.  

Yangın dahil tüm afetlerde “can kayıpları” arasında sayıldığı nadir görülen hayvanlar ile ilgili faaliyetleri yürüten en aktif STK’lardan biri HAYTAP.  Manavgat’ta hayvanlar için tam teçhizatlı bir Sahra Hastanesi kuran HAYTAP, bölgedeki mağdur hayvanların tedavi masraflarını da üstleniyor.

‘Turizmi Teşvik Kanunu, Korunan Pek Çok Alanı Tehdit Ediyor’

Ormanların korunmasına dikkat çeken bir diğer STK olan Doğa Derneği, Turizmi Teşvik Kanunu’nda yapılan değişikliğin “bugüne kadar korunmuş pek çok alanı tehdit ettiğini; yapılan düzenlemenin ‘Kültür ve Turizm koruma ve gelişim bölgeleri’ adıyla orman alanları, kıyılar, meralar turizm yatırımlarına açılacağını ; kanun yürürlüğe girmesi durumunda Türkiye’nin Önemli Doğa Alanları, hassas ekosistemleri ve biyolojik çeşitliliği için geri dönüşü olmayacak zarar göreceği” uyarısında bulunuyor.

The post ‘Orman Yangınlarının Önlenmesi ve Tahribatın Giderilmesinde Sivil Topluma Büyük Görev Düşüyor’ appeared first on Sivil Sayfalar.

• Desteklenecek kooperatiflere/işletmelere/inisiyatiflere özgü ihtiyaç analizleri, il ve sektör bazlı ihtiyaç analizleri ve kooperatifçiliğe dair kapasite geliştirme faaliyetleri uygulanarak ekosistemde daha sürdürülebilir yapılar oluşturulması planlanıyor.
• Seçilmiş olan kooperatif, kooperatif girişimi (inisiyatifler) veya sosyal girişimlerin kapasite geliştirme faaliyetleri kapsamında, güçlendirme eğitimleri ve mentörlük/teknik danışmanlık sistemi vasıtasıyla desteklenmesi hedefleniyor.
• Bu faaliyete ek olarak, desteklenmeye hak kazanan başvuru sahipleri ile yapılan ihtiyaç analizi çalışmalarında belirlenen ihtiyaçlara göre, kooperatiflerin/işletmelerin/inisiyatiflerin faaliyetlerinin sürdürülebilirliğine katkı sunmak amacıyla 50.000 TL’ye kadar ayni destek (makine, hammadde, ekipman, lisans, hizmet alımı (tasarım, web sitesi), görünürlük malzemesi, mobil uygulama/üyelik vb.) sağlanacak.

Destek programı kapsamında destek almaya hak kazanan başvuru sahipleri, Türk Kızılayı Toplum Merkezleri sosyal medya hesaplarından ilan edilecek.

Başvuru

Başvuru Rehberi’ne buradan; Başvuru Formu’na bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz.

Detaylı bilgiye ise bu linkten ulaşabilirsiniz.

The post Kooperatif ve Sosyal Girişimler için Destek Projesi Çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

Ulusal ve küresel ölçekte afetin her türlüsünü tecrübe ettiğimiz 2020 yılı dünya tarihinin de önemli dönüm noktalarından biri olarak kayıtlara geçti.

Afetler Kronolojisiyle 2020’ye Bakış

Türkiye İnsani Çalışmalar Yıllığı 2020, Türkiye’nin insani yardım kronolojisini gözler önüne seriyor. Akademik değerlendirmeler ve kurumsal değerlendirmeler olmak üzere iki ana bölümden oluşan yıllıkta, akademik değerlendirmeler başlığı altında afet, göç, gönüllülük, halk sağlığı, sosyal hizmetler ve uluslararası yardımlar başlıkları altında 2020 yılı içinde yaşanan gelişmelere mercek tutuluyor. Elazığ ve İzmir Depremleri, Giresun’da yaşanan sel ve Van’da meydana gelen çığ felaketleri geçtiğimiz yılda yaşanan büyük afetler arasındaydı. Yayın, Pandeminin sadece COVID-19 virüsünün bulaştığı kişileri etkilemesinin ötesinde sağlık sisteminin diğer alanlarındaki etkileri de politika yapıcıların dikkate alması gereken durumları ortaya koydu.

235.4 Milyon Kişi Yardıma Muhtaç

2020 yılında meydana gelen afetlerin ve depremlerin haritalarla ifade edildiği yıllıkta, bir diğer öne çıkan konu, tüm dünyayı etkisi altına alan COVID-19 salgını oldu. “Ulusal ve küresel ölçekte hayatımızın her alanını etkileyen COVID-19 pandemisi 2020 yılı boyunca insani yardım gündeminin en önde gelen konusu oldu. Bununla birlikte, dünyanın farklı bölgelerinde çok çeşitli afetler ve insani krizler de yaşandı.

Birleşmiş Milletler İnsani Koordinasyon Ofisi (OCHA) verilerine göre 235.4 milyon kişi insani yardıma muhtaç olarak 2021 yılına girdi.

Türkiye’nin ihtiyaç sahibi coğrafyalarda devam eden yardım çalışmalarının yanı sıra dünyanın farklı bölgelerine COVID-19 kapsamında yaptığı yardımlar uluslararası yardımlar konusunda öne çıkan diğer gelişmeler oldu. İnsani yardım çalışmalarının en önemli boyutlarından biri olan gönüllü hizmet konusunda yaşanan gelişmeler ise ülkemizdeki gönüllülük potansiyelini ve bu konuda kurumsal, yasal ve kültürel düzeyde atılması gereken adımları tekrar hatırlattı. Pandeminin dezavantajlı gruplar üzerindeki etkisini azaltmak için yürütülen sosyal hizmet çalışmaları ve bu çalışmaları yürüten kurumlara dair değerlendirmeler de hak temelli sosyal politikaların önemini gösteren diğer bir konu olarak öne çıktı.

Kurumsal değerlendirmeler kısmında yıl boyunca sahada faaliyetlerine devam eden kurum ve kuruluşların değerlendirmelerine yer verildi. Kamu kurumlarının, uluslararası kurumların ve sivil toplum kuruluşlarının işbirliği hâlinde yürüttüğü yardım çalışmalarında, çalışanların ve gönüllülerin güvenliğini koruma, fon kaynaklarının geliştirilmesi, kriz iletişimi, gönüllülük, tecrübe paylaşımı, savunuculuk, koruma faaliyetleri, sosyal etki ve insani finans gibi temalar farklı kurumların değerlendirmelerinde öne çıkan konular olarak özetlenebilir.

Türkiye İnsani Çalışmalar Yıllığı 2020’ye buradan ulaşabilirsiniz.

The post Pandeminin Gölgesinde Türkiye İnsani Çalışmalar Yıllığı 2020 appeared first on Sivil Sayfalar.