Afet ve İnsani Yardım Yönetimi Tezli Yüksek Lisans Programı (İngilizce)

Program, Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü koordinasyonunda hazırlandı. Afet ve İnsani Yardım Yönetimi programı, Türkiye’de ve komşu ülkelerdeki kamu ve özel kuruluşlarda görev alan ve/ya alacak fen bilimleri, sağlık bilimleri, sosyal ve beşerî bilimler alanında mezunların, afet ve insani yardım alanında yetişmesini amaçlıyor.

Afet ve İnsani Yardım Yönetimi Yüksek Lisans Programları, afet öncesi dönemde afet tehlikesi bulunan bölgelerde olası afetlere karşı risk azaltma ve hazırlık strateji ve çalışmaları, afet anında arama kurtarma ve sonrasında insanı yardım çalışmalarını da kapsayan iyileştirme ve yeniden yapılanma çalışmalarını içeriyor.

Bu programda, kamu çalışanları, STK ve özel sektör, iş dünyasının profesyonelleri ve meslek örgüt temsilcileri ile bu alanda bilimsel araştırmalar sürdüren araştırmacı ve akademisyenler arasında iş birliğini sağlayacak ve bunu sürekli kılacak stratejik bir anlayış temel alındı. Program hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Sivil Toplum Kuruluşları ve Sosyal Sorumluluk Yönetimi 

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji bölümü altına açılan “STK ve Sosyal Sorumluluk Yönetimi” Tezsiz Yüksek Lisans Programı olarak kurgulandı. Program, hem STK’ların ihtiyaç duyduğu nitelikli uzman/yönetici ihtiyacının karşılanmasını ve hem de özel şirketlerin sosyal sorumluluk projelerini yürütebilecek profesyonellerin yetiştirilmesini amaçlıyor.

Ulusal veya uluslararası STK’larda çalışanlar, resmi ve özel kurumların halkla ilişkiler, müşteri ilişkileri, sosyal sorumluluk projelerinde çalışanlar, siyasi partiler ve baskı gruplarının yöneticileri, resmî kurumların (kalkınma ajansları, bakanlıklar, valilikler, belediye) proje birimlerinin yöneticileri Programın öncelikli hedef kitlesidir. Bu program ayrıca STK’larda gönüllü veya profesyonel olarak çalışmak isteyen veya sosyal sorumluluk alanında kariyer yapmak isteyen gençlere de hitap ediyor. Programı tamamlayanların, Türkiye toplumumun sosyolojik altyapısını daha yakından tanıyarak, görev alacakları sosyal projelerin kurgulanmasından yürütülmesine, fon bulunmasından raporlanmasına kadar her aşamada bilimsel metotları kullanabilme becerisi kazanması hedefleniyor. Detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Sosyal Projeler ve STK Yönetimi 

2003 yılından bu yana önce STK Eğitim ve Araştırma Birimi, daha sonra Sivil Toplum Çalışmaları Merkezi bünyesinde İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde yer alan Sosyal Projeler ve STK Yönetimi programının tezli ve tezsiz seçenekleri bulunuyor. Program, yayınlar, sertifika programları ve saha çalışmalarıyla bu ihtiyaca yanıt vermeye çalışan İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2014-2015 öğretim yılından itibaren “Sosyal Projeler ve STK Yönetimi” Yüksek Lisans Programıyla STK’ların yetişmiş insan kaynağı gereksinimine ve bu alanda yürütülecek kaliteli akademik çalışmalara katkıda bulunmayı hedefliyor. Program kapsamında öğrenciler Sivil Toplum Kuruluşları Yönetimi veya Sivil Toplum Çalışmaları yoğunlaşma alanlarından birisine yönelebilirler.

İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde tezli ve tezsiz seçenekleri bulunan programın amacı; sivil toplumu desteklemek. Program hakkındaki detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Yönetişim ve Sivil Toplum Kuruluşları

Marmara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi, Yönetim Bilimleri Anabilim Dalı bünyesinde “Yönetişim ve Sivil Toplum Kuruluşları” adlı tezli ve tezsiz (2. öğretim) Yüksek Lisans Programı eğitimi 2016 yılında başladı.

“Demokrasinin ve demokratik teamüllerin sağlam bir şekilde yerleşmesi için hayati derece önem arz eden STK’lar ancak stratejik amaç ve hedeflerini açıkça belirleyebilir ve uygulamaya dönüştürebilirlerse başarılı olabilirler.” tespitinden hareketle, Yönetişim ve Sivil Toplum Kuruluşları yüksek lisans programı ders müfredatı ile söz konusu ihtiyacı karşılamaya yönelik olarak hazırlandı. Programın amacı STK’larda çeşitli kademelerde yönetici olarak görev alacak veya proje odaklı çalışacak destek ekiplerini yetiştirmek. Programın içeriğine bağlantıdan, detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Sivil Toplum Örgütlerinin Yönetimi

İstanbul Medeniyet Üniversitesi’nde Lisansüstü Eğitim Enstitüsü bünyesinde açılan Sivil Toplum Örgütlerinin Yönetimi yüksek lisans programı, “Kâr amacı gütmeyen kuruluşların yönetimi, fon temini, kapasite geliştirmesi ve insan kaynakları gibi konuların öne çıkmasını sağlayan bu gelişme özünde sivil toplum kuruluşu yönetiminin bilimsel ve analitik bir tarzda ele alınması” gerektiği tespitinden hareketle açıldı.

Türkiye’de toplumdaki gönüllü teşekküller ve gönüllülük anlayışının Batı’dan farklılıklar arz etmesi sivil toplum kuruluşlarının yönetiminin evrensel ve yerel bakış açıları ile karşılaştırmalı ele alınması zorunluluğundan hareketle, Türkiye’ye has “bir sivil toplum yönetim pratiği geliştirebilmek için evrensel STK uygulamaları yanında çağdaş örnekler ile vakıf geleneğimiz arasındaki karşılaştırmalı çalışmaları da dikkate almak” gerektiği kaydediliyor.

Bu çerçevede program İstanbul Medeniyet Üniversitesi’nde ikinci öğretim kapsamında tezsiz yüksek lisans programı olarak yer alıyor. Detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

The post Türkiye’de Sivil Toplum ve İnsani Yardım Alanında Yüksek Lisans Programları appeared first on Sivil Sayfalar.

Sabancı Üniversitesi Yönetim Bilimleri Fakültesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Mahmut Bayazıt’ın İstanbul Üniversitesi Psikoloji Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. İlknur Özalp Türetgen ile birlikte, TÜBİTAK desteği alarak yürüttükleri COVID-19 Gölgesinde Evden Çalışma ve İş-Yaşam Dengesi Araştırması, pandemi sırasında Türkiye’de ailesi ile yaşayan ve kısmen de olsa evden çalışan beyaz yakalıların bu durumdan nasıl etkilendiklerini ve nasıl başa çıktıklarını ortaya koydu. Araştırma, COVID-19 pandemisinde bireylerin iş-aile dengeleri, iş, sağlık ve yaşamla ilgili deneyimleri ve bireysel farklılıkların yaşamlarına olan etkilerini ele alıyor.

Haftanın Birkaç Günü Ofiste Çalışmayı Tercih Edenler Çoğunlukta

Bireylerin pandemi döneminde eve, işe ve kendilerine ayırdıkları zaman, algılanan sosyal destek ve iş güvencesi gibi konularda verileri bir araya getiren araştırma; evden çalışma deneyiminin kıdeme, cinsiyete, evli ve çocuk sahibi olma gibi durumlara göre anlamlı farklılıklar gösterdiğini ortaya koyuyor. Buna göre, araştırmaya katılan birçok çalışan, pandemi sonrasında da haftada en az birkaç gün veya daha fazla evden çalışmayı tercih ederken; iş yerine geri dönmek isteyenlerin sayısının üst kademe yöneticiler, kıdemli çalışanlar ve erkekler arasında daha fazla olduğu görülüyor. Evden çalışma sürecinde işin-aileye müdahalesini en fazla yaşayan grubu ilk kademe yöneticiler oluştururken, ailenin işe müdahalesini en fazla yaşayan grubu ise öğretim üyeleri oluşturuyor.

Kadınlar Daha Fazla Zorlanmalarına Rağmen Evden Çalışmayı Daha Çok Tercih Ediyor

Araştırma, kadınların erkeklere kıyasla pandemi sürecinde daha fazla zorlandıklarını ortaya koyuyor. Evden çalışılan dönemde kadınların, işle ilgili rollerinin ailevi sorumluluklarını, ailedeki rollerinin ise işle ilgili sorumluluklarını engellemesine dayalı çatışmaları daha fazla yaşadığı görülüyor. Sonuçlara göre kadınlar, kariyerleri eşlerinin kariyerinden daha öncelikli olduğunda bile ev işlerini onlardan daha fazla üstlenmekte; vücutta ağrı, yorgunluk gibi fiziksel stres belirtilerini ve çaresizlik, kızgınlık gibi psikolojik stres belirtilerini daha fazla göstermektedir. Hem iş-aile hem de aile-iş çatışmasının en yüksek olduğu grubu da 6 yaşından küçük çocuğu olan kadınlar oluşturuyor. Tüm bu sonuçlara rağmen, kadınlar pandemi sonrasında olabildiğince sık evden çalışmayı erkeklerden daha çok tercih ediyor.

Evli Çalışanlar Kendilerine Daha Az Zaman Ayırdı

Araştırmanın bir diğer sonucu evli çalışanların, pandemi sürecinde bekâr olanlara kıyasla birtakım zorlukları daha fazla yaşadığını gösterdi. Buna göre, evli çalışanlar ev işleri için daha fazla süre harcayıp kendilerine daha az zaman ayırırken, iş alanlarını evden ayırmakta daha fazla zorlandılar. Medeni durumun yanı sıra çocuk sahibi olma durumunun da evde çalışma isteğini etkilediği araştırmanın sonuçları arasında yer aldı. Çocuğu olmayan çalışanlar arasında olabildiğince evde çalışmayı tercih edenlerin oranı %35’e yakınken, bu oran çocuğu olanlarda %20’nin altında.

Pandemi öncesinde de evden çalışma deneyimi bulunanların, pandemi sonrası evden çalışmaya başlayanlara kıyasla daha fazla aile-iş çatışması yaşadığı, gün içinde işten eve geçiş sıklıklarının daha fazla olduğu ve iş alanını evden korumayı daha fazla tercih ettiği görüldü.

Fiziksel ve Psikolojik Zorlanma Düzeyleri Zaman İçinde Düşüş Gösterdi

Araştırmanın 3. raporunda pandemi sürecinde, bireylerin zorlanma düzeyleri incelendiğinde, katılımcıların hem fiziksel hem de psikolojik zorlanma düzeylerinin ve iş-aile alanları arasındaki çatışmalarının zaman içinde anlamlı düzeyde düşüş gösterdiği gözlemlendi. Aynı zamanda pandemi sürecinde bireylerin memnuniyet (iş, aile, sağlık gibi alanlarda) düzeyinde haftalar arasında anlamlı düzeyde bir değişim olduğu saptandı.

Araştırma bulgularına göre karantina döneminin sona erdiği 1 Haziran’ın ardından işe ve eve ayrılan süre hızla artarken kendine ayrılan süre ise düşüş gösterdi. Ayrıca yöneticisinden ve ailesinden yüksek düzeyde sosyal destek algılayanların fiziksel ve psikolojik zorlanmalarının daha düşük, memnuniyet düzeylerinin ise daha yüksek olduğu bulgular arasında.

Araştırma sonuçlarına ulaşmak için tıklayınız.

The post ”Çalışanlar Evden Çalışmaya Devam Etmek İstiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.

STK’ların yetişmiş personel, gönüllü ve finansal kaynak ihtiyacının karşılanması kadar, faaliyetlerine toplumun ilgi ve desteğini çekebilmek için doğru ve etkili bir iletişim yönetimi kullanabilmeleri de bu alandaki bilgi birikimine başvurmayı zorunlu kılıyor. Buna karşılık, bu alanda yetişmiş insan kaynağı açığının bulunduğu ve uzmanlaşmaya yönelik cabaların yetersiz kaldığı görülüyor. STK ve Sosyal Sorumluluk Yönetimi Tezsiz Yüksek Lisans Programı hem STK’ların ihtiyaç duyduğu nitelikli uzman/yönetici ihtiyacının karşılanmasını ve hem de özel şirketlerin sosyal sorumluluk projelerini yürütebilecek profesyonellerin yetiştirilmesini amaçlıyor.

Ulusal veya uluslararası STK’larda çalışanlar, resmi ve özel kurumların halkla ilişkiler, müşteri ilişkileri, sosyal sorumluluk projelerinde çalışanlar, siyasi partiler ve baskı gruplarının yöneticileri, resmi kurumların (kalkınma ajansları, bakanlıklar, valilikler, belediye) proje birimlerinin yöneticileri Programın öncelikli hedef kitlesini oluşturuyor. Bu program ayrıca STK’larda gönüllü veya profesyonel olarak çalışmak isteyen veya sosyal sorumluluk alanında kariyer yapmak isteyen gençlere de hitap ediyor. Programı tamamlayanların, Türkiye toplumumun sosyolojik altyapısını daha yakından tanıyarak, görev alacakları sosyal projelerin kurgulanmasından yürütülmesine, fon bulunmasından raporlanmasına kadar her aşamada bilimsel metotları kullanabilme becerisi kazanması hedefleniyor.

Program hakkında daha ayrıntılı bilgi almak için tıklayınız.

Programa online başvuru yapabilmek için tıklayınız.

The post İstanbul Üniversitesi STK Yüksek Lisans Başvuruları Başladı appeared first on Sivil Sayfalar.

Bir cumartesi günü babamla İstanbul Üniversitesi’nin Beyazıt Kampüsü‘ne doğru yürüyoruz. Geçtiğimiz yollarda babamın gençliğinden nadide anılar bize eşlik ediyor. Sayısını, her köşe başına bir anı düşecek şekilde hesap edebiliriz. Okulun kapısına vardığımızda güvenlik görevlisi tarafından durduruluyoruz. Güvenlik görevlisi, İstanbul’un aralık havasından daha soğuk. Babam kapıdan içeri girebilmek için ricacı sözlerle okulun mezunlarından biri olduğunu açıklamaya çalışıyor. Güvenlik görevlisi, görevinden güç alan bir kendinden eminlikle, “Kaç mezunusunuz?” diye soruyor. Babam, senelerden güç alan bir kendinden eminlikle, “1975” diye cevaplıyor. Güvenlik görevlisi hiç bekletmeden açıyor kapıyı bize.

Babam 70’li yıllarda İstanbul’da okuyan kimilerine göre şanslı kimilerine göre şanssız o kuşaktan. Şehre ne zaman ayak bassa anılar derya. Üniversitenin bahçesinde in cin top oynuyor ama babamın gözlerinin önünde kalabalık anılar var. Aynı manzaraya bakarken onun gördükleri benim gördüklerimden çok farklı. Bir iki köşe döndükten sonra, ucunda okulun büyük kapısı, iki yanında kocaman gövdeli ağaçlar olan yola giriyoruz. Babamın göz bebekleri bir anda parlıyor. Ve kalbime kazınan cümlelerle açıklıyor gözlerindeki sevinci: “70’lerde olaylar olduğunda bu kapı hep kapanırdı. Ama ben en çok bu yolu yürümeyi severdim.”

Babam o kapıya bakarken 70’li yıllardaki olayları hatırlıyor. İstanbul’da bir başına ve zor koşullarda gelip geçtiği yolu, altı diğer kişiyle paylaştığı öğrencilik evini, arada bir Eminönü’ne inmeyi, pazardan balık almayı…. Bense aynı kapıya bakıp, staj yapmak için ilk kez İstanbul’a geldiğim yılı hatırlıyorum. Yorulmak bilmeden her köşesini görmeye çalıştığım hafta sonlarını, o kapının diğer tarafına o yazın en sıcak günlerinden birinde kurulmuş kitap tezgahlarını, tezgahlar arasında yürürken ayaklarımıza dolanan kedilere bitirdiğimiz böreklerin kabında verdiğimiz suyu…

Buraya taşındığımdan beri babam beni pek çok kez ziyarete geldi. İstanbul’dan mezun olduğu yıllar ve benim İstanbul’a taşınmam arasında geçen zamanda, şehri yalnızca birkaç kez ziyaret etmişti. Bu yüzden, yan yana durup aynı manzaraya bakarken gözlerimiz bambaşka şeyler görüyor. Onun gözleri Haliç’e bakınca, artık eski yerlerinde beklemeyen balıkçı takalarını görüyor, örneğin; benimkiler aynı yerde, bir kere tesadüfen geçerken gördüğüm yunus balıklarını. Onun gözü, şimdi konser alanı, üniversite, kafe olmuş binaların hak ettiğince hürmet görmemiş dış cephelerine takılıyor. Benim gözlerim, o binaların ihtişamına hürmet göstermeyen komşu binaların düşük zevkine… İstanbul’da harcadığımız zaman arttıkça birbirimizle daha çok anı değiştiriyoruz.

Bu şehirden hiç ayrılmamış olanlarla da aynı deneyimi paylaşıyorum üstelik. Gerçek İstanbul sayılabilecek, geçmişte gayrimüslim semti sayılan bir yerde oturuyorum. Semtin ilk sakinlerinden Türkiye Ermenisi ev sahiplerim beni seviyor, ben de onları. Çünkü bir araya geldiğimizde onlar bana ‘boğaz’dan kasa kasa çıkan balıkları, Suadiye’yi, yazın Adalar’ı; eskiden İstanbul’da “Ermeni’nin mutfakta, Yunan’ın yatakta, Türk’ün sokakta hayırlı olduğu” zamanları anlatıyor. Ben onlara, gençlerin bugünlerde sıklıkla gittiği yerleri, şimdi geçmenin mümkün olmadığı caddeleri, belki İstiklâl’i biraz, ama onları çok da üzmemeye çalışarak…

Bir yerin, bir şehrin insanda bıraktığı etki üzerine sayfalarca yazılabilir. Çünkü şehirler kadar aklımızda ve içimizde olanların tezahürü olabilecek pek az şey var diye düşünüyorum. Şehirler, okuduğumuz kitapların, hayatımızdaki insanların, hayallerimizin ve duyularımızın toplamı. Çoğu zaman da kişisel tarihimizin ve olduğumuz insanın… Ve İstanbul neredeyse tek başına bunu kanıtlar gibi.

Kent üzerine yazılmış en önemli kitaplardan Görünmez Kentler’in yazarı Italo Calvino, kitap üzerine yaptığı bir konuşmasında çok güzel betimliyor bir şehri. “Kentler birçok şeyin bir araya gelmesidir: Anıların, arzuların, bir dilin işaretlerinin” diyor ve devam ediyor, “Kentler takas yerleridir, tıpkı bütün ekonomi tarihi kitaplarında anlatıldığı gibi, ama bu değiş-tokuşlar yalnızca ticari takaslar değil; kelime, arzu ve anı değiş-tokuşlarıdır.”

İstanbul da bir takas yeri bana göre… Şehrin yere yakın ve yerden uzak evleri, birer yıl arayla berber, camcı ve kafe olan giriş katları, yerin altındaki veya yerin üstündeki istasyonları, yol kenarındaki benzinlikleri de birer takas yeri. Benim için bahsi geçen değiş-tokuş, senelerce büyük taraftar gruplarını ağırlayıp yıkılmış stadyumların yatağında, bir dönemin kalbini ve umutlarını gömdüğü parklarda gerçekleşiyor çoğu zaman. Tam şehirden umudumu kesmişken, bir sabah uyandığımda ‘boğaz’daki anlam verilemez turkuazlıkta birden canlanıyor.

Uzun süre seyretmeye cesaret edersek veya ansızın durup düşünürsek, İstanbul, kentlerin içine gizlenmiş, sürekli biçim alıp, değişip dönüşen başka kentlerin bir imgesi bana göre. Bu kentlerde kelimeler, arzular ve anılar takas edilirken yaşanan değiş-tokuşun tarafları da bazen biz kent sakinleriyiz, ama çoğu zaman İstanbul ve biziz. Üstelik, İstanbul’da bir zaman sonra, hiç aklımızda yokken yolumuza çıkan anılarla aramızda söze bile gerek kalmayabiliyor bazen.

Ana görsel: Özge Karakaya, İstanbul 2015; https://www.instagram.com/baskabiryerdeyim/

The post Aynı şehrin anıları appeared first on Sivil Sayfalar.

İstanbul Üniversitesi’nde eğitim gören farklı fakültelerdeki öğrencileri bir araya getiren Gönüllü Akademisi, gönüllülük algı, eğilim ve deneyimlerine ilişkin çeşitli eğitimler veriyor. Bu doğrultuda toplumsal bilinci arttırmaya yönelik kalifiye insan kaynağı oluşturmayı, gönüllülüğün yaygınlaştırılmasını  ve böylece daha bilinçli gençler yetiştirmeyi hedefliyor.

HANGİ EĞİTİMLER VERİLİYOR ?

Gönüllü Akademisi, katılımcılarına geniş bir eğitim yelpazesi sunuyor. Eğitimler, tekdüze ve sıkıcı bir öğretim yönteminden uzak biçimde, katılımcıların kişisel becerilerini ve yaratıcılıklarını ön plana çıkarmayı hedefleyen bir şekilde veriliyor. Bu bağlamda non-formal eğitim tekniklerini kullanan akademi, 8 hafta süresince Salı ve Perşembe günleri 17:00- 20:00 arası eğitim verecek.

Akademi eğitimleri seminerler, STK ziyaretleri, film okumaları ve atölyelerden oluşacak. Dönem boyunca öğrenciler bireysel ya da grup olarak gönüllü bir proje tasarlayacaklar. Toplamda 10 hafta sonunda projelerini hayata geçiren öğrenciler akademiden katılım belgelerini alarak mezun olacaklar.

KİMLER BAŞVURABİLİR?

Geçen yıl oldukça ilgi gören akademi, sadece İstanbul Üniversitesi 2. ve 3. sınıf öğrencilerini kapsayan Akademide %80 devam zorunluluğu bulunuyor. Ayrıca öğrencilerden gönüllülüğe dair bir proje fikrini hayata geçirmeleri bekleniyor.

NASIL BAŞVURULUR?

Online olarak yapılacak başvurular 11 Eylül’de başladı ve 24 Eylül Pazar günü saat 24.00’da sona erecek. Başvuruların değerlendirilmesinin ardından 28-29 Eylül Perşembe-Cuma günleri mülakatlar yapılacak ve 3 Ekim Salı günü eğitim başlayacak. Gönüllü Akademisi, 14 Aralık Perşembe günü kapanış programıyla mezunlarını verecek.

Akademiye başvurmak isteyenler gonulluakademisi.org/basvuru adresinden form doldurarak kayıt olabilirler.

Kaynak: Sivilalan

The post Gönüllü Akademisi Başlıyor! appeared first on Sivil Sayfalar.