Tanıtılan bu rapor, hak savunucularına yönelik günden güne artan baskıları belgelemeyi, görünür kılmayı ve hak savunucuları için karşı müdahalelerin geliştirilmesine katkı sunmayı amaçlıyor.

Üç oturumdan oluşacak panelde beraber tartışılacak sorulardan bazıları şunlar: İnsan hakları mücadelesi üzerinde ne tür yargısal ve idari baskılar var? İdari makamlardan yönelen hedef göstermeler ile medya tarafından yürütülen karalama kampanyaları arasında nasıl bir ilişki var? Tüm bu müdahaleler farklı mücadele aktörlerine yönelik hangi ortak ve farklı örüntüler sergiliyor? Bu yıldırma politikalarına karşı hayata geçirilebilecek yenilikçi ve yaratıcı direniş stratejileri neler olabilir?

Kayıt olmak için tıklayın.

Tarih: 10 Mayıs Salı 2022
Saat: 13:00 – 16:00
Yer: Postane İstanbul – Bereketzade Mahallesi Camekan Sokak No: 9 Galata, Beyoğlu, İstanbul, Türkiye

Postane’de fiziksel olarak gerçekleşecek etkinlik aynı zamanda internet üzerinden canlı yayınla da takip edilebilir. Panel dili Türkçe olacaktır.

Program

13:00 – 13:15
Açılış Konuşması
Tarık Beyhan (Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi)

13:15 – 14:00
İnsan Hakları Mücadelesinin Kriminalize Edilmesi

Adalet Kaya, Rosa Kadın Derneği
Eren Keskin, İnsan Hakları Derneği
Kerem Dikmen, Kaos GL Derneği
Tugay Kartal, Haydarpaşa Dayanışması
Moderasyon: Burcu Bingöllü, Hafıza Merkezi 

14:00 – 14:15
Kahve arası 

14:15 – 15:00
Sivil Alanın Yasalarla Daraltılması

Emel Kurma, Yurttaşlık Derneği
Rana Kotan, Türkiye Üçüncü Sektör Vakfı
Tezcan Eralp Abay, Sivil Toplum Geliştirme Merkezi
Moderasyon: Özlem Zıngıl, Hafıza Merkezi

15:00 – 15:15
Kahve arası 

15:15 – 16:00
Karalama Kampanyaları ve Hedef Göstermeler

Halime Şaman, Marmaris Kent Konseyi
Selmin Cansu Demir, Tarlabaşı Toplum Merkezi
Tora Pekin, Gezi Davası Avukatı
Moderasyon: Banu Tuna, Hafıza Merkezi

The post Hafıza Merkezi Rapor Lansmanına Davet Ediyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Türkiye’de toplum, siyaset ve devlette var olan demokratik bilinç ve işleyiş sorunu, sivil toplum kuruluşlarına ve aktörlerine de yansımaktadır. Bu temel probleme rağmen, STK’lardaki demokratik işleyişin düne göre bugün daha iyi bir noktada olduğu; özellikle Z kuşağı gibi yeni nesillerin etkisiyle iyileşme ivmesinin arttığı ifade edilmektedir. 

Sivil toplum aktörleriyle yapılan mülakatlarda; kurumlarda düşünce ve ifade hürriyetinin kısıtlılığından, dikey hiyerarşiden, istişare mekanizmasının işletilmemesinden, diyalog kanallarının yeterince açık tutulmamasından, politika ve kararların yönetici komitelerince alınmasından, yönetici pozisyonlarında sirkülasyon olmamasından, patronaj ilişkilerinden şikâyetler ön plana çıkmaktadır. Gerek STK’lar arasında gerekse STK’ların kendi içinde bireysel ve kurumsal anlamda ciddi oranda kendi alanını koruma eğilimi olduğu; bu durumun büyük STK’ların küçük ölçekli kuruluşların gelişmesini engelleyerek baskın ve üstün duruma geçmesine neden olduğu belirtilmektedir.

Sivil toplum aktörleriyle yapılan mülakatlarda öne çıkan başlıca problem alanlarına yönelik tespitler, talepler ve öneriler şunlardır:

• Sivil toplumda demokrasi, yeterli olmamakla birlikte, toplumun geneline göre daha ileri seviyede.
• Bir STK devlete ne kadar yaklaşırsa o kadar antidemokratik oluyor.
• Büyük imkânlara, büyük politik ilişkilere sahip olan; büyük fon kaynaklarını, bütçeleri kontrol eden STK’ların yönetim organlarında sirkülasyon ve rotasyon olmuyor.  Bu durum, demokratikleşmenin, kurumsallaşmanın ve şeffaflığın önünde bir engel olarak görülüyor. Bu handikabın aşılması için yönetim organlarının seçiminde birtakım kotalar konulması ve yöneticiler için süre sınırlaması getirilmesi öneriliyor.
• Sonuç odaklı değil, aktivite odaklı çalışılıyor. Üretilen projeler “araç”ken “amaç” haline dönüşebiliyor. Bu da gerçek amacın ıskalanmasına sebep olabiliyor. Bir projeyi gerçekleştirip o faaliyeti yapmış olmak, sorunun çözüldüğüne dair yanılgıya yol açabiliyor.
• STK’larda yatay hiyerarşi için, kimin önde olduğunun belli olmadığı çember modeli öneriliyor.
• STK’ların bir fikrinin olmasından çok, şiddete ve dışlamaya dönüştürmeden fikir tartışmasının yapılabiliyor olması önemseniyor. 
• STK’ların kendileri gibi düşünmeyen insanları da davet edip dinlemek, anlamaya çalışmak ve onlardan bir şeyler öğrenmeye açık olmak gerektiği savunuluyor.
• Kimi STK’larda karar mekanizmaları çok sesliliğe ve çok kültürlülüğe açık olsa da zihniyetin demokrasiden uzak olduğu tespitinde bulunuluyor. Demokratik bir yapıdan beklenin farklılıkları tolare etmek değil, onları anlamaya çalışmak ve o farklılık yoluyla dönüşüme açık olmak, kendi ajandasının dışına çıkabilmek olduğu ifade ediliyor.
• Açık iletişim, şeffaflık, hesap verebilirlik, bütün datalara erişim gibi konularda sorunlar olduğu; AB fonlarını kullanan kuruluşlarda, sıkı denetim sayesinde bu sorunların minimuma indiği görülüyor.
• Yönetişim mekanizması kurması, politika belgeleri geliştirilmesi; bu politika belgelerinin sivil toplum kuruluşunun üye ve gönüllüleri tarafından okunmuş, anlaşılmış olması öneriliyor.
• Z kuşağının süreçlere dahil olmasıyla kurum içi demokrasinin gelişeceği savunuluyor. Çünkü bu kuşağın hiyerarşik yapıdan hazzetmediği; sorunu gören ama çözümün bir parçası olmayı isteyen bir kuşak olduğu; talimatları yerine getiren değil, kendisini karar alıcı mekanizmanın içerisinde görmek isteyen bir zihniyette olduğu belirtiliyor.
• Feminist örgütlerin diğer örgütlere göre nazaran birbirine daha fazla alan açtığı; bilgi ve deneyimlerini paylaştığı, dolayısıyla demokratik bilincin daha yüksek olduğu kanaati öne çıkıyor.

Sonuç olarak; 

• Hak savunuculuğu ve demokratik toplum inşa etme iddiasını taşıyan, varoluşunu demokratik değerlere borçlu olan sivil toplumcu bireylerin ve kuruluşların, bu değerleri daha fazla içselleştirmesinin gerekliliği 
• STK’lardaki kurumsallaşma zaafiyetinin demokrasi eksikliğini beraberinde getirdiği, 
• Takım çalışması, karar verme, şeffaflık ve hesap verebilirlik gibi kavramların içselleştirilmesi; STK’ların bu konularda eğitilmeleri ve kendi kendini yönetme kuralları belirlemeleri gerektiği,
• Konsensüse bağlı yatay karar alma süreçlerinin bir kültüre dönüşmesinin özellikle gençlerin sivil toplum faaliyetlerine katılımını teşvik edeceği; kuruluşların karar alma, yürütme ve denetleme aşamalarında verimliliği artıracağı gibi hususlar ön plana çıkıyor.

The post STK’larda Demokratik İşleyiş… appeared first on Sivil Sayfalar.

• Mert Koçak ve Elifcan Çelebi yürütücülüğünde “Toplumsal Cinsiyet Odaklı Dijital Aktivizm“: 17 Şubat-10 Mart 2022
• Aylin Aydoğan ve Gözde Burcu Narin yürütücülüğünde “Hak Savunuculuğu için Çevrimiçi Araçların Kullanımı“: 12 Mart-2 Nisan 2022
• Ezgi Yılmaz ve Pınar Eldemir yürütücülüğünde “Queer Metodoloji ve Veri Analizi”: 3 Nisan-24 Nisan 2022

Başvuru

Çevrimiçi yapılacak seminerlere buradan başvurabilirsiniz.

The post AĞ-DA Tematik Konularda Çevrimiçi Seminerler Düzenliyor appeared first on Sivil Sayfalar.

• Katılım tamamen ücretsizdir.
• Seminerlerin sonunda, tüm eğitim başlıklarına katılanlara sertifika verilecek.
• Eğitimler çevrimiçi (online) olarak gerçekleştirilecek.

Eğitim Kimler İçin?

• Avukatlık veya sivil toplum faaliyeti içinde, ayrımcılık konusunda daha çok bilgilenmek isteyen,
• Ayrımcılık hukuku çerçevesinde düzenlenen kimi hakları daha yakından tanıyarak iç hukukta da bu bilgisini kullanmak isteyen,
• Eğitim konularında deneyimlerini ve gözlemlerini diğer meslektaşlar ile paylaşarak farklı görüşleri ve bakış açılarını tanımak isteyen, avukatlar, stajyer avukatlar ve sivil toplum gönüllü ve çalışanları için…

Eğitim Detayları

• Ayrımcılık hukukuna genel bakış
• Cinsiyet, cinsel yönelim ve cinsiyet kimliğine dayalı ayrımcılık
• Ceza hukukunda nefret söylemi, nefret suçları ve ayrımcılık
• Dini azınlıklara karşı ayrımcılık
• Irk, ulusal köken ve mültecilerin durumuna dayalı ayrımcılık
• Engelliliğe dayalı ayrımcılık

Bu başlıkları Av.Orhan Kemal Cengiz, Av.Tuğçe Duygu Köksal, Dr.Günal Kurşun, Av.Beydağ Tıraş Öneri ve Nejat Taştan’dan dinleyebilirsiniz.

*** Ayrıntılı eğitim programı seçilen katılımcılara eğitimden önce gönderilecektir.

Eğitim Tarihi ve Yeri

• Eğitimler, bilgisayar üzerinden online Zoom uygulaması katılımlı gerçekleştirilecek.
• Seminerler 04-05 Aralık 2021 Cumartesi-Pazar günleri, her gün 13.00-18.00 saatleri arasında sürecek. Katılım 25 kişi ile sınırlı.

Katılımcıların Belirlenmesi

• Katılımcıların seçiminde bir denge gözetmeye çalışılacak. Deneyim, cinsiyet/cinsel yönelim/cinsiyet kimliği dağılımı, dengesine dikkat edilecek.. Özellikle kadınlar, lgbti+, çocuklar, gibi duyarlı gruplarla çalışıyorsanız, bunu başvurunuzda belirtiniz.
• Bu konularda eğitim-çalışma talep eden deneyimli başvurulara öncelik verilmeyecek. Amaç; deneyimsiz ve deneyimli meslektaşların dengeli dağılımını gözeterek bilgi ve deneyim paylaşımını teşvik etmek.
• Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölge Barolarına kayıtlı stajyer avukat, avukat ve sivil toplum gönüllü ve çalışanlarının yapacağı başvurulara öncelik tanınacak.

Başvuru

Başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

Diğer detaylara ise bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz.

The post Ayrımcılığa Karşı Hak Savunuculuğu Online Seminerleri Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

“Uzakta ama Orada: Türkiye’de Toplantı ve Gösteri Hakkı” başlığıyla yayınlanan ilk programda; gazeteci Beril Eski, Avukat İdil Mahmutoğlu ile toplantı ve gösteri hakkının Türkiye’deki durumunu konuşuyor.

https://soundcloud.com/kemal-g-kta-897492265/orada-ama-uzakta-turkiyede-toplanti-ve-gosteri-hakki

The post İfade Özgürlüğü ve Hak Savunucuları Podcast Serisi Yayında appeared first on Sivil Sayfalar.

The post Hak Savunuculuğunda Dönüşen Tutumlar appeared first on Sivil Sayfalar.

Sivil Toplumun Yok Sayıldığı Bir Süreç

Geçmiş dönemlerle bugünkü hak savunuculuğu ve sivil toplum çalışmalarını da karşılaştıran Eren Keskin bu dönemde sosyal medyanın insan hakları savunuculuğunu küreselleştirdiğini belirtiyor. İnsan hakları savunucuları açısından zor bir dönem geçirdiğimizi de belirten Eren Keskin, “30 yıldır insan hakları mücadelesi içindeyim böyle bir süreç hatırlamıyorum. Sivil topluma bu kadar kapalı bir dönem olmamıştı. Çok daha zor zamanda görüşmeler yapabilirken şimdi sivil toplumun yok sayıldığı bir süreç yaşıyoruz.” Dedi.

The post “İnsan Hakları Savunucuları Olarak Zor Bir Dönem Yaşıyoruz” appeared first on Sivil Sayfalar.

“Bir Yanda Sivil Anayasa Söylemi Bir Yanda ‘Ömer’e Ceza”

Geçtiğimiz hafta hakkında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasını da değerlendiren Gergerlioğlu hak savunuculuğunda yaşanan bedeller karşısındaki motivasyonunun, ‘doğru bildiğini yapma ve yaşanan mağduriyeti ortaya koyma başarısı” olduğunu dile getiriyor. Hapis cezasının çıplak arama noktasında sürdürdüğü mücadeleden duyulan rahatsızlık olduğunu kaydeden Gergerlioğlu, “Bu konuda üzerime gelineceğini, vekilliğimin düşürüleceğini tahmin etmiştim. Ama yine de devam ettim. Çünkü bu örtülecek, yok sayılacak bir durum değil. İnsan onuru açısından. O genç kızları dinlemiştim, üzüntülerini, travmalarını görmüştüm susamazdım” diye konuştu.

Milletvekillerine dokunulmazlığın halkın dile getirmekten çekindiği, korktuğu ya da görünür kılamadığı sorunları korkusuzca dile getirmesi için verildiğine işaret eden Gergerlioğlu, “Ben insan hakları için mücadele ediyorum. Sesi çıkamayanların, korkanların sesi olmaya çalışıyorum. Bunu söylediğim zaman başıma bir sürü iş açıldı. Ama pişman değilim. Bu kabul edilemez uygulamayı açığa çıkardım. Şu anda her platformda çıplak arama konuşuluyor.” dedi. İktidarın totoliter uygulamalarını sürdürürken bir yandan da sivil anayasa ve yeni reform paketi konularını dillendirdiğini dile getiren Gergerlioğlu, bunun ironik olduğunu belirterek, “Hem yeni reform paketi diyorsunuz hem de Ömer’i ve diğer hak savunucularını cezaevine gönderiyorsunuz. Halen duran bir tweeti RT ettiğim için her an cezaevine konulabilirim. İnsanın yüzünün kızarması lazım bu durumda reformdan söz etmek için” dedi.

Hak ekseninden bakmanın, siyasi, dini ve ideolojikleştirmeden insanı esas alarak hak savunuculuğu yapmanın kolay olmadığını kaydeden Gergerlioğlu, “Zor ama hakkını verirseniz de çok güzel bir mücadele.” Dedi.

The post Ömer Faruk Gergerlioğlu: “Sesi Çıkmayanların, Korkanların Sesi Olmaya Çalışıyorum” appeared first on Sivil Sayfalar.

Anadolu Ajansı’nın (AA) konu ile ilgili yaklaşık üç ay önce verdiği habere göre ziyaret, Adalet Bakanı Abdulhamit Gül’ün daveti üzerine gerçekleşiyor ve Spano 3 Eylül’de gerçekleştirilecek 24. Dönem Hakim ve Savcı Adayları Eğitimi Açılış Programı’nda eğitim döneminin ilk “insan hakları” dersini vermek üzere geliyormuş. Nitekim öyle de oldu. Spano bu programda bir konuşma yaptı.

Spano’nun geldiği Türkiye atmosferi,  15 Temmuz darbe girişiminden sonra ilan edilen ve iki yıl kesintisiz devam eden Olağanüstü Hal (OHAL) ve ardından 7145 sayılı kanun ile OHAL’de kullanılacak yetkilerin 3 yıllığına uzatıldığı, yani OHAL’in bazı yetkilerinin halen cari olduğu bir atmosferdir. İHAM’ın bu atmosfere katkısı oldukça tartışmalı ve hakkın tahakkukunu en az beş yıl geciktirecek bir kararla yaklaşık 25 bin başvuruyu “OHAL komisyonuna gidin” diyerek reddetmesiyle olmuştu. Öte yandan İHAM’ın bugüne kadar Türkiye aleyhine verilmiş 18. madde ihlali kararlarının ikisi peş peşe Selahattin Demirtaş ve Osman Kavala ile ilgili verilmişti. Bu kararlar özetle söz konusu yargılama ve tutuklamaların “hukuki değil politik olduğu” anlamına geliyor. AK Parti hükümetinin Demirtaş kararına ilişkin tepkisi Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “AİHM’in verdiği kararlar bizi bağlamaz. Biz karşı hamlemizi yapar, işi bitiririz” demesiyle olmuş ve aynen de öyle yapılmıştı. Sonuç olarak Demirtaş da Kavala da İHAM’ın kararını teyit eden hamlelerle içeride tutulmaya devam ediyorlar.

Spano’nun gelişine ilk açık tepki görebildiğim kadarıyla ziyaretten üç gün önce, 31 Ağustos’ta Mehmet Altan’dan geldi. Altan, mektubunda İstanbul Üniversitesinin darbeci Kenan Evren’e de fahri doktora unvanı verdiğini hatırlatıyor, “beni KHK ile ihraç edenler ile size fahri doktora verecek kişiler aynı kişiler” diyordu. Aynı gün bir yazı yazan Eski İHAM yargıcı Rıza Türmen, Spano’nun değinmesi gereken konuları hatırlatıyordu. Eğer diğerlerini gözden kaçırmadıysam uluslararası kuruluşlardan RSF, Türkiye merkezli İnsan hakları kuruluşlarından sadece İHD’nin Spano’ya bir mektup yazdığını gördüm. “Sadece iktidar yetkilileri ile değil hukuk ve insan hakları alanında çalışan kurumlarla da görüşme çağrısı” yapan İHD’nin mektubu, Türkiye’deki insan haklarının durumunu özetleyerek “Bu koşullar altında Türkiye’ye yapacağınız ve sadece devlet kurumlarını muhatap alacağınız bir ziyaret, tüm bu olanlara göz yumduğunuz, onay verdiğiniz anlamına gelebilecektir.” vurgusunu içeriyordu. Siyasi partilerden de yalnızca HDP’nin tepki verdiğini görebildim. Eş Genel Başkan Mithat Sancar’ın imzasını taşıyan açık mektupta Spano’ya “Türkiye’deki insan hakları sorunlarını gündeme getirmesi ve İstanbul Üniversitesi’nden alacağı fahri doktorayı gözden geçirmesi” çağrısı yapılıyordu.

Türkiye’nin içinde bulunduğu ahval ve şeraiti en iyi bilmesi beklenen aktörlerden biri olan Spano’nun bu ahval ve şerait içinde Türkiye’ye gelmesi ve KHK sicili kabarık bir yönetimdeki üniversiteden fahri doktora alacak olması hiç şüphesiz AK Parti hükümetinin son yıllarda Avrupa kurumları nezdinde yürüttüğü “tam saha press” lobisibin bir başarısıdır. Mehmet Altan yazısında “Ahmet Altan dosyası görüşülmesin, eğer bir gün görüşülürse de kesin bir ihlal çıkmasın diye kimlerin nasıl ve hangi gayretler içinde olduğundan da haberdarız.” derken hiç şüphesiz bu tam saha press lobisinden bahsediyor. Bu hükümet başarısı, hak hareketi için pek iyi bir gelecek vadetmemekle birlikte muhalefet için de önemli bir yenilgi sayılabilir. Muhalefet ve hak hareketinin bu lobi girişimine hazırlıksız yakalanmış olabileceğine dair düşüncem, AA’nın ziyareti üç ay önceden haber verdiğini öğrenince değişti.

Hükümetin uluslararası alanda ve İHAM nezdinde sicilinin oldukça problemli olduğu bir dönemde Spano’nun Türkiye ziyaretinin Avrupa’daki sivil toplum ve kamuoyunu da hareketlendirmesi beklenirdi. Göründüğü kadarıyla böyle bir hareketlilik yok. Türkiye muhalefeti ve hak örgütleri de, Spano neredeyse yola çıktığında ona seslenmeye başladılar. Oysa bu çağrıların Avrupa kamuoyuna ulaşması, gündemleşmesi ve mahkeme üzerinde baskı yapması haftalar sürebilir, dolayısıyla bu çağrılar ve tepkiler çok daha erken başlamalıydı. Peki neden başlamadı ya da başlayamadı?

Türkiye muhalefeti ve hak hareketinin son umudu, Spano’nun Türkiye’de bulunduğu süre içinde hukuk ve insan hakları bağlamında bir manifesto aşk etmesi. Bunun kısmen yapıldığı da söylenebilir, haberlere göre Spano Adalet Akademisindeki konuşmasında sözü darbe girişimi sonrasında tutuklanan ve İHAM’ın hakkında ihlal kararı verdiği Anayasa Mahkemesi (AYM) üyesi Alparslan Altan’a getirmiş ve AYM’nin kararını eleştirmiş. Ayrıca iktidarın mahkemeleri kontrol edemeyeceğini vurgulamış ve “kanunlar sadece halka değil, aynı zamanda gücü elinde bulunduranlara da her an uygulanabilmelidir” demiş. Ancak hükümetin bu kadarını tahmin ve tolere etmeyeceğini düşünmek büyük bir hata olur. Yargının bugünkü şartları içinde ve akademik bir toplantıda yapılmış birkaç eleştirinin pek anlam ifade etmeyeceğini, üç gün sonra hatırlanmayacağını ama Spano’nun bu ziyaretinin Avrupa’da hükümet lehine bir işlevi olacağını söylemek pekala mümkün ve muhtemeldir.

Eski İHAM yargıcı Rıza Türmen de yazısında, “Bu gibi ziyaretlerde programı ev sahibi devlet yapar. Devletin insan hakları, demokrasi konularında kamburu varsa, programı resmi makamlarla yapılacak görüşmelerle doldurur. Amaç, konuğun insan haklarıyla uğraşan sivil toplum temsilcileriyle görüşmesine olanak vermemek” diyordu.  Spano’nun ilk gün temaslarında hükümetin belirlediği çerçevenin dışına çıkmaması bu lobi çalışmasının boşluk bırakmayacak şekilde planlandığını da gösteriyor. Spano’nun sivil toplum ve özellikle de hak örgütleri ile görüşmemesi, süreci hükümet açısından başarıyla taçlandıracak ve muhalefet ile sivil toplumun umut ettiği iyimser adımın da kursakta kalacağı anlamına gelecektir.

Bütün bu sürecin İHAM, Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği ve genel olarak Avrupalı kurumlara bakan yönü elbette eleştiriyi hak ediyor. Türkiye’nin mülteci kozuyla başlayan sürecin Avrupa’da nasıl bir ikircikli tutum doğurduğunun eleştirisini şimdilik Avrupalı dostlara bırakmayı ve Türkiye muhalefeti, sivil toplumu ve hak örgütlerinin bu imtihandan nasıl geçtiklerini öncelemeyi tercih ediyorum.

Muhalefetin üç ay önceden belirlenmiş ve haber yapılmış olduğu bir ziyaretten haberdar olmaması, buna yönelik bir alternatif lobi yürütememiş olması, Spano’yu en azından hak örgütleriyle görüşmeye zorlayacak bir mekanizma işletememiş olması, muhalefetin iç politik tartışmalarda nasıl saplanıp kaldığının hatta boğulduğunun bir göstergesi olabilir. AK Parti’nin, devletin bütün imkanlarıyla Avrupa’da neredeyse her düzeyde “bire bir markaj” uyguladığı bir süreçte Türkiye’ye yeni bir gelecek vadeden bir muhalefetin içeride AK Parti ile ağız dalaşı gibi raksiyoner çıkışlar dışında bu gibi durumlarda sürecin eksenini değiştirecek bir siyaset ortaya koyamaması ümit kırıcı bir fotoğraftır. Eş genel başkanı, milletvekilleri, yöneticileri binlerce üyesinin hukuki görünümlü siyasi operasyonlarla hapsedildiği bir süreçte HDP’nin bu ziyarete ancak bir gün önceden tepki verebilmiş olması, CHP ve diğer muhalefet partilerinin ise neredeyse hiç tepki vermemiş olmaları siyasetin sadece “kendi ceza sahasında” oynanan bir oyun olmadığını, iç çekişmelerle tüketilen enerjinin daha verimli kullanılması gerekliliğini çarpıcı bir şekilde göstermiştir.

Türkiye’deki sivil toplum ve özelde hak hareketinin bu geziye gereken önemi vermemiş olması sadece sivil toplumun zayıflığı ile açıklanamaz. Türkiye sivil toplumu son beş yılda oldukça zayıflatılmış olmasına rağmen Spano’nun ziyaretinden hükümetin murad ettiği sonucu değiştirebilecek bir potansiyele sahiptir. Buna rağmen bu potansiyelin kullanılmamış olmasını, içeride ve dışarıdaki ilişkilerin böyle bir seyahate müdahale edebilecek bir mekanizmayı harekete geçirmek üzere kullanılmamış olmasını zayıflıktan çok rehavetle açıklamak mümkündür. Elbette Covid-19 pandemisi sebebiyle sivil toplumun kamusal alanının biraz daha daraldığı, iş yapma kapasitesinin sınırlandığını biliyorum. Ancak bu sınırlı imkanlara rağmen neler yapılabildiğini gören ve neler yapılabileceğini bilen biri olarak mazeretlere sığınmak yerine iğneyi kendimize batırmanın daha hayırlı olacağını düşünüyor, umuyorum.

Türkiye siyasi muhalefeti ve sivil toplumu, hukuki güvenliğin en kötü dönemlerinden birinde İHAM başkanının Türkiye’yi ziyaret ettiği bir sürecin sadece seyircisi olmamalıydı. Olmayabilirdi. Önümüzdeki süreçlerin benzer şekilde yürümemesi ve neticelenmemesi adına bu ziyaret vesilesiyle konvansiyonel yöntemlerin neyi ıskaladığının muhasebesinin yapılması elzemdir.

The post İHAM Başkanı Spano’nun Türkiye Ziyareti ve Hak Hareketinin Ahvali appeared first on Sivil Sayfalar.