“Türkiye’nin AB değerleri ve standartlarıyla arasına mesafe koyması ilişkilerde tarihi bir dibin görülmesine neden oldu.” tespiti yapılan raporda, ilişkinin pazarlıkla yürütülen bir hale geldiği tespiti yapılıyor.

Türkiye’nin reform konusundaki isteksizliğine vurgu yapılan raporda, “Üç ana alanda Türkiye’de yaşanan gerileme derin endişe kaynağı halini almıştır: Hukukun üstünlüğü ve temel haklarda yaşanan gerileme, tersine işletilen kurumsal reformlar ve çatışmacı dış politika ile açık bir AB karşıtlığı söylemi. Bu aşamada Türkiye’yi AB vizyonu konusundaki samimiyetini ve bağlılığını sorgulamaya çağırıyoruz.” çağrısı yapılıyor.

Dışişleri’nden Tepki

Dışişleri Bakanlığı tarafından konuyla ilgili yapılan açıklamada, kararın kabul edilmesinin mümkün olmadığı, AB üyeliği hedefinin Türkiye için önemine vurgu yapılarak, “İnsan hakları, demokrasi, hukukun üstünlüğü, yönetim yapımıza ve siyasi partilere ilişkin gerçek dışı iddialar içeren, ülkemizin etkin, çözüm odaklı, insani ve girişimci dış politikasını tehdit olarak gören, Ege, Doğu Akdeniz ve Kıbrıs konularında tamamen haksız, yanlı Yunan ve Rum tezlerini yansıtan ve 1915 olaylarına ilişkin tek taraflı tutarsız Ermeni anlatılarına dayanan önyargılı bu yazımı reddediyoruz.” ifadelerine yer verildi.

The post Türkiye’nin Tam Üyelik Müzakerelerinin Durdurulmasıyla İlgili Rapora Onay appeared first on Sivil Sayfalar.

“İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin 1.maddesine göre ‘bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar’. Bu madde, uygulamada hayatın olmazsa olmazının her insanın barış içinde, özgür ve eşit olarak yaşama hakkının gerçekleştirilmesine bağlı olduğu anlamına geliyor. Bu nedenle, hükümetler her koşulda, insan onuruna yaraşır bir hayat için insan hak ve özgürlüklerine saygı ve hukukun üstünlüğüne bağlı kalmakla yükümlüler. Bir sistemde hukukun üstün olabilmesi ise herkesin insan onuru, eşitlik ve kanunlara uygun olarak muamele görme hakkına sahip olduğu belirli- öngörülebilir bir hukuk sisteminin varlığına bağlıdır.”

Bu kriterler çerçevesinde Türkiye’de mevcut durumu değerlendiren İHOP, 2017 yılında Olağanüstü Hal (OHAL) döneminden sonra, Türkiye’nin bağlı bulunduğu tüm uluslararası sözleşmelere ve içinde yer aldığı pek çok uluslararası kurumun beklentilerinin aksine, problemleri daha da derinleştiren başta Anayasa olmak üzere bir dizi kısıtlayıcı yasal değişikliklerin gerçekleştirildiğinin altını çiziyor.

İHOP söz konusu değişiklerle birlikte, zaten sorunlu olan yargının bağımsızlığının neredeyse tamamen ortadan kaldırıldığını; Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından verilen ihlal kararlarının görmezden gelindiğini; yasalarda yapılan değişikliklerle terörle mücadele gerekçesiyle ceza ve terörle mücadele kanunlarının genişletilerek hukukun üstünlüğünün “öngörülebilirlik” prensibinin ortadan kaldırıldığını kaydediyor.

Açıklamada, Türkiye’de Adalet Bakanlığı tarafından yayınlanan Adalet İstatistikleri’ne atıf yapılıyor:

• TCK 314. maddesinde yer alan silahlı örgüt üyesi olma suçunu işledikleri gerekçesiyle 2016-2019 dönemini kapsayan 4 yıllık sürede Cumhuriyet Savcıları 1 milyon 337 bin 665 kişi hakkında soruşturma yürüttü.
• Yine 2016-2019 döneminde 380 bin 382 kişi aleyhinde dava açıldı.
• Bu dönemde karara bağlanan davalarda 221 bin 136 kişi suçu işlediği sabit görülerek mahkûm edildi. 13 bin 35 kişi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildi. Karara bağlanan davalardaki 221 bin kişiden sadece 59 bin 277’si beraat etti.

“Mevcut Haklarımız da Kısıtlandı Ancak Mücadele Azmimiz Kırılmadı!”

İHOP mesajını, “Bizler insan hakları savunucuları ve örgütleri olarak, “Türkiye’de insan hakları, hukukun üstünlüğü, temel hak ve özgürlükler önce vardı, şimdi ortadan kalktı” demiyoruz. Önceleri de kısıtlıydı; düzeltilmesi, iyileştirilmesi ve insan onuruna yakışır, yaşanabilir bir hayat ortamına ulaşılması için mücadele etmekteydik ve kısıtlı da olsa birtakım iyileştirmelerle geleceğe umutla bakıyorduk. 2020 yılında Türkiye’nin insan hakları alanında önceki kötü karnelerinden çok daha kötü bir karneye sahip olduğunu belirtmek isteriz. Ancak sürmekte olan gidişata seyirci ve tanık olarak kalmayı düşünmediğimizi; çok daha zor şartlar altında da olsa haklarımızın ve onurumuzun her şeyden daha önemli olduğunu ve bunlar için mücadele etme azmimizin kırılmadığının bilinmesini isteriz.” diyerek bitiriyor.

İHOP tarafından yapılan açıklamanın tümüne buradan ulaşabilirsiniz.

The post “Hukukun Üstünlüğü Tesis Edilmeden İnsan Hakları Korunamaz!” appeared first on Sivil Sayfalar.

Dünya Adalet Projesi, (World Justice Project) 113 ülkede hukukun üstünlüğüne ne kadar uyulduğunu ölçen yıllık raporunu açıkladı.

Dünya Adalet Projesi’nin kurucusu ve başkanı William H. Neukom, “Hukukun üstünlüğünün temel unsurlarında küresel bir gerilemeye tanıklık ediyoruz. Hukukun üstünlüğüne uyumda görülen düşüş, her yerdeki kalkınmayı tehdit ediyor” dedi.

Hukuk Üstünlüğü Raporu 2017-2018’de Türkiye 113 ülke arasında 101’inci sırada yer aldı. Bir önceki rapora göre iki sıra daha geriledi.

110 bin kişi, 3 bin uzmana soruldu

Rapor 110 bin hane halkı ve 3 bin uzman anketini temel alarak hazırladı.

Sekiz kategoride değerlendirme yapıldı

194 sayfalık raporda ülkeler, hukukun üstünlüğüyle bağlantılı sekiz kategoride performans değerlendirmesine tabi tutuldu.

Bu sekiz kategori şöyle:

* Hükümetin yetkileri üzerindeki kısıtlamalar,

* Yolsuzlukla mücadele,

* Şeffaf hükümet,

* Temel haklar,

* Düzen ve güvenlik,

* Düzenleyici uygulamalar,

* Medeni hukuk ve ceza hukuku

Geçen yıl 99. sıradaydı

Bu kategorilerin ortalamaları temel alındığında Türkiye toplamda 113 ülke arasında 101’inci, Doğu Avrupa ve Orta Asya bölgesinde 13 ülke arasında sonuncu, üst orta gelirli ülkeler arasında da 36 ülke arasında sonuncu Venezuela’nın önünde 35’inci sırada yer aldı. Türkiye kuruluşun geçen yılki raporunda toplamda 99’uncu sıradaydı. Bir önceki raporda Türkiye 9 sıra birden düşmüştü.

Türkiye’nin kötü kategorileri

Türkiye’nin sekiz kategori arasında en kötü performans gösterdiği alan “hükümet yetkileri üzerinde kısıtlamalar” kategorisinde oldu. Türkiye bu kategoride 113 ülke arasında, Zimbabwe ve Venezuela’nın önünde 111’inci sırada yer bulabildi.

Türkiye temel haklar konusunda da 107’inci sırada yer aldı. Türkiye ayrıca, geçen yıla göre en fazla “güvenlik ve düzen” kategorisinde gerileme gösterdi.

Temel haklarda tüm dünyada gerileme

Dünya Adalet Projesi, dünyada hukukun üstünlüğüne uyum konusunda en kapsamlı verileri içeren raporunda Ekim 2016’daki son rapora göre ülkelerin yarısından fazlasının insan hakları, hükümet yetkilerinin denetimi, medeni hukuk ve ceza hukuku alanlarında gerilediğini açıkladı.

En büyük gerileme, temel haklar alanında yaşandı. Bu kategoride 113 ülkeden 71’inin puanları düştü. İkinci en büyük gerileme de hükümet yetkileri üzerindeki kısıtlamalar alanında oldu. Bu kategoride de 113 ülkenin 64’ünde düşüş gözlendi.

Ayrıca genel ortalamada, ülkelerin ABD de dahil, yüzde 34’ünün puanı düşerken, yüzde 29’u ilerleme gösterdi. Yüzde 37’nin puanları ise değişmedi.

En çok gerileyen Filipinler

Raporda en fazla gerileyen ülke, 18 sıra düşerek 88’inci sıraya gerileyen Filipinler oldu. Burkina Faso, Kazakistan ve Sri Lanka ise her biri 9 puanla en fazla ilerleme gösteren ülkeler arasında yer aldı.

Danimarka birinci, Venezuela sonuncu

Raporda en üst sırada yer alan üç ülke Danimarka (1), Norveç (2) ve Finlandiya (3), en alt sırada yer alan üç ülke ise Afganistan (111), Kamboçya (112) ve Venezuela (113) oldu.

ABD ise geçen yıla göre 1 sıra düşerek 19’uncu sırada yer buldu. (HK)

Kaynak: http://bianet.org/bianet/insan-haklari/193899-turkiye-hukukun-ustunlugunde-113-ulke-arasinda-101-inci-sirada

The post Türkiye Hukukun Üstünlüğünde 113 Ülke Arasında 101’inci Sırada appeared first on Sivil Sayfalar.

Her yıl düzenlenen ve hukukun üstünlüğüne, sorunların barışçıl yollarla çözülebileceğine dair inancın güçlenmesini hedefleyen Hukukun Gençleri Sempozyumları’nda farklı konular ele alınarak, üniversitelerin hukuk, sosyoloji, felsefe, psikoloji, iletişim ve sosyal bilimler bölümlerinden öğrenciler ile stajyer avukat, hakim ve savcı katılımcılarca irdeleniyor.

İstanbul’da gerçekleştirilecek bu yılki “Adalet, Hukuk ve Cezasızlık” sempozyumunun bildiri konuları ise şöyle belirlendi:

. Yargıya olan güvensizliğin artmasına neden olan toplumsal sorunlar nedir?

. Hukuk ve adalet arasında nasıl bir ilişki vardır?

. Toplumun adalet beklentisi nedir?

. Yargı kararları toplumun adalet duygularını tatmin ediyor mu?

. Kamuoyuna hakim olan adalet duygusu yargı tarafından karşılanabilmekte midir?

. Bazı suçların cezasız kalması duygusu ile adalet ve hukuk arasındaki bağlantı nasıl açıklanabilir?

. Asıl olan cezalandırmak mıdır yoksa ceza davaları son çare midir?

. Cezasızlık nedir?

. Hukuk ne işe yarar?

. Adalet denilince sokaktaki bir vatandaş neler düşünür?

Katılımcılar, sempozyuma katılım koşulları, katılım formu ve bildiri formatına ilişkin bilgi ve belgelere buraya tıklayarak internet adresinden ulaşabilecek. Sempozyuma katılmak için 150–200 sözcükle sınırlı bireysel bildiri özetlerinin ve konu ile ilgili beş anahtar sözcüğün, katılımcıların kısa özgeçmişleri ve e-posta adresleriyle birlikte en geç 28 Temmuz 2017 Cuma saat 17:30’a kadar vakif@umut.org.tr adresine gönderilmesi gerekiyor. Katılımcılar, bildirilerin tam metnini ise 27 Ekim 2017 Cuma gününe kadar gönderebilecekler.

Umut Vakfı

The post 8. Hukukun Gençleri Sempozyumu’na katılım koşulları belirlendi appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’nin üyelik müzakereleri çerçevesinde Avrupa Birliği’nden aldığı mali desteğin etkin bir şekilde kullanılıp kullanılmadığı mercek altına alınacak.

Görevi Brüksel’in mali kaynaklarının nasıl yönetildiğini kontrol etmek olan AB Sayıştayı, Türkiye’ye 2007’den bu yana ödenen 2.19 milyar euronun nasıl harcandığının inceleneceğini açıkladı.

Değerlendirme sırasında harcamalar üç başlık altında incelenecek. Bu başlıklar; hukukun üstünlüğü ve insan hakları, demokrasi ve yönetim ile eğitim ve istihdam alanındaki sosyal projeler olacak.

Daha önce denetlenmiyordu

İnceleme sürecinin başındaki AB denetçisi Hans Gustaf Wessberg, üyelik müzakereleri yürütülen Türkiye’ye yardımların etkinliğini daha önce denetlemediklerini belirtti. Wessberg, “Türkiye, AB içerisinde yabancı yardımları en fazla alan ülke. Ayrıca uluslararası ilişkiler, savunma, göç, terörle mücadele ve ticaret konusunda stratejik bir ortak” değerlendirmesinde bulundu.

Denetleme sürecinin sonuçlarının 2018’de yayınlanması bekleniyor.

Avrupa Birliği, Türkiye’nin üyelik müzakereleri için toplam 6 milyar euroluk fon ayırdı.

Türkiye’de geçtiğimiz yılki darbe girişimi sonrası başlatılan operasyonlar nedeniyle başta Avusturya olmak üzere bazı Avrupa ülkeleri, Ankara ile AB arasında 2005’te başlayan tam üyelik müzakerelerinin askıya alınması için çağrıda bulunmuştu

Kaynak: Deutsche Welle

The post Türkiye’ye AB Desteği Denetlenecek appeared first on Sivil Sayfalar.

İnsan Hakları İzleme Örgütü (Human Rights Watch/HRW) bugün yayımladığı beş soru ve cevapla, 16 Nisan referandumunda oylanacak Anayasa değişikliğinin ne anlama geldiğini değerlendirdi.

Bianet’te yer alan habere göre HRW, değişikliğin, ülkenin yönetişim yapısını parlamenter bir sistemden cumhurbaşkanlığı makamının yetkilerinin büyük ölçüde artığı bir başkanlık sistemine dönüştüreceğini ifade etti.

Anayasa değişikliğiyle ilgili beş soru ve cevap şöyle:

Denge ve denetleme mekanizması

*İnsan hakları açısından bir sistem diğerinden daha mı iyi? 

Başkanlık sisteminin mi, parlamenter sistemin mi, ya da ikisinin bir karışımının mı tercih edilmesi gerektiği, insan haklarıyla ilgili bir mesele olmaktan çok, bir ülkenin yurttaşları tarafından verilmesi gereken siyasi bir karar.

İnsan haklarının ve hukukun üstünlüğünün korunması için önemli olan şey, sistemde siyasi makam sahiplerinin yetkilerini kötüye kullanmalarını engelleyebilecek bir denge ve denetleme mekanizmasının bulunup bulunmadığıdır. Tüm yönetişim sistemlerinin özünde de bu vardır.

Demokrasi belirli aralıklarla yapılan seçimlerde oy kullanma fırsatına sahip olmaktan ibaret bir şey değildir. Seçmenlerin yetkili makamlara seçtikleri kişilerden demokratik yollarla hesap sorabilmelerine olanak tanıyan anlamlı araçlara sahip olabilmeleri için, bir denge ve denetleme mekanizmasının varlığı olmazsa olmaz önemdedir.

Denge ve denetleme mekanizmasının merkezinde kuvvetler ayrılığı ilkesi vardır.

Kuvvetler ayrılığı, yasama organının (kanun koyucu parlamento veya meclis), yürütmenin (siyasi liderler) ve yargının (bağımsız mahkemelerin) kurumsal olarak birbirlerinden ayrı bir şekilde işlemesi demek. Bu sayede yasama organı ve mahkemeler, farklı şekillerde, yürütmenin sahip olduğu yetkileri etkin bir şekilde denetleyen kontrol aygıtları olarak işleyebilir ve yürütmenin anayasal sınırlar içinde kalarak, insan haklarına ve hukukun üstünlüğüne uygun davranmasını sağlayabilirler.

Meclis’i fesih yetkisi

*Seçmenlerin oylaması istenen değişiklikler neler?

Hükümetin “Türk tipi” olarak nitelendirdiği icracı cumhurbaşkanlık sistemini oluşturmak için önerilen değişiklikler, 1946’da çok partili sisteme geçilmesinden bu yana Türkiye’nin siyasi kurumlarında yapılacak en kayda değer değişiklik olacak.

İki değişiklik hemen yürürlüğe girecek. Cumhurbaşkanı, yargının idaresinden sorumlu olan ve hakim ve savcıların atamalarını denetleyen Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK-yeni adıyla Hakimler ve Savcılar Kurulu-HSK) üzerinde daha fazla yetkiye sahip olacak ve cumhurbaşkanının bir siyasi partiyle bağının bulunması yasağı kalkacak. Türkiye’de halen zaten siyasi etkilere açık olan mahkemelerin bağımsızlıkları bu değişikliklerle daha da azalacak.

Yani, örneğin Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın meclis çoğunluğuna sahip Adalet ve Kalkınma Partisi’nde öncü bir rol oynaması resmi olarak mümkün olabileceği için söz konusu değişikliklerle Erdoğan’ın HSK üzerindeki etkisi hem meclisin, hem de Cumhurbaşkanlığı makamının yetkileri üzerinden daha da artabilecek.

Diğer değişiklikler Kasım 2019’da yapılması planlanan başkanlık ve milletvekili seçimlerinden sonra, başbakanlık makamı kaldırıldığında yürürlüğe girecek.

Cumhurbaşkanı tek başına cumhurbaşkanı yardımcılarını, bakanları ve üst düzey kamu yöneticilerini atama veya görevden alma yetkisine sahip olacak.

Cumhurbaşkanı kararnameler çıkarabilecek ve cumhurbaşkanlığı bütçesini meclis onayı şartı olmaksızın güvence altına alabilecek. Cumhurbaşkanı milletvekili ve başkanlık seçimlerinin yenilenmesini isteyerek meclisi feshedebilecek.

Cumhurbaşkanı beş yıllık iki dönem görev yapabilecek; ikinci dönem sona ermeden meclis seçimlerinin yenilenmesine karar verilmesi halinde üçüncü kez aday olabilecek.

Meclis’in gensoru verme yetkisi

*Meclisin rolü ne olacak?

Anayasa değişiklikleri kabul edildiği takdirde Kasım 2019’daki seçimlerden ve yeni başkanlık sisteminin tam olarak yürürlüğe girmesinden sonra meclis, cumhurbaşkanı, cumhurbaşkanı yardımcıları ve bakanlardan müteşekkil olacak yürütme erki üzerindeki denetim yetkisini kaybedecek.

Her ne kadar meclisteki sandalye sayısı 550’den 600’e çıkacak olsa da, Meclis halen elinde bulundurduğu, hükümet ve bakanlar hakkında gensoru önergesi verme yetkisini kaybedecek. Meclis, bunun yerine, yalnızca cumhurbaşkanı yardımcıları ve bakanlara yazılı soru önergesi verebilecek.

Cumhurbaşkanına ise yazılı soru önergesi de verilemeyecek.

Meclisin kanun koyma yetkileri devam edecek ve teorik olarak, cumhurbaşkanının kararname çıkarma yetkisi Meclis’in yasama yetkisiyle çelişemeyecek. Ancak cumhurbaşkanının bir siyasi partiyle resmi bağı olması yasağının kalkmasıyla, cumhurbaşkanının meclis üzerindeki nüfuzu, cumhurbaşkanının partisi meclis çoğunluğuna sahip olduğunda artmış olacak

Yargı bağımsızlığı

*Uluslararası hukuk uzmanları Türkiye’de önerilen anayasa değişikliklerini nasıl değerlendiriyor?

Avrupa Konseyi’nin anayasa hukuku ile ilgili danışma organı Venedik Komisyonu değişikliklerin olası sonuçları hakkında kaygılı.

Komisyon 13 Mart’ta yayımladığı anayasa değişiklikleri hakkında görüş başlıklı mütalaada, bu değişikliklerin “yürütme yetkisinin ölçüsüz bir biçimde cumhurbaşkanlık makamında yoğunlaşmasına ve meclisin yürütme yetkisinin zayıflamasına yol açacağını” ve “Türkiye’ye, rejimin otoriterleşmesini önleyecek denge ve denetleme mekanizmalarından yoksun bir başkanlık rejimi getireceğini” söylüyor.

Venedik Komisyonu ayrıca cumhurbaşkanının hem cumhurbaşkanı hem de meclis politikalarında baskın bir güç olarak üstlendiği ikili rol sayesinde yargıdaki atamalarda büyük bir kontrol elde edeceğinden ve “dolayısıyla yargı bağımsızlığını ciddi anlamda tehlikeye atacağından” duyduğu kaygıyı da dile getiriyor.

KHK’larla olağanüstü yetkiler

*Cumhurbaşkanının yetkileri hakkında referandum yapılması kararının zamanlaması hakkında ne diyorsunuz?

Türkiye’de Temmuz 2016’da yaşanan darbe girişiminden sonra olağanüstü hal ilan edildi ve bu da Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bakanlar kuruluna başkanlık etmesine ve ülkeyi meclis ve yargı denetiminin zayıfladığı koşullarda, Kanun Hükmünde Kararnamelerle (KHK) yönetmesine olanak sağladı.

Referandumda oya sunulan anayasa değişiklikleri, pratikte cumhurbaşkanının mevcut durumda üstlendiği olağanüstü yetkilerin kalıcı olmasını sağlayacak.

Hükümetin ve bizzat Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın öncülük ettiği “evet” kampanyası Türkiye’nin kamusal alanına, yazılı basınına ve TV kanallarına hakim olduğu için referandum öncesinde herkes için eşit bir mücadele alanı bulunduğunu söylemek mümkün değil.

Bu koşullarda bir anayasa referandumu yapılmasıyla ilgili kaygılarını dile getiren Venedik Komisyonu şu yorumda bulundu:

“An itibariyle Türkiye’de gazetecilik yapmaya elverişsiz ve giderek verimsizleşen kamuoyu tartışmalarının tek taraflı yürütüldüğü bir ortamın bulunması, önerilen değişikliklerin arzu edilirliğine ilişkin anlamlı ve kapsayıcı bir demokratik referandum kampanyası yürütmenin mümkün olup olmadığını sorgulanır kılıyor”.

The post İnsan Hakları İzleme Örgütü’nden (HRW) beş soruda Anayasa değişikliği appeared first on Sivil Sayfalar.