Rapora buradan ulaşabilirsiniz.

The post Data Talks: COVID – 19’un Türkiye’deki Roman Toplulukları Üzerindeki Sosyoekonomik Etki Araştırması appeared first on Sivil Sayfalar.

Projenin şekillenmesinde ve koordinasyonunda yer alan Boğaziçi Üniversitesi’nden Fikret Adaman ve Boğaziçi öğrenci ve mezunlarla gönüllük deneyimlerini konuştuk. Adaman, “Eski günlerde Boğaziçi Üniversitesi bu tür “toplumsal dayanışma” projelerini desteklemekteydi. Son 15 aydır maalesef ayrı bir düzen hüküm sürmekte. Üniversitelerin toplumsal dayanışma projelerini yürütmesi; o türdeki projelerin içinde yer alması, yerel yönetimlerle bu alanlarda işbirliklerini gitmesi çok önemli” ifadeleriyle üniversitedeki mevcut durumu özetliyor ve sözü öğrencilere bırakıyor.

‘Sahada ve Online Atölyelerde Yaşadığımız Deneyimler Çok Dönüştürücü’

Boğaziçi Üniversitesi’nin Ayvalık Okulları projesini nasıl tarif edersiniz? Bu bir sosyal sorumluluk projesi mi? Sivil toplum faaliyeti mi? Üniversitenin dahil olduğu gönüllülük çalışması mı?

Boğaziçi Ayvalık Okulları, Boğaziçi Üniversitesi’nde çeşitli bölümlerden gönüllü olan öğrencilerin ve okulumuz mezunların çalıştığı bir proje. Gönüllüler olarak sahaya adım atmadan önce çocuklarla iletişim, gönüllüler arası iletişim, ilkyardım, cinsel şiddetle mücadele konulu eğitimler alıyoruz. Sinema, tiyatro, fotoğraf, bilim, dans, sanat, müzik gibi birçok farklı alanda her dönem atölyeler açılıyor. Bu atölyelerin planlarını, içeriklerini de gönüllü öğrenciler hazırlıyor.

Sonrasında Ayvalık’ta bulunan Zeytin Çekirdekleri Derneği aracılığıyla bu içerikleri sosyo-ekonomik açıdan dezavantajlı çocuklarla buluşturuyoruz. Temel amaçlarımız arasında sosyal etkinliklere erişimi kısıtlı olan çocuklara kendilerini özgürce ifade edebilecekleri ve farklı ilgi alanlarını deneyimleyebilecekleri bir etkileşim alanı yaratmak, bölgede yaygın olan ayrımcılık ve şiddet dilini olumlu bir dile dönüştürmek ve oluşturduğumuz bu alanı sürdürülebilir ve dinamik tutmak yer alıyor.

Ayvalık Okulları projesi devam ediyor mu? Projede yer alan öğrencilerin ne tür içgörü ve deneyim elde ettiklerine dair neler söylersiniz?

Aktif olarak devam etmekte olan projemizde pandeminin başlamasıyla birlikte atölyelerimizi online yapmaya başlamıştık. Eylül 2021 itibariyle ise hibrit sisteme geçiş yapmış bulunuyoruz. Dönem açılışını yüz yüze yaparak çocuklarla tanışma şansımız oldu; atölyeleri ise dönem içinde çevrimiçi olarak yürüttük. Yüz yüze bir kapanış partisi için yine ekip olarak Ayvalık’ta idik. Bu dönem de aynı şekilde devam ediyor olacağız.

Bu süreçte sahada ve online atölyelerde yaşadığımız deneyimler çok dönüştürücü oldu diyebiliriz. Çocukların atölyelere gösterdiği ilgi ve bunun sonucunda gördüğümüz değişimler bizim için çok kıymetli. Aynı zamanda proje bizlere yürütücülük ve işbirliğini hiyerarşik olmayan bir zeminde inşa etmeyi öğretti. Çocukların cin fikirleri, hayal güçleri ve ilginç soruları arasında olmak hepimizin ruhuna iyi geliyor diyebiliriz.

Dileyen kişiler bu kitabı ücretsiz bir şekilde temin edebilirken dileyen kişiler de karşılığında bağışta bulunabiliyor.

Bir kamu üniversitesinin bu tür bir faaliyeti yürütmesi için finansal ve diğer kaynakları nasıl temin ettiniz?

Gönüllülük üzerine kurulu bir proje olan Ayvalık Okulları’nın günümüze kadar devam etmesindeki en önemli unsurlardan birisi bağışlardır. Çeşitli yollarla projenin duyulmasını ve bağış yapılmasını sağlamak adına çalışmalar yürütmekteyiz. Çanakkale’den Ayvalık’a 235 kilometrelik bir koşu düzenleyerek bağış akışı olmasını sağladık.

Neden proje faaliyetlerini kitaba çevirme ihtiyacı duydunuz?

“Biz Sizleri Çok Sevdik’’ adı altında projenin öyküsünü anlatan bir kitap oluşturduk. Kitabımız projenin amaçlarını, yöntemlerini, gönüllüler arası işleyişi, çocuklar ile kurduğumuz iletişimi ve daha projeyi bugünkü haline getiren birçok şeyi projeyi tanıtma ve okuyanları benzer projeler için heveslendirme amacı ile yazılmıştır. Dileyen kişiler bu kitabı ücretsiz bir şekilde temin edebilirken dileyen kişiler de karşılığında bağışta bulunabiliyor.

‘Çocukların Hayatına Dokunmak ve Onlarla Ortak Alanı Paylaşmak Karşılıklı Bir Değişim’

Nasıl geri dönüşler aldınız?

Üniversite öğrencileri olarak bu tarz gönüllü çalışmalarda bulunmanın ve diğer öğrenciler ile ortak bir paydada buluşup aynı ilkeleri gözeterek sürdürülebilir bir proje ortaya koymanın günümüz dünyasında çok önemli bir yeri olduğunu düşünüyoruz. Gönüllüler olarak çocukların hayatına dokunmak ve onlarla ortak bir alanı paylaşmak bizim için karşılıklı bir değişim demektir.

Bu noktada kendimizi birer öğretici ya da kurtarıcı olarak görmeyip çocuklarla aramızdaki iletişimi karşılıklı bir dönüşüm olarak değerlendiriyoruz. Bu da aslında çocukların bizden öğrendiği kadar bizlerin de onlardan öğrendiğimizin göstergesidir. Bu süreçte bizler çoğu zaman çocuk olmayı ve çocuğun gözünden bakmayı deneyimlemiş oluyoruz ve bu da bize çok farklı bakış açıları kazandırıyor.

Ayvalık Okulları Projesi’nin benzerleri var mı? Olacak mı? Anadolu’nun sosyal kaynaklara ulaşmada daha kısıtlı olan bölgelerine dair bir planınız var mı?

Bu proje üniversite öğrencilerinin inisiyatif alması ve sonrasında Zeytin Çekirdekleri Derneği ve Ayvalık Belediyesi ile işbirliği yapılması sonucu doğdu. Birçok üniversite benzer bir yol izleyip bu projeyi farklı bölgelerde hayata geçirebilir. Bizim amaçlarımızdan bir tanesi de bizim Ayvalık’ta yereldeki grupların da katılımıyla oluşturduğumuz alanı sürdürülebilir kılmak ve oluşturduğumuz bu yapı sayesinde farklı üniversitelerde oluşan ya da oluşacak benzer projelere örnek teşkil etmektir. Dolayısıyla ilerleyen zamanlarda Ayvalık’ta oluşturduğumuz alanı ve işleyişi farklı gönüllülere aktarmak ve bu projenin benzerlerinin başka bölgelerde de uygulanabilmesine ön ayak olmak planlarımız arasında yer almaktadır. İsteriz ki bizim Ayvalık’ta oluşturduğumuz bu yapı birçok farklı bölgeye yayılsın ve daha bir sürü çocuk bu güven alanında kendini özgürce ifade edebilsin.

Boğaziçi Üniversitesi Ayvalık Okulları Projesi’ne dair detaylara buradan ulaşabilirsiniz.

The post Üniversite Öğrencilerinden Örnek Gönüllük: Boğaziçi Ayvalık Okulları appeared first on Sivil Sayfalar.

5-6 Şubat 2022 tarihlerinde gerçekleştirilen araştırma, Türkiye’de 15 yaş üstü 3.506 kişi ile yüz yüze görüşmeler ile gerçekleştirildi. Görüşmelerde, araştırma katılımcılarına “rektör belirleme sürecine o üniversitenin öğretim üyelerinin katılımı” ve “bir yıldan fazla süredir ülke gündeminde olan Boğaziçi Üniversitesi olayları”na nasıl baktıkları soruldu.

KONDA Araştırma ve Danışmanlık’ın aylık olarak Türkiye çapında yürüttüğü KONDA Barometresi araştırmasına Boğaziçi olayları ve yüksek öğrenimde rektör belirleme süreçlerine öğretim üyelerinin katılımına ilişkin kamuoyu görüşleri de dahil edildi.

Boğaziçi olaylarına ilişkin bilgi ve fikir sahipliğinde en yüksek oran CHP ve İYİ Parti seçmenleri arasında.

KONDA Barometresi Rektör Belirleme Süreçleri ve Boğaziçi Olayları Modülü’nde yer alan temel bulgular şunlar:

• Kamuoyunun yaklaşık yüzde 49’u rektör belirleme sürecine o üniversitenin öğretim üyelerinin katılımı konusunda bir fikre sahip değil. Konuya ilişkin fikir sahibi olanların yüzde 83’ü, öğretim üyelerinin sürece katılımını desteklediğini belirtiyor.
• Rektör belirleme sürecine o üniversitenin öğretim üyelerinin katılımı konusunda araştırmanın kadın katılımcılarının yüzde 54’ü konuya ilişkin bir fikre sahip değil. Konuya dair fikri olan kadın katılımcılarının yaklaşık yüzde 89’u öğretim üyelerinin rektör seçim süreçlerine katılımını desteklediğini belirtiyor. Konuya dair fikri olan erkek katılımcılarda bu oran yaklaşık yüzde 80.
• Rektör belirleme sürecine ilişkin fikir sahipliğinde en yüksek orana sahip yaş grubu 18-32 yaş grubu (yüzde 63). Bu yaş grubunda konuya ilişkin fikir sahibi olan kesimlerin yaklaşık yüzde 85’i öğretim üyelerinin süreçlere katılımını desteklediğini belirtiyor.
• Rektör belirleme süreçlerine öğretim üyelerinin katılımını desteklemeyen kesimlerin siyasi parti tercihlerinde AK Parti (yüzde 15) ve MHP (yüzde 12) ile ilk sırada yer alıyor. Konuya dair fikir sahibi olan AK Parti seçmenlerinde öğretim üyelerinin rektör belirleme sürecine katılımını destekleyenlerin oranı yüzde 58 , MHP seçmenlerinde bu oran yüzde 72.
• Boğaziçi olaylarına ilişkin bilgi ve fikir sahipliğinde en yüksek oran CHP ve İYİ Parti seçmenleri arasında. CHP seçmenlerinin konuya ilişkin fikir sahibi olanları içerisinde öğretim üyelerini haklı bulanların oranı yaklaşık yüzde 96. İYİ Parti seçmenleri arasında bu oran yaklaşık yüzde 92.

Araştırmanın bulgularını paylaşan Prof. Dr. Fikret Adaman ayrıca, Boğaziçi olaylarına ilişkin fikir sahibi olanlar arasında yapılan ekonometrik analizin, iktidar partilerine oy verme eğiliminde olanların öğretim üyelerini haklı görmediği tercihinin öne çıktığını vurguladı.  Buna karşın Adaman, “Parti tercihlerinin bu denli belirleyici olduğu bir durumda bile, katılım karşısında en yüksek oranda duran AK Parti seçmenleri arasında Boğaziçi Üniversitesi öğretim üyelerinin tepkilerini haklı görenlerin oranının yüzde 35 civarında olması dikkati çekici” dedi.  Adaman sunumunun sonunda, Boğaziçi Üniversitesi’nin tüm bileşenleri olarak mücadelelerinin “öncelikle Boğaziçi’nin ve tüm üniversitelerin özerk, özgür ve demokratik olması” olduğunu vurguladı.

‘Boğaziçi Üniversitesi’ni Vasatlaştırmaktan Kim Kazançlı Çıkacak?’

Prof. Dr. Fikret Adaman, sunumun ardından toplantıya katılan gazeteci ve diğer katılımcıların sorularını yanıtladı. Boğaziçi Üniversitesi’nin toplumdaki algısına, akademisyenlerin öz eleştiri verip vermediğine ve üniversitenin “elit” imajına yönelik sorular üzerine Adaman: “Çocuğum Boğaziçi’ni kazansın ama ‘orada neler oluyor?’ tedirginliği yaşayan bir kesim de var. Gelinen süreçte sormamız gereken soru: Boğaziçi Üniversitesi’ni vasatlaştırmaktan kim kazançlı çıkacak?  Bu üniversitenin bir kültürü var. Biz rektörün bu kadar gücü olduğunu bilmiyorduk. Çünkü bizde işler hep aşağından yürüyordu. Biz üniversite olarak, 15 Temmuz sonrası ‘darbelerin karşısındayız’ açıklaması yapan ilk üniversiteyiz.” vurgusunu da yaparak, üniversiteye yöneltilen “toplumdan uzak” olduğu yönündeki bazı eleştirilerin karşılığı olmadığını kaydetti.

Fikret Adaman, bu tespitlerinden sonra, sözü toplantıda bulunan Boğaziçi Üniversitesi’nin eski rektörlerinden Prof. Dr. Üstün Ergüder’e bıraktı. Ergüder de “Toplumda Boğaziçi’nin terbiye edilmesi gerektiğine dair bir algı var” değerlendirmesinde bulundu.

 ‘Türkiye’de Boğaziçi Olaylarına Dair Farkındalık Yüksek’

Toplantıda araştırmanın kapsamına ilişkin bilgiler veren KONDA Araştırma ve Danışmanlık Genel Müdürü Bekir Ağırdır şunları söyledi: “KONDA Barometresi’ni 13 yıldır kesintisiz olarak sürdürüyoruz. Bu memleketin insanları hangi ilkeler çerçevesinde iyi bir yaşam kurmak istiyor sorusuna yanıt vermeye çalışıyoruz. Boğaziçi olaylarını da toplumsal boyutta incelemeye çalıştık. Ülkemizde 15 yaş üzeri 65 milyon insan yaşıyor. Oransal olarak konuya dair haberdar olan ve olmayan kesimler yarı yarıya gibi görünse de bu oran, 32 milyon insanın bu olaylardan haberdar olduğunu, 26 milyonun üzerindeki insanın da öğretim üyelerinin tepkisini haklı bulduğunu gösteriyor. Bu oldukça yüksek bir oran.”

Toplantının moderatörülüğü üstlenen Siyasal İletişim Danışmanı Gülfem Saydan Sanver de “Bu seviyede kutuplaşmanın olduğu bir toplumda ve ana akım medyanın gündeminde çok az yer bulabilmesine rağmen toplumun yarısının Boğaziçi Üniversitesi’ndeki gelişmelere dair fikrinin olması çok yüksek bir oran.” dedi.

Toplumdaki zihinsel dönüşümün ve azalan kutuplaşmanın reel hayata yansıması gerekiyor!

Bekir Ağırdır toplantıda, Boğaziçi olaylarını da dahil ederek, yürüttükleri diğer araştırmaların bulgularıyla, geniş bir çerçevede Türkiye’de yaşanan değişim ve dönüşüme dair tespitlerini yineledi: “Türkiye toplumu çok hızlı bir biçimde değişiyor ve genel anlamda özgürleşmek istiyor. Dolayısıyla umutsuz olmak için bir sebep bulunmuyor. Kutuplaşma bile nitelik değiştirmiş durumda ve fikren zayıflamakta. Ortadaki makul, gri alan çoğalıyor. Toplumsal cinsiyet gibi toplumdaki değerler konusunda çok ciddi bir değişim var. Gündelik hayat tarzları giderek benzeşiyorlar. Sorun, zihni plandaki dönüşümün sokaktaki hayata yansımasında, İnsanlar, birey olmak konusunda çok gayretli ama yurttaş olmakta ikircikli. Çünkü sokakta daha özgürlükçü davranırsa başına bir şey geleceği kaygısı var.”

The post Toplumun Yarısı Boğaziçi Olaylarını Biliyor ve Hocaları Haklı Buluyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Araştırmanın sonuçları İstanbul’da düzenlenen basın toplantısıyla, kamuoyuyla paylaşıldı. Açılış konuşmasında Roman Diyalog Ağı (RODA) Koordinatörü Elmas Arus, toplantıya katılan gazetecilere “şahit olmak sorumluluk yükler” sözleriyle Romanların mevcut durumuna dair farkındalığın artmasında medyanın desteğinin önemine işaret etti.

Araştırmanın bulgularının paylaşan Fikret Adaman’ın sunumunda öne çıkan başlıklar şunlar:

Yoksulluk Sarmalı Sürüyor 

Roman kesimin çoğunluğu güvencesiz, niteliksiz ve düşük gelirli işlerde çalışıyor. Bu da gelecek nesli de kuşatan bir yoksulluk sarmalı yaratıyor. Bu ortamda çocuklarının iyi eğitim almaları ihtimali çok düşük. Bu sarmalın yapısal reformlar yapılmadan kırılabilmesi pek mümkün görünmüyor.

Gelir Dağılımının Bozukluğu ve Yüksek İşsizlik Oranı Sorunları Derinleşti

SODEV’in yürüttüğü ‘Türkiye’de Roman Toplulukları ve Yoksulluk Araştırması’na dair veriler, pandemide Romanların durumuna dair bu çalışmanın bulgularını teyit ediyor. Söz konusu araştırmada en az 1 kere işsiz kaldığını belirten kişilerin oranı yüzde 65,9.

Aynı çalışmada, pandemi döneminde kişisel gelirinde azalma yaşandığını ve gelirinin sıfırlandığını belirten kişilerin toplam oranı ise yüzde 88,9. İşten çıkartma yasağı, kısa çalışma ödeneği, ücretsiz izinlilere destek, yoksul kesime para transferi gibi desteklerin Romanlara ne kadar yansıdığını tartışmak gerekiyor.

Kötü Beslenme Sonucu Büyüme Geriliği Görülebiliyor

Roman mahallelerinde kötü barınma koşulları, ısınma problemi, sağlıksız iş ortamı, beslenme yetersizliği gibi faktörler, Romanların sağlığı üzerinde olumsuz etkiler yaratıyor. Roman çocuklarda, kötü beslenme sonucu büyüme geriliği görülebiliyor. Ek olarak, yoğun bir uyuşturucu bağımlılığı var. Erken yaş evlilikleri yaygın.

‘Roman Okulları’ Birlikte Yaşama Kültürünün Önünde Engel

Roman çocuklarının eğitime erişimi pek çok nedenle sınırlı kalıyor. Bu da çocukların eğitim başarısını düşürüyor ve eğitime devam etme imkânını sınırlıyor. Roman çocukların “Roman okulları” olarak bilinen salt Roman çocukların kayıt olabileceği okullara gitmeleri Roman olmayan çocukların birlikte yaşama kültürü geliştirebilmelerine engel oluyor.

‘Sivil Toplum, Taşra ve Yerel Yönetimler ile Akademinin İş birliği Sinerji Yaratır’

Araştırma bulgularının paylaşılmasının ardından Prof. Dr. Fikret Adaman ile araştırmanın bulgularının ötesinde sahadan edindiği gözlemleri ve bunların kendisinde yarattığı hissiyatı konuştuk.

‘Burada acıların derinleşmesinden, yoğunluğunun artmasından bahsediyoruz.’ diyen Adaman, yeterli besinleri alamamaktan kaynaklanan sıkıntılardan, uyuşturucu kullanımının artmasından bahsettiklerini, bu sorunların zaten var olduğunu ancak yaygınlığı ve derinliğinin arttığını, çok kötü olan koşulların daha da kötüleştiğini belirtti.

Karşılaştığı tablonun vehametinin kendisinde yarattığı etkiyi ise Adaman şu sözlerle aktarıyor: “Siz İstanbul’dan Boğaziçi’nden kalkıp, gidiyorsunuz. Bunları görüyorsun. Sonra tekrar geri dönüyorsunuz. Bunlar tabii ki zor, acı ve sizde üzüntü yaratan konular. Bu bende bir şey yapamamanın getirdiği sıkıntı yaratıyor.”

Adaman, Roman toplumunda sivil toplumun durumuna ve kısıtlarına dair yönettiğimiz soruya ise STK’lar arasında platformların ve ağların kurulmasının önemine ve gücüne dikkat çekerek yanıt verdi: “Hedefe yönelik yapılar kurmak önemli.  Roman sivil toplum örgütleri, yerel yönetimler, kaymakamlık ve akademinin bir arada çalışmasının yaratacağı sinerjiye inanıyorum. Bunlar arasında iş birliklerinin etkisinin Türkiye’de yüksek olduğunu düşünüyorum. Çok az örnek var. Bu örnekler çoğalmalı.”

Roman Çocukların Eğitime Erişimi % 2: Romanları Karanlık Bir Tablo Bekliyor!

Arus, Roman gruplar özelinde yıllardır yürüttüğü çalışmalar ve gözlemler çerçevesinde yaptığı şu tespiti yaptı: “Roman çocukların bu kadar eğitimin bu kadar dışında kaldığı 1 dönem daha önce hiç olmadı. Romanlar için biz yüzde 60’lara varan bir oran tahmin ediyorduk. Ancak şu an gördük ki Roman çocukların eğitime erişimleri şu anda yüzde 2’lerde.  Bu korkunç bir tablo. Bunun etkilerini 5 yıl sonra daha net göreceğiz. Müthiş bir karanlık karanlık bekliyor Roman toplumu ama kimse farkında değil.”

Arus, ayrıca 2010 yılında bu yana Roman toplumunun durumuna dair pek çok araştırma yürüttüklerini ancak özellikle pandemi sürecinden “Romanların nasıl ayakta kalabileceklerini” merak ve endişeyle izlediğini aktardı. Romanların salgının ilk 2 ayında “ellerini kollarını nereye koyacaklarını bilemediklerini” söyleyen Arus, sokağa çıkma yasaklarının başlamasından ve Kabahatlar Kanunu’nu ihlal ederek sokağa çıkmak zorunda kalanların da para cezalarına çarptırılması ve “eve ekmek getiremez” hale geldikten sonra işe erişmek için türlü yollar denediklerini söyledi.

En önemlisi herkesin çok sıradan göreceği bir maskeye bile Romanlar erişemedikleri için sokağa çıkamadılar. Çocuklar okula gitmek için ıslak mendillerden ya da çoraplardan kendilerine maske yaptılar.

Arus, mevzuatın eksiklikleri nedeniyle yardımlardan Romanların yararlanamadığını ve zaten sosyal yardım sistemin dışında olmalarının da desteklerden faydalanmalarını güçleştirdiğini aktardı: “Romanlar sisteme kayıt olmak istediklerinde de ellerinde buna erişebilecekleri mekanizma yok çünkü internetleri ve dijital okur yazarlığı yok.”

Arus, ayrıca Romanlara ulaşan çeşitli ödeneklerin de kimi durumlarda “Covid olmaları yüzünden dışarı çıkarak  para cezası yemelerinden” ötürü alacakları yardımdan daha fazla ceza yiyenlerin olduğunu da paylaştı.

Politika Önerileri

Araştırmanın bulguları çerçevesinde raporda öne çıkan politika önerileri şunlar:

1. Kayıtlı çalışmaya geçiş: Kayıt dışı çalışma ile mücadele kapsamında şu an uygulanmakta olan (polisiye olmaktan öteye gidemeyen) yöntemler yerine, gerek hukuksal düzenlemeler gerek makro düzeyde planlamalar yapılması;
2. Eğitim ve sağlıkta hak-temelli yaklaşımın gerçek anlamda uygulanması: Yoksulluk sarmalının kırılması için, formal istihdam koşullarını sağlamanın yanı sıra, kamunun sosyal devlet sorumluluğuyla hareket etmesi ve önceliklerini buna göre belirlemesi ;
3. Vatandaşlık geliri: Parçalı halde olan mevcut yardımların yerini, tüm toplumda yaşayanları, çalışma durumuna bakmaksızın, yoksulluk sınırı üzerinde tutacak düzenli bir meblağ ödenmesi ;
4. Gider düşürücü önlemler: “Askıda Fatura” uygulaması benzeri uygulamaların hayata geçirilmesi ve bunların Romanlara özgü koşul, ihtiyaç ve taleplerin dikkate alınması ;
5. Mahallelerde öğrenci etüt merkezler açılması
6. Yetişkin eğitimi: Örgün eğitimin yanında yetişkin eğitiminin de sağlanması;
7. Mahalle topluluk merkezleri: Öğrenci etüt merkezlerinin yanı sıra—ya da öğrenci etüt merkezlerini içerecek bir biçimde—mahallelerde çok amaçlı topluluk merkezlerinin açılması;
8. Eğitim teşvik mekanizmaları: Okullarda devamlılığı teşvik eden mekanizmaların (örneğin okullarda kahvaltı ve/veya öğle yemeği verilmesi) tesisi;
9. Kreş/okul öncesi eğitim: Kreş/okul öncesi eğitimin yaygınlaştırılması;
10. Krizlere yönelik direncin arttırılması: Pandeminin yanı sıra iklim değişikliği, deprem gibi birçok başka riskleri ve eşzamanlı krizlerin dikkate alınarak krizlere direncin artırılması.

Covid-19’un Türkiye’deki Roman Toplulukları Üzerindeki Sosyo-ekonomik Etki Araştırması raporuna buradan ulaşabilirsiniz.

Fotoğraflar: Sezgin Kartal

The post Pandemide Romanlar: ‘Yoksulluk ve Acı Katmerlendi, Yapısal Reformlar Yapılmalı’ appeared first on Sivil Sayfalar.