25 Eki̇m 2019, Cuma günü, saat 17:00’ye kadar buraya tıklayarak ya da (212) 240 33 61-62 numaralı telefonlardan ulaşarak kayıt yapabilirsiniz.

Çocuklar için mantı atölyesi saat 14.00’te başlayacak ve yaklaşık 1 saat sürecektir. Kayıt için lütfen tıklayın.

Adres: Hrant Dink Vakfı Anarad Hığutyun Binası, Papa Roncalli Sk. No: 128 Harbiye, Şişli/İstanbul

The post Hrant Dink Vakfı’nın Düzenlediği Kayseri Mantı Festivali’ne Davetlisiniz appeared first on Sivil Sayfalar.

Vakfın Yönetim Kurulu üyesi ve aynı zamanda hukuki danışmanı olan Av. Fethiye Çetin ‘gerekçenin belirtilmesini beklediklerini ve bu doğrultuda girişimde bulunacaklarını’ ifade etti.

‘Yasaklama Kararı Geçersiz’

Yasaklama kararına ilişkin Sivil Sayfalar’a konuşan Çetin “Bu vakıf bildiğiniz gibi Hrant Dink’in hayallerini gerçekleştirmek üzere kuruldu ve tüm denetimlere uygun bir şekilde çalışmalarına devam ediyor. Bu konferansa benzer programlar daha önce Adana, Van, Mardin gibi şehirlerde de yapıldı. Ancak buna rağmen önce Kayseri’de sonra da İstanbul’da yasaklama kararıyla karşı karşıya kaldık. Bu durum nereden bakarsanız bakın yasaya ve hukuka aykırı. Toplantı ve gösteri suç işleneceği açık bir şekilde ortadaysa mülki amir toplantıları yasaklayabilir. Ancak suçun işleneceğine dair nasıl bir delil var bunu bilmiyoruz.” İfadelerini kullandı.

‘Neden Yasaklandı Anlayamadık’

Hrant Dink Vakfı, bugün başlaması planlanan ‘Kayseri ve Çevresi: Toplumsal, Kültürel ve Ekonomik Tarihi Konferansı’nın Şişli Kaymakamlığı tarafından yasaklanması üzerine yazılı açıklama yaptı. Açıklamada “Yıllardır farklı illerle ilgili benzer konferanslar yapılmışken, 1 sene önceden konferansın bu tarihlerde yapılacağı bilinmesine rağmen, 16 saat önce anayasaya, mevcut yasalara aykırı bir şekilde konferansın yasaklanmasının demokrasiye ve bilimselliğe vurulan önemli bir darbe olduğunu düşünüyoruz” denildi.

Öte yandan Hrant Dink Vakfı, yasaklanan Kayseri konferansıyla ilgili yazılı açıklama yaptı. ‘Kayseri’nin zengin geçmişini uluslararası konferansla taçlandırmak ana hedefimizdi’ denilen açıklama şöyle devam etti;

Örnek Gösterilen Toplantılar Düzenledik: 18 ve 19 Ekim’de Hrant Dink Vakfı Havak Salonu’nda yapılacak ‘Kayseri ve Çevresi: Toplumsal, Kültürel ve Ekonomik Tarihi Konferansı’ neden yasaklandı anlayamadık! Bilindiği gibi, daha önce Kayseri’de yapılması planlanan konferans Kayseri Valiliği’nin müdahalesiyle yasaklanmıştı. 19. ve 20. yüzyıllarda Türkiye’nin farklı kent ve çevrelerinde yaşanan toplumsal, ekonomik, politik ve kültürel değişimlerin ayrıntılı bir biçimde anlaşılmasını, bu konuda yapılan yeni çalışmaların akademik dünyaya duyurulmasını hedefleyen uluslararası konferanslar dizisi, 2008’den bu yana Vakfın çalışmaları arasında uluslararası alanda bilimselliği ve kalitesi ile örnek gösterilen toplantılardan biri haline geldi.

27 Bilim İnsanı Katılacaktı: Daha önce Adana, Diyarbakır, Mardin, Van, Ankara ve İzmir’le ilgili düzenlenen konferansların bu yılki adresi olarak Kayseri’yi seçmiştik. 2016’da, Avrupa Birliği ve Türkiye Cumhuriyeti AB Bakanlığı tarafından desteklenen Kayseri’nin kültür varlıkları ile ilgili derinlemesine çalışmamızı ve yayınımızı paylaşmak, Kayseri’nin çokkültürlü ve zengin geçmişini uluslararası prestijli bir konferansla taçlandırmak ana hedefimizdi. 18-19 Ekim 2019’da Kayseri’de bir otelde yapmayı planladığımız konferans için oluşturulan uluslararası bilim komitesi, Amerika, Fransa, Yunanistan ve Ermenistan’ın yanı sıra Türkiye’nin farklı illerinden toplam 27 bilim insanının tebliğlerini seçti, Kayseri’de sunum yapmaları için davet edildi. Konferansın ardından bir kültürel miras turu ile konukların Kayseri’nin zengin tarihini birinci elden deneyimlemeleri planlandı.

Ülkemiz Adına Mahcubuz: Hrant Dink Vakfı mahkeme kararıyla kurulan, senedindeki amaçlara uygun olarak benzer konferansları yıllardır yapıyor. 2911 sayılı toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununda Vakıflar ve siyasi partiler 4. Maddesine göre kapsam dışındadırlar. Vakıflar, Vakıflar Genel Müdürlüğünün denetime tabi olarak kendi senetlerine uygun bir şekilde faaliyetlerini sürdürürler, senetlerine uygun her türlü etkinliği ve toplantıyı yapabilirler. Yıllardır farklı illerle ilgili benzer konferanslar yapılmışken, 1 sene önceden konferansın bu tarihlerde yapılacağı bilinmesine rağmen konferanstan 16 saat önce anayasaya, mevcut yasalara aykırı bir şekilde yasaklanmasının demokrasiye ve bilimselliğe vurulan önemli bir darbe olduğunu düşünüyoruz. Kayseri’nin ve ülkemizin yurt dışındaki ve bilimsel çevrelerdeki itibarına zarar veren bu yasaklamayı anlayabilmiş değiliz. Gerek yurt dışından, gerek Türkiye’nin dört bir yanından bu konferansa katılmak için gelen konuklara karşı ülkemiz adına mahcubuz…”

The post Hrant Dink Vakfı’na Kayseri’den Sonra İstanbul’da Da Yasak appeared first on Sivil Sayfalar.

Konferansa LCV için 16 Ekim Çarşamba gününe kadar bu formu doldurarak ya da (212) 240 33 61-62 numaralı telefonlardan ulaşarak kayıt yaptırabilirsiniz.

Konferans programına bakmak için buraya tıklayabilirsiniz.

The post Kayseri ve Çevresi: Toplumsal, Kültürel ve Ekonomik Tarihi Konferansı appeared first on Sivil Sayfalar.

Gastronomi Turizm Derneği’nin en temel amacı; Türk mutfak kültürünü, tarihi ve zengin lezzet mirasını dünyaya tanıtmak. Dernek ünlü şeflerden, gazetecilere, akademisyenlerden, acentelere, restoran ve otel sahiplerinden, taksicilere kadar pek çok farklı alandan gelen bireysel ve kurumsal üyelere sahip.  “Lezzet mirası Türk mutfak kültürünün zengin içeriği, pişirme geleneği, sunuş tarzını korumak ve kollamak gerektiğinin bilincinde olan, yemeklerin ve içeceklerin var oluş hikâyelerine ilgi duyan, nesilden nesile aktarılması gerektiğine inanan, dünyaya tanıtılması için çaba göstermek isteyen herkes GTD’nin üyesi olabilir” diye ekliyor Boztepe.

Derneğin faaliyetleri iki ana başlıktan oluşuyor. İlki, gastronomi turizmi ile ilgili fuar, konferans ve benzeri etkinliklere çeşitli kurum ve kuruluşlarla birlikte içerik sağlamak. İkincisi ise duruşu ile birlikte sektörün etkili referans ve kanaat grubu olarak devlet kurumları, bakanlıklar ve sivil kuruluş ve inisiyatiflere görüş, proje ve öneriler sunmak. İkincisi ise mutfak kültürü, tarihi, lezzet mirası hakkında yurt içinde farkındalık ve bilinç oluşturmak. Bu amaçla, örgütsel yapısını yurt sathında yaygın temsilcilik ağı ile genişletmek.

Türkiye’nin Lezzet Rotaları

Boztepe, Türkiye’nin başta gelen lezzet rotaları için UNESCO tarafından tescillenmiş gastro kentler Gaziantep’i ve Hatay’ı işaret ediyor. Ona göre aslında  yedi bölgenin her bir kenti, her kentin pek çok yöresi için bile bir lezzet rotası oluşturmak mümkün. Bir sıralama yapmak pek mümkün olmasa da aklına ilk gelen gastrokentler Elazığ, Mardin, Urfa, Adana, Bursa, Artvin, Kayseri, Konya, Manisa, otları ve balığı ile İzmir, Alaçatı, Cunda olarak sıralanıyor.  Bu kentlerin gastronomi destinasyonu olarak tanımlanması için yöredeki resmi kurumların, sivil toplum kuruluşlarıyla daha sıcak temaslar geliştirmesi gerektiğini belirten Boztepe, destinasyonun özelliklerine uygun bir yönetim yapısının kurulması, yerel lezzetleri oluşturan tüm unsurların kollanması, geliştirilmesi, hijyen koşullarının sağlanarak sunulmasında standartların belirlenmesi, denetimi, sonra da tanıtım ve pazarlama süreçlerinin işletilmesi gerektiğini de özellikle vurguluyor. GTD olarak  İstanbul’da İstiklal Caddesi’ndeki “içli köfteci”den Kars’ta yöresel peynir üreticisi GTD üyesi İlhan Koçulu’ya kadar işbirliği içinde olduklarını belirten Boztepe, lezzet haritası oluşturmak için, sokak lezzetlerinden en rafine restoranlara bir ağ oluşturmak istediklerini ekliyor.

“İçinde yaşadığımız topraklar sayısız medeniyete ev sahipliği yaptığı için, bu medeniyetlerin ayrıştığı ve iç içe geçtiği noktalar mutfağa da yansımış” diye devam ediyor Boztepe. Ona göre  Türkiye’nin sahip olduğu kültür ve kimlik zenginliği sayesinde bu kadar çok yöresel lezzet var ve bu da onun dünyanın diğer mutfakları gibi parlayabileceğini gösteriyor. 

Gastro Rotalar’a Bir Kala

Boztepe, Gastronomi Turizmi Derneği’nin Karadeniz’den Ege’ye, Güneydoğu’dan Marmara’ya kadar pek çok bölgede yeni “gastro kentler” ve gastro rotalar, gastro acenteler ve gastro rehberler oluşturmak üzere ilgili taraflarla görüşmelerini sürdürdüğünü bildiriyor. Bunun dışında Türkiye’nin lezzet haritalarının oluşturulması sürecinde “gastronomi köyü” için arazi ve işletmecisi belirlendiğini de vurguluyor. Derneğin bir başka aktivitesi ise Gastronomi Tırı. Boztepe, yurt içindeki illerde Türk mutfak kültürünü tanıtmak, ülke içinde “gastronomi bilinci”  yaratmak için yerli ve yabancı turistlere yönelik “Gastronomi Tırı”konseptini geliştirmekte olduklarını belirtiyor. Boztepe, Türkiye’ye özgü ve sağlığın timsali yoğurdun başka ülkeler tarafından sahiplenilmeye başlaması üzerine harekete geçen GTD’nin, 2019 yılının Mayıs ayında Dünya Yoğurt Konferansı düzenlemek niyetinde olduğunu sözlerine ekledi.

The post GTD, Lezzet Mirasını Dünyaya Tanıtmayı Amaçlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Hak temelli çalışan STÖ’lerin dijitalleşme süreçlerine uyum sağlayabilmesi için dijital iletişim ve sosyal medya araçlarıyla ilgili bilgi ve becerilerini arttırmak hedefiyle düzenlenen eğitimde, STÖ’lerin savunuculuk çalışmalarını güçlendirmek için dijital araçlardan nasıl yararlanabileceğine odaklanılacak. Üç günlük eğitimde katılımcılara dijital araçlar ve sosyal medya mecralarının kullanımı ile ilgili pratik bilgiler atölye çalışmaları aracılığıyla aktarılacaktır.Eğitime her örgütü temsilen bir kişi kabul edilecek.

Eğitime Adana, Adıyaman, Aksaray, Gaziantep, Hatay, Kahramanmaraş, Karaman, Kayseri, Kilis, Konya, Malatya, Mersin, Nevşehir, Niğde, Osmaniye ve Şanlıurfa illerinde kadın hakları, LGBTİ hakları, engelli hakları, çocuk hakları, kent hakkı, çevre/doğa koruma, sosyal haklar, hayvan hakları, dijital haklar, kültürel haklar, gençlik hakları, sığınmacı/mülteci/göçmen hakları, vb. alanlarda hak temelli* çalışma yürüten STÖ’ler katılım gösterebilirler.

Eğitime katılmak isteyen STÖ temsilcilerinin 19 Şubat 2019 Salı günü saat 17.00’ye kadar başvuru formunu doldurması gerekmektedir. Eğitim sonuçları 22 Şubat 2019 Cuma günü e-posta yoluyla açıklanacaktır.

Başvuru Koşulları

• Eğitim programı, hak temelli bir yaklaşıma sahip olarak yerel düzeyde o hak için çalışma yapan ve kampanya yürüten ya da bu faaliyetleri çalışma takvimine dahil etmiş hak temelli STÖ’lere yöneliktir.
• Eğitime her bir örgütü temsilen 1 kişi kabul edilecektir. Değerlendirme sonrasında katılımcı değişikliği kabul edilmeyecektir.
• Başvuran STÖ’lerin sosyal medya (Facebook, Twitter, Instagram, Linkedin vb) hesaplarının olması ve eğitime başvuran kişilerin bu hesaplara yönetici düzeyinde erişimi gerekmektedir.
• Eğitimlere tam katılım beklenirken, gün sonunda verilen çalışmaların yapılması ise zorunludur.
• Seçilen STÖ temsilcileri, eğitimde olmasının STÖ’nün bilgisi dahilinde gerçekleştiğini belirten, STÖ yönetiminden/inisiyatiften iki üyenin imzası ve açık iletişim bilgilerine sahip bir yazıyı eğitim sonuçları açıklandıktan sonra 5 gün içerisinde sunmalıdır.
• Katılımcıların bilgisayar getirmesi gereklidir. STGM bilgisayar temin etmeyecektir.

Başvuru Formu

Eğitime Adana dışından katılacak STÖ temsilcilerinin ulaşım ve konaklama masrafları STGM tarafından karşılanacaktır.

Sorularınız için dijital@stgm.org.tr adresine yazabilirsiniz.

* Hak temelli yaklaşım, bireyleri hak sahibi özneler olarak tanımlarken, devlet ya da devlet dışı kurumları ise yükümlülük sahipleri olarak belirler. Dayanağını insan hakları ilkeleri ve standartlarından alan hak temelli yaklaşım, bireyleri haklarını talep edebilmeleri ve savunmaları için, kurumları ise haklarla bağlantılı yükümlülüklerini yerine getirmeleri için güçlendirmeyi hedefler. STGM’nin hak temelli yaklaşım için kullandığı kaynak metinlere buradan ulaşabilirsiniz.

The post Dijital İletişim ve Sosyal Medya Eğitimi Adana Başvuruları Başladı appeared first on Sivil Sayfalar.

Ulusal ve Yerel Basın Organları, işçilerin mesai arkadaşları, işçi aileleri, iş güvenliği uzmanları ve sendikalardan gelen bilgilerin derlenmesi ile oluşturulduğu belirtilen 2018 İş Cinayetleri Raporu; “Hangi Savaşta Bu Kadar Arkadaşımızı Kaybediyoruz” başlığı ile yayınlandı.

Tarım ve İnşaat Sektörü Ölüm Yaşanan İş Kolları.

İSİG’in hazırladığı rapordaki bilgilere göre; yıl boyunca toplam 1923 işçi yaşamının kaybederken,  yaz mevsiminde kayıpların daha çok olduğu görüldü, en çok ölüm vakası ise Temmuz ayında (201 ölüm vakası) yaşandı.

Ölümlerin en çok yaşandığı iş kolları Yüzde 24’lük oranla tarım ve orman işleri oldu.  Yüzde 23’lük oran ile inşaat ve yol işleri ikinci sırada yer aldı.  Yaşamını kaybedenlerin büyük çoğunluğunun sendikasız çalışan işçiler olduğu dikkat çekti ki bu oran yüzde 98 civarında.

2018 yılında iş cinayetlerinin nedenlerine göre dağılımı şöyle:

• Trafik, Servis Kazası nedeniyle 408 işçi;
• Ezilme, Göçük nedeniyle 379 işçi;
• Yüksekten Düşme nedeniyle 325 işçi;
• Kalp Krizi, Beyin Kanaması nedeniyle 200 işçi;
• Elektrik Çarpması nedeniyle 113 işçi;
• Şiddet nedeniyle 112 işçi;
• Zehirlenme, Boğulma nedeniyle 82 işçi;
• İntihar nedeniyle 73 işçi; Patlama,
• Yanma nedeniyle 50 işçi;
• Nesne Çarpması, Düşmesi nedeniyle 40 işçi;
• Kesilme, Kopma nedeniyle 24 işçi;
• Diğer nedenlerden dolayı 117 işçi yaşamını yitirdi.

67 Çocuk İşçi Yaşamını Yitirdi
Raporda yer alan verilere göre 14 yaş ve altı 23, 15- 17 yaş aralığında 44 çocuk işçi yaşamını yitirdi. 65 yaş üstünde çalışan 98 işçi iş cinayetine uğrarken 28-50 yaş aralığındaki işçilerde %49 çoğunlukla ölüm oranı gözlendi.

Cinsiyetlere göre dağılımda ise 199 kadın işçi yaşamını yitirirken, 1804 erkek işçi yaşamını kaybetti.

Mülteci İşçiler de Raporda Yer Aldı
Mülteci işçilerden 110 kişi yaşamını yitirirken, ölümlerin büyük çoğunluğu Suriyeli ve Afganistan’lı işçilerden oluşuyor.

İstanbul İş Cinayetlerinin En Çok Yaşandığı İl

Rapora göre:

• 226 ölüm İstanbul’da;
• 81 ölüm Kocaeli’nde;
• 70 ölüm Manisa’da;
• 69 ölüm Bursa’da; 68 ölüm
• Antalya’da; 66 ölüm
• İzmir’de; 56’şar ölüm Ankara ve Aydın’da;
• 50 ölüm Gaziantep’te;
• 48 ölüm Adana’da;
• 45 ölüm Denizli’de;
• 43’er ölüm Konya ve Şanlıurfa’da;
• 39 ölüm Samsun’da;
• 35’er ölüm Mersin ve Sakarya’da;
• 33’er ölüm Balıkesir ve Tekirdağ’da;
• 31 ölüm Zonguldak’ta;
• 29’ar ölüm Hatay ve Muğla’da;
• 27 ölüm Çorum’da;
• 25’er ölüm Kütahya ve Trabzon’da;
• 23’er ölüm Adıyaman, Elazığ ve Sivas’ta;
• 22’şer ölüm Bolu ve Kastamonu’da;
• 21 ölüm Kahramanmaraş’ta;
• 20’şer ölüm Karabük ve Mardin’de;
• 19’ar ölüm Diyarbakır ve Kayseri’de;
• 18’er ölüm Eskişehir ve Osmaniye’de;
• 17 ölüm Ordu’da;
• 16’şar ölüm Çanakkale, Düzce ve Malatya’da;
• 15 ölüm Isparta’da; 14’er ölüm Burdur, Niğde ve Şırnak’ta;
• 13 ölüm Aksaray’da;
• 11’er ölüm Afyon, Artvin, Bartın, Giresun ve Rize’de; 10 ölüm Bitlis’te;
• 9’ar ölüm Erzincan, Erzurum, Hakkari, Kars, Siirt, Uşak, Tokat ve Van’da;
• 8’er ölüm Edirne ve Kırşehir’de;
• 7’şer ölüm Bilecik, Iğdır, Kırıkkale ve Kırklareli’de;
• 6’şar ölüm Amasya, Ardahan, Karaman ve Sinop’ta; 5’er ölüm Batman, Gümüşhane ve Nevşehir’de;
• 4’er ölüm Yalova ve Yozgat’ta;
• 3’er ölüm Ağrı, Bingöl, Çankırı, Muş ve Tunceli’de;
• 1’er ölüm Bayburt ve Kilis’te;
• 33 ölüm ise Yurtdışında gerçekleşti.”

İSİG’in Acil Talepleri

İşçilere örgütlenme çağrısında bulunan İSİG Meclisi acil olarak gerçekleşmesi gereken taleplerine rapor sonunda yer verdi.

1- Ölen işçilerin yüzde 98’i sendika üyesi değildir. Yani sendikasız çalışmak ölüm demektir. İş cinayetlerinin önlenmesi, sağlıklı ve güvenli çalışmanın ön koşulu işçi katılımıdır. İşçiler ancak sendikalaşarak bunu sağlayabilir. Ülkemizde sendikaya üye olan işçiler işten atılıyor, sermaye işyerlerinde sendika istemiyor ya da istediği sendikayı getiriyor. Devlet daha ileri giderek sendikaların yapacağı basın açıklamalarını, toplantıları ve grevleri yani toplu pazarlık hakkını yasaklıyor. Bu noktada işyeri İSİG kurulları, çalışan temsilciliği ve genel olarak sendikal örgütlenme üzerindeki baskılar sona erdirilmelidir. Grev yasaklarına son verilmelidir…

2- İşyerlerinde işçilere keyfi bir biçimde iş tanımı dışında işler yaptırılıyor. Çalışma saatleri günde 10-12 saate ulaşıyor. Mesai ücretleri, izin hakları vb. verilmiyor. Özellikle taşeron işçiler bu koşullarda çalışırken şimdi taşerona rahmet okutacak kiralık işçilik gibi kölelik uygulamaları getiriliyor. Özelde veya kamuda tüm taşeronlaştırma ve kiralık işçilik uygulamalarına son verilmelidir…

3- İş cinayetlerinin sorumlusu patronlar, bürokratlar ve siyasiler yargılanmıyor. Yargılananlar ise çoğunlukla günah keçisi haline getirilen iş güvenliği uzmanlarıdır. Yine mahkemeler iş cinayetlerini cezalandırmıyor, failleri ’24 taksitli para cezası vererek serbest bırakıyor’. İş cinayetlerinin sorumlusu patronlar, bürokratlar ve siyasiler yargılanmalıdır…

4- ILO ve WHO verilerine göre 1 ‘iş kazası sonucu ölüm’ karşılığında yaklaşık 6 ‘meslek hastalığı sonucu ölüm’ olmaktadır. Ancak SGK verilerine göre her yıl ortalama 500 civarı işçi meslek hastalığına yakalanmakta ve neredeyse hiç bir işçi de ölmemektedir. Meslek hastalıklarının gizlenmesinden vazgeçilmeli ve bu noktada sağlık örgütlerimizin yürütücülüğünde tespit eden/önleyen bir yaklaşım hayata geçirilmelidir…

5- Çalışma yaşamının denetiminde görev yapan iş müfettişlerinin siyasi iktidara olan bağımlılığının önüne geçilerek, ‘İş Teftiş Kurulu’nun yönetiminde emek örgütlerinin ağırlığı olacak şekilde sosyal taraflardan oluşan bağımsız bir üst kurul haline gelmesi sağlanmalıdır…

6- Emeğin korunmasının temellerinden ikisini iş güvencesi ve insanca yaşayacak bir ücret oluşturur. Asgari ücret insanca yaşanabilir bir seviyeye yükseltilmeli, işten atmalara son verilmeli ve işsizlik önlenmelidir…

7- İşçilerin sağlıklı yaşamak ve can güvenliklerini sağlamak için ulaşım, barınma ve beslenme hakları vazgeçilmezdir. İşçi servisleri uygun araçlardan oluşmalı, işçilere kalacak lojman sağlanmalı ve gıda zehirlenmelerini önlenmelidir. Yine toplu taşıma, konut ve gıda fiyatları konusunda adımlar atılmalıdır…

8- Her yıl 60-70 çocuk çalışırken yaşamını yitirmektedir. 2018 yılı ‘çocuk işçilikle mücadele yılı’ ilan edilmesine rağmen 67 çocuk işçi can vermiştir. Bu noktada özellikle sanayinin ucuz emek gücü ihtiyacını karşılayan 4+4+4 eğitim sistemine son verilmeli ve çocuk işçilik yasaklanmalıdır…

9- Ülkemizde küçük yaşlarda çalışma hayatı başlamakta ve neredeyse ömür boyu sürmektedir. Emekçilerin belli bir çalışma yılından sonra emekli olma hakları vardır ve bu da çalıştıkları mesleğe ve cinsiyetlerine göre belirlenmelidir. Emekliliğin yaşa takılmasına ve kademeli olarak 65 yaş olarak belirlenmesine yani mezarda emekliliğe son verilmelidir…

10- Kadın emeği; tarımda, sanayide, hizmet sektöründe ve evde görünmez hale getirildi. Oysa her yıl 120-130 kadın çalışırken yaşamını yitiriyor. Kadını temel alan bir işçi sağlığı anlayışı tanımlanmalıdır…

11- Ülkemizde milyonlarca mülteci/göçmen işçi bulunmaktadır. Temel düzenlemelerden mahrum bırakılan mülteci/göçmen işçilerin çalışma, sağlık, barınma, ücret vb. güvenceleri sağlanmalıdır. Türkiyeli işçilerle mülteci/göçmen işçileri karşı karşıya getiren ücret ve çalışma politikalarından vazgeçilmelidir. Yine bu noktada bölge ülkelerini savaşın içine sürükleyen politikalardan uzak durulmalıdır…”

Raporun Tamamına Ulaşmak İçin : http://guvenlicalisma.org/19796-hangi-savasta-bu-kadar-arkadasimizi-kaybediyoruz-2018-yilinda-en-az-1923

The post 2018 İş Cinayetleri Raporuna Göre En Çok Ölüm Tarım ve İnşaatta appeared first on Sivil Sayfalar.

Kimler kimleri linç etti?

Linç kampanyasını medya başlattı… Medya, çocuğun sokak köpeklerinin saldırısı sonucunda öldüğüne dair haberleri, “sokak köpeği dehşeti”, “kâtil köpekler”, “köpek çetesi, çocuk öldürdü” başlıkları ile verince Kayseri’de ilk olarak sokak köpekleri lince maruz kaldı. Sokak köpekleri, sokaklardan, bahçelerden küreklerle, sopalarla kovalanarak feci şekillerde, işkence ile toplandılar. Nereden sızdırıldığı belli olmayan, çocuğun kanlar içinde, parçalanmış bedeninin fotoğrafı sosyal medyaya düştü. Bunun üzerine binlerce hayvansever, çocuğun köpeklerce o

hâle getirilmiş olamayacağını savunarak Kayserililer’i linç etmeye başladılar; kendilerince hakaret olan kelimeleri Kayserililer için sarf ettiler. Çocuğun cenazesinde hayvan hakları, hayvana şefkate değinen bir vaaz veren imam ise yaşamını yitiren çocuğun yakınları tarafından neredeyse linç ediliyordu. Cenaze çıkışında belediye ekipleri, polis eşliğinde Hacılar Hayvan Hakları Derneği’nin koruması altında olan köpekleri toplamaya gitti; maksat belliydi, yöre halkının tansiyonunu düşürmek… Tüm bunlar yetmemiş olacak ki Hacılar halkından galeyana gelen insanlar, Hacılar Hayvan Hakları Derneği’nin başkanı olan kadının evinin önünde toplandılar; dışarıdan intikam naraları yükseliyordu. Can güvenliği kalmayan dernek başkanı kadın, polisler eşliğinde karakola götürüldü. Bunun üzerinden çok geçmedi, dernek başkanı olan kadın ve himayesindeki köpekler, medya tarafından hemen “suçlu” ilân edildi. Hatta aşağıdaki gibi başlıklar atıldı, görseller kullanıldı:

Çocuğun nasıl öldüğüne tanık olmayan medya, kâtili bulmuştu: Hayvan hakları derneği başkanının baktığı köpek… Medya, linç hikâyelerinde, nefret suçlarında her zaman ana aktörlerden biri oldu Türkiye’de. Tıpkı 1955’te yaşadığımız, Türkiye’nin yakın tarihinde bir utanç lekesi olan, başta Rumlar olmak üzere Türkiye’de Müslüman olmayan kadim topluluklara yönelik tezgahlanan 6-7 Eylül olaylarında olduğu gibi… Medyanın, Atatürk’ün Selanik’teki evinin bombalandığını duyuran haberleri üzerine başlayan İstanbul Pogromu, Türkiye için bir utanç olayı; Müslüman olmayanlar için de bir kâbus, hâlâ atlatılamayan bir travma…

Sokak hayvanları, linç kültürüne nasıl dâhil edildi?

Yaşanan linçleri, organize nefret eylemlerini düşündüğümde, her zaman bir şey dikkatimi çekiyor: Birbirimizi tanımama, tanıyamama, tanışamama ve birbirimizden korkma hâli… Aynı toplumda yaşıyoruz ama çocukluktan beri belli hikâyeler, şehir efsaneleri duyuyoruz; bu hikâyeler ile yetiştiriliyoruz. Sokak köpekleri de Türkiye toplumunun tanımadığı, aile ve devlet 

öğretileri nedeniyle tanıyamadığı ve korktuğu gruplardan birisi. Ailenin çocuğa, sokak hayvanları için empoze ettiği “pis”, “mikroplu” sıfatları, Türk sinemasındaki “Kuduz” filmi, kuduz içerikli filmler ve devletin sokak hayvanlarını birer “hastalık odağı” ve “kent zararlısı” olarak halka tanıtması ile sokak hayvanları her devrin istenmeyenleri oldu. Onlar bizimle yaşamaya çok iyi adapte oldular ama biz 500 yıldır birlikte yaşamamıza rağmen, özellikle yakın tarihimizde, sokak hayvanlarıyla yaşamaya bir türlü alışamadık. Bu beceriksizliğimiz, önyargılarımız da her zaman, sokak hayvanlarının başına bela açtı: Toplatıldılar, zehirlendiler, katledildiler, sürgün edildiler, tecrit edildiler.

Kayseri’ye dönecek olursak, yaşanan bu acı olay üzerine, Kayseri’de sokak köpekleri son derece ilkel koşullarda, işkence ile toplatılmaya devam ediyor. Toplatılan köpeklerin çoğu, iki yıl önce yüzlerce köpeğin, kalplerine kimyasal maddeler enjekte edilerek öldürüldüğü Kayseri Büyükşehir Belediyesi’nin Molu’daki toplama kampına kapatılıyor… Çocuklarını kaybeden aile psikolojik olarak çökmüş durumda… Kayserililerin büyük bir çoğunluğu, yaşanan acı olaydan, çocuğun ölümünden sokak köpeklerini sorumlu tutuyor… Ve tabii ki sosyal medya, Türkiyeliler bu olay üzerinden birbirine nefret kusmaya, küfretmeye devam ediyor. Yaşadığımız bu elim olaya zemin hazırlayanlar, yani belediye yöneticileri nerede peki? Onlar, her zaman olduğu gibi, beylik cümleler kuruyorlar ve bu elim olayın toplum tarafından unutulmasını bekliyorlar tabii ki.

Sokak köpekleri oraya gökten zembille inmedi

Her zaman olduğu gibi, sokak köpekleri “günah keçisi” ilân edildi. Çocuğun ölümüne sokak köpeklerinin yol açtığı iddiaları üzerinden düşünürsek, o köpeklerin nereden geldikleri, kimler tarafından o bölgeye terk edildikleri, o bölgenin ne zaman ve nasıl âdeta bir köpek yığınağı hâline getirildiğini de sorgulamamız gerekiyor. Sokak köpekleri oraya gökten zembille inmedi! Tüm bunları düşünmemek, yani sokak köpeklerine “katil” demek, onları “günah keçisi” ilân etmek kolaya kaçmanın da ötesinde, canından olan gencecik çocuğa saygısızlık!

Hayvanları Koruma Kanunu, tam 15 senedir Türkiye’de yürürlükte. Bu kanunda, belediyelerin sokak hayvanlarına ne şekilde muamele ve müdahale edeceği belirtilmiş durumda. Ama belediyelerin neredeyse tamamı, kanunu uygulamıyor. Kayseri Hacılar’da olduğu gibi, belediyeler, kanunun gereklerini uygulamak yerine, sokak hayvanlarını toplayarak diğer belediyelerin sınırları içerisine terk ediyor; terk etmek fiili yetersiz kalır, inşaat molozu gibi yığıp kaçıyor. Terk etmekle kalmıyorlar, topluca öldürüyorlar da! Bunun emrini veren kamu görevlisine ne soruşturma ne de ceza uygulanıyor. Halkı, sokak hayvanlarıyla birlikte yaşam konusunda eğitmekle sorumlu olan kurumlar da belediyeler. Peki, böyle bir şey yapılıyor mu ülkemizde? Bu da yok… Mevzuatta belediyelere verilen görevlerin hiçbirisi yerine getirilmiyor. Böylesine büyük bir görev ihmali varken, sokak köpeklerine faturayı kesmek hiç hakkaniyetli değil, kimse kusura bakmasın!

Köpekten kâtil olmaz, insandan olur

Eğer o gencecik çocuk, köpek saldırısı nedeniyle yaşamını yitirmiş ise bu olayın asıl sorumluları, Hacılar Belediyesi ve Kayseri Büyükşehir Belediyesi’dir. Hacılar’da, Hayvanları Koruma Kanunu’nun belediyelere yüklediği görevler yerine getirilmemiş, ciddi bir görev ihmali yaşanmış ve bir çocuk, bu görev ihmallerinin oluşturduğu koşullar altında hayatını kaybetmiştir. Kimse boşuna uğraşmasın; köpekten kâtil olmaz, insandan kâtil olur.

Merak ediyorum, köpekleri “günah keçisi” yapıp, kâtil ilan edip direkt cezalandırırken, olayın asıl sorumluları yargılanacak mı, cezalandırılacak mı? Devlet, “olayın bütün sorumluları cezalandırılacak” dese de aynı devlet, olayda sorumluluğu bulunan kamu görevlileri hakkında soruşturma açılmasına izin vermeyecektir. Keşke bu olayda devlet, bizi utandırsa ve sorumlu kamu görevlilerinin yargılanması için soruşturma izni verse…

Geldiğimiz noktadan memnun muyuz?

Öyle bir noktaya geldik ki sokak köpeklerini kâtil ilân edebiliyoruz, birbirimizin acılarını önemsemiyoruz, her konuda gevrek gevrek konuşup birbirimize ağız dolusu küfürler boca edebiliyoruz. Her duyduğumuza inanıyoruz; duyduğumuzun, gördüğümüzün gerçekliğini teyit etmeden en kirli cümlelerimizle ortalığa dökülüyor, en kanlı silahlarımızla birbirimize saldırıyor, birbirimizi linç ediyoruz. Aslında tüm bunlar cinnet toplumunun karakteristik özellikleri… Bireylerin birbirlerini tanımadığı, tanıyamadığı ve birbirleri ile tanışamadığı toplumlarda her zaman nefret suçları ve cinayetleri artış gösterir. Bunlar Türkiye toplumu açısından bir önem arz etmeyebilir ama yetkililerce “münferit” olarak tanımlanan bu vakalar, belli bir süreden sonra öyle bir cinnet hâli alır ki toplumsal çöküntü ve iç savaşı beraberinde getirir. Ben, yaşadığım ülkede bunların yaşanmasını, bunlara tanık olmak kesinlikle istemiyorum.

Sokak hayvanları da toplumumuzun unsurlarından bir tanesi. Ve onlara yönelen şiddetin, bize bazı toplumsal bulguları işaret ettiğini düşünüyorum şahsen. Bu toplumsal bulguları analiz etmemeye devam edip önlem almazsak yarın çok geç olabilir. Linç kültürü üzerine düşünmenin ve önlem almanın zamanı geldi de geçiyor bile…

The post Bizimkisi Bir Linç Hikâyesi: Türkiye! appeared first on Sivil Sayfalar.

Proje kapsamında verilen eğitimler Türkiye’nin 11 ilinde yürütülmektedir.
Proje illeri; Adana, Adıyaman, Aydın, Bursa, Hatay, Kayseri, Kırklareli, Malatya, Manisa, Trabzon, Şanlıurfa. Eğitimler, proje illerinde yaşayan gönüllü eğitmenler aracılığıyla kadınlara ulaştırılacaktır.

“Kadın İçin Teknoloji” Eğitmen Eğitimi, 6  – 9 Eylül 2018 tarihleri arasında gerçekleştirilecektir. Eğitim, projemizin eğitmenleri arasından Master Eğitmen olarak seçilmiş ve yetiştirilmiş gönüllü master eğitmenlerimiz tarafından verilecektir. Eğitimi başarıyla tamamlayan adaylar, eğitim sonunda katılım belgesi alacaklardır. İlk eğitimlerini başarıyla verdiklerinde ise eğitmen belgesini alarak proje kapsamındaki eğitmenler arasına katılacaklardır.

Eğitmen Eğitiminin Kapsamı Nedir?

Eğitim kapsamında gönüllü eğitmen adaylarına yerelde gerçekleştirecekleri eğitim programı aktarılacaktır. Kadın için Teknoloji Projesi kapsamında verilen eğitim programı içerisinde; bilgisayar kullanım alanları ve temel kavramları, internete giriş, e-posta gönderimi, Microsoft Word, Excel ve Powerpoint programlarının genel uygulamaları işlenmektedir. Ayrıca, kadınların ilgi duydukları sosyal medya gibi konular da eğitim içeriğinde yer almaktadır.

Kimler eğitmen olabilir?

Sivil toplum kuruluşları, öğrenci kulüpleri, gençlik meclisleri gibi gençlik çalışmalarında bulunan kurumlarda yer alan ve/veya gönüllü proje eğitmeni olma motivasyonuna sahip 15-30 yaşları arasındaki proje illerinde yaşayan gençlerin eğitmen eğitimine başvurmasını bekliyoruz.

Eğitmenlerin sorumlulukları nelerdir?

Gönüllü eğitmenlerden proje ekibiyle iş birliği içerisinde çalışarak aldıkları eğitmen eğitimi doğrultusunda yerel eğitimler vermeleri ve bir yıllık dönemde en az 150 kişiye ulaşmaları ve eğitimlerini raporlamaları beklenmektedir. Ayrıca yaşadığı ilde projenin eğitim dışı faaliyetlerinin yürütülmesi ve projenin savunuculuğunu yapması beklenmektedir.

Eğitmen Eğitimi Detayları Nelerdir?

Katılımcıların konaklama, yeme – içme, ulaşım masrafları tarafımızdan karşılanacaktır.

SON BAŞVURU TARİHİ: 26 Ağustos 2018

Başvuru Formuna Ulaşmak için Tıklayınız.

Sorularınız için; kadinicinteknoloji@habitatdernegi.org üzerinden bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Proje ile ilgili daha fazla bilgi almak için www.kadinicinteknoloji.com adresini ziyaret edebilirsiniz.

The post Kadın İçin Teknoloji Eğitmen Eğitimi appeared first on Sivil Sayfalar.

Yerel eğitimlere ek olarak 2018 yılı içerisinde proje eğitim tırı 12 ilde İnternet Güvenliği Eğitimleri gerçekleştirecektir. Eğitimin gerçekleşeceği iller şunlardır; Sinop, Ordu, Erzurum, Kayseri, Adana, Mersin, Antalya, Isparta, Denizli, Çanakkale, Bursa ve Aydın(Kuşadası).

2 gün sürecek olan İnternet Güvenliği Eğitimi, katılımcıların İnternet Güvenliği ile ilgili temel bilgileri anlamalarına yardımcı olacak içerikleri ve atölye çalışmalarını içermektedir. Eğitimler il merkezlerinde bulunan ‘’Kız Kardeşim Eğitim Tırı’nda gerçekleşecektir. Hazırlanan eğitim içerikleri ve atölye çalışmaları eğitimle ilgili şu konuları da kapsamaktadır;

1. Bilgi, Veri ve Kişisel Veri Nedir?
2. Güvenlik Nedir?
3. Kişisel Verilerin Korunması
4. Saldırılar ve Saldırganların Tarihsel Süreci
5. İnternet Tehditleri ve Tehditleri Önleme
6. Saldırganlar ve Türleri
7. Gelecekte Saldırganlar ve Tehditler
8. Donanım ve Kişisel Cihaz Güvenliği,
9. Sosyal Mühendislik Yöntemleri
10. İnternet ve Bilgi Doğruluğu

İnternet Güvenliği Eğitimleri internetin güvenli kullanımıyla ilgili farkındalığının oluşturulmasını amaçlamaktadır.

Kimler Başvurabilir?

• Başvuruda belirtilen ilde ikamet eden veya öğrenci olan,
• Öğrenme motivasyonuna sahip,
• 18 – 55 Yaş arasındaki tüm kadınlar.

Gerçekleştirilecek eğitimlerin bilgisi ve başvuru formu aşağıdadır.

Eğitimlere Başvuru Yapmak İçin Tıklayınız

Başvuru formuna iletişim bilgilerinizi eksiksiz doldurmanız gerekmektedir.

Her türlü sorunuz için; dila@habitatdernegi.org adresine mail atabilir ya da 0212 265 33 14 numarayı arayabilirsiniz.

*Eğitimlerimiz ücretsizdir. Eğitimin sonunda katılımcılara ‘’Katılım Belgesi’’ verilecektir.

Kız Kardeşim Projesi hakkında detaylı bilgi için tıklayınız.

Kaynak : AB -ilan

The post Kız Kardeşim Eğitim Tırı Şehrinize Geliyor appeared first on Sivil Sayfalar.