Büyükada’da hak savunucularının güvenliği konulu bir çalışma toplantısı yapan aktivistlerden Uluslararası Af Örgütü Türkiye Direktörü İdil Eser, Yurttaşlık Derneği üyesi Özlem Dalkıran, İnsan Hakları Gündemi Derneği üyeleri Veli Acu ile Günal Kurşun, İsveçli eğitmen Ali Gharavi ve Alman danışman Peter Steudtner, 13 gün süren gözaltı sürecinden sonra salı günü çıkarıldıkları mahkeme tarafından tutuklanmıştı.

Yurttaşlık Derneği’nden Nalan Erkem, HAK İnisiyatifi’nden Şeyhmus Özbekli, Eşit Haklar İçin İzleme Derneği’nden Nejat Taştan ve Kadın Koalisyonu’ndan İlknur Üstün ise, adli kontrol şartıyla serbest bırakılmıştı.

Bugün Gazete Duvar’dan İrfan Aktan’a konuşan Uluslararası Af Örgütü Türkiye Araştırmacısı Andrew Gardner Aktan’ın “Siz yıllardır Türkiye’yi yakından takip eden, insan hakları ihlalleri konusunda raporlar hazırlayan bir araştırmacı olarak geleceğe dair ne öngörüyorsunuz?” sorusunu “Türkiye bir çok ülkeye göre çok canlı, farklı kesimlerin bulunduğu güçlü bir sivil topluma sahipti. Ama bu hiç görülmemiş baskılar, bu sivil toplumu yok edecek; hem de birkaç yıl içinde” diyerek yanıtlamıştı.

Yurttaşlık Derneği Başkanı Ümit Fırat’la tutuklamaların Türkiye’deki insan hakları mücadelesini nasıl etkileyeceğini konuştuk.

“Tutuklamaya neden olacak herhangi bir eylemleri, pozisyonları söz konusu değildi”

-Üyeniz olan Özlem Dalkıran’ın tutuklanmasını nasıl değerleniyorsunuz?

Arkadaşlarımız tutuklanmadılar “tutuklattırıldılar”. İzah edeyim; tutuklamaya neden olacak herhangi bir eylemleri, pozisyonları söz konusu değildi. Türkiye’nin iç politikasına ve uluslararası politikasına uygun bir politika sonucu açıkça tutuklattırıldılar. Bu politikayı elbette onaylamıyoruz ama Türkiye’nin şu anda yürüttüğü ulusal ve uluslararası politikaya uygun bir malzeme olarak tutuklattırıldılar arkadaşlarımız. Çünkü ortada dünyanın en meşru faaliyeti olan insan hakları savunucularının güvenliğine dair bir seminer uluslararası bir komplo, bir casusluk toplantısı gibi değerlendirdikleri, adını koyamadıkları –çünkü böyle bir şey yok- silahlı terör örgütü mensupları gibi gösterilerek tutuklattırıldılar.

-Sizce bunun insan hakları savunuculuğuna etkisi nasıl olacak?

Bu tabii ki Türkiye’de insan hakları savunucuları ve insan hakları hareketleri açısından vahim bir noktaya gelindiğini gösteren bir işaret. Türkiye’de muhalefet var elbette, siyasi partiler var ve onlar bir takım eleştirilerde bulunuyor ama nihayetinde bunlar siyasi pozisyonlara sahip partilerdir. İktidara yönelik, her konuda iyi veya kötü eleştirileri olabilir ama insan hakları hareketleri işi illa ki iktidarı eleştirmek değildir. Fakat bugün iktidarın politikalarını eleştirmeye başlamışsanız ve iktidar bundan rahatsızlık duymaya başlıyorsa, rahatsızlık duyup insan hakları savunucularına dönük operasyonel tutuklama veyahut kötü muamele işletiyorsa gelinen yer uluslararası politikalar bakımından da Türkiye’nin iç dinamikleri bakımından da pek parlak gözükmüyor.

“Bazı siyasi yapılar gibi çaresiz kaldığı düşünülen durumlarda yer altına inmeyeceğiz veya benzeri enstrümanlara başvurmayacağız”

-Peki insan hakları savunuculuğu bu dönemden sonra nasıl devam etmek zorunda kalacak?

İnsan hakları savunuculuğu çok profesyonel bir faaliyet değildir, gönüllü bir faaliyettir ve insanlar bir gazete ilanıyla iş aramak üzere insan hakları faaliyetinde bulunmazlar, bu sorumluluğu tercih ederler. Ayrıca silahlı bir direniş hareketi değildir kesinlikle. Adı üstünde insanların hakları için çalışmalar yapan hareketlerdir ve elbette biz bunu yapmaya devam edeceğiz. Bazı siyasi yapılar gibi çaresiz kaldığı düşünülen durumlarda yer altına inmeyeceğiz veya benzeri enstrümanlara başvurmayacağız. Her zamanki gibi hem tutuklattırılan arkadaşlarımızın pozisyonlarının iyileştirilmesi, düzeltilmesi yönünde mücadele edilecek hem de genel insan hakları mücadelesi sürdürülecek. Fakat bu Türkiye’de iyi karşılanmıyorsa da biz devletlerin, hükümetlerin politikalarına göre karar verecek değiliz.

“Hükümetin sert müdahalesi söz konusu olursa insan hakları mücadelesinde taktik değiliklikleri söz konusu olabilir”

-Soruyu bir de şu şekilde sorayım; Türkiye’deki insan hakları mücadelesinin, amiyane tabirle, vites düşürme riski var mı?

Bu tip mücadeleler karşınızdaki yapının, aygıtların gücüyle de orantılı olur. Suriye’de insan hakları mücadelesi herhalde legalitede pek görünür konumda değil. Ya da hükümetin kurdurduğu bir takım insan hakları kurumları uluslararası platformlarda pek ciddiye alınmaz. Türkiye’de tabii ki hükümetin, devletin sert müdahaleleri artarsa olursa insan hakları mücadelesinde daha az görünür olmak ya da taktiklerde değişiklikler, yenilikler söz konusu olabilir ama bizim inancımız insan hakları savunuculuğu yapmak yönündeyse inancımızı değiştirecek değiliz. Fakat mücadele taktikleri bakımından bir takım değişiklikler olması mümkün. Bizim geçmişte yaptığımız çalışmalar da vardı, mesela yıllar önce “İnsan hakları mücadelesinde yeni taktikler” adlı uluslararası bir konferans yapmıştık Ankara’da. Bu konu üzerine de sık sık tartışır ve çalışırız. Yeni taktikler geliştirecek olsak da bunlar legalitede, hukuk zemininde gerçekleştirilen mücadele biçimler olacak. Fakat 15 Temmuz öncesi ya da 16 Nisan öncesi ya da son gelinen noktada gelinen durumları dikkate alarak, okuyarak yeni taktikler geliştirmek zorunda olduğumuz bir gerçek. Burada bizim hedefimiz hiçbir zaman iktidarı devirmek olmadı sadece hakları, özgürlükleri garanti altına almak, insanın daha insana yaraşır bir hayat sürdürmesini sağlamaktır.

The post Yurttaşlık Derneği Başkanı Ümit Fırat: İnsan hakları mücadelesinde taktiksel değişiklikler olabilir appeared first on Sivil Sayfalar.

Bahsettiğimiz bu aşamaya gelinceye kadar İstanbul Şubesi’nin başını çektiği, OÜGK’de, kapatma ve ihraç kararlarını alan bu grup, çeşitli iftira, karalama, hedef gösterme ve hukuksuzluklara imza atarak meseleyi ‘hukuki anlaşmazlık’ noktasının çok ötesine, geri dönülemez bir noktaya kasten ve planlı olarak taşımıştır.

Kapatma ve ihraç kararlarını alan bu grup, Genel Yönetim Kurulu toplantılarında, MAZLUMDER’in kendi iç barışını, uyumunu gerçekleştirebilmesi, ilke ve organizasyon çerçevesindeki sorunlarını aşabilmesi için Genel Başkan ve tüm Merkez Yürütme Kurulu üyelerinin değiştirilmesi önerisi dahil olmak üzere yapılan bütün uzlaşma tekliflerimize sırt çevirmiştir. Aynı grup mensupları tarafından, tam olarak son 1 yıldır Genel Merkez internet sitesine ve şifrelerine keyfi bir şekilde el konulmuş, Genel Merkez sosyal medya hesapları yalan beyanlarla ele geçirilmiş, şubelerinde kendileriyle hemfikir olmayan yöneticiler, savunmaları alınmadan üyelikten çıkarılmışlardır.

Bir insan hakları örgütü olarak Kürtlere yönelik hak ihlallerinden, Gezi olaylarına, Soma raporundan, Suriye iç savaşına değin farklı alanlarda çalışmalarımız, raporlarımız oldu. Bu çalışmalarımızda temel hareket noktamız ve hassasiyetimiz somut olarak hak ihlallerinin olup olmadığını tespit etmekti. Ancak aralarında bazı güç dengelerini gözetme hassasiyeti taşıyan Mazlumder içinden bir grubun da yer aldığı kimi çevreler için bu ilkesel durma çabamız taşınamaz bir yük ve kabul edilemez bir duruş olarak kabul edildi. Özetle izah etmeye çalıştığımız ve içinden geçtiğimiz bu süreç, sonuç olarak ilkesel bir duruş ortaya koymak ve koyamamak şeklinde ifade edebileceğimiz bir ayrışmayı beraberinde getirdi.

MAZLUMDER’de yaşanan ve tasvir etmeye çalıştığımız bu ayrışma iki grup arasındadır. Birinci grup : Hakim siyasi rüzgarın sertliğinden zatürre olmuş, arkadaşlarını, OHAL KHK’sına ihtiyaç bırakmayacak bir gözü kararmışlık ile tasfiye etmeye teşebbüs eden konjonktür grubudur. Diğer grup yani bizler ise insan hakları meselesine 26 yıllık MAZLUMDER geleneğinin iz düşümünden yaklaşan, yanlış yaptığında düzeltmekten çekinmeyen, hakkı ihlal eden iktidar odağı kim olursa olsun ondan çekinmeyen, bunun sonucu olarak hem yaşanan çatışmanın tarafları yani devlet ve devlet dışı örgütlerce hem de konjonktür grubu tarafından hedef gösterilmiş, ilkeli bir hak mücadelesini savunan gruptur. Tarihe not düşmek adına, insan hakları mücadelesinin onur ve haysiyeti gereği, bu iddiamızı, davamızı yüksek sesle ifade etmek, vurgulamak isteriz.
Bizler, insan haklarının ve hak mücadelesinin, tüm iktidar hesaplarının, her türlü partizanlığın ve yandaşlıkların üzerinde, özgür ve bağımsız bir karakteri olduğuna inanıyoruz. Duruşumuzu sadece ve sadece bu ölçüye göre belirlemeyi amaçlıyoruz. Bize kapatma ve ihraç muamelesini layık görenlerin ise neyi ölçü aldıklarını izah etmeye gerek duymuyoruz. Manzara nettir. Geldiğimiz bu kırılma noktasında, zor koşullarda emek sarf eden, mücadele veren çalışma arkadaşlarını hedef gösteren bu grup, bütün bu yaptıklarıyla yürüttükleri sürecin bir ‘operasyon’ olduğuna dair şüphelerimizi ne yazık ki doğrulamıştır.

Tüm bu belirttiğimiz ve kamuoyunu daha fazla meşgul etmemek adına ayrıntısına girmediğimiz sair hususlar bize göstermektedir ki, devam etmekte olan hukuki süreçler, kimin lehine neticelenirse neticelensin; hukuksuzluk ve keyfiliği bir yöntem olarak benimsemiş, bu güç ve vesayet düşkünü, operasyonel kadro ile birlikte herhangi bir yol yürümenin imkânları tükenmiştir. İçinden geçmekte olduğumuz bu acı, yıpratıcı ve bir o kadar öğretici tecrübenin bir ayrılığı dayattığı ve getirdiği artık tartışılmaz bir gerçekliktir.

Bugün, MAZLUMDER’den ayrılmaya icbar edilen Genel Yönetim Kurulu üyeleri ve Şubeler olarak bir istişare sürecine girmiş ve yeni bir ‘İnsan Hakları Hareketi’nin çalışmalarına başlamış bulunuyoruz. Hukuki süreç nasıl neticelenirse neticelensin, bugünden itibaren MAZLUMDER ile yollarımızı kesin olarak ayırdığımızı ilan ediyoruz. MAZLUMDER emektarları olarak, bugüne kadar MAZLUMDER çatısı altında yapıp ettiğimiz her işin sorumluluğunu, bedelini ve bu tecrübenin bize kattığı değer ve birikimleri, göğsümüze birer şeref madalyası olarak takıp yeni bir yola giriyoruz. MAZLUMDER’den bize tevarüs eden bütün pozitif değerleri geliştirerek, kurumsallaşmamızı geniş katılımlı bir istişareler zinciriyle tamamlamak ve bu hukuksuz, keyfi sürecin ardından, İnsan Hakları mücadelesi lehine doğacak hayra şahitlik etmek niyet ve azmindeyiz.

MAZLUMDER’den, yol arkadaşı bildiğimiz mezkûr grup tarafından keyfi ve hukuksuz yöntemlerle ayrılmak durumunda kalan bizler, insan hakları savunucuları olarak, bu güç düşkünü operasyoncu kadroyu, çağırdıkları kendi kaderleriyle baş başa bırakıyoruz. Bizi bir ‘siyasi operasyon’ marifetiyle kapı dışında bırakıp cezalandırdığını düşünenler, esasen MAZLUMDER’e ve kendilerine ceza vermişlerdir. Bu tablo karşısında, vicdanımız rahat değil, üzgünüz. Ancak bu hususta artık elimizden gelen bir şey yok. Kısır çekişmelerle vaktimizi harcama lüksümüz de yok. Yüzümüzü yarınlara dönmek, haksızlığa uğrayanlar ve ezilenler için yeni bir yol inşa etmek, geldiğimiz aşama itibariyle en doğru seçimdir. Türkiye kamuoyuna ve insan hakları camiasına, bugünden itibaren MAZLUMDER ve MAZLUMDER adını suistimal eden malum çevreler ile bir bağımızın kalmadığını, MAZLUMDER ismini kullanmayacağımızı, istişare ve hazırlık süreci tamamlanıp kuruluşumuzu ilan edeceğimiz güne kadar çalışmalarımızı, HAK İnisiyatifi adı altında sürdüreceğimizi saygı ile arz ederiz.

1. MAZLUMDER Genel Merkezi
2. MAZLUMDER Antakya Şubesi
3. MAZLUMDER Batman Şubesi (Bir grup üye)
4. MAZLUMDER Bitlis Şubesi
5. MAZLUMDER Bursa Şubesi
6. MAZLUMDER Diyarbekir Şubesi
7. MAZLUMDER Gaziantep Şubesi
8. MAZLUMDER Hakkari Şubesi
9. MAZLUMDER İzmir Şubesi
10. MAZLUMDER Kocaeli Şubesi
11. MAZLUMDER Mersin Şubesi
12. MAZLUMDER Muş Şubesi
13. MAZLUMDER Sakarya Şubesi (bir grup üye)
14. MAZLUMDER Şırnak Şubesi
15. MAZLUMDER Urfa Şubesi
16. MAZLUMDER Van Şubesi
17. MAZLUMDER Ankara Şubesi (bir grup üye)
18. MAZLUMDER İstanbul Şubesi (bir grup üye)
19. 19. MAZLUMDER Adıyaman Şubesi (bir grup üye)
20. MAZLUMDER Mardin Şubesi (bir grup üye)

The post HAK İnisiyatifi bileşenleri MAZLUMDER’den ayrıldığını açıkladı appeared first on Sivil Sayfalar.