Amedspor kulüp başkanı Ali Karataş ve kulüp yöneticilerinin de katıldığı basın toplantısında, beş hak örgütü adına ortak açıklamayı okuyan Hak İnisiyatifi Diyarbakır Temsilcisi Reha Ruhavioğlu, “ülkenin dört bir yanında yüzbinlerce taraftarı olmasına rağmen gittiği her deplasmana yasak konan, yaptıkları futbol müsabakalarında futbolcuları fiziksel saldırıya uğrayan, yöneticileri tartaklanan, spor dedikçe hedef gösterilen, barış dedikçe kriminalize edilen kentimizin spor kulübü Amedspor’la dayanışmak için” bugün maça geldiklerini açıkladı.

Amedspor’un tam 62 haftadır deplasman maçlarını taraftarsız oynadığını hatırlatan Ruhavioğlu,  Amedspor’un deplasmana gittiği her şehirde, ilgili şehirlerin valilerinin ağız birliği yapmışçasına çeşitli bahaneler öne sürerek Amedspor taraftarlarının deplasmanda takımlarını desteklemesini engellediklerini söyledi ve “Amedspor’un yüzbinlerce taraftarına uygulanan sistematik ambargonun da karşısında durma” çağrısında bulundu.

Ruhavioğlu şunları söyledi: “Özellikle son yıllarda kentimizin spor kulübü Amedspor’a yönelik nefret söylemleri deplasmanda oynadığı bütün müsabakalara sirayet etmiştir. Nefret söylemlerinin sürekli devam etmesi nedeniyle bu durum kollektif linçe dönüşmüştür. Amedspor neredeyse gittiği her deplasmanda hem saha içinde hem de saha dışında fiziksel ve sözel şiddete maruz kalmıştır. Müsabaka esnasında futbolcuları dövülmüş, rakip takım yöneticileri tarafından Amedspor’un yöneticileri ve futbolcuları darp edilmiştir. Amedspora yönelik uygulanan bu ayrımcı söylemler sonucunda geçtiğimiz yıl Amedspor kaptanlığını da yapan eski futbolcusu Deniz Naki Almanya’da silahlı saldırıya uğramış ve şans eseri olaydan yara almadan kurtulmuştur. Amedspor’a yönelik sistematik nefret bununla da son bulmamış son olarak gittiği bir deplasman maçında rakip kulüp yöneticilerinin bilgisi dahilinde ırkçı ve militarist marşlar çalınarak hedef gösterilmiş, takım şans eseri sağ salim eve dönebilmiştir.”

Amespor’a yönelik düşmanca tutumu, beş sivil toplum örgütü olarak kınadıklarını vurgulayan Ruhavioğlu, ortak açıklamayı şu ifadelerle bitirdi: “Amedspor yönelik işlenen nefret suçları cezasız kaldığı gibi Amedspor camiasına yönelik keyfi soruşturmalar ve cezalandırmalar sosyal adalet ilkesini zedelemekte ve Amedspor’a yönelik bu denli hasmane tavırları besleyen kollektif nefretin cezalandırılmaması kentimizin spor kulübüne yönelik düşmanca tavırları pekiştirmektedir.

Bu kentin Sivil toplum örgütleri olarak sırf “çocuklar ölmesin, maça da gelsin” dediği için hedef tahtasına oturtulan, türlü bahanelerle taraftarından uzaklaştırılan, attığı her adımda soruşturmalarla boğuşmak zorunda kalan Amedspor camiasının yanında olduğumuzu, Amedspor şahsında ayrımcılığa maruz kalan bölgemizin spor kulüpleriyle, Amedspor’un vefakar taraftar oluşumlarıyla ve Amedsporla bağları koparılmak istenen yüzbinlerce taraftarıyla dayanışma içindeyiz.”

İnsan hakları kuruluşlarının destek verdiği maça “İnsan, haklarıyla insandır” pankartıyla çıkan Amedspor, ligin 17. maçında rakibi Bayrampaşa’yı Umut Koçin (‘17) ve Burak Taşdemir’in (‘72) golleriyle 2-0 yenerek 24 puanla 8. sıraya yerleşti.

The post Diyarbakır’daki Hak Örgütleri: Ayrımcılığa Karşı Amedspor’un Yanındayız appeared first on Sivil Sayfalar.

Eşit, Özgür ve Demokratik Bir Gelecek İçin Barış Vakfı’nın (Barış Vakfı), Newroz için yaptığı basın açıklaması şöyle:

Barıştan Başka Yol yok

Dört gün sonra yeni bir Newroz kutlanacak. Tarih boyunca Newroz ateşi; özgürlüğün, umudun, mücadelenin ve baharın simgesi oldu.

2013 yılının başında İmralı’da başlayan görüşmeler sonucu,   Newroz’da Abdullah Öcalan’ın Diyarbakır’da okunan mektubunda yer alan “Bugün yeni bir dönem başlıyor. Silahlı direniş sürecinden, demokratik siyaset sürecine kapı açılıyor. Artık silahlar sussun, fikirler ve siyasetler konuşsun. Bu bir son değil, yeni bir başlangıçtır” cümleleri  80 milyon Türkiye’de büyük umut, sevinç ve heyecan yaratmıştı.

Sonrasında büyük riskler göze alınarak başlatılan Çözüm Süreci’nde, açılan yaralar kabuk bağlamaya başlamıştı. Bu iki yıl içinde hiçbir şey kolay olmadı. Ama ölümlerin ve yeni yaraların oluşması engellendi. Bunun kıymeti bugün daha iyi anlaşılıyor.

Çözüm Süreci’n bitirilmesi sonrasında, kabuk bağlamaya başlayan yaralar, yeniden kanatıldı. Türkiye, yeniden ölümler ve OHAL ülkesi oldu.

Çatışmalar kentlere taşındı. Kentler ortadan kaldırıldı ve tarihi miraslar yok edildi. Katliamlar, bombalar ve intihar saldırıları olağanlaştı. Korku, bütün Türkiye’ye egemen oldu.

Paslı “bölücülük” silahı yeniden ateşlendi. Barış istemek suç oldu. Tahir Elçi gibi bir barış insanı hedef yapıldı, katledildi. Yazarlar, bilim insanları, hak savunucuları tutuklandı. Barış isteyen akademisyenler üniversitelerde uzaklaştırıldı; Çok sayıda kamu çalışanı işinden edildi. Milletvekilleri, belediye başkanları, parti ve sivil toplum yöneticileri tutuklandı. Belediyelere kayyım atandı.

Bu süreçte, 15 Temmuz’da ülkeyi daha büyük felakete sürükleyebilecek darbe girişimi önlendi.

Türkiye ateş çemberi içinde. Buradan çıkışın yolu, küllenen barış ateşini, yeniden alevlendirmekten  geçiyor. Başta, sivil toplum örgütleri, barış isteyen ve insanım diyen herkes, barış içinde bir arada yaşama umudunu yeniden yeşertmek için özveriyle harekete geçmeliyiz, ısrarcı olmalıyız. Türkiye, daha da geç olmadan barışa dönmeli. Barış umutlarını yok edenler, ülkeye kötülük yapmaya son vermeliler.

17 Mart 2017

 Barış Vakfı Yönetim Kurulu

The post Barış Vakfı: Barıştan Başka Yol Yok appeared first on Sivil Sayfalar.