Çalışmanın öncelikli olarak iki amacı bulunmakta; birincisi; Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerindeki engelli ve tüketici hakları alanında çalışan sivil toplum örgütleri arasında kurumsal, yaygın, güçlü ve sürdürülebilir işbirliklerinin oluşturulması. Bu işbirliğini sağlamak için “Engellilerin Tüketici Hakları Ağı” kurulacak. Eğer Covid-19 pandemi şartları izin verirse önümüzdeki 1 yıl içinde Türkiye’de ağın uluslararası katılımlı toplantısı yapılacak. Toplantıda ağın programı, iletişim araçları, sekretaryası vb. araçları oluşturulacak.

Çalışmanın diğer amacı; yukarıda da belirtildiği gibi engellilerin tüketici hakları konusunda Türkiye ulusal mevzuatında herhangi bir düzenleme bulunmamakta. Bu eksikliği ortadan kaldırmak için Avrupa Birliği ülkelerinin mevzuatları incelenerek iyi uygulama örnekleri tespit edilecek ve Türkiye’de engellilerin tüketici hakları mevzuatının oluşturulması için politika önerileri hazırlanacak.

Politika önerilerinin ilki ise “Engellilerin Tüketici Hakları Manifestosunun” hazırlanması olacak. Bu belge daha çok engellilerin tüketiciler olarak yaşadıkları hak ihlallerini ve bu ihlalleri gidermeye yönelik yapılması gereken çalışmaları ortaya koyacak. Bunların dışında engellilerde ve sivil toplum örgütlerinde engellilerin tüketici hakları konusunda bilgi, bilinç ve farkındalığın artırılmasına yönelik eğitimler, kampanyalar gerçekleştirmek, dökümanlar hazırlamak gibi çalışmalar da gerçekleştirilecek.

Engelli bireyler için tüketici hakları mevzuatının oluşturulması neden önemli? Bu çalışmaya neden gerek duyuldu, çalışmanın nasıl bir arka planı var? 

Türkiye nüfusunun yaklaşık 10 milyonu engellilerden oluşuyor. Engelliler engel durumlarına, engel gruplarına özgü sorunlar ve hak ihlalleri yaşamakla beraber bütün engellileri ilgilendiren temel ve ortak sorunlar oldukça fazla.

Eğitim ve sağlık hizmetlerinden tam ve etkin faydalanılamaması, istihdam sürecine katılım konusunda fırsat eşitliğinin sağlanmaması, mal ve hizmetlerin, bilgi, teknoloji ve mekanların erişilebilir olmaması, kültür-sanat-spor vb aktivitelere katılım olanaklarının sınırlı olması gibi zorluklara ek olarak Covid-19 pandemisi gibi olağanüstü durumların engelliler üzerinde yarattığı yıkıcı etkiye karşı kamusal hizmetlerin yetersiz kalması gibi genel sorunlar engellilerin yaşadıkları hak ihlallerinin nedenleridir. Engellilikle kadın, çocuk, yaşlı, LGBTİ+, işsizlik, yoksulluk gibi olguların kesişmesi belirtilen zorlukların düzeyini daha fazla artırmaktadır. Belirtilen bütün bu hak ihlalleriyle kesişen ve şuana kadar karar vericiler ve sivil toplum örgütleri tarafından göz ardı edilen bir alan ise “Engellilerin Tüketici Hakları” konusu. Tanım olarak tüketici; iktisadi mal ve hizmetleri belirli bir bedel karşılığında satın alarak kullanan kişidir. Tüketicinin tükettiği şeyler daha çok maddi şeyler olarak algılanmakla beraber maddi olmayan kültür, eğlence, spor, paylaşılan bilgi, mal ve hizmetlerin tüketiciye ulaşma şekli ve süreçlerinin hepsi tüketim öğeleridir.

Tüketiciyi ilgilendiren tüketim konularının çok geniş bir alanı hatta gündelik yaşamamızın tamamını ilgilendiriyor olmasından dolayı gündelik yaşamımızın bütün alanlarının engellilere özgülenmiş olarak planlanmasını zorunlu hale getirmektedir. İnsan hayatımızın engellileri de gözeterek planlanması engellilerin toplumsal yaşama katılabilmeleri için bir zorunluluktur. Bu zorunluluk aynı zamanda engelliler için bir tüketici hakkıdır. Engellilerin tüketici hakları konusunda 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanun’da herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da ise sadece “ticari reklamların engellileri rencide edici olamayacağı” şeklinde bir düzenleme bulunmaktadır. “Engellilerin Tüketici Hakları” çalışması gerek mevzuatta gerekse de uygulamalarda var olan bu boşluğun ortadan kaldırılması için bir başlangıç olarak planlanmıştır.

Engellilerin tüketici hak ihlallerinden korunması için bu mevzuatın oluşması yeterli olacak mı peki?

Tabi ki bir mevzuatın bulunması bir hakkın hayata geçmesi için yeterli değildir. Örneğin Engelliler Hakkında Kanun’da mekanların, toplu taşıma araçlarının vs erişilebilir olmasına yönelik düzenleme olmasına rağmen şu an yaptırım hükümleri uygulanmıyor. Veya 4857 sayılı İş Kanunu’nda veya 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nda engellilerin istihdamını zorunlu tutan hükümler var ama tam anlamıyla uygulandığı söylenemez. Bu açıdan yasal düzenlemelerin olması yeterli olmuyor. Fakat bu olumsuzluklar hakların yasal güvence altına alınmasını önemsiz hale getirmiyor.

Bir hakkın yasal güvence altına alınması o hakkın hayata geçirilmesinin önemli bir aşamasıdır.

Yasal olarak güvence altına alınan bir hakkın ihlali durumunda adli ve idari alanlarda talepte bulunma olanağı ortaya çıkar. Bu da hak ihlaline neden olanlar için caydırıcı bir durum yaratabilir. 

Şu an üretilen ürünlerin erişilebilir olmasına yönelik bir zorunluluk bulunmuyor ve onun için de çok az sayıda ürün erişilebilirlik kriterleriyle uyumludur. Yasal bir düzenleme olmadığı için engelliler ürünlerin erişilebilirliği konusu sadece hak meselesi üzerinden talepte bulunabilirken bu talepleri karşılamayanlara yönelik caydırıcı bir durum söz konusu değil. Bu olumsuzluğu aşmak açısından yasal mevzuatın oluşturulması zorunludur.

Firmalar engellilerin tüketim haklarına uymuyor mu, bunun için yasal bir düzenleme mi gerekiyor?

En sondakini başta söylemekte sakınca yok; evet firmalar ürün ve hizmetlerin, mekanların ve tüketiciye yönelik diğer şeylerin erişilebilirliği konusunda üzerlerine düşen sorumlulukları yerine getirmiyorlar.

Bunun çok basit bir nedeni var. O da kar meselesidir. Bir mal veya hizmetin erişilebilir olması için ek masraflar yapmak gerekir. Ürünlerin üzerine kabartma yazı yazılması, işyerlerinde işaret dili tercümanı bulundurulması, tuvaletlere ek donanımlar konması, rampa yapılması, uygun büyüklükte-sesli-görüntülü asansör vs hepsi bir masraf kalemidir. Mal ve hizmetlerin erişilebilir olmasının önündeki en büyük engel firmaların daha fazla kar için bu masrafları yapmaktan kaçınmasıdır.

Eğer firmalar daha fazla masraf yapmamak için ürettikleri mal ve hizmetlerin erişilebilir olmasını sağlamıyorlarsa o zaman bunu sağlayacak yasal mevzuata ihtiyaç ortaya çıkar.

Yasal mevzuat bu açıdan gerekli olduğu gibi ayrıca erişilebilirlik kriterlerinin belirlenmesi, bu konuda standartların oluşturulması için de yasal mevzuat gerekiyor. 

Engelliler Konfederasyonu ve Tüketici Hakları Derneği, Bulgar Ulusal Aktif Tüketiciler Derneği ve Bulgaristan Görme Engelliler Spor Federasyonu beraber yürütülecek çalışma. Bu beraberlikten hareketle daha sonra farklı ülkeleri de ağa dahil etme planlarınız var mı?

Sivil Toplum Diyaloğu-VI programı kapsamında Avrupa Birliği tarafından desteklenen ve Merkezi ve İhale Birimi Başkanlığı koordinasyonundaki çalışmayla hazırlıkları yapılan Engellilerin Tüketici Hakları Ağı, sizin de belirttiğiniz gibi başlangıçta engelli hakları alanından 2 ve tüketici hakları alanında 2 olmak üzere toplam 4 sivil toplum örgütünün katılımıyla kurulacak. Sonraki 1 yıllık süreçte bu ağa en az 30 sivil toplum örgütünün katılmasını hedefliyoruz. Fakat bu iş birliği kağıt üzerinde olan bir iş birliği olmayacak. Ağ farklı ülkelerdeki mevzuat ve uygulamaları araştıracak hem ulusal hem de uluslararası düzeyde engellilerin tüketici hakları konusunda yeni politika önerileri oluşturacak. Farklı ülkelerdeki iyi uygulama örneklerinin yaygınlaştırılmasını sağlayacak. 

Ağın bilgi paylaşımını sağlamak için çok dilli web sitesi ve kendi içinde haberleşme ve bilgi paylaşımını sağlayacak sanal platformları hazırlanıyor. Bu araçlar özellikle pandemi gibi hareket kısıtlarının bulunduğu koşullarda ağ üyelerinin haberleşme ve bilgi paylaşımını sağlayacak.

Bu çalışmaların başlangıcı ve bizi ilgilendiren boyutu olarak Türkiye için engellilerin tüketici hakları konusunda yeni politikaların oluşturulması olacak.

Çalışma henüz başlangıç düzeyinde olmakla beraber engelli ve tüketici hakları alanında çalışan sivil toplum örgütlerini ağa katılmaya davet ederek bitirebiliriz.

The post ‘Engellilerin Tüketici Hakları’ Uluslararası Ağ Oluyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Bu hak, engellilerin, açık, bütünleştirici ve erişilebilir bir işgücü piyasası ve çalışma ortamında serbestçe seçtikleri bir işle hayatlarını kazanmaları fırsatını içermektedir.

Engellilerin bağımsız bir yaşam kurabilmesi için yoksulluk ve işsizlik oranlarının düşürülmesinin zorunlu olduğunun altı çizilen açıklama, bunun en sürdürülebilir ve güvenceli yolunun, nitelikli ve insan onuruna yakışır bir istihdamın engelliler için sağlanmasından geçtiğine dikkat çekiyor.

Engelliler Konfederasyonu, engelliler ve engelliler adına hak mücadelesi veren diğer oluşumlar, kamuda yıllık en az 10 bin kadro beklentisi içindeyken 2019 yılında sadece 1.139 kadro alımı yapıldı, 2020 yılında kadro alımı yapılmadı, 2021 yılı için ise sadece 2.140 kişilik bir engelli istihdam alımı duyurusu yapıldı.

Federasyon, 19 Ocak 2021 tarihine kadar başvuruları devam eden bu alımın engelli işgücünün talepleri için yeterli olmadığını bir kez daha belirtti ve 657 sayılı yasa gereği kurumlardaki açık kota sayısının resmi bültenlerle 7 bin kişinin üzerinde olduğunun açıklandığını söyledi.

Kontenjan açığı kadar alımın bile yapılmamış olması, engelli istihdamında yaşanan sorunlara kalıcı çözüm aranmadığının göstergesidir. En azından yasal kotanın bu yıl içinde doldurulması hedeflenmeli ve ilave alımlar için çalışma yürütülmelidir.

Konfederasyon, bugün itibariyle kamu kurumlarında 3809, özel sektörde 17910 olmak üzere toplam 21 719 engelli işçi kadrosunun boş olduğunu ve 7149 engelli memur kadrosu boş tutulurken, 2021 yılı için açıklanan 2.140 kişilik memur alımı açıklamasının yeterli olmadığının açık olduğunu yineledi.

Karar vericilerden kamudaki engelli memur ve işçi kotasının daha fazla gecikmeden doldurulmasını isteyen Konfederasyon, kamuda, engelli çalıştırma kotasının yüzde 6’ya çıkarılmasını talep ettiklerini bildirdi.

The post Engelliler Konfederasyonu: “Kamuda Engelli Çalıştırma Kotasının Yüzde 6’ya Çıkarılmasını Bekliyoruz” appeared first on Sivil Sayfalar.

Engelliler Konfederasyonu Başkanı Mustafa Özsaygı, COVID-19 pandemisi nedeniyle sınavların ertelenmesinin engellilere yönelik istihdam politikasını olumsuz etkileyeceğini endişe ettiklerini belirterek, “Atama bekleyen engellilerin sayısı günden güne artmaktadır. 2018 EKPSS/kura için 88 bin 832 aday başvurmuş ancak 2018/2 ve 2019/1 atamalarında toplam 3445 kadro açılmıştır. Dolayısıyla 2016 ve 2018 EKPSS/kura sonucu atanamayanların sayısı oldukça yüksektir. Kaldı ki, 2020 EKPSS’ye ilk başvuru yapanların sayısı da bugün itibariyle 90 binin üzerindedir. Son iki yılda kurumların personel alımlarına baktığımızda KPSS ile çok sayıda personel aldıklarını, EKPSS puanıyla alım yapmadıklarını görüyoruz. Bu duruma en iyi örnek Sağlık Bakanlığına ait verilerdir. 2020 yılında sadece Sağlık Bakanlığı KPSS puanıyla farklı statüde 50 bin personel almış, bunların arasında EKPSS puanıyla alım yapılmamıştır. Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün Mayıs 2020 Engelli ve Yaşlı İstatistikleri bültenine göre engelli memur açığı 7119’dur. Bunun 5086’sı Milli Eğitim Bakanlığına, 1348’i Diyanet İşleri Başkanlığına, geri kalan 685 kontenjan diğer bakanlık, kamu kurum ve kuruluşlarına aittir.” Dedi.

Kota Acilen Yükseltilmeli

Avrupa ülkelerinde engellilerle ilgili çalışma kotası yüzde 5’ten az olmadığını belirten Özsaygı, “Türkiye’deki yüzde 3’lük kota uygulamasının oldukça düşük olduğu ve kotanın yasal değişiklikle acilen güncellenmesi gerekmektedir. Yapılan resmi açıklamalarda, kamuda engelli kontenjanının yüzde 95’inin dolduğu beyan edilmiş olsa da yüzde 3’lük kontenjanın üzerinde engelli istihdam etmeye engel bir mevzuat yoktur. Kaldı ki Bakanlık, ülkemizin de taraf olduğu Birleşmiş Milletler Engelli Hakları Sözleşmesinin 27. maddesinde ifade edilen “engellilerin kamuda istihdam edilmeleri”ne yönelik taahhüdünün denetleyicisi ve uygulayıcısı konumundadır. Engelliler Konfederasyonu olarak, engelliler arasındaki işsizlik oranını da dikkate alarak bu yasama döneminde Hükümet tarafından kota artışına yönelik kanun teklifi verilmesini, bu teklifin TBMM’de grubu olan tüm partiler tarafından desteklenerek yasalaşmasını ve sürecin Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından takip edilmesini talep etmekteyiz.” Diye konuştu.

Engelli Memur Kontenjanı Bildirimleri Artırılmalı 

Engelliler Konfederasyonu Başkanı Mustafa Özsaygı şu konuları da toplantıda dile getirdi:

• 2020 yılı bitmeden kamudaki tüm boş kontenjanların (en az 7119 kadro olmak üzere) doldurulması amacıyla acilen bir atama planı yapılmasını,
• Boş kontenjanların doldurulması, atama bekleyen yüz binden fazla engelli için bir çözüm olmayacağından, kota artışına yönelik yasal değişikliğin Hükümetimiz tarafından TBMM gündemine alınarak ivedilikle sonuçlandırılmasını,
• Engellilerin kamuda istihdamın artırılması yanında özel sektörde de istihdamının artırılmasını sağlamak amacıyla “destekli istihdam modeline” geçilmesi…

Bakan Selçuk: “Şu Ana Kadar Bize 300 Boş Kadro Bildirildi”

Bu sunum üzerine Bakan Zehra Zümrüt Selçuk, engellilerin sorunlarının çözümüne yönelik olağanüstü gayret sarf ettiklerini, atama yapabilmeleri için öncelikler kamu kurumlarının engelli personel talep bildirmesinin son tarihi olan 31 Ekim 2020’yi beklenmesi gerektiğini söyledi. 

Kendilerine 300 boş kadro olduğu bilgisi geldiğini belirten Selçuk, “Geçen yılla kıyaslarsak kamu kurumların toplam engelli personel talep edecekleri engelli sayıları birkaç yüzü geçmiyor. 31 Ekim’den sonra talep bildirmeyen ve az bildiren kurumlara baskı yaparak sayıyı artırmamız gerekiyor” dedi. Bakan Selçuk 15 Kasım 2020 günü yapılacak sınavın sonuçlarının açıklanmasına birkaç gün kala 2018 puanlarıyla bir atama yapılmasının yeni sınava gireceklerin tepkilerine neden olacağını, bu yüzden yeni sınav sonuçlarının beklenmesi gerektiğinde ısrarcı oldu. Genel Müdür Orhan Koç da 2018 puanlarıyla atama yapılmasının öz itibariyle doğru olduğunu, yüksek puanlarla atama sırası gelen bireylerin hakkı olduğunu, ancak, yeni sınava girecek kişilerin de tepkilerini çekmemek için bir orta yolun bulunması gerektiğini söyledi. 

Bakanlık, engellilerin kamuda istihdamına alternatif olarak engellinin kendi işini kurmasını teşvik ediyor; bunun için her engelliye verilecek hibe 60 bin TL’ye çıkarıldı.

Aralık Ayında Atama Yapılması Konusunda Mutabakat Sağlandı

Görüşmeye katılan heyetten Şenay Keçeci ve Veysi Sayın, 15 Kasım sınavına bakılmaksızın 2018 sınav sonuçlarına göre bir atama yapılmaz ise yüksek puanla atama bekleyen mağdurların kampanya ve eylemler yapacağını belirterek, “Bu konunun mutlaka çözülmesinde ısrarcıyız” dediler. Mustafa Özsaygı da “Biz konfederasyon olarak, sırası gelen yüksek puan alan kişilere yönelik hemen bir atama yapılmasını ısrarla talep ediyoruz” diye konuştu. Türkiye Körler Federasyonu Başkanı avukat Suha Sağlam, sınav öncesi atama yapılması durumunda doğabilecek tepkiler hakkında Bakan Selçuk’a katıldığını ifade etti. Mustafa Özsaygı da, konfederasyonun derhal bir atama yapılması konusundaki ısrarını yineledi. Israr sonucunda 2020 Aralık ayında tüm boş kadrolar için atamanın yapılması konusunda mutabakat sağlandı. 

The post EKPSS Puanıyla Atama Aralık Ayında Yapılacak  appeared first on Sivil Sayfalar.

İletişimciyim. Toplumsal cinsiyet konularında kadın, çocuk ve engelli örgütleriyle çalışıyorum. Yaklaşık 18 yıldır sivil alandayım. Uzun yıllar kadınların ve kız çocukların insan hakları için çeşitli projelerde çalıştım, yayın yaptım, eğitimler verdim. Uçan Süpürge Kadın İletişim ve Araştırma Derneği’nin yönetim kurulu üyesiyim. Son üç yıldır da Engelliler Konfederasyonu’nda çalışıyorum; burada yürütülen Türkiye Engelliler Meclisine Doğru projesinin iletişim işlerinden sorumluyum ve bu projeyle birlikte 54 ilde kurulan il engelli meclislerinin kolaylaştırıcılığını yapıyorum.  

Türkiye Engelliler Meclisine Doğru projesi ile ilgili bilgi alabilir miyiz?

Bu bir ağ kurma çalışması. Ülke genelinde faaliyet gösteren engelli örgütlerinin savunuculuk pratiklerini, alana dair bilgi birikimini ve yerel deneyimlerini bir araya getirerek engellilerin insan haklarının gelişmesi ve engelli hareketinin güçlenmesi için yaklaşık üç yıl önce başlattığımız bir proje bu. Mali desteği Avrupa Birliği veriyor. Toplam 54 ilde İl Engelli Meclisleri kurulmasına destek olduk. Bu yerel meclislerin asıl kurucu unsuru engelli örgütleri oldu; yanı sıra üniversitelerin engelli koordinasyon birimleri, belediyeler, barolar ve Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüklerinden uzmanlar da katıldı. Hatta bazı illerde meclisi oluşturma çalışmalarında İŞKUR, Müftülük gibi kurumlar da yer aldı. İl Engelli Meclisleri birkaç amaçla oluşturuldu; örneğin il genelinde engellilerin ihtiyaçlarının, sorunlarının ve taleplerinin görünür kılınması, yerel engelli gündeminin ulusal düzeyde yasa yasama ve yürütmenin de gündemine taşınması, engelli hareketinin tüm bileşenleri arasında sürdürülebilir diyalog kurulması, savunuculuk deneyimlerinin paylaşılması ve bir baskı gücü oluşturulması gibi. İl meclisleri bu yıl içinde, eğer COVID-19 salgınına bağlı şartlar izin verirse, Ankara’da toplanacak olan Türkiye Engelliler Meclisine delegelerini gönderecek ve illerine dair yol haritasının, savunu stratejisinin oluşmasını sağlayacak. 

Bu proje fikri nasıl çıktı? Hangi ihtiyaca binaen?

Bu fikir Engelliler Konfederasyonu’nun 2016 ilkbaharında İstanbul’da düzenlediği ve engel gruplarını temsilen 80 aktivistin katıldığı bir çalıştayda ortaya çıktı. 2000’li yıllarla birlikte sayısı artan engelli örgütleri, hak ihlalleri ve ayrımcılıkla mücadelede daha da güçleneceği yerde, dağınık ve birbirinden habersiz bir hareket haline gelmişti. 90’lı yılların başından itibaren yürütülen engelli hakları mücadelesi sonucu önemli kazanımlar elde edilmişse de sonrasında çoğalmayla birlikte ortaya çıkan kargaşa, hareketin etkisini zayıflatmıştı. Her biri kendi alanında önemli işler yapan engelli örgütleri kendi kulvarlarında ilerledi ve ortak bir amaca yönelip etkin baskı gücü oluşturmakta yetersiz kaldı. Az önce andığım çalıştayda bu tespit derinleştirildi ve çözüm olarak Türkiye Engelliler Meclisi’nin kurulması gündeme getirildi. Bu kararın yaşama geçirilebilmesi için engelli meclisleri kurma düşüncesi projelendirildi ve Avrupa Birliği tarafından desteklendi.

İl Engelli Meclisleri kurulduktan sonra nasıl bir strateji izlediniz? 

Burada öncelik, ilde aktif olan, engelli konularında faaliyet gösteren tüm dernek, vakıf, kooperatif vb. örgütlerin bir araya gelerek savunuculuk temelli bir ağ kurmaları, işbirliği içinde hak temelli çalışmalar yapacak bir çatı oluşturmalarıydı. Bu sağlandı fakat yeterli değildi; bu örgütlerin iletişim ve savunuculuk alanlarında güçlenmesi, uluslararası insan hakları mekanizmalarını tanıması, lobicilik pratiklerini geliştirmesi ve bir arada ortak hedefler için kolektif çalışmayı deneyimlemesi de gerekiyordu. Eğitimler düzenledik. Uzmanlarımızla birlikte illere tek tek giderek altı modülden oluşan bir eğitim programı uyguladık. Meclisleri oluşturan sivil toplum örgütlerinin temsilcilerini iki günlük eğitimde bir araya getirdik. Kaynak geliştirmeden gölge raporlamaya, gönüllü yönetiminden stratejik planlamaya kadar en temel konularda engellilerin savunuculuk ve iletişim becerilerini geliştiren eğitimlerdi bunlar. 

Her bir il engelli meclisinde çalışmaları koordine eden bir başkan ve Türkiye Engelliler Meclisi’nde o ili temsil edecek delegeler seçildi. Bu seçimi örgütler yaptı, biz bu sürecin dışında kalmayı daha demokratik bulduğumuz için görüş belirtmedik. Yatay hiyerarşiyle örgütlendiler. Meclislerin her biri özerk yapılar. Hiçbiri Engelliler Konfederasyonu’nun bir alt birimi veya şubesi değil; bağımsızlar. Gündemlerine, toplanma biçimlerine kendileri karar veriyorlar. Tabii ki bir yönergeleri var, ona göre işleyişi düzenliyorlar. Kimi, toplantılarına ilgili kamu kurumlarını da dahil ediyor, kimi üniversitelerle daha yakın çalışıyor, kimi engelli aileleriyle işbirliği içinde… 

İl engelli meclislerinin hepsi aktif mi, etkili çalışmaları var mı? 

Tüm bölgeler dahil 54 ilde toplam 737 engelli örgütü bu ağın içinde. Sendika ve barolardan da katılımla bu sayı 770’i geçiyor. Bu hacimde bir yapıyı sürekli aktif tutmak çok kolay değil. İl engelli meclislerinin hepsinin düzenli olarak toplandığını, illerindeki engelli nüfus için etkili çalışmalar yaptığını söyleyemeyiz, biraz daha zamana ihtiyaçları var, fakat birçoğu yerel politikaları etkileme ve kamu yönetimine yönelik baskı gücü oluşturma noktasında aktif. Kuruluş aşamasında yer alamasa da sonradan il meclisinin bir parçası olmak isteyen dernekler oluyor, bu da çok sevindirici. Çünkü tek tek cılız seslerdense ortak gür bir ses kayda değer sonuç verir. Valilerle, belediye başkanlarıyla görüşüyorlar, engelli konularının daha iyi anlaşılması için çaba sarf ediyorlar, önyargılarla ve yanlış/eksik bilgilerle mücadele ediyorlar. Bir insan hakkı olarak erişilebilirliğin kentsel yaşamda koşulsuz istisnasız sağlanabilmesi için çok çabalayan il meclisleri var.  

Şu ana kadar kaç il meclisi kuruldu? Ve kaç şehirde daha kurmayı planlıyorsunuz?

Şimdilik 54 ilde İl Engelli Meclisi var ve izleyen yıllarda, herhangi bir proje kapsamında olsun olmasın bunu 81 ile tamamlamak istiyoruz. Her bölgede engelli sorunları veya talepler ortak gibi görünse de bunlarla baş etme yolları farklılaşabiliyor, aktörler değişebiliyor veya mücadele araçları çeşitlenebiliyor. Bu nedenle bütün illerde bu çatı yapıların kurulması engellilerin katılım hakkına etki edecek, sesimizi daha çok duyuracak. Böyle yaygın bir ağın varlığı kamu kurumlarını da bence rahatlatacak çünkü her hak hareketi taleplerini kamunun bilgisine sunarken o alanın tüm argümanlarını kullanarak daha iyi bilinmeyi sağlar ve politikaları belirleyenler de işin özünü böylece daha iyi kavrar. Bir başka deyişle; örneğin kentte ulaşım hizmetleri planlanırken engellilerin dile getireceği ihtiyaçlar ve uluslararası erişilebilirlik standartlarının uygulanmasına yönelik hatırlatmalar yerel yönetimlere zaman kazandırır ve işin doğru yapılmasını sağlayarak kaynakların verimli kullanılması anlamına gelir. Dolayısıyla hak gruplarının görüşüne devamlı başvurması, uzmanlıklardan yararlanması kentleri yönetenlerin lehinedir. 

The post Engelli Örgütlerinin Savunuculuk Pratikleri ile 54 İlde Engelli Meclisi Kuruldu appeared first on Sivil Sayfalar.

‘GÜÇLERİMİZİ BİRLEŞTİRİYORUZ’

Engelliler Konfederasyonu olarak “Aktif yurttaşlık hakkımızdır” diyerek yola çıktıklarını belirten Engelliler Konfederasyonu Yönetim Kurulu Üyesi Şule Sepin İçli, “52 ilde il engelliler meclisi kurarak, yerellerde yaşanan sorunları Türkiye’ye taşımak amacıyla bir arada bulunuyoruz. Şimdiye kadar 25 ilde İl Engelli Meclisi kurduk. 52 ilde meclisleri tamamladıktan sonra, 81 ilde bu meclisleri kurmayı hedefliyoruz. Her engelli mücadelesinin bir öyküsü olduğu gibi bu mücadelenin de bir öyküsü var. 2016 yılında İstanbul’da ‘Engellilerin Siyasete Katılımı’ konulu bir çalıştay düzenlenmişti. Bu çalıştaya pek çok engelli örgütlerinden temsilciler katıldı. Bu çalıştayda engelli örgütlerinin çok sayıda olduğunu fakat birbirlerini çok fazla tanımadıklarını, bu güçleri birleştirirlerse çok daha güzel çalışmalar yapabileceklerini söylediler. Türkiye Engelliler Meclisi fikri bu çalıştayda oluştu. Avrupa Birliği tarafından fonlanan bu projeyi hayata geçirdik. Yarın da İzmir’de pek çok engelli örgütünün bir araya geleceği toplantıda, İzmir İl Engelliler Meclisi’ni kuracağız. 4 alanda proje üretene fon sağlanacak” dedi.

Proje kapsamında en az 4 sivil toplum örgütüne hibe verileceğini söyleyen Proje Halkla İlişkiler Sorumlusu Avukat Ali Ulusoy ise, “Türkiye Engelli Meclisi oluşumu için illerde seçilmiş Meclis temsilcilerin yanı sıra 30 civarında kamu görevlisi, sivil aktivist ve akademisyenden oluşan bir meclis kurulacak. Çalışma grubu olarak kadın engelliler, yaşlı engelliler, çocuk engelliler ve genç engelliler olmak üzere 4 tema belirlendi. ‘Biz de varız’ isimli bir kampanya yürütülüyor” dedi.

Kaynak: Hürriyet

Yazı: Hande NAYMAN

The post İzmir’de Engelliler Meclisi Kuruluyor appeared first on Sivil Sayfalar.