İsveç’in yaşadığı en sıcak yazın ardından iklim değişikliğine dikkat çekmek için okul grevine çıkan ve son yılların en büyük sivil toplum isyanlarından birini başlatan 15 yaşındaki Greta Thunberg’in okul grevi tüm dünyaya yayıldı.

Greta bununla da yetinmedi, Birleşmiş Milletler (BM) İklim Zirvesi’nde (COP24) BM Genel Sekreteri António Guterres ve tüm liderlere seslendi, dedi ki:

“Dünyayı kuralına göre oynayarak kurtaramayız. Çünkü kurallar değişmek zorunda. Bu yüzden geleceğimizi önemsemek için dünya liderlerine yalvarmaya gelmedik.  İnsanlar meydan okumak için ayaklanacak.”

“Kuş gibi hissediyoruz” kadınlara ehliyet ve maç izni

Kadınların 24 Haziran tarihinden itibaren araba kullanmaya başladığı ülkede ilk ehliyetler yeni sahiplerini buldu.

Suudi Arabistan yasağın kaldırılmasına hazırlık olarak cinsel tacizi suç sayan ve beş yıla kadar hapis cezası öngören bir yasa çıkardı.

Ocak ayında da Suudi Arabistan tarihinde ilk kez kadın taraftarların stadyumda futbol maçı izlemesine izin verildi.

Talk şovcu Samar Almogren’in “Bugünün geleceğini biliyordum. Ama birden oldu. Kuş gibi hissediyorum” sözleri Suudi Arabistan kadınlarının yeni kazanımının sembolü oldu.

İrlanda’da kadınlar sokağa çıktı, kürtaj yasallaştı

İrlanda’da kadınların yıllar süren mücadelesi kazandı. 12 Aralık’ta 12 haftaya kadar kürtajı yasallaştıran yasa tasarısı parlamentodan geçti. On binlerce kadın, parlamento binası önünde kararı kutladı.

İran’da “devrim sokağının kızları” trafolara çıktı

İran’da kadınların kamusal alanda tesettür giymeyi zorunlu kılan yasayı protesto etmek için uzun zamandır verdiği mücadele bu yıl zirveye ulaştı.

Kadınlar yasayı protesto etmek için başörtülerini ince dalların ucuna yerleştirerek trafoların üstüne çıkmaya başladı Sosyal medyada ise protesto eden kadınların fotoğrafları #DevrimSokağınınKızları (#GirlsOfRevolutionSt) etiketiyle paylaşıldı.

İran’da 8 Mart günü kadınların metroda şarkı söylediği bir video internette rekor kırdı. Başörtüsünü çıkartmış kadınlar hep bir ağızdan bir marş söyledi.

Paylaşımlarda “Eşitlik Şarkısı” giderek yayıldı.

4 bin 476 kişi göç ederken öldü

Uluslararası Göç Örgütü (IOM) verilerine göre dünya genelinde 2018’de 4 bin 476 kişi göç ederken hayatını kaybetti.

BM Mülteci Örgütü rakamlarına göre bugün dünyada 68,5 milyon yaşadığı ülkeden ayrılmaya zorlandı. Bunların arasında yarısından fazlası 18 yaşın altında olan yaklaşık 25,4 milyon mülteci bulunuyor. 2018 itibariyle yaklaşık 10 milyon vatansız insan var.

İzlanda iş hayatında toplumsal cinsiyet eşitsizliğini kaldırdı

İzlanda’da 1 Ocak’tan itibaren işyerlerinin erkeklere kadınlardan daha fazla maaş vermesi yasaklandı.

İzlanda’da ücret eşitsizliğini ortadan kaldırması beklenen yeni yasa, parlamentonun yarısını oluşturan kadın meclis üyelerinin çabasıyla 1 Ocak’tan itibaren işverenlerin erkek çalışanlarına kadın çalışanlarından daha fazla maaş ödemesi yasaklandı.

Hem devlet hem de özel işyerleri, kadın ve erkeklere eşit ücret ödediklerine ilişkin bir sertifika almak zorunda. Sertifikayı alamayan işyerleri ise yasalar çerçevesinde cezalandırılacak.

Chemnitz’de ırkçılık sil baştan

Almanya’nın Chemnitz kentinde bir Almanya vatandaşının göçmen kökenli biri tarafından bıçaklanması ve ardından sokaklara yasaklı Nazi selamını taşıyan olaylar sonrası parlamentodaki AfD yanlıları ve diğer Neo Nazi gruplar sokaklara döküldü.

Protestolar çift taraflı arttı, Berlin’de 13 Ekim’de yapılan ırkçılık karşıtı gösteriye yaklaşık 250 bin kişi katıldı.

Haberin tamamı için tıklayınız.

The post 2018 Dünyada Nasıl Geçti? appeared first on Sivil Sayfalar.

Festivalden önce yapılan tanıtımlarda, belirli bir grubun etkinliğe gelmekten caydırıldığı vurgulandı.

Etkinliğin organizatörleri ise Facebook sayfalarında yaptıkları açıklamada, “dünyayı değiştirdikleri için çok meşgul olduklarını ve yanıt vermeyeceklerini” söyledi.

Facebook paylaşımında “5 bin kadın, cinsiyetleri kadın ve erkek olarak belirlemeyenler ve trans bireyler birkaç erkeğin tamamen aklını kaybetmesine neden olması üzücü. Festivalin başarısı tam olarak neye ihtiyacımız olduğunu gösteriyor. DO’nun kararı bu gerçeği değiştirmiyor.” denildi.

DO, yaz aylarında yapılan festivalin girişinde erkeklerin girmesinin aktif bir şekilde önlenmediğini kabul etti ve “girişte katılımcılara cinsiyet temelli bir ayrım yapılmadı” denildi.

Festivalin kısıtlamalarından kimsenin zarar görmemesi nedeniyle para cezası verilmeyeceği vurgulandı.

Festival, İsveç’in en büyük müzik festivali Bravalla’da bir önceki yıl yaşanan çok sayıda cinsel saldırı vakasına tepki olarak komedyen Emma Knyckare tarafından organize edilmişti.

Bravalla’nın organizatörleri de 2017’deki olaylar nedeniyle bu yıl festivali düzenlememişti.

Kaynak: BBC

The post İsveç’te ‘Erkeksiz’ Festival Ayrımcılıktan Suçlu Bulundu appeared first on Sivil Sayfalar.

İsveç’teki Kürt yazını birinci nesil Kürtlerle sınırlı kaldı. 1980’ların başlarında başlayan, 1990’lı yıllarda olgunlaşan, 2000’li yıllarda zirveye ulaşan İsveç’teki Kürt edebiyatı, ikinci nesille geçmediği için artık rolünü oynayıp, yönünü ülkeye döndü. Bugün İsveç’te yaşayan, veya zamansız aramızdan ayrılmış olan İsveç’teki yazarlarımızın eserleri de artık İsveç’te değil, Diyarbakır ve İstanbul’da basılıyor. Kürt edebiyatı tarihinde İsveç Ekolünün rolü ve önemi azımsanmayacak ölçüde büyüktür.

1932’de yayımlanmaya başlayan Hawar dergisinin tüm sayılarını bir araya getirip yayınladınız, hak ettiği ilgiyi gördü mü sizce?

1932 yılında Şam’da çıkmış olan Hawar dergisi, aynı zamanda modern Kürt edebiyatının da başlangıcı olarak bilinmektedir. Birkaç nesil, Kürt edebiyatı tarihinde önemli bir yere sahip olan bu dergiden habersiz yaşadı. 1987 yılında İsveç’ten Suriye’ye giderek Hawar’ın bütün sayılarını bir araya getirip yeniden basmak istedim. Bu hayalimi ancak 1998 yılında, Hawar’ı iki cilt halinde yeniden basarak gerçekleştirebildim. Hawar’ı büyük umutlarla çıkardım. Ama maalesef gereken ilgiyi gördüğünü söyleyemem.

Diasporadaki Kürtlerin, Avrupa da veya memlekette, Kürtçe eğitim verecek bir üniversite açma fikri yok mu?

Eğer öyle bir fikir olsa da benim haberim yok. Kürtlerin kendi imkanlarıyla açacak olacakları okul ve üniversiteler tabii ki önemli. Ancak daha da önemlisi Kürtlerin aktif bir biçimde anadilde eğitim istemeleridir. Kürtçenin resmiyet kazanması, Kürtçenin önündeki bütün engellerin kalkması ve Türkiye’nin gittikçe iki dilli bir ülke olması, Türkiye’yi nesillerdir özlenen demokrasiye götürebilir.

Nûdem dergisi ve yayınevini kurup uzun süre Kürtçe dergicilik ve yayıncılık faaliyetleri yaptınız. Bu çalışmalarınız neden sona erdi?

Ben Nûdem dergisini çıkardığım zaman Türkiye’de Kürt basınının önünde çok engel vardı ve siyasi partilerden bağımsız Kürt yayınevleri ve dergiler neredeyse yoktu. Benim amacım bir yandan Kürt dili ve edebiyatının gelişimine katkı sunmak, bir yandan da Kürt edebiyatını Kürtler arasında güncel kılmak ve edebiyatın mücadelemizdeki rolünü onlara hatırlatmaktı. 1990’ların sonlarına doğru ülkede benden daha iyi yayıncılığı yapacak olan yayınevleri ortaya çıkınca, artık yazarlığıma dönmeye karar verdim ve romanlarımı yazamaya başladım. Zaten öteden beri ilk uğraşım yayıncılık değil, yazarlıktı ve yayıncılığa bir ihtiyaçtan ve bir zorunluluktan dolayı bulaşmıştım.

The post Fırat Ceweri’yle ‘Kürt Edebiyatı’ Sohbeti appeared first on Sivil Sayfalar.

Türk- İsveç Kalkınma İşbirliği Birimi Türkiye’nin çoğulcu sivil toplumunu, insan haklarını ve cinsiyet eşitliğini destekleyerek öncü bir merkez olmayı hedefliyor. İstanbul İsveç Sarayı bünyesindeki birimin misyonu, sivil toplum örgütleri ile işbirliği başlatıp tüm Türkiye’yi kapsayan projelere destekte bulunmak ve partnerlerimize bir kaynak olup kamusal tartışma için platform sağlamaktır. Türk- İsveç İş birbirliği Birimi 2001 yılından beri iki ülke arasındaki işbirliğini güçlendirme amacıyla faaliyet göstermektedir. 2014-2020 dönemi için İsveç’in Reform iş birliği Sonuç Stratejisi, birimi yönlendirmektedir.

The post Türk- İsveç Kalkınma İş birliği Birimi 2018 yılı proje başvuru çağrısı appeared first on Sivil Sayfalar.

Zorunlu doğum iznini böylesi önemli bir noktaya getiren nedir peki? Burada ilk olarak şunu söylemek gerekiyor: Anne ve babalar çocukların gelişimi için en kritik olan 0-1 yaş arasındaki dönemde dönüşümlü olarak bulunabilmiş oluyorlar. Eğer baba bu izni kullanmazsa devletin çocuk yardımı hakkı da elinden gidiyor. Yani hem çocuğun aile içerisinde ve sağlıklı bakımı garanti altına alınıyor, hem de erkek ve kadın arasındaki çocuk bakımı üzerinden oluşan uçurum bir nebze kapanmış oluyor.

Burada en önemli nokta ise iznin zorunlu olması. Türkiye örneğini ele aldığımızda, annelik izninin uzaması ve esnek çalışmanın yaygınlaşması tartışmalarının yoğunluklu olarak tartışıldığı şu dönemde, özellikle söylenen, ‘kadının işten ne kadar uzun süre ayrı kalırsa iş hayatından ayrılma ihtimalinin o kadar arttığı’. Bu durum çok da tesadüfi değil tabii ki. Kadın eğer evliyse ve çocuk sahibi olmayı düşünüyorsa (ve buna rağmen işverenlerin ayrımcı muamelelerini atlatmayı başarıp işe girmeyi başardıysa) işe girdiği andan itibaren bu ihtimal üzerinden hareket ediyor, işteki pozisyonunda ilerleme göstermek için gerekli çabayı göstermiyor ve dolayısıyla işe dönmek için yeteri kadar kalifiye olamıyor. Gerekli çabayı gösteriyor olsa bile işten ayrıldığı dönemde iş yerinde gerçekleşen yenilik ve gelişmelerle ilgili arayı kapatması ve odaklanması oldukça fazla zaman alıyor ve bu da ne iş yerinde birlikte çalıştığı kişilerin ne de işverenin işine geliyor. Kadın bu sıkışmışlık durumundan tek kurtuluşu, eğer maddi durumu elveriyorsa işten uzaklaşmak ve evde çocuk bakmakta buluyor (Bu durum, başka bir yazının konusu olmakla birlikte, çocukların bir projeye dönüşmesine, mutsuz anne ve çocuklara neden oluyor).

Tüm bu tablo içerisinde erkekler nerede peki? Birçok kuruluşta üç gün olarak uygulanan babalık izninin ardından (evet bebeğin doğumunun üzerinden bir hafta dahi geçmeden) erkekler, özelde de babalar, hanenin geçinmesi için daha fazla çalışmak durumunda kalıyor, çalışma saatleri arttıkça evle ve hanenin diğer üyeleriyle ilişkisi ise yüzeysel ve şekilsel oluyor. Akşam evde televizyon izleniyor, orta üst sınıf için çocuklar (artık haftanın altı günü çalışmak normal olan durum olduğu için tek boş günü olduğundan) pazar günleri sinemaya götürülüyor, birlikte etkinliklere katılınıyor, çocuk bakımının ve ev işlerinin eğlenceli kısmı babalarla gerçekleştirildikten sonra, tüketici ve döngüsel olan kısmı tamamen evdeki kadının üzerine kalıyor. Toplumsal cinsiyet meseleleri burada iyice ayyuka çıkıyor ve kadının tüm bu emeği ücretsiz, değersiz bir emek olarak bir kenara itiliyor, özellikle de eğer eve bir “yardımcı alınmıyorsa”.

Tüm bu işleri (ki bugün içerisinde pek temizlik de yapılmış değil) bu kadar detaylı yazmamın bir sebebi var. Bu işler her gün neredeyse aynı içerikte ve aynı şekilde yapılıyor. Eğer kadın tüm bu döngünün içerisinde dışarıya çıkacak, kendisi için bir şeyler yapacak, birileriyle hayatına dair bir şeyler paylaşacak, nefes alacak bir olanak bulamıyorsa, kadının kendisini dikkate almıyorsak bile, en azından, çocukla kurduğu ilişkinin çocuğun gelişimine hizmet eder bir ilişki olabilmesinin pek mümkün olmadığı aşikar. Yani kadını düşünmesek bile, çocukları düşündüğümüzde kadınların “dışarıya” çıkması, kendilerini ifade etmeleri ve var etmeleri gerekiyor.

İşte tam burada o tabloda silikleşen babalar devreye giriyor. Erkek, her ne kadar uzun mesai saatlerinin “mağduru” oluyor olsa da, kadının da oldukça uzun süren, hatta neredeyse hiç tamamlanmayan bu mesaisinin bir parçası olmak durumunda olmalı. Erkeklerin mağdur olduğu iddiası da pek ikna edici olmuyor, çünkü en sonunda bakıldığında bu deneyim sayesinde kadınlardan daha fazla maaş, emeklilik maaşı ve sonuçta servet ve mülke sahip oluyorlar ve toplum içerisindeki konumlarını garanti altına almış oluyorlar. Ama bu konumu göz ardı etmeyi başarabilirsek, kadınlar ve erkekleri mağdur eden bu çalışma saati uzunluğu, babalık izninin yokluğu gibi durumların ortadan kaldırılması hem kadınlar hem de çocuklar için birincil öneme sahip oluyor. Kısacası baba olmayınca anne de, çocuk da sağlıklı bir şekilde hayatlarına devam etmiş olmuyor. Yani babaların “destek olmaları” değil, (zorunlu olması işi çözüyorsa zorunlu olarak) işin tam merkezinde olmaları gerekiyor. Ancak bu şekilde “en iyi baba” olmayı başarabilirler.

*Bu yazı Sivil Sayfalar’da 2016 Haziran’ında yayımlanmıştır.

The post En İyi Baba Kimdir? appeared first on Sivil Sayfalar.