On November 6, I joined with the organization in Muğla districts, where a number of environmental and ecology organizations took to the streets in Turkey for climate justice. I was one of the hundreds of people who said ‘No to Thermal Power Plants’ in front of Yeniköy Thermal Power Plant. In particular, a number of meaningful statements were read, emphasizing the need to develop anti-capitalist climate justice. Slogans were shouted. Then we joined the forum of our friends who were in the area to protect the Akbelen Forest. It was pleasing to hear that those who make a living there, too, began to question the consumer society. The child of a female friend of ours from the villagers who have been resisting for months in Akbelen, little Damla, who went to primary school 1st grade with her newly learned writing ability, said ‘Climate Justice Right Now!’ She was trying to show his message to everyone, she had put scribble message in crooked letters.

Greta in the Scope of Ecology and Women

As someone who has been thinking about ecology and women for nearly 20 years, we started with Damla, let’s continue with Greta. Because Greta, years ago, did not go to school and sat for weeks in front of the Swedish Parliament, drawing attention to climate change and the future of the world, and set an example for many young people. Families have learned from their children that something should be done against climate change. I do not want to call this Generation Z, Generation etc. We can see that women and girls are more numerous in this population. The reason for this determined leadership and the majority of women against climate change can be found in the sexist division of labor that has been going on for thousands of years. It cannot be attributed to biological determinism.

What Do Greta and Her Team Want?

It is a fact that the countries of the world have not been able to reduce their carbon emissions by 1.5°C until now, and there is even an increase (towards 410 ppm) as the world continues to warm up. Greta and her team draw attention to the following points in a call published on Avaaz:

1. Support for fossil fuels should be cut,
2. Carbon reduction by supporting carbon chains, such as consumption and transportation, is not possible,
3. Inequality should be eliminated by providing financial aid to countries experiencing climate disaster,
4. Employees’ health should be taken into account in climate policies and regulations.

According to Greta, the cause of the climate crisis is the consumer society. She expresses in various ways that existing inequalities also lead to this situation. She also summarizes that injustice dates back to the colonial period and even before: ‘A crisis based on the idea that some people are worth more than others and therefore have a right to exploit and steal other people’s land and resources…’

Could Greta Be Part of the Greenwashing?

With an anti-capitalist point of view, there is the fact that both the fossil fuel lobbies from the right and those from the left who call themselves anti-capitalists are burdening the Climate Emergency of Greta. I am trying to follow the latest discourses voiced in Turkey due to Glasgow COP26. Özgür Üniversite’s Fikret Başkaya expressed the most just, anti-capitalist assessment of Greta in his article on 2 November 2021: ‘“It is very naive to believe that we can solve this crisis without confronting the roots of it,” says Greta Thunberg.”

Al Gore boosted his popularity through the documentary Inconvenient Truth, but the left wasn’t so hard on him, but why is Greta being blamed? Inspired by Al Gore’s Inconvenient Truth documentary, let’s remember the mosque massacre in New Zealand in 2019 and the El Paso massacre in America under the name of sustainable population… The manifestos of both massacres smelled of ecofascism. Or could it be because Greta has shaken not only your sexist politics, but also your gerontocratic foundations? Or did she pocket the funds she received? Could it be that the carbon traders were enraged by her non-consumption and not-brand-oriented lifestyle and the fact that she sailed on a small sailboat to send a message to the world?

Of course, we also need to see the mistakes that Greta and her team made. Like removing his African friend from the photo in the past… They fixed that mistake; they are still in the same frame. We need to protect a young girl whose messages like ‘Fridays for Future’, ‘Our home is on fire’ are mobilizing a number of young people on every continent. The fires that took place from the north to the south of our country and even in Siberia last summer showed that we are under the same sky in today’s climate change. Since salvation is not possible within national borders, shouldn’t our criticism also be fair?

The post Could Greta Who Says, ‘There Is a Climate Emergency’ Be Part of the Greenwashing? appeared first on Sivil Sayfalar.

6 Kasım’da iklim adaleti için Türkiye’de bir dizi çevre ve ekoloji örgütünün sokağa çıkmasına ben de Muğla ilçelerindeki  örgütlenmeyle katıldım. Yeniköy Termik Santrali önünde Termik Santrallere Hayır diyen yüzlerce kişiden biriydim. Özellikle antikapitalist iklim adaleti geliştirmemiz gerektiğini vurgulayan bir dizi anlamlı bildiriler okundu. Sloganlar atıldı. Daha sonra Akbelen Ormanı’nı korumak için alanda olan dostlarımızın forumuna katıldık. Orada da emeğiyle geçinenlerin tüketim toplumunu sorgular hale geldiğini duymak sevindiriciydi. Akbelen’de aylardır direnen köylülerden bir kadın arkadaşımızın çocuğu minik Damla ilkokul 1. sınıfa giden yeni yazma yetisiyle ‘İklim Adaleti Hemen Şimdi Ha!’ mesajını eciş bücüş harfleriyle dizmiş mesajını herkese göstermeye çalışıyordu. 

Ekoloji ve Kadın Kapsamında Greta

Ekoloji ve kadın konusuna 20 yıla yakın kafa yoran biri olarak Damla’dan başlamışken Greta’dan devam edelim.  Çünkü Greta’nın yılar önce okula gitmeyerek İsveç Parlamentosu önünde haftalarca oturarak iklim değişimine ve dünyanın geleceğine dikkat çekmesi birçok gence örnek oldu. İklim değişimine karşı bir şeyler yapmak gerektiğini aileler de çocuklarından öğrenir duruma geldi. Bu kuşağın adına Z kuşağı vb demek istemiyorum. Kadınların ve kız çocuklarının bu kitle içinde sayıca daha fazla olduğunu görebiliyoruz. Bu kararlı önderliğin ve iklim değişimine karşı kadınlarım çoğunlukta olmasının nedeni binlerce yıldır süren cinsiyetçi iş bölümünde aranabilir. Biyolojik determinizme bağlanamaz.

Greta ve Ekibi Ne İstiyor?

Şu ana kadar dünya ülkelerinin karbon emisyonlarını indirgeyerek ısıda 1.5°C  düşüş gerçekleştirilememesi ve hatta dünyanın daha da ısınmaya devam ettiği (410 ppm’e doğru) bir yükseliş olduğu gerçek. Greta ve ekibi Avaaz’da yayınladıkları bir çağrıyla şu noktalara dikkat çekiyor:

1. Fosil yakıtlara destekler kesilmeli;
2. Tüketimi ve taşımacılık vb  karbon zincirleri desteklenerek karbon indirimi yapılamaz,
3. İklim felaketi yaşayan ülkelere maddi yardım yapılarak eşitsizliğin giderilmesi gerek,
4. İklim politikaları ve yönetmeliklerinde çalışanların sağlığının gözetilmesi gerek.

Greta’ya göre, iklim krizinin nedeni tüketim toplumu. Var olan eşitsizliklerin de bu duruma yol açtığını çeşitli şekillerde dile getiriyor. Adaletsizliğin sömürgecilik dönemi ve hatta öncesine kadar uzanmakta olduğunu da şöyle özetliyor: “Öyle bir kriz ki bazı insanlar kendilerini başkalarından üstün görüyor ve onları sömürmeye, ülkelerinin kaynaklarını çalmaya hakkı olduğunu düşünüyorlar…” 

Greta Yeşil Yıkamanın Parçası Olabilir mi? 

Anti kapitalist bakış açısıyla  İklim Acil durumunu Greta hem sağdan fosil yakıt lobilerinin hem de soldan kendilerine antikapitalist diyenlerin yüklenmekte olduğu gerçeği mevcut. Glasgow Cop26 nedeniyle Türkiye’de dillendirilen son söylemleri takip etmeye çalışıyorum. Greta hakkında en adaletli davranan anti kapitalist değerlendirmeyi Özgür Üniversite’den Fikret Başkaya 2 Kasım 2021 yazısıyla dile getirdi: Velhasıl,” diyor, Greta Thunberg, “Sorunun kaynağına inmeden, radikal bir yaklaşım olmadıkça, krizle gerçek bir yüzleşme de mümkün olmayacak.”

Neden Al Gore’un Uygunsuz Gerçek (Inconvenient Truth)  belgeseli vasıtasıyla  popülaritesini artırmasına karşı sol bu kadar yüklenmedi de Greta’ya yükleniliyor? Al Gore’un Uygunsuz Gerçek belgeselinden ilham alıp sürdürülebilir nüfus (sustainable population) adı altında Yeni Zelanda’da 2019 yılında cami katliamı ve Amerika’da El Paso katliamlarını anımsayalım.  Her iki katliamın da manifestosu ekofaşizm kokuyordu. Yoksa Greta sadece cinsiyetçi politikalarınızı sarstığı için değil, aynı zamanda gerontokrasik taşlarınızı da yeninden sarstığı için olabilir mi? Yoksa aldığı fonları cebine mi indirmiş? Tüketime ve markaya yönelik olmayan yaşam biçimiyle ve dünyaya mesaj vermek için küçük bir yelkenliyle yol alması karbon ticareti yapanları öfkelendirmiş olabilir mi?

Elbette Greta ve ekibinin yaptığı hataları da  görmemiz gerekiyor. Geçmişte Afrikalı arkadaşının fotoğraftan çıkarılması gibi… O hatayı düzelttiler ki; hala aynı karedeler. Geleceğimiz için Cumalar (Fridays for Future), Evimiz yanıyor (Our home is on fire) mesajları her kıtada bir dizi genci harekete geçiren bir genç kıza sahip çıkmamız gerekir. Günümüz iklim değişiminde aynı gökyüzü altında olduğumuzu geçtiğimiz yaz yaşadığımız yurdumuzun kuzeyinden güneyine pek çok yerde ve hatta Sibirya’da olan yangınlar gösterdi. Ulusal sınırlar içinde bir kurtuluş mümkün olmadığına göre eleştirimiz de hakkaniyetli olmak durumunda değil mi? 

*Yeşil Yıkama: İlk kez 1986’da Jay Westerfield tarafından kullanılmış bu kavram, yeşil aklama, yeşille göz boyama olarak geçer.

Görsel: Antonella Martino

The post İklim Acil Diyen Greta, Yeşil Yıkamanın Bir Parçası Olabilir mi? appeared first on Sivil Sayfalar.

Toplantının ardından Selin ile konuştuk ve kendisine TOG dışında yeni işbirlikleri kurulmasına ilişkin yaklaşımını sorduk. Selin “değişimin olması için şirketlerle, politikacılarla ve eleştirdiklerimizle konuşmamız, çalışmamız ve onları ikna etmemiz gerekiyor. Diğer türlü, sadece muhalefet ederek yol alamayız” diyerek işbirliklerine yapıcı bir yaklaşım sahibi olduğunu gösterdi.   

Kendini Türkiye’nin Greta’sı olarak görüyor musun? 

Bana kalırsa Greta bir tane. Onu Greta yapan birçok faktör var ve Asperger’s sendromu da bunlardan bir tanesi. Bu, ona her şeyi siyah-beyaz olarak görme, sosyal normlardan sıyrılıp düşüncelerini filtresiz savunma ve kendini yaptığı işe adama imkanı veriyor. O yüzden çok farklı koşullarımız var. Zaten Greta olmak gibi bir amacım da yok. Ben Greta’nın karakterini değil, savunduğu idealleri benimsedim; tıpkı temiz bir gelecek için mücadele eden diğer arkadaşlarım gibi. Greta’ya benzemek istediğim bir konu varsa o da oluşturduğu farkındalık ve etki. Biz de Türkiye’de böylesi bir ses getirelim isterim.  

Aktivizm Sınıfta Değil Sokakta 

İklim krizine dair farkındalık ve bilgi düzeyine ilişkin olarak, kendine not vermeni istesem kaç verirsin?

Farkındalık konusunda tam not verebilirim fakat bilgi düzeyi konusunda elbette çok eksiğim var. Bunu ilerleyen yıllardaki üniversite eğitimimde telafi etmek istiyorum çünkü iklim krizi çok kompleks bir problem ve bence hükümetler temiz enerji projelerine çok daha fazla yatırım yapmalı. Teknoloji karbon emisyonlarını kesmek için kullanılmalı ve bu yol da aslında hem bilimden hem de bilimin arkasında birleşen politik düzenlemelerden geçiyor.

Gelecek yıl üniversite eğitimine başlayacaksın. Hangi alanda eğitim almak istiyorsun? Çevre sorunları konusunda akademik olarak uzmanlaşmak gibi bir amacın var mı?

Aslında bir önceki soruyla da bağlantılı olarak, üniversitede biyoloji okumak istiyorum. İklim bilimcisi olmak isterim tabi, fakat yalnızca bunla kalmayıp oradan edindiğim bilgilerle ekolojik politikaların geliştirilmesi konusunda da çalışmak istiyorum. Amerika’da şu anda tartışılan Green New Deal bunun çok güzel bir örneği. Bana kalırsa, bu tarz politik planları oluşturan ve uygulayan insanlar da bilimsel altyapıya sahip olmalı; iklim krizinin dinamiklerini kavramış insanlar olmalı. Ancak bu şekilde durumun ciddiyetini ve aciliyetini anlayıp yasaları bu doğrultuda tasarlayabilirler.

Nasıl tepkiler alıyorsun çevrenden? “Bir avuç genç toplanmışlar” diyenler oluyor mu? 

Liselerden çok güzel bir tepki ve geri dönüş aldık. Yazın Kargart’ta liseleri de iklim grevlerine katmak için ilk çağrımdan bu zamana gerçekten çok şey değişti. Üniversite başvurularım dolayısıyla Fridays For Future toplantılar katılamıyorum son dönemlerde ama o kadar güzel organize oldu ki, artık Türkiye’de 70’e yakınlar ve bana da ihtiyaç kalmıyor. Elbette gerek okulda gerekse okul dışındaki arkadaşlarım arasında Greta’yı Asperger’s sendromu, İsveçli olması , sosyokültürel olarak iyi düzeyde olan bir aileden gelmesi gibi sebeplerle eleştiren hatta ondan nefret eden insanlar da var. Onlara karşı Greta’nın da yaptığı gibi susmayı tercih ediyorum çünkü sonuçta TIME dergisi tarafından yılın en etkili insanı seçilen ve milyonlarca insanı sokağa dökmeyi başararak son yılların en büyük hareketinin lideri haline gelen Greta’ya yapılan eleştirilerin, hareketin başarısını gölgeleyemediği ortada. Ve unutmamak lazım ki kitabi bilgisine dayanarak değişimi dışarıdan eleştiren insanlar değil girişken olan, risk alan, kaybetmekten korkmayan, aktif olarak mevcut düzene karşı çıkanlar getiriyor. Sistemin bir parçası olmak zorunda hissettiğinden ancak toplumun sunduğu kurallar çerçevesinde eleştiri yapan insanlar değil. Eleştirmek kolay, değiştirmek daha zor. Yani aktivizm sokakta, sınıfta değil. Okuduğumuz kitaplar elbette gerekli ama artık yeterli değil. 

Yerelde Farkındalık Kampanyası İçin İşbirliği Çağrısı 

Anadolu kentlerinde yaşayan ve eğitim olanakları sınırlı genç arkadaşlara nasıl ulaşmayı ve onları iklim krizi konusunda nasıl bilinçlendirmeyi düşünüyorsunuz? 

Aslında Anadolu’da yaşayan gençlerden de bize ulaşan ve kendi bölgesinde FFF başlatan bir sürü arkadaşımız var. Daha büyük ölçekte bir farkındalık kampanyası için Anadolu turuna çıksak ve köy okullarına iklim krizini anlatsak çok güzel olabilir. Ama bu tarz bir projemiz henüz yok, fikirlere açığız

Yurt dışında katıldığın toplantılarda Batılı ülkelerin gençlerinin çevre bilinci ile bizim ülkemizdeki ve diğer Batılı olmayan ülkelerdeki gençlerin bilinç seviyeleri arasında bir fark gözlemleyebildin mi?

Gençlerin farkındalığı olarak fazla bir fark gözlemlemedim açıkçası. Burada da harekete müthiş destek olan bir sürü bilinçli arkadaşım var; her gün aramıza yeni insanlar katılıyor. Ama belki onların bu farkındalığı aksiyona dönüştürmeleri daha kolay. Ve karşılığında çok daha büyük değişiklikler gözlemleyebiliyorlar. Bizim aktivizmimizdeki en büyük problemlerden birisi de ufak değişiklikleri bile çok sonra görüyor olmamız. Örneğin Türkiye, bu kadar aksiyona rağmen hala iklim acil durumu ilan etmedi. Oysa Avrupa Parlamentosu ilan etti. Böyle bir fark olduğunu düşünüyorum. Bizde “nasıl olsa işe yaramıyor, pes edeyim” demek çok daha olası ama biz elbette kolay yolu seçmeyeceğiz.

FFF Türkiye ağı ve içinde olduğun diğer ağlara katılmak isteyen gençler, size nasıl ulaşabilir ve katılabilir?

Fridays for Future Instagram ve Twitter hesapları üzerinden bize yazmaları yeterli. Okullarından başka bir temsilci yoksa onları temsilciler grubuna ekliyoruz. Böylelikle kaç lisenin dahil olduğunu saptamamız ve iletişim daha kolay oluyor. @selin.goren instagram adresinden direkt bana da yazabilirler.

Herkes İklim Aktivisti Olmalı

Gençlere, yetişkinlere iletmek istediğin bir mesaj var mı? 

Yılbaşına az kaldı. 2020’ye giriyoruz. 2030’a son 10 yıl var. Ve bu 10 yıl içindeki kararlarımız aslında dünyanın kaderini belirleyecek. Aslında dünyanın da değil, insanlığın. Çünkü dünya bizden çok daha güçlü ve biz doğayı tahrip ederken aslında kendi sonumuzu hazırlıyoruz. Yoksa, doğa kendini onarmayı bilir. O yüzden, bencil olan insanların bile doğayı umursaması lazım, çünkü aslında insanlığın geleceğini belirleyen bir konu bu. Lütfen bunu fark edin! Ve bir sonraki grev çağrımıza katılın. 20 Eylül’de tüm Türkiye’de 10000 kadar insanı sokağa çıkarmayı başardık. Eğer yeterince fazla insan sokağa çıkarsa, karar alıcılar bizi fark etmek zorunda kalacaklar. Daha fazla saklanacak yer olmadığında da taleplerimizi yerine getirmek ve net sıfır karbon emisyonuna geçmek, adil geçişle adım adım yeşil işlere alan açmak zorunda kalacaklar. Ama bunun olması için herkesin birer iklim aktivisti olmasına ihtiyacımız var. Herkesin bizle yürümesine ihtiyacımız var. 

The post Türkiye’nin Greta’sı Selin: <br>“İklim Krizi İnsanlığın Geleceğini Belirliyor, Lütfen Fark Edin” appeared first on Sivil Sayfalar.

Cansız’ın ardından Avrupa Birliği Türkiye Delegasyonu Birinci Müsteşarı, Ekonomik ve Sosyal Kalkınma Bölüm Başkanı Angel Gutierrez Hidalge de Quintana, Danimarka İstanbul Başkonsolosu Anette S. Galskjøt, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcısı İ. Orhan Demir ve Hollanda İstanbul Başkonsolosu Bart Van Bolhuis sırayla söz alarak, sıfır karbon hedefleri çerçevesinde genel mesajlar verdiler. Bu noktada altı çizilen hususlar, bütüncül bir yaklaşım belirlenerek çevre, ekonomi ve toplumun beraber ele alınması, döngüsel ekonomiye geçişin teşvik edilmesi oldu. Ayrıca özel sektörün bir problem unsuru olarak gözükse de aslında çevre dostu yeni uygulamalarla birlikte bir rekabet sağlandığı takdirde başarılı bir çözüm yöntemine dönüşeceğinin altı çizildi. Orhan Demir de konulan hedeflere ulaşmada diğer şehirlere de örnek olabilecek İstanbul’da özellikle ulaşım ve atık yönetimi konusunda büyükşehir belediyesinin gerçekleştirmeyi planladığı projelerin sinyallerini verdi.

İklim Değişikliği Meselesi Birinci Gündem

Orhan Demir İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde sürdürülebilirlik gündemlerini, UNDP Türkiye İklim Dayanıklılığı ve Afet Risk Yönetim Uzmanı Erdem Ergin’in moderatörlüğünde gerçekleştirilen ilk oturumda daha detaylı bir şekilde sundu. Demir, 2018’de İBB tarafından oluşturan İklim Eylem Planı hakkında gelen soru üzerine, planın C40 zirvesi ve beyannamenin imzalanması sonrası yenileneceğini ve uyumlu hale getirileceğini söyledi. İklim değişikliği meselesinin birinci gündemleri olduğunu ifade eden Demir bisiklet planlarının yenilenmesi ve yapılacak uygulamaların denetlenmesi gerektiğini vurguladı. Demir’in bahsettiği en somut proje biri de Büyükçekmece Gölü üzerine güneş panelleri yerleştirilmesi. Bu proje ile yenilenebilir enerji üretmenin yanı sıra gölün buharlaşmasının da engellenmesi hedefleniyor.

“Bilgi Eksikliği Yok, İcraat Eksikliği Var”

İstanbul örneği bize var olan sorunları gösterirken, Hollanda Aarous Belediyesi’nin Teknoloji ve Çevreden Sorumlu Başkanı olan Bünyamin Şimsek’in karbon salınımı sıfırlama hedeflerini çok önceden koyan belediyenin uygulamalarına dair paylaşımları olası çözüme dair örnekleri kapsadı. 2008’den bu yana karbon salınımını %50 azaltmayı başaran Aarous, bir yandan da halkın talepleri doğrultusunda değişen politikaları gösteriyor. Bu da vatandaşların taleplerinin aslında politika değişikliklerinde ne denli etkili olabileceğinin önemli bir örneği. Danimarka’da belediyenin bütçesinin geniş olmasının da etkili olduğunu belirten Şimşek’in en önemli mesajı ise değişime kendilerinden başladıkları vurgusu oldu. “Bilgi eksikliği yok, icraat eksikliği var” diyen Şimşek, vatandaşlardan başlamak üzere tüm aktörlerin önce kendi öz eleştirilerini yapıp daha sonra da faaliyete koyulmaları gerektiklerini belirtti.

Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası, Ülke Başkan Vekili Şule Topçu Kılıç ise meselenin finansal boyutuna değindi. Bankalarının özellikle belediyelere sunduğu finansal ve teknik desteklerden bahseden Kılıç, “Yeşil Ekonomi Dönüşümü” politikası çerçevesinde en az %40 oranında yeşil öncelikli finansman sağlama hedeflerini açıkladı. Bu doğrultuda banka tarafından bir “Yeşil Şehirler Çerçevesi” oluşturuluyor ve konulan hedefler ve belirlenen politikalarla birlikte ilgili belediye süreç boyunca hem finansal hem de teknik anlamda destekleniyor. Banka, halihazırda toplam 7 belediyeyi 11 projede desteklemeye ve bu sayılara yenilerini eklemeye devam etmekte.

Karbon salınımını azaltmak konusunda en önemli paylardan birini oluşturan da konut sektörü. WRI Londra Şube Müdürü Leo Horn-Phathanothai mevcut teknolojiler yeterli olsa da sektörel olarak değişim konusunda bir kamuoyu oluşmamış olmasını ve yasal çerçeve eksikliğini gündeme getirdi. Sıfır Karbon konut tanımı ve detayları ise WRI Türkiye ekibinden Dr. Meltem Bayraktar tarafından paylaşıldı. Binaların tek başına küresel ısınmadan sorumlu emisyonun üçte birini oluşturduğunu ifade eden Bayraktar, meselenin aciliyetine dikkat çekti. İlerlemenin önündeki en önemli engellerden birinin bina sektörünün çok paydaşlı yapısı olduğunu vurgulayan Bayraktar, yasal düzenleme olmayışı, belli bir piyasanın oluşmaması, teknik altyapı yetersizliği ve farkındalık eksikliğinin de diğer önemli problemler olduğunu belirtti. Temel mesajı ise “Her paydaş kendine düşeni yerine getirirse ve iş birliği yaparsa sorun çözülür” oldu.

“Enerji Verimliliği Ve Yenilenebilir Enerji Kaynakları İle Dünyayı Ciddi Oranda Kurtarabiliriz”

Özel sektörden de katılımcıların yer aldığı sempozyumda Danfoss Türkiye Genel Müdürü Emre Gönen’in şirketlerinin faaliyetleri hakkında yaptığı sunum oldukça dikkat çekiciydi. Soğutma, ısıtma vb. alanlarda çalışan firmanın asıl öne çıkan yönü işe önce kendinden başlamış olması. Firma olarak bireysel hedefler koyan Danfoss, özel sektör için çok önemli bir örnek oluşturmakta. Gönen, sürdürülebilir kalkınma amaçları doğrultusunda üzerlerine düşeni yapmaya çalıştıklarını ve “Enerji verimliliği ve yenilenebilir enerji kaynakları ile dünyayı ciddi oranda kurtarabiliriz” ifade etti.

Sempozyum süresince sıfır karbon hedefine ulaşmada karşımıza çıkan en etkili araçlardan biri de elektrifikasyon oldu. Elektrikli araba şarj dolum istasyonları üzerine yaptığı sunumla Amsterdam Elektrikten Pietr Looijestijn ve ulaşım sektöründe elektrifikasyon başlıklı sunumuyla WRI Kentsel Hareketlilik direktörü Sergio Avellada çözüm önerisi olarak elektrifikasyonun iki farklı alanda öneminden bahsetti. Looijestjin, Amsterdam’da hava kirliliği üzerine başlayan ve zamanla karbon emisyonunu azaltmaya yönelik bir projeye dönüşen, motorlu araçların kademeli olarak elektrikli sisteme geçirilmesinden ve şehrin bir sarj istasyonları ağı ile donatılmasından bahsederken, Avellada ise özellikle toplu taşımada elektrifikasyonun öneminden söz etti. Shenzhen (Çin) örneğine vurgu yapan Avellada İstanbul Kart tarzı entegre edilmiş toplu taşıma sistemlerinin yaygınlaşması gerektiğini ve karbon emisyonunun önüne geçebilmek için de elektrifikasyona geçmek dışında bir opsiyonun olmadığına vurgu yaptı. Ulaşım ve karbon emisyonu dendiğinde akla gelen konulardan bir diğeri de kuşkusuz bisiklet. WRI Türkiye’den Çiğdem Öztaş, bisiklet kullanımının yaygınlaştırılması konusundaki projelerinden bahsederken, Novo Nordisk Başkan Yardımcısı Niels Lund’da “Diyabetle Mücadele Eden Şehirler” projeleri kapsamında bisikletin hem karbon emisyonu hem de sağlık açısında ortak nokta olduğu vurgusunu yaptı.

Start-uplar da sempozyumda yerlerini aldılar. Türkiye’de bu konuda son dönemde öne çıkan iki örnek de katılımcıydı. Biri akıllı yol sisteminin temellerini atacak, nesneler için internet sistemi ile çalışan ve aynı zamanda rüzgâr ve güneş gibi yenilenebilir kaynaklardan da enerji üretecek ENLİL adını verdikleri sistemle dünyada adından kısa zamanda bahsettiren Deveci Tech. Diğeri ise mikro mobilite kavramından ve yükselen piyasadan bahseden, Duckt son dönemde Türkiye’de de kullanılmaya başlandığını gördüğümüz elektrikli scooterları için şarj istasyonları tasarlıyor.

Yaşanabilir bir kent dediğimizde Birleşmiş Milletlerin Sürdürülebilir Kalkınma Amaçlarından 11incisi olan olan “Sürdürülebilir Şehirler ve Topluluklar” kuşkusuz bir kıstas olarak karşımıza çıkmakta. Sunumunda bu amaçları detaylı bir şekilde irdeleyen Boğaziçi Üniversitesi İklim Değişikliği ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü Prof. Dr. Levent Kurnaz, “Akıllı Şehir” kavramını da ironik bir biçimde “İstanbul ne değilse bu kavram o”, diyerek tanımlamakta. 11. hedefin kapsamına bütüncül bir şekilde bakılması gerektiğini ifade eden Kurnaz, “Akıllı şehir, akıllı insandan başlar” diyerek bireysel sorumlulukların da altını çizdi. “Akıllı” Şehirler için Türkiye’ye örnek oluşturabilecek projeleri de Ankara Danimarka Büyükelçiliği Enerji Sektör İş birliği Sektör Danışmanı Dennis Holte Skov-Albertsen anlattı. Danimarka’nın farklı şehirlerinden inovatif projeleri anlatan Skov-Albertsen “Akıllı her zaman yüksek teknoloji olmak zorunda değil, uzun zamandır var olan teknolojileri yeni biçimlerde kullanabiliriz” dedi ve Türkiye ile Danimarka arasında başlayan ve ivme kazanarak devam edecek olan iş birliğine vurgu yaptı. İster akıllı ister yaşanabilir isterse sürdürülebilir diyelim, Türkiye’de bu anlamda örnek olarak gösterilebilecek bir şehir Eskişehir. WRI Ross Prize for Cities yarışmasında da 5 finalistten biri olan Eskişehir’in 20 yıldaki radikal değişimini Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanı Aytaç Ünverdi’den dinledik.

Gün boyunca farklı alanlarda ve farklı sektörlerde aynı hedefe doğru paylaşım ve tartışmaların yapıldığı sempozyumda, özellikle sektörler ve aktörler arası iş birliği mesajı yinelendi. WRI Türkiye Sürdürülebilir Şehirler Direktörü Dr. Güneş Cansız’ın gün sonu yorumu da şöyle oldu: “WRI Türkiye Sürdürülebilir Şehirler olarak 2013 yılından bu yana Yaşanabilir Şehirler Sempozyumu’nu düzenliyoruz. Amacımız hem Türkiye’de hem dünyada başarılı projeleri paylaşmak, uygulanabilir çözümler sunmak ve kent yöneticilerinin ‘herkes için yaşanabilir şehirler’ yaklaşımıyla projelerini geliştirmelerine katkı sağlamak. ‘Düşük Karbon Yetmez, Artık Sıfır Karbon Zamanı!’ temasıyla gerçekleştirdiğimiz bu yılki etkinliğimizde iklim kriziyle mücadelede sıfır karbon uygulamalarının şehirlerde nasıl hayata geçirilebileceğini, aynı zamanda bunun kentlere nasıl bir fayda sağladığını ve kentlerin iklim kriziyle mücadelede nasıl daha aktif rol oynayabileceklerini masaya yatırdık. Konuyu merkezi yönetim, yerel yönetim, akademi, özel sektör ve sivil toplum açısından değerlendirdik. Birbirinden değerli katılımcılarımızın yaptığı sunumlar, aktardıkları bilgiler hem davetlilerimiz hem bizim için çok aydınlatıcı, yol gösterici oldu.”

The post Düşük Karbon Yetmez, Artık Sıfır Karbon Zamanı appeared first on Sivil Sayfalar.

Karbonsuz ekonomiye geçişin teknolojik ve ekonomik olarak mümkün olduğunu belirten Ümit Şahin, “İnsanların bu dönüşümü gerçekçi bulmamalarının sebebi politik olarak buna inanmamalarıdır. Çünkü güç odaklarının kim olduğu belli. Hâlâ fosil yakıtlar dünya politikasını şekillendirmeye devam ediyor. Bu yüzden de şirketler son derece güçlü. Eğer politik bir dönüşüm yaratılamazsa, şirketlerin hükümetleri kontrol etmesi böyle devam ederse politik olarak bunu değiştirmek bugünkü sistem içerisinde  pek kolay değil. Siyasi mücadele vermeden, güç odaklarının egemenliğine meydan okumadan, iklim krizini zaten çözemezsiniz. En güzel mücadeleyi Greta yapıyor. Herkese onu  izlemesini tavsiye ederim.” Diyor.

Video: Emine Uçak

Kurgu: Mehmet Emin İlbeyli

The post İklim Aktivisti Ümit Şahin:<br> “Ekolojik Denge Mücadelesi Demokrasi Mücadelesidir” appeared first on Sivil Sayfalar.

Dünyanın ekolojik bir yıkıma doğru ilerlediği, temiz su kaynaklarının hızla tükendiği, soluduğumuz havanın ağır metaller içerdiği, havadaki karbon miktarının canlıların yaşamı için tehlikeli hale geldiği, buzulların eridiği ve yerkürenin gittikçe ısındığı hakkında birçok uyarı yapılageldi. Bu uyarıların bir işe yaramaması, konuyla ilgili protokollerin hiçbir bağlayıcılığının olmaması ve verilen mücadelelerinin sonuçsuz kalması gittikçe umutsuzluğun artmasına neden oldu. Bu kara bulutların bir nebze de olsa dağılması için 16 yaşındaki birinin, Greta Thunberg’in ve arkadaşlarının kendi gelecekleri için mücadele etmeleri birçok kişiye umut ve ilham verdi.

Gezegenin değilse bile, türümüzün ve birçok canlı türün yok olmasına neden olacak ekolojik felaketle mücadele etmek için birilerinin ilhamına ihtiyaç duyulmuş olması, dünyadaki egemen siyasal alanın içinde bulunduğu durumu anlamak için önemli bir örnek olarak kabul edilebilir. Siyasal alanın gittikçe neo-liberal ekonomik ilişkilerin düzenlenmesi için örgütlenmesi ve devletin gittikçe egemen sınıfın fonksiyonuna dönüşmesi ekolojik yıkım gibi sevimsiz konuları hasır altı etmeyi kolaylaştırıyor. 

Küresel Karbon Atlası’na göre dünyada en fazla karbon salınımı yapan ülkelerin başında Çin, ABD, Hindistan ve Rusya geliyor, Türkiye ise 15. sırada yer alıyor. Listenin başında yer alan ülkelerin birçoğunun gelişmiş kapitalist ülkeler olmaları tesadüf olarak kabul edilemez. Sanayi üretiminin son yetmiş yılda elli kat artmış olması bile sınırlı çevre içerisinde bu ölçekte bir genişlemenin risklerini öngörmeyi gerektirirdi. Ancak kapitalist üretim biçiminin büyüme odaklı yapısı, bu tür riskleri ciddiye almayı zorlaştırdığı gibi ekolojik kıyamete ilişkin endişeleri de küçümsemeyi gerektiriyordu. 

Yaşanmakta olan bu yıkımı durdurmak için kapitalist üretim rejiminin içerisinde aranan çözümler, ekolojiye duyarlı bir kapitalizm yaratma arayışları ve kapitalist devletleri bir tür ahlakiliğe davet eden girişimler, kapitalizmin neden olduğu sorunlara yine kapitalizmin içinden çözümler aradıkları için başarısız olsalar bile, yaşanabilir bir dünya için mücadele eden sivil toplumun varlığı, kendi alternatiflerini hayata geçirebilecek potansiyelleri barındırmaktadır. Minör politikaların dönüştürücü etkisi ile sivil toplum mücadelesinin kolektif gücünün kesiştiği yer, bu potansiyelin cisimleşmesiyle daha da belirgin hale geliyor. Bu nedenle Thunberg ve Gelecek İçin Cuma Günleri (Fridays For Future) hareketinin birçok kişinin gündemine yerleştirmeyi başardığı bu konu, sadece ekolojik sorunlara çözümler aramakla sınırlandırılamaz. 

Burada, gittikçe kontrolünü kaybeden ve güç zehirlenmesi yaşayan egemen sınıfların çıkar mücadelesine karşı sıradan kişilerin kendi çıkarlarını gözetmeyi hedefleyen politikaların ve pratiklerinin yoğunlaşmasından söz edilebilir. Henüz küreselleşmiş ve kitleselleşmiş bir eylemden ya da eylem zincirlerinden söz edilemez. Ancak iklim krizi, gözlerimizi kapatıp görmezden gelemeyeceğimiz kadar ciddi bir sorun olarak kendini dayatmaya başladı. Bu sorunun kaynağı tek tek ülkeler ya da şirketler değil, egemen üretim biçimi olduğuna göre iklim mücadelesinin nihai hedefinin bu üretim biçimi olacağını öngörmek zor değil. 

The post Ekolojik Kıyamet ve İradenin İyimserliği appeared first on Sivil Sayfalar.

Dilber Ay’a ne soruldu da kapitalizmi tarif etti bilmiyorum ama geçtiğimiz Nisan ayında vefat ettiğinde sosyal medyada en sık dönen cümleleri bunlardı sanırım. “Kadere Mahkumlar”ın şarkıcısı, mücadele ederek kendine bir yaşam kurmuş olan Dilber Ay’ın yalın ve içten kapitalizm tarifi, var olan ekonomik, sosyal ve politik koşullar karşısında kuşatılmış hisseden birçok insanın hislerine tercüman oldu. Liberal ve neo liberal politikalar aracılığıyla gündelik yaşamlarımızı biçimlendiren kapitalizm ve sonuçlarının yol açtığı kuşatılmışlık hissi, farklı sınıflar tarafından farklı şekillerde hissediliyor, değişik kelimelerle anlatılıyor. Ama his ortak, sorunlar da ortak. Bu sorunların birçoğunun kaynağının düzenli olarak kriz üreten, var olan haliyle “refah” vaadini yerine getiremeyen kapitalist sistem olduğuna dair tartışmalar yoğun bir şekilde devam ediyor. Bu yazı ekonomik ya da sınıfsal bir analiz yapmak amacını taşımıyor; daha çok kapitalizm ve nereye evrileceği tartışılırken, yeni bir düzen için farklı paydaşların bir araya gelerek neleri üretebileceğini ve sivil toplumun da bu tartışmalarda nasıl yer alabileceğini sorgulama derdinde. Küresel ölçekte hararet kazanan bir konu olmasına rağmen, bu tartışma henüz Türkiye’deki örgütlerin çok da fazla gündeminde değil. Ancak iklim değişikliği, gelir adaletsizliği, artan yoksulluk, politika yapıcıların çözüm yerine otoriterleşen yaklaşımları ve durulacağa pek benzemeyen göç hareketleri sivil toplumun gündemindeyse, kapitalizme ne olması gerektiği de meselelerinden biri olmalı.  

Geleceğin dünyası bugüne kadar alışık olmadığımız koşullar altında şekillenirken; tam da bu koşullar siyaset, iş dünyası, akademi, sivil toplum ve medyanın tartışmaların asli paydaşları olmasını ve karmaşık sorunlara, ortak çözümler üretilmesini gerekli kılıyor. Süregiden çalışmalara ve fikir paylaşımlarına şöyle bir baktığınızda, şu anda herkesin biraz kendi evinden konuştuğunu, ancak satır aralarında bir diğerini dışarıda bırakamayacağını da fark ettiğini görüyorsunuz.

Misal iş dünyası uzunca bir süredir kapitalizmin SOS verdiğinin ve sistemin var olan haliyle gelecekte belki de en çok kendilerine zarar vereceğinin farkında. Değişimi savunurken de bugüne kadar şirketlerden duymaya pek de alışık olmadığımız, sivil toplumun lügatında var olan kelimeleri ve söylemi kullanıyorlar. Dünyanın en büyük şirketlerinin lokomotifi olduğu Kapsayıcı Kapitalizm Koalisyonu (Coalition for Inclusive Capitalism) kapsayıcı bir kapitalizm tartışması için farklı paydaşları bir araya getirerek geleceği tanımlamayı amaçlıyor. Kâr amacı gütmeyen bir girişim olan Koalisyon, iş dünyasının yatırım kararları alırken çevresel, sosyal ve yönetişim ile ilgili bir bakış açısının olması gerektiğini söylüyor. Koalisyonun hedeflerini anlattığı üç dakikalık videosunda kullanılan kelimelerin birçoğu sivil toplum örgütlerinden duymaya alışık olduğumuz türden. Tabii ki hem bu kelime seçimi hem de farklı paydaşların – kâr amacı gütmeyen kuruluşların ve siyasetin – Koalisyon’da bir araya getirilmesi, geleceği tanımlama iddiası olan bir girişimin bunu tek başına yapamayacağını fark etmesinden kaynaklanmış olsa gerek.  

Martin Wolf, geçtiğimiz günlerde Financial Times’da yayınlanan “Hileli Kapitalizm Neden Liberal Demokrasiye Zarar Veriyor?” başlıklı yazısında üretmeyen rantiye kapitalizmin nelere yol açtığını anlatmadan önce, dünyanın en büyük 181 şirketinin üst düzey yöneticilerinin bir araya geldiği Amerikan İş Dünyası Yuvarlak Masa Toplantısı’ndaki bir konuşmayı alıntılamış. Alıntının meali şu; biz bugüne kadar sadece hissedarlarımızı gözettik, artık tüm paydaşlarımızı gözetmemiz gereken günler geldi çattı. Elbette bunların hiçbiri rastlantısal ya da gelişigüzel edilen laflar değil. Dünyanın ileri gelen şirketleri farkındalar ki, özellikle 2008 yılında yaşanan finansal kriz sonrasında büyük şirketlere ve krizin asıl faturasını kitlelere ödeten siyasetçilere duyulan kızgınlık, şirketlerin görece küçük bütçelerle yürüttükleri kurumsal sosyal sorumluluk projeleri ile dinecek gibi değil. Var olan sistem de artık sürdürülebilir değil. Hissedarların yerini paydaşlar alırken, yeni yaklaşımlarla birlikte, yeni yönetişim ve örgütsel modeller de tartışılıyor. Kurumsal sosyal sorumluluğun yerini daha bütüncül bir söylem ve yaklaşım alırken artık değer yaratan, amaç güden şirketlerden bahsediliyor. 

Tüm bu tartışmalarda akademi de boş durmuyor tabii. Harvard Business School gibi anlı şanlı okullar ve kerli ferli akademisyenlerin yanı sıra eskiden pek rağbet görmeyen kapitalizmin geleceğinin tartışıldığı derslere iltifat etmeye başlayan öğrenciler de yazıp çizmeye fikir üretmeye başladılar. Özellikle son 10 yıldır alternatif örgütsel modeller tartışılarak, sosyal etki, sosyal girişimcilik, kollektif mülkiyet hakkı ve demokratik katılım ilkeleri üzerinden şekillenen kooperatifçilik hareketi üzerine öneriler geliştiriliyor. Kısacası gitgide ivme kazanan ve daha fazla fikrin, önerinin geliştirileceği bir akademik alandan bahsediyoruz. 

Gelelim sivil topluma… Son aylarda en görünür hale gelen sivil girişimlerin birçoğu çevre hakkı ve özellikle de iklim değişikliği ile ilgili. Kaz Dağları’ndaki su ve vicdan nöbetinden tutun, 16 yaşındaki Greta Thunberg’in iklim değişikliğine dikkat çekmek için okula gitmeyi bırakıp İsveç parlamentosu önünde tuttuğu nöbete kadar, çok sayıda insanın bir şey yapmak şart oldu demesine yol açan girişimler çevreye verdiğimiz tahribatla ilişkili. Peki o zaman soru şu: Eğer harekete geçmezsek 10 yıl içinde geri dönülmez bir yola gireceğimiz öngörülen iklim değişikliğinde, var olan üretim sistemleri ve örgütsel yapılanmanın, tüketim alışkanlıklarımızın, ulusal ve yerel düzeyde politikaların kısacası var olan kurulu düzenin payı ne? Bu soru yeni bir soru değil ama bütüncül bir yaklaşımla ortak bir masa kurma ihtiyacı artık ertelenmeyecek seviyede. Sivil toplum örgütleri, hak savunusu yaparken diğer paydaşlarla birlikte ortak çözümler üretmek için masadaki yerini almalı. Bunun için de küresel düzeyde devam eden güncel tartışmaları takip ederek, insanlara yeni bir yaşam kurgusunu ve düzenini tarif etmede öncü olmalı. Sivil toplumun bu tartışmaların dışında kalması durumunda, üretilecek alternatiflerin ne denli çoğulcu ve kapsayıcı olacağı şüpheli. Sivil toplumun kapsayıcılığı ve çoğulculuğu teşvik eder bir nitelikte masada olması için de kendi içindeki güç ve hiyerarşi tanımlamalarını gözden geçirmesi, önereceği yeni düzen ve yaşama uygun bir örgütlenme, yaklaşım ve söylem benimsemesi elzem. 

The post Kapitalizm Kaderimiz Mi? appeared first on Sivil Sayfalar.

Yeşil Düşünce Derneği varlığını 2000’lerin başından beri sürdüren Yeşil Harekete dayandırıyor. Nükleer ve madencilik gibi ekolojik yıkım faaliyetleri karşısında yeşil politik alternatifleri savunan hareket yeşil gazete, yeşiller parti inisiyatifi gibi farklı mekanizmalarda aktivizmi sürdürüyordu. Dernek de bu süreçte sivil toplumun güçlendirilmesi demokratik ve ekolojik bir zeminde kampanya ve çalışmaların gerçekleştirilmesi amacıyla 2009 yılında İstanbul’da kuruldu. 

Öne çıkan projelerinizden bahseder misiniz? Kamuyla, özel sektörle ya da diğer sivil toplum örgütleriyle olan işbirlikleriniz nasıl gelişti bu süreçte?

Yeşil Düşünce Derneği olarak son beş yıldır ağırlıklı olarak 4 temel alanda çalışmalarımızı sürdürüyoruz: Ekoloji ve sürdürülebilirlik, Yeşil Ekonomi, Demokrasi ve Medya, İklim Değişikliği ve Yenilenebilir Enerji. 

İfade özgürlüğü ve demokratik medya üzerine yaptığımız interaktivist projesi ile Türkiye’nin yedi bölgesini kapsayan bir dizi etkinlikle hak temelli çalışan kurum ve aktivistlerle bir araya geldik ve yurttaş gazeteciliği, ifade özgürlüğü, sosyal medya kullanımı konularında kapasite geliştirme eğitimleri düzenledik.

Son yıllarda özellikle yenilenebilir enerji alanında topluluk temelli yurttaş enerji santralleri üzerine çalışıyoruz. 2016 yılında Çanakkale’de gerçekleştirdiğimiz İşini Güneşe Dön projesiyle Çanakkale’nin ilçelerinde bulunan tüm okulları ziyaret ederek çeşitli seminerler düzenledik. Bu okullardan seçtiğimiz 30 liseli gence 2 ay süren yenilenebilir enerji eğitimler verdik. Proje boyunca ve sonrasında da enerjinin demokratikleşmesi için yerel, adil, temiz ve ucuz enerji modellerini Türkiye üzerinden oluşturmak, bu alandaki imkânlar ve engelleri belirlemek üzere kooperatifler, kamu kurumları, odalar ve sivil toplum kuruluşları olmak üzere birçok farklı kurumla çalıştık.

İklim konusunda da kentlerin iklime duyarlı şekilde yönetilmesi için politika önerileri sunduğumuz proje ve çalışmalar yaptık. Yeşil İklim Yeşil Ekonomi projemizde Bursa, Çanakkale, İzmir ve Brüksel’den iyi örnekleri ele alarak İklim İçin Yeşil Ekonomi Politikaları raporumuzu oluşturduk. Yerel yönetimlerin iklim acil durumuna uygun planlama yapabilmesi için de geçtiğimiz yıl Bornova Belediyesi ile Yeşil İklim Yeşil Belediye Projesini gerçekleştirdik. 

Yeşil Ev’in yaşayan bir mekân olmasını hedeflemiştiniz. Açıldığı günden bugüne nasıl ilerledi?

Yeşil Ev fikri uzun zamandır aklımızdaydı. Yeşil ev fikri yeşil hareketin daha önce yürüttüğü bir hikâyeye dayanıyor. ‘Hepimiz kendimizi var ettiğimiz mekânlarımızla varız’ diyerek önerdiğimiz politikalar ve yürüttüğümüz faaliyetlerin bir bütünlük içerisinde olmasını önemsiyoruz. Yeni tuttuğumuz 4 katlı mekânımızı da buna göre kurgulamaya çalıştık. Sadece küçük bir kısmını Yeşil Düşünce Derneği ofisi olarak kullanıyoruz. Bunun dışında kalan mekânları da gerek kendimiz gerekse paydaşlarımızın etkinlikler düzenleyebileceği, sosyalleşebileceği, vakit geçirebileceği alanlar olarak konumlandırdık. Mart ayında başlayan yolculuğumuzda ekoloji hareketinin bir çok bileşeniyle ortak bir mekân kullanır olduk. Gıda toplulukları, dernekler, Yokoluş İsyanı, Fridays For Future gibi oluşumlar sık sık Yeşil Ev’de bir araya geliyorlar. Bu da bize çok keyif veriyor.

 20 Eylül Küresel İklim Grevi için neler planlıyorsunuz?

20 Eylül’e giderken neler yapabiliriz diye daha önce çeşitli kuruluşlarla görüşmelerimiz olmuştu. Ortaklaşabilir miyiz diye konuşurken 10 kuruluş bir araya gelerek Sıfır Gelecek isimli bir kampanya örgütledik. 20 Eylül’ü bu kampanya üzerinden örgütlemeye özen gösteriyoruz. Bunun dışında 20 Eylül’e Giderken başlığıyla iklim kriziyle bağlantılı su, orman, gıda, kentler, vb. konulara değinen bir dizi söyleşi organize ettik. İklim grevinin üçüncüsünü örgütleyen çocuklarla iş birliği içinde, onları dinleyerek elimizden gelen tüm katkıları vermeye çalışıyoruz. Üye ve gönüllülerimizle kampanyanın örgütlenmesinde aktif görevler alıyoruz. Bütün iletişim ağlarımızla son 15 gündür bu işe odaklandık. 

İklim krizine engel olmak için gündelik hayatımızda neler yapabiliriz, nereden başlayabiliriz?

İklim Krizi artık geri dönülemez bir noktaya doğru gidiyor. Kriz çoktan başladı. 30 yıldan fazladır bilimsel olarak yapılan tüm uyarılar ya görmezden gelindi ya da inkâr edildi, hâlâ da ediliyor. Artık gündelik ve bireysel uğraşlarla varılabilecek bir çözümden uzağız. Bu bireysel bir şey yapamayız anlamına gelmiyor. Tüketim alışkanlıklarımızı hızlıca değiştirmeli ve ihtiyacın kadar tüket sloganını yaşamımızın ilkesi haline getirmeliyiz. Doğaya rağmen değil doğayla birlikte yaşamaya alışmalıyız. Beslenme, giyinme, ulaşım gibi en temel gereksinimlerimizi yerine getirirken ekosisteme nasıl etki ettiğimizi bilerek hareket etmeliyiz.

Yapılması gereken en önemli şey ise Greta Thunberg ile başlayan çocukların isyanına ortak olmak, onlarla birlikte sokakta olmak ve her kesimden insanı bu isyanın parçası haline getirmek.

Eklemek istediğiniz başka bir nokta var mı?

Avrupa’da yeşil politika çalışan dernek ve vakıfların uluslararası ağı olan GEF’in (Green European Foundation / Yeşil Avrupa Vakfı) Türkiye üyesiyiz. GEF ile her sene çeşitli konularda etkinliklerimiz oluyor. 

Düzenli olarak her yıl gerçekleştirdiğimiz Yeşil Kamp, Yeşil Ekonomi Konferansı ve Yeşil Diyalog isimli üç temel etkinliğimiz oluyor. Bu etkinliklerde de o yıl çalıştığımız konular üzerine bağlantı kurarak tüm bir yıla yayılan politik bir hat oluşturmaya çalışıyoruz.

The post “Kriz Çoktan Başladı” appeared first on Sivil Sayfalar.

Avustralya, Fransa, Almanya, İtalya, Yeni Zelanda ve Birleşik Krallık’ta işçiler de greve katılıyor. Bu ülkelerde, toplamda 21 milyon üyesi olan sendikalar Greta’yı ve çocukları destekleyerek greve gideceklerini açıkladılar. Bunun yanı sıra, Amazon, Ben and Jerry’s, Lush Cosmetics, The Guardian ve daha birçok şirkette çalışanlar bu Cuma grevde olacaklar. Uluslararası basın da “Covering Climate Now” adı altında bir araya gelerek, 16 Eylül’den itibaren iklim değişikliği ile ilgili haberleri önceliklendireceklerini açıkladılar. Girişime destek veren basın kuruluşu sayısı 170’i geçti.

Farkındalık ve İklim Adaleti İçin: Sıfır Gelecek

 Türkiye’de Greta’nın çağrısı, Gelecek İçin Cumalar Türkiye’nin ana çağrıcılığında çeşitli sivil toplum kuruluşlarının katılımıyla oluşturulan Sıfır Gelecek Kampanyası’yla yankı buldu. İstanbul ve Ankara başta olmak üzere birçok ilde çocuklara, Sıfır Gelecek adı altında bir araya gelen sivil toplum kuruluşları da destek verecek ve etkinlikler gerçekleştirecek. Sıfır Gelecek, 20 Eylül’de ve sonrasında gerçekleşecek etkinliklerle iklim krizini kamuoyunun gündemine taşımanın yanı sıra, Türkiye’deki karar alıcıların bir an önce iklim krizine karşı acil ve adil planlama yaparak 2030’a kadar sıfır karbonlu bir geleceğe yönelik somut adım atmalarını talep ediyor.

Buğday Derneği’nden Turgay Özçelik, Greta’nın öncülüğünde başlayan okul grevlerinin, iklim değişikliğini küresel anlamda herkesin gündemine getirdiğini belirterek, “İklim değişikliği değil, krizi denilmeye başlandı. Greta, bu konuda bir şeyler yapılması isteyen kesimin sesi oldu. Bu sesin harekete geçirmesiyle, 20 Eylülde sadece çocuklar değil yetişkinler de grev yapacak. Buğday Derneği olarak biz de bu kampanyanın içindeyiz. Küresel iklim grevi, bu konuyu insanların, karar vericilerin hayatına sokmak açısından önemli. Bireysel anlamda yapacağımız şeyler var, misal gündelik tüketim alışkanlıklarımızı gözden geçirebiliriz. Ama önemli olan karar vericilerin gündemine girmesi. Çünkü bu konuda bir an önce adım atılması gerekiyor.” Dedi.

Antikapitalistler grubundan Nuran Yüce, Sıfır Gelecek’in Uluslararası İklim Hareketi’nin 2030’e kadar sıfır karbon talebi ve bu yapılmazsa geleceğin olmayacağı vurgusuyla ‘sıfır gelecek’ sloganının belirlendiğini belirterek, “İklim krizi derken bir varoluş meselesini konuşuyoruz, bu gerçeklik bilinmiyor, aktarılmıyor. Ayrıca meselenin sorumlularına işaret edilmiyor. İklim değişikliği doğal bir durum değil, doğal olmayanının nedenini ortaya koymak ve bu nedenleri yok etmek gerekiyor. En ana talebimiz iklim değişikliğine sebep olanlarının açıklanması ve çözüm önerilerinin ortaya konulması. Bu gerçeğin açıklanması, faaliyetlerin geniş kesimler tarafından bilinmesi, durdurulması konusunda önemli bir adım atmamıza vesile olacaktır. ‘İklim konusunda acil durum ilan edin’ diyoruz. ‘Gençler geleceğimizi çaldınız’ sloganıyla yola çıktılar. Çok radikal değişikliklere ihtiyacımız var. Kârdan önce insan ve doğayı önceleyen bir tarza bürünmemiz lazım. 20 Eylül grevi bu yüzden önemli” dedi.

20 Eylül Etkinlikleri…

20 Eylül Cuma günü İstanbul’da saat 14.00’da Kadıköy İskele Meydanı’nda yapılacak basın açıklamasının ardından 16.00’da Yoğurtçu Parkı’nda buluşulacak. Saat 18.00’da ise Sıfır Gelecek Müzik Festivali kapsamında 10 sanatçının desteğiyle konserler gerçekleşecek.

İzmir’deki etkinlikler, öğrencilerin Gündoğdu Meydanı’ndaki grevi ve Alsancak İskele saat 18.00’da İklim Yürüyüşü ile başlıyor. Kültürpark Sahne’deki konserler ve performans gösterileri ise 19.00’da başlayacak. Bursa’daki etkinlikler 14.00’da Nilüfer Kent Konseyi önünden Üç Fidan Parkı’na yapılacak Gelecek İçin İklim Yürüyüşü’yle başlayacak. Bursa Tabip Odası 14.00’da BAOB Özgürlük ve Demokrasi Meydanı’nda açıklama yapacak. Balıkesir’de Ayvalık ve Altınoluk etkinlikler yürüyüşlerle gerçekleşirken, Muğla Çevre Platformu, kömür madeni için kesilmek üzere işaretlenen orman alanında piknik düzenleyecek. Diyarbakır Bisiklet ve Doğa Sporları Derneği bisikletli etkinlik ve film gösterimi yapacak. Etkinliklerle ilgili geniş bilgiye Sıfır Gelecek sitesinden erişmek mümkün.

Birleşmiş Milletler Zirveden Ne Bekliyor?

Zirvenin sloganı “Bir planla gelme zamanı” Liderlerin artık ideallerden, vaatlerden bahsetmesi yeterli değil. İklim krizi kapıda ve artık somut planlar ve sözlerden bahsetmenin zamanı. Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri, Antonio Guterres, özellikle dört temel alanda somut adımların atılması gerektiğini ifade ediyor.

• 2050’de net sıfır emisyon,
• Yeni hiçbir kömür yatırımı yapmamak,
• Kirleticilerin ödeyeceği bir vergi rejimi oluşturmak
• Fosil yakıt teşviklerine son vermek.

Aynı zamanda zirve kapsamında somut iklim eylemi alanları olarak aşağıdaki alanlar belirlendi.

Finans: Kamu ve özel sektör fonlarının dekarbonizasyon için harekete geçirilmesi

Enerji Dönüşümü: Fosil yakıtlardan yenilenebilir enerjiye dönüşümün hızlandırılması ve enerji verimliliği konusunda somut adımların atılması

Endüstri dönüşümü: Petrol ve Gaz, Çimento, Çelik, Kimya ve Bilgi Teknolojileri sektörlerinde karbon yoğunluğunun azaltılması

Doğa temelli çözümler: Ormancılık, Tarım, Denizler ve Gıda Sistemlerinde sürdürülebilir çözümlerin hayata geçirilmesi için gerekli adımların atılması

Şehirler ve Yerel Eylem: Kentlerde ve yerel düzeyde emisyonların azaltılması, kentli yoksullar başta olmak üzere kentlilerin korunması için gerekli olan kentsel altyapı adımlarının atılması

Direnç ve Adaptasyon: İklim değişikliğine karşı en hassas olan kesimler ile ulusların iklim değişikliği ile baş edebilmeleri için gerekli olan küresel destek mekanizmalarının hayata geçirilmesi.

Somut İklim Eylem Duyuruları:

Mission 2020 adlı uluslararası kuruluş UNCAS öncesinde, ülkelerin, şehirlerin, özel sektörün şu ana kadar Paris Anlaşması’na uymak adına yaptığı somut iklim eylemlerini bir araya getiren bir liste yayımladı. Listede özellikle Eskişehir kent yönetiminin yürüttüğü enerji verimliliği planı dikkat çekiyor. Bu plan, küreselde iklim eylemi alanında en önemli ve başarılı enerji verimliliği çalışmaları arasında gösteriliyor.

Önemli Etkinlikler:

21-22 Eylül: Birleşmiş Milletler İklim Eylem Zirvesi Ön Toplantıları

Zirveden önceki 2 günde birçok farklı hazırlık toplantısı düzenlenecek. Gençler, İş Dünyası ve Belediye başkanları bir araya gelecek.

22 Eylül: Sosyal Fayda Zirvesi

23 Eylül: BM İklim Eylem Zirvesi

23 – 29 Eylül: New York İklim Haftası

İş dünyası, sivil toplum ve sanat dünyasından birçok önemli insanın etkinliklerine katılacağı New York İklim haftası da Birleşmiş Milletler İklim Eylem Zirvesi ile aynı gün başlayacak.

25 Eylül: IPCC Değişen İklimlerde Denizler ve Kriyosfer Özel Raporu

IPCC 25 Eylül’de Monaco’da küresel ısınmanın su kaynakları ve denizler üzerinde oluşturduğu baskıyı ortaya koyan ve ne adımlar atılması gerektiğine dair bilimsel bulguları içeren IPCC Değişen İklimlerde Denizler ve Kriyosfer Özel Raporu’nu kamuoyu ile paylaşacak.

The post Greta’nın Çağrısı Türkiye’de Sıfır Gelecek Kampanyasıyla Karşılık Buldu appeared first on Sivil Sayfalar.